Ouderwets drie keer training in een week, waarvan 1x met P. Een week met van alles, zon, regen, natte sneeuw en kou. Vooral kou. En dat vind ik niet erg, lekker fietsen met kou. Regen, dat is erger. Daar krijg ik een slecht humeur van. En die ene keer dat het regende deze week, had ik dus ook meteen een rotbui. Ik heb er maar weer excelsheetjes op los gelaten, klinkt vreemd, maar het werkt wel. Het loste ook meteen op wat ik dacht, namelijk dat ik achterliep ten opzichte van januari. Niet dus. Ik heb nog tien dagen in februari en met zwemmen loop ik zelfs al voor. Ik een cijfernerd? Hoe kom je daar nou op?

Wat even een nadeel is: oogontsteking nummer drie in een maand tijd. Het blijft even een paar dagen weg, ik kan even mijn lenzen in doen en vervolgens na een dag of vier, vijf, is het weer mis. Elke keer in het linkeroog. En dan mag de zon schijnen, het is wel vervelend. Het gooit in dusverre mijn schema door de war dat ik op dinsdag toch maar trainen verschuif naar donderdag. Ik had een huilbui in één oog, beetje lastig trainen.

Mijn eigen trainingen had ik me vooral gericht op cardio: loopband, fietsen, roeien en dus waren het vooral mijn benen die het stevig te verduren hadden gehad. En dus kwam het wel uit dat P me trakteerde op een meer dan stevige krachttraining. Ik voelde mijn lijf wel en vooral mijn buikspieren. Dat was dusdanig dat de plank voor geen meter lukte vandaag. Trillen vanaf het begin, geen goede houding kunnen vinden, mijn record was geloof ik 15 seconden.

P gaat op wintersport naar een plek waar echt sneeuw ligt, dus ik mag de komende twee weken zelf 1,3 kg eraf trainen. Dat merkte ik wel met mijn excelsheetjes, ik ben al vanaf december bezig tussen de 83 en de 81 kg, het blijft schommelen en wil niet verder omlaag. De magische 80 kg is moeilijk te bereiken, deze week wel 1 ons eraf.

Totaal 251 dagen

Goed nieuws en slecht nieuws. Het goede nieuws is dat P nog wel een tijdje blijft en ik houd hem dus nog even als personal trainer. Dat is fijn. Het slechte nieuws is dat de afgelopen week dus wel resultaat heeft gehad, maar de verkeerde kant op. Ik ben aangekomen. Het is nu 81,9 kg. Die 80 kg grens blijft hardnekkig nog even buiten mijn bereik.

Verder heb ik hem vanmiddag een appje gestuurd omdat ik – eindelijk – nieuwsgierig was geworden naar die allereerste keer wegen. Dat wilde ik toen niet weten. Nou, houd je vast, in mei 2014 woog ik 101,4 kg. Dus 19,5 kg eraf. Langzaam, maar gestaag.

Ik heb trouwens geen idee waarom ik niet ben afgevallen. P zei dat week 2 ook wel een lastige week was, wat meer koolhydraten, meer werken op krachttraining, leverde eigenlijk extra gewicht op in plaats van afvallen. Nou, dat klopt dus wel.
Ik had trouwens ook weinig getraind, ik was zondag niet geweest, had donderdag gereserveerd als vervanging en had die vervolgens ook overgeslagen.
De training vandaag was zwaar, maar wel lekker. Daarna heb ik nog gezwommen, maar ik heb maar 10 baantjes getrokken. Ik had nog meer dingen te doen vanmiddag en vanavond ga ik naar de Appel. Het is niet dat ik haast had, maar mijn tijd was wel krap.

In het kader van de rare kwaaltjes: voor de tweede keer een oogontsteking, weer in het linkeroog, met als gevolg dat ik weer kippig rondloop met die bril die nog steeds niet geschikt is voor lezen. Ik moet echt naar de opticien. Tweede rare kwaaltje: de onderkant van mijn rechter grote teen doet pijn als ik er kracht mee zet. Met dat soort dingen zit ik me ook ernstig af te vragen wat ik nou eigenlijk gedaan heb ermee. Nou, geen idee dus. Volgende week vrijdag, zelfde tijd, zelfde plaats. Ik ga gewoon door.

Totaal 236 dagen