Raadsel

Met een verkoudheid trainen. Of liever gezegd, met een lijf trainen waarvan je dacht dat het van die verkoudheid af was. Niet dus. Ik was nummer 6 die kwam trainen met een verkoudheid zei P. Hij zei dat hij zelf weerstand opbouwde op die manier. Ja, dat zal best wel.
En toen gingen we trainen. Intervaltraining, 4 ½ km/u joggen, 11 km/u rennen, 30 sec om 45 sec, 10 minuten lang. Het eerste sprintje ging nog wel, het tweede ook, het derde was al een stuk lastiger en daarna had ik een minuut nodig om weer enigszins op adem te komen. Ik heb het wel volgehouden.
Daarna zijn we gaan boksen, ja, 10x meppen en daarna uithijgen. Niet te geloven. Ik mocht nog touwtjespringen, waar ik als kind al weinig van kon. Ik begon met 50 achter elkaar en eindigde met 15, want 50 had ik misschien gehaald als we tot 5 uur ’s middags de tijd hadden. Ik eindigde met de wekelijkse plank. En voor iemand begint, nee, niet geoefend.

Feestje op de weegschaal trouwens: 83,6 kg. In één week 1,3 kg afgevallen. En dat terwijl ik deze week niet gesport had vanwege die verkoudheid. Ik had week 1 aangehouden qua voeding vanwege het afgelopen toneelweekend met veel hapjes en veel wijn, en dacht hoopte dat ik hetzelfde zou blijven qua gewicht. Afvallen is vaak een raadsel.

Totaal: 124 dagen

Denken en doen

Het zijn twee dingen. Het lijkt zo eenvoudig, ’s ochtends kwiek en fit onmiddellijk uit bed stappen, yogamatje uitrollen en vervolgens fijn wat oefeningen doen. In plaats daarvan draai ik de wekker zijn nek om en blijf nog even liggen.
Harde maatregelen? Wekker een eind van het bed af zodat ik eruit moet om hem af te zetten?
Het proberen waard.

Zwaar

Ondanks de toneelweek, van repetitie, generale en voorstellingen twee keer wezen trainen. En toch viel de training op vrijdag tegen. Het kunnen de twee wijntjes van donderdagavond (generale) zijn geweest, het kan ook zijn dat we weer begonnen met een intervaltraining. Weer 4 ½ km/u om mee te starten, maar ik kreeg van P dit keer 11 ½ km/u als rensnelheid met jumpsquats tussendoor en dat bleek toch een beetje zwaar, misschien zelfs te zwaar te zijn. De trap from hell daarna was ook een regelrechte hel, reden dat ik na twee minuten op pauze drukte. Ik trok het gewoon niet meer. Ik weigerde op te geven daarna, maar het resterende half uur was ongekend zwaar. Ik heb alle oefeningen gedaan, maar tussen alle oefeningen heb ik staan uithijgen. P vroeg al of het kaarsje uitging, en nee, dat was nog niet het geval, maar het was wel aan het flakkeren.

Overigens ben ik iets aangekomen: 84,9 kg.

Totaal: 117 dagen

Beetje ziek

De week begonnen met een prachtige hoest, waardoor ik zondag als een ziek vogeltje op de bank zat, in plaats van in onze repetitieruimte voor een dag van repetities. De hele week werd hoesterig. Midden in de nacht wakker worden van het hoesten en zo, wat knap vermoeiend is en ook wat lastig. Vrijdag uiteindelijk bij de dokter terecht gekomen om te horen dat het een luchtweginfectie is en geen keelontsteking waar ik eigenlijk bang voor was. Ben naar huis gestuurd met een hoestdrank.
Trainingsschema is een zootje, ik ben één keer geweest en heb ongeveer op halve kracht gedraaid. De sauna erna was lekker en hielp wel.

Vrijdag
Gewicht: hetzelfde als de vorige week. Keurig vind ik. Vetpercentage was omlaag volgens de weegschaal op de sportschool en dat was goed volgens P. Ik heb met hem afgesproken dat ik de komende zes weken eraan ga werken onder de 80 kg te komen. Over zes weken zitten we aan het einde van deze derde serie trainingen. De tijd vliegt.
Ik heb hem gemeld dat ik verkouden ben, maar dat hield hem niet tegen om me stevig aan het werk te zetten. De intervaltraining op de loopband waar ik mee begon was zwaarder dan ooit, afwisselend 30 sec op 4 ½, 45 sec op 11 km en jump squats tussen door. Vervolgens roeien, ook zwaarder dan ooit: 500 m in 2 min 10. Zonder verkoudheid was dat 2 minuten geworden, zoveel rekening hield hij er mee. Lief toch…?
Daarna nog een stevig stukje cardiotraining. Aan het eind van de training was die verkoudheid er wel grotendeels uit door het zweten.

