Drukke week

En dat maakte ik er zelf van. Ik had het in mijn hoofd gehaald dat ik deze week vier keer wilde trainen. Dus ik ging zondag, dinsdag en donderdag voor mezelf trainen en vrijdag met P.
Hoe druk kan je het jezelf maken. Te druk, maar daar kom je pas achter, als die periode achter je ligt.

De vrijdagse training was lekker en bestond uit krachttraining en conditietraining, waarbij ik er verbaasd over sta wat ik tegenwoordig allemaal kan, in vergelijking met een jaar eerder.
Ik sta toch maar op allerlei manieren 20 kg te tillen en ik krijg zowaar buikspieren.
Wat wegen betreft: er is weer wat af, want ik zit op 83,2 kg. Niet veel, maar het vetpercentage is nog nooit zo laag geweest. De krachttraining heeft dus effect.

Het was vandaag de laatste van de reeks van 21 en we gaan verder met een reeks van 10, dit omdat P misschien weggaat. Dat gaat pas in maart gebeuren, maar dan ga ik hem wel missen. We werken nu anderhalf jaar samen en dat gaat gewoon lekker. Ik zal best wel aan een andere trainer kunnen wennen, maar mezelf kennende, kan dat best wel moeite kosten. Maar daar ga ik me in maart druk over maken.

Totaal: 166 dagen

#WOT deel 48: vooroordeel

De WOT van deze week had ik op donderdag niet echt een mening over, tot ik me op vrijdag realiseerde dat ik in mijn beroep eigenlijk dagelijks met een vooroordeel te maken heb.vooroordeel

Jaren geleden maakte ik een keuze voor een opleiding waar ik tot op heden nog geen spijt van heb, maar ik heb het wel moeten verdedigen.
Ik ging naar de Bibliotheek- en Documentatie Academie. Nou wisten veel mensen al niet dat er een opleiding was voor het bibliotheekvak, maar ja, dat vooroordeel hé? “Je houdt zeker van lezen?”
Ja, ik houd van lezen, maar dat betekent nog niet dat ik de hele dag aan het lezen ben. Mijn opleiding is de periode waarin ik zelfs het minste heb gelezen, zo weinig tijd had ik naast mijn studie.

Het vak evolueert, de vooroordelen niet. In een tijd dat ik meer bezig was met informatie dan met boeken, werd de bibliotheek waarin ik werkte, verbouwd. Hoog tijd, verfje, nieuwe vloerbedekking, alle boeken en tijdschriften werden ingepakt en tijdelijk opgeslagen. Tot over mijn oren in de boekenkratten verwikkeld kreeg ik een telefoontje van een collega die iets moest weten en tot slot ook nog vroeg: “Ali, wat moet je eigenlijk doen als alle boeken zijn ingepakt?”
#hoofdopbureaubonzend Daarna heb ik de collega haarfijn verteld wat ik van hem vond en heb hem gevraagd of hij nog informatie nodig had, want dat kon ik hem best nog geven met ingepakte boeken en al.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen.
Het woord van deze week: http://www.drspee.nl/wot-deel-48-vooroordeel/

Back on track

Maar dat kost wel even moeite. Want deze week was de eerste keer dat het niet lekker ging. Van alles was mis. Voor een krachttraining ging het niet goed:
• Iemand hield de leg press voortdurend bezet en ging pas weg toen ik wegging
• De chest press: geen 15 kg maar 5 kg, het lukte voor geen meter
• Kettlebelt: 12 kg, 20 kg, geen 16 kg
• De plank: in vier pogingen haalde ik nog geen drie minuten

En dan heb ik nog niet eens het zwembad genoemd. Er is me iets opgevallen. Vrouwen gaan via het trapje het zwembad in. Mannen niet. Die duiken erin, pal naast het ‘verboden te duiken’ bordje.

Vrijdag nieuwe poging. Een gewone vrijdag. Deze ochtend moet ik eerst naar de opticien. Voor de tweede keer heb ik een zeurlens die onder mijn ooglid blijft plakken. Ik krijg een ander soort lens om uit te proberen. Thuis pak ik mijn sporttas in. P is er niet, hij heeft een cursus, maar sport is vaste prik op vrijdag. Ik ga naar Body Balance. Daarna nog even zwemmen in een zwembad dat langzaam maar zeker volloopt.
En dat voelt stukken beter aan. Niet dat volle zwembad, maar wel de training. Body Balance is wat mij betreft de beste groepsles die je kan treffen.

