#50books vraag 38: twee keer lezen

Vraag 38:
Lees jij wel eens een boek opnieuw, en zo ja, waarom doe je dat? En zo nee, waarom niet?

Kan er heel kort over zijn: ja. Wat een heel korte blogpost zou worden, maar ik kan er wel wat meer over vertellen.
Ik heb een aantal boeken waar ik dol op ben en dus meerdere keren heb gelezen. Ook ben ik een liefhebber van fantasy. Fantasyschrijvers zijn erg goed in het schrijven van series en hun fans laten wachten op het volgende deel. Als het volgende deel dan verschijnt, zit ik me toch wel af te vragen wat er ook al weer gebeurd is in de vorige delen. Met andere woorden, ik begin overnieuw. Met die series zit je onvermijdelijk met dingen die je over het hoofd ziet, als je het de eerste keer leest. En dan is het wel handig om overnieuw te beginnen.

De laatste reden: ik lees graag ’s avonds voor het slapen gaan en heb één wijze les geleerd in al die jaren. Nooit een boek meenemen dat nieuw is en waar nog maar een paar hoofdstukken van gelezen hoeven te worden. Gegarandeerd dat je het dichtklapt, op de klok kijkt en verwonderd ziet dat het erg laat/vroeg is.

#50books is in 2013 begonnen door @petepel, in 2014 voortgezet door @drspee en in 2015 weer overgenomen door @petepel.
Deze #50books vraag vind je hier.

#50books vraag 37: historische romans

Vraag 37:
Lees jij historische romans, en zo ja wat zijn dan een aantal van jouw favoriete titels en/of schrijvers?

Jaren geleden verhuisde ik voor mijn werk naar Den Haag en kwam tot mijn vreugde dicht bij de Centrale Bibliotheek te wonen die toen nog aan de Bilderdijkstraat zat. Een oud gebouw met chronisch ruimtegebrek en allerlei leuke hoeken en gaten waar boeken verstopt zaten. Grasduinen was leuk, dus ik kwam regelmatig thuis met vooral historische romans. Was mijn geheugen wat beter dan kon ik nu vertellen welke boeken dat allemaal waren, maar helaas.

Mijn boekenkast is een betere bron voor titels. Een boek dat ik prachtig vond en niet zo prachtig is vereeuwigd in een tv-serie, was The Far Pavillions van M.M. Kaye. Een geweldig en fascinerend relaas van de Indiase geschiedenis.
Marion Zimmer Bradley heeft met The mists of Avalon een prachtig boek geschreven, helaas vond ik haar andere boeken wat minder, daar ben ik nooit doorheen gekomen.
Een jeugdfavoriet is Thea Beckman, Geef me de ruimte en Kruistocht in spijkerbroek staan in mijn kast. Dat de rest er niet bij staat, wijt ik aan de nabijheid van de bibliotheek in mijn geboorteplaats.

De scheepsjongens van BontekoeMaar mijn all-time favoriet is wel De scheepsjongens van Bontekoe van Johan Fabricius. Al in 1923 geschreven, blijft het boek geweldig en tijdloos. De vier scheepsjongens, Hajo, Padde, Rolf en Harmen beleven volop avonturen als hun schip is vergaan. Het is in 2008 verfilmd, maar ik heb het nooit aangedurfd te kijken. Ik krijg wel meteen weer zin om het boek voor de zoveelste keer te gaan herlezen.

#50books is in 2013 begonnen door @petepel, in 2014 voortgezet door @drspee en in 2015 weer overgenomen door @PPellenaars.
Deze #50books vraag vind je hier.

#50books vraag 36: kookboeken

Vraag 36:
Welk kookboek gericht op een specifieke doelgroep heb jij in huis (gehad) waar je veel gebruik van (hebt ge)maakt?

Ik houd van lekker eten en van koken. De combinatie werkt niet altijd goed, dus afvallen kwam op een gegeven moment ook wel in de picture. Reden voor het aanschaffen van een kookboek waarbij afvallen het grote onderwerp was. Het eerste boek was “In de keuken met Rosie”, een kookboek van Rosie Daley die in die tijd (1996) de meest geliefde kokkin was van de bekendste jojo ter wereld: Oprah Winfrey. Dat waren lekkere recepten, maar wel bewerkelijk.

