Spiergeheugen

Ik stond vanochtend voor het eerst weer alleen in de sportschool. Pedro had zich ziek gemeld met verkoudheidsklachten en ik had besloten zelf te gaan. Dat moest toch lukken, zelfs na drie en een halve maand sportschoolsluiting. Ik heb het geweten.

Routine

Het moest mogelijk zijn in de oude routine te stappen. Na wat rekoefeningen ging ik dus naar de loopband waar ik mijn oude sprintroutine weer instelde. Acht sprintjes van 30 seconden elk, met anderhalve minuut herstel ertussen. In totaal met opwarming en afkoeling erbij is het twintig minuten. Een sprint van 9 km p/u, herstel van 4 km p/u. Eitje, mijn record voor een sprint is 13 km p/u. En dat dacht ik nog steeds na één sprintje, want die ging verrassend makkelijk. Zeven sprintjes en een heleboel zweet later dacht ik er anders over en ging het een stuk minder gemakkelijk. Die afkoeling was nodig, en ook een heleboel water. Na het uitgebreid schoonmaken van de loopband ging ik zwetend en wel op zoek naar iets anders. Tot zover spiergeheugen, want mijn benen hadden dit blijkbaar niet onthouden. Walking lunges met gewichten, waarbij ik het even heel kalm bij 3 kg hield. Dat viel ook al niet mee. Mijn knieën wilden niet zover naar beneden, terwijl dit wel iets was, dat ik bij mijn ochtenden in het Zuiderpark ook had gedaan. Na het schoonmaken van de gewichten ben ik maar gaan zwemmen. Daar viel het gelukkig mee, er ging net iemand weg, waardoor ik meteen de derde baan in kon. En daar heb ik fijn 24 baantjes gezwommen.

boekje
Jaren geleden in een blogpost gebruikt, toen was ik wat actiever geloof ik

Mijn boekje

Ik doe het al jaren, ik noteer alles wat ik aan sport doe. Dat is begonnen in augustus 2008 toen ik lid werd bij toen nog Fitness First. Eerst waren het alleen de weegbonnetjes, vervolgens noteerde ik hoeveel baantjes ik zwom en wat ik aan lessen deed. Ergens in 2010 ging ik het in meer detail noteren. Vanaf 2015 voerde ik het ook in op een Excelsheet. Leuk rekenen, gemiddelden ontdekken, optellen hoeveel meters ik roeide. Ik, de cijfernerd. Meten is weten. In dat boekje stond dus dat ik in januari voor het laatst die sprintjes had gelopen. Vanaf februari was het vrijwel alleen yoga en de trainingen met Pedro. Als ik al spiergeheugen had, was dat voor yoga en niet voor die sprintjes. Dat ga ik toch maar eens veranderen de komende maanden.

Cursus: #WOT deel 29, 2020

Ik heb deze week een cursus gedaan om terug te keren naar kantoor. Het bedrijf waar ik werk is van de regels en heeft zelfs een aparte afdeling, namelijk Fugro Academy, voor cursussen. Bij de Academy volg je dus cursussen voor allerlei vakspecifieke dingen, maar ook voor zaken die iedereen moet weten. Return to Office dus. Een animatiefilmpje met een quiz erna. Dat was een cursus van een kwartier, een kleintje dus. Dat hielp bij de terugkeer naar kantoor.

Het #WOT woord van deze week is:

Cursus = 1) Aantal lessen over een bepaald onderwerp, 2) hoeveelheid leerstof, 3) kortdurende opleiding, 4) leergang, 5) les, 6) Onderricht, 7) onderwijs, 8) opleiding, 9) schriftelijk onderricht.

