Feist – The Riftwar Saga – Magician

Ik had het beloofd, een bespreking van de Feist boeken. Alleen liep dat even vertraging op. Het lezen niet trouwens, want ik was vrij snel door de Riftwar Saga heen, maar het bespreken wel. Om dat een beetje op de rails te zetten, deel ik die bespreking in tweeën. Hier is dus de bespreking van de Magician boeken.

De Riftwar Saga bestond oorspronkelijk uit drie delen. Dat kwam omdat Apprentice en Master als één deel waren verschenen. Maar Magician verscheen opnieuw en wel in twee delen. Ik heb deze nieuwe grondig herziene druk in twee delen gelezen.

Feist heeft met Midkemia en Kelewan twee werelden gecreëerd die enorm van elkaar verschillen. De saga begint in Midkemia, om precies te zijn in het hertogdom Crydee, waar hertog Borric de scepter zwaait, hij heeft drie kinderen, zoons Lyam en Arutha, en dochter Carline. Borric is familie van de koning en is de derde in lijn van opvolging. Zijn kinderen zijn prinsen en prinses. Hier vinden we ook Martin Longbow, in dienst van de hertog als jager. Let op, want Martin krijgt nog een belangrijke rol. Zijn afkomst is onduidelijk. De setting: Middeleeuws, kastelen, zwaarden, pijl en boog en sterk hierarchisch. Crydee is onderdeel van het Kingdom of the Isles, koning Rodric IV is de huidige vorst. Het Kingdom is verdeeld in een oostelijk deel onder het bevel van de koning die in de hoofdstad woont: het eiland Rillanon, het westelijk deel staat onder bevel van de prins van Krondor, Erland.

Magician: Apprentice

Het boek introduceert alle personages en begint met Pug, een twaalfjarige weesjongen die onderdak heeft gekregen in het kasteel van hertog Borric. Zijn beste vriend is Tomas. Jongens in die tijd moeten kennis maken met alles wat in het kasteel en het rijk gebeurt en rond het veertiende jaar krijgen ze te maken met een soort gilde toewijzing, Tomas wordt opgeleid als soldaat. Pug dreigt over te blijven, maar wordt door tovenaar Kulgan als leerling uitgekozen. Pug redt met toverkracht het leven van de dochter van de hertog en krijgt dan een aanstelling als squire. Het zijn de vormende jaren voor de jongens, en die vorming krijgen ze deels in een oorlog. Ze ontdekken een vreemd schip op het strand met mensen die ze niet kennen en van een andere wereld komen. En daar komt een oorlog uit met een vreemd ras afkomstig van een andere wereld, de Tsurani. Borric gaat samen met Arutha, Kulgan, Pug en Tomas naar Rillanon om koning Rodric te overtuigen van de ernst van de situatie. Daar wordt duidelijk dat Rodric geestelijk niet gezond is. Borric wordt tot opperbevelhebber van de westelijke strijdkrachten benoemd.

Magician Apprentice

Toen ik het de eerste keer las, is het me niet zo opgevallen, maar nu, met vijf keer de trilogie lezen en de films van Lord of the Rings zes keer in een kerstmarathon te hebben gezien, is het me wel duidelijk. Raymond Feist heeft ze ook gelezen. Mensen, dwergen, elven, een tocht door een berg met mijnen van de dwergen, een belegering van een kasteel die dagen lang duurt, en Tsurani die tenslotte door de kelder van het slot proberen binnen te komen. Het is wel duidelijk. Maar ook wel leuk en goed geschreven. Arutha speelt in de belegering van het kasteel van Crydee een belangrijke rol en vestigt zijn reputatie van commandant van de krijgsmacht.

Dit deel eindigt met de scheiding van de jongens. Tomas heeft in de berg van de dwergen een wapenuitrusting van een draak gekregen en wordt daar zwaar door beïnvloed. Pug is gevangen genomen, wordt dood verondersteld, maar zit als slaaf op de wereld van de Tsurani. Dan zijn ze nog geen twintig. De oorlog is ongeveer vier jaar bezig.

