#WOT deel 21: Publiek

In de serie Write on Thursday is dit deel 21

Pu•bliek (het; o; meervoud: publieken)
1 de mensen, de bezoekers enz. in een openbare zaal, een stadion
2 het volk, de massa
3 in het publiek optreden in het openbaar

Ik reken mezelf tot redelijk braaf en aandachtig publiek bij theatervoorstellingen. Ik speel zelf amateurtoneel, ik weet dat het fijn is als het publiek de aandacht bij die mensen op het toneel heeft.
Ik kan me aansluiten bij Martha, publiek hoort bij theaterergernissen. Al die ergernissen herken ik ook wel, maar ik heb toch een aanvulling die met stip nummer 1 kan worden in een top-8.

Herkent u het? Fijne voorstelling gezien, en dan doel ik vooral op musicals, want daar lijkt het toch het meest voor te komen. U heeft genoten en u zit nog na te genieten en luid te klappen en om u heen gaat – bijna – iedereen overeind. Nee, niet iedereen, want u houdt stand. U heeft geen last van uw voeten of uw rug, maar staan hoort bij een voortreffelijke voorstelling, niet bij iedere voorstelling die u bezoekt.

Zo, ik heb gezegd.

Wat ik iedereen nog wil aanraden: lees Herman Pieter de Boer, in zijn bundel Artiestenuitgang, vind je het verhaal De dame die niet van staande ovaties hield. Hij kan het veel beter verwoorden dan ik.

#WOT: betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen.
Het woord van deze week: http://www.drspee.nl/wot-deel-21-publiek.

#WOT deel 14: Pasen

#WOT deel 14: Pasen

Al een tijdje wilde ik meedoen aan #WOT: Write on Thursday. En deze donderdag had ik daar de tijd voor.

Zoekend naar de #WOT van deze donderdag op twitter blijkt het ook voor World of Tanks te worden gebruikt, @drspee met haar #WOT vond ik met moeite terug in deze brij van #hashtags.

Het woord van deze donderdag was Pasen, het belangrijkste Christelijke feest van het jaar, naast Kerstmis één van de belangrijkste feesten.
Wat heeft dat voor betekenis voor me? Niet veel eigenlijk. Ik ben hervormd gedoopt, maar heb geen kerkelijke opvoeding, en die Paasdagen hadden hooguit de betekenis van een extra vrije dag.

De laatste vijf jaar heeft de EO onbedoeld gezorgd voor een extra traditie in de vorm van ‘The Passion’. Het is de titel van een Nederlands muzikaal-bijbels evenement dat sinds 2011 jaarlijks op Witte Donderdag wordt gehouden, telkens op een andere locatie. in de eerste editie in 2011 werd de rol van Jezus door Syb van der Ploeg gespeeld, in de vijfde editie van 2015 speelt Jim de Groot de rol van Jezus.

De vrijdag is een werkdag voor mij, mijn werkgever is niet Christelijk en dus mag ik vrolijk naar Nootdorp fietsen.

De zaterdag voor Pasen is gewoon een gezellige vrije zaterdag, ik ga met vrienden weer een rondje Kolonisten van Catan spelen, het zoveelste rondje sinds jaren. We houden geen score meer bij, het is voor de Olympische gedachte.

Deze Paas-zondag wordt denk ik een pyama-zondag, even rustig aan, geen gedoe, geen gerommel, lekker rustig voor mezelf.

De paas-maandag is voor een vriendin, zij viert deze maandag haar zestigste verjaardag, zo’n soort verjaardag waarbij ik voor mezelf zoiets had, waar blijft de tijd. Haar zus (mijn leeftijd) ken ik vanaf mijn dertiende, vriendin is negen jaar ouder, en zestig, nogmaals, waar blijft de tijd.

En dat is dan de Pasen voor me.

#WOT: betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Het woord van deze week vind je hier.

#50books vraag 12: de oudste

Vraag 12: Wat is het oudste boek in jouw verzameling?

