Wat is het warm!

Het wordt de obsessie van het jaar: de warmte. En bij mij ook, want ik zit hier met de ventilator en het handdoekje een stukje te tikken. Omdat ik zo eigenwijs ben dat ik nog steeds elke dag wil bloggen. En het is warm. We hebben nu gewoon al een aantal dagen hittegolf achter de rug, wat uitzonderlijk is voor Nederland. Gisteren was ik op kantoor waar ik fijn puin heb geruimd en waar ik heb genoten van de koelte. Vandaag was ik na een vooral warme nacht om 8 uur aan het werk in mijn eigen huis, waar het rond het middaguur eigenlijk niet meer te harden was. Het was namelijk 31,5 graden geworden. Vanmiddag had ik eigenlijk een tweede proefles milon cirkel bij Mulder Sport. Ik heb afgebeld, ik zag het niet zitten. In plaats daarvan ben ik gaan zwemmen. Morgen wordt het ook want ik hoor net dat het weer tropisch wordt en ik mag naar Antoniushove, naar de longarts. Ik hoop dat ik wat beter slaap en weer vroeg aan het werk ben, want ’s ochtends is het nog wel te doen. Ik wens iedereen veel koelte en een regenbuitje toe.

Dingen die je doet als het eigenlijk te warm is

Lekker rustig zittend op het balkon bedacht ik dat ik eigenlijk nog wel wil bloggen. Dus dingen die je doet als het eigenlijk te warm is? Eigenlijk wel een fantastisch blogidee

  • De ventilator zo draaien dat ik precies in de wind zit
  • Ik ben vanochtend een proefles milon cirkel wezen doen bij Mulder Sport. Zelfs zonder zwembad vind ik het een leuke sportschool, kleinschalig, gezellig, leuke mensen, dus ik ben een beetje aan het twijfelen.
  • Wassen. Het droogt als een idioot buiten aan de lijn, dus hop! Wassen!
  • Boodschappen doen en digitaal zegelboekje inleveren bij de Albert Heijn. Ik had bijna de neiging daar te gaan logeren. Lekker koel!
  • Typo verbeteren in mijn stukje van gisteren. Had ik op mijn laptop getikt en dat zie ik dan toch minder goed blijkbaar.
  • Een ding dat ik nog ga doen: mijn rugzak inpakken voor morgen. Eerst ziekenhuis, CT-scan, vervolgens door naar kantoor waar het nog altijd koeler is dan thuis. Ik denk dat ik een extra shirtje erbij gooi voor het zweten tijdens de fietstocht.

Dat was hem wel denk ik. Geen lange lijst, maar wie wil nou veel doen tijdens een hittegolf? Best wel een aardig blogidee vind ik.

Bloggen in de warmte

Ik had ambitieuze plannen voor het bloggen van vandaag, want ik wilde weer eens diverse blogs langs gaan om te kijken of ze wat met het onderwerp van de dag deden: de warmte. Het is vandaag namelijk de warmste 8 augustus ooit, zoals ik jarige schoonzus vertelde, vannacht koelt het af naar ongeveer 20 graden en tot het einde van de week zitten we nog in de warmte met zijn allen. De stranden zitten vol, iedereen wordt afgeraden naar de kust te gaan of staat nog in de file. En ik? Ik zit de hele dag op het balkon de kranten te lezen en verder niets te doen. Oh ja, ik heb een was gedaan. Morgen zal het niet veel anders worden, behalve dat ik dan iets anders zal lezen. Morgen heb ik ook een afspraak bij Mulder Sport voor een proefrondje van hun milon cirkel. Gelukkig hebben ze airconditioning. En er zal nog wel een was de wasmachine ingaan.

Bloggen en warmte

Het ambitieuze plan om diverse blogs te gaan bekijken, stel ik even uit. Ik heb er niet echt de energie voor. Ik zit hier heel gedisciplineerd met mijn laptop op schoot dit stukje te tikken, maar het zal niet lang worden vandaag. Die lange stukken bewaar ik graag voor de tijd dat het weer wat koeler wordt. Elke dag bloggen is leuk en dat heb ik nu al vanaf 1 april vol gehouden. al 129 dagen lang. Dag 130 komt er morgen bij, maar ook dat wordt geen lange met deze temperaturen.

Je hebt van die dagen

Dat je al te laat uit je bed komt. Dat je na drie koffie erachter komt dat je nog wel langer had kunnen slapen. Dat je er gisteravond al achter had kunnen komen omdat je toen maar aan bleef staan terwijl je al in bed lag. Dat je dus de hele dag geen energie hebt.

