Nieuwe week, dag 1

Nieuwe week, nieuwe kansen, ik ga er gewoon weer voor deze week. Het was alleen wat moeilijk wakker worden vanochtend. Goed geslapen, heel goed geslapen.

Eén voordeel van de lunch ’s avonds voorbereiden, je hebt ’s morgens meer tijd. Om kwart voor acht draaf ik de deur uit, richting fietsenhok waar mijn elektrische fiets staat.

Om half negen zit ik op het werk en open mijn mail. Het is vrijdag druk geweest. De mailbox loopt weer over, maar dat heb ik gelukkig tegen het einde van de ochtend weggewerkt.
Er wordt meegedacht: een collega heeft foto’s gestuurd van sla-recepten. Met wat kunstjes zijn ze goed te gebruiken voor koolhydraat-arme recepten.
Bij de lunch zie ik drie collega’s die bewonderende geluiden laten horen over de 1,9 kg die eraf is. Ik heb voor vandaag tonijnsalade bedacht, maar dat is wel de salade met de meeste ingrediënten, dus ik ben weer 10 minuten bezig.
De rest van de dag heb ik het gewoon druk, het vieruurtje (restant van de komkommer en paprika) snij ik om half vijf aan stukken. Om vijf voor vijf krijg ik nog een mail die ik om kwart over vijf afsluit. Opruimen en wegwezen en helaas in de regen belanden. Klein leed. Niet stilgestaan om een foto te maken.

Het schema voor de rest van de week is wat lastig. Morgen uit eten voor twee afscheid nemende collega’s, gelukkig in een wok-restaurant, kan ik zelf nog bepalen wat ik eet. Woensdag bij mijn woensdagse kok, die er rekening mee houdt. En donderdag wil ik ook gaan sporten, maar is er ook toneel, dat pas om negen uur begint en tussendoor moet er nog gegeten worden. V&D heeft salades… Werk, eten, trainen en toneel loopt op die dag naadloos in elkaar over. Ik zit me af te vragen of ik niet een beetje te hard van stapel loop. Drie keer trainen in een week? Het zou wel een prestatie zijn. Ik laat het van mijn energie van de rest van de week afhangen.

Totaal: 8 dagen

Even wat anders, dag 7

Dag 7 alweer en ik zit te bedenken wat ik ga doen. Het plan was op de fiets naar de sportschool en daar de Zumba les en de Body Balance les doen, maar zoals het weer er nu uit, wordt dat met de tram naar de sportschool. Wat een baggerweer. En dat voor de langste dag van het jaar.

Baggerweer voorbij, naar de sportschool. Voor de eerste keer in jaren weer bij een Zumba-les, Zumba-les, Zumba-knoop tweet ik later. Half uur gedaan, toen eruit gelopen in stomme verbazing over wat ik eigenlijk aan het doen was. Daarna toch ook maar Body Balance gedaan en nog gezwommen, maar niet veel want ik had honger.
De zaterdag en zondag heb ik maar gereserveerd voor ingewikkelde lunches met dingen die je eigenlijk in de koelkast moet bewaren. Niet te doen voor doordeweeks, dus vandaag sla met rosbief en een dressing van rode tapenade die ik moet aanlengen met kokend water.
Diner wordt bloemkool met biefstukpuntjes gemarineerd in een mengseltje van kruiden en ketjap, ja ja, ik eet duur deze weken.

Mijn goede voornemen voor deze week: een beetje op tijd naar bed, en daarom zit ik dus om 2 minuten voor 10 achter mijn computer dit blog af te maken.
Ik beloof voor morgen een nieuwe titel.

Even wat anders, dag 6

Zaterdag: boodschappen, was, nuttige video’s bekijken over het bewaren van sla, menu voor de volgende week in elkaar draaien (makkelijk: groente, vlees) en voor de rest een makkelijke dag. De vriendin wiens keuken dit weekend verbouwd zou worden heeft het een maand uitgesteld, haar vriend heeft net een baan gekregen en wil zich even daarop concentreren.
Dus ik kan mijn dag besteden aan de was, boodschappen, vitrage bestellen bij de Kwantum en plannen voor de afwas. De afwas zelf komt denk ik morgen aan de beurt.

