Nieuwe week, dag 1

Nieuwe week, nieuwe kansen, ik ga er gewoon weer voor deze week. Het was alleen wat moeilijk wakker worden vanochtend. Goed geslapen, heel goed geslapen.

Eén voordeel van de lunch ’s avonds voorbereiden, je hebt ’s morgens meer tijd. Om kwart voor acht draaf ik de deur uit, richting fietsenhok waar mijn elektrische fiets staat.

Om half negen zit ik op het werk en open mijn mail. Het is vrijdag druk geweest. De mailbox loopt weer over, maar dat heb ik gelukkig tegen het einde van de ochtend weggewerkt.
Er wordt meegedacht: een collega heeft foto’s gestuurd van sla-recepten. Met wat kunstjes zijn ze goed te gebruiken voor koolhydraat-arme recepten.
Bij de lunch zie ik drie collega’s die bewonderende geluiden laten horen over de 1,9 kg die eraf is. Ik heb voor vandaag tonijnsalade bedacht, maar dat is wel de salade met de meeste ingrediënten, dus ik ben weer 10 minuten bezig.
De rest van de dag heb ik het gewoon druk, het vieruurtje (restant van de komkommer en paprika) snij ik om half vijf aan stukken. Om vijf voor vijf krijg ik nog een mail die ik om kwart over vijf afsluit. Opruimen en wegwezen en helaas in de regen belanden. Klein leed. Niet stilgestaan om een foto te maken.

Het schema voor de rest van de week is wat lastig. Morgen uit eten voor twee afscheid nemende collega’s, gelukkig in een wok-restaurant, kan ik zelf nog bepalen wat ik eet. Woensdag bij mijn woensdagse kok, die er rekening mee houdt. En donderdag wil ik ook gaan sporten, maar is er ook toneel, dat pas om negen uur begint en tussendoor moet er nog gegeten worden. V&D heeft salades… Werk, eten, trainen en toneel loopt op die dag naadloos in elkaar over. Ik zit me af te vragen of ik niet een beetje te hard van stapel loop. Drie keer trainen in een week? Het zou wel een prestatie zijn. Ik laat het van mijn energie van de rest van de week afhangen.

Totaal: 8 dagen

Even wat anders, dag 7

Dag 7 alweer en ik zit te bedenken wat ik ga doen. Het plan was op de fiets naar de sportschool en daar de Zumba les en de Body Balance les doen, maar zoals het weer er nu uit, wordt dat met de tram naar de sportschool. Wat een baggerweer. En dat voor de langste dag van het jaar.

Baggerweer voorbij, naar de sportschool. Voor de eerste keer in jaren weer bij een Zumba-les, Zumba-les, Zumba-knoop tweet ik later. Half uur gedaan, toen eruit gelopen in stomme verbazing over wat ik eigenlijk aan het doen was. Daarna toch ook maar Body Balance gedaan en nog gezwommen, maar niet veel want ik had honger.
De zaterdag en zondag heb ik maar gereserveerd voor ingewikkelde lunches met dingen die je eigenlijk in de koelkast moet bewaren. Niet te doen voor doordeweeks, dus vandaag sla met rosbief en een dressing van rode tapenade die ik moet aanlengen met kokend water.
Diner wordt bloemkool met biefstukpuntjes gemarineerd in een mengseltje van kruiden en ketjap, ja ja, ik eet duur deze weken.

Mijn goede voornemen voor deze week: een beetje op tijd naar bed, en daarom zit ik dus om 2 minuten voor 10 achter mijn computer dit blog af te maken.
Ik beloof voor morgen een nieuwe titel.

Even wat anders, dag 6

Zaterdag: boodschappen, was, nuttige video’s bekijken over het bewaren van sla, menu voor de volgende week in elkaar draaien (makkelijk: groente, vlees) en voor de rest een makkelijke dag. De vriendin wiens keuken dit weekend verbouwd zou worden heeft het een maand uitgesteld, haar vriend heeft net een baan gekregen en wil zich even daarop concentreren.
Dus ik kan mijn dag besteden aan de was, boodschappen, vitrage bestellen bij de Kwantum en plannen voor de afwas. De afwas zelf komt denk ik morgen aan de beurt.

