Auteur archieven: admin

VOGIN-IP Workshop Infographic

Geplaatst op door
Beantwoorden

Weet u nog wel, die coronacrisis, nou daardoor was dus ook de VOGIN-IP lezing afgelast. Ter vervanging kwamen er online workshops. En ik had me ingeschreven voor die van Joyce van Aalten over het maken van infographics. Vanochtend was het zover: een online workshop in Zoom, met een presentatie van Joyce. Natuurlijk gingen we het zelf uitproberen in Piktochart. Want dat was de Infographic Maker die Joyce gebruikt.

Beeld versus tekst

Ik zie mezelf als tekst ingesteld persoon en dat bleek ook wel tijdens deze workshop. Infographic hier, infographic daar, het deed me niet veel. Ik doe meer met lettertjes. Van tevoren had ik geen case ingestuurd, want die had ik niet. De case die we kregen over lezen onder kinderen interesseerde me op zich wel, maar ik kon er niets mee in de weinige tijd die we hadden. Wat heb ik dus gedaan? Mee gekeken met andere deelnemers die er wel wat mee konden, specifieke vragen bekeken, en ik heb het even gelaten. Pas later op de dag kwam ik op een idee, namelijk mijn eigen blog gebruiken voor een infographic. Kan ik het ingewikkeld maken? Natuurlijk. Heb ik niet gedaan.

Mijn eigen blog in een infographic

Mijn eigen blog is verdeeld in twee delen, namelijk ‘Ali’ waar ik blog over training, fitness, voeding en van alles en nog wat sinds de laatste weken. In ‘Stukjes’ blog ik over boeken, bloggen, de #WOT, toneel, over mijn vak en gemengd (wat ik nergens anders kwijt kan). Dat zijn ook de categorieën die ik als infospecialistnerd gebruik, en waar niemand verder naar kijkt (smiley inserted). Uw cijfernerd heeft een exceltabel met cijfers over de maanden en de jaren, maar helaas, dat was vanaf 2015, terwijl ik dus al zeventien jaar blog. Dus deze middag heb ik mijn cijfers bij zitten werken. De infographic hieronder is simpel, maar voor mij een manier om dit uit te proberen en uit te zoeken of ik nou echt alleen maar van de lettertjes ben. Het is een manier de cijfers van mijn blog te visualiseren. Confronterend is het trouwens wel, want waarom heb ik in 2005 niet geblogd? En ik zie nu pas hoge cijfers opdoemen, omdat ik elke dag aan het bloggen ben. Hetgeen trouwens geen verplichting moet worden.

infographic

Valt er nog wat op?

In 2009 ben ik met de afdeling ‘Ali’ begonnen, pas in 2015 ben ik daar aantallen mee gaan maken. In ‘Stukjes’, laat ik die categorie ‘Vakgericht’ aan andere collega’s over. Dat ga ik niet inhalen. Ik ben een boekblogger, dat zie ik wel. En die #WOT, dat wil ook wel lukken, zeker nu ik ze zelf maak. En over bloggen kan ik mijn mondje wel roeren. De cijfernerd in mij baalt wel dat dit blog er niet in zit, want die komt in ‘vakgericht’ en is nummer 485 in totaal in ‘Stukjes’. En zonder dit blog komt mijn totale totaal op 652. En daar laat ik het voor vandaag bij.

Op schema

Geplaatst op door
1

Hordes mensen doen het, een schema maken en zich daar vervolgens aan houden. Het mag heel ordelijk zijn, maar mij lukt het niet. Zeg ik tenminste altijd. Maar ik ga het doen deze week. Schema opstellen en me eraan houden. Dat betekent eigenlijk voornamelijk de discipline hebben van mijn eigen computer af te blijven waar leuke spelletjes op staan die je eindeloos kunt spelen.

