Jaarlijkse archieven: 2018

Facebook: #WOT deel 15

Geplaatst op door
Beantwoorden

Arjen Lubach had weer een goed bekeken show zondagavond, eentje waarin hij het Bye Bye Facebook event aankondigde. De cabaretier kondigde aan dat hij zijn Facebook pagina’s ging verwijderen vanwege alle commotie van de laatste maanden.

Facebook ~ Sociaalnetwerksite waarop je berichten kunt posten, vrienden toevoegen, spelletjes kunt spelen.

Data, data, data

Arjen was boos over het verzamelen van data en over wat er mee gedaan werd, maar ja, laten we wel zijn, data is het nieuwe goud. Facebook is gratis, dat heeft een reden, dus wordt je gebombardeerd met advertenties. Als je dat niet wilt, moet je niet op Facebook wezen. Voor hem is het wel een risico, zijn programma had duizenden volgers op Facebook en zijn filmpjes gaan onder andere viral door het vele delen. Het effect van zijn actie is trouwens niet zo bar groot geweest, er zijn ongeveer tienduizend mensen geweest die hun profiel hebben verwijderd. Ik weet niet eens zeker of één van mijn FB vrienden eruit is gegaan.

Wat ga ik doen?

facebookIk heb er naar zitten zondagavond en heb er geen moment over gedacht om Facebook te verwijderen. Ik ben best wel voorzichtig met mijn privacy-instellingen. Kwissen sla ik over en ik stik in de passwords voor sites, omdat ik nooit via Facebook inlog. En ik heb het zelfs nooit op mijn telefoon geïnstalleerd. Verder heb ik van alles aangepast, zie bijvoorbeeld collega Raymond’s blog over Facebook apps en over de privacy-instellingen. En voor de rest ga ik door met wat ik aan het doen was. Ik speel spelletjes, plaats mijn blogs, want ik krijg echt wel wat bezoekers, en kijk er vrolijk op rond. De wereld wordt wat groter door Facebook, en ook door Instagram, dat van Facebook is en waar ik ook een account heb. Ik ben nou eenmaal gek van social media en daar hoort Facebook bij.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Plaatje: Pixabay, CC0 gebruik.

Over planken van twee minuten

Geplaatst op door
Beantwoorden

Uitdaging: deel 2

Ik ben de afgelopen week serieus bezig geweest met de plank, de #uitdaging. Elke dag weer een plank en daarna de score op Twitter gezet. Op de eerste dag haalde ik 1:11. Vanaf de tweede dag begon ik met tweeten.

Dag 2

Dag 3

Dag 4

Deze was van vrijdag, na een training:

Natuurlijk gebeurt het wel eens dat het even minder gaat

Gisteren bleef ik maar tegen mezelf zeggen dat ik niet moest opgeven

Vanavond

Hoe doe ik die plank?

Ik doe het anders als vorige keer toen ik elke dag stug 2 seconden erbij zette. Dit keer ben ik begonnen, keek ik waar ik uitkwam (1:11) en ging daarvandaan verder. Met als resultaat dat ik na een week 19 seconden verder ben. In theorie zou ik voor het einde van de maand die twee minuten makkelijk kunnen halen. En dan komt de volgende uitdaging: het volhouden. En niet het laten afzakken tot ik weer nauwelijks een minuut haal. De plank blijft een dingetje bij mij. Die twee minuten gaat lukken omdat ik het ijzeren heinig volhoud, maar mijn lievelingsoefening gaat het nooit worden. Ik weet wel waarom ik het doe. Het is dat gevoel dat je het gehaald hebt. Daar doe ik het voor. Niet voor de spierpijn die ik ongetwijfeld ga krijgen.

Gezondheid: #WOT deel 14

Geplaatst op door
Beantwoorden

Gezondheid ~ 1) Constitutie 2) Gestel 3) Lichamelijk welzijn 4) Onschatbaar bezit 5) Proost 6) Santé 7) Vitaminetherapie 8) Wel bekome het u 9) Welstand 10) Welzijn 11) Wens bij heildronk.

Gezondheid

Het is voor mij niet echt een gezonde winter geweest. Half december begon ik met hoesten, op de eerste vrije dag van twee weken vakantie. De eerste week van januari was ik weer een beetje bij de wereld. Hoesten, proesten, niezen. Ik heb een paar weken doorgebracht op de bank. Geen Netflix (heb ik niet) maar wel The Hobbit en alle delen van The Lord of the Rings in de dvd-speler en veel thee. Ik heb het overleefd.

