Ontspanning en inspanning

Het viel een beetje tegen vandaag, het gewicht dus, niet de training, die was lekker. Vermoeiend, maar lekker. Er was 3 ons vanaf, 81,2 kg dus. Ik had me bij de borrel van gisteren keurig netjes aan twee wijntjes gehouden, maar die waren dus gezellig blijven plakken.

Vandaag fijn conditietraining, dat is dus het soort training waarbij ik blij ben dat ik aan het eind nog kan praten, want dat betekent dat mijn conditie vooruit gaat. P heeft wel uitgevonden hoe je een interval op de loopband instelt, dus daar mocht ik mee beginnen. Een sprint van 45 seconden, dat is wel lang, zeker als je dat tien minuten lang doet, met 30 seconden rust tussendoor.
Daarna een circuit met als topper het touw, 30 seconden lang touw op en neer bewegen, waarbij na 5 seconden mijn armen al denken, doe het zelf maar. In mijn top-twee van minder leuke dingen wisselt dat touw regelmatig van notering met de trap-from-hell.
Daarna, voor het eerst in de trainingen met P, fietsen. Ik fiets dagelijks, dus je zou denken, eitje. Nou, een hardgekookt eitje misschien. Twee dingen: 1: op een fiets kan je ook een interval doen, en 2: dat valt nog vies tegen.
De plank was de traditionele afsluiter van vandaag. Ik gebruik hem zelf meestal ook als afsluiter, dus daar heb je de traditie. P informeerde of ik het programma Mindfuck wel eens had gezien, nou weinig dus. Het advies dat hij uit dat programma me meegaf was doen alsof er heliumballonnen aan mijn heupen zaten die me omhoog zouden houden. ballonnenDaar ging ik dus, ballonnen, ballonnen, oei pijnlijke teen, ballonnen, ballonnen, pijnlijke teen, ballonnen.

Ik eindigde op 1.22, een nieuw record. En de ballonnen werkten gek genoeg ook, want ik dacht zoveel aan ballonnen dat ik vergat mijn houding te veranderen, iets dat me meestal nekt. En ik heb er iets van geleerd, want een goede starthouding werkt wel bij een plank.

Moraal van het verhaal: ontspanning en inspanning gaan niet helemaal samen als je serieus aan het afvallen bent. In ieder geval geen ontspanning met wijntjes, wat me overigens niet belet om af en toe gezellig een wijntje te nemen. Het leven moet wel leuk blijven.

Totaal: 229 dagen

Tien topboeken: #50books, vraag 4

Een tijdje terug stond er in NRC een lijst van de boeken uit 2015 die je echt gelezen zou moeten hebben. Ik had er geen één van gelezen. De lijst die aanleiding was tot deze vraag, namelijk de top 100 van de kort geleden overleden David Bowie: niets gelezen. Ik ben veellezer, maar ben wat allergisch voor boeken die op lijstjes staan.

Vraag 4: Welke 10 boeken zou iedereen gelezen moeten hebben?boeken

Mijn eigen persoonlijke keuze (op willekeurige volgorde) van boeken die ik iedereen aanraad. Doe ermee wat je wilt, lees ze – of niet, of verbaas je over mijn keuze. Mag ook.