Morgen

Morgen begin ik en dan wordt het meteen serieus. Ik heb me namelijk ingeschreven voor een online workshop ‘Maak je eigen infographic’ die om 10 uur begint en voor die tijd wil ik in ieder geval mijn mail doorgewerkt hebben. Dat duurt tot half 1, daarna komt mijn werkster en ga ik dus naar buiten. Als zij weer weg is, ga ik nog even aan het werk. Daarbij wil ik vooral inschatten hoeveel werk ik heb voor de rest van de week. Dat hangt vooral af van een collega die me een mailtje had gestuurd en me wilde spreken.

schema
Afbeelding van Alexas_Fotos via Pixabay

De rest van de week

Het is een beetje een rare week, want donderdag – je zou het bijna vergeten want alle dagen zijn bijna hetzelfde – is het Hemelvaartsdag. Ik heb een schema op papier gezet, waar het sporten ook een plaats op inneemt. De ervaring leert dat ik ’s ochtends meteen de deur uit moet, want anders doe ik het niet. Ergens in de middag met een online training meedoen wil ook nog wel eens lukken. Vanwege die vrije donderdag is het verleidelijk een dagje vrij te nemen, want die vakantiedagen moeten toch op. En het wordt prachtig weer deze week. Fietsen? Moet kunnen, mezelf naar buiten schoppen en een rondje fietsen. Kijken of het niet te druk is in de duinen.

Ik en een schema

Wordt het wat? Ik zou zeggen waarom niet. Voordeel van een schema is in ieder geval dat je dingen noteert en ze dus niet vergeet. Ik heb een tic met notitieboekjes, ben ik dol op en ik gebruik ze voor diverse doelen, niet in de laatste plaats voor deze website. Geautomatiseerde to do lijstjes heb ik niets mee. Ik schrijf liever zelf.

Songfestival in coronatijd: #ShineALight

Geplaatst op door
Beantwoorden

1

Gooi een Songfestival in de cd-speler. 100%NL moet maar even wijken. Een goede keuze is bijvoorbeeld Eurovision, 4 cd’s en 1 dvd die ik inderdaad wel eens heb bekeken, heerlijke nostalgie in beeld. Ga vervolgens aan de slag met die burrito’s die voor vanavond op het menu staan, zodat die vanavond alleen nog maar in de oven hoeven. En wat een heerlijke liedjes komen langs. A Ba Ni Bi, dat Israëlische liedje waar niemand een woord van verstond en dat in 1978 won. En Hallelujah, dat in 1979 won.

2

Ik hoor bij #teamjeangu! Een fantastische zanger die we vanavond in het speciale programma Europe Shine a Light gaan horen. Ik was al diep onder de indruk van deze jongen toen hij in 2018 in de Passion zong. Hij was Judas Iskariot. Ik vind het nummer Grow prachtig, maar smaken verschillen want de bookmakers vinden het niet zo geweldig.

3

Voorbereiding! Op donderdagavond is een Eurovisie editie van de Beste Zangers uitgezonden en dat heb ik nog niet gezien. Ook de docu van Cornald Maas, Op weg naar de winst, moet ik nog bekijken. Wat Beste Zangers betreft, douze points voor de glitteroutfits van de dames en de mooie pakken van de heren. Twee dames still going strong: Maribelle (nummer 13 in 1984) en Lenny Kuhr (gewonnen in 1969). Wat zien die er geweldig uit.

