Jaarlijkse archieven: 2009

Dag 144 – WW – vakantie!

Geplaatst op door
1

Ja, ik hou het goed bij, dit blog. Druk, druk, druk is het standaardexcuus. Maar nu heb ik vakantie. De dag voor Kerst had ik al vrij, blij toe met al dat geploeter door die sneeuw, en ik ga pas in januari weer aan het werk.
Afvallen is een beetje in het slop, de laatste keer (afgelopen woensdag) was ik aangekomen, ik weeg nu 88,6 kg, dus het gaat er wel vanaf. Maar ik had door alle sneeuw die op zondag gevallen was, mijn ochtendje sporten gemist, er was geen doorkomen aan. En door diezelfde sneeuw heb ik de hele week de bus genomen.
Nanda had ik dinsdag, met moeite ben ik op tijd gekomen. Nanda is trouwens mijn personal trainer, een luxe waar ik afgelopen zomer aan ben begonnen. Zij martelt me eens in de week met een half uur spieroefeningen en ik vind het heerlijk. Wat wel jammer is, dat ze in januari een eigen fitness krijgt en bij Fitness First weggaat, maar ik denk wel dat ik een nieuwe Nanda neem. Het werkt voor mij dat ik eens in de week gericht bezig ben.
Nu is het dus Kerst, heb ik komende woensdag geen WW-bijeenkomst en let ik even nergens op. Dat moet ik heel snel weer wel gaan doen, want ik wil in geen geval weer boven die 90 kg. Het is goed geweest. Ik heb wel eerder van die pogingen tot afvallen gehad, waar ik dan mee stopte na een paar maanden, nu moet ik gewoon doorzetten.

Theater in romans – De komedianten

Geplaatst op door
Beantwoorden

Deze roman van oude klassieker Louis Couperus heb ik helaas niet gelezen. De bespreking is geleend. Lavinius Gabinius, de dominus van de groep komedianten, die op één na allen zijn slaven zijn, komt naar Rome om zijn groep op te laten treden met de Scenische Spelen in het theater van Pompeius. Cecilius en Cecilianus, de zestienjarige tweeling die van jongs af aan in de groep zit, zijn de voornaamste spelers van de dominus. Zij spelen de belangrijke vrouwenrollen.
De volgende dag gaat de tweeling eropuit en als zij uitgejouwd worden door het volk, worden zij geholpen door Martialis en Plinius. Zij nemen de jongens mee naar het landgoed van Plinius, om te dansen en spelen voor de gasten van Plinius, bekende Latijnse dichters en schrijvers.
De dag daarop treedt de groep voor het eerst op in het theater van Pompeius. Zij spelen Bacchides van de Latijnse schrijver Plautus. In het publiek zit ook Crispina, hun moeder. Ze is trots op haar zoons, ook al weten ze niet dat zij hun moeder is.
Als de Scenische Spelen voorbij zijn huurt Crispina de tweeling voor een tijdje van de dominus. Cecilius en Cecilianus zijn er al achter dat zij hun moeder is, maar vertellen haar niet dat ze het weten, ze vinden het wel goed zo. Na een paar dagen neemt de broer van Crispina, Crispinus, tot grote woede van zijn zus Cecilius mee naar keizer Domitianus om bij hem in de gunst te komen. De keizer laat Cecilius niet meer gaan, en laat hem elke avond voor hem dansen.
Het boek speelt zich af in 96 na Chr. Duidelijk komt in het verhaal naar voren wat zich in die tijd afspeelde. De halfwaanzinnige Domitianus was keizer van het Romeinse rijk. Domitianus werd keizer op 30-jarige leeftijd in 81 na Chr., na de dood van zijn jongere broer Titus. Hij was arrogant.
In het boek komen veel bekende Latijnse schrijvers en dichters voor. Niet alleen Martialis en Plinius, maar ook anderen.