  • Geert Mak – De eeuw van mijn vader. Vandaag op de kop af vier jaar geleden is mijn vader overleden. Hij is 86 geworden. Ik raakte met een oom in gesprek tijdens één van de bezoeken aan het verzorgingstehuis waar hij lag. De oom – wetend dat ik een fervent lezer ben – vroeg me of ik dit boek wel eens gelezen had omdat het naar zijn mening een perfect beeld gaf van de jeugd van mijn vader, zijn oudste broer. Daar had hij gelijk in, het is Holland op zijn breedst en op zijn smalst. Ik heb het in één ruk uitgelezen.
  • Johan Fabricius – De scheepsjongens van Bontekoe. Van alle jeugdboeken die ik gelezen heb, maakte deze wel de meeste indruk. Alles zat erin, geschiedenis, avontuur en een vlotte schrijfstijl. Het boek stamt uit 1923, maar is nog steeds uitstekend leesbaar.
  • De dagboeken van Anne Frank. Lezen! Een boek dat een beeld geeft van de waanzin die Tweede Wereldoorlog heette. Anne Frank is het symbool geworden van talloze te vroeg afgebroken levens.
  • Dick Francis – Banker. De boeken van Dick Francis hebben twee kenmerken. Hij schrijft over paarden en heeft bijna zielige hoofdpersonen waar je het op de één of andere manier toch ontzettend goed mee kan vinden. Ze wekken je sympathie op. ‘Banker’ is één van de besten, vind ik persoonlijk, maar ja, wie ben ik.
  • Annemarie Postma – Ik hou van mij. Gelezen in een tijd dat ik niet zo blij was met mezelf. Wat ga je dan doen? Aan jezelf werken. Ik heb in die tijd niet alleen een waardevolle serie gesprekken met een psycholoog gehad, maar ook dit boek gelezen. Nuchter, normaal, ok, een paar open deuren ingetrapt, maar ik had wel wat aan dit boek.
  • Laurence Rees – Auschwitz: the Nazis & the Final Solution. Een meesterlijk geschreven relaas over dit vernietigingskamp dat ik gelezen heb na een bezoek een het kamp. Merkwaardig genoeg ga je tijdens het lezen begrijpen hoe het zover heeft kunnen komen.
  • Peer Wittenbols – Trilogie van het verlies. Toneel mag niet ontbreken. Peer Wittenbols is huisschrijver van Toneelgroep Oostpool. Alle stukken in deze bundel, ‘Het Zouthuis’, ‘Zullen we het liefde noemen’ en ‘Goedbloed’ zijn op zeer verdienstelijke wijze gespeeld door Haagse amateurtoneelgroepen en behoren tot mijn lievelingsstukken. Wittenbols is een meester in het beschrijven van personages.
  • Thea Beckman – Kruistocht in spijkerbroek. Omdat Thea Beckman niet mag ontbreken. Merk dat ik mezelf mag herhalen, want ook deze jeugdroman munt uit in geschiedenis, avontuur en een vlotte schrijfstijl. Het is alleen ietsje jonger, namelijk van 1971. En deze film heb ik gezien. Die van de Bontekoe niet.
  • Peter David – Imzadi. Een deeltje uit de Star Trek Next Generation serie. Het verhaal van de liefde tussen Riker en Deanna. Aan de schade aan het boek is te zien dat het overal mee naar toe is geweest, inclusief een strand in Portugal. Minstens vijf keer gelezen, als het niet meer is. Eén van mijn lievelingsboeken.
  • Het Groene Boekje. In dit geval raad ik niet aan dit gifgroene ding bladzij voor bladzij te gaan lezen, maar gebruik het! Al is het maar om je eigen taalgebruik te verbeteren.

Dat waren ze. Mijn lijstje van vandaag. Tien tegen één dat ik morgen tien andere boeken erbij kan noemen, want dat is het geval met lijstjes: ze worden alsmaar langer.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Dip dip dipperde dip

Need I say more? Het was vandaag één grote dip. In een vochtig Den Haag naar de sportschool fietsen en in de sportschool ontdekken dat die roeimachine zo. tegen. valt.
Het was hijg, roei, even stoppen, hijg, roei. Dat de eindscore 5.28 aangaf, was geloof ik omdat ik aan het eind nog een halfwas sprintje nam. En vervolgens eerst een paar minuten moest uit hijgen.

Daarna intervaltraining waarvan ik dus over vandaag allang had besloten naar 4,5 km en 10,5 km te gaan en dat dus eigenwijs doorzette. Twintig zware minuten later had ik daar spijt van.

Touwtje springen? Eén-twee-drie-vier mis, één-twee mis, één-twee-drie mis, één-twee-drie tot dertien mis. Toen heb ik het opgegeven en ben ik het zwembad ingegaan. Wat kan daar nou mis aan gaan. Nou, inderdaad niets dus.