4

Nerd alert, want ik ga alle deelnemers van de Beste Zangers noemen. Kim-Lian van der Meij zingt Ik wil alles met je delen (Maywood, 1990, 15e plaats) Zij heeft het jeugd songfestival gepresenteerd. René Froger zingt Nooit meer zonder jou (Nederlandse versie van On top of the world, Edsilia Rombley 2007, 21e plaats). Hij heeft natuurlijk zelf met de Toppers meegedaan in 2009 en heeft toen een 17e plaats bereikt. Lenny Kuhr zingt Birds (Anouk, 2013, 9e plaats). Lenny, één van de weinige Nederlanders die een eerste plaats heeft bereikt in 1969, samen met Spanje, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk. Ja, dat kon toen nog. Maribelle zingt The party’s over (Sandra Reemer, 9e in 1976) en zij heeft natuurlijk meegedaan in 1984 en bereikte toen een dertiende plaats met het ontzettend lieve Ik hou van jou. Emma Heesters zingt Net als toen (Corry Brokken, 1957, de puntentelling werd niet bekend gemaakt). Corry zong dit liefje 40 jaar voor de geboorte van Emma. Franklin Brown zingt One good reason (Marlayne, 8e plaats in 1999) Hij zingt nu met haar samen in de Eurostars: allemaal songfestivalliedjes. Zijn deelname was in 1996, samen met Maxine, met het liedje De eerste keer. Ze bereikten de zevende plaats. Thomas Berge is de laatste zanger met Arcade (Duncan Laurence, gewonnen in 2019). Ik moet zeggen, prachtig gezongen. Hij liet duidelijk blijken dat hij graag een keer mee wil doen met het Songfestival. En natuurlijk de presentator Edsilia Rombley die in 1998 en 2007 heeft meegedaan.

5

Hee, de docu De weg naar de winst. Wat valt op. Het verschil tussen Teach In die in 1975 won en Duncan Laurance die in 2019 won. Getty Kaspers die zelf haar make up deed, Duncan Laurance wiens optreden tot in de puntjes werd voorbereid met bijvoorbeeld een computeranimatie. Ruth Jacot komt aan het woord met wijze woorden: volg je hart. Luister niet naar andere meningen. Haar liedje Vrede, dat ze in 1993 zong, vind ik nog altijd één van de betere inzendingen van Nederland. Edsilia Rombley die in twee fases heeft meegedaan, één keer in 1998 met Hemel en Aarde, ze werd vierde. En de tweede keer in 2007, met On Top of the World, de fase met halve finales, die ze niet eens door kwam. Die halve finales begonnen trouwens in 2004. De omslag met goede artiesten die het wilden wagen. Anouk als eerste in 2013, een gebeurtenis waar Ilse DeLange inspiratie van kreeg, zij deed mee met de Common Linnets in 2014. En die weg naar de top werd bekroond met Duncan Laurance die Arcade naar de eerste plaats zong in 2019; Music first. always.

6

De alternatieve songfestival uitzending: Europe Shine a Light waar ik later updates van ga geven. Want lieve kijkbuiskindertjes, ik ga er even goed voor zitten. Vanavond misschien en anders morgen een update over deze avond. De neuroot in mij zegt ook dat er elke dag een blog moet komen en deze onafgemaakte is het even voor nu.

5. Update

Natuurlijk een dag later. Ik had gisteravond niet echt zin om nog te schrijven. En nu maak ik het niet lang. Het was zonder meer leuk en een aardig alternatief voor het echte songfestival. Het enige dat ik een beetje als kiespijn miste was de ellenlange puntentelling. Drie presentatoren, Chantal Janzen, Jan Smit en Edsilia Rombley die het prima deden. Ze lieten in een gezamenlijk optreden met Johnny Logan zien dat het een voordeel is dat zangers de presentatie doen. What’s another year kwam prima over. De gesprekken met alle ruim veertig deelnemers waren kort maar krachtig. Paar dingen die opvielen: Gali Atari die in 1979 won met Hallelujah zong het nu met de jeugd. Het blijft een ontroerend lied. NikkiTutorials die de online presentatie deed, was echt niet slecht. En Cornald Maas had weer snedig commentaar: “het regent goed bedoelde tegeltjes”. Shine a Light dat eerst door het Rotterdams Philharmonisch wordt gespeeld, het wordt al bijna gewoon, al die kleine hoofdjes op je scherm. Vervolgens wordt het door alle songfestivaldeelnemers gezongen. Joe, dat doet mijn songfestivalhart toch wel goed hoor. Heerlijk om te zien, van Katrina, die van the Waves, die op het eind verschijnt, had ik toch een ander beeld in mijn hoofd.