Daar gaan we weer

lezenDe eerste week van februari was ik op stap met twee vriendinnen, één daarvan was al weken aan het hoesten, dus die hoestte vrolijk door. Zij ging na twee dagen weg, andere vriendin en ik hadden fijn nog de rest van de week. Dachten we. We begonnen allebei na een paar dagen te hoesten. Het werd zo erg dat we zelfs besloten een dag eerder naar huis te gaan. Ik was er erg blij om, want precies die dag dat we eigenlijk naar huis zouden gaan, voelde ik me ongelooflijk beroerd. De week erna ging het weer, dus ik ging weer vrolijk naar mijn werk. Het weekend stortte ik in en de week daarna was ik weer onder de pannen. Zware verkoudheid. Heel veel middagtv, zelfs dr. Phil, heel veel thee, en heel veel slapen. De week daarna heb ik halve dagen gewerkt en me halve dagen ziek gemeld en toen voelde ik me weer het mensje.

Frustratie

Kan iemand me het uitleggen? Ik ben reuze gezond bezig, heb de hele winter vitamines geslikt, eet gezond, sport intensief en ik ben twee keer achter elkaar goed ziek. Op een dusdanige manier dat ik nu nog bezig met opbouwen qua sport. Dat is ronduit frustrerend.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Over een lui weekend en een plank

Geplaatst op door
2

pasenHet ritme zit er weer in, tenminste: bijna. Ik train elke vrijdag met Pedro en probeer door de week ook te gaan. Er is een beetje de klad gekomen in de zondagtrainingen, want de meeste zondagen zit ik lekker te rommelen in huis en doe niets. Een lang weekend zoals dit afgelopen Paasweekend zou dus ideaal zijn om het ritme weer op te pakken. Dat is niet gebeurd. Eerste Paasdag mocht ik van mezelf met permissie niets doen, vandaag ben ik met het huishouden begonnen en heb op een gegeven moment het uit mijn hoofd gezet nog te gaan sporten. Het kost moeite om de deur uit te gaan, zeker als het regent.

Gewicht

Voor het eerst sinds november ben ik weer op de weegschaal gaan staan. In december bij Saintfit heb ik ook nog op de weegschaal gestaan, maar dat telt niet, want ik heb niet gekeken. Op 10 november was mijn gewicht tot mijn frustratie 81,9 kg, vrijdag was het 80,2 kg. En daar was ik niet ontevreden over. Drie maanden wel gezond eten, maar niet optimaal op de lijn letten en dan dat cijfer. Klopje op mijn schouder. En misschien over een maand een vervolg. Ik zie wel.

Die plank

Ik zeg het al vanaf november, ik ga weer aan die planktraining beginnen. Anderhalf jaar geleden kreeg ik het voor elkaar en deed ik een plank van twee minuten, sindsdien is het een paar keer gelukt, maar meer niet dan wel. Dat moet anders vind ik. Vanmiddag begin ik en kijk ik op hoeveel ik eindig. Vanaf dat punt start ik en ga ik elke dag minstens twee seconden erbij planken. Het wordt weer een officiële uitdaging. In mei moet die twee minuten een feit zijn. In de sportschool ben ik op het moment hoofdzakelijk met cardio bezig om mijn verdwenen conditie wat bij te werken. Met Pedro doe ik op vrijdag krachttraining en verdwijn ik erna naar Health City en ga daar zwemmen. Een goede tijdsbesteding die ik opvoer als mijn conditie weer wat beter is.

En die eerste plank

Ik eindigde op 1 minuut, 11 seconden. Wie doet er mee?

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Hardlopers, doodlopers en wandelaars

Geplaatst op door
Beantwoorden

Ik had een dagje vrij genomen afgelopen donderdag. Er moesten wat dingen geregeld worden. Het leek een goed idee een dag vrij te nemen ervoor te gaan zitten en het gewoon te doen. Het is bij een idee gebleven. Donderdag ging nog, ik ben gaan sporten, en daarna… gebeurde er niets. Vrijdag ben ik gaan sporten, en daarna… gebeurde er weer niets. Zaterdag gebeurde er niets. Zondag gebeurde er niets. Ik had de afgelopen week een buitengewoon rustige week op mijn werk gehad en dat sleepte zich voort in deze vrije dagen. Het hielp ook niet bijster dat het gewoon barstens koud was, niet echt een uitnodiging om lekker naar buiten te gaan. Gevoelstemperatuur -10°, genoeg om mij onderuit te krijgen en me totaal niets te laten doen. Er zit geen energie in me.