Jaren later schreef ik me in bij de Weight Watchers, samen met een paar vriendinnen. Dat helpt, ze kijken niet lelijk als je ze mager eten voorzet. Het 365 dagen kookboek gebruik ik nog steeds veelvuldig, het puntensysteem niet meer, dat werkt niet meer voor mij. Het grote voordeel van dat kookboek: recepten die redelijk eenvoudig te maken zijn. Een ander WW boek “In lijn met je leven” geeft ook veel informatie over voeding en beweging.

Mijn favoriet

Maar mijn laatste aankoop is de leukste. Ellen Hoog is tophockeyster, ze zit in het Nederlandse team en gaat volgend jaar weer naar de Olympische Spelen. Het afgelopen jaar ben ik weer druk bezig geweest met afvallen. Dat in combinatie met de sportschool, waar ik met een personal trainer behoorlijk intensief bezig ben. Een tijdje terug verscheen een interview met Ellen in Volkskrant Magazine (sorry, kan alleen betaalde link vinden) waardoor mijn belangstelling voor haar boek gewekt werd.
Haar boek “In perfecte conditie” is een kook/fitness boek. Ze eet gezond en het liefst biologisch, gelukkig vindt ze guilty pleasures ook belangrijk. Afvallen is hard werken, maar het moet ook wel leuk blijven, anders houd je het niet vol. De recepten zijn goed te doen. De oefeningen wat minder. Maar je kan de work-outs opbouwen door te beginnen met twee work-outs per week en het uit te breiden naar drie of vier. In een video van Women’s Health Magazine heb ik dit toonbeeld van gezond leven een plank van ruim vijf minuten zien doen. Mijn record is een minuut, dat wordt nog even trainen.

Ellen Hoog, In perfecte conditie: topfit met een tophockeyster. – Amsterdam: Carrera Culinair, 2015
ISBN 978-90-488-2585-1

#50books is in 2013 begonnen door @petepel, in 2014 voortgezet door @drspee en in 2015 weer overgenomen door @petepel.
Deze #50books vraag vind je hier.

Raadsel

Met een verkoudheid trainen. Of liever gezegd, met een lijf trainen waarvan je dacht dat het van die verkoudheid af was. Niet dus. Ik was nummer 6 die kwam trainen met een verkoudheid zei P. Hij zei dat hij zelf weerstand opbouwde op die manier. Ja, dat zal best wel.
En toen gingen we trainen. Intervaltraining, 4 ½ km/u joggen, 11 km/u rennen, 30 sec om 45 sec, 10 minuten lang. Het eerste sprintje ging nog wel, het tweede ook, het derde was al een stuk lastiger en daarna had ik een minuut nodig om weer enigszins op adem te komen. Ik heb het wel volgehouden.
Daarna zijn we gaan boksen, ja, 10x meppen en daarna uithijgen. Niet te geloven. Ik mocht nog touwtjespringen, waar ik als kind al weinig van kon. Ik begon met 50 achter elkaar en eindigde met 15, want 50 had ik misschien gehaald als we tot 5 uur ’s middags de tijd hadden. Ik eindigde met de wekelijkse plank. En voor iemand begint, nee, niet geoefend.

Feestje op de weegschaal trouwens: 83,6 kg. In één week 1,3 kg afgevallen. En dat terwijl ik deze week niet gesport had vanwege die verkoudheid. Ik had week 1 aangehouden qua voeding vanwege het afgelopen toneelweekend met veel hapjes en veel wijn, en dacht hoopte dat ik hetzelfde zou blijven qua gewicht. Afvallen is vaak een raadsel.

Totaal: 124 dagen

#WOT deel 42: Pijn

Pijn 1 (m) (boom), pij-nen; pijn-tje
Pijn 2 (smart, straf), pij-nen; pijn-tje
Pij-nen (ww), pijn, pijnt; pijn-de, pijn-den; ge-pijnd

De WOT van de week is pijn, iets waar @drspee actief aan lijdt, want ze heeft een zweepslag in haar kuit, dat is pijn, niet een pijn-tje zoals in bovenstaande tweede regel staat. Ik kan het weten, want ik heb ervaring met zo’n ding.
De pijn in de eerste regel, de boom, is mij wel bekend, maar ik meende dat dit alleen in combinatie met boom gebruikt werd. Pijnboom dus. Een “pine” in het Engels.
Met het werkwoord kan ik wat minder. Het Engelse werkwoord “to pine” lijkt erop, maar is het niet. Van Dale groot woordenboek Engels-Nederlands (2e dr., 1989) zegt “kwijnen, smachten, betreuren”. Van Dale groot woordenboek Nederlands-Engels (2e dr., 1989) zegt “press out, extract”.

