Loterij: #WOT 2019, deel 6

Elk jaar, in december, koop ik een decemberkraslot voor twee vriendinnen en mezelf. We pakken dat alle drie verschillend aan. Vriendin W krast alles in één keer leeg en ziet meteen wat ze wint of niet. Vriendin M krast keurig elke dag een vakje en wint niets. Ik vergeet het ding, kras in januari alle vakjes leeg en zie dat ik ook niets win. Ieder heeft een eigen strategie.

Loterij = een kansspel waarbij de deelnemers loten kopen van een bepaalde waarde. Aan elk lot is een cijfer en/of lettercombinatie verbonden. De opbrengst van de lotenverkoop wordt voor een deel gebruikt voor het uitkeren van prijzen. Deze prijzen worden door middel van een toevalsgenerator, vaak onder het toezicht van een notaris, verdeeld onder de deelnemers.

loterij

Loterij

Ik heb me weer laten verleiden tot het meedoen met de Staatsloterij. Ik heb het twee jaar geleden opgezegd omdat ik niets won. Dikke kans dat het daar weer op uitloopt, maar ik heb een gratis lot erbij en mijn Nederlandse hart vindt dat mooi. Over een paar maanden zal ik hem wel weer opzeggen. Tot dan ga ik maar dromen, want wat kan ik allemaal doen als ik een leuk bedrag win.

  • Mijn onderwater hypotheek grotendeels aflossen
  • Die vakantie naar Curacao waar ik al jaren van droom
  • Weer naar New York want daar droom ik ook van
  • Koop ik een nieuwe eettafel met stoelen

En moet ik eigenlijk vreselijk verzinnen wat ik allemaal wil. Want laten we nou wel zijn, het gaat me best goed. Gezondheid kan je niet kopen en geluk ook niet. Geld helpt wel een beetje, maar is niet alles.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik.

Over uitdagingen en doelstellingen

First things first en dat betekent mijn gezondheid. Ik heb namelijk een controle CT scan gehad en alles was goed. Feestje dus. Het enige is, dat er nu weer een vleesboom in mijn baarmoeder is gezien en ik mag naar een gynaecoloog.

De uitdaging

Die plank. Ik heb op zijn zachtst gezegd wat slordig aan die plank gewerkt. Namelijk niet echt aan opbouw gedaan, op sommige dagen het gewoon vergeten en het ging dus op en neer, met als resultaat dat ik vrijdagochtend 45 seconden haalde en de tweede keer 30 seconden. Het resultaat: ik moet die twee minuten nog gaan halen. Ik ga door tot die twee minuten, maar nu probeer ik wel op te bouwen. Het streven is er heus wel, maar het doorzetten ontbreekt.

IkPas

Ik ben geslaagd! Ik heb een prachtig certificaat dat ik 31 dagen (bijna) niets gedronken heb. Op 6 maart kan ik opnieuw in schrijven voor een periode van 40 dagen, daar ga ik nog over denken. Ik heb meer energie en ben hoop ik afgevallen, hoewel ik dat niet zeker weet want ik heb geen startgewicht.

En nu verder

Ik had het er vrijdagochtend over met Pedro. Het hele zorgen maken over mijn gezondheid kan ik ter zijde schuiven en ik kan aan andere dingen gaan denken. Dus bijvoorbeeld een nieuwe doelstelling voor mijn trainingen. Wil ik weer afvallen? Wil ik iets specifieks gaan trainen? Push-ups bijvoorbeeld waar ik waardeloos in ben. Een doelstelling zou wel helpen om gericht te gaan trainen en weer volledig gemotiveerd te raken, want ik merkte dat het moeite kostte de afgelopen maanden. Dus noem het maar. Ik heb een week om erover na te denken en dat is maar goed ook, want ik weet het nog niet. Heeft iemand suggesties?

doelstelling

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Lief dagboek

Vrijdag

Een dagboek deze week, even laten zien hoe mijn week loopt.
Vrijdag sportdag. Ik kan uitslapen, want ik heb pas om elf uur een afspraak en het blijkt dat Pedro ook wilde uitslapen. Het is weer hard werken. Meestal kan ik na een kwartier al niet meer praten, dan moet ik eerst hijgen, maar het is eigenlijk altijd wel lekker. Ik doe meteen de plank, maar daarmee ben ik niet zo succesvol. Een plank van een minuut en één van een halve minuut. Daarna ga ik naar Health City. Wegens algemene stemmen tegen, heb ik besloten me niet te wegen, ik zie het wel met mijn gewicht. En ik duik het zwembad in. Daar hebben ze een fout gemaakt met de vloeistoffen die in het water moeten, dus het ziet er niet uit, het is heel donker water. Wel 20 baantjes gezwommen. Onderweg naar huis zit ik te dubben of ik eieren zal bakken of een tosti zal maken. Het wordt een tosti.