Magician: Master

Pug in Kelewan, Tomas in Midkemia. Kelewan is met de verschillende families en de machtstructuur vooral Oosters geöriënteerd. Eer, familie-eer is het belangrijkste in deze wereld waar politiek in het leven is ingeweven. De ontwikkeling van Pug is hier eigenlijk wel het belangrijkste, want in Kelewan, waar hij eerst een slaaf is, worden zijn krachten als magiër ontdekt. In Kelewan raakt hij bevriend met Laurie, de minstreel. Let op, want deze jongeman gaat in latere boeken een rol spelen.

Pug wordt als Milamber een belangrijk magiër in Kelewan en speelt een belangrijke rol in de oorlog tussen Midkemia en Kelewan. Hij ontmoet in deze wereld zijn vrouw Katala en krijgt een zoon, William.

Vijfhonderd bladzijden en er gebeurt vooral veel, want in Midkemia wordt Tomas zwaar beïnvloed door Ashen-Shugar, een drakenheer, de Valheru en dat ras speelt een belangrijke rol in dit boek. De elven waar hij ondertussen woont, vrezen de Valheru. Bijkomende complicatie is dat de elvenkoningin Aglaranna verliefd is geworden op Tomas.

Magician Master

De oorlog tussen Midkemia en Kelewan gaat maar door. Arutha gaat uit naam van zijn vader naar Krondor om daar hulp te vragen aan prins Erland, broer van koning Rodric. Daar aangekomen ontdekt hij dat prins Erland in feite buiten spel is gezet door een edelman, Guy du Bas-Tyra. Prinses Anita, dochter van prins Erland is door de Mockers uit het paleis gehaald en wordt verborgen gehouden. De Mockers zijn de dieven van de stad en worden geleid door de Upright man. In dit deel maakt Arutha kennis met Jimmy the Hand, een jonge dief die bij de mockers hoort. Jimmy, één van mijn lievelingspersonages, gaat een belangrijke rol spelen in de series.

Koning Rodric die nu echt gek is geworden sneuvelt tijdens een veldslag, maar is nog net helder genoeg om Lyam, oudste zoon van hertog Borric tot zijn opvolger te benoemen. Hertog Borric is gesneuveld, prins Erland is overleden. We krijgen nog een stevige verwikkeling omdat bekend wordt dat Martin een buitenechtelijke zoon van hertog Borric is, terwijl iedereen al die jaren dacht dat hij een simpele jager was. Het is een complicatie omdat Martin ouder is dan Lyam en Lyam de kroon voor hem wil opgeven, maar Martin weigert de kroon, niet alleen voor hemzelf maar ook voor zijn nakomelingen. Dat heeft consequenties jaren later, zeg ik als iemand die de hele serie al heeft gelezen.

De oorlog wordt beëindigd in dit deel en dat komt door Pug en Macros the Black, een magiër die ook een belangrijke rol speelt. Zij sluiten samen de scheur tussen de werelden waardoor de Tsurani Midkemia binnen konden komen.

En dat was – voorlopig – het einde van de avonturen. De serie wordt vervolgd in Silverthorn.

Update: 30 augustus 2023, wat basisinformatie erbij gezet.

Alles is ritme

Het was wel even geleden zag ik aan mijn dashboard van WordPress. Oeh, die ene lange toren, dat was vier bezichtigingen. Okee, eerst koffie halen. En nadenken. Want koffie lost niet alles op. Het was al een paar weken geleden dat ik tegen Pedro had gezegd dat ik eigenlijk te weinig beweeg. Eén keer in de week zwemmen en een training op vrijdag met Pedro doet het eigenlijk niet. Het ritme was volledig weg, en dat was niet de eerste keer dat we het erover hadden. Na een serieus gesprek was het eigenlijk weer op de achtergrond geraakt.

Bewegen

Okee, even in Twitter verdwaald geraakt. Een blog, dat was ik van plan, gedachten op een rijtje zetten. Kijken wat ik nu eigenlijk wil en wat ook een beetje moet. Want dat moeten mag eigenlijk niet meer van mezelf, maar af en toe moet het wel. Voor het onderhoud van mijn knieën bijvoorbeeld, het is wel beter als ik meer beweeg. Meer dan zwemmen en één training. Zucht. Nog meer koffie.

