Het wisselt met die goede boeken: #50books, vraag 37

TolkienDe films heb ik eerst gezien voor ik aan het boek begon. Toen film nummer drie uit was gekomen ben ik eindelijk aan de boeken begonnen. En toen kwam ik erachter dat de regisseur in zijn artistieke vrijheid wel wat dingen eruit had gelaten. Ik heb het natuurlijk over Lord of the Rings, van J.R.R. Tolkien. Die artistieke vrijheid was voor veel mensen genoeg om de films links te laten liggen. Voor mij niet, boeken en films, ik vind ze allebei geweldig. Vooral de veelzijdigheid vind ik mooi. Van rustige beschrijvingen van bossen en gesprekken tussen bomen naar complete veldslagen.

Vraag 37: Van welk boek krijg je nooit genoeg?

In de film komt een conversatie voor tussen Gandalf en Merry:

“Death is just another path, one that we all must take. The grey rain curtain of this world rolls back and all turns to silver glass. And then you see it.”
“What Gandalf? See what?”
“White shores and beyond. A far green country under a swift sunrise.”

Ik weet het, het komt niet uit het boek, maar het is een prachtig citaat. De trilogie heb ik minstens vijf keer gelezen. Het wordt trouwens hoog tijd dat ik dat weer eens doe.

Het wisselt wel eens

snareEen boek dat elk jaar weer op mijn zomerleeslijst verschijnt is Snare van Katharine Kerr. Kerr is een fantasyschrijfster en is goed in series, maar dit boek hoort niet in een serie. Elke keer weer als ik erin begin, blijf ik lezen. En haal ik er weer nieuwe dingen uit, en speelt het toch anders dan in mijn geheugen zat. Het helpt niet helemaal dat ik vrij snel lees en weleens de neiging heb fragmenten over te slaan. Zo lees je wel nieuwe dingen in een boek, zelfs in eentje die je al minstens drie keer hebt gelezen.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Over mijlpalen en hard werken

P was er vandaag niet. Snipverkouden. Dat betekende dus dat ik geen high five kreeg toen ik de weegschaal vanochtend bekeek.

afvallen

Vanochtend stond ik even te peinzen: hoeveel was het ook alweer vorige week? Toen realiseerde ik me dat ik toen boven de 77 kg zat. En nu 76 kg. En dat is een mijlpaal. Toen ik begon, bijna twee en een half jaar geleden, zat ik boven de 100, namelijk 101,4 kg. Dat betekent dat ik ruim 25 kg ben afgevallen.

Vijfentwintig

Ruim 25 kg dus. Dat mag best even benadrukt worden vind ik zelf. Daar ben ik dus nu druk mee bezig. Gelukkig had ik daar ook hulp bij (joehoe P!!!) en daar mag ik hem wel heel erg voor bedanken. Een trainer erbij betekent net even wat extra moeite doen. Het betekent ook dingen doen waar ik in mijn eentje niet opgekomen was. Hallo krachttraining. Hallo andere voeding. Zeker vanaf vorig jaar is het hard gegaan. Halverwege vorig jaar toen ik met de andere voeding begon, zat ik op 91,2 kg. Er is dus 15 kg in anderhalf jaar afgegaan. Dat is veel. Maar ik heb het eerder gezegd: afvallen is hard werken. Oh, en iedereen die denkt: waarom twee bonnetjes? Ik wilde zien of het verschil maakt, wegen, hard trainen en dan weer wegen. Dat maakte in mijn geval dus absoluut geen verschil. Echt totaal niet.

Uitdaging

Wel over nagedacht, nog niets aan gedaan. Wel aan vriendin J adresje gevraagd waar zij haar rommel kwijt was geraakt met haar verhuizing. Voorbereiding is dat. Sommige dingen zijn vrij gemakkelijk, zoals schoenendozen in elkaar stampen. Andere dingen, zoals de boekenkast die ook in de rommelkamer staat, zullen wat meer tijd nodig hebben. Het plan was wel iets te doen dit weekend. Het komt allemaal wel goed voor half november als ze met de badkamer beginnen.

Totaal: 1 jaar, 114 dagen.

Stilte: #WOT deel 40

Het was deze week in de wachtkamer van de mondhygiëniste. Een vrouw zat met haar twee tienerkinderen te wachten op haar man die nog in de spreekkamer was. Ze zat druk in het Spaans te praten met dochterlief. Op de derde versnelling zo te horen, want ze ratelde gewoon. Dochterlief ratelde terug in het Spaans en praatte half Nederlands, half Spaans tegen haar broer. Het duizelde me al na twee minuten. Gelukkig kwam manlief na tien minuten uit de spreekkamer en de hele familie ging naar buiten. Waarop het genadig stil was tot groot genoegen van mondhygiëniste en ik. Daarna was alleen mondhygiëniste aan het woord. Het is me een raadsel hoe mensen denken dat je een gezellig gesprek kan houden met je mond open.