Trainen

Vrijdagochtend was het vroeg en koud. En de training…

ik moest op een soort fiets en probeerde op zo’n manier te fietsen dat ik het drie rondjes zou volhouden. Ja, ja. Dat was dus voordat Pedro zei dat ik zo hard mogelijk moest. Fietsen tot ik 10 kcal zou halen op dat ding, en binnen een minuut, anders mocht ik voor elke seconde overtreding gewichten gaan tillen. Ik keek niet vrolijk. Hij wel. Later gebeurde dat nog een keer met een andere oefening, een figuurlijke schop om ervoor te zorgen dat ik tot het uiterste ging. Daag me uit en ik ga ervoor. Eindresultaat: je kan me opvegen. Maar wat ik voor de volgende keer zelf sporten moet onthouden: dat ik dat zelf ook moet doen. Lekker doorgaan tot het uiterste.

Waar was ik mee bezig?

Dat hardlopen, dat gaat even nog niet, maar waar ik ook voor moet zorgen is dat ik me niet doodloop en van energieloosheid in elkaar stort. Want daar lijkt het een beetje op met zo’n weekend waarin ik totaal niets uitvoer. Het is niet erg, want het is waarschijnlijk een gevolg van een winter met verkoudheden en ik ga me niet schuldig voelen. Lopen dus, iets uitvoeren op een normaal tempo, me een beetje meer uitsloven met sport. De trap naar de derde verdieping nemen op mijn werk. Fietsen is ook goed, en het is het precies het goede weer ervoor. En het wordt lente, altijd een goed ding, daar krijg ik ook energie van.

Lampje van Annet Schaap (boekbespreking)

Geplaatst op door
3

Ik houd niet van hypes, nooit gedaan. Als een boek massaal aangeprezen werd, liep ik er hard langs. Dit maal niet. Lampje van Annet Schaap werd op Goodreads massaal aangeprezen en kreeg van de ene na de andere lezer vijf sterren. Ook van mensen die ik ken als kritische lezers. En dat voor een kinderboek. Zaterdag was ik in de boekwinkel op zoek naar een ander boek, dat had ik gevonden en ik liep naar de kassa. En daar lag Lampje en ze was aan het roepen dat ze meegenomen wilde worden. Ik heb geluisterd en heb er geen spijt van.

Het verhaal

lampjeHet is een verhaal over de zee. Lampje, de dochter van de vuurtorenwachter beklimt elke avond eenenzestig treden om het licht aan te steken. Op een stormachtige avond blijkt dat de lucifers op zijn en moet ze het dorp in om nieuwe te halen. Het gaat mis, en een schip lijdt schipbreuk. Als gevolg daarvan moet Lampje weg bij haar vader en ze gaat naar het Zwarte Huis van de admiraal, waarvan ze zeggen dat er een monster woont. Lampje krijgt te maken met mensen zoals juffrouw Amalia die wel zeggen dat ze het beste met haar voor hebben, maar dat is niet zo. Lampje vindt uit hoe dat zit met het monster en er gebeurt nog veel meer.

Waarom is het nou zo mooi?

Soms begin je aan een boek en wil je gewoon in één ruk door met lezen, zelfs is het ’s avonds laat en weet je dat de wekker de volgende ochtend weer vroeg gaat. Vanaf de eerste bladzij was het heerlijk om te lezen en vond ik de hoofdpersonen leuk en sympathiek. Lampje is mijn nieuwe BFF, ik kan er niet anders van maken. De mengeling van kinderverhaal en sprookje maakt het voor mij aantrekkelijk. Het gaat over piraten, zeemeerminnen, gemene juffen, admiraals die beter zouden moeten weten. Over vreugde en verdriet, vriendschap, verloren ouders en moedig zijn. Vanaf het begin maak ik sympathieke geluiden voor Lampje als er iets gebeurt wat niet zou moeten gebeuren. Ze is dapper, het lijkt niet zo voor een klein meisje, maar ze is het wel. Ze schopt kont om het maar zo te zeggen. Ik ben van mezelf, is iets wat ze vaak zegt. Iets dat ze van haar moeder heeft geleerd en ieder kind van zijn of haar moeder zou moeten leren. Het verhaal is wat puzzelen door alle verwikkelingen rond Lampje, haar ouders en Vis en zijn ouders, maar alle puzzelstukjes vallen op zijn plek in dit verhaal. Annet Schaap is begonnen als illustratrice van jeugdboeken en dat zie je aan de prachtige tekeningen in het boek. Alleen al daarom moet je gewoon die hardcover kopen en geen e-book. Tussen Lampje en haar vader komt het goed: Soms, als je iets een hele tijd zo vreselijk graag wilde en je krijgt het eindelijk, is er een soort stilte waarin niemand weet wat ie moet doen.