Ja, het is een werkdag en er staan dingen op mijn to do lijst. Die dingen heb ik allemaal doorgeschoven en ik heb expres iets gezocht waar ik plezier in heb en waar ik niet te veel moeite voor hoef te doen. Het is gewoon zo’n dag. Niets wil, niets is leuk en zelfs naar de winkel gaan helpt niet. Shoptherapie wil nog wel eens helpen, maar vandaag niet. Ik heb wel twee Kneipp flessen doucheschuim voor de prijs van één. Het is een kleine troost, maar ze zijn wel heel erg lekker.

Het is gewoon geen leuke dag

Ik heb bij mezelf gemerkt dat het af en toe best lastig is om altijd maar een goed humeur te houden, terwijl je in je eentje thuis zit. Daar is vandaag weer een levend bewijs van. Het is niet de eerste keer dat ik er mee zit. Misschien dat ik van vanavond iets vrolijker word. Ik had al zo half en half verwacht dat ik vanavond voor de tv zou hangen, maar kreeg een appje en werd daarmee aan het tweewekelijkse bowlen herinnerd. Vanavond dus een deuk in de baan gooien en afscheid nemen van een vriend die vanavond voor het laatst is. Hij verhuist naar Friesland. En dan maar hopen dat de dag leuker eindigt, dan dat hij begon.

Het is augustus dus ik blog

De tijd is nog nooit zo snel gegaan, maar de tijd schijnt ook sneller te gaan, naarmate je ouder wordt. In ieder geval is het 1 augustus en zou ik iets moeten schrijven over vier maanden elke dag bloggen, net zoals ik bij drie maanden heb gedaan, en bij twee maanden, en bij één maand. Allemaal jubilea. Nou is dat natuurlijk erg leuk, maar wat kan ik er nog aan toevoegen? Ja, ik blog elke dag, en ja, het kost af en toe nog steeds moeite, dus?

Ik ga iets nieuws doen

Sinds kort heb ik een laptop. Mijn oude desktopcomputer werd langzaam, heeft een paar keer een enorme storing gehad en mijn computergoeroe had me verteld dat ik misschien toch maar naar een nieuwe moest omkijken. Het ding draaide nog op Windows 7 dat niet meer ondersteund wordt. Haar echtgenoot, de hardware specialist – ze zitten allebei in de ICT – heeft een laptop met docking station voor me uitgezocht en die staat nu op mijn schoot. Want zei goeroe, een laptop kan je meenemen en dan kan je ergens anders werken. Op het balkon dus. Jawel, het eerste bericht dat hier op het balkon wordt geschreven! Mijn wifi redt dat net. Ik vrees wel dat zodra de zon hier op het balkon komt, over een half uurtje, de pret is afgelopen. Wat trouwens niet sneller gaat is de inspiratie. Ik ontdek wel nieuwe dingen, zoals de emoji die ik tot mijn verrassing wel kan maken – rechtermuisknop 😊😊. Ik blog dus ondertussen al ruim vier jaar in wordpress.

Gaat het nog ergens over?

Ja hoor. Elke dag leert men nieuwe dingen, zie het bovenstaande. Ook heeft het wel wat mijn warme huis te verwisselen voor het relatief koele balkon. Fris windje, muziek waar ik zelf nooit naar zou luisteren, de buurman (80) die nooit kan stilzittten en lekker aan het rommelen is in de achtertuin. De reuzenstofzuiger van eerder op de middag is gelukkig klaar. De buurman die zonodig luid en duidelijk moest schuren is gelukkig klaar. Het uitzicht bij de schuinbenedenbuurvrouw is nu een konijnenhok met twee enorme konijnen op haar grasveldje. Die zullen het wat stiller kort houden dan die elektrische schaar die ze normaal gebruikt. Allemaal van die zaken die je elke willekeurige zaterdagmiddag tegen kunt komen in een stadsbuurt. Het enige waar ik echt nog aan moet wennen bij deze laptop is dat ik voortdurend mijn cursor kwijt ben. Op naar de volgende maand bloggen!

Bloggen en feestjes

Gisteren heb ik blog nummer 312 gepubliceerd op /Ali. Een maand geleden heb ik hier nummer 500 gepubliceerd. In totaal heb ik op beide blogs nu 519 + 312 = 831 berichten gepubliceerd. Met het tempo waarin ik nu ga, elke dag een blog, heb ik op 13 januari 2021 mijn duizendste bericht. Dat is niet zo’n enorm getal na 17 jaar. Ik zit hier en besef, ja, dat had absoluut meer kunnen zijn. Maar ook, in deze fase van mijn leven – ik ben 56 – who bloody cares. Excusez le mot.

