Ik was met een heleboel dingen bezig vandaag. Sport, veel deadlifts, en ook kettlebelts swings. En om het even te vervolmaken, een plank aan het einde van de training. Maar die was wel mooi, want die was 1.30, de tweede plank was 1 minuut. Na een stevige training met squats, deadlifts, en kettle belt swings is dat niet slecht. En het was sowieso erg lekker. En toen kwam de rest van de vrijdag, met als eerste de boodschappen die ik nog moest inventariseren.

Toen was het ineens rustig. Want ik had al in mijn agenda gekeken en oh jeetje, wat was die leeg. Er stond echt helemaal niets in. Pedro maakte er gebruik van en vertelde me dat ik die vrije dagen mooi kon gebruiken voor krachttrainingen. Ja, dat was ik wel met hem eens. Afgelopen week ben ik twee keer gaan sporten en dat kan ik uitbreiden. Het plan is dus om dit weekend een rondje Milon te gaan doen, maandag de training van afgelopen vrijdag te herhalen en de rest van de week verder te kijken. Niet te optimistisch!

Buiten sporten is lekker zo lang het weer een beetje lekker blijft. Ik ben deze week buiten wezen sporten en het was fris maar wel lekker. Dat valt te herhalen met lekker weer. Ik zit eigenlijk uit te kijken naar de persconferentie van onze premier aanstaande dinsdag. Zou het zomaar kunnen zijn dat ik misschien weer kan gaan zwemmen. Want dat wil ik echt wel weer in mijn schema gooien.

Het was weer een kantoordag vandaag, dus ik mocht weer lekker fietsen. Het was wel fris vandaag en dat in combinatie met vocht in de lucht. Maar ik had een boek binnen gekregen dat richting de aanvrager moest. Dat boek had ik al eerder verwacht maar kwam pas zaterdag binnen. Ook had ik de vorige week nog dingen laten liggen, dus ik had wel voor een paar uur werk. En dan wel op de derde verdieping waar we dan eigenlijk niet mogen, maar het is voor mij gewoon niet handig op een andere verdieping te zitten en heen en weer te lopen. Derde dus, boeken inwerken, boeken opruimen, paar vragen regelen, tijdschriften rondsturen en mijn takenlijstje leeg maken. Daar staat nu maar één taak meer op! Victorie.

Ik was ook bezorgdienst vandaag. Een collega had boeken aangevraagd en ik vroeg haar adres zodat ik ze op kon sturen. Blijkt ze in Rijswijk te wonen. Ik ben er even langs gefietst. Wat een service toch.

Goed puntje en slecht puntje vandaag. Ik heb namelijk eindelijk een groot scherm, opgehaald met vriendin. Het werd tijd vond ik, we zitten al acht maanden thuis, het gaat nog langer duren, ik moet gewoon een scherm hebben. Het minpuntje? Ja, dikke pech, ik kon hem niet aansluiten. Stekkertje pastte niet in laptop. Gelukkig stuurt de helpdesk nu een verloopstekkertje en dan zou ik hem moeten kunnen aansluiten. Weer victorie!

En verder deze week? Morgen een serieuze slag maken met #nanowrimo. Ik ben enthousiast begonnen en ga niet enthousiast door. Daar moet morgen maar eens een eind aan komen. Ook zijn er wat handwerkprojecten die eigenlijk klaar moeten voordat de Sint in het land is, namelijk pannenlappen en een zakje voor een telefoon. Ik mag dus nog wat haken. Dat moet dus victorie worden.

Het had een waarschuwing moeten zijn vanochtend, om een uur of zes werd ik wakker en na vijf minuten viel ik weer in slaap. Dat is niet goed, dat zorgt meestal voor een slaperig gevoel voor de hele dag. En inderdaad. Rond een uur of acht werd ik uiteindelijk echt wakker en kon ik me uit bed hijsen. Gisteren was het ook al rommelig geweest met mijn werk en die rommeligheid moest ik vandaag in netheid omwerken.

Ging die goed verder? Jawel, want ik heb toch wel aardig wat dingen geregeld voor mijn werk. Ik ben ook iets tegengekomen dat ik eigenlijk al een tijdje geleden had moeten regelen, dus daar ben ik niet helemaal tevreden over. Maar, okee, het gaat wel komen voor het einde van het jaar. En voor de rest. Het wordt een kort bericht en een overzicht voor vandaag, bijvoorbeeld voor mijn boek waar ik even mee vast zit. Zojuist heb ik een Facebook Live gehad met mijn boekgoeroe en ik hoop dat ik daar mee verder kom.

En dan zit ik hier en ik probeer een beetje aan mijn grenzen te denken, en aan mijn rust, en aan mijn boek, niet alleen het boek dat ik aan het schrijven ben, maar ook dat ik aan het lezen ben. Dat wil ik even loslaten. Want ik lees nog steeds Elizabeth George, namelijk Missing Joseph, en jeempie, dat niveau ga ik gewoon niet halen! En daar moet ik dus ook niet mee bezig zijn. Laat ik gewoon doen wat voor mij leuk is.

Het is weer zo’n fijne, ontspannen zaterdag. Prachtig weer, het zonnetje schijnt en tot nu toe vind ik het allemaal fantastisch. Beide kranten – Volkskrant en FD – zijn aangekomen met hun magazines. Dat interview met Jesse Klaver en Maarten van Rossem in het 1000ste nummer van het magazine van de Volkskrant was geweldig. Twee zulke tegenovergestelde persoonlijkheden in één interview, heerlijk.

De inwendige mens mag op zaterdag gevuld worden met een portie kibbeling. Dan kan ik me altijd amuseren met de man in de viskraam die me na mijn bestelling vertelt plaats te nemen achter het hek. De stoelen zijn daar nog steeds niet opgesteld.

Het voordeel van redelijk op tijd opstaan is dat je ook veel kan doen. De was zit dus ondertussen in de wasmachine, de afwas gaat echt nog gedaan worden. En het belangrijkste, er dwarrelen allerlei ideeën voor mijn boek in mijn hoofd. Wordt dat echt een boek? Dat idee heb ik even losgelaten. Ik amuseer me op dit moment kostelijk met van alles bij elkaar verzinnen over een stel in coronatijd. Ze maken meer mee dat ik gedaan heb in deze tijd.

En zo zie je maar, elke dag is anders, zat ik gisteren nog over ontregeling te zeuren, misschien is het antwoord dat het ritme zo even goed is. Ja, dat sporten moet ik gewoon weer oppakken, zeker buiten zolang het weer zo mooi blijft. Want dat is echt gewoon lekker.