BVDMBDWDD: #50books, vraag 10

Schuld, het nieuwe boek van Walter van den Berg is uitverkozen tot het Boek van de Maand bij De Wereld Draait Door. Dat is de aanleiding voor de wekelijkse vraag van Hendrik-Jan. De hele verkiezing had ik overigens niet gezien omdat ik al jaren geen DWDD meer kijk. Ik was klaar met Matthijs van Nieuwkerk en zijn programma, vond het een beetje veel van hetzelfde. Zojuist heb ik het fragment van DWDD zitten bekijken en dat zijn dan de eerste tien minuten van het programma die ik in zeker drie jaar heb gekeken.schuld walter van den berg

Is een Boek van de Maand bij De Wereld Draait Door voor jou de reden om het te gaan lezen?

Nou wil ik best geloven dat de verkoop van zo’n boek omhoog schiet door zo’n uitverkiezing, maar voor mij is het geen reden om het boek te gaan lezen. Overigens is DWDD zo vriendelijk op de site de flaptekst van het boek te leveren en die heb ik ook zitten lezen. Want dat is dan ook de manier waarop ik een boek uitkies. Ik kijk naar de omslag, lees de flaptekst, lees misschien ook nog wat in het boek en beslis dan of ik het boek ga kopen. Boek van de Maand? Het zal wel. Jammer voor Walter, maar die kwalificatie doet me echt niets.

DWDD is trouwens niet het eerste programma dat met zo’n verkiezing komt. Oprah Winfrey was al jaren geleden bezig met haar Book club. Door Oprah verkozen worden, was ook een soort heiligverklaring kan ik me wel herinneren. Ook haar keuzes hebben mijn keuzes nooit beïnvloed trouwens.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik-Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Tijd voor lezen, #50books, vraag 8

Zondag, tijd om te sporten, de was op te ruimen, een andere was in de wasmachine te gooien, te strijken, en #50books. Het is ditmaal een vraag om op te kauwen.

Hoe maak jij tijd om te kunnen lezen?

Ik had een heel eenvoudige oplossing die ik al had gebruikt in een tweetwisseling met @rsnijders: vakantie nemen, maar nee, de bedoeling is dat je iets vindt, waardoor je structureel meer kan lezen. Dit naar aanleiding van een blog van Lolly Daskal, die – ongelogen – elke dag een paar uur eerder uit bed komt om te lezen. Dat is aan deze snoozer niet besteed.
lezen boekenIk houd van lezen, ik heb als enige van de vier kinderen de leesgenen van mijn vader geërfd. Maar ja, er zijn nog andere dingen in de wereld waar je je mee bezig moet houden en de leestijd schiet erbij in. Dat was me al opgevallen en daarom had ik de laatste tijd elke avond voor het slapen gaan een half uur voor lezen ingeruimd. Onbewust had ik tip 1 van Lolly dus al gebruikt. Het enige is, soms kan je een boek niet loslaten en heb je er de volgende dag spijt van. Niet de beste tijd dus. Zaterdagochtend dan, dat gebruik ik vaak om de tijdschriften door te nemen die de hele week binnen zijn gekomen. Maar ook dat werkt niet feilloos, op zaterdagen doe je nog wel eens andere dingen.
Een combinatie lijkt dus de beste mogelijkheid en de komende week is een mooie periode om dat te testen. Het wordt geen boek elke dag, want Lolly, volgens mij zijn dat wel dunne boekjes, hoe snel je ook leest. Maar een boek deze week en dan elke dag bij thuiskomen een boek pakken in plaats van mail, twitter en Facebook checken, is een prima alternatief.
Vrijdag komt het verslag.
Vandaag, zondag, begin ik met Renate Dorrestein, De blokkade, twee weken geleden één hoofdstuk van gelezen en toen weer opzij gelegd. De timer van mijn telefoon gaat op 30 minuten, en zowaar, ik slaag erin, met maar twee keer spieken, een half uur te lezen. Het is de voorbode voor een weekje van bingereading. Voor het slapen gaan de laatste veertig bladzijden van Mortal Danger van Eileen Wilks er doorheen. Al eerder gelezen, ideale boeken om zo laat nog te lezen. Enigszins verkeerd is meteen het vervolg Blood Lines te pakken en daar nog een hoofdstuk van te lezen. Maar kijk, tip 5. Do things on repeat, zit ook al in mijn systeem.