Cursus

ik heb mijn opleiding tot Functionaris in Wetenschappelijke Bibliotheken in 1986 voltooid. ik ben toen een half jaar werkeloos geweest, vond toen een baan en heb eigenlijk voortdurend gewerkt. Acht jaar geleden ben ik even in between geweest, maar daarna heb ik weer gewerkt. Vrijwel alle nieuwe dingen – internet – heb ik on the job geleerd. Maar in die 34 jaar mocht ik echt wel bij leren. Onder andere met de VOGIN cursus “Online opsporen van informatie” die ik vorig jaar heb gedaan. Reuze nuttig, jaren geleden heb ik hem ook gedaan en er zijn heel wat ontwikkelingen geweest in de tussentijd. Vandaag ga ik weer een cursus doen, dit keer bij GO opleidingen en deze heet “Uw impact als Informatiespecialist vergroten”. GO opleidingen bestaat 70 jaar en organiseert kleine en grote cursussen. GO betekent overigens Gemeenschappelijke Opleidingen, en is de stichting die voor archief- en bibliotheekmedewerkers cursussen en opleidingen verzorgt. Vanochtend zit ik dus voor mijn laptop en ga via Zoom wijzer worden. Ik verheug me erop.

Schrijf je mee?

Misschien denk je wel, ik wil nog! Ik wil dingen leren! Ik houd ervan! Of denk je er anders over? Zit je in een fase van je leven dat je niet meer zo formeel aan het leren wilt? Geen cursussen meer voor jou? Schrijf mee, dat zou ik ontzettend leuk vinden.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.

Terug naar kantoor

Het mocht weer vandaag. Terug naar kantoor. Het werd ook hoog tijd, want er stonden wel heel veel mails in mijn inbox van mensen die ik dingen beloofd had die in de bibliotheek stonden. Dit keer was het met toestemming van de baas, want zo langzamerhand mogen we weer, maar daar heb ik het al eerder over gehad.

Beleid

Er was over nagedacht, zag ik toen ik arriveerde. Nou had ik ook al een verplichte cursus gedaan over het terugkeren naar kantoor, dus ik wist wel wat. We mogen de lift bijvoorbeeld niet gebruiken, maar ik vond dat ik met een stapel post en twee glazen in mijn handen wel de lift mocht gebruiken. Met glazen in je hand mag je niet op de trap volgens QHSE regels. QHSE betekent Quality, Health, Safety and Environment, wat bij ons serious business is, want we hebben heel veel werknemers die offshore op schepen hun werkzaamheden moeten doen. Daar heb je heel veel regels voor. Maar op kantoor hebben die QHSE lui ook wat te vertellen, hand aan de leuning dus als je de trap op of afgaat. Op de derde verdieping aangekomen schuif ik meteen door naar mijn vaste plek. Er is welgeteld één collega op deze verdieping die ik al vier maanden niet heb gezien, dus ik ga even een praatje maken. Hij blijkt wel meer op kantoor te zijn geweest. Er gaat een chat message naar mijn vaste lunchmaatje, ze blijkt er nog niet te zijn. Rondlopend op de derde verdieping zie ik overal borden hangen met looprichtingen die voor mij wat vreemd lopen. De bibliotheek is achter mijn bureau, maar de looprichting vertelt mij dat ik eigenlijk om de lift en het trappenhuis heen moet en dan de bibliotheek in kan. Er is één collega op de verdieping. Ik overtreed de regel.

Koffie

Mijn lunchmaatje is er, ik ga koffie met haar drinken en overtreed de volgende regel. In het trappenhuis vlak naast me mag ik eigenlijk alleen naar boven. De derde verdieping is de bovenste verdieping. Ik loop fijn naar beneden. In het restaurant gaan we op anderhalve meter afstand koffie drinken en bij kletsen. Collega nummer twee komt ook en wordt enthousiast begroet. Hij zit normaal naast me en ik heb hem in vier maanden niet gezien. Collega nummer drie komt er ook gezellig bij zitten. Alle vier op anderhalve meter afstand en we blokkeren effectief een pad in het restaurant. Gezellig is het wel, en alle nieuwtjes vliegen over en weer. Een collega is voor de tweede keer vader geworden en heeft het meteen goed gedaan: twee zoontjes. Een andere collega, al jaren geleden naar een andere BV verhuisd, gaat deze week met pensioen. En er zijn ook collega’s weg, wat te verwachten is met deze economische situatie, maar natuurlijk wel te betreuren is. Na de koffie ga ik lekker even doorwerken.

