Grenzen: #WOT deel 35

Ik lag in het zwembad vandaag. Zwemmen kon ik het niet meer noemen. Elke keer als ik mijn benen uitsloeg, voelde ik mijn linkerkuit. Met een beetje kracht zetten ging mijn linkerdij ook opspelen. Ik strekte mijn rechtervoet, waardoor ik een bekend pijntje in de hak weer voelde. Het was mijn voornemen vandaag zo’n vijftig baantjes te zwemmen. Na twintig baantjes, waarvan minstens vijf baantjes huppelen ben ik het bad uitgegaan. Het was wel duidelijk, ik was ongemerkt weer mijn grens overgegaan.
zwembad

Het #WOT woord van deze week: grenzen ~ 1) Afperking 2) Afpaling 3) Afscheiding 4) Afscheidingslijn 5) Begrenzing 6) Buitenrand 7) Begrensde tijdruimte 8) Beperking 9) Denkbeeldige lijn 10) Demarcatielijn 11) Drempel 12) Denkbeeldige lijn die twee gebieden scheidt 13) Deellijn (crypt.) 14) Einde 15) Gemeentegebied 16) Grenslijn 17) Grenswaarde 18) Kant 19) Kust 20) Landgrens.

Over je grenzen

Met sporten verken je voortdurend je grenzen en voel je trots als je die grens weer kan verleggen: een groter gewicht met een deadlift, een hoger tempo met de loopband. De kunst is die grens aan te tippen en er niet met een rotvaart overheen te gaan. Dat kan pijn doen namelijk. Het is wel jammer dat je lijf geen TomTom heeft waar je een automatische route naar de bank in kan programmeren als je even moet uitrusten. De tekenen waren er deze week. Warmte, waardoor ik slecht slaap. Avonden waarbij ik niet voor half twaalf in bed lag en dan om half één nog wakker was. Vanochtend kunnen uitslapen, maar fijn al om half acht wakker zijn. Ik had het gewoon moeten laten, maar ja, in mijn eigenwijsheid ken ik geen grenzen.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Over een uitdaging voor september

Dat was hem dan

Uitdaging nummer 1: geen alcohol in de maand augustus. Achteraf gezien was het relatief gemakkelijk. De echte uitdaging bleek in het gezelschap van anderen te liggen. Ik heb wel een paar keer jaloers gekeken naar een glas witte wijn of een Port bij andere mensen. Maar ik heb het gered!!! Yeaaay for me. Waar is die Westmalle?

Nieuwe uitdaging

westmalleVanaf 1 september komt de volgende uitdaging. Daar heb ik wel even over nagedacht. Eerst dacht ik aan minderen in suiker, maar dat blijkt lastig realiseerbaar omdat suiker dus echt overal in zit. Bovendien: weer een maand met iets laten. Dan maar iets doen. Ik heb na een app-overleg met P er een prestatie-uitdaging van gemaakt. Mijn grote frustratie: de plank. Na twee jaar trainen met P is mijn ultieme record 1 minuut 32 seconden. Dat moet beter kunnen, dus ik vroeg hem of het realiseerbaar is om een plank van 2 minuten te kunnen uitvoeren aan het eind van september. Natuurlijk kan dat, zei hij, als ik veel oefen. Elke training dacht ik toen nog heel optimistisch. Nee, elke dag zei P opgewekt. Bij een minuut beginnen, elke dag 2 seconden erbij, dan zit ik aan het eind van de maand op 2 minuten. Als ik even reken, is op 17 september mijn eigen record uit de boeken geschreven. P kennende, zal ik wel een plankje extra mogen doen tijdens de training.

Nou, dat is die dus. De nieuwe uitdaging, op 30 september kan ik het, een plank van 2 minuten. Elke ochtend fijn een plank doen.