Zaterdag

Van de dagelijkse email van IkPas moet ik de voordelen opschrijven van negentien dagen niet drinken. Dat is een mooie activiteit als ik op dag 18 heb gezondigd. In ieder geval heb ik meer energie. Ik slaap beter, één van de grootste voordelen, aangezien ik al maanden problemen heb met slapen. Voor de lunch bak ik die eieren die ik gisteren al in mijn hoofd had. Avondeten wordt broccoli met champignons, een uitje en een speklapje. Ik ben mijn diepvries aan het leegeten.

Zondag

Het wekelijkse dubben over sport is weer aangebroken. Ik heb zeker met dit winterweer enorme moeite om er op uit te gaan. Het helpt niet dat ik nog spierpijn heb van vrijdag. Door de week gaat het iets makkelijker want dan ben ik toch al buiten omdat ik naar huis fiets vanaf mijn werk. Het helpt niet altijd, donderdag fietste ik door een regenbui naar sport en toen ben ik toch naar huis gegaan. Het heeft een uur geduurd voor ik weer warm was. Dus geen sporten vandaag. Wel sportkleding in mijn tas gegooid, morgen na het werk gaat er gesport worden.

Maandag

Ik heb vandaag een interview in de Volkskrant* gelezen dat diepe indruk op me maakte. Een citaat: “Ik schaamde me voor mijn lichaam dat me zo in de steek had gelaten en tegelijkertijd wilde ik perfect zijn. Want als je dat niet bent, ben je niet succesvol. Dat is echt iets van onze geïndividualiseerde maatschappij. Als je geen succes van je leven maakt, ben je een loser. Als je kanker hebt, ben je ook een loser.” Let wel, dit was een vrouw die in haar leven vier keer kanker heeft gehad. Vier keer! Misschien dat ze het daarom zo ervaart, maar dit is een ervaring die heel ver van mij afstaat. Ook haar instelling is mij vreemd. Ik was voor mezelf van mening dat ik domweg pech had gehad.

Donderdag

Soms lukt het gewoon niet, met die weken. Het is de hele week ijzig koud geweest, vanaf dinsdag ben ik met OV naar mijn werk gegaan vanwege sneeuw. Het dreigt niet beter te worden, helaas. En dat helpt niet echt met mijn humeur dat gewoon prut is. Het is niet de eerste keer trouwens, ik ben zo af en aan lichtelijk depri en wijt het aan de winter. Ik word een ouwe muts, ik kan er steeds slechter tegen. Het medicijn dat vriendin E me aan de hand deed – lichtpuntjes verzamelen per dag – heb ik al eens meer gedaan en helpt enigszins, maar is geen wondermiddel.

lichtpuntje

Weer zondag

En plotseling kom je tot de ontdekking dat je dit dagboek wilde afsluiten op vrijdag en dan is het toch zondag. Ik moet zeggen, ik heb betere weekenden gehad. Zaterdag was gevuld met ongelooflijk beroerd zijn en niet naar de wc kunnen. Vandaag ben ik nog gammel en doe ik maar even niets. Mijn bedoeling deze week? Laten zien waarmee ik bezig ben. Ik hoop dat het bevalt, lieve lezers.

*Fokke Obbema, Monique Maarsen vastgoedondernemer ‘Luister naar je innerlijke stem’. Volkskrant, 21 januari 2019.
Foto: Pixabay, CC0 gebruik.

Over twee saaie weken en een uitdaging

Het kwam zo maar bij me op, afgelopen vrijdag, het werd het tweede weekend dat ik niets had afgesproken. Ik weet dat ik me had voorgenomen een saai jaar te krijgen, maar dit zou iets te saai kunnen worden.