Kantoor situatie

Wat is het toch fijn om je inbox op een groot scherm te zien, zodat je makkelijker een overzicht hebt wat er nog open staat. Dat werk ik vandaag als eerste weg, want er zitten dingen tussen die er al weken staan. Daar kan ik niet tegen. Weg ermee. Op scherm 1 mijn mail, op scherm 2 mijn Exceloverzicht van bestellingen. Elke keer als ik die twee schermen voor mijn neus heb, besef ik dat het laptopschermpje wel weinig is. Na de lunch – met lunchmaatje en weer een andere collega – doe ik wat klussen die ik gisteren tot vandaag heb uitgesteld. Want!!!! Vandaag twee grote schermen. En vreemd genoeg heb ik ook al een nadeel ontdekt. Vier maanden thuis werken met een radio erbij, betekent dat het heel vreemd stil is op kantoor. Die ene collega aan de andere kant maakt namelijk ook geen lawaai. Vanochtend op de fiets had ik al bedacht dat ik de voeding van mijn laptop in mijn rugzak had moeten gooien, dus rond drie uur is het gewoon afgelopen. Nog geen 30% over, ik heb ook net een karweitje klaar, komt mooi uit.

Conclusie

Het was eigenlijk gewoon fijn. Kantoor weer zien, inbox leegwerken, bijkletsen, cappuccino drinken, nieuwtjes horen. Een stukje nieuwe energie opdoen voor de volgende keer. Die afspraak die ik met de Return to Office Coordinator heb gemaakt om elke woensdag naar kantoor te komen is eigenlijk wel goed. Volgende week dus weer.

Slaperige dag

Het was hem niet vandaag. Ik had redelijk geslapen en het eerste dagdeel kwam wel goed. Best wel veel werk gedaan. Maar toen kreeg ik ruzie met de LinkedIn mogelijkheden van mijn werk en lukte het even niet meer. Uiteindelijk lukte het en was ik verzeild in Excel short cuts. Oh, kon ik die maar onthouden.

Cursussen

Via mijn werk kan ik LinkedIn cursussen volgen. Dat is af en toe best wel handig. Vandaag heb ik een deel van een Excel cursus zitten doen en met die short cuts die ik heb gezien, gaat het Excel leven leuker worden. Maar dan moet ik ze dus onthouden. Mijn manager moedigt me zo sowieso aan cursussen te doen. Word vooral wijzer, zegt hij. En maak er reclame voor, bij de collega’s. Dat kan ik op LinkedIn. En dat ga ik dus ook doen. Want dat Excel kan veel meer dan ik denk, en maakt het leven een stuk makkelijker. Maar dat is niet de enige nuttige cursus. Want een collega heeft me een cursus stoel-yoga aangeraden en die doe ik ook af en toe. Het bedrijf maakt af en toe reclame voor cursussen binnen LinkedIn, en ik moet zeggen, er zitten interessante dingen in.
Morgen ga ik naar kantoor. De dingen die ik daar moet doen hebben zich opgestapeld in de afgelopen drie weken, dat komt ook wel omdat ik van plan was vorige week al naar Nootdorp te gaan en dat is niet gelukt. Afsluiting van de week? Donderdagochtend heb ik een cursus. Dan lukt het donderdagmiddag misschien wel iets in de sportschool te plannen, zoals zwemmen. En dat is inderdaad een goede afsluiting van de week.