Louis Couperus leefde van 1863 tot 1923. Hij reisde veel. In 1894 reisde hij voor het eerst naar Rome en hij zou er nog vaak terugkomen. Het moderne Rome vond hij niet zo boeiend, maar hij was geïntrigeerd door het antieke Rome. Hij bezocht alle ruïnes en vond de charmes ervan overweldigend. De bouwvallen van de Thermen van Caracalla in Rome inspireerden hem tot de antieke roman De berg van licht. Wat ook een openbaring voor hem was, waren de vele ruime musea waar hij uren kon rondlopen.
Geïnspireerd door het oude Rome schreef hij ook nog Dionyzos, God en goden en het nooit afgemaakte Endymion. Over Italië zelf schreef hij Blanke steden onder een blauwe lucht.

Louis Couperus – De komedianten (Rotterdam: Nijgh & Van Ditmar, 1917)

Meer boeken waarin theater een rol speelt? Kijk op mijn boekenpagina.

Anthony Burgess – A dead man in Deptford

Geplaatst op door
Beantwoorden

Meteen opzij gelegd, helaas. Het taalgebruik, zestiende eeuws aandoend, was niet om door te komen, in ieder geval niet voor mensen die weinig geduld hebben, waar uw ondergetekende ook onder valt.
Christopher Marlowe was een dichter en toneelschrijver in de tijd van William Shakespeare die onder verdachte omstandigheden bij een barruzie in Deptford vermoord werd.
Marlowe werd geboren in Canterbury als de zoon van een schoenmaker. Hij studeerde met een beurs in Cambridge en woonde vanaf ongeveer 1586 in Londen. Na Cambridge trok hij naar Londen waar hij zich bij The Lord Admiral’s Company onder leiding van de beroemde acteur Edward Alleyn vervoegde en toneelstukken begon te schrijven. Hij kende haast onmiddellijk succes.
Hij was één van de eerste schrijvers die ‘blanke verzen’ schreef. Een blank vers is een dichtvorm waarin geen rijm (met name eindrijm) voorkomt. Het metrum (ritme) is wel belangrijk. Van oorsprong wordt de rijmloze, vijfvoetige jambe zo genoemd.
Ook schreef hij jambische pentameters. Een pentameter is een versregel die bestaat uit vijf versvoeten, bijvoorbeeld een vijfvoetige dactylus of jambe.
Shakespeare was één van zijn navolgers. The merchant of Venice van Shakespeare was geinspireerd door Marlowe’s The Jew of Malta.

Anthony Burgess – A dead man in Deptford (London: Hutchinson, 1983)

Karen Harper – Mistress Shakespeare

Geplaatst op door
Beantwoorden

Mistress Shakespeare is nog een Shakespeare boek, maar dit keer over de liefdes in zijn leven. William Shakespeare was in 1582 getrouwd met Anne Hathaway, maar in hetzelfde register als waarin Anne H. werd vermeld, werd ook het huwelijk van Anne Whateley met Shakespeare vermeld. In dit boek doet Anne Whateley haar verhaal over hoe ze Shakespeare leerde kennen als kind, hoe ze toen al zijn vriendinnetje was en hoe ze later met hem getrouwd is. Ze moet door zijn huwelijk met Anne H. verdragen dat haar huwelijk geheim gehouden moet worden.
Op zich is het natuurlijk heel interessant en bijna een boeketreeksonderwerp: wat als Anne Whateley inderdaad de liefde van zijn leven was? De dame uit zijn sonnetten, zijn inspiratie en zijn muze? Heel jammer, daar kwam ik niet eens aan toe.
Ik lees de laatste tijd blijkbaar alleen maar boeken waarin de hoofdpersonen vervelende niet-inspirerende mensen zijn.

Een uitgebreide bespreking van iemand die wel gecharmeerd was van dit boek is te vinden in het blog van Firefly.