Totaal: 1 jaar, 78 dagen

Over categorieën, tags en mijn blog

Maandagavond: blogpraatavond. De #blogpraat van deze maandag (22 augustus) gaat over structuur op je blog: hoe breng je structuur aan voor lezers en voor jezelf?
Een interessant onderwerp. Als informatiespecialist verbeeld ik me er enigszins verstand van te hebben. Maar toch blijkt zo’n twitterchat weer tot nieuwe inzichten te leiden over tags en categorieën in je blog.structuur
Een bijna logisch gevolg van #blogpraat: blogs over het onderwerp. Elja blogt er diezelfde avond nog over, het blog van Martine kom ik de volgende dag tegen. Elja geeft trouwens nuttige tips die kunnen helpen bij het opruimen. Zelf was ik dezelfde avond begonnen met een blogpost over het onderwerp en met het opruimen van mijn tags. Als ik je één goede raad mag geven: doe dat pas als je tijd hebt. Ik heb namelijk de neiging te beginnen en dan ook andere dingen tegen te komen waar wat aan moet gebeuren. En dan zit je om elf uur ’s avonds drie dingen tegelijk te doen. Het karwei wordt dus even uitgesteld naar een andere dag.

Mijn eigen tags en categorieën

Voor iemand die al jaren bezig is met bloggen, heb ik niet zo bar veel gepubliceerd. Ik blog sinds 2003, eerst op Blogger, sinds december 2015 heb ik een eigen domein op WordPress. In WordPress heb je de mogelijkheid je blogposts in categorieën in te delen, die kun je gebruiken om je blogposts te groeperen. Tags gebruik je als steekwoorden voor de inhoud. Wil je er meer over lezen? Lees deze blogpost van collega-informatiespecialist Raymond even, die heeft het hele verhaal over het vindbaar maken van blogposts keurig op een rijtje gezet.
Op /stukjes heb ik 238 berichten die 108 tags en vijf categorieën hebben meegekregen. Die categorieën breid ik uit naar zes. Op /Ali dat sinds 2009 bestaat, heb ik 145 berichten gepubliceerd, met elf tags en geen categorieën. Die tags moet ik eens goed bekijken. In het begin heb ik namelijk weinig tot niets toegevoegd, pas het laatste jaar heb ik meerdere tags gebruikt. Ik heb geen categorieën in dit blog omdat het blog zelf één grote categorie is, het gaat allemaal over afvallen en trainen.

Tags toekennen

Tags toekennen is het meest subjectieve werkje dat er maar is. Zoveel mensen, zoveel zangen, daar komt het op neer. Als informatiespecialist is het gesneden koek voor me, maar vroeger met één collega was het al duidelijk: zij en ik deden het allebei anders. Nu ik in een eenpersoons toko werk kan je rustig stellen dat mijn tweelingzus af en toe trefwoorden toekent aan artikelen en boeken.
Geen mens die me garandeert dat andere mensen op de door mij toegekende tags gaan zoeken. Daarom ken ik meerdere tags toe aan een blogpost. Zoveel meer kans dat je iets kiest waar een ander op zoekt. Ik probeer het gestructureerd te houden, maar het is onvermijdelijk dat sommige tags maar één keer zijn toegekend. Ik schrijf onder andere over boeken, die kunnen veel onderwerpen bevatten. Ook daarom is het nuttig af en toe door je tags heen te gaan.
In mijn eigen blog is tweelingzus af en toe ook aan het werk geweest. Ik heb #WOT (Writing on Thursday) als categorie, maar ook als tag. Dat kan wel werken omdat meerdere mensen aan #WOT meedoen en de tag gebruiken. Maar waar zag ik bijvoorbeeld verschil tussen toneel en theater? En het verschil tussen romans en boeken? Ik heb een categorie boeken en dan ook een tag boeken? Ook heb ik een categorie toneel en een tag toneel. Dat kan uitgesplitst worden. Die boeken zijn in een middag uitgezocht. Toneel en theater gaan wachten op een andere middag.

Resultaat?