Andere feestjes

Zoals nummer 600, en nummer 400, zoek het maar uit. Het maakt niet zoveel uit wat mij betreft. Het is leuk om een feestje te vieren, maar ik ga er niet voor. Ik ga wel voor het bloggen. Na bijna vier maanden – joe! 1 augustus! – dagelijks bloggen, blijf ik het een verrijking vinden van mijn creativiteit. Dat schrijven vond ik altijd leuk. Opstellen tijdens mijn schooltijd, ik vond het zo leuk. Zelfs al werd het als strafwerk opgegeven. Lekker schrijven. Achteraf gezien vind ik het jammer dat ik die opstellen niet meer heb. En nu? Een verhaal maken, lekker bezig zijn. Kijken wat ik op dat moment van de week leuk vind. Eén keer in de week een vast item, namelijk de #WOT (Write on Thursday), iets dat me nogal onverwachts in de schoot werd geworpen. En af en toe erg moe iets schrijven. Jawel, vandaag.

Hoe ga ik door?

Ik ga niet voor de jubilea. Ik ga voor de fijne berichten die extra leuk zijn dankzij de reacties, die zijn namelijk leuk. Dus, optellend kom ik wel bij die 1000 berichten. Het gaat mij om het plezier dat ik er van heb. Dus zolang dat plezier er is, blog ik. Tot het volgende bericht.

Blog nummer 312

Het 312e bericht op dit blog. Een raar getal, maar tegen de tijd dat nummer 300 moest verschijnen was ik met heel andere dingen bezig en is het dus bijna onopgemerkt voorbij gegaan. Maar het getal is wel een overzicht waardig. En natuurlijk een feestje! Ik heb twee blogs op mijn website. Dat is /Stukjes en daar heb ik half juni nummer 500 gepubliceerd, daarmee ben ik in 2003 begonnen. Dit blog /Ali is in augustus 2009 begonnen. Ik was net gestart met de Weight Watchers (WW) en daar moest over geblogd worden, dat in navolging van een vriendin die ook blogde. Ik was niet zo actief in het begin kan ik zien in het archief. Er zitten jaren bij met maar één bericht, een jaar zonder bericht – 2013 – pas in 2015 kwam een omslag.

Elke dag bloggen

In juni 2015 begon ik met elke dag bloggen, toen zag ik het als een manier om uit een blogdip te komen. In dat jaar had ik welgeteld al twee berichten gepubliceerd. Elke dag bloggen heb ik drie weken volgehouden, toen riep het drukke leven weer. Daarna blogde ik nog steeds regelmatig en publiceerde ik gemiddeld zo’n vijf berichten per maand. Het ging best goed.

Eigen ontwerp

Stilte

In mei 2018 kreeg ik de diagnose darmkanker en dat zorgde ervoor dat ik stil viel. Ik trok het gewoon even niet meer. Ik wist niet of ik er iets over wilde zeggen en toen ik dat uiteindelijk besloten had, duurde het even voordat ik het goed in een bericht had. Ook over de nasleep bloggen was niet makkelijk. En jawel, ik had weer een dip. Gezien de omstandigheden niet zo vreemd. Er gingen maanden voorbij met maar één bericht, en ook wel maanden zonder bericht. Pas in april 2020 ging het beter. En waarom? Ik ging weer elke dag bloggen.

Een ander karakter

Sinds half maart werk ik thuis en heb ik weinig afleiding in de vorm van collega’s. De afleiding moet dus van mezelf komen. Dat elke dag bloggen begon ik als concentratie-oefening, als een moment tijdens de dag. Aangezien de sportscholen ook dicht waren, kon ik bar weinig over sport schrijven, of het moest over het Zuiderpark gaan, waar ik regelmatig ’s ochtends te vinden was. Het karakter van mijn blog werd dus wat anders, want ik schreef bijvoorbeeld ook over eten, de was doen en mijn verjaardag. Over slapen kon ik ook heel veel kwijt, want ik ben niet zo’n beste slaper. Dagboeken kunnen ook, bijvoorbeeld over zaterdag. Het mag over helemaal niets gaan, niet alleen van mezelf, maar ook van mijn bloggoeroe Elja. Dit stukje van mijn website is een beetje een rommeltje geworden. Vind ik eigenlijk helemaal niet erg. Het is een prima plek geworden om mijn ei kwijt te kunnen over van alles en nog wat. Gewoon voor de vuist weg schrijven, soms een heus plan hebben, maar ik heb meerdere keren achter die computer gezeten, waarbij ik dacht, waar zal ik het eens over hebben. Na verloop van tijd kwam er echt wel wat uit. Tijd om die tagline te veranderen. Er staat nu ‘Over afvallen en een (beetje) afzien’ onder mijn naam. Pretblog vind ik weer het andere uiterste, maar ik ga erover nadenken. En verder blijf ik hier schrijven wat ik wil. Kijk rustig rond in het archief, af en toe heb ik best wel leuke dingen geschreven.