Mijn frustratie van de dag (eigenlijk al een paar weken) is de plank die ik tot ongeveer 50 seconden volhoud. Als ik een nieuwe poging doe is het vrijwel altijd korter. Die plank wil ik dus een minuut vol gaan houden. Minstens.

En jij? Heb je ook een fitness frustratie?

Totaal: 111 dagen

Beetje moe

Kenmerkend voor deze week: vooral weinig geslapen. Keurig om 11 uur in bed liggen en om 12 uur nog naar het plafond liggen staren, drie keer wakker worden ’s nachts. Ik heb het 1 keer gehad dat ik om 6:15 wakker werd en lekker lag te soezen en plotseling klaar wakker was. Ik realiseerde me dat ik de avond tevoren de accu van mijn fiets vergeten was, die had aan de oplader gemoeten. Wat doe je dan? Je gaat eruit en legt hem aan de oplader en kruipt weer terug in bed. Ik heb het gered tot mijn werk. Maar dat was dus wat vermoeiend.

Qua eten was het makkelijk deze week, want ik heb twee keer ergens anders gegeten, maar het betekent wel dat ik het niet zo goed in de hand heb en daar word ik wat onrustig van.

Vrijdag: goede dag: 84,5 kg, betekent dus 2 ons aangekomen, maar ja, ik was vorige week 1,3 kg afgevallen. Nog steeds onder de 85 kg en daar wil ik ook onder blijven.

Er komen wel drukke en onregelmatige weken aan. Bij toneel komt de voorstelling eraan en ik weet precies hoe dat gaat.
Donderdag is de generale, dus daarna naar de kroeg om het door te spreken en te beloven dat het allemaal beter gaat de volgende dag.
Vrijdag: première, dus zijn we helemaal uitgelaten en gaan we naar de kroeg om het te vieren.
Zaterdag tweede voorstelling, we zijn al wat makkelijker, dus het valt wat tegen en we gaan naar de kroeg om het niet te vieren.
Zondag: laatste voorstelling, daarna met zijn allen uit eten – en drinken.
Oh, en als ik één van die dagen vóór 1 uur op bed lig, mag het in de krant.
Tel daarbij dat ik komende twee zondagen mag repeteren en mijn sportschema dus ernstig in de war wordt gegooid… Zucht.
Ik heb er met P over gepraat vandaag, me gerealiseerd wat het zou betekenen en me daarna voorgenomen om het niet uit de klauw te laten lopen.
Tikkeltje neurotisch, maar ik heb voor de komende weken dus al trainingen in mijn agenda gezet.

Totaal: 103 dagen

Waarom ik het allemaal doe

Ruim een jaar geleden ging ik weer aan het werk na bijna achttien maanden thuis te hebben gezeten. Thuis zitten is niet goed voor een mens. Te veel eten, te weinig energie, te weinig beweging.
Ik ben lang bezig geweest met de Weight Watchers, maar dat had ik opgegeven omdat ik er geen puf meer voor had. Sindsdien was het bergaf gegaan met mijn gewicht en mijn energieniveau. Een aantal blessures aan mijn knieën en mijn rug zorgde ervoor dat ik helemaal niet meer in de sportschool kwam.
Toen ik weer begon met werken, was ik het zat, ik wist dat ik veel te zwaar was maar wilde niet eens op de weegschaal gaan staan. Mijn energieniveau was nul en ik vond dat ik weer wat moest gaan doen. Om een stok achter de deur te hebben, begon ik weer met een personal trainer, P dus. En moest ik op de weegschaal staan… die boven de 100 kg aangaf. Ik wilde niet eens kijken, die eerste keer. Maar het ging eraf. Langzaam, maar het ging er wel af en dat was mijn bedoeling.
Half juni van dit jaar kreeg hij me zover dat ik begon met een nieuw dieet, waarin het aantal koolhydraten fors werd teruggeschroefd. Geen brood, geen rijst, geen pasta, geen aardappelen. Gelukkig werd dat later wel anders, maar zeker de eerste twee weken helemaal niet, en het hielp. Begin juli zat ik onder de 90 kg, de mijlpaal van 85 kg heb ik deze week bereikt. Op weg naar de volgende mijlpaal van 80 kg, met tussendoor nog even dat record van de Weight Watchers: 82,1 kg.

Het is niet alleen compleet anders eten, maar ook hard werken bij het sporten. Zeker bij de wekelijkse sessie met P krijg ik het hard te verduren. Maar bij mijn eigen sessies is het ook wel eens lastig. Af en toe wordt het op zondagochtend wel eens zondagmiddag voor ik zuchtend mijn sporttas inpak en naar de sportschool vertrek. Ik tweet er wel eens over en dan krijg ik bemoedigende tweets terug. Zat mensen die het ook wel eens lastig hebben. Door de week ga ik op dinsdag of donderdag na het werk.
Ik voel me beter, heb meer energie en daarom is het al die moeite wel waard. Afvallen is hard werken.