Een categorie erbij. Ik heb denk ik zo’n 100 blogs herzien qua tags. Ik heb een categorie “boeken”, maar de tag bestaat niet meer. Ondertussen heb ik heel vrolijk een paar nieuwe tags erbij verzonnen, onder andere bij dit blog. En er gaan er nog meer bijkomen ben ik bang voor, is het niet voor iemand anders zijn zoekideeën, dan wel voor mijn zoekideeën.
Een blog is altijd work in progress.

Afbeelding: Pixabay, CC0 gebruik

Over trainingen en een zomerse week

Drie heel verschillende trainingen deze week. Dinsdag heb ik me prima geamuseerd met het krachtschema van P. Eindconclusie was dat ik er bij twee apparaten, de seated row en de rotary torso wel een tandje bij kan zetten. De rest laat ik nog even op het oude gewicht staan.
Donderdag was het vooral warm. Ik heb een cardiotraining gedaan, en het was lekker, maar ik had last van de warmte. Het zwembad was bijzonder lekker na de training.

Vrijdag

First things first: mijn gewicht. Even wat aangekomen, maar dat wijt ik aan het warme weer. 78,1 kg. Nog steeds mooi.


Mijn training: het ging niet zo lekker. Het begon er al mee dat ik er niet in slaagde een nieuwe oefening goed uit te voeren. Hoe moeilijk kan het zijn. Eén voet op de grond, de andere voet op de teen achter me op een bankje en dan naar beneden. De knie moet zo diep mogelijk gaan. Met gewichten ging het voor geen meter, toen mocht ik zonder gewichten en met behulp van een stok. Oma bezig met een oefening. Het was ook een evenwichtskunstje en daar ben ik slecht in. Dat was meteen ook een reden dat ik die oefening deed.
Daarna was het gewoon ordinair hard werken. Conclusie na moeizaam opdrukken aan het eind van de training: het zit allemaal tussen mijn oren.
Oorzaak: waarschijnlijk de combinatie van slecht en weinig slapen, hooikoorts, een gekneusde teen en de warmte.

Nieuwe uitdaging

Ik heb dus over een nieuwe uitdaging na zitten denken. Eerst dacht ik suikervrij, maar na wat studie daarover, doe ik dat dus niet. Ten eerste is het heel slecht te doen, omdat het overal in zit. Ten tweede heb je gewoon suiker nodig. Ik heb wel iets in mijn hoofd, maar ik ga eerst even een app-sessie met P daarover houden, kijken of het mogelijk is in een maand.
Donderdagochtend gooi ik dat in een blog de wereld in.

Totaal: 1 jaar, 72 dagen

Tango: #WOT deel 34

Ik dacht donderdagochtend even helemaal niets bij de #WOT van deze week.

De #WOT van deze week: tango ~ 1) Argentijnse dans 2) Ballroomdans 3) Bij het dansen heeft men niets aan een feeks (crypt.) 4) Dans 5) Die knijpt hem voor niets in de balzaal (crypt.) 6) Dans van niets met een werktuig (crypt.) 7) Gezelschapsdans 8) Muziektermen 9) Muzikaal erfgoed van Argentinië 10) Mix van bier en grenadine 11) Spaanse dans 12) Stijldans 13) Soort dans.

