Dag 25 – WW

Afgelopen woensdag was ik 3 ons kwijt. Dank zij die tijd van de maand hield ik ladingen vocht vast, dus dikke kans dat er eigenlijk meer van af was. We zien het wel. Als je niks verwacht wordt je ook niet teleurgesteld.
Gisteren door Nanda afgebeuld die door de schade aan mijn knie zich speciaal aan mijn buikspieren wijdt. Die voel ik dus wel aan het einde van zo’n half uur.
Morgen uitgebreid plan voor fitness. Ik wil eerst de oefeningen van Nanda gaan herhalen en ook gaan roeien en lopen. Vervolgens de Body Balance les van 12:15 gaan doen. Na die les misschien nog gaan zwemmen, maar die weet ik nog niet zeker, want het wordt wel erg uitgebreid.

Huidig gewicht: 95 kg.

De Haagse canon: de toneelcompetitie

Tegenwoordig hebben we in Den Haag de HvA toneelcompetitie, maar deze heeft heel wat voorgangers gekend, niet alleen als competitie, maar ook belangenvereniging voor het Haagse amateurtoneel.

In 1946 werd de eerste toneelcompetitie georganiseerd en wel door de Haagse Amateur Toneel Organisatie (HATO) die in datzelfde jaar was opgericht.
De Combinatie Haagse Amateur Toneelverenigingen (CHAT) werd in 1948 opgericht en was een afscheiding van de HATO. Wedstrijdbeoordelingen zouden hieraan ten grondslag hebben gelegen.
De Federatie Haags Amateurtoneel (FHAT) werd in 1967 opgericht als overkoepelende organisatie voor het amateurtoneel in Den Haag.
Landelijk had je de Nederlandse Amateur Toneel Unie (NATU) die in 1940 werd opgericht en de Bond van Rooms Katholieke Toneelverenigingen, het Werkverband Katholieke Amateurs (WKA) die in 1946 werd opgericht. Deze twee verenigingen fuseerden in 1967 en werden het Nederlands Centrum voor Amateurtoneel (NCA), in datzelfde jaar ontstond de Haagse afdeling HCA.
Daarom waren er twee competities, namelijk van de CHAT, maar ook van de HCA. De verenigingen deden vaak aan beide competities mee. De juryleden zaten soms in beide jury’s. De competities werden per kalenderjaar gehouden.

In 1993 was er al sprake van samenvoeging van CHAT en HCA, zo bleek uit de toespraak van toenmalig HCA voorzitter Koos Borsboom. De bestuursleden kwamen niet op elkaars feestelijke prijsuitreiking. De CHAT competitie telde twee klasses.

Schak en FHAT werden samengevoegd tot Centrum voor Amateurkunst met ingang van 1 januari 1995.
CHAT en HCA gingen in 1995 samen tot de belangenvereniging Haghespel. In de Haghespel van juni 1995 werd een toelichting gegeven op de prijzen van de toneelcompetitie die door het CvA en Haghespel zal worden georganiseerd.
Kennen we ze nog? De 1e prijs Jan Bernard trofee, de 2e prijs het Zilveren Masker, de 3e prijs de Han Driessen trofee. De hoofdrol dames en heren kregen zilveren schalen, de bijrol dames en heren kregen de Tourniaire bekers. De eerste regieprijs was een sculptuur, de 2e regieprijs: Piet Borsboom beker.
De 1e decorprijs was de Ton de Booy trofee, voor een bijzondere prestatie werd de Piet Cornet beker uitgereikt. Prijzen die allemaal waren genoemd naar Hagenaars die bekend zijn uit het amateurtoneel, veelal beschikbaar gesteld door verenigingen of personen.