En jij, welke groepsles vindt jij de beste?

Totaal: 159 dagen

Minder strak

Minder strak. Dat ben ik op het moment. Er was afgelopen vrijdag weer wat erbij, ik zit nu op 83,8 kg. Het lijkt traditie te worden. Tegen het eind van een serie met P kom ik aan in plaats van dat ik afval. Dit is al de derde keer dat ik dat doe. Bewust of onbewust, ik heb geen idee.

Eten

Ik heb jaren lang aan Weight Watchers gedaan. Het begin van dit blog in 2009 laat dat nog zien. Dat paste wel bij me, ik werd niet gillend gek van het punten tellen en viel af. Het hielp natuurlijk wel dat ik toen ook redelijk fanatiek aan het sporten was. Twee, drie keer in de week was toen ook normaal. Er kwam de klad in, als ik mijn blog mag geloven was dat eind 2010, mede door gedoe op het werk. In 2011 kwam erbij dat mijn vader ziek werd, toen had ik het helemaal wel gehad en lette nergens meer op. Dat heeft een jaar of twee geduurd. Pas vorig jaar ging de knop weer om. Ik kreeg een nieuwe baan en besloot weer af te gaan vallen met behulp van een personal trainer, P en de Weight Watchers. Ik heb de WW na een paar maanden weer opgezegd. Het werkte voor geen meter, ik kon niet uit de weg met het nieuwe puntenregime en zat te rommelen met het eten. Afvallen ging niet zo snel als ik wilde. De trainer heb ik niet opgezegd. Dat werkte wel namelijk. P overtuigde me vijf maanden geleden een dieet op te pakken waarvan de basis gewoon gezond eten was. Veel groente, minder koolhydraten, weinig aardappelen, rijst, pasta, brood. En het werkt voor mij. Na vijf maanden ben ik nog steeds vrolijk bij de lunch van alles aan het snijden om in mijn sla te gooien, en eet ik ’s avonds meestal gewoon groente met kip, vlees of vis. Genoeg creatieve manieren om met groente om te gaan. Er gaan per dag sloten thee en liters water doorheen.

Training

Iedereen die aan het diëten is herkent het. Niet alleen minder eten, maar ook meer bewegen. Zuchtend kom je tot de ontdekking dat het allemaal niet vanzelf gaat, maar dat er toch echt meer gesport moet worden. Ook dat werkt voor iedereen op een andere manier. Er zijn mensen die gaan wandelen, hardlopen, zwemmen, tennissen, korfballen om maar wat zijsporen te noemen. Ik ben al jaren lid van een sportschool, heb een aantal jaren de boel alleen maar gesponsord, nu haal ik mijn lidmaatschapsgeld er wel uit. Eén keer per week met P, nog twee keer zelf sporten. Nu zo fanatiek dat ik het zelfs in mijn agenda zet en onrustig word als dat een beetje lastig gaat. Lekker sporten met alle apparaten die er zijn en af en toe een groepsles. Body Balance is mijn favoriet. En ik geniet ervan. Heerlijk om me zwaar in te spannen en daarna te kunnen ontspannen in de sauna of onder de douche.

Hoe verder?

Ja, waarmee begon ik dit stukje? Dat ik wat minder strak word. Dat moet er eigenlijk wel weer in. Maar helaas is dat ook herkenbaar. Je bent maandenlang fanatiek bezig en het gaat allemaal goed en dan begin je er enigszins genoeg van te krijgen dat je toch veel moet laten staan. En dat is bij mij dus ook het geval. Even een beetje te veel genieten van een verjaardag of een ander feestje en ik zie het terug op die weegschaal op vrijdag. De 80 kg lokt, maar ik moet er nog wel aan trekken. Ik herken wat het is, nu het er weer uit krijgen.
En jij? Ook moeite om het vol te houden?

Totaal: 155 dagen

Week overgeslagen

Het kwam er niet van en ik was het een beetje vergeten, daar komt het op neer. Ik had vorige week wel aantekeningen gemaakt, want dat is vaste prik tegenwoordig. Lunch bij de Hema, broodje, smoothie, cappuccino en aantekeningen. Maar vervolgens had ik er geen blog van gemaakt.
Misschien iets te veel frustraties over mijn werk waar mijn toekomst vrij onzeker is.

Vorige week iets aangekomen, naar 82,8 kg en deze week kwam er 2 ons bij, waardoor ik op 83 kg kwam. Aan de training kan het niet liggen of ik ben nog steeds bezig spieren te kweken, het vetpercentage blijft namelijk ook zakken. Ik was wel wat nonchalanter geworden met eten en drinken en dat kwam door die frustratie.