Films

Later kwam er wel wat bij me op, namelijk de tango scène in Moulin Rouge. Die zocht ik ’s avonds op bij YouTube. Ken je de film? Nicole Kidman en Ewan McGregor in een film uit 2001 over de beroemde Parijse nachtclub rond de eeuwwisseling. En dan bedoel ik de eeuwwisseling tussen de 19e en de 20ste eeuw. De film werd geregisseerd door Baz Luhrman en is één van mijn lievelingsfilms. Heerlijk al die muziek, en Ewan McGregor ook trouwens. Die tango is fantastisch.
Een andere filmdans komt uit Chicago met Renee Zellweger en Catherine Zeta-Jones. Maak overigens niet de fout te denken dat Zeta-Jones niet kan zingen of dansen. Ze is begonnen in musicals. Renee Zellweger moest tien maanden lang trainen om acceptabel te kunnen dansen in deze film. Dat is wel gelukt trouwens. Ook hier een tango en wel in de gevangenis. In Cell Block Tango vertellen de vrouwen hoe ze in de gevangenis terecht zijn gekomen. Nee, de dames zijn niet allemaal lieverdjes.
Nieuwsgierig? Hier vind je een hele reeks filmtango’s. Het begint met Scent of a Woman, waarin Al Pacino met Gabrielle Anwar danst, en eindigt met Cell Block Tango.

Kan ik dansen?

Zullen we dat overslaan? Ik kijk er graag naar, maar slaag er niet echt in een dans uit te voeren. Ik heb lang geleden op jazz ballet gezeten en daar lukte het me wel te dansen, na lang trainen overigens. Ik ben een bijtertje en zet echt wel door als zoiets moet.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Toegetakelde boeken: #50books, vraag 33

Jaren terug was ik op vakantie met een groep, waarin ook twee zussen reisden. De één was met een boek bezig, dat de ander ook graag wilde lezen. Maar ja, het was een dikke pocket en zus 1 had het boek nog lang niet uit. Geen probleem, er kwam een mes aan te pas, de pocket werd in tweeën gedeeld en beide zussen konden lezen.

Vraag 33: Takel jij je boeken toe? En wat is je ergste toegetakelde vorm?

kapot boekIk heb een boek liggen dat ik letterlijk stuk heb gelezen. Tussen pagina 102 en 103 heeft Darkspell van Katharine Kerr zo’n heftige knak gekregen dat de pocket in tweeën ligt, de band houdt de twee delen bij elkaar. Geschiedenis van de Middeleeuwen van H.P.H. Jansen heb ik in mijn studietijd letterlijk stuk gestudeerd. Dat was zo erg dat ik maar een nieuwe heb aangeschaft.

Gewone zonden

Boeken zijn gebruiksvoorwerpen. Ik ben er best wel zuinig op, maar het heeft grenzen. De gewone zonden als ruggen breken en oortjes vouwen: ik beken, ik ben schuldig. Ik lees bij het eten, dus er zit hier en daar wel een etensvlek in mijn boeken.
Mijn boeken zijn wel eens mee gegaan naar het strand. Bij één ervan kan ik nog steeds de zandkorrels terugvinden. Portugese zandkorrels waren dat. Maar dat maakt het wel leuk, want die vakantie kan ik me nog steeds herinneren.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Achterstand: #WOT deel 33

Ik heb een achterstand. Niet alleen in bloggen, zoals @drspee. In alles. Mijn to do lijst is ellenlang en er komt weinig van terecht.

Het #WOT woord van deze week: achterstand ~ 1) Achterstallige verplichtingen 2) Het minder ver zijn 3) Onbehaaglijk gevoel 4) Onbetaalbare schuld 5) Rest 6) Schuld 7) Stuk dat men achterligt.

Ik had afgelopen donderdag vrij genomen, prachtig weer, ik had er dagen voor gereserveerd, dus dat moet kunnen. En ik had een lijstje gemaakt met dingen die toch echt moesten gebeuren naar mijn idee. Sja.

  • Twee planten nieuwe aarde en nieuwe pot geven.
  • Bloggen voor #WOT en #50books
  • Notulen van een bestuurs- en van een ledenvergadering uitwerken
  • Haakpatroon zoeken
  • Uitzoeken wat ik moet doen voor Haghespel, het blad waar ik hoofdredacteur van ben
  • Sporten
  • Toneelstukken lezen

Ik heb gesport. Ook heb ik geblogd, maar niet voor #WOT en #50books. Verder ben ik naar een toneelvoorstelling geweest – Midzomernachtsdroom – gaan, erg mooi. Diezelfde avond ben ik ook uit eten geweest met toneelvriendin. Ik heb vier toneelstukken gelezen. Ik heb een nieuwe badkamer uitgezocht bij Brugman. En ik heb Criminal Minds gekeken. De serie verdwijnt op 31 augustus van MyPrime van Ziggo, dus ik moet doorkijken. Ik ben nu halverwege seizoen 8 en er zijn tien seizoenen. Ik vrees toch het ergste.