Vanavond weer toneel, hopelijk niet zo’n draak als gisteravond, daar heb ik over gedroomd.

Het nuttige eten houd ik tot nu toe goed vol. Ik begin zelf wat recepten te verzinnen. Het is heel makkelijk de bestaande receptenlijst zo te verbouwen dat ik elke dag wat anders heb. Heb wel het vermoeden dat die slag toch een beetje minder word als ik daar drie weken mee bezig ben, maar we zullen het zien.

En minder energie? Kan het nog steeds niet echt merken. Niet dat ik nu aan het hyperen ben, maar ik zit op redelijk normaal energieniveau en slaag er best in van elke dag weer een leuke dag te maken.

Even wat anders, dag 5

De vrije vrijdag, daardoor is het ontbijt wat later. Ook heb ik wat rust vandaag, maar ik moet me door allerlei afspraken ook drie keer in de rondte draaien de hele dag, dus dat wordt leuk. Het begint al met een vergadering om 12 uur, daarna sportschool, afspraak met P en vanavond het theater in, een voorstelling waar ik een recensie voor moet schrijven.
Dank zij de drie rondjes een vroege lunch, ik heb een gekookt ei bewaard voor na de training. Ervaring leert dat het nodig is. Na de eerste afspraak is het racen naar de sportschool, dan kan ik daar alvast wat doen voor P en ik met de training beginnen. Voor die training is er trouwens het weegmoment.

Weegmoment

Het is een joepie-moment! Er is 1,9 kg vanaf!!!!
Komende week gaan we vrolijk door met hetzelfde menu van deze week. Dus geen boterhammen, zucht. Ook geen fruit, zucht. Maar wel 1,9 kg eraf!!!!! Ik zit op 91,1 kg.
Ik vind eigenlijk een beloning wel op zijn plaats. Maar wat dan? Daar ga ik nog even over verzinnen.
Oh, en het stuk dat ik vanavond heb gezien in het theater, dat was absoluut geen beloning, meer een martelavond.

Even wat anders, dag 4

Note to self: eerder in slaap vallen. Het is wat moeilijk vanochtend, ik heb eigenlijk heel veel koffie nodig, maar zit weer aan de groene thee. Mijn maag vertelt me dat ik iets meer had moeten eten dan de kwark met muesli. Misschien nog een eitje erbij, dat nog in de keuken ligt en waar ik dus niets aan heb op dit moment. Zucht.

De lunch wordt in ieder geval weer gevuld met 10 minuten snijwerk en een andere vriendelijke collega die me uit toe lacht. Tijdens de lunch besluit ik ook een paar uur vrij te nemen ’s middags omdat ik eigenlijk gewoon moe ben. Pas later bedenk ik me dat dit wel eens door die mindere energie kan komen waar P het over had. Eigenlijk wel logisch dat het een paar dagen duurt voordat je het merkt.

Iets anders, ik lees het blog van Peter Pellenaars, de man van de #50books-vragen, maar dat zijn niet de enige stukken die ik lees. Hij is op dit moment bezig met bloggen over Leo Babauta en diens nieuwe boek Zen Habits – Mastering the Art of Change, aangezien het een echt doe-boek is en hij zijn vorderingen wil delen.
Het heeft me aan het denken gezet. Wat Peter zei over motivatie:

“Het is goed om een doel voor ogen te hebben om gemotiveerd te raken. Maar het kan ons gaan hinderen bij het gemotiveerd blijven. Al snel zullen we merken dat de dagelijkse praktijk van de gewoonte die we proberen onszelf aan te leren mijlenver (letterlijk en figuurlijk in sommige gevallen) afstaat van wat we ons erbij voorstellen.”