Dinsdagmiddag neem ik vrij, nee, niet voor het lezen, maar meer omdat ik me maandag al niet goed voelde en dinsdag me eigenlijk te goed voelde om me ziek te melden. Het eerste wat ik doe is De blokkade uitlezen.

Ik besef dat tip 9 van Lolly; Take delight, ook op mij van toepassing is. Ik vind van alles leuk, sporten, bloggen, toneelspelen, computerspelletjes, tv-series en uiteindelijk kom ik weer bij mijn grote liefde terecht: lezen.
Tip 8; Go your own way trapt een open deur in: Don’t read what everyone else is reading; read what you are interested in. Dat zie ik ook wel als ik mijn boekenkast bekijk, van alles wat. Tip 11, Talk about it, dat moet je nodig tegen een boekblogger zeggen.

Geeft Lolly nieuwe inzichten? Nee, niet echt. Geeft een weekje binge lezen mij nieuwe inzichten? Ja, af en toe twitter, Facebook, e-mail laten voor wat het is en een boek pakken. Ik heb deze week door stug elke dag tijd vrij te maken, drie boeken uitgelezen. Bovendien was ik een beetje vergeten hoe ik in een boek op kan gaan en dat is dan wel een waardevol inzicht van zo’n #50books vraag.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Theater in romans: Fates and Furies

‘Fates and Furies’ is het verhaal van een huwelijk, namelijk dat van Lotto (Lancelot) en Mathilde. De twee trouwen als ze 22 jaar oud zijn. In deze roman is hun verhaal uit twee perspectieven verteld. Het eerste gedeelte van het verhaal wordt door Lotto verteld. Hij verliest jong zijn vader, zijn gedrag als tiener is problematisch en hij wordt naar kostschool gestuurd. Als jonge man op de universiteit is hij populair en verslindt hij vrouwen. Daar begint hij met acteren. Op de universiteit ontmoet hij Mathilde, zijn verhaal later is dat hij haar zag, en naar haar riep: “Marry me”. Zij riep volgens hem terug: “Sure”. Ze trouwen, maar zijn moeder is het niet eens met dit huwelijk en stopt zijn toelage. Hij wordt acteur maar is niet echt goed. Op een nacht schrijft hij een toneelstuk en dat wordt het begin van zijn carrière als toneelschrijver.Fates and Furies
Het tweede gedeelte, het gedeelte dat het boek nog het meest interessant maakt, wordt verteld uit het perspectief van Mathilde. Uit dat tweede deel komt een heel andere Mathilde naar voren dan we in het perspectief van Lotto hebben leren kennen. Iemand die onbewust nooit wilde kennen. Ze was iemand die weloverwogen op haar doel is afgegaan. Hij heeft een ideaalbeeld van haar, maar zij laat hem nooit toe. Haar versie van het huwelijksaanzoek: “He went down on one knee and shouted up, “Marry me!” And she didn’t know what to do; she laughed and looked down at him, and said, “No!”” Voor haar was het onschuldig, ze wilde hem gelukkig maken en dat jawoord zou toch wel komen.

Voor mij was het boek een verrassing. Nieuwsgierig geworden omdat ik ergens had gelezen dat president Obama het een goed boek vond, was ik erin begonnen. De president had gelijk, het was namelijk een fascinerend boek. Wel een wat moeizaam begin, maar het werd langzaam maar zeker interessant. Zeker het tweede gedeelte dat door Mathilde werd verteld, was geweldig en afstotend tegelijk. Het personage Mathilde nodigt niet uit tot aardig gevonden worden.

Dat Lotto acteur bleek te zijn en vervolgens toneelschrijver werd, was alleen maar meegenomen als aanvulling op mijn lijst van boeken waarin het theater een rol speelt. Sommige hoofdstukken worden als een toneelstuk geschreven, niet alleen als voorbeeld van Lotto’s toneelstukken. Maar ook een scène waarin Lotto iets wezenlijks van Mathilde te weten komt, wordt als een toneelstuk geschreven. Het lezen waardig, vier sterren in mijn Goodreads, de overige reviews bij Goodreads zijn overigens erg wisselend.