6

Geen Twitter dit jaar, ik heb me vorige jaren uitstekend geamuseerd met mijn telefoon op mijn schoot, maar ik wilde dit jaar de show zien en geen commentaar hebben op jurken en dergelijke. Volgend jaar hoop ik dat de wereld zo ver is dat er weer een feestelijke show kan komen met halve finales en een finale en een hoop commentaar op Twitter, want op die manier beleef je het toch samen. Het blijft toch een feestje.

Rondje fietsen

Geplaatst op door
1

Pedro had me uitgenodigd naar De Lier te komen, want daar konden we heel eenvoudig één op één trainen. Zo gezegd, zo gedaan. Tenminste als je kaart kan lezen en niet beantwoord aan het cliché van de vrouw die niet kaart kan lezen. Ik moet dat boek toch een keer lezen. Je zou zeggen dat het tegenwoordig vrij eenvoudig is. Tik routebeschrijving in Google Maps en je kan een beginpunt en een eindpunt erin zetten en vervolgens uit diverse routes kiezen. Ik had dus de kortste route gekozen, 12 km, is mogelijk in 40 minuten. Ja, als je de weg weet.

route
Afbeelding van Gerd Altmann via Pixabay

Hij zei: links

Ik moest onderweg diverse malen op mijn telefoon kijken, hetgeen dus betekent afstappen, telefoon uit het voorvak halen, erover buigen voor schaduw, want veel zon en vervolgens verder puzzelen. Om 5 voor 1 had ik in de gaten dat ik wel te laat zou zijn en appte Pedro. En toen kwam ik een omleiding tegen. Daar stond ik dan, te twijfelen wat te doen, en er fietste een man langs, hij zei: links. Een heel lange links verder was ik er wel achter dat ik verkeerd zat, en had ik ondertussen Pedro aan de telefoon die zich afvroeg waar ik bleef. En het zal zo zijn, juist op dat moment zag ik een bordje van de straat waar ik heen moest. Er was nog een half uur trainingstijd over, dat ene kwartier halen we nog een keer in. Op de terugweg ben ik heel creatief een andere route gereden en kwam ik thuis zonder ook maar één keer op mijn telefoon te kijken. Het zij zo. Volgende week zal het wel vlotter gaan.

Verpieteren: #WOT deel 20, 2020

Geplaatst op door
4

Ik heb het een tijdje gehad, het idee dat ik zat te verpieteren en dat het allemaal niet zo goed ging. Daar ben ik een beetje overheen. Dat is eigenlijk vanaf deze week. Het scheelt gewoon dat ik veel contact heb gehad met mensen. Ik ben plat gebeld dinsdag op mijn verjaardag.

Het #WOT woord van vandaag is:

Verpieteren = 1) Verkommeren, 2) verleppen, 3) verwelken, 4) wegkwijnen.

In deze tijd van de intelligente lockdown kan het een probleem zijn. De mens is een sociaal dier. Op LinkedIn las ik het verhaal van een dame die aan het verpieteren was omdat ze contact met andere mensen, familie, klanten en dergelijke miste. Maar ze zag wel in dat ze zelf haar ergste vijand was door zichzelf zielig te vinden. Ik zie dat ook wel. Zit een aantal weken thuis, uit je gewone doen, in één ruk uit al je sociale contacten gegooid en het zit eraan te komen. Ieder mens reageert daar anders op en ieder mens komt er op een andere manier uit. Aan mijn eigen manier van doen zie ik een ontwikkeling. Deze week vroeg iemand in welk stadium we zitten wat betreft de corona crisis, ze doelde op een Kubler-Ross model dat loopt van ontkenning naar boosheid, depressie, marchanderen en acceptatie. Iemand anders antwoordde dat ze per dag in al die stadia kan wisselen. Ik zit ongeveer tussen die laatste twee fases in maar schiet ook wel eens terug naar die boosheid en depressie.

verpieteren

Schrijf je mee?

En jij? Ben je aan het verpieteren of vind je het juist heerlijk? Thuis werken, niet gestoord worden door lastige mensen. Of denk je juist aan iets heel anders bij dit woord? Ik hoor het graag van je. Laat een reactie achter bij dit bericht.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.