Hoe zit mijn blog in elkaar?

En lezer? Hoe ben je terecht gekomen op dit blog? Ik durf te wedden via Twitter. Het kan ook via Facebook, want daar zet ik mijn berichten in diverse groepen. En er zijn ook mensen die via een abonnement of een feedreader mijn berichten lezen. Applaus! Want dan lezen ze alles wat ik schrijf.

Opruiming

Gisteren ben ik bezig geweest met opruimen in dit blog. Ik heb gekeken naar de tags van alle berichten. En tags, mensen, zijn woorden waarop je een blog zou kunnen vinden. Want waar ging dat om? Ik wilde wat duidelijkheid en structuur aanbrengen in de manier waarop een lezer zijn of haar weg vindt in mijn blog. Die duidelijkheid is al wat lastig op mijn website. Mijn alimolenaar.nl is verdeeld in twee blogs. Dat is een bewuste keuze geweest, die twee blogs verschillen wezenlijk van inhoud. Eén daarvan is /Stukjes, daar heb ik het over boeken, bloggen, schrijven, #WOT, toneel en mijn vak. Het andere blog is dit, over afvallen, gewicht, training, fitness en de laatste tijd ook muziek, buiten sporten, binnen sporten, eten (bijvoorbeeld een echt lekkere lasagne) en nog veel meer, zeker sinds ik elke dag blog. /Stukjes is best wel gestructureerd. /Ali is best wel – ik durf het haast niet te zeggen – een zootje. Vandaar die opruiming in dit blog. Meer tags, ook in de oude berichten. Even verder kijken dan mijn neus lang was. Want soms zei een tag gewoon niets en dan moet je er wat meer van maken.

Categorieën

Mijn bibliotheekhart zegt: categorieën. Dan kan je gewoon in een blog in een categorie, bijvoorbeeld training, kijken wat ik erover schrijf. Hoewel dat ook wel subjectief is, want oh help, je kan een bericht in twee of meerdere categorieën zetten. De lezer begrijpt dat ik hierbij toch even zucht. Maar in dit blog heb ik nooit een categorie gemaakt, het ging namelijk allemaal over afvallen, gewicht en trainen. De laatste maanden zit ik over van alles en nog wat te schrijven, maar wat moet ik daar voor categorie van maken? Gewicht, training en whatever of rommel of verzin het maar? Precies de reden dat ik het hier even los laat. Er zijn belangrijkere dingen om je druk over te maken. Een rommelblog met van alles en nog wat waar je je druk over maakt is ook een goed idee.

Dit blog

Vind je het leuk? Ik wel in ieder geval. Op mijn alimolenaar.nl is de boel verdeeld in /Ali en /Stukjes, daar kan je doorklikken. Om mijn iedere dag bloggen te volgen kan het wat lastig worden aangezien ik het over de twee blogs heb verdeeld en er geen lijst bij heb gemaakt. Chronologisch teruggaan helpt, maar dan moet je wisselen tussen de blogs. Lieve lezer, veel leesplezier.

Over tags in mijn andere blog

Ik was vanochtend niet echt wakker – te weinig geslapen dankzij een blaffende hond – en zuchtend heb ik mijn plan voor de dag omgegooid. Ik ben dus bezig geweest met onderhoud van mijn database. Titels verbeteren. Lekker puzzelen, prima karweitje als je niet zo wakker bent. En het bracht me ook op het idee van een andere klus, namelijk de tags in mijn andere blog. In het menu van elk van mijn blogs staat het zo mooi, namelijk mijn andere blog. Bij dit blog brengt het je naar Ali, mijn afval- en sportblog. Tags bekijken en opruimen. Vier jaar geleden heb ik ook zo’n exercitie gedaan in /Stukjes, en toen heb ik /Ali even overgeslagen. Toen had ik elf tags in /Ali en geen categorieën. Het aantal berichten is aardig opgelopen, toen had ik er 145, nu heb ik er 309. Categorieën ga ik nog steeds niet toevoegen. Ik heb er ooit over nagedacht en dit blog is eerlijk gezegd zo’n rommeltje geworden van allerlei berichten dat het niet te doen is. Dat komt ook door het elke dag bloggen. Het gaat over van alles, eten, muziek, motivatie en de laatste maanden juist erg weinig over sport en afvallen.