Rest alleen nog nieuwsgierig in mezelf te zoeken waar de dip vandaan komt. ‘The Bodyguard’ gecombineerd met de wijntjes van gisteren? De roereieren van het ontbijt van vandaag? Er zat niet zoveel tijd tussen ontbijt en sport. Of de verkoudheid die er volgens mij aan zit te komen?

Totaal 224 dagen

Samenvatting

Samenvatting van de eerste drie weken van dit jaar? Nat, ijs, koud. Het wordt hoog tijd dat het zomer wordt.zonnebloem, zomer

Lichtpuntje van deze week: wel afgevallen. Een week 1 tussendoor heeft me inderdaad een boost gegeven en er is 1,5 kg af, waarmee ik nu op 81,5 kg zit. Komende week nog zo’n weekje, waarmee ik weer op koers ben. En het wordt ook een drukke week, drie avonden bezet, dus alleen zondag tijd om te sporten. In theorie zou maandag nog kunnen, maar je kan ook overdrijven natuurlijk.

Het volgende karwei: van alle vervelende gezondheidsdingetjes afkomen. Door die beklemde zenuw heb ik weken met pijn in mijn nek rondgelopen. Dat begint nu eindelijk weer op te knappen na een aantal bezoeken aan de fysiotherapeut. Maar nu heb ik een ontstoken oog waardoor ik geen lenzen kan dragen en zo kippig als ik weet niet wat ben.
Wil je weten hoe ik eruit zie zonder lenzen? Nou, praktisch hetzelfde als altijd, alleen zit ik op 30 cm van mijn scherm omdat ik het niet kan lezen met bril, maar ook niet zonder bril. Lees: Ali moet een andere bril gaan kopen. Verder kan ik niet blind typen, dus ik zit bovenop mijn toetsenbord en maak nogal eens een typefout, die ik gelukkig herken omdat WordPress rode kringeltjes onder typefouten zet. Die zie ik namelijk wel.

Vandaag was overigens wel een lekkere training, we begonnen met een intervaltraining waarin ik 11,5 km haalde en zelfs nog kon praten, yeeeaaaayyy. Acht minuten lang de trap from hell waarbij het water van me af gutste, maar ik heb het wel gehaald. En we hebben weer gebokst en dat vind ik altijd leuk, lekker hard meppen en schoppen. En tussendoor fijn de zaal op en neer joggen. Dat daarna die vermaledijde plank weer komt, en daarmee net onder mijn record van 1,17 min eindig, nou vooruit. Nieuwe week, nieuwe kansen.

Totaal: 222 dagen

Boekenopruiming, #50books, vraag 3

Ik zou er over nadenken tijdens het sporten zei ik vanochtend toen ik de #50books vraag tegenkwam. Tijdens het sporten was ik zo druk bezig dat er helemaal niets kwam van nadenken over die vraag. Gelukkig is huishouden ook een hele goede bezigheid om te peinzen.

bron: PixabayVraag 3
Spring je ook uit de band bij de boekenopruiming?

Ik houd er eigenlijk helemaal niet van. Ik houd wel van afgeprijsde boeken, wie niet. Maar doos na doos met boeken, ik word er kriebelig van, ik kan er niet tegen. Op zoek naar boeken die je leuk vindt, moet je dan langs van alles wat dus gewoon niet leuk is. Fictie ligt naast non-fictie, de Bouquetreeksjes liggen naast zware literatuur en medische handboeken. Griezels. Je doet mij zo geen plezier met zo’n opruiming.
Gelukkig weet ik nog boekhandels – zoals het American Book Center die de boeken nog netjes op soort zetten voordat ze in de uitverkoop gaan. De eerste verdieping van het ABC is een opruiming die ik nog wel wil bezoeken omdat ik mezelf daar gewoon voor de kast met SF en fantasy kan planten. De thrillerkast wil ik dan ook nog wel bekijken en dan is het klaar. De enige kleine ergernis die ik daar overhoud is de absoluut niet alfabetische volgorde.
Een andere opruiming die ik ook nog wel wil bezoeken is de Deventer boekenmarkt, maar daar koop ik het gidsje en noteer ik de kramen die ik af wil gaan. Ik ga echt niet alle 878 kramen af.
En internetboekhandels zijn het helemaal. Bestel één boek bij bijvoorbeeld Bol en je wordt gebombardeerd met mailtjes over boeken in de opruiming, lekker thuis achter je bureau kijken naar wat je interesseert.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Regen, regen, regen