Yoga! Makkelijk te doen, want op zondag. Geen zin moet dan maar eens de deur uitgegooid worden. Enthousiast schrijf ik me in, morgen ben ik misschien wat minder enthousiast, maar dat zien we dan wel weer. Biocircuit! Ja, maar wanneer dan? Nadeel van thuiswerken: het ritme van doorfietsen naar de sportschool na het werk ben ik volledig kwijt geraakt. Naar de sportschool fietsen na het werk is dan vaak weer een kwestie van… geen zin.

Sorry, afleiding, super hard level van Farm Heroes Saga uitgespeeld.

Het aloude idee van die plank van twee minuten. Luilak die ik ben is één keer per dag dat matje uitspreiden en even planken al teveel gevraagd, ik heb op mijn lijstje vanaf begin april tien scores staan, de hoogste is 1 minuut 17 seconden.

Afbeelding van Hans Braxmeier via Pixabay

Plankpauze… door mijn losse haardos het klokje niet kunnen zien. Eindigen op 1:16.75. Niet slecht. Ga zo door.

Vaag bedenk ik dat ik ook nog oefeningen van Pedro had gekregen om mijn knieën te trainen en die had ik opgeslagen in mijn telefoon. Mooie oefeningen om de dag mee te beginnen en die plank mee te nemen. Al lukt het maar een paar keer in de week.

Eten

Heb ik hier nu zin in? Ik eet op het moment gewoon wat ik lekker vind en als daar een zak chips bij zit, gaat ie op. Als ik pizza wil bestellen doe ik dat ook. Dus super gezond ben ik niet bezig. Dankzij de medicijnen voor mijn hart drink ik op het moment geen alcohol en eigenlijk vind ik dat wel prima.

Maar ook hier geldt: geen ritme. Ook geen fantasie. Menu’s voor de week zijn goed om van af te wijken, bovendien stel ik die de helft van de tijd niet samen. Eten komt dus in een volgend blog. Goed voor het ritme van het schrijven.

Stekken: #WOT deel 23, 2022

De varen liet luidruchtig al zijn bladeren ritselen. De planten in zijn omgeving zuchten. De varen was in twee jaar zo groot geworden dat ze moeite moesten doen voor wat ruimte. De Calathea blaatte. Hij vond dat hij aandacht nodig had, en dat was wel waar, want zijn bladeren werden wat geel. De vetplant naast de varen liet een blad vallen. Hij was zo groot geworden dat hij wel wat kon missen. “Je hebt verse aarde nodig, Calathea.” Ja, dat was de Calathea wel met hem eens.

https://www.flickr.com/photos/alyda/49820414583/in/dateposted-public/
Hier komen de stekjes vandaan

Aarde

Er was activiteit geweest met aarde. De Draecaena die op de hoek van de buffetkast stond had nieuwe aarde en was nu triomfantelijk bezig zijn bladen te spreiden. Hij had weer energie. Hij wel. Eén van de andere planten had vooral lange strengen gekregen. Dat was vermoedelijk een drakenklimop maar hij wist het zelf niet zeker. Hij was zelf wel heel tevreden over de manier waarop hij groeide. De planten hadden de twee vrouwen bezig gezien met planten en potten maar hadden begrepen dat de aarde op was. Er moest nieuwe komen. Dat was helaas te laat voor de bananenplant. Die was op de andere hoek van de buffetkast stilletjes bezig dood te gaan. De varen stuurde wat goede vibes richting bananenplant maar betwijfelde of het nog zou werken. De bananenplant had gewoon nooit een goed plekje gehad. Er waren wel meer planten gesneuveld, maar ja, geen van beide vrouwen in dit huis had echt groene vingers, dus dat was te verwachten. Maar de eigenares van het huis mocht niet klagen. Veel planten hadden het overleefd. Er waren zelfs nieuwe bijgekomen. In de vensterbank stond een Sanseveria te pronken.