Karen Harper – Mistress Shakespeare (New York: Putnam, 2009)

Robert Nye – The late mr. Shakespeare

Geplaatst op door
Beantwoorden

Helaas weer zo’n boek dat me niet kan bekoren. Dat worden er drie achter elkaar en heel typisch, twee daarvan hebben een Shakespeare-onderwerp.
Dit boek gaat over een acteur, Robert Reynolds, ook wel bekend als “Pickleherring”, die Shakespeare heeft ontmoet toen hij 13 was en de auteur in de 30.
De beroemde auteur is al jaren dood en Pickleherring, nu in de 80, meent dat de tijd is gekomen om de wereld te vertellen wat hij weet over Shakespeare.
Helaas verveelde Pickleherring me al op het moment dat hij Shakespeare ontmoette, anders was het me wel gelukt dit op zich interessante boek te lezen, maar nu heb ik het na twee hoofdstukken laten zitten.
Het wordt wel geroemd als een boek dat zeer interessant kan zijn voor Shakespeare liefhebbers.

Op Goodreads wordt het besproken door veel lezers die het wel mooi vinden.

Robert Nye, The late Mr. Shakespeare (London: Chatto & Windus, 1998)

Meer boeken waarin theater een rol speelt? Kijk op mijn boekenpagina.

Dag 109 – WW – neurotisch

Geplaatst op door
1

Ongemerkt de 100 dagen gepasseerd, ik heb het ietsje te druk om dit blog bij te houden. Gelukkig ben ik niet de enige blogger die dat probleem heeft. Het internet staat er vol van.
Ik ben ondertussen met iets begonnen dat ik eigenlijk niet wilde, namelijk ook thuis wegen en op de fitness. Je moet jezelf eigenlijk houden aan één weegschaal. Jammer als je niet tevreden bent met het gewicht dat dat ding aangeeft, kan je alleen zelf maar wat aan doen.
Maar helaas, ik weeg thuis: die is dus niet echt nauwkeurig. Ik weeg bij de WW, eigenlijk het enige getalletje dat ertoe doet, en ik weeg op de fitness en die weegschaal is net zo neurotisch als ikzelf. Hij springt op en neer in gewicht, waarbij je je adem in moet houden om het ding stil te laten staan en dan ben ik natuurlijk ernstig opgelucht als ie laag stilhoudt. En dat lukte vandaag: hij stond stil bij 86,7 kg.

Aantekening: gisteravond Nanda met een stevig half uurtje. Vandaag Body Balance, stevig uurtje, een half uur op de crosstrainer en 5 minuten roeien. Dat verklaart het verschil wel met afgelopen woensdag bij WW: toen was het namelijk 89,3 kg. Het enige cijfertje dat ertoe doet….

Nicola Upson – An expert in murder

Geplaatst op door
Beantwoorden

Josephine Tey is één van de pseudoniems gebruikt door Elisabeth Mackintosh, een Schotse schrijfster die het meest bekend werd door haar mysteries, met als hoofdpersoon Inspecteur Alan Grant.
Onder het pseudoniem Gordon Daviot schreef ze het toneelstuk Richard of Bordeaux, een toneelstuk dat zeer populair was, veertien maanden in het theater speelde, en van de hoofdrolspeler/regisseur John Gielgud een bekende ster maakte.
An Expert in Murder is de eerste van een serie romans waarin Josephine Tey de hoofdpersoon is. Het toneelstuk Richard of Bordeaux speelt ook een hoofdrol.

Het verhaal

an expert in murderHet is maart 1934 en Josephine Tey reist per trein naar Londen vanuit Schotland om de laatste week van haar stuk te zien. In de trein ontmoet ze Elspeth, een jonge bewonderaarster. Het meisje wordt vermoord in de trein. Inspecteur Archie Penrose is ervan overtuigd dat de moord te maken heeft met het stuk. Een tweede moord bevestigt alleen maar zijn vermoedens. Het tweede slachtoffer heeft een verleden op de slagvelden van de Eerste Wereldoorlog. Penrose was soldaat in die oorlog, evenals Tey’s geliefde. Maar ook de onbekende vader van Elspeth was in die oorlog. Die oorlog met al zijn verschrikkingen is de verbindende factor in deze zeer spannende en zeer Engelse detective.
Josephine Tey’s boeken waren altijd al geliefd bij mij. Dat zij een hoofdrol speelt in deze detective maakt het heel leuk.
Het is de eerste detective van Nicola Upson en dat is zeker een schrijfster om in de gaten te houden. Ze geeft in dit boek een goed beeld van het theater van het Interbellum. Homoseksuele relaties zijn duidelijk aangegeven en zijn relaties waar de personages geen moeite mee hebben en dat in een Engeland waar Oscar Wilde voor zijn homoseksualiteit nog geen 40 jaar eerder was veroordeeld.
Er waren elementen aan dit boek die het vooral lastig maakten om het te lezen, bijvoorbeeld alle zijsporen in het verhaal. Veel personages waarover van alles werd verteld waardoor ze wel of niet zouden kunnen dienen als dader. De tweede moord zag ik van mijlen ver aan komen. Maar de oplossing zelf weer niet en die was knap in het verhaal ingebouwd. Veel leesplezier voor alle detective-liefhebbers.

Nicola Upson, An expert in murder. – London: Faber and Faber, 2008

Dag 84 – WW

Geplaatst op door
Beantwoorden

Ja, daar ben ik weer, kort.
Vorige week: topweekkie, 2,4 kg afgevallen, maar dat was wel na een heel stevige training met Nanda. 1 ons onder die symbolische 90 kg.
In de tussentijd een lang weekend in Groningen geweest met Els, me redelijk keurig gehouden en maar 8 ons aangekomen, brengt me weer boven de 90, maar dat gaat er volgende week gewoon weer af.
Nu op de bank hangen, ben moe.

Dag 70 – WW

Geplaatst op door
Beantwoorden

Woensdag gehoord bij de Weight Watchers: God straft meteen, de Weight Watchers een week later. Klopt helemaal 🙂
Ik was 9 ons aangekomen, zat mijn hoofd eraf te peinzen hoe dat nou zou kunnen, dacht samen met WW-juf, stamppotten, maar was even vergeten dat vorige week zaterdag Margreet een bijzonder gezellige en qua eten en drinken zondige verjaardag vierde. Het was wel leuk…

Wederom een sterretje – dag 61 – WW

Geplaatst op door
Beantwoorden

Een geen-zin-dag, geen-zin-week om precies te zijn. Af en toe heb je van die weken dat je op maandag al denkt bleeeeggghhh, het dinsdag nog niks is en je het woensdag echt gehad hebt. Dat was vandaag dus ook. Vanochtend thuis gebleven om met veel tegenzin het OR-DIR verslag te maken, waar ik ook al een week geen zin in had, vervolgens tegen twaalven collega J gebeld om te melden dat ik echt geen zin had en thuisbleef.
Me wel in kleren gehuld om rond half zes richting vriendin J te gaan, daar gevoederd te worden (stamppot boerenkool, lekker) en vervolgens richting WW te gaan. J was aangekomen, weekendje in Genève met vriendinnen, zou ik ook van aankomen. W was aangekomen, nog steeds te druk. Maar ik was grondig afgevallen. Na die 5 ons erbij van vorige week, sja, nu 16 ons afgevallen. Ik was van mezelf onder de indruk. En het is eigenlijk een superlekker gevoel dat het werkt. Het was de elfde keer deze week en ik ben in totaal 4,2 kg afgevallen. Ik maakte er nog een grap van. Het was supersmerig weer vandaag, en ik vroeg of ik nog wateraftrek kreeg en dat kreeg ik dus ook. Het is het meeste dat ik tot nu toe ben afgevallen.