Vanavond weer toneel, hopelijk niet zo’n draak als gisteravond, daar heb ik over gedroomd.

Het nuttige eten houd ik tot nu toe goed vol. Ik begin zelf wat recepten te verzinnen. Het is heel makkelijk de bestaande receptenlijst zo te verbouwen dat ik elke dag wat anders heb. Heb wel het vermoeden dat die slag toch een beetje minder word als ik daar drie weken mee bezig ben, maar we zullen het zien.

En minder energie? Kan het nog steeds niet echt merken. Niet dat ik nu aan het hyperen ben, maar ik zit op redelijk normaal energieniveau en slaag er best in van elke dag weer een leuke dag te maken.

Even wat anders, dag 5

De vrije vrijdag, daardoor is het ontbijt wat later. Ook heb ik wat rust vandaag, maar ik moet me door allerlei afspraken ook drie keer in de rondte draaien de hele dag, dus dat wordt leuk. Het begint al met een vergadering om 12 uur, daarna sportschool, afspraak met P en vanavond het theater in, een voorstelling waar ik een recensie voor moet schrijven.
Dank zij de drie rondjes een vroege lunch, ik heb een gekookt ei bewaard voor na de training. Ervaring leert dat het nodig is. Na de eerste afspraak is het racen naar de sportschool, dan kan ik daar alvast wat doen voor P en ik met de training beginnen. Voor die training is er trouwens het weegmoment.

Weegmoment

Het is een joepie-moment! Er is 1,9 kg vanaf!!!!
Komende week gaan we vrolijk door met hetzelfde menu van deze week. Dus geen boterhammen, zucht. Ook geen fruit, zucht. Maar wel 1,9 kg eraf!!!!! Ik zit op 91,1 kg.
Ik vind eigenlijk een beloning wel op zijn plaats. Maar wat dan? Daar ga ik nog even over verzinnen.
Oh, en het stuk dat ik vanavond heb gezien in het theater, dat was absoluut geen beloning, meer een martelavond.

Even wat anders, dag 4

Note to self: eerder in slaap vallen. Het is wat moeilijk vanochtend, ik heb eigenlijk heel veel koffie nodig, maar zit weer aan de groene thee. Mijn maag vertelt me dat ik iets meer had moeten eten dan de kwark met muesli. Misschien nog een eitje erbij, dat nog in de keuken ligt en waar ik dus niets aan heb op dit moment. Zucht.

De lunch wordt in ieder geval weer gevuld met 10 minuten snijwerk en een andere vriendelijke collega die me uit toe lacht. Tijdens de lunch besluit ik ook een paar uur vrij te nemen ’s middags omdat ik eigenlijk gewoon moe ben. Pas later bedenk ik me dat dit wel eens door die mindere energie kan komen waar P het over had. Eigenlijk wel logisch dat het een paar dagen duurt voordat je het merkt.

Iets anders, ik lees het blog van Peter Pellenaars, de man van de #50books-vragen, maar dat zijn niet de enige stukken die ik lees. Hij is op dit moment bezig met bloggen over Leo Babauta en diens nieuwe boek Zen Habits – Mastering the Art of Change, aangezien het een echt doe-boek is en hij zijn vorderingen wil delen.
Het heeft me aan het denken gezet. Wat Peter zei over motivatie:

“Het is goed om een doel voor ogen te hebben om gemotiveerd te raken. Maar het kan ons gaan hinderen bij het gemotiveerd blijven. Al snel zullen we merken dat de dagelijkse praktijk van de gewoonte die we proberen onszelf aan te leren mijlenver (letterlijk en figuurlijk in sommige gevallen) afstaat van wat we ons erbij voorstellen.”