Stekken

De varen keek naar de vensterbank, want daar stond een glas met stekjes. De eigenares deed zelfs haar best planten te stekken. Het kleine roze vaderplantje was uitgegroeid tot een grote wilde vaderplant en had het niet overleefd. Iets te veel uit zijn krachten gegroeid. Maar ze had stekjes geknipt en in een glas water gezet. Alle planten waren benieuwd wanneer die stekjes aarde zouden krijgen, maar dat moest natuurlijk wachten tot er nieuwe aarde zou komen. De varen zag dat er wortels aan de stekjes zaten. Hij seinde naar de olifantspoot, die plant was ook flink gegroeid de afgelopen jaren. “Psst?” De olifantspoot seinde lui terug. “Die stekjes? Wat denk je, gaat het wat worden?”
“Geef haar een kans, ik heb haar alleen met die erwtjes een stekje zien maken en dat plantje heeft best wel moeite, maar gaat nu toch ook groeien. Oh! Stil, daar is ze.”

Alle planten keken stil naar de vrouw die naar de vensterbank liep. Er ging een fluistering langs alle planten toen ze het glas met de stekjes oppakte. Verbaasd keek ze om zich heen en liep met het glas naar de keuken. Even later kwam ze terug met een potje met geplante stekjes en liep terug naar de keuken. Dat was maar goed ook. Ze had raar opgekeken van het gejuich van alle planten. Hun bladeren ruisten erop los.

Dit is het vervolg op het verhaal over de varen en zijn huisgenoten. En het is natuurlijk een #WOT, die deze week over stekken gaat.

#WOT betekent Write on Thursday. Op donderdag verzint Irene een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen. Dit woord kun je hier vinden.

Ergernis: #WOT deel 18, 2022

De ergernis sloeg toe vanochtend, ik zag iets in de rechterhoek van mijn computerscherm en brulde “Nee!!!!” Het was namelijk de zoveelste herinnering dat ik mijn password moet veranderen. Het beleid van mijn werk is dat eens in de 90 dagen dat krengige woordje moet veranderen. En of ik dan minstens 12 tekens wil gebruiken, maar niet één van mijn twaalf laatst gebruikte passwords en oh ja, we hebben een document waarin staat waar het aan moet voldoen. Hoofdletters, kleine letters, leestekens etc. Pfff.

Het #WOT woord van deze week is:

Ergernis: 1) Aanstoot 2) Beproeving 3) Bezoeking 4) Chagrijn 5) Gekwetstheid 6) Geprikkeldheid 7) Geraaktheid 8) Grief 9) Handeling 10) Het aanstoot geven 11) Het aanstoot nemen 12) Het zich ergeren 13) hinder 14) Iets dat aanleiding geeft om zich te ergeren 15) Irritatie 16) Kwelling 17) Maaien 18) Misnoegen

Afbeelding van Pete Linforth via Pixabay

Ergernis

Mijn password moet gewijzigd zijn over 15 dagen, anderhalve week geleden kreeg ik al een e-mail, een halve week geleden weer. Elke dag popt er minstens drie keer rechts op mijn scherm een reminder op. De vorige keer heb ik er drie weken over gedaan om dat password foutloos te tikken, zo ingewikkeld was het. Dit keer moet het dus wat makkelijker te onthouden zijn. Probleem is dat het dan ook weer makkelijker te kraken is. Zo vermoeiend. Probeer trouwens niet dat password gewoon niet te wijzigen, want dan worden gewoon alle werk resources voor je gesloten en moet je op je knieën bij IT bidden om toegang.

Het moet maar wel zo laat mogelijk. Wie wint er dus, Ali de volhouder of het ontzettend ergernis opwekkend popupje dat zeurt over mijn password?

#WOT betekent Write on Thursday. Op donderdag verzint Irene een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen. Dit woord kun je hier vinden.