De uitdaging: de plank

Die plank wisselt behoorlijk. Het lijkt of ik nooit van opbouwen heb gehoord. Ik ben netjes begonnen met een plank van 1.04, vervolgens ben ik de dagen daarna heen en weer gegaan tussen een minuut en 1.31. Bij de training van Pedro op vrijdag heb ik ook side planks gedaan, die ik wel 15 seconden volhield. Ter verdediging: die zijn lastiger, maar ik mag ze ook gaan trainen van Pedro. Vandaag had ik 1.19 en daar wil ik nu uit gaan opbouwen. Morgen 2 seconden erbij.

Nog een uitdaging: IkPas

Een maand geen alcohol, een uitdaging die ik al meer heb gedaan en op zich prima te doen is. Ook in een januari maand met nieuwjaarsrecepties en dergelijke. Het komt goed uit dat ik tot nu toe geen nieuwjaarsreceptie heb gehad. En ik zei het al, het is tot nu toe een saaie maand geweest, dus woeste feestjes zijn er ook nog niet geweest. Het is wel mijn bedoeling dat ik dit tot het eind van de maand volhoud en misschien nog wel langer ook.

Wegen of niet wegen, dat is de vraag

Het is even de vraag. Ik merk aan mijn kleding die strakker begint te zitten dat die 77,4 kg van augustus waarschijnlijk niet meer klopt. En ik had besloten me voorlopig niet te wegen. Nu kan ik me gaan wegen aanstaande vrijdag bij Health City en daaruit verdere conclusies trekken. Maar ik kan het ook andersom doen: de conclusie trekken dat ik waarschijnlijk te zwaar ben, er iets aan doen, en me pas over een maand wegen. Het voordeel daarvan: ik word niet gefrustreerd door cijfertjes. Het nadeel: ik ga niet weten hoeveel ik afval. Wat zal ik doen, lieve lezers?

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Oorlog en vrede van Leo Tolstoj, deel 2 #wijlezenoorlogenvrede

Dit tweede deel van Oorlog en vrede heeft wat meer tijd gekost omdat ik eigenlijk teveel ernaast aan het doen was. De deadline, 29 december heb ik niet gehaald en ruim overschreden. Dit tweede deel wordt nu gepubliceerd op de deadline van het derde deel. Shame on me, want ik heb zelf die data vastgesteld.

Het verhaal

Het eerste wat opvalt is dat dit tweede deel heel wat meer tijd beslaat dan het eerste. Dat eerste deel besloeg zes maanden, dit tweede deel begint in 1806 en eindigt in 1811. Het is het deel van de mensen, de families. Ik hoorde al van Sue dat het derde deel voornamelijk over de oorlog gaat. Er gebeurt veel, zeker bij de families. De familie Bolkonski denkt dat Andrej gesneuveld is. Pierre is somber vanwege de vermeende verhouding van zijn vrouw met Dolochov. Andrej keert terug bij zijn familie net op tijd om de bevalling van zijn vrouw mee te maken. Zij overleeft de geboorte van hun zoon niet. Ik wil in de rest van dit verhaal nog wat mensen uitlichten. Let op, als je het boek nog niet gelezen hebt: er volgen spoilers.

Natasja Rostov

Natasja is lief, schattig en naïef, anders kan je het niet omschrijven. Ze begint in dit deel als een meisje dat danseres wil worden en nooit wil trouwen. Na wat kalverliefdes verlooft dit zestienjarige gravinnetje zich met vorst Andrej die op dat moment bijna twee keer haar leeftijd is. Het lijkt allemaal goed te gaan, behalve met de vader van Andrej die woedend is over de verloving en vindt dat de bruiloft een jaar uitgesteld moet worden. De familie vertrekt aan het einde van dat jaar naar Moskou ter voorbereiding van het huwelijk en daar gebeurt het. Ze wordt opgemerkt door Anatole Koeragin en wordt tot zijn nieuwste speeltje verheven. Hij brengt het arme kind het hoofd op hol, en ze raakt volslagen in verwarring en denkt dat ze van hem houdt. Het komt tot een chaotisch hoogtepunt als Anatole het plan opvat haar te schaken en haar te trouwen, hetgeen helemaal niet kan omdat hij in het geheim al is getrouwd. Zij gelooft hem volledig en gaat ervoor. In een brief aan Marja, de zus van Andrej zegt ze de verloving met Andrej eenzijdig op. De hele schaakpoging wordt verijdeld en ze staat alleen, in schande. Anatole kan gewoon weglopen en ondervindt totaal geen gevolgen van zijn volstrekt gedachteloos handelen.