Lauren Groff, Fates and Furies. – London: Heinemann, 2015.
ISBN 9781473519305 (EPub)

De magie van poëzie: #50books, vraag 7

Zondagochtend, #50books tijd. Zondag is voor mij ook een dag dat ik de tijd heb om naar de sportschool te gaan en me in het zweet te werken, dus ik zei dat ik het wel zou zien tegen de tijd dat ik terugkwam. Meestal amuseer ik me wel met de vragen, ditmaal was het over iets waar ik totaal niets mee heb, namelijk poëzie, en dat meldde ik ook via twitter bij Hendrik-Jan.

Wat is voor jou de magie van poëzie?

Dat heb ik geweten. Sommige mensen uit mijn tijdlijn hebben wel iets met poëzie, of liever gezegd met rijmen.

Met dank aan @rsnijders die me met dit rijmpje een lachbui heeft bezorgd die me onder de tafel deed belanden.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Zou je sneller willen lezen?: #50books, vraag 6

Als kind las ik veel, en snel. Je kon mij rustig een middag tussen boeken neerzetten, aan het eind van de middag waren er wel een paar uit. Familie kon zich daar over verbazen, ging ik uit logeren, zaten de andere kinderen spelletjes te doen en ik zat te lezen. Maar ja, dat was heerlijk, een onbekende boekenkast, daar moest zoveel mogelijk van gelezen worden.lezen

Tijdens mijn studie geschiedenis ging dat weer niet, dan was het stof die ik op de één of andere manier toch in mijn hoofd moest krijgen. Het aloude systeem van samenvatten werkte dan voor mij het beste. Op die manier las ik iets wel drie keer en zag ik de verbanden wel.

Ik heb het tegenwoordig nog wel eens. Een nieuw boek, spannend, leuk, interessant om te lezen en dan moet het vooral snel. Als het een serie is, wordt het nog erger. Dan moet ik dat volgende boek lezen, zo snel mogelijk. En later heb ik daar spijt van. Dan zit ik bij wijze van spreken uit te hijgen op mijn stoel. Daarom doe ik het dus niet meer.

De #50books vraag van deze week: zou je sneller willen lezen. Nee dus. Ik lees al snel, wat gepaard gaat met dingen overslaan en het overzicht verliezen, dus eigenlijk lees ik al te snel naar mijn zin. Liever ga ik dus wat langzamer en heb ik wat meer aandacht voor het boek in kwestie.
De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Tien topboeken: #50books, vraag 4

Een tijdje terug stond er in NRC een lijst van de boeken uit 2015 die je echt gelezen zou moeten hebben. Ik had er geen één van gelezen. De lijst die aanleiding was tot deze vraag, namelijk de top 100 van de kort geleden overleden David Bowie: niets gelezen. Ik ben veellezer, maar ben wat allergisch voor boeken die op lijstjes staan.

Vraag 4: Welke 10 boeken zou iedereen gelezen moeten hebben?boeken

Mijn eigen persoonlijke keuze (op willekeurige volgorde) van boeken die ik iedereen aanraad. Doe ermee wat je wilt, lees ze – of niet, of verbaas je over mijn keuze. Mag ook.

