Ali Molenaar

Over stukjes, mezelf en theater

Toneelstukken te koop: #50books vraag 47

Geplaatst op 25 november 2017 door admin

Wat ben jij voor God, die mensen hun kinderen afpakt? Een achteloze God is geen god. Waarom hij, mijn dierbaarste, het kind van mijn liefde? Wat wil je? Mij verpletteren? Ik sta nog overeind. Ik huil om mijn jongen. Hem bewenen: het enige dat ik voor hem kan doen. Niet eens de troost zijn lichaam aan te raken, te begraven.

Het was nog veel langer, maar dit was de openingszin van Jakob, uit het toneelstuk Genesis, een stuk dat ik zag in het net geopende Zuiderstrandtheater, een voorstelling van het Nationale Toneel. Een stuk dat enorme indruk op me maakte, vooral door die openingsscène. Acteur Dries Vanhegen kwam op met de bebloede jas van zijn zoon Jozef in zijn handen en maakte hier een imposante Jakob van. Na de voorstelling heb ik het tekstboek van dit stuk meteen gekocht. Daarin zag ik dat die openingsscène drie bladzijden besloeg.

Vraag 47: Koop jij boeken bij theatervoorstellingen of andere concerten of bijeenkomsten en wat was het laatste boek dat je op zo’n evenement kocht?

Toneelstukken

In eerste instantie wilde ik deze vraag overslaan. Ik koop cd’s bij musicals, en programmaboekjes, maar geen boeken. Maar ja, ik was bezig met het tikken van mijn reactie en bedacht dat ik dus wel toneelstukken koop. Genesis dus, van Sophie Kassies. Maar ook Tantalus, na de marathonvoorstelling van Toneelgroep De Appel, een groep die helaas niet meer bestaat.

Zeven jaar. Zeven jaar sinds de jonge Vrouw die sliep met Priamus het zwaard nam en hem doodde. Zeven jaar sinds onze meester Neoptolemus de slachting leidde – de Oorlogskoningen de muren sloopten, het anker lichtten en ons van de zee die ooit de onze was naar het Westen voerden.

Uit het derde deel, het koor dat vertelde wat er gebeurd was. Het koor dat ik me zo goed herinner omdat ik het zo leuk vond dat de Appel een hele horde stagiaires had ingezet voor die rollen en die ongeveer bij elke opkomst met armbanden mochten rinkelen. Maar boeken? Die koop ik dus niet.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter. Hij heeft de vragen in 2013 en 2015 gesteld. Martha stelde ze in 2014, Hendrik Jan in 2016. Dit jaar worden de vragen door Martha gesteld. Deze vraag staat hier.

Over een niet zo energieke week

Geplaatst op 24 november 2017 door admin

Het kan verkeren. De ene week bruis ik van de energie en ga ik fluitend naar sport. De volgende week ben ik er niet heen te slaan.

Ziek

Zondag zat ik al enigszins in de lappenmand, maandag heeft dat nog even doorgezet. Hoofdpijn, misselijk, ik heb twee dagen ziek vogeltje gespeeld op de bank. Dat zorgde er wel voor dat ik niet naar de sportschool ben geweest op zondag. Het hielp ook niet dat ik op Twitter vakkundig van sport werd weggeleid. Dinsdag had ik een bestuursvergadering van mijn toneelcluppie, woensdag een repetitie van dat zelfde cluppie, donderdag kwam ik pas weer in de sportschool. Op vrijdag kan ik niet sporten, want ik ga een dagje eropuit met een vriendin.

Volgende week

De week die voor mij dus met ingang van zaterdag begint, dankzij mijn nieuwe blogschema. Zondag ga ik sporten en dit keer laat ik me niet afleiden, vooral ook omdat ik dinsdag ga bowlen en dus niet naar de sportschool kan. Dat gaat dan donderdag weer gebeuren. Vrijdag zie ik Pedro weer en gaan we er weer hard tegenaan.

Gewicht

Het kan me even niet schelen, ik ga niet op die weegschaal staan. Ik zie tegen de jaarwisseling wel weer.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik.