De CvA-Haghespel toneelcompetitie 2000-2001 was de eerste competitie die een seizoen besloeg in plaats van een kalenderjaar en heeft anderhalf jaar geduurd.
De toneelcompetitie 2002-2003 was de eerste onder de bezielende leiding van Karen-Else Sluizer. Zij zorgde ervoor dat de winnaars een masterclass krijgen aangeboden. De eerste werd door actrice Wil van Kralingen verzorgd. Latere masterclasses waren van Peter Tuinman, Stephan de Walle, Aus Greidanus, Geert de Jong en Peter de Baan.
Het aantal deelnemende verenigingen werd groter. Deze competitie 19, het seizoen erop 23.
In 2005 werd Stichting Culturalis opgericht als opvolger van het Centrum voor Amateurkunst. De toneelcompetitie 2006-2007 zal volledig door HvA worden georganiseerd, Culturalis zal een subsidie verstrekken.
De toneelcompetitie 2006-2007 was het laatste seizoen onder leiding van Karen-Else, die het stokje doorgaf aan Guus Vervaart.
Peter Luiten, voorzitter van HvA, kondigde aan dat het Zilveren Masker (2e verenigingsprijs) voortaan de ‘Karen-Else Sluizer prijs’ zal worden genoemd.

Dit artikel is verschenen in nr. 7 (2009) van Haghespel.

Dag 20 – WW

Had geen zin, maar ben toch gaan zwemmen. Geen onverdeeld genoegen: koud water en iemand die vond dat je door veel spetteren ook vooruit kwam. Tegen de tijd dat ik 40 baantjes had gezwommen en genoeg van hem had, ging hij eruit, toen heb ik nog 10 baantjes extra getrokken. Geen Margreet, want die was voor arme zielige poes Bommel aan het zorgen, geen Willow, waarschijnlijk door werk.

Ben nog steeds aan het rommelen met Weight Watchers, namelijk met active points en punten die ik over heb, maar trek dat nu redelijk goed, in die zin dat de active points meestal over blijven en de ‘over’ punten meestal wel op gaan. Zo moet het ook, dacht ik.

Dag 18 – WW

Afgelopen woensdag was ik 5 ons kwijt. Heb het gevoel dat ik er heel hard voor heb moeten werken. Ik was er op zich wel blij mee, maar had meer verwacht. Maar ja, het afvallen gaat niet meer zo makkelijk als tien jaar geleden toen ik 2 kilo kwijt was in een week.
Tussendoor ook nog fitness, woensdag ook met Nanda gewerkt, die vreselijk leuke oefeningen weet te bedenken voor iemand die zijn knie niet te veel moet gebruiken. ’s avonds waren mijn buikspieren volop aanwezig.
Vandaag een werkelijk heerlijke les Body Balance gehad. Twee leraressen tegelijk die het mooiste van de Body Balance gaven. Helemaal geweldig, kwam er vol energie vandaan, heb daarna nog 20 minuten gezwommen, toen had ik er genoeg van en ben lekker gaan douchen.
We gaan gewoon vrolijk door.

Mijn oorspronkelijke gewicht was overigens 95,6 kg.

Fitness

Vandaag: zal ik wel, zal ik niet? Ik had Willow al gebeld om te zeggen dat ik zou gaan. Bel ik ’s middags op dat ik niet ga, krijg ik op mijn kop van haar…
Ben toch maar gegaan, even fitnessen, even zwemmen, en natuurlijk was het uiteindelijk toch wel lekker.

Kleuter-, kinder- en jeugdboeken en theater – de eerste lange lijst van dit soort

Een aparte kinderboekenlijst. Uit de andere lijst gehaald omdat die toch al idioot lang is en ik de kinderboeken niet echt wil bespreken. Ook hier weer boeken waarin theater, acteurs, actrices, soms films een rol spelen.