Mijn gezondheid en erover bloggen

Het heeft even geduurd voordat ik de behoefte kreeg erover te bloggen. En waarover dan Ali? Nou, over mijn gezondheid, dat ik dus eind januari me niet zo lekker voelde en begin februari zowaar gordelroos kreeg. Er bovenop kwam het feit dat het aantal bloedplaatjes in mijn bloed veel te laag was. Dat zorgde voor twee dagen ziekenhuis. En dat ging op zich goed, alleen kwam er nog iets bij. Het boezemfibrilleren dat ik bij de eerste opname in het ziekenhuis voor darmkanker had gekregen, kwam weer terug. Bijna vier jaar weinig last van gehad, nu was het er weer. Daar mag de cardioloog naar kijken en ben ik dus nu mee bezig. Want een procedure als een cardioversie, waarbij mijn hart een elektrische schok krijgt om de boel te resetten, werkt bij mij dus niet. We gaan door voor verder onderzoek door middel van de MRI – twee maanden wachtlijst. Dus dat duurt even.

Blogstilte

Ik schrijf heel weinig op het moment, of ik heb er geen zin in, of op het moment dat ik er zin in heb, ben ik ergens anders mee bezig. Vandaar dus dat dit bericht het tweede dit jaar is. Tel daarbij dat vorig jaar ook niet echt vruchtbaar was qua berichten en het is wel compleet. Ga ik me er iets van aantrekken? Nou nee. Ik ben altijd vrij wisselvallig geweest met het aantal berichten dat ik produceer. Ik heb zelfs wel eens een jaar overgeslagen.

Het helpt niet dat ik op het moment gewoon moe, moe, moe ben. Het is een bijverschijnsel van de medicijnen voor mijn hart en er valt dus even weinig aan te doen. Ik ben blij als ik aan zwemmen toekom en training met Pedro, 1 keer in de week. Verder is mijn eerste prioriteit mijn gezondheid en zie ik dus wel wat ik doe.

Wijsheid: #WOT deel 10, 2022

Wat is wijsheid? Ik ben niet de enige die deze vraag stelt. Irene stelt hem in haar #WOT. En daar ligt mijn wijsheid van deze week. Ik schrijf de #WOT namelijk niet meer.

Wijsheid: gerijpt inzicht; de waarheidmate waarin gerijpt inzicht wordt getoond

Wijsheid

Ik heb hem vanaf april 2020 geschreven, met als eerste woord overdracht. Dat was met wisselend succes, want soms kwam het ding achter elkaar uit mijn toetsenbord rollen, af en toe kwam het uit mijn tenen. Een voorraad is er nooit van gekomen. Diverse keren heb ik het gepresteerd pas op vrijdag te publiceren. En ik begon er steeds meer over te twijfelen of ik nog wel door wilde gaan. Alles bij elkaar, met thuiswerken en wonky gedoe met mijn gezondheid werd het steeds meer een moetje. En dat moet je niet hebben.

Vandaar dus dat ik wijs ben geweest en het stokje heb overgedragen. Dan kan ik puur voor de lol meeschrijven met de woorden die Irene gaat verzinnen. Het is haar wel toevertrouwd, want ik heb het in 2020 van haar overgenomen.

#WOT betekent Write on Thursday. Op donderdag verzint Irene een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen. Dit woord kun je hier vinden.

Stem: #WOT deel 9, 2022

Het ging mis dit weekend. Zaterdag was ik een beetje aan het hoesten, zondag hoestte ik veel en ging mijn stem achteruit. Maandag was mijn stem foetsie en kon ik alleen maar een zacht gefluister uitbrengen. En dat was het dan. Na een gesprek vorige week met de bedrijfsarts zou ik deze week zes uur per dag gaan werken. Maandag dacht ik na 1 uur dat het wel genoeg was en ik kroop terug in bed. Het zit me niet mee.