De hele week in de titel samengevat, ik heb zelden zo’n regenweek meegemaakt. Ik word er zo niet vrolijk van. Er zijn heel kleine pluspuntjes: genoeg ruimte in het fietsenhok op het werk bijvoorbeeld, maar voor de rest weet ik ze niet te benoemen. Jij wel?

Ik had P het linkje naar mijn jaarverslag doorgestuurd en hij heeft het halve blog doorgenomen. Dus als ik nu moet uitkijken met wat ik op mijn blog zet is het mijn eigen schuld. Hij vond het wel leuk om te lezen wat mijn ervaringen waren met training en eten. Hij moest lachen om dat consequente gebruik van P. de P van privacy zullen we maar zeggen. Hij mag het blijven volgen (Joehoe! P!)
Maar toen gingen we toch echt wel trainen. Boksen! Leuk! Maar geen vergissing maken, want dan mag ik heen en weer gaan joggen in de zaal. Gelukkig maar 1x gebeurd. Lekker slaan, schoppen, nog meer slaan, nog meer schoppen, springen, nog meer springen en gelukkig ook de plank. Joepie! Krijg het wel voor elkaar 1.17 min in die plank te blijven. Maar hee, dat was pas de eerste keer. De twee planken daarna compenseren: beiden onder de 30 seconden, mijn onderrug is er ook nog en protesteert heftig tegen de behandeling.
www.alimolenaar.nl/ali
Mijn gewicht is weer omlaag, ik zit op 83 kg dit keer. Maar het mag van mij wel meer omlaag. Ik spreek met P af dat ik weer een week 1 ga doen komende week. Vanaf zondag dus, want zaterdag ga ik naar de Japanner met vrienden. Gelukkig weet ik daar niets op het menu te vinden dat dikmakend is, dus dat is goed. Met de training fijn even wat cardio, lekker afwisselende dingen doen, zondag ook even de core training meepakken, gaat wel goedkomen.
Nu eerst even van de spierpijn afkomen, merk wel dat mijn nek en schouders even een zwakke plek blijven, alles protesteert. En dan heb ik niet eens kunnen zwemmen, want ik was mijn badpak vergeten. Ach, al genoeg gezwommen deze week.
En wat vind jij van die regen?

Totaal 215 dagen

#WOT deel 2: F5-en

Ik ben niet zo functioneel, begreep ik vandaag. In ieder geval niet functietoets gericht, want ik begreep de WOT van deze week in eerste instantie niet: F5-en. De omschrijving begreep ik wel, want het was voor mij de tweede keer die dag dat ik de WOT sectie van het blog van @drspee checkte.

F5-en = Verversen. Bij voorkeur heel vaak.

Maar hoe ververs je dan Ali? Ja, weet ik veel, niet met F5 dus. Bij mij is de A behoorlijk afgesleten en ik zie een glimmende plek op mijn spatiebalk. Ik zie ook dat ik het toetsenbord wel eens schoon mag maken. Ik ben een muispersoon, ik klik op dat ronde pijltje linksboven. Dat maakt me geen slecht persoon. Blijkbaar ben ik redelijk geduldig dat ik die F5 met rust kan laten.