Vier maanden thuiswerken

Maandagochtend om half zes ontdek ik dat het toch wel handig is als je thuiswerkt. Ik kan niet meer slapen en om zes uur zit ik achter mijn laptop en ben ik aan het werk. Reistijd 0,0. Nou had ik al ingecalculeerd dat ik vroeg wilde beginnen, maar zo vroeg had ik niet bedacht. Tegen de tijd dat ik vier mokken koffie en mijn ontbijt achter de kiezen heb en mijn mail heb weggewerkt is het rond tien uur en kan ik naar de sportschool gaan. Een les Pilates en twintig baantjes zwemmen. Want dat had ik ook ingecalculeerd, net zoals dat ik daarna weer achter mijn laptop ga zitten om nieuwe mail te beantwoorden en de rest van mijn werk te doen.

Terug naar kantoor

Mijn bedrijf wil ons zo langzamerhand terug laten keren naar kantoor. Met beleid, want alle COVID richtlijnen moeten gewaarborgd worden. Er zijn Return-to-Office coördinatoren aangesteld. En mijn bedrijf zou mijn bedrijf niet zijn als er niet ook een cursus werd gemaakt, met alles waar we ons aan mogen houden. Die heb ik dus netjes gevolgd vanochtend. Ook heb ik een afspraak gemaakt met de coördinator van mijn verdieping dat ik woensdag naar kantoor ga. Hij stelde voor me elke woensdag in het schema te zetten en eigenlijk vond ik dat een prima idee. Er is een maximale bezetting, dus zolang we daar niet aan zitten kan ik elke woensdag op kantoor zitten. Voor de rest is het nog zoveel mogelijk thuis werken, dus ik ga kijken hoe ik dit ga uitbreiden.

werkplek
Afbeelding van Free-Photos via Pixabay

Mijn ervaring van vier maanden

Het is te doen, thuiswerken. Ik merk nu pas goed hoeveel ik al digitaal deed en hoe weinig ik nog met papieren bronnen doe. Die scan ik zo snel mogelijk. Vorige week was mijn eerste ziekmelding in die vier maanden en dat kwam alleen omdat ik het echt niet meer trok na een week beroerd zijn. Voor de rest heb ik het gewoon opgelost met eerder ophouden en vervolgens een andere dag wat doorwerken. Te weinig geslapen? Daar heb ik namelijk echt last van gehad de afgelopen weken. Wekker uitgezet, doorgeslapen, ’s middags doorgewerkt. Dingen die je normaal opvangt met vrij nemen of ziek melden, los je nu op door dit soort verschuivingen. Ik heb ook al heel wat vrijdagen een paar uur gewerkt. Vrijdagmiddagborrel? Dan gelijk ook even naar mail kijken en zo. Pauze? Geweldig, thuis kan je even de keuken induiken en een ingewikkelde salade maken. Heb je meteen ook een pauze genomen. Kantoortuin? Wat was het eigenlijk een genot dat ik daar vier maanden niet in heb gezeten. Geen gesprekken van collega’s aanhoren, geen vergaderkamerdeur dicht moeten gooien omdat er weer eens mensen zitten te kletsen met de deur open. Geen afleiding van collega’s vlak naast je die het weekend willen bespreken, terwijl jij net had besloten een deuk in de mails te slaan.

Nadelen

  • Nadelen zijn er ook natuurlijk. Het heeft even wat moeite gekost voor ik met een apart toetsenbord, een provisorische laptop standaard (boeken) en een internetkabel mijn werkplek op orde had. Mijn eettafel is voorlopig bureau. Gelukkig heb ik een bureaustoel.
  • Het is best wel eenzaam als je alleen woont. Ik miste toch echt wel de aanspraak en het gezellig lunchen met collega’s.
  • Ik krijg nog wel eens klussen omdat mensen me voorbij zien lopen en me dingen vragen. Dat viel weg.
  • Op kantoor heb ik twee grote schermen voor mijn neus, thuis mijn laptopschermpje.
  • Vooral in het begin heb ik discipline moeten oefenen. Werk is werk en de was is geen werk.
  • Geen reistijd, maar dus ook geen fietstijd. Terwijl ik dat fietstochtje juist zo fijn vond. In de ochtend was het prima om wakker te worden, in de middag kon ik mijn werk uit mijn hoofd zetten.