En dat is er eentje die ik mee kan nemen. Ik ben toch wel vrij impulsief en kan heel enthousiast raken over iets en vervolgens, bijvoorbeeld omdat het niet loopt zoals ik denk dat het gaat lopen, er totaal de motivatie voor verliezen. Dat is een punt waar ik aan moet denken terwijl ik bezig ben met koolhydraten minderen, trainen, afvallen, af en toe wat minder afvallen. Dan moet ik bedenken waarvoor ik het doe: omdat ik degene ben die lekkerder in dit velletje wil gaan zitten. Dat gaat lukken als er wat minder mij is. Met andere woorden: als ik morgen geen gram ben afgevallen, niet meteen de moed verliezen, maar even aan dit stukje denken en waarom ik het ook alweer doe. Proberen mijn huidige gevoel te waarderen. Ook omdat ik met al het eten en trainen me wel erg lekker voel.
En ik ga Peter nog een keer citeren: “Dit is waar je nu staat. En dat kan heel positief uitvallen wanneer je het maar los ziet van waar je ooit denkt te eindigen. Zonder oneerlijke concurrentie van een ideaalbeeld hoeft de realiteit helemaal niet hard te zijn.”
Een mooie om voor vandaag mee af te sluiten. Morgen weer een dag, met trainen… en wegen…

Even wat anders, dag 3

De dag begonnen met een ander ontbijt: roereieren met paprika en champignons. Ze zijn beter gelukt dan de eerste keer.
Een gisteravond begonnen hangout-gesprek met een vriendin wordt vanochtend voortgezet, de onderwerpen zijn wat uiteenlopend: personal trainers, tandartsen, ploepjes, pasta en volkoren biscuitjes.

Ik meld P ondertussen dat ik droom van pasta. Ik krijg een knipoog-smiley terug. Fijn. Ik krijg plotseling zin in boksen.

De lunch is vandaag om erg vrolijk van te worden, geitenkaas, walnoten, komkommer, de onvermijdelijke sla. Een tweede collega om me uit toe te lachen. Gelukkig meldt ze ook dat ze een heerlijk slarecept heeft, ze gaat het mailen.
Ik ben overigens weer aardig hyper, dus dat energie verliezen merk ik nog niet echt.

Na de lunch toch maar weer aan het werk na me even ongerust te hebben gemaakt over mijn voornemen van dagelijks bloggen. Heb ik nog wel wat zinnigs te zeggen na drie dagen?
Daar komt bij dat ik gisteren tussendoor nog wel eens tijd had, en het vandaag gewoon druk was. Totaal geen tijd om wat te schrijven en vanavond met de toneelrepetitie kan ik het wel schudden. Tussendoor kan ik gelukkig aan de tafel aanschuiven bij de kokkin die ik gisteravond al had gezien. Koolhydraatarm! Yes! Helaas gaan de andere vier wel los bij het dessert. Stracchiatella! Slagroom! After Eight! Aardbeien! Maar ik houd me sterk. Ik krijg wel steeds meer zin in boksen.

Even wat anders, dag 2

Vandaag wordt wat moeilijker en dat ligt niet alleen aan het feit dat ik wat weinig heb geslapen. Ik lag om 11 uur in bed, om 12 uur lag ik nog naar het plafond te staren en dan is die wekker om half zeven toch wel heel vroeg.
Nee, een collega neemt afscheid vandaag en aangezien ze Frans is, heeft ze wat “French viennoiseries” meegenomen. Lees: croissantjes, chocola met nootjes erin en nog iets van bladerdeeg. Ik ben er even met mijn neus boven gaan hangen.
Dat was helaas niet genoeg, want de lunch laat nog even op zich wachten en mijn maag knort. Toch ietsje meer muesli bij het ontbijt dan die ene voorgeschreven eetlepel die in de kwark is gegaan?
P heeft dan misschien toch gelijk, hij zei dat ik me wat energieloos zou gaan voelen. Gisteren was ik eerder hyper, vandaag is dat toch wat minder.
Van de lunch word ik weer wat vrolijker, al was het alleen maar van de collega die tegenover me zit en me uit toe zit te lachen.
Die lunch is even werken, maar dan heb je ook wat. Twee gekookte eieren inclusief dat ene ei dat enorm gebarsten is gisteren en verder paprika, tomaat, komkommer, uitjes, sla, voornamelijk rucola, oh, en even uitschieten met zout en peper.

En verder: proberen niet aan eten te denken, dat laatste tussendoortje – een restant komkommer en paprika – zo lang mogelijk uitstellen, en blij zijn dat het vanavond vroeg eten is: er moet vergaderd worden vanavond.