bron: Pixabay

Wat kan je verder nog F5-en? Nou ja, waar heb je het dan over, verversen, vernieuwen, veranderen. Je eigen lichaam ververst, elke dag, op celniveau, maar daar doe ik zelf niets aan, dat doet mijn lijf zelf. Ik ververs mijn fietsroute weleens. Beetje saai, elke dag dezelfde route naar het werk. Ik heb net een goede route gevonden, waarbij zeker 9 van de 13 km over mooi strak fietspad gaat. Ik ververs mijn garderobe, zie hier een pluspunt van afvallen, een mens moet dan toch af en toe een winkel in. Maar toch, die F5, nee, ik weet wel dat het handiger is, zeker voor RSI-gevoelige persoontjes als ik, maar die functietoetsen zijn er bij mij niet ingesleten.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Twee redenen om halverwege de week te gaan trainen

Met een week van zaterdag tot vrijdag dus. Dinsdag. Voor de tweede keer deze week ben ik in de sportschool geweest en ben ik gaan trainen. Het was de hele dag zeikweer. Vanochtend was ik net op tijd de parkeergarage in gefietst, maar vanmiddag zou ik toch nat worden. Maar tijdens de rit richting Den Haag zat ik vanwege het slechte weer voortdurend met zalikwel, zalikniet in mijn hoofd. Ik had al zalikniet besloten en toen was ik bij de afslag richting centrum en was het droog. Toen ben ik maar afgeslagen en naar de sportschool gegaan.

  • Joepiepuntje 1: ik heb voor de zekerheid de instellingen van het roeiapparaat gecontroleerd, maar het is heus waar: 1000 meter in 5.07 minuten, wat 8 seconden sneller is dan de vorige keer. Blijkbaar begin ik gewend te raken aan het apparaat.
  • Joepiepuntje 2: in de sportschool ben ik erachter gekomen dat het heus kan, sportkleding kan echt te groot worden. En dan is het jammer, want dit is één van de nieuwere outfits, maar hij gaat wel onderop de stapel, ik heb nog zat andere dingen die wel passen. De legging was altijd al een beetje te lang, maar nu moest ik hijsen na iedere sprint. Het oog wil ook wat.

Sowieso was het qua training een lekkere avond, want mijn interval van 5 en 10 km, acht keer sprinten, acht keer herstellen ging me redelijk makkelijk af. Misschien toch volgende keer wat sneller?

Na gedane zaken mag je goed doen, geloof ik, dus na sport heb ik mijn goede daad van het jaar nog gedaan. Mooie zaak in januari. Want zoals ik @drspee ook wist te vertellen. Erna voel je je lekker, serieus waar.

Totaal: 212 dagen

Bookshelfie, #50books, vraag 2

Jaren geleden kreeg ik een buurvrouw op bezoek, ik ging thee voor haar zetten. Toen ik in de kamer terugkwam stond ze voor mijn boekenkast belangstellend naar alle boeken te kijken. Want, zei ze, je kan zoveel leren over iemand als je ziet wat voor boeken die persoon leest. We hebben heerlijk over boeken zitten praten die avond.

Vraag 2:
Wat vertelt jouw boekenkast over jou?

Mijn boekenkast is een reflectie op een brede belangstelling. Ik lees al vanaf jong romans en heb veel mooi gebonden boeken, die stammen uit de Boek & Plaat periode van thuis. Toen ik uit huis ging, kwamen er heel veel paperbacks, die waren stukken goedkoper, Engelstalig was ook goedkoper, dus daar heb ik ook een flinke verzameling van. Detectives, thrillers, spanning, maar het overgrote deel aan Engelstalig is fantasy, dat staat allemaal in een aparte kast in mijn slaapkamer en die loopt over. De boeken staan dubbel.
Een flink deel van mijn boekenkast wordt in beslag genomen door studieboeken. Ik heb Amerikaanse geschiedenis gestudeerd en dat zie je aan de boeken. Biografieën zijn leuk, dus Hillary staat erin, maar Bill ook. Amerikaanse presidenten van Eisenhower (op afgestudeerd) tot Obama, veel presidentiële geschiedenis. Ook heb ik een plankje Koningshuis en een paar planken met boeken over de Tweede Wereldoorlog, daar heb ik ook een aantal vakken in gedaan tijdens mijn studie.
Mijn belangstelling loopt in golven, er zijn tijden dat ik alleen maar detectives lees, of alleen maar fantasy. Ik kan weken achter elkaar elke Dick Francis voor de zoveelste keer verslinden, dat blijft geweldig.www.alimolenaar.nl/stukjes