Conclusie

Thuiswerken? Had het me vier maanden geleden gevraagd en ik had nee gezegd. Ik vond het wel fijn op kantoor, regelmaat, grote schermen, contact met collega’s, ging prima. Maar het blijkt dat het wel degelijk kan. Ik ben een paar keer op kantoor geweest, en dat was vanwege die weinige dingen die op papier in de bibliotheek stonden. Dat was een kwestie van verzamelen en op één dag al die dingen doen. Maar toch ga ik straks die ene dag per week wel fijn vinden en ga ik ook uitbreiden naar minimaal twee dagen. Wat vinden jullie?

Zondag opruimdag

Het is opruimdag vandaag. Het begon vanochtend al met mijn bureau. Ik heb een laptop gekocht en daarvoor moest ik ruimte vrijmaken op mijn bureau. En als je dan dingen tegenkomt die je in jaren niet hebt bekeken is het snel weggegooid. Ik had drie bussen met dingetjes op mijn bureau staan. Drie! Het is gereduceerd tot één bus. Er moest nogal wat van zijn plek voor die hele verhuizing en er ligt nu veel minder stof kan ik jullie vertellen. De kranten van gisteren zijn weg en ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om al het oud papier op te ruimen. Ik vind mijn fietscomputertje en de batterij die ik maanden geleden heb gekocht. Het kost even wat moeite en een handleiding downloaden, maar ik krijg het voor elkaar. Morgen kan het ding weer op mijn fiets. Ik trek een kastje open en dat had ik nou niet moeten doen. De oudpapierbak wordt gevuld met rekeningen uit 2006 en ik zit me af te vragen wat ik moet met drie verrekijkers.

Boekenkast

Ook die komt aan de beurt. Er gaan een aantal boeken op de stapel voor de minibieb. Niet alleen boeken die ik er zelf uit heb gehaald en vervolgens niet heb gelezen, maar ook puzzelboekjes. Ik heb talloze van die dingen liggen en doe er nooit wat mee, iemand anders mag er plezier van hebben. Een fietsgids voor Zuid-Holland komt ergens achter vandaan. Dat komt mooi uit voor deze zomer.

Buurt

Buren van me zijn ook aan het opruimen. Ik had gisteren al buren bezig gezien met een schutting. Vandaag kan ik voor het eerst een heg zien die achter die schutting verborgen was. Het valt me ook op dat de tuin ernaast goed is ingepakt in struiken en heggen. De stapels tegels daarentegen zijn weg. Dat is alleen maar goed voor het milieu, het regenwater kan weg op die manier.

Conclusie van de dag

Helemaal niet slecht zo’n opruimdag. Ik was met de laptop begonnen en dat is nu nog niet afgerond, want ik kon mijn scherm niet aansluiten op het dockingstation. Daar had ik dus weer een verloopstekkertje voor nodig dat nu is besteld en hopelijk dinsdag binnenkomt. En dan kan ik overgaan, aan een schoon bureau mind you. Er moet nog wel meer opgeruimd worden, maar dat komt wel.

Zaterdagboek

Tijd voor een dagboek voor de zaterdag. Ik heb wel eens eerder dagboeken en weekboeken gemaakt en het is erg leuk om te doen. Kijk maar eens in mijn archief in de periode juni 2015 toen ik elke dag blogde.