P had me vorige week getrakteerd op een meer dan stevige conditietraining waarbij ik er een liter zweet uit had gegooid. Daarbij mijn lievelingsonderdeel: een intervaltraining op de loopband van 6 en 11 km, 8 minuten lang. Gelukkig kreeg ik op de helft even een wat langere pauze. Toen ik weer kon praten mocht ik verder.

Deze week kreeg ik weer krachttraining, wat vooral voor P leuk was, omdat hij kon zien hoeveel er nog niet lukte. Alleen al een bal tegen een muur gooien en meteen weer opvangen, wat ik tien keer achter elkaar moest doen. Ik heb het rotding minstens dertig keer gegooid.
En optrekken lukt ook nog niet. Het lijkt zo eenvoudig, omhoog springen en dan blijven hangen. Ik ging meteen weer naar beneden. Oefening baart kunst, zullen we maar zeggen.

Wel een kleine triomf: een plank van 1,25 min. En mijn opwarming, 1000 m roeien, in 4,41 min, in het begin deed ik er 5,17 min over. Tijd om die een tandje zwaarder te zetten.

Leukste moment van deze week: de complimenten die ik donderdagavond van een andere trainer kreeg, hij vond dat ik zo vooruit was gegaan.

Totaal: 146 dagen

#50books vraag 41: uitgeverij

Vraag 41:
Zou jij (mede-)oprichter van een nieuwe uitgeverij willen worden?

Of ik er als de kippen bij zou willen zijn. Met die gedachte ging ik afgelopen zondag naar de sportschool. Dat naar aanleiding van de #50books vraag van Petepel.

Het literaire tijdschrift Das Mag wil ook uitgever worden en wil het allemaal anders doen. Het beter maken voor de schrijver, het beter maken voor de lezer. Met die gedachte zoekt Das Mag Uitgevers 3000 oprichters om de literaire wereld mee te bestormen. Petepel was er als de kippen bij.

Ik ben nog wat afwachtend. Ik lees genoeg boeken, maar daardoor heb ik nog geen verstand van uitgeven. Om me nou in iets te storten waar ik geen verstand van heb is ook weer zo wat. De boekenmarkt is niet makkelijk, en ik kan me voorstellen dat vooral schrijvers het anders willen zien. Je moet wel heel veel boeken verkopen om er van te kunnen leven en dus meer te kunnen schrijven. Daarmee kom je als schrijver dus in een cirkel terecht. Maar of Das Mag de oplossing heeft gevonden is voor mij nog niet duidelijk. Wel jonge schrijvers opleiden, maar aan de andere kant ook minder boeken willen uitgeven?
Ik ga dus fijn even afwachten en blijf nog even mens in plaats van kip.

#50books is in 2013 begonnen door @petepel, in 2014 voortgezet door @drspee en in 2015 weer overgenomen door @petepel.
Deze #50books vraag vind je hier.

#50books vraag 40: briefroman

Vraag 40:
Lees jij nog wel eens een briefroman of brievenbundel, en denk jij ook dat dit genre binnenkort verdwenen is?

Wikipedia: “Een briefroman is een benaming voor een roman die vrijwel geheel of uitsluitend bestaat uit gefingeerde correspondentie tussen verschillende figuren of uit brieven van slechts één persoon.”

briefromanIk moest het opzoeken omdat ik in eerste instantie niet eens wist wat Petepel bedoelde met deze vraag. De voorbeelden op deze Wikipedia-pagina heb ik geen van allen gelezen, dus daarmee was wel duidelijk waarom ik er geen weet van had.

Maar ik blijk er wel eentje te hebben en dat is een boek van Willem Nijholt dat ik met veel interesse heb gelezen, “Met bonzend hart: brieven aan Hella S. Haasse”. Maar dat is dan ook meteen de enige briefroman die ik ken.

#50books is in 2013 begonnen door @petepel, in 2014 voortgezet door @drspee en in 2015 weer overgenomen door @petepel.
Deze #50books vraag vind je hier.

#50books vraag 39: boekherinneringen

Vraag 39: Weet jij van elk boek in je verzameling waar je het gekocht hebt of van wie je het hebt gekregen?