Oude en nieuwe tags

Ik ben spaarzaam geweest met tags in het verleden en ook raadselachtig, want wie gaat er iets zoeken op uitdaging? En dat terwijl het dus meestal over die plank gaat. Noem het dan ook zo, en dat doe ik dus. Daarbij kom ik ook nog langs berichten over opruimen en financiën, dus het wordt een trip down memory lane. Die uitdaging doet me wel ergens aan denken. Even die plank doen: 1.23. Dat wordt nog even werken naar die 2 minuten. Dan die nieuwe tags. Juist in het afgelopen jaar heb ik veel meer tags toegekend dan ik ooit deed, dus ik zal bij de oude berichten moeten kijken. Ik ontdek dat als ik in de berichtenlijst op een tag klik, ik in een lijst met berichten met die tag terechtkom, dat maakt het een stuk makkelijker. De kunst is tags aan te klikken, die ik veel heb toegekend en daarin te gaan schiften. Wat een heerlijk karweitje voor de dinsdagavond zegt de tagnerd. Ik zit nog even peinzend naar de tag afvallen te kijken. Een heel blog over afvallen en de tag staat er 1x in. Die gaat er dus uit.

Conclusie

Tags eruit gegooid, tags erin gezet, hopen dat mijn leespubliek er gebruik van gaat maken, of natuurlijk helemaal niet, dat zou ook nog kunnen. Ik heb heel veel tags die ik maar één keer heb gebruikt. Wat niet helpt is dat WordPress tegenwoordig geen tagcloud meer heeft waar je uit kan kiezen, je moet het zelf maar verzinnen. De volgende exercitie wordt dit blog weer, want ik heb vier jaar geleden gekeken, maar misschien mag ik dat nog wel eens doen.

Dilemma: blijf ik elke dag bloggen?

Maandagochtend. Na een niet zo geweldig weekend, want ik was niet zo fit, begin ik weer met werken. Allereerst met inventariseren wat ik deze week echt moet doen. Dat kan ik beperken tot twee dingen. Vervolgens ga ik ook voor privé inventariseren wat ik moet doen. Op nummer één staat bloggen. En ik weet weer geen onderwerp. Ik heb geen voorraad. En ik zit me af te vragen of het nou echt zo slim is om elke dag te bloggen, want man, het is toch wel een verplichting elke dag minstens een uur bezig te zijn met zo’n blog. En ik zit te zeuren.

Blogdip

Een blogdip is me niet vreemd, dat is me in eerdere jaren ook overkomen en zelfs tijdens deze periode van elke dag bloggen. Dat hangt samen met elke dag bloggen. Het komt er af en toe met hangen en wurgen uit. Het valt me op dat dit eigenlijk behoorlijk negatief is, terwijl de hele periode – 110 dagen bloggen – eigenlijk positief was. Het grootste deel van die stukken is er met plezier uitgekomen. De kwaliteit was wisselend, maar al zeg ik het zelf, er zitten heel leuke stukken tussen. Dus wat doe ik nu met mijn behoorlijk tegenstrijdige gevoelens?

elke dag bloggen
Afbeelding van Sophie Janotta via Pixabay

Doen wat goed voelt

Die raad kreeg ik in een Facebookgroep. Het is een heel goede raad, maar ik weet het nog niet. Tot ik het wel weet ga ik door met elke dag bloggen. Dat voelt in ieder geval goed. Een andere raad was een blogvakantie te houden. Een weekje niets en dan weer elke dag. Mijn eigen plan was toch eens serieus te werken aan een voorraad en in te plannen. Zeker voor de donderdagse #WOT is dat goed te doen. Soms heb ik op woensdag al mijn #WOT klaar en hoef ik donderdag niet, dat is ook fijn. Ik ben er dus mooi niet uit. Dat is humor. Ik begin zo negatief en kom er op uit dat er nog even niets verandert. Hier is dus weer een blog.