Ochtend

Mijn bestelling voor de AH tussen 8 en 14 uur komt helaas tussen 8 en 9 kondigt de Appie aan, dus ik ben om 8 uur mijn bed uit. Half negen is de bezorger er en om kwart voor negen zijn de boodschappen opgeruimd. Na raadpleging van Buienradar – in de verste verte geen wolk te bekennen – gooi ik een was in de wasmachine. Die kan mooi buiten drogen. Er ligt nog een was op mijn bureau slash eettafel die ik ook even opvouw. Ik haal het zaterdagse leesvoer, de Volkskrant en het Financieele Dagblad uit mijn brievenbus. Vaak ben ik daar op zondag nog mee bezig. Het is belochtend, ik bel vriendin nummer 1 die enthousiast verslag doet van een huis in Wateringen waar ze is gaan kijken met haar vriend. Ik kijk met haar mee op Funda, het ziet er leuk uit en is op fietsafstand. Goedgekeurd wat mij betreft, maar zij moeten het eerst maar zien te krijgen in deze overspannen huizenmarkt. Ik duim voor ze. Vriendin nummer 2 belt om te informeren hoe het me me is, gelukkig stukken beter. Vervolgens hangen we een half uur aan de telefoon en kletsen over van alles en nog wat. Zij woont en werkt in Kinderdijk, met die molens, en de toeristenbranche is nog niet echt op orde. Normaal krijgen ze daar hordes Amerikanen en Aziaten en die komen voorlopig niet terug.

Middag

Vuilnisrun. Zo noem ik het maar. Normaal neem ik het mee als ik boodschappen ga doen, nu doe ik het even apart. De flessen in mijn fietstas, een plastic tas met al het plastic, een paar snoeren voor de elektrische afvalbak en daar ga ik. Eerst richting Albert Heijn waar bak 1 en 2 staan. Daar wissel ik ook mijn digitale koopzegels in, maandag komt mijn werkster, dan heb ik contant geld nodig. Vervolgens fiets ik door naar een andere AH waar de elektrobak staat. Dan weer terug naar huis, de rest van de kranten lezen. Aan het eind van de middag mijn zen moment. Ik heb een groentesoeppakket aangeschaft en ga tomatensoep maken. Ik ben dol op tomatensoep maar dat moet wel extra gevulde tomatengroentesoep zijn. De tomatensoeppakketten leveren te weinig groente naar mijn smaak. Dus, groente snijden, een grote winterpeen, prei, bloemkool, een ui, sperziebonen, bleekselderij en dat alles in een pan met soepvlees en lekker veel soepballetjes. Heerlijk! Die soep is het recept van mijn moeder tot en met de krulvermicelli die ik gekraakt heb en overal in de keuken tegenkom.

Avond

Instagram kijken, voor het eerst vandaag. Stories kijken, ook voor het eerst vandaag. Ik maak er zelf veel te weinig, heb er wel studie naar verricht. Lezen. Ben verslaafd aan Andy McDermott met zijn Nina Wilde en Eddie Chase avonturen. Het is James Bond drie keer over de kop, maar ik vind het heerlijk. Soep eten, ik heb het tenslotte niet voor niets gemaakt. Als altijd is de soep heerlijk. Ik zit te geeuwen en denk dat het vanavond een vroege avond wordt. Ik heb weinig zin in tv kijken vanavond en denk dat dit het wordt: lezen, beetje computeren, en vooral een rustige avond. Tot morgen.

Over stug doorgaan

Vier dagen van rommelen met mijn gezondheid, pijnlijke buik, darmen die niet mee wilden werken en medicijnen waar ik blijkbaar verkeerd op reageerde. Voor de eerste keer in de coronaperiode heb ik me op donderdag ziek gemeld. Jawel, echt ziek gemeld. Ik voelde me beroerd, het was de hele week al niet goed gegaan, het mocht van mezelf. Vandaag ben ik weer enigszins in orde, maar sport heb ik toch maar overgeslagen. Ik ben zelfs naar buiten geweest, naar de bibliotheek, want die vroeg boeken terug. Daar aangekomen bleek dat ik zelf mocht inleveren, in plaats van de boeken in een grote bak gooien en dat vrijwel alles weer kon. De studieruimte was open, de toiletten waren open. We moesten ons alleen nog om die anderhalve meter bekommeren. Het weer was niet zo vochtig, dus het fietsritje was eigenlijk heel lekker.