  • Geert Mak – De eeuw van mijn vader. Vandaag op de kop af vier jaar geleden is mijn vader overleden. Hij is 86 geworden. Ik raakte met een oom in gesprek tijdens één van de bezoeken aan het verzorgingstehuis waar hij lag. De oom – wetend dat ik een fervent lezer ben – vroeg me of ik dit boek wel eens gelezen had omdat het naar zijn mening een perfect beeld gaf van de jeugd van mijn vader, zijn oudste broer. Daar had hij gelijk in, het is Holland op zijn breedst en op zijn smalst. Ik heb het in één ruk uitgelezen.
  • Johan Fabricius – De scheepsjongens van Bontekoe. Van alle jeugdboeken die ik gelezen heb, maakte deze wel de meeste indruk. Alles zat erin, geschiedenis, avontuur en een vlotte schrijfstijl. Het boek stamt uit 1923, maar is nog steeds uitstekend leesbaar.
  • De dagboeken van Anne Frank. Lezen! Een boek dat een beeld geeft van de waanzin die Tweede Wereldoorlog heette. Anne Frank is het symbool geworden van talloze te vroeg afgebroken levens.
  • Dick Francis – Banker. De boeken van Dick Francis hebben twee kenmerken. Hij schrijft over paarden en heeft bijna zielige hoofdpersonen waar je het op de één of andere manier toch ontzettend goed mee kan vinden. Ze wekken je sympathie op. ‘Banker’ is één van de besten, vind ik persoonlijk, maar ja, wie ben ik.
  • Annemarie Postma – Ik hou van mij. Gelezen in een tijd dat ik niet zo blij was met mezelf. Wat ga je dan doen? Aan jezelf werken. Ik heb in die tijd niet alleen een waardevolle serie gesprekken met een psycholoog gehad, maar ook dit boek gelezen. Nuchter, normaal, ok, een paar open deuren ingetrapt, maar ik had wel wat aan dit boek.
  • Laurence Rees – Auschwitz: the Nazis & the Final Solution. Een meesterlijk geschreven relaas over dit vernietigingskamp dat ik gelezen heb na een bezoek een het kamp. Merkwaardig genoeg ga je tijdens het lezen begrijpen hoe het zover heeft kunnen komen.
  • Peer Wittenbols – Trilogie van het verlies. Toneel mag niet ontbreken. Peer Wittenbols is huisschrijver van Toneelgroep Oostpool. Alle stukken in deze bundel, ‘Het Zouthuis’, ‘Zullen we het liefde noemen’ en ‘Goedbloed’ zijn op zeer verdienstelijke wijze gespeeld door Haagse amateurtoneelgroepen en behoren tot mijn lievelingsstukken. Wittenbols is een meester in het beschrijven van personages.
  • Thea Beckman – Kruistocht in spijkerbroek. Omdat Thea Beckman niet mag ontbreken. Merk dat ik mezelf mag herhalen, want ook deze jeugdroman munt uit in geschiedenis, avontuur en een vlotte schrijfstijl. Het is alleen ietsje jonger, namelijk van 1971. En deze film heb ik gezien. Die van de Bontekoe niet.
  • Peter David – Imzadi. Een deeltje uit de Star Trek Next Generation serie. Het verhaal van de liefde tussen Riker en Deanna. Aan de schade aan het boek is te zien dat het overal mee naar toe is geweest, inclusief een strand in Portugal. Minstens vijf keer gelezen, als het niet meer is. Eén van mijn lievelingsboeken.
  • Het Groene Boekje. In dit geval raad ik niet aan dit gifgroene ding bladzij voor bladzij te gaan lezen, maar gebruik het! Al is het maar om je eigen taalgebruik te verbeteren.

Dat waren ze. Mijn lijstje van vandaag. Tien tegen één dat ik morgen tien andere boeken erbij kan noemen, want dat is het geval met lijstjes: ze worden alsmaar langer.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Boekenopruiming, #50books, vraag 3

Ik zou er over nadenken tijdens het sporten zei ik vanochtend toen ik de #50books vraag tegenkwam. Tijdens het sporten was ik zo druk bezig dat er helemaal niets kwam van nadenken over die vraag. Gelukkig is huishouden ook een hele goede bezigheid om te peinzen.

bron: PixabayVraag 3
Spring je ook uit de band bij de boekenopruiming?

Ik houd er eigenlijk helemaal niet van. Ik houd wel van afgeprijsde boeken, wie niet. Maar doos na doos met boeken, ik word er kriebelig van, ik kan er niet tegen. Op zoek naar boeken die je leuk vindt, moet je dan langs van alles wat dus gewoon niet leuk is. Fictie ligt naast non-fictie, de Bouquetreeksjes liggen naast zware literatuur en medische handboeken. Griezels. Je doet mij zo geen plezier met zo’n opruiming.
Gelukkig weet ik nog boekhandels – zoals het American Book Center die de boeken nog netjes op soort zetten voordat ze in de uitverkoop gaan. De eerste verdieping van het ABC is een opruiming die ik nog wel wil bezoeken omdat ik mezelf daar gewoon voor de kast met SF en fantasy kan planten. De thrillerkast wil ik dan ook nog wel bekijken en dan is het klaar. De enige kleine ergernis die ik daar overhoud is de absoluut niet alfabetische volgorde.
Een andere opruiming die ik ook nog wel wil bezoeken is de Deventer boekenmarkt, maar daar koop ik het gidsje en noteer ik de kramen die ik af wil gaan. Ik ga echt niet alle 878 kramen af.
En internetboekhandels zijn het helemaal. Bestel één boek bij bijvoorbeeld Bol en je wordt gebombardeerd met mailtjes over boeken in de opruiming, lekker thuis achter je bureau kijken naar wat je interesseert.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Bookshelfie, #50books, vraag 2