Het #WOT woord van deze week: stilte ~ 1) Achterbakse 2) Aankondiging van storm (crypt.) 3) Bedaardheid 4) Die hoor je niet vallen (crypt.) 5) Eenzaamheid 6) Geluidsloosheid 7) Geluidloosheid 8) Kalmte 9) Nietszeggend bevel (crypt.) 10) Rust 11) Stilheid 12) Slapheid 13) Silentium 14) Toestand van rust 15) Vredigheid 16) Zwijg.

Water

stilteIk zwem graag. Na het sporten in de grote zaal met muziek, met andere muziek in de groepsleszaal, en een stevige beat in de fietszaal, is het zwembad zo… stil. Zeker als er verder niemand is (een zeldzaamheid) en men vergeten is de grote verlichting aan te doen. Een poel van rust. Ik alleen met mijn gedachten, baantjes tellend, compleet tot rust komend, mijn spierpijn wegglijdend. Ik doe altijd extra mijn best rustig te zwemmen, zodat er nauwelijks stroming is. Helaas komen er vaak andere zwemmers bij die drie keer zo snel als ik aan de andere kant willen komen en dat luidruchtig borst crawlend doen. Dag stilte.

Ik kan ervan genieten. Het is niet alleen in het zwembad, ook aan zee, waar je dan alleen de zee hoort ruisen. Een paar weken uitkijken over zee? Heerlijk. Een mens is niet gemaakt om in lawaai te leven. Je moet af en toe tot rust komen. Water is voor mij de manier. Dat maakt het toch een beetje raar dat ik van regen helemaal niet tot rust kom. Je kan mij goed chaggerijnig krijgen met een stevige bui op mijn hoofd. Maar dat zal te maken hebben met het feit dat die nattigheid niet geheel vrijwillig is en onvoorbereid.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Oktober opruimmaand

De uitdaging

Daar heb ik even over nagedacht, omdat ik eigenlijk geen goed idee had. Maar ik kwam erop tijdens een telefoongesprek met vriendin W. Die zei dat ik het niet over een prestatieboeg moest gooien, maar iets heel anders moest kiezen, bijvoorbeeld mijn rommelkamer opruimen. Nou gaat er in november een aannemer komen die mijn badkamer gaat verbouwen en ik ben bang dat ik dan toch ruimte moet maken. Mijn buren zijn net bezig geweest. Die hebben me verteld dat nieuwe badkamerdingen groot zijn en veel ruimte innemen.
De rommelkamer dus. En als ik dan toch bezig ben: de badkamer. Daar heb ik namelijk drie kastjes die alle drie propvol zitten met weet ik veel wat. In de nieuwe badkamer krijg ik één kastje met twee laden dus ik moet echt opruimen.

Da’s toch geen uitdaging?

uitdagingIk hoor het mensen al zeggen. Geloof me, voor mij is het een uitdaging. Ten eerste houd ik gewoon niet van huishouden, ik heb niet voor niets een werkster. Ten tweede staat er een hoop troep waarmee ik naar grof vuil moet, of naar de kringloopwinkel. Ik word al moe als ik er aan denk. Ten derde ben ik heel goed in kettingklusjes verzinnen. Je begint aan het ene en komt tot het besef dat je het volgende ook moet aanpakken. Zie rommelkamer – badkamer. Ik heb in mijn achterhoofd ook al keuken. Daar staan dingen in de kasten die ik er elf jaar geleden in heb gezet en er niet meer uit zijn gekomen. Maar dat is een leuke voor november, hoewel dan die badkamer al genoeg uitdaging is.

Nieuwe schoenen

Ik heb nieuwe schoenen. Ik heb een hekel aan nieuwe sportschoenen, maar ik moest wel, want ik kreeg blaren in de oude door de kapotte binnenvoering. Op die nieuwe schoenen heb ik zondag heel enthousiast een sprinttraining gedaan. En dat is misschien wat verkeerd gegaan. Ik heb normaal al de neiging tot stampen als ik ren. En nu met nieuwe stuggere schoenen heb ik er niet voldoende op gelet, met als gevolg een rechterknie die weer even extra aan het opspelen is. Dat is vervelend, op zijn zachtst gezegd. Het levert ook wat twijfel op omdat ik morgen wilde gaan trainen en nu denk ik het maar even niet te doen. Even de knie wat rust gunnen.

