Karen Harper – Mistress Shakespeare

Mistress Shakespeare is nog een Shakespeare boek, maar dit keer over de liefdes in zijn leven. William Shakespeare was in 1582 getrouwd met Anne Hathaway, maar in hetzelfde register als waarin Anne H. werd vermeld, werd ook het huwelijk van Anne Whateley met Shakespeare vermeld. In dit boek doet Anne Whateley haar verhaal over hoe ze Shakespeare leerde kennen als kind, hoe ze toen al zijn vriendinnetje was en hoe ze later met hem getrouwd is. Ze moet door zijn huwelijk met Anne H. verdragen dat haar huwelijk geheim gehouden moet worden.
Op zich is het natuurlijk heel interessant en bijna een boeketreeksonderwerp: wat als Anne Whateley inderdaad de liefde van zijn leven was? De dame uit zijn sonnetten, zijn inspiratie en zijn muze? Heel jammer, daar kwam ik niet eens aan toe.
Ik lees de laatste tijd blijkbaar alleen maar boeken waarin de hoofdpersonen vervelende niet-inspirerende mensen zijn.

Een uitgebreide bespreking van iemand die wel gecharmeerd was van dit boek is te vinden in het blog van Firefly.

Karen Harper – Mistress Shakespeare (New York: Putnam, 2009)

Robert Nye – The late mr. Shakespeare

Helaas weer zo’n boek dat me niet kan bekoren. Dat worden er drie achter elkaar en heel typisch, twee daarvan hebben een Shakespeare-onderwerp.
Dit boek gaat over een acteur, Robert Reynolds, ook wel bekend als “Pickleherring”, die Shakespeare heeft ontmoet toen hij 13 was en de auteur in de 30.
De beroemde auteur is al jaren dood en Pickleherring, nu in de 80, meent dat de tijd is gekomen om de wereld te vertellen wat hij weet over Shakespeare.
Helaas verveelde Pickleherring me al op het moment dat hij Shakespeare ontmoette, anders was het me wel gelukt dit op zich interessante boek te lezen, maar nu heb ik het na twee hoofdstukken laten zitten.
Het wordt wel geroemd als een boek dat zeer interessant kan zijn voor Shakespeare liefhebbers.

Op Goodreads wordt het besproken door veel lezers die het wel mooi vinden.

Robert Nye, The late Mr. Shakespeare (London: Chatto & Windus, 1998)

Meer boeken waarin theater een rol speelt? Kijk op mijn boekenpagina.

Dag 109 – WW – neurotisch

Ongemerkt de 100 dagen gepasseerd, ik heb het ietsje te druk om dit blog bij te houden. Gelukkig ben ik niet de enige blogger die dat probleem heeft. Het internet staat er vol van.
Ik ben ondertussen met iets begonnen dat ik eigenlijk niet wilde, namelijk ook thuis wegen en op de fitness. Je moet jezelf eigenlijk houden aan één weegschaal. Jammer als je niet tevreden bent met het gewicht dat dat ding aangeeft, kan je alleen zelf maar wat aan doen.
Maar helaas, ik weeg thuis: die is dus niet echt nauwkeurig. Ik weeg bij de WW, eigenlijk het enige getalletje dat ertoe doet, en ik weeg op de fitness en die weegschaal is net zo neurotisch als ikzelf. Hij springt op en neer in gewicht, waarbij je je adem in moet houden om het ding stil te laten staan en dan ben ik natuurlijk ernstig opgelucht als ie laag stilhoudt. En dat lukte vandaag: hij stond stil bij 86,7 kg.

Aantekening: gisteravond Nanda met een stevig half uurtje. Vandaag Body Balance, stevig uurtje, een half uur op de crosstrainer en 5 minuten roeien. Dat verklaart het verschil wel met afgelopen woensdag bij WW: toen was het namelijk 89,3 kg. Het enige cijfertje dat ertoe doet….

Nicola Upson – An expert in murder

Josephine Tey is één van de pseudoniems gebruikt door Elisabeth Mackintosh, een Schotse schrijfster die het meest bekend werd door haar mysteries, met als hoofdpersoon Inspecteur Alan Grant.
Onder het pseudoniem Gordon Daviot schreef ze het toneelstuk Richard of Bordeaux, een toneelstuk dat zeer populair was, veertien maanden in het theater speelde, en van de hoofdrolspeler/regisseur John Gielgud een bekende ster maakte.
An Expert in Murder is de eerste van een serie romans waarin Josephine Tey de hoofdpersoon is. Het toneelstuk Richard of Bordeaux speelt ook een hoofdrol.