Adele Griffin – Split just right (Econo-Clad Books, 2001)
Allan and Janet Ahlberg – The Cinderella show (Viking Juvenile, 1987)
Avi – Romeo and Juliet – Together (And Alive!) at Last (HarperCollins, 1988)
Bies van Ede – Julia’s droom (Tilburg: Zwijsen, 2007)
Carl R. Green – House of fear (Crestwood House, 1987)
Darren Shan – Slagtenstein (Vert. van Slawter) (Baarn : De Fontein, 2006)
Eduardo Delgado; Helena Rosa – Five friends put on a play (Crescent, 1988)
Elizabeth Starr Hill – Curtain going up! (Viking Juvenile, 1995)
Felicia Bond – The Halloween play (HarperCollins, 1999)
Gary Blackwood – Shakespeare’s Scribe, Shakespeare’s Spy, The Shakespeare Stealer (Dutton Juvenile, 1998)
Geoffrey Trease – Cue for Treason (Puffin Books, 1973)
Gertrude Chandler Warner – The Mystery on Stage (Boxcar Children Mysteries #43) (Whitman, 1994)
Gillian Cross – The dark behind the curtain (Oxford University Press, 2001)
Gregory Rogers – The boy, the bear, the baron, the bard (Roaring Brook Press, 2007)
Jean Ure – Hi there, Supermouse (Morrow, 1988)
Jerome Lawrence – Golden Circle: A Tale of the Stage and the Screen and Music of Yesterday and Now and Tomorrow and Maybe the Day After Tomorrow : A Novel (Sun & Moon Press, 1993)
Jocelyn Stevenson – Bo Saves the Show: Starring Jim Henson’s Muppets (Random House, 1982)
John Louis and Patricia Beatty – Master Rosalind (Morrow, 1974)
Kathryn Kenny – Trixie Belden and the mystery of the velvet gown (Golden Press, 1980)
Laurie Lawlor – Biggest pest on Eighth Avenue (Holiday House, 1997)
Lou Steenbergen – Koen: de jongen die niet zo nodig moest (Amsterdam: Manteau, 1984)
Lydia Rood – Kus (Rotterdam: Lemniscaat, 2005)
Marc Brown – Arthur’s Thanksgiving (Little, Brown Young Readers, 1994)
Marcia Leonard – Krissy and the big snow (Grosset and Dunlap, 1996)
Marilyn Singer – The Case of the Sabotaged School Play (HarperTrophy, 1987)
Mary Hoffman – Amazing Grace (Dial Books, 1991)
Mary Pope Osborne – Stage Fright on a Summer Night (Random House Books for Young Readers, 2002
Mem Fox – Wombat Divine (Voyager Books, 1999)
Meredith Sue Willis – Marco’s Monster (Montemayor, 2001)
Meriol Trevor – The rose and crown: Letzenstein Chronicles, book 4 (Bethlehem Books, 1999)
Michael Ende – Ophelia’s Shadow Theatre (Overlook Juvenile, 1988)
Michael Williams – Crocodile Burning (Puffin, 1994)
Nancy Garden – Good Moon Rising (iUniverse, 2005)
Noel Streatfeild – Ballet Shoes, Theater shoes (1945)
Odo Hirsch – Antonio S. en het verborgen theater (Amsterdam: Ploegsma, 1998) (Vert. van: Antonio S. and the mystery of Theodore Guzman)
Paulette Bourgeois – Franklin’s school play (Kids Can Press, 1996)
Sheila Front – Never say Macbeth (Doubleday, 1990)
Stan and Jan Berenstain – The Berenstain bears get stagefright (Random House, 1986)
Stephanie Calmenson – No stage fright for me! (Goldencraft, 1988)
Uriel Ofek – Alles begon met Jossi (Vert. van: Alles begann mit Jossi) (Den Haag: Van Goor, 1977)
Wendy Stroobant – Orfeo (Leuven: Davidsfonds, 2006)

Dag 12 WW

Na 12 dagen beginnen met bloggen, tuurlijk….
Na een moeizaam begin van de Weight Watchers, 2 ons aankomen in plaats van afvallen, heb ik nu het gevoel dat ik op de goede weg ben. Of ik daar gelijk in heb, zal die weegschaal woensdag uitwijzen. Afgelopen woensdag was ik er gewoon kwaad om, maar ja, alleen letten op dat eten zal het natuurlijk niet worden. Ook letten op wat er in vloeibare vorm door het mondje gaat.