Totaal: 1 jaar, 110 dagen

Leesgidsen: boeken over boeken: #50books vraag 36

Maandag 29 augustus overleed Pieter Steinz. Ik kende hem als schrijver van het boekenblog Read Around the Globe, een blog dat, zo lees ik nu, behoorde bij Steinz – Gids voor de wereldliteratuur. Het blog las ik met veel plezier. De quizjes die regelmatig erop verschenen maakte ik met wisselend succes. De Gids zelf kende ik niet, maar heb ik uit nieuwsgierigheid gekocht. Ik ben dol op lijstjesboeken, dat was ook wel een deel van de aantrekkingskracht.

Vraag 36: Lees jij leesgidsen of boeken over boeken zoals de gidsen van Pieter Steinz?

Verdwalen

steinzEn wat een genot. Het is geen leesboek, het is een bladerboek. Het toeval wil dat de eerste pagina die ik bekijk een kaart van New York is. Ik ga op vakantie naar New York en lees graag boeken die in mijn vakantiebestemming spelen. Hier kan ik wel wat inspiratie opdoen. Er staan veel boeken bij die ik niet ken.
Het is een verdwaalboek. Vergelijk het met internet, waar je ook met gemak kan verdwalen door heen en weer klikken. Hier blader je naar schrijvers, kan je kijken wat je nog meer moet lezen als je bijvoorbeeld Agatha Christiefan bent. Het is wel enigszins deprimerend te ontdekken hoeveel ik niet heb gelezen van de 416 schrijvers die in dit boek worden genoemd.

Grappig

Alles is door 26 deelbaar. 26 one-book wonders, 52 boekwebben, 104 meesterwerken, 416 schrijvers. Het alfabet was belangrijk voor Pieter Steinz, vooral die bepaalde combinatie van letters waardoor mooie boeken ontstaan. En dan is het vooral verwonderlijk dat de ene schrijver fantastisch mooie boeken maakt en je bij het werk van de ander in slaap valt. En dat is waar Pieter en Jet Steinz moeilijke keuzes hebben moeten maken.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Over planken en een uitdaging

Het is me gelukt! Een plank van twee minuten! Een hele maand op geoefend, een hele maand op gescholden en vandaag lukte het. Daar had ik wel heel veel aanmoediging van P voor nodig, maar het is hem wel!

En? Wat nu?

Ik heb al over een nieuwe uitdaging na lopen denken, maar ben er nog niet uit. Vanochtend heb ik gewoon een lekkere training gehad, wel weer zwaar, maar lekker. Daarna nog lekker gezwommen, begonnen in een baan met drie mensen, en in mijn eentje geëindigd.
Morgen ga ik daar verder over denken. Ik heb wat dingen in mijn hoofd.

  • Trappen lopen – drie verdiepingen op mijn werk. Het nadeel daarvan: vier dagen in de week. Het moet iets zijn wat ik thuis kan doen. Thuis is eerste verdieping, één trap.
  • Wall sit: kijk naar deze lieve schat: Lauren, die net doet alsof het helemaal niks is. Ik heb dit wel eens gedaan, maar weet dat het niet helemaal niets is.

  • Derde mogelijkheid: dat iemand anders wat weet. Weet iemand anders wat?

Hee, ik kan natuurlijk ook een maandje niets doen, hoewel dat niets betrekkelijk is. Ik zit elke dag op de fiets en ben vier dagen in de week te vinden in de sportschool.

Deze uitdaging heb ik voltooid. Daar ben ik blij mee.

Update: een week later bekijk ik dit bericht en bedenk ik dat er helemaal geen gewicht staat. Dat was dus 77,4 kg.

Totaal: 1 jaar, 107 dagen.

Winnen: #WOT deel 39

Ik speel met vrienden eens in de maand het bordspel “De kolonisten van Catan“. Dat doen we al jaren met veel plezier. Zo’n zaterdagmiddag en avond wordt gebruikt om te spelen en te eten. Bijkletsen doen we ook en niet alleen tussen de spelletjes door. Ook tijdens zo’n spel wordt van harte gekletst. Vaak zoveel dat ik niet eens in de gaten heb dat ik aan de beurt ben, of iets geweldigs had kunnen doen. Het is een spel met tactiek en daar ben ik niet zo goed in. U begrijpt, ik win niet zo vaak. Ik ga er maar heen met de Olympische gedachte in mijn hoofd: meedoen is belangrijker dan winnen. Vriend G is de grootste pechvogel aller tijden. Het is niet meer te tellen hoe vaak hij al tweede, of derde, of vierde, of laatste is geworden en toch speelt hij nog steeds mee. Die Olympische gedachte hé?