De jonge mannen: Anatole

Anatole Koeragin is gedachteloos, rijk, verwend en totaal gewend alles te doen waar hij zin in heeft. “Hij gaf alleen om vrolijkheid en vrouwen, en aangezien hij die voorkeuren niet oneervol vond, en hij niet in staat was te bedenken hoe de bevrediging van deze voorkeuren op anderen overkwam, hield hij zichzelf in alle eerlijkheid voor een onberispelijk mens, had hij een oprechte afkeer van schurken en slechte mensen en ging hij met een gerust geweten en met opgeheven hoofd door het leven.” (p. 729)
Op de één of andere manier is hij in een huwelijk met de dochter van een Poolse landeigenaar verzeild geraakt. Dat huwelijk is geheim maar bekend bij Dolochov die met hem mee feest, maar ook bij Pierre. En Pierre is woedend over wat Anatole Natasja heeft aangedaan en zorgt ervoor dat Anatole uit Moskou verdwijnt.

Pierre

Pierre gaat wat verdwaasd door het leven, is steenrijk en weet niet goed wat er mee te doen. Zijn huwelijk is slecht. Vanwege de vermeende verhouding van Dolochov met zijn vrouw Hélène gaat hij een duel aan dat hij met meer geluk dan wijsheid wint. Hij ontmoet een vrijmetselaar en stort zich op de vrijmetselarij. Hij probeert goed te doen voor zijn mensen, maar slaagt daar niet in. Achter zijn rug om wordt hij bedot. Maar “iets zeggen wat een ander onaangenaam vond, iets anders zeggen dan wat iemand verwachtte, wie hij ook was” (p. 463) dat was voor hem het allerzwaarste.

Dolochov

Dolochov is van eenvoudige komaf. Het is een meeloper die profiteert van zijn rijke vrienden. Hij wordt verliefd op Sonja, het nichtje van Natasja, maar die liefde wordt niet beantwoord. Het is een manipulator. Uit wraak gaat hij kaarten met Nikolaj Rostov en maakt hem 43.000 roebel afhandig met kaarten en vals spelen.

Nikolaj Rostov

Nikolaj is kapot van het verlies van het geld en bekent het aan zijn ouders. Het is een aardig bedrag voor een jonge officier die 10.000 roebel per jaar verdient (p. 509). Hij wil het terug betalen aan zijn ouders, maar echt serieus is hij daar niet mee. Ook wil hij meehelpen met de zaken van de familie want ze zijn in geldnood. Hij geeft het al snel op, maar krijgt ook geen goed voorbeeld van zijn totaal niet zakelijke vader. Een huwelijk met een rijke erfgename gaat niet door, hij is verliefd op Sonja en wil met haar trouwen.

De eindindruk

Dit deel laat verwende jonge mannen zien die doen waar ze zin in hebben. Daar kan een lezer zich over verbazen, maar teveel geld doet dat met mensen. En het draait om geld in de Russische adel. Aan de ene kant heb je steenrijke families die alles kunnen doen, aan de andere kant heb je verarmde families zoals de Rostovs die nog steeds alles doen waar ze zin in hebben. En het blijft interessant. Wat ik dan minder interessant vond waren de verhandelingen over de vrijmetselarij, maar dat is ook iets waar ik nooit veel van begrepen heb. Enige historische kennis over de oorlog is wel nuttig.

Het eerste deel van mijn bespreking van Oorlog en Vrede vind je hier.

21 gewetensvragen over 2018

Eind van het jaar: tijd voor bezinning. Ik kwam deze lijst met gewetensvragen tegen op twitter. Nicole Offenberg heeft ze samengesteld en ik heb er een tijdje over moeten broeden, maar heb ze toch beantwoord. Hierover ging het:

https://twitter.com/OffenbergNicole/status/1076043563803258880

1 – Wat heeft je enorm geraakt?
En eigenlijk moet ik dan vraag 4 als eerste beantwoorden, want waar werd ik het meest door geraakt? Ga dus eerst naar 4 en kom dan hier in 1 terug.
Ik werd geraakt door mijn vrienden en familie die me allemaal steunden in een heel moeilijke periode. Bellen, mailen, appen, een vriendin die elke keer met me meeging naar het ziekenhuis, een andere vriendin die me vaak kwam opzoeken, het hield niet op.