Zeven dagen zwart-wit foto’s

Geplaatst op 23 november 2017 door admin

Het is een hobby van me, waar ik me in het verleden veel mee heb bezig gehouden: fotografie. Ik heb zelfs foto’s gemaakt bij toneelstukken. De laatste jaren was het wat minder. Maar nu heb ik mijn camera er weer bij gepakt. Ik werd namelijk getagd in een Facebook foto-actie: zeven dagen lang zwart-wit foto’s publiceren, geen personen op de foto, geen uitleg, een situatie uit het dagelijks leven. En dat vond ik leuk. Vanaf de derde dag ging ik de foto’s ook op Instagram delen, daar zien dan toch weer andere mensen die foto’s. Die uitleg mocht wel in een blog vond ik.

Dag 1

De boom voor mijn huis was gekapt dit voorjaar. Het arme ding was dood en volslagen scheef en werd weggehaald met de belofte dat er een nieuwe boom zou komen. En die werd dus vorige week geplant. Met het bijbehorende zonnetje word je dan zelfs blij van een zwart-wit foto.

Dag 2

Het mag zonnig zijn, het is wel herfst ja. Dus die bladeren blijven vallen en liggen en waaien, zoals je ziet als je de foto beter bekijkt.

Dag 3

Mijn vensterbank met de twee vetplantjes die ik een tijdje terug heb gekocht en het boter, kaas en eieren spelletje bestaande uit koeien die ik voor een verjaardag heb gekregen. Je hebt een koeientic of je hebt hem niet.

Dag 4

Maandag. Ik was niet lekker, had me ziek gemeld en zat op de stoel voor het raam. Buiten wil je niet zijn, want wat was het zeldzaam slecht weer maandag. Het is geen moment droog geweest. En wat is het dan rond een uur of drie enorm druk bij die school bij mij in de straat, want al die kindertjes – of hun ouders – mogen toch niet nat worden.

Dag 5

Dinsdag was het nog niet echt lekker weer en dan kan je zien aan de fietsenstalling op mijn werk, waar de regenpakken over de fietsen te drogen hangen. De voorste is trouwens mijn elektrische fiets.

Dag 6

Het trappenhuis op mijn werk. We hebben daar twee trappenhuizen, de ene met een betonnen trap, de andere, deze dus, met een houten trap en kunstzinnige lampen. Ik heb er een paar moeten nemen voor ik tevreden was, maar als ik er nu naar kijk word ik er Escheriaans tureluurs van.

Dag 7

Donderdag is een sportdag, zeker als ik de hele week nog niet in de sportschool ben geweest. Ik wilde eerst een foto van de kleedkamer maken, van de rijen en rijen aan kastjes, maar je wilt niet geloven hoe druk het kan zijn. Het was gewoon onmogelijk een foto te maken zonder personen erop. Dan maar mijn eigen kastje.

De hele serie staat in mijn Flickr photostream.

Geef een boek cadeau: #50books vraag 46

Geplaatst op 18 november 2017 door admin

Ik lees wat af. Maar boeken cadeau geven? Ik vind het een opgave. Boeken cadeau krijgen ook. En toch is dat de vraag die we deze week mogen beantwoorden.

Vraag 46: Welk boek geef jij cadeau aan een goede vriend of vriendin?

Kaders

Martha geeft zelfs kaders op:

het moet een boek zijn van een Nederlandse schrijver of schrijfster;
het boek moet ook door jouzelf zijn gelezen.

En daar zit een beetje het probleem. Ik lees niet zoveel Nederlands. Goodreads leert me dat ik in mijn vakantie Roeien naar de Volewijck van Suzanne Wouda heb gelezen. Dat was niet slecht, ik heb het vier sterren gegeven. Maar aan een vriendin geven? Verder heb ik in het kader van mijn theater in romans project Mindere goden van Herman Stevens en Phileine zegt sorry van Ronald Giphart gelezen. Drie sterren elk, hoef je niet persé te lezen. Dat levert dus niets op.