Jaren geleden kreeg ik een buurvrouw op bezoek, ik ging thee voor haar zetten. Toen ik in de kamer terugkwam stond ze voor mijn boekenkast belangstellend naar alle boeken te kijken. Want, zei ze, je kan zoveel leren over iemand als je ziet wat voor boeken die persoon leest. We hebben heerlijk over boeken zitten praten die avond.

Vraag 2:
Wat vertelt jouw boekenkast over jou?

Mijn boekenkast is een reflectie op een brede belangstelling. Ik lees al vanaf jong romans en heb veel mooi gebonden boeken, die stammen uit de Boek & Plaat periode van thuis. Toen ik uit huis ging, kwamen er heel veel paperbacks, die waren stukken goedkoper, Engelstalig was ook goedkoper, dus daar heb ik ook een flinke verzameling van. Detectives, thrillers, spanning, maar het overgrote deel aan Engelstalig is fantasy, dat staat allemaal in een aparte kast in mijn slaapkamer en die loopt over. De boeken staan dubbel.
Een flink deel van mijn boekenkast wordt in beslag genomen door studieboeken. Ik heb Amerikaanse geschiedenis gestudeerd en dat zie je aan de boeken. Biografieën zijn leuk, dus Hillary staat erin, maar Bill ook. Amerikaanse presidenten van Eisenhower (op afgestudeerd) tot Obama, veel presidentiële geschiedenis. Ook heb ik een plankje Koningshuis en een paar planken met boeken over de Tweede Wereldoorlog, daar heb ik ook een aantal vakken in gedaan tijdens mijn studie.
Mijn belangstelling loopt in golven, er zijn tijden dat ik alleen maar detectives lees, of alleen maar fantasy. Ik kan weken achter elkaar elke Dick Francis voor de zoveelste keer verslinden, dat blijft geweldig.www.alimolenaar.nl/stukjes

Mijn bookshelfie laat zien hoe niet netjes mijn boekenkast is. Let niet op het breiwerkje, dat is een toi van mijn laatste toneelvoorstelling. Kijk links op de bovenste plank, die drie dikke jongens horen nog bij het ongelezen werk, het zijn de biografieën van de eerste drie koningen van Nederland. Ook Beatrix gaat nog gelezen worden. De stapel boeken boven op de kast zijn identiek, het is een boek over terrorisme waar ik aan mee heb gewerkt.
Naast het breiwerkje zie je een stapel Tom Clancy, ik heb ze verslonden. Daaronder zie je Clive Cussler, Dick Francis staat op de plank eronder, maar is niet gefotografeerd. Onderste plank rechts zie je Hillary op de rug van een boek. Naast mijn elleboog zie je twee rode boeken over de Tweede Wereldoorlog, daar heb ik ook aan meegewerkt.
Een beetje vakidioot ben ik wel, de romans staan op alfabetische volgorde. De hele geschiedenisafdeling, rechts dus, heb ik op kleur gesorteerd. Dat lijkt leuk, maar dat ga ik veranderen, want je kan echt niets terugvinden. Het plankje Koningshuis is niet op volgorde, dat past allemaal op één plank.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Theater in romans – Mijn Hamlet