Het #WOT woord van deze week: winnen = 1) Aanwerven 2) Behalen 3) Bovenhand krijgen 4) Delven 5) Door inspanning verkrijgen 6) Gewinnen 7) Het zegevieren 8) Inhalen 9) Inpalmen 10) In een strijd zegevieren 11) Nummer een zijn 12) Onttrekken 13) Opdoen 14) Overwinnen 15) Paaien 16) Snaaien 17) Strijken 18) Verdienen 19) Verkrijgen 20) Verslaan 21) Verwerven 22) Voordeel behalen.

Mag het wel?

winnenWinnen dus. Het viel me op tijdens de laatste spelen. Die Olympische gedachte hé? Maar toch is zo’n Olympische medaille de belangrijkste die je als jonge sporter kan winnen. Ik begreep Dafne Schippers dus wel een beetje toen ze haar schoenen over de baan gooide. En Tom Dumoulin begreep ik ook wel toen hij toegaf nog niet blij te kunnen zijn met zilver. Maar de bagger die ze vervolgens over zich heen kregen. Winnen lijkt een vies woord te zijn in Nederland. Ambitie mag je blijkbaar niet hebben. Toch heb ik begrip voor. Ze werken zich het rambam, jaren lang laten ze alles liggen, hebben ze geen privéleven en sporten alleen maar. Dan mag je van mij zeggen: ik wil winnen. Ga ervoor.

De uitdaging

Lees je mijn andere blog ook? Dan weet je dat ik bezig ben met een uitdaging. Ik sport voor mijn plezier, maar best wel fanatiek. Ik kan best wel een doorbijter zijn. En die uitdaging is dus twee minuten lang een plank doen. Een maand lang geoefend met elke dag twee seconden meer. Deze week heb ik wisselend succes gehad, maar morgen is het zover. Twee minuten. Ik ben fanatiek genoeg om dat te willen winnen.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Over een nieuwe week en wat minder trainingen

Geen topweek

Was het een lekkere week? Nou nee, het was weer een week van onduidelijke klachten, veel opvliegers en een algemeen gevoel van bleegh. Duidelijk genoeg. Zaterdag al ziek, zondag niet gaan sporten, want ziek. Maandag ziek thuis gebleven. Dinsdag eerst huisarts en toen gaan werken. Maar dinsdagavond ook niet gesport. Donderdagavond heb ik de sportschool voor het eerst weer van binnen gezien. Echt, ik had geen zin, heb het toch gedaan. De enige concessie: ik ben niet gaan zwemmen, daar had ik echt geen zin in.

Vrijdagtraining

Training met P. Was die dan lekker Ali? Bijna, het was zwaar, als altijd mag ik wel zeggen. Maar ja, daarom train ik met een personal trainer, zodat die het wat zwaarder en gerichter maakt dan ik het zelf zou doen. Het was veel herhalingen vandaag. Veel squats, veel tillen, veel kleine spieren aanspreken. Het vermoeden bestaat dat ik morgen spierpijn heb. Ik heb een ware strijd geleverd met een stang boven mijn borst tillen vanuit liggende positie. Het ding was 20 kg zwaar en ik had er best wel moeite mee. Hij vertelde dat hij 100 kg 5x kan tillen. Dat was wel humor. Hij heeft mijn uitdaging ook nog wel in de gaten, dus we hebben een plank gedaan. Ik haalde 1 minuut 34. De tweede plank, niet verwacht, was 34 seconden. Als cadeautje was het zwembad vandaag bijna leeg. En daarna voelde het dus prima. En ging het lekker. En voel ik me veel beter. Volgende week er gewoon weer tegenaan en geen niet lekker gedoe meer.

De uitdaging

Ik sta nu op 1 minuut 46. Volgende week vrijdag moet het twee minuten zijn. Het wordt steeds lastiger. Op Facebook gaf iemand me de tip om muziek te draaien als hulp bij concentratie, en dat lijkt te helpen. Dus nu zingt Marco Borsato Mooi tijdens mijn plankje. Ik heb besloten morgen het klokje om te draaien en te laten oplopen in plaats van aflopen. Volgens mij zit ik echt op die klok te werken.