Het is weer een leuke vraag in de #50books serie van @petepel. Heb ik oude boeken? Een vraag waarbij Librarything me kan helpen. Boekengek die ik ben heb ik mijn hele verzameling in Librarything gezet en moet het heel makkelijk te vinden zijn.
Ik kwam bedrogen uit. ‘De Katjangs’ van J.B. Schuil meldt Librarything me, dat is in 1912 gepubliceerd. Ja, tot ik het uit de kast haal: ik heb een elfde druk, de Koninklijke Bibliotheek kan me vertellen dat de tiende druk uit 1962 stamt, die elfde druk is waarschijnlijk ongeveer even oud als ik.
‘A history of Europe’ dan? Die is uit 1935. Nee dus, het is een herdruk uit 1979.
‘Rebecca’ van Daphne du Maurier dan, 1938. Weer mis: Nederlandse vertaling zonder jaar.

Gelukkig is de volgende greep in mijn digitale boekenkast wel goed: ‘Het scherm gaat op’ van Cas van Dijk. Een boek dat ik in 2009 op de boekenmarkt op het Voorhout in Den Haag heb gevonden. Ik zoek altijd romans die over toneel en theater gaan, een tic van me die ik als redacteur van een amateurtoneelblad heb opgepikt. Dit was een leukerdje die de paar euro wel waard was. En dat is dus het oudste boek uit mijn verzameling.

Cas van Dijk - Het scherm gaat op

#50books vraag 10: die series

Het derde seizoen alweer van #50books en ik heb besloten te smokkelen. In 2014 heeft @drspee prachtige vragen gesteld en van een aantal heb ik beginnetjes staan. Ik wilde ze keurig in volgorde beantwoorden. Nou, dat ga ik dus smokkelen. De reden daarvoor is de prachtige vraag die op deze geweldige zonnige zondagochtend is gesteld.

Wat zijn de problemen waar jij last van hebt als boekenwurm?

Ik lees heel veel fantasy, ik kan me helemaal verliezen in dit soort boeken. Al vanaf het begin kan ik me ergeren aan schrijvers die denken, “kom, we zullen er eens een extra deel bij stoppen”.

David Eddings, de schrijver door wie ik op fantasy ben gevallen: de Belgariad, vijf delen, eerste deel in 1983 uitgekomen, vijfde en laatste deel in 1987. Wat doet de man? Hij begint een nieuwe serie met dezelfde personages, de Malloreon, eerste deel in 1987 uitgekomen, laatste deel in 1991. Mijn ongeduld was zo groot dat die laatste er staat in een afwijkend formaat, geen kleine pocket, maar een grote pocket.

Schrijvers waarbij het volstrekt niet duidelijk is hoeveel delen het worden: in dat kader ben ik blij dat ik nooit aan Robert Jordan ben begonnen. Waar zit die man nu? Deel 12 of zo?
Eileen Wilks heb ik me wel aan gewaagd, haar Lupi-serie: deel 10 ligt in de kast en is al gelezen. En ik heb al gezien dat ik er eentje achterloop.

Schrijvers die zich niet aan hun belofte houden: in die hoek zit Diana Gabaldon, wiens Outlander reeks nu een tv-serie is geworden. Leek vijf delen te worden, deel acht ligt nu klaar om gelezen te worden, maar ja, eigenlijk moet ik de hele serie weer lezen omdat ik de helft ben vergeten. Saillant detail, de serie verhuisde bij American Book Center in Den Haag in de loop der jaren van de fictie-afdeling naar de afdeling romances.

Overigens kan het ook omgekeerd. Brent Weeks, schrijver van de Night Angel Trilogy, die zich keurig aan zijn belofte hield: drie boeken. Goedzo Brent. Alleen jammer dat ik aan het eind van het derde deel een bijzonder onvoldaan gevoel overhield vanwege alle losse eindjes die op zijn zachtst gezegd waren afgeraffeld. Daar had Brent van mij rustig nog een deel aan mogen wijden.
Genoeg ergernissen voor deze prachtige zondag. Ik ga genieten van het mooie weer.