2 – Wat was je stoerste moment in 2018?
De eerste keer sporten, acht weken na de operatie. Ik lag daarna ongeveer op apegapen op de mat, en kreeg een stevige high five van mijn personal trainer, maar ik had het wel gedaan. En het was zo lekker!

3 – Op wie was je stiekem jaloers en waarom?
Klein beetje jaloers op alle gezonde mensen. Geen gedoe aan je hoofd, geen doktersbezoeken, geen bestralingen, geen operaties.

4 – Waarover heb je teveel gepiekerd?
In mei 2018 kreeg ik een totaal onverwachte mededeling, namelijk dat ik darmkanker had. Daar zit ik dan, in een kliniek waar ik net een darmonderzoek had gehad, en een dokter tegenover me die me vertelde dat hij een kwaadaardige poliep had gezien. De grond zakte weg onder mijn voeten. En dan nog anderhalve week wachten op de uitslag van aanvullende onderzoeken.

5 – Op welke nee was je heel erg trots?
Ik zat dit jaar niet echt in een positie om ergens nee op te zeggen.

6 – Wat was het mooiste moment van 2018?
Na die operatie, na die geneesperiode, lekker in het warme weer buiten zijn, genieten van het leven.

7 – Welk nieuws maakte je dit jaar blij?
Een week na de operatie kreeg ik van de chirurg te horen dat er geen uitzaaiingen waren, dat ze alles weg hadden kunnen nemen van de tumor. De weggehaalde lymfeklieren waren allemaal schoon. Ik heb daarna een feestje gevierd.

8 Wat heb je geleerd over jezelf in 2018?
Ik heb altijd gehoord dat ik best wel een bijtertje kan zijn, dat ik kan doorzetten. Het was iets waarvan ik wist dat mensen dat van me dachten, maar dat heb ik wel voor mezelf bewezen dit jaar.

9 – Wat was je stoutste moment in 2018?
Uhhh, geen idee eigenlijk. Heb ik er tijd voor gehad? Ben ik in de gelegenheid geweest? Niet echt.

10 – Voor wie of wat was je dit jaar dankbaar?
Daarvoor ga ik weer even terug naar 1, naar die vriendin die naast me zat in de kliniek en meteen zei, ik ga elke keer met je mee naar het ziekenhuis. Als zij niet kon, ging haar man mee, hij is ook een goede vriend van me. Dat heeft enorm geholpen.

11 – Wat is er anders als je 2018 vergelijkt met vijf jaar geleden?
2013 en 2018 verschillen niet zoveel als ik bedenk dat mijn leven in beide jaren opgeschud werd. In 2013 was ik werkeloos en was ik druk aan het solliciteren. Het had een fijner jaar kunnen wezen.

12 – Wie of wat heb je losgelaten in het afgelopen jaar?
Gek genoeg heb ik mijn gezondheid losgelaten. Wat mij overkomen is het afgelopen jaar is botte pech. Toen ik daar eenmaal over uit was, heb ik het losgelaten.

13 – Wat was het beste besluit in het afgelopen jaar?
Het hele jaar is een opeenhoping geweest van besluiten over mijn gezondheid. Allemaal goed, besluit ik achteraf.

14 – Welke keuze pakte dit jaar niet uit zoals je wilde?
Alle keuzes waren goed, ga ik vanuit. Ik heb iets te veel keuzes moeten maken.

15 – Op welk moment kwam de strijder in jou naar boven?
Daar kan ik geen specifiek moment voor aanwijzen. Ik weet dat ik de eerste twee weken na die uitslag totaal uit het lood was, pas toen ik hoorde dat er heel goed iets aan gedaan kon worden, ging het beter.

16 – Wat was de grootste verleiding in het afgelopen jaar?
Eten. Ik ben vier jaar bezig geweest met afvallen, ben in die periode ruim twintig kg afgevallen maar dit jaar heb ik het er even bij laten zitten. Ik kreeg wel complimenten dat ik was afgevallen, maar voor de operatie mocht er niets meer af. Er is ook niets meer afgegaan. En daarna heb ik nergens op gelet. Dat ik redelijk op gewicht ben gebleven is meer geluk dan wijsheid.