Het #WOT woord van deze week is

Stem = 1) Alt 2) Communicatiemiddel 3) Electorale mening 4) Geluid 5) Inspraak 6) Invloed 7) Keel 8) Klank 9) Medezeggenschap 10) Meningsuiting 11) Oordeel 12) Spraakgeluid

Stem

Volgende week mogen we weer stemmen, ditmaal voor de gemeenteraadsverkiezingen. In Den Haag doen 21 partijen mee aan die verkiezingen, waarvan een groot deel lokale partijen. Ik woon al 33 jaar in Den Haag en stem lokaal heel anders dan landelijk. Landelijk kies ik Groen Links, lokaal gezien is Groen Links goed geweest in ruzie maken, dat was dus het moment dat ik een lokale partij uitzocht. En waarschijnlijk wordt het de Haagse Stadspartij. Ik ben fan van Joris Wijsmuller die helaas vertrekt uit de raad, maar heb nooit op hem gestemd. Waarom niet? Omdat mijn keuze uit principe altijd op een vrouw valt. Zeker in de gemeenteraad is het gebrek aan vrouwen schrijnend. De Stadspartij heeft een vrouw als lijsttrekker en wisselt vrouw/man keurig af. Nou mijn stem nog terug krijgen. Maar hoop doet leven. Vanochtend slaagde ik erin de radio met mijn voice controlled Ziggo afstandsbediening aan de praat te krijgen.

Schrijf je mee?

En jij? Schrijf je mee of stem je mee? Heb je een mening over je stem of laat je het waaien? Ik hoor het graag van je. Laat een reactie achter.

#WOT betekent Write on Thursday. Op donderdag verzint Irene een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen. Dit woord kun je hier vinden.

Krant: #WOT deel 8, 2022

Vanochtend heb ik hem weer eens helemaal gelezen. Ik ben al jaren op de Volkskrant geabonneerd, met doordeweeks een digitale editie en in het weekend een papieren krant. Die bijlages en het weekendmagazine vind ik op papier toch wat fijner. In het weekend heb ik trouwens ook het Financieele Dagblad, alleen al voor het magazine de moeite waard.

De laatste weken is die krant er een beetje bij ingeschoten. Eerst was ik ziek en had ik er gewoon geen zin in. Vervolgens denkt Rusland, kom, ik ga eens bezoek bij mijn buren, de Oekraïners en toen had ik het ook wel weer gehad. Van begin tot eind lezen is er niet bij op deze manier.

Afbeelding van Mahesh Patel via Pixabay

Het #WOT woord van deze week is

Krant = 1) Blad 2) Bode 3) Communicatiemiddel 4) Courant 6) Dagblad 7) Gazet 8) Massamedium 9) Nieuwsblad 10) Ochtendblad 11) Periodiek.

Krant

Jaren geleden, toen ik werkte bij Instituut Clingendael, hadden we een krantenknipselarchief. Veel, heel veel mappen op onderwerp, op land en op regio die we vulden met knipsels. We deelden deze taak, collega’s en ik en wisselden dat per week. De één streepte knipsels aan in de diverse nationale en internationale kranten, vervolgens gingen deze naar een andere collega die ze uitknipte en zonodig kopieerde, collega nummer drie mocht ze in de mappen doen. En dat was nou echt zo’n taak die we niet graag deden. Zeker als er internationaal iets gebeurd was – zeg maar een oorlog – was de stapel niet te overzien. Tel daarbij op dat de knipsels chronologisch opgeborgen moesten worden, en je kan rekenen dat je daar even mee bezig was. In een internetloos tijdperk was dit trouwens een dienst waar heel veel mensen dolblij mee waren. Het knipselarchief stierf een zachte dood toen internet de wereld veroverde. Het enige wat ik toen minder vond, was dat we de kranten niet meer zagen. Want behalve aanstrepen van artikelen, lazen we ook aardig wat.

Schrijf je mee?

En? Heb je iets met kranten? Of sla je net als ik het ding maar liever over in deze roerige tijden? Ik hoor het graag van je.

#WOT betekent Write on Thursday. Op donderdag verzint Irene een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen. Dit woord kun je hier vinden.

Conditie: #WOT deel 7, 2022

Het gaat eigenlijk automatisch. Begin februari werd ik ziek, belandde ik in het ziekenhuis en moest daarna thuis uitzieken. Nu heb ik dus geen conditie meer. Gisteren heb ik een was opgehangen, daarna moest ik toch echt even uitrusten.