#50books is in 2013 begonnen door @petepel, in 2014 voortgezet door @drspee en in 2015 weer overgenomen door @petepel

Sporten en slapen

Vrijdagavond, sportavond. Ook deze vrijdagavond. Ik ben vroeg, mooi op tijd om even op de roeimachine te zitten en om warm te blijven even te fietsen. Warmer dan ik op de hele vochtige rit naar de sportschool ben geweest.

Ik zit er enigszins doorheen, het is de hele week laat geworden, woensdagavond vierde A. haar verjaardag, in de kroeg, reuze gezellig, maar ik lijk mijn vermogen tot tellen te verliezen in de kroeg. Te veel wijn dus en te laat dus.
Donderdagavond, As you like it van het Nationale Toneel in de Koninklijke Schouwburg met oud-collega J. Lekker gegeten maar wel bewust ingehouden met de wijn. Het stuk was prachtig en had maar één nadeel, het duurde tot 20 over 11. Het was kwart voor 1 eer ik in bed lag. Die wekker ging wel mooi om half 7! En ’s avonds sporten, met Pedro, die ik van tevoren had verteld dat ik last heb van mijn arm en schouder, die moeten dus even ontzien worden. Maar de rest pakt hij aan. En goed ook. Ik sta aan het eind van de drie kwartier hijgend en puffend in de sportschool. Daarna nog even die weegschaal. Ben wel benieuwd na twee weken niet wegen. Yes, 1,2 kg eraf. Daarna hijs ik me in mijn badpak en ga in het zwembad liggen. Serieus zwemmen kom ik nauwelijks aan toe, te moe. De sauna daarna is ook lekker, maar ik val bijna in slaap.

Pas de dag erna besef ik dat de combinatie van het weinige slapen en de meer dan stevige training me gewoon de das om gedaan heeft. De wetenschap is er wel hoor, goed slapen hoort bij een normaal leefpatroon en zou me ook moeten helpen met afvallen. Maar ja, de verleiding om ’s avonds wat langer te blijven bankhangen is groot.

Moraal van het verhaal? Vroeger naar bed gaan. Goede raad van één van de twitteraars in mijn tijdlijn opvolgen en computer-, tablet- en telefoonschermen laten voor wat ze zijn na 10 uur. Dat is in ieder geval een start. En dan? Verder gaan maar weer. Het knopje is om, dit is gewoon een dip die er bij hoort.

Dag heleboel zullen we maar zeggen

Lang, lang geleden was ik begonnen met de Weight Watchers en dit blog, dat was in augustus 2009. Toen had ik het heilige voornemen elke week te gaan bloggen over mijn afvalpogingen en de vorderingen daarbij. Vandaag heb ik het allemaal weer terug gelezen, daar had ik geen uren voor nodig, want het was niet zo veel, 24 postjes in 5 jaar.

Vorderingen

Op en neer zoals het bij afvallen hoort. In het oude blog las ik cijfertjes die als muziek in mijn oren klinken, 88, 87, kan me vaag nog iets van 86 herinneren. De harde waarheid: 95,8 kg, twee weken geleden gewogen bij Health City waar ik weer ijverig sport. En dan ga ik het niet eens hebben over die eerste keer dat ik weer op de weegschaal stond na tijden en er drie cijfers voor de komma stonden.

Sport

Ja, dat is me wat. Na Nanda (personal trainer in 2009) heb ik Pedro, hele aardige jongen, behalve personal trainer ook fysiotherapeut, wat heel handig is met knieën waar ik op ben gevallen, een rug waar ik doorheen ben gegaan en de nodige spierpijn na nieuwe sporten, zoals een les Body Combat. Elke vrijdag beul ik me af in drie kwartier, vind het nog lekker ook en ga nog een extra keer in de week rare dingen doen zoals intervaltraining op de loopband (halve minuut joggen, minuut rennen en dat zes minuten lang). Daarna doe ik ook nog wel andere dingen. Twintig minuten lopen, fietsen, zwemmen. Maar zwemmen doe ik puur voor de ontspanning, daar ben ik zo aan gewend dat het echt geen effect meer heeft.