Nog te lezen boeken

Waar ik wel Nederlandse boeken in heb staan, is mijn “want-to-read” lijst. Want daar zie ik Femke Halsema, Pluche staan. En het Wetboek voor bloggers van Charlotte Meindersma. Geldt dat ook? Een boek dat elke blogger in huis zou moeten hebben? Maar ja, ik moet het boek zelf ook gelezen hebben. Mooi is dat, een boek dat elke blogger in huis moet hebben, en het dan niet gelezen hebben. Huiswerk: het boek cadeau geven aan elke blogger die ik ken en het voordien zelf ook lezen.

Over fijne energie en zwembaden

Geplaatst op 17 november 2017 door admin

Beantwoorden

Energie

Ken je dat? Van die fijne dagen dat je fluitend uit bed stapt, vervolgens fluitend op de fiets stapt en dan lachend aan het sporten gaat? Fluitend ging niet trouwens, Pedro begon met me moe te maken, en dat lukte hem uitstekend. Mijn tong hing op mijn schoenen aan het eind van de training. Ik had er vanochtend zin in, bij trainingen met Pedro gooi ik er meer energie in dan met mijn eigen trainingen en dat is te merken. Met zweet doordrenkte sportkleding is normaal. Na zo’n training moet ik echt wel even bijkomen, een banaantje gaat er dan wel in. Ik heb energie voor tien vandaag en ik weet niet helemaal waar het vandaan komt, maar het is fijn. Het zonnetje schijnt, het is fris en niet koud, het is heerlijk om naar buiten te gaan. Het huishouden roept en wellicht ga ik terugroepen. Wordt het alleen maar beter van.

Zwembad

Het was lang wachten, heel lang. Want begin augustus ging het zwembad dicht met de belofte dat het eind september weer open zou zijn. Dat was dus voordat bleek dat Health City niet zo geweldig plant, want vervolgens werd het eind oktober. Heel optimistisch vertelde iemand bij Health City me dat het ruim ingepland was en dat het zwembad voor eind oktober open zou zijn. Keep on dreaming. Het zwembad is donderdag (15 november) open gegaan, drie en een halve maand na sluiting. Maar vandaag kon ik dus eindelijk weer genieten van het lekkere warme water.

Gewicht

Mijn conclusie – en die van Pedro – na de weging van vandaag: ik ga me voorlopig niet meer wegen. Het viel zo bar tegen dat ik bijna al mijn fijne energie kwijt was. Bijna, gelukkig niet helemaal.

Totaal: 2 jaar, 153 dagen

Het KNVI congres 2017: #knvi17

Geplaatst op 14 november 2017 door admin

Beantwoorden

Het is typisch voor het jaarlijkse KNVI congres. Meestal ga ik erheen omdat ik hoop diverse mensen te zien en te spreken. Wat gebeurt er vervolgens? Je ziet een hoop mensen, je spreekt er veel en je mist er nog veel meer.

KNVI Congres

Het jaarlijkse congres van informatiespecialisten kenmerkt zich door de vele tracks over uiteenlopende onderwerpen die door enthousiaste vrijwilligers in elkaar worden gezet. Dit jaar waren er vijftien tracks met vier verschillende sessies. Zestig sessies waaruit je moet kiezen. Het overkoepelende onderwerp voor dit jaar is voor brede interpretatie vatbaar: informatie is m8 (macht). Dit jaar zijn er ’s ochtends twee keynotes, namelijk van René ten Bos en Rik Maes. De prijsuitreikingen kan je niet missen, want de Victorine van Schaick prijzen worden uitgereikt tussen de twee ochtend-keynotes. En de Young Talent Award en de Prissma GO Infobattle Prijs worden ’s middags uitgereikt voordat keynote spreker Marietje Schaake het podium opkomt.