Achterstand

Blijft zo, ben ik bang voor. Donderdag heb ik misschien weer vrij, kan ik het lijstje weer oppakken. Ik kan me er niet erg druk over maken. Ik ben een ster in lijstjes maken en ze lang, erg lang aanhouden. Het komt wel goed.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Een gewone trainingsweek

In de planning: een gewone week die keurig netjes begint op zondag met een training. Ik wilde ook gaan trainen op dinsdag en donderdag. Vrijdag staat er een training met P in de planning. Als de weerberichten uitkomen, ga ik donderdag overdag trainen want dan neem ik fijn vrij. Voor het zwembad is dat heel gunstig, want dat kan overdag heerlijk rustig zijn.

Gewicht

Het was vrijdag best wel een zware training, maar wel eentje die ik met een goed humeur heb uitgevoerd. Het was 77,5 kg. Ik was dus afgevallen in de afgelopen twee weken. En dat is alleen maar mooi. Ik lijk door het moeilijke plateau van die 80 kg heen te zijn gegaan. Dat geeft de burger moed.

Training

Opbouwen. Het krachtschema dat ik met P heb opgesteld geeft nog steeds aardig wat moeite en ik wil wel wat meer doen. Ik ben druk bezig met mijn cardio weer op te bouwen. Ik heb maanden last gehad van mijn rechterknie en het ging allemaal niet zo makkelijk. Ik voel hem nog steeds enigszins, maar echt last heb ik er niet meer van. Vandaag (zondag) ging het lekker. Het enige wat tegenviel was de temperatuur in de sportschool. Het was ordinair warm.

Zon, zon en de uitdaging

Volgende keer dat ik zo’n uitdaging doe, doe ik dat in november, als je geen neiging hebt met een lekker zonnetje op het terras te gaan zitten. Met dit prachtige weer nodigt het gewoon uit op een terrasje een wijntje te nemen. In plaats daarvan zucht ik maar weer en ga ik braaf aan de spa rood of spa blauw of thee of iets anders saais. Het is nu bijtanken voor de rest van het jaar, want eindelijk is het mooi weer. Voor het eind van de uitdaging heb ik twee Westmalles in de kast staan. 1 september is de dag dat ik een Westmalle mag <insert smiley>.

Totaal: 1 jaar, 67 dagen

 

Over perspectief en uitersten

Ik lag lekker rustig in het zwembad mijn baantjes te trekken, dertig gedaan vandaag. Wel 600 meter in totaal. Dat zijn mijn beste denkmomenten, die zwembaduurtjes. De Olympische Spelen zijn bezig, dat kan niemand zijn ontgaan. Ik dacht aan Sharon van Rouwendaal die ik deze week heb zien winnen. Ze is Olympisch kampioen open water zwemmen. Deze dame zwemt voor haar training per week 80 km. Tachtig kilometer!

Perspectief

Om dat even in perspectief te gooien. Ik heb vorig jaar ruim 42 kilometer gezwommen. In een jaar. Dus om te zwemmen wat zij in een week doet, ben ik twee jaar bezig. Stiekem ben ik dan wel nieuwsgierig hoe dat nou is, tien kilometer in zee zwemmen. Ik denk wel dat ik mijn kalme tempo dan iets moet verhogen, anders ben ik een week bezig.