Eten

Ieder pondje gaat door het mondje zei Saskia (oud-collega) altijd en daar had ze helemaal gelijk in. Dus: letten op wat ik eet. Bammetjes meenemen naar het werk en die daar versieren met ei, paprika, komkommer, sla. Gezonde hapjes tussendoor en alleen in het weekend me te buiten gaan aan loze calorieën. En dan natuurlijk niet helemaal losgaan.

Voornemens

Een prima idee om die pas in februari te krijgen en dan meteen weer af te schaffen. Ik geloof er niet zo in. Het knopje moet gewoon een keer om en dan zet ik wel door. Bij mij was dat knopje na de Kerstvakantie. Twee weken vrij van mijn werk (alweer negen maanden bij Fugro, joho) en ik was twee kg aangekomen. Toen was ik het zat en ben ik echt gaan letten op wat ik at.

Meer bloggen

Moet ik maar gaan verwijzen naar mijn andere blog waar ik ook niet zoveel aanwezig ben? Ik doe mijn best.

Tot slot
Een foto van het dagboek (ahum) dat ik al bijhoud sinds ik aan het weightwatchen en sporten ben. Van de laatste twee jaar, maar neem maar van me aan dat er bladzij na bladzij aan weegschaalbonnetjes in zit en aantekeningen van wat ik allemaal gedaan heb.

Terugblik en vooruitzicht

Ik had me voorgenomen een jaaroverzicht te schrijven, maar zoals wel meer gebeurt, het verhaal stond in de steigers en is daar een paar dagen weken in blijven staan. Dan maar een vooruitblik.

Bloggen

Mijn voornemen voor 2014: meer bloggen. Dat was aan het begin van het jaar toen ik nog werkeloos was en al mijn inspiratie in het schrijven van sollicitatiebrieven en cv’s gooide. Inspiratie? What’s that? Dat gebeurde dus niet.jaaroverzicht
Ook het feit dat ik op 1 mei weer fulltime als informatiespecialist kon beginnen, hielp niet. Ik werkte fulltime, kwam thuis en zakte op de bank en werkte en kwam thuis en zakte op de bank… Moet ik nog doorgaan? Nooit geweten dat het zoveel energie kost om weer te werken, ik had anderhalf jaar thuis gezeten, uitgezonderd dan de maanden dat ik een vrijwillige klus had. Eindresultaat van een jaar bloggen: acht postjes (8) waarvan vijf voor #50books, dit jaar door drspee verzorgd. Voornemen voor 2015: ietsje meer bloggen.

Lezen

Ik was aan het eind van 2013 bij Goodreads gestart waar ze iets heel leuks hebben. Een Goodreads challenge die ik voor 2014 op 50 boeken had gezet, maar dat bleek wat optimistisch. De eindstand was 16 boeken waarvan minstens 5 in mijn vakantie gelezen. Voor de rest: geen puf. Voor 2015 ga ik die challenge op 20 zetten, ietsje realistischer.

Haghespel

Haghespel is het amateurtoneelblad waar ik al jaren hoofdredacteur van ben. Begin 2014 was het blad overgegaan op een pdf-uitgave die per mail rondgestuurd werd. Het was ineens een stuk rustiger, niet meer op zondagmiddag een mailtje van de man die de lay-out verzorgde: Ali, ik heb twee bladzijdes leeg. Tien pagina’s, zestien pagina’s, het kon allemaal, wat een rust.
Na veertien jaar recensies schrijven wordt het wel moeilijk om uit te drukken waarom een voorstelling goed is of slecht. Daar wil ik dus eigenlijk mee stoppen. Maar aangezien er maar twee andere redacteuren zijn die recensies schrijven, moeten er mensen bij komen. Zeker aangezien mijn beide collega-redacteuren luitjes zijn die af en toe te streng overkomen.
En de rest van 2015? Ietsje meer tijd voor mezelf? Het probleem is alleen dat er nog steeds maar 24 uur in een dag gaan en er zoveel leuke dingen zijn, boeken, bios, toneel, schrijven, sporten. Keuzes, keuzes.
Tot slot een wijze uitspraak van mezelf: het jaar wordt wat je er zelf van maakt.