Herinrichting

Geplaatst op door
2

Ik was het ineens zat vandaag en heb aan herinrichting van mijn werkplek gedaan. Tot nu toe had ik de eettafel tegen mijn boekenkast aangeschoven, nu heb ik het omgedraaid. Een mens mag af en toe zijn thuiskantoor herinrichten vind ik. De boekenkast staat nu vrij en ik kan overal weer kijken. Ik heb meteen de rotzooi op de tafel eens een plek elders gegeven en ik heb weer ruimte.

Ruimte in mijn hoofd

Nou begon ik vanochtend wat later aan mijn werk, want de feestvreugde van mijn verjaardag gisteren had er voor gezorgd dat ik ietwat te laat naar bed was gegaan en ietwat te laat eruit was gekomen. Dan scheelt het wel dat je geen reistijd hebt. Maar ik merkte vandaag dat ik er wat rustiger in stond dan de afgelopen weken. Ik had behoorlijk wat mail die ik achter elkaar heb beantwoord. Uit het antwoord van de Amerikaanse verkoper van gisteren bleek dat hij het wel op prijs had gesteld dat ik even met hem had zitten kletsen. Dat is dan ook weer fijn. De rest van de mail kon ik zo afhandelen en in de middag heb ik lekker zitten werken. Gewoon doorwerken, dingen uitzoeken, vinkjes op de to do lijst. Helemaal fijn.

https://www.flickr.com/photos/alyda/49890607028/in/dateposted-public/

Mijn ‘nieuwe’ werkplek

De tafel staat nu tegen een muur, in plaats van tegen de boekenkast. Er is aardig wat rotzooi weg, dat is allemaal strategisch verborgen achter die plant. De plant, een geranium antique heb ik vandaag van een vriendin gekregen, want ze schaamde zich vreselijk dat ze mijn verjaardag was vergeten. Wat nu nog op tafel ligt, hoort bij mijn werkspullen.

Verjaardag in coronatijd

Geplaatst op door
2

Ik ben vandaag jarig. En het is een heel merkwaardige tijd. Daar zou het bij kunnen blijven. Maar natuurlijk schrijf ik meer. Want ik mag vandaag zelf voor de lol zorgen. Bezoek verwacht ik namelijk niet. Ten eerste valt mijn verjaardag midden in de week, ten tweede komt in deze coronatijd niemand op bezoek. Ik heb er wel eens meer over geschreven.

Ochtend

Na een korte nacht, 2.15 wakker geworden, rond 3.15 weer in slaap gevallen, 7.10 weer wakker geworden, ben ik toch maar naar buiten gegaan. En daar in het Zuiderpark, in het gezelschap van eenden, ganzen en meerkoeten heb ik mijn oefeningen gedaan. Touwtje springen, squatten met weerstandsband en nog wat oefeningen met die band en het elastiek. Daarna ben ik weer naar huis gegaan, heb gedoucht en ben aan het werk gegaan.
Twee monteurs komen mijn cadeau brengen: een nieuw privacyscherm op het balkon! Prachtig ondoorzichtig glas in kunststof gevat. Staat mooi. Ik wist eerlijk gezegd niet eens meer dat we dat hadden afgesproken met de VvE.
De lunch mag wat uitgebreider als je jarig bent, rijstsalade met gerookte kip, een uitje, komkommer en een mengsel van creme fraiche en mayonaise.

verjaardag
Afbeelding van Pexels via Pixabay

Middag

Er wacht nog wat werk, onder andere een telefoontje naar Amerika met een ijzeren heinige maatschappij die wel dingen online verkoopt, maar ondertussen niet zorgt dat de website dat aankan. Maar daarna beslis ik dat ik vrij neem voor de rest van de dag. Je moet jezelf kietelen als niemand anders dat kan doen tenslotte. Een verjaardagsportje mag ook, maar die moet ik wel eerst halen.
Telefoontjes horen bij een verjaardag dus broerlief heeft ’s ochtends al gebeld, en een vriendin heeft me – vooral luid en een tikje vals – toegezongen. Ik heb midden in de nacht al een telefoontje gemist, een vriendin die altijd om 12 uur belt. Sorry Vera, ik lag al te slapen. Twee andere broers hebben ook gebeld en gevideobeld. Facebook wensen horen er tegenwoordig ook bij, dus ik zit met veel plezier felicitaties te lezen en te bekijken, want er zitten de nodige grappige gifjes bij.