Het verhaal

an expert in murderHet is maart 1934 en Josephine Tey reist per trein naar Londen vanuit Schotland om de laatste week van haar stuk te zien. In de trein ontmoet ze Elspeth, een jonge bewonderaarster. Het meisje wordt vermoord in de trein. Inspecteur Archie Penrose is ervan overtuigd dat de moord te maken heeft met het stuk. Een tweede moord bevestigt alleen maar zijn vermoedens. Het tweede slachtoffer heeft een verleden op de slagvelden van de Eerste Wereldoorlog. Penrose was soldaat in die oorlog, evenals Tey’s geliefde. Maar ook de onbekende vader van Elspeth was in die oorlog. Die oorlog met al zijn verschrikkingen is de verbindende factor in deze zeer spannende en zeer Engelse detective.
Josephine Tey’s boeken waren altijd al geliefd bij mij. Dat zij een hoofdrol speelt in deze detective maakt het heel leuk.
Het is de eerste detective van Nicola Upson en dat is zeker een schrijfster om in de gaten te houden. Ze geeft in dit boek een goed beeld van het theater van het Interbellum. Homoseksuele relaties zijn duidelijk aangegeven en zijn relaties waar de personages geen moeite mee hebben en dat in een Engeland waar Oscar Wilde voor zijn homoseksualiteit nog geen 40 jaar eerder was veroordeeld.
Er waren elementen aan dit boek die het vooral lastig maakten om het te lezen, bijvoorbeeld alle zijsporen in het verhaal. Veel personages waarover van alles werd verteld waardoor ze wel of niet zouden kunnen dienen als dader. De tweede moord zag ik van mijlen ver aan komen. Maar de oplossing zelf weer niet en die was knap in het verhaal ingebouwd. Veel leesplezier voor alle detective-liefhebbers.

Nicola Upson, An expert in murder. – London: Faber and Faber, 2008

Dag 84 – WW

Ja, daar ben ik weer, kort.
Vorige week: topweekkie, 2,4 kg afgevallen, maar dat was wel na een heel stevige training met Nanda. 1 ons onder die symbolische 90 kg.
In de tussentijd een lang weekend in Groningen geweest met Els, me redelijk keurig gehouden en maar 8 ons aangekomen, brengt me weer boven de 90, maar dat gaat er volgende week gewoon weer af.
Nu op de bank hangen, ben moe.

Dag 70 – WW

Woensdag gehoord bij de Weight Watchers: God straft meteen, de Weight Watchers een week later. Klopt helemaal 🙂
Ik was 9 ons aangekomen, zat mijn hoofd eraf te peinzen hoe dat nou zou kunnen, dacht samen met WW-juf, stamppotten, maar was even vergeten dat vorige week zaterdag Margreet een bijzonder gezellige en qua eten en drinken zondige verjaardag vierde. Het was wel leuk…

Wederom een sterretje – dag 61 – WW

Een geen-zin-dag, geen-zin-week om precies te zijn. Af en toe heb je van die weken dat je op maandag al denkt bleeeeggghhh, het dinsdag nog niks is en je het woensdag echt gehad hebt. Dat was vandaag dus ook. Vanochtend thuis gebleven om met veel tegenzin het OR-DIR verslag te maken, waar ik ook al een week geen zin in had, vervolgens tegen twaalven collega J gebeld om te melden dat ik echt geen zin had en thuisbleef.
Me wel in kleren gehuld om rond half zes richting vriendin J te gaan, daar gevoederd te worden (stamppot boerenkool, lekker) en vervolgens richting WW te gaan. J was aangekomen, weekendje in Genève met vriendinnen, zou ik ook van aankomen. W was aangekomen, nog steeds te druk. Maar ik was grondig afgevallen. Na die 5 ons erbij van vorige week, sja, nu 16 ons afgevallen. Ik was van mezelf onder de indruk. En het is eigenlijk een superlekker gevoel dat het werkt. Het was de elfde keer deze week en ik ben in totaal 4,2 kg afgevallen. Ik maakte er nog een grap van. Het was supersmerig weer vandaag, en ik vroeg of ik nog wateraftrek kreeg en dat kreeg ik dus ook. Het is het meeste dat ik tot nu toe ben afgevallen.