Lampje, Annet Schaap. Amsterdam: Querido’s Kinderboekenuitgeverij, 2017.

Veggie voor een week: #weekzondervlees

Geplaatst op door
1

groenteWanneer ik als volwassene één week geen vlees eet, bespaar ik: 7 maanden douchewater, 114 kilometer auto rijden, 1 blije kip en 7 maanden werk voor een boom. Milieuvriendelijk en eten liefhebbend persoon die ik ben, wil ik dat wel uitproberen. Van 5 t/m 11 maart is de eerste nationale #weekzondervlees. Als inschrijver ontving ik ter inspiratie het magazine en dat viel me een beetje tegen. Ik had graag wat meer recepten gehad en dan ook recepten die niet zo bewerkelijk zijn. Ik kook graag, maar ik moet ook werken en kan niet gaan koken voor de lunch. Maar Twitter biedt hulp en leuke linkjes naar recepten en complete sites met vegetarische recepten. Mijn ontbijt is meestal veggie: kwark met fruit en een beetje honing. Voor tussendoor gaan een paar boterhammen mee in mijn rugzak. Voor de lunch grijp ik terug op een oud en vertrouwd recept: salades met ei of geitenkaas. Pastasalade is ook prima zonder vlees of vis te doen. Mijn weekmenu voor het avondeten is hieronder te vinden.

Maandag

Pasta met avocado en huttenkäse, een snelle hap was het in ieder geval en prima te eten. Was door de koude ingrediënten snel afgekoeld. Ook wel geschikt als lunch hap. Het ontbijt was nog even smokkelen, want ik had nog kalkoenfilet over als broodbeleg. Weggooien is ook zonde.

Dinsdag

Heb niet moeilijk gedaan met koken, vooral ook omdat ik nog weg moest. Mijn eigen witlof met aardappelen en daar ruim kaas overheen gestrooid. Daarna werd het weer smokkelen, want bij bowlen vierden we dat ons team van vier mensen voor het eerst sinds tijden compleet was. Dat was dus een bittergarnituur, smullen geblazen van de veelal met vlees gevulde hapjes.

Woensdag

Stamppot van snijbonen en tomaatjes, was erg lekker moet ik zeggen. Die tomaatjes moeten volgens het recept in de oven, maar ik had geen tijd en heb ze in een pannetje gegooid. En in zo’n stamppot kan je ook andere groenten gooien.

Donderdag

Een avond Pathé, met Twelfth Night van de Royal Shakespeare Company, dus er werd uit gegeten. Ik was samen met vriendin J bij een pizzeria waar ik een veggie pizza heb genomen en zij – heel solidair – een veggie lasagne.

Vrijdag

Spruitjes met kastanje champignons, een gebakken uitje, pasta en een flinke lik mosterd. Gaat erin blijven dit menu, was erg lekker.

Zaterdag

Creativiteit ten top: veggie wraps. Inhoud: paprika, courgette, ui, kidney bonen, veldsla, kruiden naar eigen smaak. Was erg lekker, maar een beetje moeizaam netjes eten. De oplossing kreeg ik via Twitter. Eerst een kant naar het midden vouwen en dan loodrecht op de vouwlijn oprollen, dan heb je een dichte onderkant.

Zondag

Menu van vanavond: stamppot andijvie met uitjes en paprika en een gehacktbal. Het was heerlijk, maar zo’n stamppot moet je eigenlijk maken voor meerdere personen, want nu was het verhoudingsgewijs meer andijvie dan aardappel.