17 – Met welk gevoel luid jij 2018 uit?
Ben blij dat ik het kan afsluiten. Het is een enerverend jaar geweest, er is veel gebeurd, beetje veel om allemaal te behappen en het is wel goed geweest.

18 – Wie kwam met stip binnen in de categorie ‘leuke, nieuwe mensen’?
Collega E die heel goed was in het aanhoren van alle verhalen over het ziekenhuis en alle behandelingen. We hebben bovendien wat gemeen, we zijn allebei fitness fanaten.

19 – Waar kijk je enorm naar uit in 2019?
Een normaal jaar. De week in Wenen met beste vriendin, zijn we pas drie jaar over bezig of zo, maar nu wordt het concreet. Mijn verjaardag, vorig jaar niet gevierd aangezien ik toen net rotnieuws had gekregen. Dit jaar word ik 55, dat mag gevierd worden.

20 – Met wie wil je in 2019 een keer heel graag uit eten?
Kweenie. Een filmster? De koning? Een paar andere beroemdheden? Oh, en dan tot de ontdekking komen dat ik volslagen stilval omdat ik vreselijk verlegen kan zijn. Doe maar een paar goede vrienden.

21 – Wat wens je jezelf toe in het nieuwe jaar?
Mezelf terugvinden, ik ben ergens mezelf een beetje kwijt geraakt. Gezondheid. Een saai jaar.

Statistiek #WOT 2019, deel 1

Het nieuwe jaar wordt bij uitstek begonnen met statistieken. In mijn geval in ieder geval wel. Niet alleen op mijn werk waar ik eens keurig ga tellen hoeveel aanwinsten er zijn geweest vorig jaar – spoiler: niet veel – maar ook thuis. Blogcijfers, sportcijfers, leescijfers (zie Goodreads, dat ga ik in een apart blog behandelen), financiën. Ik ben er dol op. Oké, misschien niet helemaal op financiën.

Statistiek ~ 1) Becijferingsmethode 2) Bètawetenschap 3) Deel van de wiskunde 4) Grafische voorstelling 5) In cijfers verwerkt inzicht in maatschappelijke verschijnselen 6) Leer om door cijfers inzicht te krijgen in massale verschijnselen 7) Leer van de cijfergroepering 8) Methode om door cijfers inzicht te krijgen 9) Schematische weergave van gegevens

Blogcijfers

Martha gooide haar blogcijfers de wereld in, dat ga ik maar niet doen. Ik zie berichten in mijn lijst met één view en dan is het toch meer of ik voor mezelf blog. Er is één uitschieter in de cijfers op Stukjes en dat ligt aan het boek, want Lampje van Annet Schaap was dit jaar een uitschieter in de boekenwereld, met de ene bekroning na de andere. Het was één van de vier boeken in 2018 die van mij vijf sterren heeft gekregen. Geweldig boek, vooral lezen. En voor de rest… Ik had aan het begin van het jaar, zoals elk jaar het voornemen meer te gaan bloggen. En toen werd ik ziek. Dusdanig ziek dat ik echt totaal geen belangstelling voor bloggen kon opbrengen op geen van beide blogs. Op Stukjes heb ik in mei en juni wel drie blogs geplaatst. Op Ali heb ik in mei niets geplaatst en pas eind juni een blog waarin ik vertelde waarom ik zo stil was. Pas later in het jaar ging ik weer wat meer bloggen, maar de cijfers voor beide blogs zijn het laagste in jaren. Op Stukjes heb ik 53 blogs gepubliceerd, op Ali 19 blogs. Ik ben op Stukjes nu wel ongemerkt de 400 blogs gepasseerd. Op Ali moet ik daar nog even mijn best voor doen, want daar heb ik er 236.