Boris Starling – Storm

Storm is het tweede deel uit een serie thrillers, geschreven door Boris Starling, een Britse schrijver. Messiah was het eerste deel waar inspecteur Kate Beauchamp een rol speelde. In deze roman is ze verhuisd naar Aberdeen met haar zoontje Leo. Hier is ze lid geworden van een amateurtoneelvereniging die een reis maakt naar Noorwegen om daar een serie voorstellingen te doen. Op de terugweg lijdt de veerboot Amphitrite waarop het gezelschap reist, schipbreuk. Kate overleeft de ramp samen met diverse leden van de groep.
Terug in Aberdeen gaat ze meteen weer aan het werk en krijgt de leiding van een moordonderzoek, een jonge vrouw is op gruwelijke wijze vermoord. Twee dagen later wordt een volgende vrouw op dezelfde wijze vermoord. Op hun lichamen is een levende adder vastgebonden. De moordenaar wordt door de politie Blackadder genoemd.
Haar vader Frank met wie ze al jaren geen contact had, is de leider van het onderzoek naar de ramp van de Amphitrite.

Voor iedereen die het boek wil lezen, en dat beveel ik absoluut aan bij deze spannende thriller, laat ik het bij deze korte bespreking.
De toneelconnectie is flinterdun met Kate’s lidmaatschap van een toneelvereniging die maar even wordt genoemd, maar het feit dat een amateurtoneelvereniging een rol speelt in een thriller is te leuk om te laten lopen.

Boris Starling, Storm (Amsterdam: *Mpact, 2001)

Ed McBain – Het doek valt

Ed McBain is het pseudoniem van Evan Hunter, een Amerikaanse schrijver die onder beide namen een indrukwekkend oeuvre heeft opgebouwd. Onder de naam Ed McBain heeft hij de 87th Precinct serie geschreven, waarvan het eerste boek in 1956 verscheen. De politieseries Hill Street Blues en NYPD Blue werden aan zijn plots ontleend. Het pseudoniem Ed McBain gebruikte hij hoofdzakelijk voor misdaadromans. De 87th precinct boeken spelen zich af in Isola, een stad die heel veel lijkt op Manhattan. De hoofdpersonen, onder andere detectives Steve Carella en Meyer Meyer zijn sinds dat eerste boek niet merkbaar in leeftijd veranderd.

Ik heb heel veel boeken van McBain gelezen, het zijn politieromans op een typische manier geschreven. Het doek valt was een onbekende voor me.
Andrew Hale, een 68 jarige gepensioneerde verpleger wordt door zijn dochter dood aangetroffen in zijn appartement. Steve Carella en Meyer Meyer vermoeden dat de man opgehangen is aangetroffen en door zijn dochter op zijn bed is gelegd. De zaak lijkt niet opgelost te worden, tot Carella door een bericht in de krant de dochter in verband kan brengen met de rechten op een toneelstuk dat tot een musical zal worden bewerkt. Hetgeen haar een financieel motief voor moord oplevert. Als het stuk een succes wordt kan daar haar honderdduizenden dollars opleveren.
Toeval is altijd belangrijk in een misdaadroman. Een nieuwe moord op een oude vrouw en een toneelstuk dat in haar bezittingen wordt gevonden, brengt deze moord in verband met dochterlief, aangezien de oude vrouw de oorspronkelijke schrijfster al eerder aanklaagde voor plagiaat.

Ed McBain, Het doek valt (The last dance) (Weert: Van Buuren, 2000)

Theater in romans – Serpent’s gift

Naast de serieuze literatuur die compleet over actrices gaat en door actrices geschreven wordt, hebben we ook nog luchtige tussendoortjes. Dit is er één van. Serpent’s gift is een SF-romannetje over een school die in de ruimte is gevestigd, en waar scholieren van allerlei werelden naar toe gaan, om opgeleid te worden tot diplomaat. De centrale figuren in deze roman zijn Serge LaRoche, wiens carrière als musicus teloor is gegaan door het verlies van zijn handen, Heather Farley, een elfjarige tiener die als gave telepathie heeft, en Hing Oun, een van oorsprong Cambodjaanse jonge vrouw. Hing heeft als hobby toneel, ze speelt en is assistent-regisseur. Het stuk dat zijdelings ter sprake komt is They don’t make pennies anymore van Eunice Goldberg. Stuk en schrijver zijn volledig verzonnen, ik heb het nog gegoogled.

A.C. Crispin with Deborah Marshall – Serpent’s gift (Starbridge; book 4) (New York: Ace Books, 1992)

Meer boeken waarin theater een rol speelt? Kijk op mijn boekenpagina.