Een week zonder vlees

Na een wat aarzelend begin was het voor mij een leuke creatieve kookweek. Het was een sport om uit te zoeken wat ik voor vegetarisch gerecht ik kon maken van wat ik in huis had. Ik heb recepten gevonden die ik zeker nog een keer ga maken. Die wraps waren bijvoorbeeld heerlijk en zijn ook goed te maken met vlees. En dan heb ik weinig tot geen vlees alternatieven gebruikt zoals tofu. Er stond één vegetarische gehacktbal op het menu. Word ik vegetariër na deze week? Nee, die conclusie heb ik al getrokken, want ik vind een stukje vlees op zijn tijd toch wel erg lekker. Maar hier zit wel een flexitariër, ik ben blij verrast met de rijkdom aan vegetarische recepten die je overal kan vinden. En bovendien heb ik lekker gegeten deze week.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik.

Vrouw: #WOT deel 10

Geplaatst op door
2

Ik heb mijn oma van moeders kant nauwelijks gekend, ze is overleden toen ik een jaar of vier was. Ze was 63, dezelfde leeftijd als mijn moeder toen die overleed. Daar denk ik af en toe wel eens aan. Ik ben zelf nu 53.

Oma

omaTwaalf broers en zussen had mijn moeder. Zij was nummer twee in het rijtje, haar jongste broer werd geboren toen zij al in de 20 was. En als ik de verhalen mag geloven hebben er ook diverse miskramen tussen gezeten. Zo’n groot aantal kinderen was normaal in die tijd. Mijn oma is geboren rond de eeuwwisseling, die van de 19e en 20ste eeuw dus. Voor mij ligt haar geschiedenis in die ene foto die ik van haar en mij heb. Verder weet ik weinig van haar. Maar het moet een hard leven zijn geweest, zoveel kinderen om te verzorgen. En ook verdeeld over zo’n lange periode. Het zal ook niet makkelijk zijn geweest dat er een Wereldoorlog in die periode zat.

Moeder

Mijn moeder is dit jaar 25 jaar geleden overleden. Ze was geboren in 1930. Toen zij in 1957 trouwde met mijn vader is ze gestopt met werken. Mijn vader zorgde voor het inkomen. Ik heb drie broers, met de oudste verschil ik vijf jaar. Vier kinderen in korte tijd. Mijn moeder zorgde voor ons en het huishouden. Ik had wel altijd het idee dat ze eigenlijk wel had willen blijven werken. Zeker toen wij wat ouder werden, was die kinderverzorging  geen dagvullende taak meer. Maar ja, mijn moeder had huishoudschool en verder weinig. Wat werkervaring voor haar trouwen, ze werkte op de veiling, en verder niets.

En ik?

Ik heb een heel ander leven. Ik heb een tijdje een relatie gehad, maar woon nu alleen. Ik heb gestudeerd en heb een vak geleerd. Ik heb van mijn hobby mijn werk gemaakt door informatiespecialist te worden. Ik heb geschiedenis gestudeerd, werk, heb hobby’s, heb een druk sociaal leven en ben een heel andere vrouw dan mijn moeder en oma waren. Een betere vrouw? Dat wil ik niet zeggen. Zij waren de vrouwen die ze konden worden in hun tijd. Is het leven beter geworden? Oh ja, absoluut. Maar strijden voor de positie van de vrouw? Het is nog niet voorbij zolang je zo’n ceo van Schiphol hoort zeggen dat ze specifiek een man zoeken als nieuwe baas van de luchthaven. Anders wordt het man-vrouw evenwicht verstoord. Dat onzin argument wordt nou nooit gebruikt bij een evenwicht van alleen maar mannen. En zo zijn er wel meer dingen waardoor je als vrouw je minder voelt. Die Internationale Vrouwendag is nog steeds nodig.

Vrouw ~ 1) mens van het vrouwelijk geslacht 2) echtgenote: groeten aan je vrouw 3) (kaartspel) naam van een kaart; = koningin: ruitenvrouw 4) bazin, vrouwtje (3): (tegen een hond) kom maar bij de vrouw.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Kijk ook nog even in mijn Flickr photostream.

Over herstellen en trainen

Geplaatst op door
Beantwoorden

Hoesten, proesten, snotteren, geen energie, zie daar de kenmerken van de afgelopen twee weken. Het heeft heftig ingehakt op sport, want ik was niet zo bar veel in de sportschool te vinden. Ik heb zelfs een training met Pedro afgezegd, omdat ik totaal niet in vorm was.