Het #WOT woord van deze week is

Conditie = 1) Beding 2) Criterium 3) Eis 4) Fitheid 5) Fysieke toestand 6) Lichamelijke gesteldheid 7) Uithoudingsvermogen 8) Vereiste

Conditie

In normale tijden sport ik veel. In niet zo normale tijden met gordelroos en bloedplaatjestekort achter de rug, hang ik op de bank. Tot veel meer ben ik namelijk niet in staat. Mijn personal trainer Pedro heb ik maar afgezegd. Ik appte hem deze week dat ik moest uitrusten na het ophangen van een was en dat sporten dan toch moeilijk werd. Ja, dat was hij wel met me eens. Maar appte hij, ga dan wel wandelen en fietsen, wat je wel kan. Zorg dat je elke dag even buiten komt. Daar had hij wel gelijk in. Dus vanmiddag toen het even droog was ben ik lekker naar buiten gegaan. Het was meer dan fris buiten want diverse stormen hadden een stevige wind achtergelaten, maar het was wel lekker even een rondje te doen, En daarna natuurlijk weer uit te rusten. Het helpt niet helemaal dat ik deze week weer voor halve dagen aan het werk ben. Het gaat wel hoor, maar het helpt niet.

Na deze periode wordt het dus weer bikkelen met Pedro en ga ik weer opbouwen. Ruim drie jaar geleden na mijn darmkanker heb ik het ook gedaan, dus het gaat wel goedkomen met mijn conditie.

Schrijf je mee?

En jij? Niet te klagen over je conditie? Of moet je er juist een tandje bijzetten? Ik hoor het graag. Laat een reactie achter.

#WOT betekent Write on Thursday. Op donderdag verzint Irene een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen. Dit woord kun je hier vinden.

Keuken: #WOT deel 6, 2022

Mijn keuken is gerenoveerd. Dat werd wel een keer tijd, want ik woon al zeventien jaar in dit huis en de keuken zat er al een tijdje in toen ik hier kwam wonen. Een compleet nieuwe keuken wilde ik niet, een aantal jaar geleden heb ik de apparatuur al vervangen en nu zijn alle deurtjes vervangen. Ook is een kastje vervangen door twee lades voor de pannen. Helaas, het keukenmonster heeft ervoor gezorgd dat één van die lades niet is geleverd. Pech, want dat gaat zeker drie weken duren.

Het #WOT woord van deze week is

Keuken = 1) Deel van een woning 2) Filmer in Nederland 3) Ruimte waar je eten bereidt 4) Ruimte waar je de afwas doet.

keuken
Niet mijn eigen keuken. Afbeelding van Jesse Bridgewater via Pixabay

Keuken

Ik kan me nog uit mijn jeugd herinneren dat we een keuken met een granieten aanrecht hadden, met van die zwart-witte blokjes. Je moest vim gebruiken om dat weer schoon te boenen. Pas rond mijn tienertijd werd er verbouwd en we kregen een woonkeuken. Geen afwasmachine, mijn familie had vier afwasmachines rondlopen. Hoeveel hekel we er ook aan hadden, elke avond moesten we eraan geloven. Het is nog steeds geen hobby van me en het is dus erg jammer dat ik in mijn keuken geen ruimte heb voor een afwasmachine.

Waar ik wel genoeg ruimte voor heb is kokkerellen, want dat doe ik graag. Nieuwe recepten uitproberen, rommelen in de keuken, lekkere dingen maken. Als het mislukt is de snackbar vlakbij. De eerste keer houd ik me altijd aan het recept, de keren daarop wil ik wel dingen wijzigen. Als er al een volgende keer komt, want zo’n recept kan natuurlijk ook compleet afgekeurd worden. De ingrediënten kan ik trouwens allemaal vinden, want de gerenoveerde keuken is al weer ingeruimd.

Schrijf je mee?

En jij? Heb je iets met keukens of koken? Of blijf je zo ver mogelijk van de keuken vandaan? Ik hoor het graag van je. Laat een reactie achter.

#WOT betekent Write on Thursday. Op donderdag verzint Irene een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen. Dit woord kun je hier vinden.