Uitersten

Olympische SpelenMatthijs Büchli zit op de bank bij Henri Schut. Matthijs doet aan een sport die je alleen maar bij de Olympische Spelen ziet, namelijk Keirin. Fietsen op de baan, met zo’n gangmaker die de fietsers voorgaat. Ik snap er geen bal van, maar die jongen gaat er vol voor. Vertelt doodrustig over momenten dat zijn schoenen zo strak zaten dat hij er gevoel in moest slaan. Valpartijen waarbij de splinters van de baan uit zijn rug getrokken moeten worden. De rillingen lopen over mijn rug. Maar waar het om gaat: hij gaat ervoor, besteedt jaren van zijn leven aan die sport, trainen, wedstrijden, er alles voor laten. Zijn uiterste en mijn uiterste liggen kilometers uit elkaar. Ik kan meer dan twee jaar geleden, ben fitter, ben lichter en ben tevreden. Matthijs is trouwens ook dik tevreden met zijn zilveren medaille.

Totaal: 1 jaar, 63 dagen.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Over cijfers en competities

Ik lag vanmiddag in het zwembad en naast zwemmen en tellen van de baantjes heb ik dan weinig te doen. Genoeg tijd om na te denken wat ik ’s avonds wil doen.

Cijfers

De laatste maanden heb ik de maandoverzichten niet gemaakt, het laatste was van april. Toen dacht ik nog dat ik een halfjaaroverzicht zou maken, maar dat heb ik niet gedaan. Waarschijnlijk omdat er een minifeestje tussendoor kwam fietsen. Een jaar bezig met anders eten en afvallen! Ik gooi vaak genoeg cijfers in mijn blogs. Het wordt dus waarschijnlijk aan het eind van het jaar weer een jaaroverzicht.

Competitie

Als ik de cijfers van dit jaar en vorig jaar ga vergelijken ligt dat wel aardig uit elkaar. Dat heeft natuurlijk een oorzaak. Met zwemmen bijvoorbeeld heb ik veel minder kunnen doen, omdat je met een nekblessure slecht zwemt. Als ik dus die 18 km nog wil zwemmen – het verschil tussen dit en vorig jaar – zal ik mijn best moeten doen. We leven in week 33, dat is nog 19 weken tot het eind van het jaar. Er valt een week af door mijn vakantie in oktober, ik ga naar New York (af, Fifi!). Achttien weken, ik zwem niet na elke training, zwem elke keer minstens 20 baantjes, zeg drie keer per week, 60 baantjes in een bad van 20 meter, ruim een kilometer. Het kan wel. Het punt is alleen: dat wordt een competitie met mezelf. Heb ik daar zin in?

Plezier

Voor mij is nu het belangrijkste dat ik er lol in blijf houden. Ik sport redelijk fanatiek tegenwoordig, ben vier keer per week in de sportschool. Er moet wel ruimte blijven om af en toe gewoon geen zin te hebben. Ik ben vorig jaar 110 keer in de sportschool geweest en dit jaar tot nu toe 96 keer. Dat record hoef ik niet zo nodig te verslaan, maar dat ga ik dus wel doen, met mijn vingers in mijn neus.

De uitdaging

Die hadden we ook nog. Geen alcohol in augustus. Dat is nog steeds het plan. En dan kan ik het best verdragen als iemand anders vrolijk een rode Port neemt waar ik bij zit. En ook als iemand een biertje neemt. Ik heb ondertussen ook alcoholvrij bier gevonden, maar dat is vrij zoet. Dan hou ik het liever bij water. De vriendin die meedoet deze maand (geen cola) zit even met het probleem dat ze nog niet een goed alternatief heeft gevonden.

Stempelkaart

Health City had een stempelactie, waarbij je een bidon kon winnen, een handdoek, een personal training en een verrassing. Ik kwam vandaag aan de verrassing (35 stempels) en mag iemand uitnodigen voor een week gratis trainen bij Health City. Als iemand belangstelling heeft, het is voor de Haagse vestiging. In de aanbieding: één week gratis trainen.

Totaal: 1 jaar, 61 dagen