Eenpitter

Ik ben de enige informatiespecialist in een internationaal bedrijf. Dat betekent dat ik het kort gezegd, allemaal zelf mag uitzoeken. Geen overleg met collega’s, geen brainstormsessies over wat “we” gaan doen met de informatiedienst, mag ik allemaal zelf over nadenken. Als ik dus naar het KNVI congres toega, zoek ik sessies uit waarvan ik verwacht dat ik er iets aan heb in mijn werk. Het levert bij voorbaat al keuzestress op. Het gaat om open data, de digitale samenleving, digital skills, fake news, de i-samenleving als collectie, persoonlijk leiderschap, young talent & smart libraries, leren voor onvoorziene toekomsten. Genoeg waar ik belangstelling voor heb, maar ik kan niet naar alle sessies. Dit jaar was ik enigszins voorbereid, ik had van tevoren al bepaald waar ik heen wilde. Bij sommige tracks leverde dat problemen op omdat ik op dezelfde tijd naar drie verschillende sessies wilde. Maar de ervaring leert dat dit zich meestal vanzelf oplost. In het verleden heb ik ook wel eens een sessie gemist omdat ik met iemand aan de praat was geraakt.

Het zelf doen

Voor de ochtend was het voor mij al snel bekeken. Er is dit jaar een track met de pakkende titel Dan doe ik het lekker zelf!? Daar zak ik neer. Niet bij de eerste sessie van Ger de Bruyn over attenderen, want daar zijn zoveel mensen aanwezig dat ik mag staan. Maar bij de volgende sessies van Guus van den Brekel zijn gelukkig wel voldoende zitplaatsen. Content curation and aggregation en Hoe krijg ik de pdf. Gelukkig zet Guus zijn powerpoint later op slideshare want er zitten absoluut nuttige tips tussen, waarvan ik er sommige wel wist en andere nieuw voor me waren. Voor de laatste sessie kies ik voor een sessie over kennis in een toevallig netwerk. Interessant en we mogen zelf fijn workshoppen, maar ik merk dat ik door mijn energie heen ben.

Borrelen

Ik ben niet de enige die het wel fijn vindt dat de dag ten einde is. De borrel wordt druk bezocht, ik kan nog met diverse mensen spreken, maar op een gegeven moment is het wel goed. Ik ga de trein opzoeken. Het was een mooi congres, ik heb nuttige sessies bezocht, ik heb ook nuttige sessies gemist, maar met zestig sessies is dat niet zo raar. De track over digital skills was bijvoorbeeld ook erg interessant. Eén ding was wel jammer, ik had gehoopt dat de goodie bag van dit jaar een vervanging zou bevatten van het KNVI zadeldekje van vorig jaar. Ik woon in Den Haag, het ding was binnen een maand gestolen. Maar helaas, we moesten het doen met een exemplaar van het blad AG Connect. Daar blijft mijn fiets niet droog van.

Een boek schrijven: #50books vraag 45

Geplaatst op 11 november 2017 door admin

Ik schrijf graag. Mag geen verrassing heten. Ik heb twee blogs en publiceer daar regelmatig op. Ik schrijf in Haghespel, het blad voor de Haagse amateurtonelisten en ben daar al sinds 2000 hoofdredacteur van. Maar een compleet boek? Ik weet het niet. Meedoen met #nanowrimo, National Novel Writing Month, waarbij het de bedoeling is dat je het aan het eind van november 50.000 woorden hebt geschreven is wel een heel grote en griezelige stap.

Vraag 45: Doe jij mee of heb je wel eens meegedaan of ben je van plan om ooit een keer mee te doen aan #nanowrimo?

Boeken schrijven

Stiekem is het een droom, een boek schrijven. En dan heb ik weer een boek in handen dat ik verslind, waar ik nachten aan doorlees omdat het zo geweldig is en zit ik me af te vragen hoe ik dat zelf voor elkaar ga krijgen. Kijk, daar heb je een rem. Afgelopen jaar heb ik een paar aan de #WOT meegedaan en daar korte verhalen van gemaakt, zie de #WOT over covfefe en die over robot. Dat ram ik eruit, denk ik weinig over na, maak ik enkele wijzigingen in en publiceer ik. Is leuk. Vervolgens zit ik me af te vragen of andere mensen dat wel leuk vinden. Kijk, weer een rem. En ik denk nog steeds na over die cursus verhalen schrijven van Martha, maar ik zit me af te vragen waar ik de tijd vandaan moet halen. Stiekem dus ook een rem, want wat zullen mensen wel denken als ik korte verhalen ga publiceren. Dus een heel boek, 50.000 woorden, waarbij ik, als ik morgen begin, nog 2778 woorden per dag moet schrijven, dat is geloof ik toch een horde die voorlopig iets te hoog voor me ligt.