En dat is er eentje die ik mee kan nemen. Ik ben toch wel vrij impulsief en kan heel enthousiast raken over iets en vervolgens, bijvoorbeeld omdat het niet loopt zoals ik denk dat het gaat lopen, er totaal de motivatie voor verliezen. Dat is een punt waar ik aan moet denken terwijl ik bezig ben met koolhydraten minderen, trainen, afvallen, af en toe wat minder afvallen. Dan moet ik bedenken waarvoor ik het doe: omdat ik degene ben die lekkerder in dit velletje wil gaan zitten. Dat gaat lukken als er wat minder mij is. Met andere woorden: als ik morgen geen gram ben afgevallen, niet meteen de moed verliezen, maar even aan dit stukje denken en waarom ik het ook alweer doe. Proberen mijn huidige gevoel te waarderen. Ook omdat ik met al het eten en trainen me wel erg lekker voel.
En ik ga Peter nog een keer citeren: “Dit is waar je nu staat. En dat kan heel positief uitvallen wanneer je het maar los ziet van waar je ooit denkt te eindigen. Zonder oneerlijke concurrentie van een ideaalbeeld hoeft de realiteit helemaal niet hard te zijn.”
Een mooie om voor vandaag mee af te sluiten. Morgen weer een dag, met trainen… en wegen…

Even wat anders, dag 3

De dag begonnen met een ander ontbijt: roereieren met paprika en champignons. Ze zijn beter gelukt dan de eerste keer.
Een gisteravond begonnen hangout-gesprek met een vriendin wordt vanochtend voortgezet, de onderwerpen zijn wat uiteenlopend: personal trainers, tandartsen, ploepjes, pasta en volkoren biscuitjes.

Ik meld P ondertussen dat ik droom van pasta. Ik krijg een knipoog-smiley terug. Fijn. Ik krijg plotseling zin in boksen.

De lunch is vandaag om erg vrolijk van te worden, geitenkaas, walnoten, komkommer, de onvermijdelijke sla. Een tweede collega om me uit toe te lachen. Gelukkig meldt ze ook dat ze een heerlijk slarecept heeft, ze gaat het mailen.
Ik ben overigens weer aardig hyper, dus dat energie verliezen merk ik nog niet echt.

Na de lunch toch maar weer aan het werk na me even ongerust te hebben gemaakt over mijn voornemen van dagelijks bloggen. Heb ik nog wel wat zinnigs te zeggen na drie dagen?
Daar komt bij dat ik gisteren tussendoor nog wel eens tijd had, en het vandaag gewoon druk was. Totaal geen tijd om wat te schrijven en vanavond met de toneelrepetitie kan ik het wel schudden. Tussendoor kan ik gelukkig aan de tafel aanschuiven bij de kokkin die ik gisteravond al had gezien. Koolhydraatarm! Yes! Helaas gaan de andere vier wel los bij het dessert. Stracchiatella! Slagroom! After Eight! Aardbeien! Maar ik houd me sterk. Ik krijg wel steeds meer zin in boksen.

Even wat anders, dag 2

Vandaag wordt wat moeilijker en dat ligt niet alleen aan het feit dat ik wat weinig heb geslapen. Ik lag om 11 uur in bed, om 12 uur lag ik nog naar het plafond te staren en dan is die wekker om half zeven toch wel heel vroeg.
Nee, een collega neemt afscheid vandaag en aangezien ze Frans is, heeft ze wat “French viennoiseries” meegenomen. Lees: croissantjes, chocola met nootjes erin en nog iets van bladerdeeg. Ik ben er even met mijn neus boven gaan hangen.
Dat was helaas niet genoeg, want de lunch laat nog even op zich wachten en mijn maag knort. Toch ietsje meer muesli bij het ontbijt dan die ene voorgeschreven eetlepel die in de kwark is gegaan?
P heeft dan misschien toch gelijk, hij zei dat ik me wat energieloos zou gaan voelen. Gisteren was ik eerder hyper, vandaag is dat toch wat minder.
Van de lunch word ik weer wat vrolijker, al was het alleen maar van de collega die tegenover me zit en me uit toe zit te lachen.
Die lunch is even werken, maar dan heb je ook wat. Twee gekookte eieren inclusief dat ene ei dat enorm gebarsten is gisteren en verder paprika, tomaat, komkommer, uitjes, sla, voornamelijk rucola, oh, en even uitschieten met zout en peper.