Sportcijfers

Mijn meest geliefde methode om bij te houden wat ik allemaal doe? Een excelsheet waarin ik alles vermeld wat ik doe in de sportschool. Elk baantje dat ik zwem, elk rondje loopband, elk half uurtje op de crosstrainer, elke groepsles en elke personal training met Pedro. Het excelsheet van het afgelopen jaar was wat leeg en met de gebeurtenissen van het afgelopen jaar erbij vond ik het ook niet zo belangrijk voor mijn jaarverslag. En sporten doe ik nog steeds, alleen het fanatisme van vorige jaren ben ik nog even kwijt, maar het komt wel weer, ik heb mijn gezondheid tenslotte ook weer terug gevonden.

sportcijfers

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Hans Boland en de kunst van het vertalen

In het afgelopen jaar heb ik Anna Karenina gelezen met een aantal andere mensen. Ik ben toen begonnen met de vertaling van Wils Huisman uit 1965, heb ook een Engelse vertaling van Richard Pevear en Larissa Volokhonsky gelezen en ben tenslotte overgestapt naar de vertaling van Hans Boland. En Hans Boland heeft over deze vertaling weer een boek geschreven.

Het vak van vertalen

Ik heb in mijn kennissenkring een vertaler zitten en weet dat het een vak is. Want vertalen heeft niet alleen te maken met woorden overzetten uit een andere taal, maar ook met interpretatie. Kan je met een vertaling uit bijvoorbeeld Engels zelf nog wel denken dat je het beter kan verzinnen, met een vertaling uit het Russisch heb ik echt wel die vertaling nodig. Ruim dertig jaar geleden heb ik tijdens mijn studie een jaar Russisch gehad. Ik ben nu nog in staat die vreemde letters te lezen, maar daar blijft het wel bij.

Waar gaat dit boek over?

Dit boek gaat over vertalen en ook over keuzes die je maakt terwijl je bezig bent met vertalen. En het gaat ook over Tolstoj, zijn boek Anna Karenina en de Russische samenleving van de negentiende eeuw. Dit werk maakt het allemaal veel duidelijker. Ik heb Anna behoorlijk aandachtig gelezen omdat ik ook bezig was met bloggen erover, maar ik heb toch dingen gemist als ik dit werkje lees. Wat me bijvoorbeeld nu hielp was de vergelijking tussen de karakters (pp. 44-49). Anna en Karenin: “Hoewel ze met elkaar getrouwd zijn en hun huwelijk alleszins leefbaar is, bruist Anna van leven en is Karenin niet meer dan een robot.” (p. 45) Anna en Dolly: “De vrouw als minnares tegenover de vrouw als moeder. Anna sprankelt en schittert. Dolly heeft iets muizigs en klaagt en tobt eeuwig.” (p. 46) Wat Boland over de plot vertelt, bewijst voor mij dat er erg veel pagina’s geschreven zijn over niets. “De verhaalstof van de roman is de facto gebaseerd op de geschiedenis van één ongelukkige en één gelukkige liefde, beschrijvingen van het plattelands- en van het stadsleven, uiteenzettingen en discussies over maatschappelijke en filosofische thema’s – het agrarische vraagstuk, het feminisme, de dood, de kunst – en een zee van socializing.” (p.50) En dat zijn overigens ook thema’s die ik terug zie keren bij Oorlog en Vrede.

hans boland

Boland en zijn vertaling

Wat Boland zegt “De woorden van een literaire tekst zijn veel meer dan woorden alleen.” (p. 16) Zijn standpunt voor de vertaling van Anna Karenina gaat over vrij vertalen. Hij wil zijn eigen taal in volledige vrijheid los laten op het origineel. En dan die tekst zo kneden tot origineel en vertaling elkaar zo volledig mogelijk dekken. Hij is van mening dat een goed boek in een slechte vertaling een slecht boek wordt. Daarom is deze roman die als de beste van de negentiende eeuw wordt beschouwd in Nederland nooit zo’n daverend succes geworden. Daarvoor zijn volgens Boland de vertalingen te houterig. De stijl moet overtuigend zijn. “Wat de schrijver heeft te zeggen blijft onverstaanbaar zolang er iets wringt tussen taal en betekenis.” (p. 76) En wat eigenlijk wel grappig was om te lezen: het hoofdstuk over Slabberdewaski, en daarmee wordt Tolstoj bedoeld. Want hij was als redacteur van zijn eigen boek een sloddervos. Personen die twee keer opduiken en twee verschillende namen hebben, mensen die ineens van beroep veranderen, fouten in tijden, en ga zo maar door. Al met al is het een heel interessant boek om te lezen als je voor lief neemt dat Boland het af en toe wel heel goed weet. Zeker na het lezen van Anna Karenina in de vertaling van Boland. Of zoals ik gedaan heb, Huisman, Pevear/Volokhonsky, Boland, want daardoor heb ik de nodige vergelijkingen kunnen maken in de versies.