Update: ik was mijn gewicht vergeten. Dat was deze week 77,2 kg. Ietsje zwaarder. Volgende week weer lichter.

Totaal: 1 jaar, 100 dagen

Zenuwachtig: #WOT deel 38

Ik zou graag zeggen dat ik de rust zelve ben, maar dat is helaas niet zo. Ik ben een zenuwpees. Ik kan me overal zenuwachtig over maken. Ik kan mezelf opvreten over niets. Kom ik op tijd? Kom ik te laat? Kan ik de weg vinden? En ga zo maar even door. Ik heb zeven keer (echt waar) rijexamen moeten doen omdat ik zo’n zenuwpees ben.

Het #WOT woord van deze week is zenuwachtig ~ 1) Angstig 2) Geagiteerd 3) Gejaagd 4) Gespannen 5) Haastig 6) Jachterig 7) Nerveus 8) Opgewonden 9) Onrustig 10) Schutterig 11) Zeer opgewonden 12) Zemelachtig.

Kennen we dit versje? Het wordt vaak toegeschreven aan Nicolaas Beets, maar de schrijver is eigenlijk onbekend.

Een mens lijdt dikwijls ’t meest
Door ’t lijden dat hij vreest
Doch dat nooit op komt dagen.
Zo heeft hij meer te dragen
Dan God te dragen geeft.

Het is een waarheid als een koe. Elke keer als ik me weer te druk maak over iets, denk ik hieraan.

Toneelspelen

Voor zo’n zenuwpees als ik is het dus een beetje merkwaardig dat ik een hobby heb gekozen waarbij mijn zenuwen extra aangesproken worden. Ik speel toneel. Volgend jaar vier ik zelfs mijn 25-jarig jubileum.
Mijn eerste rol was in Alles voor de tuin, van Edward Albee. Een erg gaaf stuk over een vrouw die extra geld voor haar tuin binnenhaalde door de hoer te spelen. En wie speelde er de hoerenmadam? Juist ja. Mijn allereerste rol. Ik heb me meerdere malen afgevraagd waar ik in godsnaam aan begonnen was. De première was het ergste. Mijn maag voelde aan alsof die rondjes aan het draaien was. Ik keek één keer de zaal in, zag vriendinnen op de eerste rij zitten en was prompt mijn tekst kwijt. Maar het ging snel beter. Donderdagavond was de rondjes draaiende maag, op zondagmiddag zat ik tijdens het wachten rustig een tosti te eten. Zenuwen foetsie.

Tegenwoordig ben ik nog steeds zenuwachtig tijdens de voorstelling. Maar dat mag, dat zijn gezonde zenuwen, die houden me geconcentreerd en laten me op mijn tellen passen. Het werkt niet meer verlammend en dat is maar goed ook. We repeteren zes maanden voor zo’n voorstelling. Die tekst leer ik tot ik het in mijn slaap op kan dreunen. Een goede voorbereiding telt wel bij bestrijding van zenuwen. Maar bij elke productie gebeurt het nog wel. Er is minstens één repetitie die zo slecht gaat dat we ons met ons allen afvragen waarom we dit doen. Dan worden we pas zenuwachtig. De keer daarna spelen we meestal de sterren van de hemel en vragen we ons af waar we ons druk over maakten.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

De uitdaging halverwege

Update

Ja, een update voor mijn uitdaging van de maand september. Aan het einde van september wil ik een plank van 2 minuten kunnen doen. Het lijkt heel simpel, de waarheid is anders. Want ik ben dit weekend wel ergens tegenaan gelopen, namelijk tegen mijn frustratie.

Frustratie

Frustratie alom. Want het lukt niet op het moment. Nou heb ik niet het beste weekend van de wereld, want ik ben eigenlijk gewoon ziek. Grieperig, buikpijn. En opvliegers van hier tot Tokyo. Allemaal dingen waardoor het gewoon niet lukt.
Ik zit nu op 1 minuut 36. Mijn record op de sportschool is 1 minuut 32 en dat is ook precies het punt waar het niet meer lukte. Het zal psychologisch zijn denk ik. Het lastige is dat ik op het moment ook even niet weet wat ik er voor mezelf aan kan doen. Ik zal me eerst wat beter moeten gaan voelen. Verder is het toch een kwestie van doorzetten. Ik kom nu tot 1 minuut 20 en dan kan ik het vergeten. Deze week moet het gewoon weer op de rails komen.

Heeft iemand een tip voor me? Het is geen glazen plafond hier, wel een psychologisch plafond waar ik tegenaan hik.

Totaal: 1 jaar, 95 dagen.