Waarom ik begin over omschrijvingen in woordenboeken bij de wekelijkse WOT? Welnu, bovenstaande omschrijving komt uit de nieuwste editie van het Groene Boekje, deze week uitgekomen. Ik had hem besteld en kreeg dus deze week een pakje. En de omslag van dat Groene Boekje, dat doet dus “pijn” aan je ogen; omschrijving 2 in het Van Dale Groot Woordenboek der Nederlandse taal (11e herziene druk, 1984): “lichamelijk lijden, smart”.

 #WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen.
Het woord van deze week: http://www.drspee.nl/wot-deel-42-pijn/

Uitgebreide hobby*

Maandag na een drukke week, vrije dag en natuurlijk snipverkouden. Natuurlijk omdat ik de afgelopen week met mijn geliefde hobby heb doorgebracht, namelijk toneel. Van de twaalf die op het toneel rondliepen waren er vier verkouden, was er één net verkouden geweest (moi) en liep de rest behoorlijk kans verkouden te worden.
Toneel is een tijdrovende hobby, je kan er de hele week mee bezig zijn. Naast repetities moet er ook aan het decor gewerkt worden, moeten er kostuums geregeld/gemaakt worden en mag er ook wat aan de PR gedaan worden. Bij een amateurtoneelgroep komt dat allemaal op de schouders van de leden van de vereniging. Ook bij mijn toneelgroep Inter Nos, waar ik met een onderbreking al 23 jaar lid van ben. Afgelopen weekend hebben we onze jaarlijkse voorstelling gehad, een speciaal stuk voor het zestigjarig jubileum van de groep. We speelden ‘De anti-acteer show’ van Michael Green. Vier aparte scènes van ongeveer twintig minuten elk, een thriller, een opera, een stukje volkstoneel en een Shakespeare. Vanaf december aan gewerkt en nu in drie dagen achter de rug. We zijn allemaal aan het afkicken. En dat mag niet te lang duren, want in het voorjaar willen we weer een voorstelling op de planken brengen.

Voordat we zo ver waren, moest er eerst veel decor gebouwd worden, werd een complete naaiploeg opgetrommeld en zaten we met zijn vijven om de tafel om te kijken hoe we de PR gingen doen. Oh, en repeteren hebben we ook gedaan. Elke woensdag en ook enkele zondagen in de repetitieruimte in het wijkcentrum, waar we ook hebben gespeeld.

gebreide sjaalRekwisieten moesten er ook komen. De regisseur vroeg me ergens in december of ik kon breien, hetgeen een wat merkwaardige vraag is in een toneelvereniging, maar het kwam wel ergens vandaan. Hij wilde namelijk dat ik in mijn glansrol als kamenierster in de opera niet alleen zou zingen, maar ook zou breien. Ik vroeg hem toen wat ik dan moest breien. Ja, dat gaf niet, het moest lang zijn en het gaf niet als het lelijk was. Ik ben gaan breien, heb aan iedereen wol gevraagd en kreeg die ook in alle kleuren en soorten. Grote stappen snel thuis, dus met naalden nr. 7 en wol voor naalden nr. 4 schoot het aardig op. Na een paar weken deed het geheel – toen al zo’n 60 cm – pijn aan ieders ogen. Dit weekend tijdens de voorstelling heb ik ook gebreid, en dat heeft voor wat gaten gezorgd, want hier en daar heb ik wel een steekje laten vallen, gelukkig niet in mijn tekst.