Boodschappen

Gisteren boodschappen gedaan met enigszins in het hoofd wat ik wilde maken deze week, en ook in het hoofd wat ik voor voorraad wilde hebben, ik heb de dikke boodschappenlijst maar meegenomen. Daarvoor had ik al iets gedaan wat ik al weken wilde, onder andere omdat ik geen overzicht meer had. Ik heb mijn voorraadkast opgeruimd en heb alles weggegooid dat over datum was, dat bleek nogal wat te zijn. Ook heb ik alles weggegooid dat points gilde. Ik heb mijn buren twee pakken koffiefilters gegeven waar ik niks meer aan had, omdat ik een Senseo heb. Verder heb ik bij de Appie verstandige voorraad gekocht en dat vanochtend uitgeprobeerd. Het blijkt dat cracottes (1,5 pt per 3) erg lekker zijn als je er Linera creme paté op doet met komkommer en tomaat. Met filet ook erg lekker. Vanavond ga ik een aardappel/wortelsoep maken. Ik drink me helemaal te pletter aan water, heb voor vanavond 1 witbiertje (2pnt) klaar staan die ook binnen mijn points past (23 per dag) en heb het idee dat het wel lekker gaat. Maar die weegschaal hé.

Personen, personages, door Laurens Spoor

Vier personen spelen de hoofdrol in deze roman van acteur/regisseur/auteur Laurens Spoor. De kleedster Noor verlangt nog altijd naar haar Just, een schilderijendief. De acteur Alexander verlangt naar zijn Sébastien, die terug is bij zijn ouders in Quebec. De actrice Mirjam wordt in de steek gelaten door Bob, die meldt dat hij een ander heeft. En de souffleur Roel zet zijn vriendin Linda aan de kant. Ze zijn zich allen, gewild of ongewild, aan het onthechten van een geliefde.

Laurens Spoor - Personen, personagesJe leest de avonturen van deze vier en dat is ironisch bedoeld, want er gebeurt bar weinig in deze roman. Je volgt het viertal in hun eigen kamertjes en ziet wat ze de anderen niet laten zien. Je staat met ze op, je gaat met ze naar bed, je weet of hun lakens van katoen zijn of van zijde, of ze komkommer lusten en wat ze lezen. Het is allemaal van een gigantische alledaagsheid. Precies op het moment dat je denkt: nu is het genoeg, gaat er een knopje om waardoor je door blijft lezen.

In een vijftal episoden, ‘Landen’, ‘Steden’, ‘Gebouw’, ‘Zaal’ en ‘Kamer’, van wereldwijd tot onbehaaglijk smal, een trechter als het ware, dezelfde compositie als het stuk dat ze gaan spelen, wordt het verhaal verteld. Ze komen bijeen in de Koninklijke Schouwburg van Den Haag, waar ze een stuk gaan repeteren over een ontmoeting die de oude Queen Victoria in 1895 had met het toen vijftienjarige prinsesje Wilhelmina. Het drama heet Deelgenoten. Het verhaal speelt zich af op vier dagen in augustus 1995. Niet voor niets eindigt het op 31 augustus, de verjaardag van koningin Wilhelmina. In elke scène worden de personen duidelijker en vermengen zich ongemerkt met hun personages.

In de laatste scène van het boek, wordt aan de laatste scène van het stuk gewerkt. Ieders mise-en-scène kan niet strakker – en juist dan, met een prachtig gevoel voor ironie, laat Spoor op theatrale wijze de troep ontsporen. De wereld is op dit moment heel smal. Dit is het moment van inzicht.
Misschien juist door de herkenbare alledaagsheid van het bestaan van deze mensen een fascinerend boek.

Laurens Spoor, Personen, personages (Amsterdam: Van Gennep, 1996)

Vuur stelen – Willem van Zadelhoff (Amsterdam: Meulenhoff, 2008)

De hoofdpersoon, Bob Moreno, ooit een veelbelovende toneelvernieuwer, keert in 2007 na vijftien jaar afwezigheid in Amsterdam terug om daar te ontdekken dat er niets terecht is gekomen van de maatschappelijke en artistieke idealen die hij en zijn tijdgenoten koesterden.
Vijftien jaar terug wilde hij samen met zijn vriend Hugo Maris, nu een bekende TV ster, het toneelstuk Prometheus geboeid spelen. Hugo zou de hoofdrol spelen. Hij liet Bob in de steek, hij koos voor zekerheid, een rol in een tv serie en zijn vrouw die in verwachting was van een tweeling.