In mijn boekenkast staat één boek met een heel verhaal aan de binnenzijde. Gekregen toen ik (eindelijk) mijn rijbewijs haalde. Dat was ‘Stormen over Troje’ van Marion Bradley. De precieze datum van die gelegenheid? Geen idee, dat heb ik er namelijk nooit bij gezet, maar het zal gezien de datum van uitgave toch ongeveer 28 jaar geleden zijn geweest.
Verder heb ik geen idee. Sommige boekbezitters noteren keurig in elk boek wanneer en bij welke gelegenheid het boek is gekocht of gekregen, maar zo’n boekbezitter ben ik nooit geweest. Ik heb een goed gevulde boekenkast waarvan Librarything me vertelt dat er ruim 800 in staan. Als ik ervoor ga staan, kan ik van sommige boeken nog vertellen hoe ik ze gekocht of gekregen heb, maar van de meeste boeken lukt dat niet meer. Geen boekherinneringen dus.

herinnering

Bloggen over boeken

Wat helpt bij herinneringen over boeken is erover bloggen. De laatste jaren ben ik twee keer naar de Deventer boekenmarkt geweest en twee keer heb ik er over geblogd. Eén boek heb ik op de boeken- en antiekmarkt in Den Haag gekocht en heb er onmiddellijk over geblogd. Dat pastte namelijk perfect in mijn theater in romans verzameling, Het scherm gaat op. Voor die boeken is het dus duidelijk, maar veel duidelijker zal het bij mij niet worden.

#50books is in 2013 begonnen door @petepel, in 2014 voortgezet door @drspee en in 2015 weer overgenomen door @petepel.
Deze #50books vraag vind je hier.

Verbazing

Ik had mijn eigen gezichtsuitdrukking wel op de foto willen hebben vanochtend bij het weegmoment: weer 1,3 kg eraf, wat mijn totaal op 82,3 kg brengt. Bijna het record van de Weight Watchers, dat net 2 ons lager ligt. In dit tempo kom ik binnen twee weken onder de 80 kg. Vlag uit, dat zou nog eens een mijlpaal zijn.

Vorige week was het een raadsel en dit keer was verbazing het trefwoord. Ik wist vorige keer niet waar het aan lag en nu weer niet. Ik had niet echt mega mijn extra best gedaan, was me te buiten gegaan aan de pinda’s, en zaterdag had ik het feestje van M met lekkere wijntjes en lekkere hapjes. Allemaal van die dingen waardoor je aan jezelf gaat twijfelen. Zoet doorgaan dus?

Verbazing was er ook nog over mijn sportkleding, die te groot was geworden en de laarsjes die vorig jaar strak zaten en dit jaar toch wel ruimer vallen. Wat een luxeprobleem. Ik had van de week al wat nieuwe sportkleding besteld en ben vanmiddag thuis gekomen met nieuwe laarsjes.
Elk nadeel heeft zijn voordeel.

Totaal: 131 dagen

#WOT deel 43: hulp

Al jaren lang ben ik met plezier informatiespecialist, dat is bij uitstek een vak waarbij je hulp verleent bij zoeken en vinden, en niet alleen van literatuur. Er lopen vaak collega’s rond op zoek naar een nietmachine die in een kantoor met flex-plekken vaak zoek is. Ik heb er dus één in mijn kast staan. Ik verleen regelmatig hulp aan collega’s die zeker weten dat ze een boek op het uiterlijk kunnen herkennen. Met zachte hand haal ik ze uit die droom. De collega’s die literatuur willen hebben krijgen de wat serieuzere hulp.

hulp

Hulp

Mijn hele dag draait om hulp verlenen, intermediair zijn voor mijn collega’s die meestal zo druk bezig zijn met projecten dat ze totaal geen tijd hebben om zelf te zoeken.
En in mijn vrije tijd ga ik door met dat hulp verlenen. Bij mijn toneelvereniging wil ik bij de komende productie geen rol, maar ik weet al dat ik toch niet kan laten om dan te gaan helpen met rekwisieten, de PR en wat je verder maar kan verzinnen.

En waarom? Omdat het me vleugeltjes geeft. Omdat ik er energie van krijg. Omdat ik er van houd. Ik vind het heerlijk net op dat ene idee te komen dat een collega verder helpt, het puzzelstukje in de puzzel te leggen en door te gaan naar de volgende puzzel. Bij zo’n toneelproductie is het heerlijk te zien dat alle puzzelstukjes samenkomen tot een aangeklede voorstelling waar veel mensen van genieten.
En dat is dan al die moeite waard.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen.
Het woord van deze week kan je hier vinden.