Hij kan me de bout hachelen met zijn vorstendommetje: over Anna Karenina en de kunst van het vertalen / Hans Boland. – Amsterdam: Pegasus, 2017. – 127 p.
ISBN 978-90-6143-430-6

Dit was 2018, en daar is 2019 al

Mijn huis op een willekeurige zaterdag in december. Mijn planten zijn omgebouwd naar alternatieve kerstboom. Op de salontafel ligt een onduidelijke stapel papieren die uitgezocht moet worden. Daar staat ook de wolkom met het haakwerkje dat eigenlijk voor de kerst af had moeten zijn. Om de stoel bij het raam liggen de Volkskrant, het magazine en lokale kranten die al uitgelezen zijn. Over de stapel ongelezen tijdschriften moet ik het eigenlijk niet hebben. Onder de salontafel een paar sokken die eigenlijk de was in moeten. Naast mijn bureau ook weer zo’n onduidelijke stapel papieren en boeken die uitgezocht moeten worden. Volgens mij ligt daar ook de handleiding van mijn nieuwe ketel. Op de eettafel mijn laatste impulsaankoop, een krukje van Family-W. Dat ding wil ik in de kerstvakantie in elkaar zetten. Maar dan zal ik toch echt eerst de rotzooi op die tafel op moeten ruimen.

Cijfertjes

Ik ben een cijferfreak, ik vind het heerlijk bij te houden hoeveel ik zwem, hoeveel ik loop, hoeveel keer ik bij Pedro wordt mishandeld. Dit jaar heb ik besloten het gewoon te laten. Natuurlijk heb ik minder gesport dan vorig jaar. Doe me een lol, na de operatie mocht ik zes weken niet sporten.Gewicht? Is het belangrijk dan? Op 31 augustus heb ik me voor het laatst gewogen en daar kwam een verrassing uit: 77,4 kg. Mooi getal hé? Ik ga me pas in 2019 weer wegen. Volgend jaar ga ik wel weer zo’n cijfertjesoverzicht publiceren. En die van vorig jaar, het jaar daarvoor en van 2015 kan je nog even herlezen.

Waar word ik gelukkig van?

Het is geen geheim, 2018 is niet echt mijn jaar geweest. Vorig jaar heb ik een jaaroverzicht geschreven waarin ik meldde evenwicht te zoeken. Dat evenwicht spatte uit elkaar toen ik in mei voor een darmonderzoek naar een kliniek ging. De diagnose darmkanker was niet fijn om het zachtjes uit te drukken. Ik ben er nog van aan het bijkomen. De littekens vervagen, het eerste controle onderzoek komt in januari. Ik zeg dat ik niet zenuwachtig ben, maar ben dat natuurlijk wel. En waar word ik dan gelukkig van? Lees de eerste alinea en je weet dat ik niet gelukkig word van een steriel opgeruimd huis. Sport kan ik best wel gelukkig van worden, zeker erna, want echt, je voelt je beter na sport. En die allereerste training na acht weken niet sporten was heerlijk. Maar ik werd dit jaar vreselijk gelukkig van een impulsaankoop, want wat was die wolkom leuk.

En 2019?

Meestal zeg ik ook nog wel eens wat van mijn voornemens. Nou, die heb ik dus eigenlijk niet. Ik ben van plan te blijven sporten, ik wil in januari weer die plank uitdaging gaan doen en ik wil mezelf iets meer pushen dan ik tot nu toe doe. Ik ben na de operatie toch een beetje bang gebleven om te veel te doen en daar wil ik overheen komen. En ik wil iets onderzoeken wat Pedro zei, namelijk lopen, sportkleding en schoenen aan, naar buiten en lopen. Mijn techniek is goed, zei hij afgelopen vrijdag. Dus wie weet, lopen. Maar eerst wens ik mezelf voor 2019 gezondheid en een saai jaar toe. Het is allemaal opwindend genoeg geweest.