Avond

Ik had me voorgenomen niet te koken en Japans te bestellen. Maar lieve Thuisbezorgd, of liever gezegd lieve Japanse restaurants, 20 euro minimum ga ik niet halen. Maar een Indonesische rijsttafel voor één persoon is niet te versmaden, dus daar ga ik voor vanavond. De restanten zijn voor de lunch morgen, zat over namelijk. Bezoek verwacht ik niet, dus waarschijnlijk verwen ik mezelf met een aantal afleveringen Star Trek Voyager. Wel gefeliciteerd met mij allemaal.

Blijven steken

Geplaatst op door
1

Het viel me zomaar op gisteravond. Ik deed nieuwe kaarsen in de kandelaar en bedacht ineens, het is midden mei, waarom doe ik dit nog? Er hangt een stervormige kandelaar aan de gordijnroe die ik normaal al weg zou hebben gehaald. De rode kerstloper is drie weken geleden pas van tafel gegaan. Midden maart was het kaarsengedoe nog normaal, nu mag ik het wel eens opruimen.

Tijdsbesef

Het komt er eigenlijk op neer dat ik een beetje ben blijven steken in die winterperiode. Ik ben nu zover dat ik weer onthoud welke dag het is, maar ik heb een tijd gehad, dat ik af en toe dacht, is het nou woensdag of donderdag? Niet zo vreemd natuurlijk als alle dagen zo ongeveer hetzelfde zijn. Bovendien duurt het thuis werken al 57 dagen. Vandaag wist ik precies welke dag het was. Maandag, en ik heb ervan gebruik gemaakt. Er waren verschillende dingen die ik op kantoor moest doen, ik ben heen en weer gefietst en heb er ook een tijdje zitten werken.

tijd
Afbeelding van Gerd Altmann via Pixabay

Winterjas

In maart had ik hem nog gedragen, die winterjas. En toen mocht hij in de kast blijven hangen, want ik hoefde niet meer dagelijks heen en weer te fietsen. Drie weken geleden heb ik hem opgeborgen. Hij was de hele tijd blijven hangen, want wanneer heb je nou een jas nodig als je niet naar buiten gaat. Ik ging naar het Zuiderpark in sportkleding en dat was wel fris, maar om die winterjas nou aan te trekken.

Kaarsen

Ik heb het nu maar opgeruimd, die kandelaars en kaarsen. Het is goed, ze mogen van het najaar weer op tafel.

Een nieuwe ervaring: luisterverhalen

Geplaatst op door
1

Ik kwam ze tegen bij het opruimen, twee cd’s met luisterverhalen. Ik had ze nooit beluisterd. Vanmiddag kwam het er dus eindelijk van. Het zijn twee cd’s met romantische verhalen.

Rosita Steenbeek – Roberto

Een vrouw vertelt over haar leven met Roberto. Naarmate het verhaal vordert blijkt dat hij psychiater is. Ze vieren oud en nieuw in een hotel met vrienden van hem. De relatie gaat niet goed en het stel gaat uit elkaar. Ik heb ondertussen al begrepen dat deze Roberto een rol speelt in meerdere boeken van Rosita Steenbeek. Vind ik het verhaal leuk? Nee, deze bevalt niet zo. Ik vind de vrouwelijke hoofdpersoon ietwat hysterisch en onsympathiek, Roberto vind ik ook niet geweldig.

Vrouwkje Tuinman – Wolf

Een verhaal dat zo weinig indruk maakt dat ik een paar uur na het luisteren weinig meer van af weet. Dat is niet zo goed. Wolf is de bijnaam van een jonge man, waar de vrouwelijke hoofdpersoon helemaal gek van is.