Foto: PIxabay, CC0 gebruik

Over trainen, voeding en bloggen

Geplaatst op 10 november 2017 door admin

Trainen

Het zijn rustige weken geweest, de afgelopen weken. Agendatechnisch was ik niet zo handig bezig geweest, dus naast de twee keer met Pedro trainen ben ik nog één keer geweest. Die trainingen met Pedro maakten het wel goed, twee keer hard werken. Vorige week voelde ik me na de training beter dan ik me de hele week had gevoeld. Deze week was het keihard werken en was ik na tien minuten al aan het hijgen. En dan gooit Pedro er gewoon nog een tandje bovenop. Fijn. Na de training ben ik naar Health City gelopen, heb daar nog een kwartier op de cross trainer gelopen en heb een kwartier staan dubben. Zal ik wel, zal ik niet, zal ik wel, zal ik niet. Het is uiteindelijk wel geworden en ik ben dus op de weegschaal gaan staan: 79,9 kg.

Voeding

Het voedingsschema went, en het heeft dus resultaat gehad. Bijkomstigheid is dat ik me er prima bij voel. Ik word er zelfs braaf van. In plaats van gisteravond een patatje te halen toen ik van de jaarlijkse KNVI conferentie terugkwam, ben ik de Albert Heijn binnen gelopen en heb een bak ovengroente en kipfilet gekocht. Het was heerlijk. Afgezien daarvan is het af en toe een beetje rommelig. Ik heb de neiging me door de week keurig netjes overal aan te houden en in het weekend niet echt naar de cijfers te kijken. Daar mag nog een beetje aan gewerkt worden, aangezien mijn weekend standaard drie dagen is.

Bloggen

Van elke dag naar drie keer in de week en vervolgens naar één keer in de week bloggen. Ik kan dat. En dan ga ik ook nog eens schuiven met de publicatiedag. Dat was heel lang op vrijdag en verschoof toen naar zondag en de laatste weken was het dinsdag of woensdag. Afgelopen maandag was er weer #blogpraat, dit maal over beter bloggen. Daar kwam toch wel uit naar voren dat een vaste publicatiedag misschien wel handiger is, dan kunnen je lezers ergens op rekenen. Daarom ga ik weer naar vrijdagmiddag, mijn trouwe lezers hoeven dan niet meer te twijfelen wanneer dat blog komt ☺.

Totaal: 2 jaar, 146 dagen, 79,9 kg.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Het volgende boek: #50books vraag 44

Geplaatst op 4 november 2017 door admin

Ik ben halverwege het boek waar ik nu in bezig ben, dat is Shadow Spell van Nora Roberts. Ik vind het een fijne schrijfster en heb meerdere boeken van haar gelezen. Dit is deel 2 van een trilogie, dus vraag 44 is voor mij niet moeilijk te beantwoorden.

Welk boek ga je lezen na het boek dat je nu leest?

Dat wordt namelijk Blood Magick, deel 3 in de trilogie. Het is wel even een keuze geweest om door te gaan met de trilogie, ik heb namelijk wel eens betere boeken van haar gelezen. Toch is het interessant genoeg om mee door te gaan. Nora Roberts is namelijk wel goed met interessante personages creëren.

Wat ga ik als volgende boek lezen?

Ik heb veel, heel veel ongelezen boeken staan. Niet alleen als papieren exemplaren in de kast, maar ook als e-book op mijn e-reader. Gelukkig word ik niet geplaagd door deadlines of wat dan ook, dus ik mag lezen waar ik zin in heb. En daar wordt de volgende dus door bepaald. Waar heb ik zin in? En daar wil ik ook wel mee geholpen worden hoor. Dus schaamteloos leen ik de poll die Lalagè gebruikt om haar volgende boek te bepalen. Martha had het ook al gedaan.