En verder: proberen niet aan eten te denken, dat laatste tussendoortje – een restant komkommer en paprika – zo lang mogelijk uitstellen, en blij zijn dat het vanavond vroeg eten is: er moet vergaderd worden vanavond.

En daar ben ik mijn kokkin van de woensdag tegengekomen die me heeft beloofd iets te maken dat zonder pasta of rijst of zo gegeten kan worden. Ben helemaal blij met deze vriendin die elke woensdag voor de toneelrepetitie voor ons kookt.

Even wat anders, dag 1

Het kriebelde ineens, vanavond tijdens #blogpraat, het wekelijkse twitterchatuurtje op maandagavond. Iemand had het over iedere dag bloggen als uitweg uit een blogdip en ik dacht: dat kan ik ook. Daarbij dacht ik vooral aan mijn personal trainer, Pedro, die hierna echt alleen nog maar P genoemd gaat worden. Dat is namelijk degene die ervoor gezorgd heeft dat ik overgestapt ben op een nieuw dieet. Ik realiseerde het me niet helemaal toen hij het uitlegde, maar die boterhammen, pasta, rijst, aardappelen, de dagelijkse kost dus? Even als voeding uitgebannen, met als resultaat dat ik nu ’s avonds in de keuken sta en mijn ontbijt en lunch voor de volgende dag sta voor te bereiden.

Ontbijt: kwark, kwark, nog meer kwark. Magere kwark dus. Ik heb zaterdag bij Albert Heijn het verschil tussen magere kwark en magere Franse kwark staan bestuderen. In magere Franse kwark zit wat meer vet, koolhydraten en suiker, geen wonder dat ie lekkerder is.

Lunch: sla met komkommer, tonijn, ui, tomaat, walnoten, geitenkaas, ei, rosbief, tomatentapenade, paprika, olijven (vind ik niet lekker), pijnboompitten (ook niet lekker), gerookte kalkoen, dit niet allemaal tegelijk natuurlijk, mengen en opeten. Maar eerst een half uur in de keuken staan om het voor te bereiden.

Diner: groente wokken, stomen, grillen en kip of vis of biefstuk of nog meer kip. Kruiden naar behoefte toevoegen. Dus ik heb worteltjes en bloemkool en broccoli en peultjes en paprika en ui in alle combinaties en vormen al uitgeprobeerd.

Nog zo’n leuke van P: sla het fruit even over. De bedoeling is dus dat ik hier van ga afvallen en dat zal vrijdag toch wel moeten blijken, want anders heb ik voor niets twee bakken met heerlijke aardbeien ingevroren. En die wilde perziken die ik normaal door de kwark gooi…
Moet je ook eens proberen, twee wilde perziken aan stukjes snijden en in een plastic bak, op bakpapier leggen voor de diepvries. Het stukje dat niet meer paste heb ik opgegeten.

Ik vrees wel een beetje dat de sla na een week mijn neus en oren uitkomt en hoop dat ik de volgende week ietsje meer mag eten. Twee korreltjes pasta of een kwart aardappel bijvoorbeeld?

Oh ja, dag 1 was eigenlijk zaterdag, toen heb ik nog gesmokkeld en brood genomen, maar zondag niet meer en vandaag was het blogidee daar, dus heb ik dit dag 1 genoemd.

#50books zomerleeslijst 2015

Vraag 24:
Welk boek mag volgens jou niet ontbreken op de #50books zomerleeslijst 2015?