Herstellen

Tussen december met de eerste verkoudheid en februari met de tweede verkoudheid ben ik best wel in orde geweest. Maar zeker de tweede verkoudheid heeft er behoorlijk ingehakt. Ik ben een week thuis geweest en was tot meer dan bankhangen niet in staat. De tweede week heb ik het op maandag geprobeerd en werd na twee uur weer naar huis gestuurd omdat het gewoon niet ging. Dinsdag ben ik vervolgens thuis geweest en de rest van de week heb ik halve dagen gedraaid, met als resultaat dat ik me nu weer stukken beter voel.

Trainen

Afgelopen vrijdag heb ik weer getraind met Pedro en het verschil was wel duidelijk. De vorige keer had ik de halve dag om enigszins te herstellen, nu was het na zwemmen gewoon weer goed. Het zwemmen viel trouwens wel tegen, want het water was koud. De les Body Balance van vandaag was lekker en prima te doen, terwijl de les twee weken geleden gewoon hard werken was. De rest van de week heb ik helaas geen tijd voor sport. Dinsdag is weer een bowldag, dus het wordt geen sportschool en voor de rest ben ik erin geslaagd mijn agenda compleet vol te bouwen.

Dromen

zonIk heb er deze week van gedroomd, even een weekje weg, richting zon, gewoon even opwarmen. Dat krijg je als je jaloersmakende foto’s van Dubai ziet op Instagram. Op dat moment was het ook werkelijk barstens koud met temperaturen overdag onder nul. Het enige wat me tegenhoudt is dat ik waarschijnlijk in mijn eentje moet en ik weet niet of ik dat wil. Ik ga er een nachtje over dromen.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik.

Spiegel: #WOT deel 9

Geplaatst op door
1

Ik vond het een mooie uitdrukking. Ik zat naar een aflevering van NCIS te kijken, waar iemand over sociale media zei dat je nooit de B-zijde te zien kreeg. Degene tegen wie hij het zei was geboren na de lp’s, dus die keek of hij water zag branden, maar het klopt wel. Al die instagramfoto’s van fitgirls, fitboys, beautydames en -heren laten de A-zijde zien, de beste foto. Kim Kardashian, koningin van de selfies heeft wel eens gezegd dat ze honderden foto’s kan nemen voor ze tevreden is.

Spiegel ~ 1) voorwerp dat beelden terugkaatst van objecten die zich ertegenover bevinden 2) (medisch) gehalte van een bepaalde stof in een vloeistof, met name in het bloed

Spiegel

Ik heb een hele mooie spiegel met een bewerkte rand hangen in mijn woonkamer. Er hangt er een in mijn badkamer, dat is er zo een met een kastje erachter en ingebouwd licht. De twee deuren zijn ongelijk van breedte, want daar is over nagedacht. Waren ze even groot geweest dan had je de naad voor je neus gehad. Nu kan je in de spiegel kijken zonder over je neus te wrijven. Ik gebruik hem niet bewust, ’s ochtends sta ik gapend mijn ding te doen in de badkamer en zijn mijn ogen niet eens genoeg open. En ’s avonds, als ik voor het slapen gaan mijn tanden poets, sta ik meer op mijn tanden te letten dan op mijn gezicht.

Social media

spiegelDe spiegel van de gemiddelde fitgirl is het Instagramaccount. De dames en heren bieden tegen elkaar op met hun foto’s met ingetrokken buikjes, elegante poses en stralende lachjes in de spiegel van de sportschool. Ik ben er nog nooit in geslaagd om een fatsoenlijke foto te maken in de sportschool, maar dat ligt misschien ook wel aan het feit dat ik mijn telefoon in mijn kastje laat liggen. Het is niet mijn spiegel. Ik heb één keer zo’n foto gemaakt, maar daar zie je wel aan dat ik het niet gewend ben. De enorme spiegel in de sportschool vind ik eigenlijk alleen nuttig als ik wil zien hoe ik een oefening uitvoer. Maar wat is dat toch dat mensen ertoe brengt zoveel van zichzelf te laten zien? Waarom in de spiegel kijken? Kan je niet beter gewoon om je heen kijken?

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik