Over cijfers en trainers

De laatste training met Pedro zit erop. Afsluiting van een periode. Na twee en een half jaar met hem werken is een cijferblog wel op zijn plaats. In die tijd heb ik 110 trainingen met hem gedaan. Daarnaast heb ik nog 172 keer in die sportschool gestaan.
Ik heb veel geroeid, 1000 meter, 500 meter, alles bij elkaar ruim 121 km, waarvan 66 in 2015, en 54 in 2016, in 2014 heb ik het niet bijgehouden. Ik heb zo’n 18 uur op de loopband bij elkaar gelopen, in intervaltrainingen, maar ook gewone looptrainingen. De crosstrainer was weer wat anders, wel een heel uur in 2015, maar zo’n 11 uur in 2016.

Zwemmen

Het heeft wat zen-achtigs, baantjes zwemmen. Hele boodschappenlijstjes heb ik bij elkaar bedacht, teksten voor toneel gerepeteerd en gewoon geteld, 5218 baantjes lang van 20 meter elk, zo’n 104 km. Het is niets als je het zo opschrijft.

Trainingen met Pedro

Dan heb ik niet eens apart bijgehouden wat ik met hem allemaal heb gedaan. Conditietraining, veel intervaltrainingen op de loopband, roeien, de trap from hell, boksen, touwtje springen, de trap bij de ingang heb ik niet zulke goede herinneringen aan, walking lunges zonder gewicht en met gewicht, burpees, buikspieroefeningen, heel veel krachttrainingen, gewichtheffen, en natuurlijk de plank die ik tot mijn grote vreugde twee minuten heb vol kunnen houden. De volgende uitdaging wordt de push up, niet na drie keer op mijn knieën storten.

Training

Vandaag was het lekker. Voor de laatste keer op de weegschaal, 75,9 kg, voor de laatste keer boksen en nog even een plank van twee minuten eruit geperst. Ja, het zit allemaal tussen mijn oren. Ik kan het wel.

Had het resultaat?

gewichtIk wilde afvallen. Twee en een half jaar geleden wist ik wel zeker dat ik te zwaar was, maar hoeveel wilde ik in eerste instantie niet eens weten. Dat heb ik uiteindelijk toch gevraagd. Ik bleek 101,4 kg te wegen. Nu weeg ik 75,9 kg, dat betekent dat ik 25,5 kg ben afgevallen. Het volgende streven wordt dat zo te houden. Tussen de 70 en 75 kg vind ik mooi, Pedro zei vandaag dat het vetpercentage misschien nog wat minder kan. Dat is iets waar ik met mijn nieuwe personal trainer aan kan werken. Het grappige is wel dat ik deze laatste keer op die weegschaal alle records heb gebroken. Het vetpercentage lager dan ooit. Spiermassa mooi getal en ik ben 51 volgens de weegschaal en dat is knap als je 52 bent.

Totaal: 1 jaar, 166 dagen

Boekenverlanglijstje: #50books vraag 48

Sinterklaas is het land al uit op het moment dat ik aan deze vraag begin. Aan de Kerstman doe ik niet, mijn verjaardag is in mei.

Vraag 48: Welk boek staat er op je verlanglijstje voor de feestdagen?

Ik heb geen verlanglijstje. Boeken koop ik als ik ze wil hebben. Ik krijg ze ook liever niet, of ik moet de lieve gever verteld hebben wat ik wil hebben. Het is er altijd net naast, die krijgertjes.

In the Pocket

Wat ik wel heb is een tag in Pocket: nog lezen. Pocket is reuze handig om artikelen in op te slaan en daar staan die titels met besprekingen dus in. Voor de eerste heb ik al een half jaar nodig: 25 toneelstukken die iedere acteur zou moeten lezen, waaronder Richard III van Shakespeare, Agamemnon van Aeschylus, en Our Town van Thornton Wilder. Toneelstukken die ik stuk voor stuk niet heb gelezen, en maar een paar van heb gezien. Hup, op de verlanglijst ermee.

Er staan diverse fantasy boeken in de lijst, Air Awakens van Elise Kova bijvoorbeeld. Ook A Bombshell of a Fantasy – The Falconer van Elisabeth May. En A Court of Mist and Fury van Sarah J. Maas. Wat houdt me tegen? Nou, dat het delen van een serie zijn bijvoorbeeld. In het geval van Maas zelfs het tweede deel. Voor je het weet, zit ik weer vast aan een leuke serie waarbij je weer drie jaar moet wachten op het volgende deel. Dus: verlanglijst, maar graag met de vervolgen. En eerst even argwanend op Goodreads kijken of ze niet stiekem van een driedelige een zesdelige serie maken.

Deze wil ik, Kerstman

GalidiDeze was ik bijna vergeten: Hoe ik talent voor het leven kreeg, van Rodaan Al Galidi. Het verhaal van een asielzoeker uit Irak die negen jaar in een AZC zit en Nederlands leert door in een bibliotheek boeken te gaan lezen. Ik leen even een stukje uit de bespreking: “Het Nederlands opende niet de deur naar Nederland, maar wel die naar de bibliotheek in de stad. Daar begon ik ’s ochtends heen te gaan om er te lezen. Niet omdat ik van lezen hou, maar omdat ik niet van het AZC hield. De bibliotheek was netjes en mooi en stil. Voor de plek waar boeken waren werd beter gezorgd dan voor die waar asielzoekers waren. En ze hadden gelijk, want als je een boek opent, zie je stille woorden, maar open je een asielzoeker, dan zie je alleen schreeuwende problemen.” 

De man zit negen jaar in een AZC, leert Nederlands, gaat schrijven, wint de Literatuurprijs van de Europese Unie en zakt voor zijn inburgeringstoets. Kerstman, voor dit boek wil ik wel in je geloven.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Eetdagboek

Af en toe hou ik een eetdagboek bij. Mijn eten voor de hele week. Het is voornamelijk nuttig om mezelf weer even bij de les te krijgen. Schrijf het op en je schrikt er weer van wat je allemaal naar binnen werkt op een dag. Ik heb de neiging door tijdgebrek een beetje op mijn routine te werken en te weinig variatie aan te brengen. Ook sluipen er wat minder gezonde gewoontes tussendoor.

Zondag

Begonnen met een bak magere kwark met blauwe bessen, aardbeien, honing en een klein beetje siroop. De lunch was een broodje zalm met een smoothie, melk en een bak cappuccino bij de Hema. De dag werd afgesloten met Chinese bami met garnalen, walnoten en broccoli in China Town. Verder heb ik koffie op, water, thee en een Chinees biertje

Maandag

Kwark met bessen en aardbeien. De lunch: een pastasalade met garnalen, tomaat en komkommer en cottage cheese. Diner: ik had nog een restje van de Chinees en heb daar wat extra groenten bij gekookt.

Dinsdag

groenteKwark met bessen en aardbeien. Hee, ik vind het gewoon lekker en een ideaal en makkelijk begin van de dag. Voor de lunch had ik een salade met geitenkaas, tomaat en komkommer. Voor het diner ben ik maar even bij Ming Kee langs geweest. Op een sportavond wordt het vaak laat en heb ik geen zin meer om te koken. Tussendoor: komkommer, mandarijnen, een handje walnoten (echt, heus waar maar een handje) en ik was bezweken voor een stuk spekkoek bij Ming Kee.

Woensdag

Het wordt routine: kwark, met bessen dit keer, de aardbeien waren op. Op het werk bezweek ik wel voor een croissant, want ik was mega chagrijnig van de verbouwing. Ik had een salade met gerookte kip. Voor het diner: rijst met kip en snijbonen. Ik ben ’s avonds bij toneel bezweken voor twee wijntjes.

Donderdag

Kwark met bessen. De salade was dit keer met twee gekookte eieren. Diner: dit keer wel tijd genomen voor koken, terwijl ik toch in de sportschool was geweest: peentjes met een stukje kabeljauw.

Vrijdag

Kwark met bessen, moet ik het nog zeggen? Lunch was na sport bij de Hema: erwtensoep. De eerste keer dat ik die eet deze winter, was lekker. Een smoothie erbij, melk, en een cappuccino. Ik heb ’s avonds pasta gemaakt met gehakt. En ik heb een portje genomen.

Zaterdag

Kwark met bessen. En voor ik naar de schoonheidsspecialiste ging heb ik twee boterhammen geroosterd en die opgegeten met roomboter, heerlijk gesmolten en komijnekaas erop. Het laatste gekookte ei is opgegaan. En ’s avonds ging ik naar toneel en ben ik met een vriend eerst naar een Turks restaurant geweest en hebben we een Mixed Grill met rijst en een salade erbij genomen. Was lekker. Bij toneel ben ik wel even bezweken voor drie wijntjes.

Tussendoor: komkommer, mandarijnen, soms walnoten, hier en daar een speculaasje. Water, koffie, thee. Het aantal cappuccino’s (met suiker) op een dag hangt af van mijn bui. Het mega chagrijn van woensdag werd enigszins gecompenseerd door vijf cappu’s.

Totaal: 1 jaar, 164 dagen

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Over trainingen en personal trainers

Het was vandaag een memorabele vrijdag. Tenminste dat had het kunnen zijn als ik Pedro goed had begrepen. Hij is namelijk volgende week woensdag voor het laatst bij Health City en dus was het vandaag eigenlijk de laatste training. Nu hebben we voor dinsdag een laatste afspraak en dat is wel jammer eigenlijk. Tegelijk is het ook weer spannend, want dan ga ik met Bert werken, waar ik de stempeltjestraining al mee heb gehad. Kan weer een heel andere ervaring zijn. Iedere trainer werkt anders, zei ik vanmiddag ook tegen Pedro.

Training en zo

Na een compleet trainingloze week, heb ik deze week weer volop uurtjes in de sportschool doorgebracht. Praktisch gezien was dat ook heel handig, want aangezien de badkamer nog steeds geen volwaardige badkamer is, kon ik douchen in de sportschool. Zondag was ik laat, maar ik was er wel. Dat heb je als je zaterdag een feestje hebt en om half drie in je bed ligt. Cardio, me even in het zweet werken. Dertig minuten op de cross trainer, dat ding dat volgens Matrix Ascent trainer heet. Ik vind het ding prettig. Je kan de weerstand instellen en het heel zwaar maken voor jezelf. Je voelt dat je werkt. Daarna ben ik nog fijn even het zwembad ingedoken.
Dinsdag heb ik mijn krachtschema gedaan. Sommige apparaten doe ik al zwaarder, andere juist niet. Alles bij elkaar is het nog steeds hard werken.
Donderdag zwemmen, ik was van plan op 50 baantjes te eindigen, maar stopte bij 36, roerige borstcrawlerige buren, waardoor ik niet lekker zwom.

Vrijdag

Vandaag was lekker, zwaar maar lekker. Het was ook lekker de weegschaal te zien: 75,7 kg. Dat is nog niet helemaal 75, maar dat staat er wel al in. En dan te bedenken dat ik er door de stress over de badkamer een beetje ongerust over was, en dan is er 2,1 kg af. Ik had wel gesnoept, maar kan je komkommer, mandarijnen en extra cappuccino’s echt als snoep rekenen? Vandaag heb ik trouwens wel 50 baantjes gedaan in het zwembad. Heerlijk, het heeft wat zen-achtigs.

Volgende week

Een maandje eerder dan gedacht die 75 kg zien. Vijf dagen niet eten. Dat gaat dus niet lukken. Het gaat wel lukken om deze dagen door te komen als afgelopen week. Niet te veel snoepen dus. Veel thee en water drinken. En als het niet lukt, jammer dan. Ik ben ruim 25 kg afgevallen in de afgelopen twee en een half jaar. Waar doe ik moeilijk over?

Totaal: 1 jaar, 162 dagen

Jarig: #WOT deel 47

Facebook is goed voor mensen met een slecht geheugen voor verjaardagen, zoals ik dus. Als ik ’s ochtends even op Facebook kijk of er nog wat leuks is, word ik meteen herinnerd aan verjaardagen. Net zoals vanochtend, een toneelvriendin is jarig, dus die kan ik meteen feliciteren. Maar ook @drspee is jarig en kan meteen gefeliciteerd worden met haar bijna-mijlpaal. Heus Martha, het doet geen pijn, die mijlpaal. Ik kan het weten, ik ben al ruim een mijlpaal verder. Later zie ik dat ze de #WOT van vandaag misbruikt. Maar ja, ze is jarig, dus ze mag.

Jarig ~1) Een jaar ouder 2) Geboortedag 3) Geboortedag gedenkend 4) Geboortedag vierend 5) Je geboortedag vierend 6) Jongensnaam 7) Verjaardag 8) Verjarend 9) Zijn geboortedag vierend 10) Zijn verjaardag vierend.

Mijn eigen verjaardag

Ik ben op 12 mei jarig. Dat was niet altijd een onverdeeld genoegen, want vaak moest ik die verjaardag delen met Moederdag. Als kind wens je zo’n verjaardag alleen te vieren. Nu, als volwassene heb ik er geen last van. Hoe ouder je wordt, hoe milder blijkbaar. Ik vind het ook niet zo vreselijk nodig meer om die verjaardag te vieren. Ik heb wel feestjes georganiseerd met die mijlpalen die ik achter de rug heb. Veertig? Happy Birthday for me. Vijftig? Wederom Happy Birthday for me. Zestig? Ik heb nog zeven en een half jaar om daar over na te denken.

De beroemdste Happy Birthday?

Dat was zonder enige twijfel die Happy Birthday die actrice en zangeres Marilyn Monroe voor de Amerikaanse president John Kennedy zong. Dat was ter ere van zijn vijfenveertigste verjaardag in 1962. Beroemd geworden vanwege die tight fitting jurk die ze droeg. En berucht vanwege de roddels dat Monroe en Kennedy een verhouding hadden.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Over fietsen en het OV

Geen fiets, wel OV

fietsWant ik zat maandagochtend op mijn fiets richting huisarts en was door de duizeligheid van het weekend echt niet zeker van mezelf. En ben dus de tram en de metro ingestapt. Het heeft voordelen en nadelen. Ik heb heel veel gelezen deze week. Maar een metro is wat minder leuk als je het perron oploopt en en hem voor je neus zien wegrijden.
Als gevolg van die duizeligheid heb ik deze week ook geen stap in de sportschool gezet. Reken daarbij de stress van de badkamer en het feest is compleet. Van stress ga ik eten. Het is maar goed dat ik deze week niet op de weegschaal sta.

Trainen

Zondag trainingsdag. Ook als je de avond daarvoor naar een feestje bent geweest en pas om half drie in je bed lag. Het werd dus wel ietsje later dan de bedoeling was en ik stond pas om 1 uur in de sportschool. Maar de sport was weer lekker. Het was ruim een week geleden door het gedoe met het duizelige weekend en het was heerlijk me weer in te spannen. Ik ben ook nog even het zwembad in gedoken. Maar weer geen fiets. Er was een storm vandaag, ik heb de tram genomen.

Conclusie van een weekje OV: ik mis mijn fiets. Ik mis vooral de vrijheid van gewoon de fiets kunnen pakken in plaats van te wachten op een metro die vaak te laat komt. Overstappen is ook geen feest.

Totaal: 1 jaar, 157 dagen.

P.S. een vriendin vroeg naar het tellertje hierboven. Die teller is begonnen op de eerste dag dat ik met het nieuwe dieet bezig was, dus vanaf 15 juni 2015.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Team: #WOT deel 46

Mijn badkamer wordt verbouwd deze week, en volgende week, en de week daarop. Zoals dat gaat met dat soort dingen heb je een leger aan mensen nodig. Loodgieters, slopers, timmermannen, stukadoors, tegelzetters en manusjes van alles. Die van mij komen allemaal bij één bedrijf vandaan en het hele team staat onder aanvoering van Jelle. Die mag diverse teams aansturen. Afgezien van het feit dat de verbouwing van mijn mini-badkamer twee weken in beslag neemt – kreun – loopt het team op rolletjes. Het schema zit goed in elkaar. Er is nog geen tegenslag geweest – klopt dat nu af op blank hout – en het belooft een mooie badkamer te worden.

badkamerHet #WOT woord van deze week: team ~ 1) Aantal sportmensen 2) Afdeling 3) Club 4) Detachement 5) Elftal 6) Equipe 7) Gezelschap 8) Groep 9) Groep die samenwerkt 10) Groep personeel 11) Groep samenwerkers 12) Groep spelers 13) Groep sporters 14) Koppel 15) Medewerkers 16) Partij 17) Personeel 18) Ploeg 19) Ploeg spelers 20) Ploeg sporters 21) Sportploeg 22) Sportterm 23) Stel.

Werk

Ik ben informatiespecialist in een internationaal bedrijf vol met geotechnisch ingenieurs en geologen. Die zitten allemaal in teams die samenwerken in projecten. Ik ben mijn eigen team, in mijn eentje. Wereldwijd gezien ben ik namelijk de enige informatiespecialist. Dat heeft zijn voordelen. Ik kan mijn eigen werk indelen, mag zelf alles regelen, en mag zelf bepalen waarmee ik mijn collega’s verblijd qua informatie. Dat zijn soms ook nadelen. Dan zit je te peinzen hoe je iets moet oplossen en kan je niet even overleggen met iemand anders.

Teamplayer

Maar ben ik dan een teamplayer of vlieg ik liever solo? Ja, dat ligt er dus aan. Het dagelijkse werk solo doen is heerlijk, eigen tijd indelen, zelf kijken wat je het eerste aanpakt of uitstelt. Het zijn de andere dingen waarbij een team wel leuk zou zijn. Vervanging tijdens vakanties. Over mijn werk praten zonder dat mijn partner in gesprek glazige ogen krijgt, omdat hij geen idee heeft waar ik het over heb. Rotdingen kunnen afschuiven. Overleg met collega’s. Ik weet het, dat kan een crime zijn, maar af en toe ook wel erg handig. Maar ik zal het ermee moeten doen. Een team in mijn eentje.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Nieuw deel in die serie: #50books vraag 44

Series, ik hou van ze en haat ze. Heel veel verhaal over personen en een verhaallijn die ik leuk vind. Maar ook schrijvers die er lang, lang, lang over doen voor ze een volgend deel produceren. Daarom heb ik ook een beetje haat-liefde verhouding met deze vraag. Aan de ene kant moet ik er niet aan denken, aan de andere kant zou het wel erg leuk zijn met sommige series.

Vraag 44: Van welke boekenserie die gestopt is, hoop jij op een nieuw deel?

Overleden schrijvers

In eerste instantie las ik de vraag verkeerd, want Hendrik-Jan heeft het over series van overleden schrijvers. Hij heeft het over de Bommelboeken, de creatie van Marten Toonder, een serie die ik eigenlijk nooit heb gelezen. Er staan genoeg series in mijn boekenkast. Voorlopig is het alleen maar wachten op het volgende deel van schrijvers die nog leven, maar niet echt snel schrijven. Maar ik heb boeken van een schrijver die is overleden, het is alleen geen serie. Dat is Dick Francis, schrijver van boeken waarin paarden een hoofdrol spelen. Niet zo’n wonder met boeken van een voormalige jockey. Francis is tot mijn spijt in 2010 overleden. Ik heb van zijn romans genoten. Zijn zoon is doorgegaan met schrijven, maar ik heb nooit iets van Felix Francis willen lezen. Dat kleine beetje niet te omschrijven extra waardoor een roman fenomenaal wordt in plaats van alleen goed? Ik ben eigenlijk bang dat hij het niveau van zijn vader niet haalt. Daarom hou ik het dus bij Dick en zal zijn zoon helaas geen plekje vinden in mijn boekenkast.

Kliederen

Die vorige vraag, over kliederen in je boeken? Ik heb al eens geschreven over notities maken en over je boeken toetakelen en heb besloten het kliederen over te slaan.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Over badkamertegels en krachttrainingen

Badkamer

tegelsVrijdagochtend vroeg: een bezorger aan de telefoon, dat ze in de buurt zijn. Een hele vrachtwagen vol met spullen voor mijn badkamer. Tien minuten later sta ik aan de stoeprand. Een half uur later zijn de bezorgers weg en hebben ze alle spullen mijn huis in gedragen. Ik sta met een pallet wand- en vloertegels bij de stoeprand. Ze moeten naar binnen en die bezorgers mogen dat niet doen. Ik had vrienden gevraagd en gelukkig wil een geweldige buurman ook helpen (joehoe Raymond!). De tegels staan twee uur later netjes opgestapeld in huis. Dertig dozen van 24 kg elk. De helpende vrienden kunnen alleen nog maar de laatste vier dozen op hun plaats zetten en bewonderend kijken. Ik ben opgewarmd voor mijn krachttraining vanmiddag.