De grootste vraag wordt wel wat ik er nu mee ga doen. Het is lang, zie de foto: twee en een halve meter breisel. Lang genoeg voor een sjaal, maar heel eerlijk, ook gewoon lelijk. Dat wordt een leuke advertentie bij Marktplaats: in de aanbieding, breisel van ongeveer twee en een halve meter, maar drie keer gebruikt tijdens een toneelvoorsteling. Voor alle doelen bruikbaar, sjaal, wikkelbaar vest of deken voor een heel smal persoon.
*ja, ik heb er al eerder over geschreven in het kader van de wekelijkse WOT 

Denken en doen

Het zijn twee dingen. Het lijkt zo eenvoudig, ’s ochtends kwiek en fit onmiddellijk uit bed stappen, yogamatje uitrollen en vervolgens fijn wat oefeningen doen. In plaats daarvan draai ik de wekker zijn nek om en blijf nog even liggen.
Harde maatregelen? Wekker een eind van het bed af zodat ik eruit moet om hem af te zetten?
Het proberen waard.

Zwaar

Ondanks de toneelweek, van repetitie, generale en voorstellingen twee keer wezen trainen. En toch viel de training op vrijdag tegen. Het kunnen de twee wijntjes van donderdagavond (generale) zijn geweest, het kan ook zijn dat we weer begonnen met een intervaltraining. Weer 4 ½ km/u om mee te starten, maar ik kreeg van P dit keer 11 ½ km/u als rensnelheid met jumpsquats tussendoor en dat bleek toch een beetje zwaar, misschien zelfs te zwaar te zijn. De trap from hell daarna was ook een regelrechte hel, reden dat ik na twee minuten op pauze drukte. Ik trok het gewoon niet meer. Ik weigerde op te geven daarna, maar het resterende half uur was ongekend zwaar. Ik heb alle oefeningen gedaan, maar tussen alle oefeningen heb ik staan uithijgen. P vroeg al of het kaarsje uitging, en nee, dat was nog niet het geval, maar het was wel aan het flakkeren.

Overigens ben ik iets aangekomen: 84,9 kg.

Totaal: 117 dagen

Beetje ziek

De week begonnen met een prachtige hoest, waardoor ik zondag als een ziek vogeltje op de bank zat, in plaats van in onze repetitieruimte voor een dag van repetities. De hele week werd hoesterig. Midden in de nacht wakker worden van het hoesten en zo, wat knap vermoeiend is en ook wat lastig. Vrijdag uiteindelijk bij de dokter terecht gekomen om te horen dat het een luchtweginfectie is en geen keelontsteking waar ik eigenlijk bang voor was. Ben naar huis gestuurd met een hoestdrank.
Trainingsschema is een zootje, ik ben één keer geweest en heb ongeveer op halve kracht gedraaid. De sauna erna was lekker en hielp wel.

Vrijdag
Gewicht: hetzelfde als de vorige week. Keurig vind ik. Vetpercentage was omlaag volgens de weegschaal op de sportschool en dat was goed volgens P. Ik heb met hem afgesproken dat ik de komende zes weken eraan ga werken onder de 80 kg te komen. Over zes weken zitten we aan het einde van deze derde serie trainingen. De tijd vliegt.
Ik heb hem gemeld dat ik verkouden ben, maar dat hield hem niet tegen om me stevig aan het werk te zetten. De intervaltraining op de loopband waar ik mee begon was zwaarder dan ooit, afwisselend 30 sec op 4 ½, 45 sec op 11 km en jump squats tussen door. Vervolgens roeien, ook zwaarder dan ooit: 500 m in 2 min 10. Zonder verkoudheid was dat 2 minuten geworden, zoveel rekening hield hij er mee. Lief toch…?
Daarna nog een stevig stukje cardiotraining. Aan het eind van de training was die verkoudheid er wel grotendeels uit door het zweten.

Mijn frustratie van de dag (eigenlijk al een paar weken) is de plank die ik tot ongeveer 50 seconden volhoud. Als ik een nieuwe poging doe is het vrijwel altijd korter. Die plank wil ik dus een minuut vol gaan houden. Minstens.

En jij? Heb je ook een fitness frustratie?

Totaal: 111 dagen

Beetje moe

Kenmerkend voor deze week: vooral weinig geslapen. Keurig om 11 uur in bed liggen en om 12 uur nog naar het plafond liggen staren, drie keer wakker worden ’s nachts. Ik heb het 1 keer gehad dat ik om 6:15 wakker werd en lekker lag te soezen en plotseling klaar wakker was. Ik realiseerde me dat ik de avond tevoren de accu van mijn fiets vergeten was, die had aan de oplader gemoeten. Wat doe je dan? Je gaat eruit en legt hem aan de oplader en kruipt weer terug in bed. Ik heb het gered tot mijn werk. Maar dat was dus wat vermoeiend.