Kate Atkinson, Started Early, Took My Dog
Eliabeth Chadwick, The Running Vixen
Ken Liu, The Grace of Kings
Hillary Rodham Clinton, What Happened

Toch een aardige keuze, een nonfictie boek erbij, hoewel Hillary ook wel fictie kan hebben geschreven. Ben er nu wel achter gekomen dat Atkinson en Chadwick allebei delen uit een serie zijn en niet het eerste deel, dus dat kan misschien wel nadelig zijn. Maar het kan wel eens leuk zijn om andere mensen te laten bepalen wat ik ga lezen. Veel plezier en kies vooral voor mij een leuk boek uit.

Robot: #WOT deel 44

Geplaatst op 3 november 2017 door admin

Beantwoorden

Maandag

“Weet je het zeker?” Dat is dus de vierde keer dat ik deze vraag krijg van A. Ik heb haar vanavond opgebeld omdat ik mijn verhaal toch ergens kwijt wil, maar A. helpt niet echt. Ik loop de keuken in en kreun zachtjes. De keuken is een grote chaos en de afwas moet nodig gedaan worden.

Dinsdag

Mijn broer is een typische man, geen gezeur, gewoon oplossingen aandragen. En hij komt daadwerkelijk en probeert me te helpen. Alleen kan hij ook niet bij dat ene plekje onder het bed waar het rotding zich heeft verstopt. De hark die hij heeft meegenomen helpt ook niet. Ja, met mijn laminaat vermoorden, daar helpt hij mee. Gedwongen door mij geeft hij het op en vertelt me onder het genot van een biertje dat ik maar moet wachten tot de accu leeg is. Want dan kan ik met behulp van die hark heel voorzichtig het ding onder het bed vandaan halen. Als ik hem slecht gehumeurd vraag te helpen met het schoonmaken van de badkamer heeft hij het plotseling heel druk en vertrekt hij.

Woensdag

Te laat op mijn werk, want het rotding dat nog steeds onder mijn bed ligt heeft de stekkers van allebei mijn wekkers eruit getrokken. Ik ren de hele dag achter mezelf aan, ga niet lunchen, want geen tijd, draaf na het werk de snackbar in, want geen tijd en moet dan repeteren voor het toneelstuk. Mijn script ligt ook ergens onder het bed, dus ik moet spieken bij iemand anders.

Donderdag

Weer te laat op mijn werk, maar nu omdat ik door mijn wekkers heen was geslapen omdat het rotding dit keer de hele nacht rare geluidjes maakte. Het moment dat ik in slaap viel, piepte het ding keihard. Ja, daar word je niet blij van. Ik overleef de dag, maar daar is ook alles mee gezegd. Ik hoop dat de rare geluidjes betekenen dat de accu bijna leeg is. Gelukkig hoef ik morgen niet te werken.

Vrijdag

Ik loop de winkel in en leg met veel drama de chip op de toonbank. De man van de winkel kijkt me argwanend aan, ik heb deze week tenslotte maar vijftien keer gebeld. “Ik wil een andere chip” meld ik hem. “Ik ben het helemaal zat, je kon het zo mooi vertellen. Neem een robot zei je, dat is zo handig in de huishouding. En neem er dan één met een gevoels-chip zei je, want zo’n robot doet fluitend de huishouding. Je had er alleen niet bij gezegd dat ie ook verliefd kon worden. Op de stofzuigerrobot van de buurvrouw. Ik heb de hele week in één grote chaos geleefd, omdat de buurvrouw haar robot de deur had uitgedaan en mijn robot liefdesverdriet had.”

Robot ~ 1) Androïde 2) Automaat 3) Automaat in mensengedaante 4) Automatisch mens 5) Automatische mens 6) Beweegbare ledenpop 7) Beweegbare pop 8) Elektronische pop 9) Geprogrammeerd toestel 10) IJzeren man 11) Kunstmatig mens 12) Kunstmatige mens 13) Kunstmens 14) Machinaal wezen 15) Machine 16) Machinemens 17) Mechanisch mens.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Tekening: Pixabay, CC0 gebruik