Fiona Rempt – Aan de andere kant van de muur

Madelief krijgt een nieuwe buurman, Thierry, en is daar vanaf de eerste minuut stapel verliefd op. We krijgen het hele verhaal te horen hoe ze hem aan de haak wil slaan. Leuke personages, en verreweg het beste verhaal van de drie. Spoil ik als ik zeg dat ze elkaar krijgen na een stevig misverstand? Dat is toch niet spoilen bij romantische verhalen toch? Rempt is trouwens een schrijfster van kinderboeken, wat verklaart waarom ik nog nooit van haar gehoord heb, en heeft ook verhalen geschreven.

De luisterervaring

Bij luisterverhalen is het belangrijk welke stem je in je oren krijgt. Dat vond ik bij deze wat tegenvallen. Drie verhalen waarin een vrouw de hoofdpersoon is en ze worden alle drie door een man voorgelezen. Ik zou dan eerder een vrouw verwachten. Verder vond ik de scheiding tussen de verhalen slecht op te vangen. Drie keer dezelfde man, je hoort nauwelijks wanneer een nieuw verhaal begint. Ik vind het wel fijn te luisteren als ik ondertussen iets anders doe. Een haakwerkje erbij is prima te doen, terwijl een boek lezen en haken niet te doen is. Je moet er wel bij blijven. Even dat bliepje onderzoeken op je computer en chats lezen is niet te verenigen met een luisterverhaal. Ook de keuken inlopen om iets te pakken moet je niet doen. Ik raakte echt de draad kwijt op dat moment. Het was geen slechte ervaring en misschien een aanleiding om nu ook podcasts te gaan luisteren. Ik weet niet of ik nu boeken ga luisteren, de tweede cd met verhalen ga ik nog wel luisteren.

Alweer blogplanning

Geplaatst op door
2

Nog steeds is blogplanning niets voor me, maar lijkt het me wel handig. Niet volgens zo’n formulier waarin je dan van alles invult en rekening gaat houden met feestjes en dergelijke. Of een kalender waar andere bloggers gebruik van maken, maar ja, dat zijn bloggers die geld willen verdienen met hun blog. En dat hoeft niet voor mij. Ik wil zelfs geen reclame aangezien ik dat bij andere bloggers buitengewoon storend vind.

blogplanning
Afbeelding van Gerd Altmann via Pixabay

Waarom nou die blogplanning?

Ik heb een paar weken geleden in een opwelling de #WOT overgenomen van Irene. Een schrijfoefening Write on Thursday die dus – juist ja – elke donderdag moet verschijnen. De #WOT verschijnt al jaren, ik doe er zelf al sinds 2015 aan mee, en zou niet eens weten hoeveel ik er heb geschreven. Een waagstuk is het wel voor me, want ik heb lang niet alle weken meegeschreven. En nu mag ik het dus elke week doen. Dat vereist wat planning zodat ik niet op donderdagochtend peentjes zwetend een woord mag verzinnen. En het vereist ook wat studie bij mijn voorgangers, Martha en Irene, want welke woorden hebben zij gebruikt? Die eerste drie weken kwam ik wel door, maar nu moet ik gaan uitkijken dat ik niet ga dubbelen.

Nog zo iets

Elke dag bloggen is een leuk idee, een nog leuker idee is een voorraad aan te leggen van concepten, ideeën en wat dies meer zei. Want elke dag ergens tegen het eind van de middag te bedenken wat ik zal schrijven is leuk in deze thuiswerktijden, maar wordt minder leuk zo gauw ik weer elke dag naar het kantoor mag. Tijd om dat notitieboekje weer op te poetsen en te kijken of die pagina met blogideeën nog actueel is. Wellicht ook weer eens een minibiebje bezoeken. Misschien wel twee ook, want daar heb ik wel tijd voor en het is een goede besteding van een fietstochtje.

Afsluiter

Voorstellen voor woorden voor de #WOT zijn zeer welkom, want dan kan ik daar ook een voorraadje van aanleggen.