Tolkien - The Lord of the RingsEen vraag die ik wel moest beantwoorden.
Mijn weersverwachting: lange zonnige dagen, uitstekend geschikt om ’s avonds bij thuiskomst op het balkon te gaan zitten waar ik vanaf ongeveer 4 uur volop zon heb. Mijn kast met nog te lezen boeken staat vol en mijn e-reader ook, dus ik heb volop te kiezen. Maar wat ik ook maar weer eens tevoorschijn trek: Tolkien, The lord of the Rings trilogie.
Toen de films net uit waren, heb ik de Engelse editie gekocht. De Nederlandse editie stond al jaren in mijn kast, maar de vertaling kon me niet bekoren. De Engelse editie wel, ik heb hem drie keer gelezen, hij is geloof ik zelfs een keer mee geweest op vakantie.
Vandaar mijn nominatie voor de zomerleeslijst, J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, en als we dan toch bezig zijn: The Hobbit, die heb ik namelijk ook nog in een Engelse editie liggen.

Managing the One-Person Library

Managing the One-Person LibraryLarry Cooperman (2015), “Managing the one-person library”, Amsterdam: Chandos Publishing (Chandos Information Professional Series)

Dit boekje richt zich op solo-bibliothecarissen die een kleine bibliotheek moeten runnen en onderhouden. Onderwerpen van de hoofdstukken van dit werkje zijn bijvoorbeeld marketing, professionele ontwikkeling, collectievorming, IT, catalogiseren en tijdschriften (in hetzelfde hoofdstuk) en personeel. Die laatste is een vreemde eend in de bijt in een boek over solobibliothecarissen, maar is ook weer gericht op vrijwilligers.
Cooperman – een ervaren solo-bibliothecaris – wilde zijn ervaringen delen met andere solo-bibliothecarissen.

Als solo-informatiespecialist in een groot commercieel bedrijf zou dit voor mij een nuttig boekje moeten zijn. En dat was het op zich wel, maar eigenlijk ook niet. Het boek zet keurig netjes op een rijtje waar het in het werk allemaal om gaat. Maar het gaat meer over het beheer van een bibliotheek en niet zo zeer over de inhoud, namelijk informatiemanagement. Het beheer van de bibliotheek is voor mij een bijzaak. Een bijzaak die ik wel moest leren toen ik in deze baan begon, maar niet het belangrijkste is in mijn werk. Mijn doel is mijn collega’s duidelijk te maken welke informatie we in huis hebben en kunnen krijgen.

Nog een nadeel van dit boek: het is uitstekend te gebruiken als je net begint als solo-bibliothecaris/informatiespecialist/informatiemanager. Werk je zoals ik, al jaren bijna alleen of alleen, dan is het minder goed te gebruiken, want dan worden er toch een aantal open deuren ingegooid.
“Learn to adapt to change” (p. 5) dat moet je niet alleen doen als solopersoon, maar ook als één van vele informatiespecialisten. Ik geloof niet dat ik een beroep kan opnoemen waar in twintig jaar tijd zoveel veranderingen zijn opgetreden als in dit werk.
Een ander nadeel: de case studies zijn niet altijd nuttig omdat het niet mijn ‘line of work’ is. Cooperman noemt wel diverse voorbeelden voor solobibliotheken, zoals openbare, school- en universiteitsbibliotheken, maar zijn casestudies komen bijvoorbeeld niet uit bedrijfsbibliotheken waar mijn werkkring en dus interesse ligt. Dat is niet te verwonderen, want hij is zelf solobibliothecaris in een academische bibliotheek, dus zijn netwerk ligt ook daar, maar voor het zijn wel heel andere situaties.

Was het nou nuttig, kan ik mezelf afvragen? Ja, want ik had wel wat aan de literatuurverwijzingen in het boek die me verwezen naar tijdschriften die ik niet kende, artikelen die bijzonder interessant waren en ook blogs waar ik nog veel meer nuttige informatie kan vinden. Want die regel van Larry Cooperman hanteerde ik al: blijven leren. Het internet is rijk aan informatieve blogs, zeker voor informatiespecialisten.

Een artikel met infographic over het boek kun je hier vinden.
Elsevier verkoopt het boek hier als boek en e-pub en hier in hoofdstukken.