Mijn bookshelfie laat zien hoe niet netjes mijn boekenkast is. Let niet op het breiwerkje, dat is een toi van mijn laatste toneelvoorstelling. Kijk links op de bovenste plank, die drie dikke jongens horen nog bij het ongelezen werk, het zijn de biografieën van de eerste drie koningen van Nederland. Ook Beatrix gaat nog gelezen worden. De stapel boeken boven op de kast zijn identiek, het is een boek over terrorisme waar ik aan mee heb gewerkt.
Naast het breiwerkje zie je een stapel Tom Clancy, ik heb ze verslonden. Daaronder zie je Clive Cussler, Dick Francis staat op de plank eronder, maar is niet gefotografeerd. Onderste plank rechts zie je Hillary op de rug van een boek. Naast mijn elleboog zie je twee rode boeken over de Tweede Wereldoorlog, daar heb ik ook aan meegewerkt.
Een beetje vakidioot ben ik wel, de romans staan op alfabetische volgorde. De hele geschiedenisafdeling, rechts dus, heb ik op kleur gesorteerd. Dat lijkt leuk, maar dat ga ik veranderen, want je kan echt niets terugvinden. Het plankje Koningshuis is niet op volgorde, dat past allemaal op één plank.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Theater in romans – Mijn Hamlet

Mijn Hamlet! is een roman van Jan van der Mast over het amateurtoneel, waarin de de fictieve Delftse toneelvereniging SSAV (Spelplezier Staat Altijd Voorop) centraal staat. Het gegeven is leuk; de beroepsregisseur en de ‘zuivere’ amateurvereniging, die hen een zwaar stuk als Hamlet wil laten spelen. Hij gooit zijn beroepstermen over de amateurs heen die allemaal net doen of ze hem volledig begrijpen. De spelers daarentegen, allemaal al jaren lid van de vereniging, hebben zo hun eigen voorkeuren, maar laten die niet blijken.
SSAV is een doorsnee amateurvereniging die, bij wijze van spreken, al 100 jaar lang alleen maar slechte kluchten heeft gebracht tot volle tevredenheid van het publiek. Voor het honderdjarige jubileum willen ze een serieus stuk uitvoeren onder leiding van een beroepsregisseur. Op hun advertentie in de Volkskrant heeft de Poolse regisseur Malinowsky gereageerd die met SSAV de Hamlet wil uitvoeren. Hij heeft ambitieuze plannen met het stuk, dat hij daarnaast ook een verborgen agenda heeft, komt SSAV pas achter bij de voorstelling.

Mijn HamletHet leukste van ‘Mijn Hamlet!’ is de herkenbaarheid van het gebeuren. Iedereen die in een amateurvereniging zit heeft wel iets meegemaakt van het beschrevene. Er waren regelmatig momenten in dit boek dat ik zat te schateren van het lachen.
Het verhaal wordt beschreven vanuit het gezichtspunt van één van de leden, maar in feite vanuit de vereniging en beschrijft het repetitieproces en alle complicaties eromheen. Jan van der Mast heeft een prettige schrijfstijl die het boek goed te lezen maakt. Hij wordt enigszins in zijn schrijfstijl gehandicapt door zijn behoefte erg lange zinnen te maken. Zinnen van vier tot zes regels komen vaak voor.
Overigens komen romans over amateurtoneel bij mijn weten niet voor, dus alleen wat dat betreft is het boek al lezenswaardig. Maar het is ook een bijzonder leuk boek.

Mijn Hamlet / Jan van der Mast. – F&N Eigen Beheer, 2005.
ISBN 90-7383833-9

Meer boeken waarin theater een rol speelt? Kijk op mijn boekenpagina.