Totaal: 98 dagen

Een mijlpaaltje

Het was een vochtig en rommelig weekje, niet alleen wat het weer betreft, maar mijn gezondheid was ook niet helemaal 100%. Ik voelde me niet echt geweldig. Dat zorgde ervoor dat ik deze week maar één keer heb gesport, namelijk op zondag en dat ik de rest van de week ben doorgekomen. En daar was dan ook alles mee gezegd.

De training vandaag heeft de hele week goedgemaakt omdat ik weer een mijlpaaltje heb bereikt. Ik ben namelijk onder de 85 kg gekomen. Happy me!

En op naar de volgende mijlpaal zoals P zei. En dat wordt inderdaad die 80 kg. We gaan gewoon door.

Totaal: 96 dagen

#huishoudblog

Er zijn van die dingen…

Ik had vandaag het plan te gaan wassen, goed plan zeker als je je bed hebt leeg getrokken. Wat ik alleen niet had moeten doen was die fles wasmiddel aan de dop uit de kast trekken. Voor ik het wist lag die omver en kon ik onder begeleiding van een aantal lelijke woorden een plas wasmiddel opruimen. Geen probleem, gewoon met het wasgoed de rotzooi opruimen, het wasgoed gaat toch de machine in.
Een uur later loop ik de keuken in en begin opnieuw met lelijke woorden, want daar ligt dus een plas water met veel sop. Te veel wasmiddel dus. Weer dweilen, nu met een dweil, alles tijdelijk het balkon opgooien, opruimen, schoonmaken en weer inruimen. De keukenvloer is blinkend schoon.

De humor van het geval? Mijn werkster komt maandag.

Totaal: 90 dagen

Eén wokrestaurant te veel

Is het veel? Wel nee, 0,4 kg aangekomen waarvan ik ook precies weet hoe het gekomen is. Het wokrestaurant gisteravond. Eerst lekker sushi, vervolgens twee keer bij de wok-kok langs geweest met vlees en vis. En dan voor het lekker nog wat kleine dingetjes halen. Ja ja.

En dan later, als je bij de Hema een broodje zit te eten, boos worden omdat je je notitieboekje bent vergeten. En dan is het toch wel lekker als je een boodschappenkladje tegenkomt, waar je op de achterkant alles van je af kunt schrijven. Want het was voor mezelf wel duidelijk. Juist omdat ik onder de 85 kg wilde komen – nu dus 85,6 kg – baalde ik.
Maar ik moet het ook een beetje meer relativeren, want dit is de eerste keer sinds maanden dat de teller omhoog is gegaan in plaats van omlaag. Toch klein feestje dus.

Totaal: 89 dagen

Eind van de week

Twee keer in de week bloggen, in plaats van zeven keer in de week. Kan dat? Natuurlijk kan dat.

Het grote nieuws van de week: de teller stond vrijdag op 85,2 kg. P en ik hebben het er gelijk eens over gehad waar ik wil eindigen. Jaren geleden – en dan hebben we het over twintig jaar geleden – woog ik 63 kg. Redelijk stabiel, het zal een kilootje hier en daar gescheeld hebben, maar meer was het niet. Dat ga ik niet meer halen en wil ik ook niet meer halen. Als ik foto’s zie uit die tijd, ben ik redelijk mager eigenlijk.
Het streven wordt dus tussen de 70 en 75 kg. Maar eerst even die mijlpaal van 85 kg halen en ik hoop dat het komende week gaat lukken.

Totaal: 84 dagen

Summertime!!!

Zegt zij op de eerste dag van de meteorologische Herfst. Het was genieten vanmiddag op de fiets. Zonnetje erbij, stevige wind, dat wel, maar heerlijk fietsen.
Het was minder genieten met mijn hoofd. Met hoofdpijn wakker geworden en daar eigenlijk de hele dag niet van bij gekomen. Ik heb ’s middags besloten de training vanavond over te slaan. Ik ga donderdag wel. De boog kan niet altijd gespannen zijn.

Geen enerverende dingen te melden op etensgebied. De pastasalade op maandag is uitstekend bevallen en is voor herhaling vatbaar. Zo´n salade is ook erg makkelijk te maken en ook voor te bereiden. Verder is ouderwetse salade met geitenkaas ook erg lekker. Vanavond heb ik ook aan etensvoorbereiding gedaan, namelijk een pond sperziebonen en een pond snijbonen gedopt en geblancheerd. Anders had ik het hele zootje weg kunnen gooien. Nu heb ik een paar keer een makkelijke maaltijd.

Totaal: 79 dagen