Mijn Hamlet! is een roman van Jan van der Mast over het amateurtoneel, waarin de de fictieve Delftse toneelvereniging SSAV (Spelplezier Staat Altijd Voorop) centraal staat. Het gegeven is leuk; de beroepsregisseur en de ‘zuivere’ amateurvereniging, die hen een zwaar stuk als Hamlet wil laten spelen. Hij gooit zijn beroepstermen over de amateurs heen die allemaal net doen of ze hem volledig begrijpen. De spelers daarentegen, allemaal al jaren lid van de vereniging, hebben zo hun eigen voorkeuren, maar laten die niet blijken.
SSAV is een doorsnee amateurvereniging die, bij wijze van spreken, al 100 jaar lang alleen maar slechte kluchten heeft gebracht tot volle tevredenheid van het publiek. Voor het honderdjarige jubileum willen ze een serieus stuk uitvoeren onder leiding van een beroepsregisseur. Op hun advertentie in de Volkskrant heeft de Poolse regisseur Malinowsky gereageerd die met SSAV de Hamlet wil uitvoeren. Hij heeft ambitieuze plannen met het stuk, dat hij daarnaast ook een verborgen agenda heeft, komt SSAV pas achter bij de voorstelling.

Mijn HamletHet leukste van ‘Mijn Hamlet!’ is de herkenbaarheid van het gebeuren. Iedereen die in een amateurvereniging zit heeft wel iets meegemaakt van het beschrevene. Er waren regelmatig momenten in dit boek dat ik zat te schateren van het lachen.
Het verhaal wordt beschreven vanuit het gezichtspunt van één van de leden, maar in feite vanuit de vereniging en beschrijft het repetitieproces en alle complicaties eromheen. Jan van der Mast heeft een prettige schrijfstijl die het boek goed te lezen maakt. Hij wordt enigszins in zijn schrijfstijl gehandicapt door zijn behoefte erg lange zinnen te maken. Zinnen van vier tot zes regels komen vaak voor.
Overigens komen romans over amateurtoneel bij mijn weten niet voor, dus alleen wat dat betreft is het boek al lezenswaardig. Maar het is ook een bijzonder leuk boek.

Mijn Hamlet / Jan van der Mast. – F&N Eigen Beheer, 2005.
ISBN 90-7383833-9

Meer boeken waarin theater een rol speelt? Kijk op mijn boekenpagina.

Goede leesvoornemens, #50books, vraag 1

Het kon niet uitblijven, de nieuwe samensteller van de #50books vragen @hjwdewit heeft het over goede leesvoornemens, en ik heb het al vaker gezegd, voornemens zijn nou niet echt mijn ding.

Vraag 1
Wat is je leesvoornemen voor 2016?

Eigenlijk is mijn enige voornemen te blijven lezen dit jaar, wellicht wat meer dan vorig jaar. Ik ben niet echt van plan series weg te werken, of meesterwerken onder de loep te nemen. Wel ben ik van plan de enorme stapels ongelezen boeken eens weg te werken. Dat is niet eens een goed voornemen, aangezien ik daar al jaren mee bezig ben. Maar ja, er verschijnt zoveel nieuws dat ook leuk is en in de weg staat van die stapels ongelezen boeken.
Gisteren ben ik er daadwerkelijk mee begonnen, ik ben naar één van mijn boekenkasten gegaan en heb daar het eerste boek uitgehaald dat ongelezen was. Ik heb het gekocht, het moet me aangetrokken hebben, lezen dus, ‘Calenture’ van Storm Constantine.Calenture Het enige nadeel is dat het van papier is, en dat ik constant de neiging heb met mijn vinger over het papier te gaan, nee, er zit geen woordenboek in.

Misschien is het voor dit jaar wel een idee in kaart te brengen hoeveel ongelezen boeken ik nou eigenlijk heb. Het nadeel van een e-reader is dat ongelezen boeken ook nogal onzichtbaar zijn. Ze staan op je computer of op je e-reader, stapels papieren boeken staan wat meer in het zicht. Het helpt bij mij niet echt dat ik een kast heb waar ongelezen boeken in staan, maar dat andere ongelezen boeken in de andere kasten zijn beland, bij hun gelezen broertjes. Het zal vast opruimen, niet alleen in mijn kasten, maar ook in mijn hoofd.

Dat het maar een prachtig leesjaar mag worden met veel mooie boeken, Goodreads challenges die voltooid worden en stapels ongelezen boeken die gelezen worden.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Deze vraag staat hier.