Qua eten was het makkelijk deze week, want ik heb twee keer ergens anders gegeten, maar het betekent wel dat ik het niet zo goed in de hand heb en daar word ik wat onrustig van.

Vrijdag: goede dag: 84,5 kg, betekent dus 2 ons aangekomen, maar ja, ik was vorige week 1,3 kg afgevallen. Nog steeds onder de 85 kg en daar wil ik ook onder blijven.

Er komen wel drukke en onregelmatige weken aan. Bij toneel komt de voorstelling eraan en ik weet precies hoe dat gaat.
Donderdag is de generale, dus daarna naar de kroeg om het door te spreken en te beloven dat het allemaal beter gaat de volgende dag.
Vrijdag: première, dus zijn we helemaal uitgelaten en gaan we naar de kroeg om het te vieren.
Zaterdag tweede voorstelling, we zijn al wat makkelijker, dus het valt wat tegen en we gaan naar de kroeg om het niet te vieren.
Zondag: laatste voorstelling, daarna met zijn allen uit eten – en drinken.
Oh, en als ik één van die dagen vóór 1 uur op bed lig, mag het in de krant.
Tel daarbij dat ik komende twee zondagen mag repeteren en mijn sportschema dus ernstig in de war wordt gegooid… Zucht.
Ik heb er met P over gepraat vandaag, me gerealiseerd wat het zou betekenen en me daarna voorgenomen om het niet uit de klauw te laten lopen.
Tikkeltje neurotisch, maar ik heb voor de komende weken dus al trainingen in mijn agenda gezet.

Totaal: 103 dagen

Waarom ik het allemaal doe

Ruim een jaar geleden ging ik weer aan het werk na bijna achttien maanden thuis te hebben gezeten. Thuis zitten is niet goed voor een mens. Te veel eten, te weinig energie, te weinig beweging.
Ik ben lang bezig geweest met de Weight Watchers, maar dat had ik opgegeven omdat ik er geen puf meer voor had. Sindsdien was het bergaf gegaan met mijn gewicht en mijn energieniveau. Een aantal blessures aan mijn knieën en mijn rug zorgde ervoor dat ik helemaal niet meer in de sportschool kwam.
Toen ik weer begon met werken, was ik het zat, ik wist dat ik veel te zwaar was maar wilde niet eens op de weegschaal gaan staan. Mijn energieniveau was nul en ik vond dat ik weer wat moest gaan doen. Om een stok achter de deur te hebben, begon ik weer met een personal trainer, P dus. En moest ik op de weegschaal staan… die boven de 100 kg aangaf. Ik wilde niet eens kijken, die eerste keer. Maar het ging eraf. Langzaam, maar het ging er wel af en dat was mijn bedoeling.
Half juni van dit jaar kreeg hij me zover dat ik begon met een nieuw dieet, waarin het aantal koolhydraten fors werd teruggeschroefd. Geen brood, geen rijst, geen pasta, geen aardappelen. Gelukkig werd dat later wel anders, maar zeker de eerste twee weken helemaal niet, en het hielp. Begin juli zat ik onder de 90 kg, de mijlpaal van 85 kg heb ik deze week bereikt. Op weg naar de volgende mijlpaal van 80 kg, met tussendoor nog even dat record van de Weight Watchers: 82,1 kg.

Het is niet alleen compleet anders eten, maar ook hard werken bij het sporten. Zeker bij de wekelijkse sessie met P krijg ik het hard te verduren. Maar bij mijn eigen sessies is het ook wel eens lastig. Af en toe wordt het op zondagochtend wel eens zondagmiddag voor ik zuchtend mijn sporttas inpak en naar de sportschool vertrek. Ik tweet er wel eens over en dan krijg ik bemoedigende tweets terug. Zat mensen die het ook wel eens lastig hebben. Door de week ga ik op dinsdag of donderdag na het werk.
Ik voel me beter, heb meer energie en daarom is het al die moeite wel waard. Afvallen is hard werken.

Totaal: 98 dagen