Training

Pedro wist al van de tegels en vond het wel een goede work-out, maar ik voelde wel wat. Mijn spieren namelijk. Er deed al van alles pijn. En dan mocht ik ook nog allerlei leuke dingen doen, want het was natuurlijk weer krachttraining. De leg press, met 32 kg op de teller, terwijl ik anders op 23 of 27 kg zit. Nieuwe oefening, probeer het ook eens, met één voet op een krukje, gewichten in beide handen en dan het andere been bijtrekken. Dat been op het krukje moet wel recht zijn voor de andere voet er bij komt. Het begon met twee zware gewichten, vervolgens wat lichtere gewichten en eindigde met één gewicht. Of dit nou aan die “opwarming” van ’s ochtends lag, of aan de zwaarte van de training, ik weet het niet, het lukte me gewoon niet. Aan het eind van de training was ik voor het eerst blij dat het was afgelopen. Ik kon geen pap meer zeggen. Het was gewoon zwaar. En ik was ook zwaar(der), 77,8 kg. Rommelige week? Gisteren congres met twee saucijzenbroodjes, twee meer dan in het afgelopen jaar? Die twee keer niet gesport deze week? Dinsdag viel uit omdat ik toen door die enorme bui werkelijk geen droge draad meer aan mijn lijf had, donderdag viel uit door het congres. Geen idee, maar er moet wel verandering in komen, bij voorkeur de andere kant op.

Weekend

Zaterdag. Ik word wakker en de wereld draait rond. Ik val weer in slaap en drie uur word ik weer wakker. De wereld draait nog steeds rond, de eerste koffie van de dag vliegt er even hard weer uit. Vriendin M meldt dat ze het ook heeft gehad. Bed in duiken, bouillon, slappe thee, crackertjes. Oh, en verjaardag van die avond afzeggen. Goed idee, want dat gaat niet lukken.
Zondag. De wereld draait stukken minder maar staat nog steeds niet stil. Mijn echt wel rechthoekige telefoon staat enigszins schuin naar rechts. Maar mijn ontbijt blijft binnen! Dat gaat de goede kant op!

Totaal: 1 jaar, 150 dagen

Niets: #WOT deel 45

Ik was vandaag met iets bezig – namelijk een congres – waar ik niet zomaar even weg kon lopen om het over niets te hebben. Dat ging wel degelijk over iets, namelijk over van alles waarmee je te maken kan hebben als informatiespecialist.

Het #WOT woord van deze week: niets ~ 1) Allerminst 2) Bijwoord 3) Dalles (alles of) 4) Dem 5) Flauwiteiten 6) Geen 7) Geen enkel ding 8) Geen enkele zaak 9) Geen sikkepit 10) Geen spaan 11) Geen vin 12) Geen zier 13) Haar 14) Helemaal niks 15) Iets dat heel weinig te betekenen heeft 16) In het geheel niet 17) Jota 18) Lucht 19) Minder dan iets 20) Minder dan weinig.

correspondentDe keynote speaker die de dag afsloot was Dimitri Tokmetzis, journalist bij De Correspondent en mede-auteur van het boek Je hebt wel iets te verbergen. Dat boek gaat over privacy. De auteurs laten zien dat privacy het meest bedreigde mensenrecht van onze tijd is. Zijn verhaal was boeiend en eng, want hij vertelde over de datahonger van instellingen en bedrijven. Wat kan je allemaal doen met data die we vaak zelf erg makkelijk over de balk gooien. Kijk bijvoorbeeld naar Facebook waar we heel makkelijk mee zijn. Facebook kan zelfs iets met de likes die we uitdelen.
Kijk ook naar Google. Als je een Google account hebt, daar je mail in hebt, je agenda, je foto’s, dan weet Google niet bepaald niets van je. Nee, het was ronduit een eng verhaal. Het boek heb ik besteld. Lijkt me een nuttig boek.

Verder niets?

Je kon een iPad Pro winnen vandaag. Een Apple iPad Pro 12.9 inch WiFi 256 GB Zilver t.w.v. € 1.279,-. Jottem! En alles wat je ervoor moest doen was een kaart invullen met je gegevens en die inleveren! Die kaart, daar moest je dus in verband met de kansspelbelasting ook je BSN op invullen. En toen dacht ik al, wil ik dat wel?
Toen vanmiddag puntje bij paaltje kwam – de iPad! – vertelde een meneer het goede nieuws en het slechte nieuws. Het slechte nieuws: we kregen niets. Het goede nieuws: we hadden ook niets uit handen gegeven. De kaarten – met BSN en al – gingen regelrecht de shredder in. Een hele goede afsluiter van de dag over informatiebeveiliging. Ik vond het een klapper.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.