En daar ben ik mijn kokkin van de woensdag tegengekomen die me heeft beloofd iets te maken dat zonder pasta of rijst of zo gegeten kan worden. Ben helemaal blij met deze vriendin die elke woensdag voor de toneelrepetitie voor ons kookt.

Even wat anders, dag 1

Het kriebelde ineens, vanavond tijdens #blogpraat, het wekelijkse twitterchatuurtje op maandagavond. Iemand had het over iedere dag bloggen als uitweg uit een blogdip en ik dacht: dat kan ik ook. Daarbij dacht ik vooral aan mijn personal trainer, Pedro, die hierna echt alleen nog maar P genoemd gaat worden. Dat is namelijk degene die ervoor gezorgd heeft dat ik overgestapt ben op een nieuw dieet. Ik realiseerde het me niet helemaal toen hij het uitlegde, maar die boterhammen, pasta, rijst, aardappelen, de dagelijkse kost dus? Even als voeding uitgebannen, met als resultaat dat ik nu ’s avonds in de keuken sta en mijn ontbijt en lunch voor de volgende dag sta voor te bereiden.

Ontbijt: kwark, kwark, nog meer kwark. Magere kwark dus. Ik heb zaterdag bij Albert Heijn het verschil tussen magere kwark en magere Franse kwark staan bestuderen. In magere Franse kwark zit wat meer vet, koolhydraten en suiker, geen wonder dat ie lekkerder is.

Lunch: sla met komkommer, tonijn, ui, tomaat, walnoten, geitenkaas, ei, rosbief, tomatentapenade, paprika, olijven (vind ik niet lekker), pijnboompitten (ook niet lekker), gerookte kalkoen, dit niet allemaal tegelijk natuurlijk, mengen en opeten. Maar eerst een half uur in de keuken staan om het voor te bereiden.

Diner: groente wokken, stomen, grillen en kip of vis of biefstuk of nog meer kip. Kruiden naar behoefte toevoegen. Dus ik heb worteltjes en bloemkool en broccoli en peultjes en paprika en ui in alle combinaties en vormen al uitgeprobeerd.

Nog zo’n leuke van P: sla het fruit even over. De bedoeling is dus dat ik hier van ga afvallen en dat zal vrijdag toch wel moeten blijken, want anders heb ik voor niets twee bakken met heerlijke aardbeien ingevroren. En die wilde perziken die ik normaal door de kwark gooi…
Moet je ook eens proberen, twee wilde perziken aan stukjes snijden en in een plastic bak, op bakpapier leggen voor de diepvries. Het stukje dat niet meer paste heb ik opgegeten.

Ik vrees wel een beetje dat de sla na een week mijn neus en oren uitkomt en hoop dat ik de volgende week ietsje meer mag eten. Twee korreltjes pasta of een kwart aardappel bijvoorbeeld?

Oh ja, dag 1 was eigenlijk zaterdag, toen heb ik nog gesmokkeld en brood genomen, maar zondag niet meer en vandaag was het blogidee daar, dus heb ik dit dag 1 genoemd.

Sporten en slapen

Vrijdagavond, sportavond. Ook deze vrijdagavond. Ik ben vroeg, mooi op tijd om even op de roeimachine te zitten en om warm te blijven even te fietsen. Warmer dan ik op de hele vochtige rit naar de sportschool ben geweest.

Ik zit er enigszins doorheen, het is de hele week laat geworden, woensdagavond vierde A. haar verjaardag, in de kroeg, reuze gezellig, maar ik lijk mijn vermogen tot tellen te verliezen in de kroeg. Te veel wijn dus en te laat dus.
Donderdagavond, As you like it van het Nationale Toneel in de Koninklijke Schouwburg met oud-collega J. Lekker gegeten maar wel bewust ingehouden met de wijn. Het stuk was prachtig en had maar één nadeel, het duurde tot 20 over 11. Het was kwart voor 1 eer ik in bed lag. Die wekker ging wel mooi om half 7! En ’s avonds sporten, met Pedro, die ik van tevoren had verteld dat ik last heb van mijn arm en schouder, die moeten dus even ontzien worden. Maar de rest pakt hij aan. En goed ook. Ik sta aan het eind van de drie kwartier hijgend en puffend in de sportschool. Daarna nog even die weegschaal. Ben wel benieuwd na twee weken niet wegen. Yes, 1,2 kg eraf. Daarna hijs ik me in mijn badpak en ga in het zwembad liggen. Serieus zwemmen kom ik nauwelijks aan toe, te moe. De sauna daarna is ook lekker, maar ik val bijna in slaap.