Bob Moreno en Hugo Maris waren jongens die de wereld wilden veroveren via het toneel. Ze volgden, net als Van Zadelhoff zelf, de toneelschool in Arnhem waar de generatie van 1968 in zijn meest karikaturale Nijmeegse vorm het voor het zeggen had. Het was Marx, vormingstoneel en arbeidersklasse wat de klok sloeg, dit alles overgoten met de moeilijk te doorgronden, tot dogma verheven theateropvattingen van Brecht (recensie Elsbeth Etty, NRC, 11 december 2008)
Daar krijgen we dus van alles over te horen, ook over het leven van de moeder van Bob, eens een bekende concertpianiste, over Maria, over Jacques, over Björn.
Thematiek en sfeer zijn dan ook de sterkste kanten van de roman. Narratief is het flinterdun. Een man wil een toneelstuk schrijven en faalt vanwege zijn onvermogen zich aan te passen (recensie Bob Hopman, Recensieweb, 26 november 2008).
Maar het resultaat is een verwarrende roman, aan elkaar geplakt van stukjes. Bij de recensie van Elsbeth Etty zag ik het licht, dat waren eenakters.
De enige reden dat ik het uitlas was dat ik wilde weten waarom Bob dan vijftien jaar weg was geweest, duidelijk weggestopt in een psychiatrische inrichting, daar kwam ik wel achter.
De enige voldoening met dit boek: het is een nieuwe die ik nog niet op de lijst had, voor de rest is het wat mij betreft een uitermate verwarrend boek dat wel lekker weg las, maar voor mij onbegrijpelijk was.
Wat ook onbegrijpelijk was, was dat alle recensenten er lovend over waren. Maar ja, recensenten zijn ook maar mensen en doen misschien wel of ze dit boek van haver tot gort begrijpen.

Willem van Zadelhoff, Vuur stelen (Amsterdam: Meulenhoff, 2008)

Oogst van de Deventer Boekenmarkt

Hoorde zojuist op de radio dat er 80 tot 90.000 bezoekers op de Deventer boekenmarkt zijn geweest. De 35.000 bezoekers die nog extra verwacht waren, zijn thuisgebleven vanwege de prachtige aanhoudende regenbuien. Het stroomde af en toe van de regen en ik had natuurlijk geen plu meegenomen.
Mijn oogst is leuk, wat SF en fantasy en verder veel toneel:
Edward Albee, In wankel evenwicht
Twee delen uit de Studioreeks: Obaldiade 1, 2, 3, 4 van René de Obaldia, en Telemachus Clay van Lewis John Carlino, een toneelschrijver waar ik werkelijk nog nooit van gehoord heb.
Thornton Wilder, een bundel van Our town, The skin of our teeth, The matchmaker
Euripides, Ifigeneia in Taurië
Bernard Shaw, Three plays for puritans (The devil’s disciple, Cesar and Cleopatra, Captain Brassbound’s conversion)

Wat theorieboeken:
The theory of the modern stage: an introduction to modern theatre and drama / ed. by Eric Bentley (Penguin Books, 1984)
A.L. Broer, Het toneel door de eeuwen (Den Haag: Servire, ??)
Kwetterende dwergen en andere toneelmakers: reacties op de nieuwste theatertrends / samengest. door Rob Erenstein, Jaak van Schoor en Eva Cossee (Westbroek: Harlekijn, 1986)
Toch aardig wat gekocht. Leuke dag. Ik had Willow (goeie vriendin) vanochtend aan de telefoon en die heeft me geprest om te gaan, ik was bijna niet gegaan vanwege het rotweer.