Plannen

De plannen voor volgende week:

  • Een dag naar kantoor in Nootdorp, dat was ik namelijk op donderdag al van plan, maar dat ging natuurlijk niet.
  • Sport, kijken of ik bijvoorbeeld zondag fit genoeg ben om een les Body Balance te volgen.
  • #WOT, mijn droom is een voorraad aan #WOT berichten te schrijven, zou mooi zijn, ik heb deze week de joker moeten inzetten. Ik had niet de energie een fatsoenlijke te schrijven.
  • Voorraad aan minibiebfoto’s, een tweede droom: een voorraad aan minibieb berichten te maken.

Ik zit de lijst te schrijven en denk, nou, dat wordt ook wel een lijst voor de week daarop. Er moet nog gewerkt worden ook. En het wordt zomer, mogen we dromen over een redelijk normale zomer? Hoofd in de zon, ogen dicht en gewoon genieten? Het stugge doorgaan kan dan weer even, maar wat ik vooral heb gemist is het genieten. Ronduit genieten van mooi weer, een mooie omgeving, leuke dingen, al was het maar een leuk fietstochtje. Wat vinden jullie ervan? Genieten deze zomer? Ik doe mee!

Joker: #WOT deel 28, 2020

Ik gooi de joker in het spel. De reden daarvoor is dat ik eigenlijk gewoon ziek ben en me niet in staat voel een woord te kiezen en daar een prachtige omschrijving bij te verzinnen. En aangezien het al de hele week zo is, heb ik ook niet van tevoren iets kunnen schrijven.

Het #WOT woord van deze week is:

Joker = 1) Extra speelkaart, 2) figuur in het kaartspel, 3) grappenmaker, 4) kaartterm, 5) kansspel, 6) nar, 7) paljas, 8) passepartoutkaart, 9) potsenmaker.

joker

Het mag, zo’n joker

Ik ben in goed gezelschap, want één van mijn voorgangers, namelijk Martha, heeft de joker ook wel eens toegepast in de #WOT. Aan jullie de taak dus, verzin het maar. Wil je het over een joker hebben? Of ga je er zelf één inzetten en een eigen woord verzinnen? Dat wordt natuurlijk gewaardeerd. Dat is het mooie van een joker, je kan er alle kanten mee op. Zoals elke week kan je weer meeschrijven. Laat je reactie achter onder dit bericht.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.

Handdoek deel twee

Een derde nacht van niet goed slapen, ietsje beter weliswaar, maar niet goed. Dat, in combinatie met een lijf dat denkt dat het maar even wat minder moet gaan, zorgt ervoor dat ik dit soort korte handzame blogberichten schrijf. Ik ga er niet al te veel over uitweiden, maar het heeft te maken met mijn darmen en medicijnen die ik op dit moment voor een mogelijke ontsteking en mijn sarcoïdose slik. Dat alles zorgt ervoor dat ik me belabberd voel en mijn werk vandaag heel vroeg heb afgesloten.

Sidebar

Dat deed me er ook aan denken, hoeveel mensen zullen in deze thuiswerkperiode gewoon de boel wat vroeger afsluiten in plaats van zich ziek te melden? Of mensen zoals ik, die bar slecht of te weinig slapen, de wekker uit meppen en om 10 uur aan de slag gaan in plaats van om 7 uur? Mooie voor een wat een uitgebreidere post op mijn andere blog, past bij mijn serie over thuiswerken.

De driehonderdste

Die handdoek gaat dus voor de tweede keer de ring in. Dit is gewoon weer een korte en eigenlijk is dat wel jammer, want dit is het driehonderdste bericht op dit blog. Het wordt groots gevierd zo gauw ik me wat beter voel.