Pas de dag erna besef ik dat de combinatie van het weinige slapen en de meer dan stevige training me gewoon de das om gedaan heeft. De wetenschap is er wel hoor, goed slapen hoort bij een normaal leefpatroon en zou me ook moeten helpen met afvallen. Maar ja, de verleiding om ’s avonds wat langer te blijven bankhangen is groot.

Moraal van het verhaal? Vroeger naar bed gaan. Goede raad van één van de twitteraars in mijn tijdlijn opvolgen en computer-, tablet- en telefoonschermen laten voor wat ze zijn na 10 uur. Dat is in ieder geval een start. En dan? Verder gaan maar weer. Het knopje is om, dit is gewoon een dip die er bij hoort.

Dag heleboel zullen we maar zeggen

Lang, lang geleden was ik begonnen met de Weight Watchers en dit blog, dat was in augustus 2009. Toen had ik het heilige voornemen elke week te gaan bloggen over mijn afvalpogingen en de vorderingen daarbij. Vandaag heb ik het allemaal weer terug gelezen, daar had ik geen uren voor nodig, want het was niet zo veel, 24 postjes in 5 jaar.

Vorderingen

Op en neer zoals het bij afvallen hoort. In het oude blog las ik cijfertjes die als muziek in mijn oren klinken, 88, 87, kan me vaag nog iets van 86 herinneren. De harde waarheid: 95,8 kg, twee weken geleden gewogen bij Health City waar ik weer ijverig sport. En dan ga ik het niet eens hebben over die eerste keer dat ik weer op de weegschaal stond na tijden en er drie cijfers voor de komma stonden.

Sport

Ja, dat is me wat. Na Nanda (personal trainer in 2009) heb ik Pedro, hele aardige jongen, behalve personal trainer ook fysiotherapeut, wat heel handig is met knieën waar ik op ben gevallen, een rug waar ik doorheen ben gegaan en de nodige spierpijn na nieuwe sporten, zoals een les Body Combat. Elke vrijdag beul ik me af in drie kwartier, vind het nog lekker ook en ga nog een extra keer in de week rare dingen doen zoals intervaltraining op de loopband (halve minuut joggen, minuut rennen en dat zes minuten lang). Daarna doe ik ook nog wel andere dingen. Twintig minuten lopen, fietsen, zwemmen. Maar zwemmen doe ik puur voor de ontspanning, daar ben ik zo aan gewend dat het echt geen effect meer heeft.

Eten

Ieder pondje gaat door het mondje zei Saskia (oud-collega) altijd en daar had ze helemaal gelijk in. Dus: letten op wat ik eet. Bammetjes meenemen naar het werk en die daar versieren met ei, paprika, komkommer, sla. Gezonde hapjes tussendoor en alleen in het weekend me te buiten gaan aan loze calorieën. En dan natuurlijk niet helemaal losgaan.

Voornemens

Een prima idee om die pas in februari te krijgen en dan meteen weer af te schaffen. Ik geloof er niet zo in. Het knopje moet gewoon een keer om en dan zet ik wel door. Bij mij was dat knopje na de Kerstvakantie. Twee weken vrij van mijn werk (alweer negen maanden bij Fugro, joho) en ik was twee kg aangekomen. Toen was ik het zat en ben ik echt gaan letten op wat ik at.

Meer bloggen

Moet ik maar gaan verwijzen naar mijn andere blog waar ik ook niet zoveel aanwezig ben? Ik doe mijn best.

Tot slot
Een foto van het dagboek (ahum) dat ik al bijhoud sinds ik aan het weightwatchen en sporten ben. Van de laatste twee jaar, maar neem maar van me aan dat er bladzij na bladzij aan weegschaalbonnetjes in zit en aantekeningen van wat ik allemaal gedaan heb.