Sabotage in drie delen (boekbespreking)

Ik ben dol op science fiction en toen ik in de little free library bij mij in de buurt drie boeken van Murray Leinster tegenkwam, nam ik ze meteen mee. Het was namelijk een complete trilogie, Sabotage 1: ruimteplatform, Sabotage 2: pendeldienst en Sabotage 3, ruimtestation.

Murray Leinster

Murray Leinster was een pseudoniem van William Fitzgerald Jenkins, een Amerikaanse schrijver van science fiction en alternatieve geschiedenis. Hij schreef meer dan 1500 korte verhalen en artikelen, veertien filmscripts en honderden radio- en televisiescripts. In 1956 won hij een Hugo award voor zijn novelle Exploration Team. Deze trilogie stamt uit de jaren vijftig. Deel 1 en deel 2 zijn in 1953 gepubliceerd, deel 3 in 1957. Deze Nederlandse vertaling is in de jaren zeventig gepubliceerd.

Drie keer sabotage

ruimteplatform De Nederlandse uitgever heeft er voor gekozen om Sabotage in de titel op te nemen en daar draait het ook wel om. Deel 1 start met de vliegreis van Joe Kenmore, een ingenieur die gyroscopen heeft gemaakt voor “het belangrijkste voorwerp dat er op aarde werd gebouwd”. Dat voorwerp blijkt een ruimtestation te wezen, maar voordat het station in de ruimte hangt zijn we wel een paar sabotagepogingen verder. En daarmee is het niet afgelopen. In deel 2 redt Joe met zijn vrienden het ruimtestation als het in de lucht hangt. In deel 3 is er een station op de maan gevestigd en redt hij dat station. Hij heeft het er maar druk mee.

Jaren vijftig

pendeldienstIk was nieuwsgierig geworden omdat de boeken zo lang geleden geschreven zijn. Overleeft 65 jaar oude science fiction de huidige wetenschap? Van wetenschap weet ik te weinig om dat te beoordelen, maar van ruimtevaart weet ik wel iets dank zij een jeugdige fascinatie met de ruimte. De ruimtereizen en het omgaan met de ruimte zijn aardig authentiek, voor zover ik kan nagaan. Wat het leuk en gedateerd maakt is de inrichting van het ruimtestation, natuurlijk gedaan door een vrouw. De geliefde van Joe, Sally, heeft de hele inrichting ontworpen met een complete keuken waar de ruimtevaarders mogen koken, bedden met een ronde opblaasbare matras en ook asbakken. Tegenwoordig weten we wel anders natuurlijk. En wat het ook leuk maakt, de beschrijving van de tv-shows die vanuit het maanstation worden uitgezonden, inclusief verwende vrouwelijke presentator. Maar de sabotagepogingen bijvoorbeeld worden ongeloofwaardig op het moment dat beschreven wordt dat de koepel van het maanstation eenvoudig opengesneden kan worden met een mesje. Kom, geen ondoordringbare kunststof? Dat was nou niet bepaald spannend.

Motivatie

maanstationBij science fiction vind je die nieuwsgierigheid van de mens, wat is er achter de volgende berg? En in deze boeken, ergens in de Koude Oorlog tijd spelende, is dat hetzelfde. Het ruimtestation, ontwikkeld om verder te gaan in het onderzoek met atoomenergie dat te gevaarlijk wordt geacht om op aarde te doen. Al in die tijd is men zich ervan bewust dat de voorraden kolen en olie beperkt zijn en dat er andere bronnen van energie moeten komen. En die komen er ook in deze boeken, genoeg voor een reis naar Mars, waarvan we in 2018 weten dat het nog steeds toekomstmuziek is.

Was het wat?

Laat ik voorop stellen dat ik de boeken met best wel wat plezier gelezen heb, maar het waren absoluut geen meesterwerken. Het kan aan de vertaling liggen, maar “woedend” was de enige mogelijke emotie. De personages waren op zijn best van bordkarton. De romance tussen Joe en Sally was lief, maar in drie boeken zijn er drie kussen uitgedeeld. De eeuwige liefde zag ik niet tussen die twee. De vrienden van Joe zijn cliché’s, hoewel het dan wel weer opvallend is dat één van die vrienden een dwerg is. En wat in alle boeken volslagen onduidelijk is, wie die vijanden dan wel zijn die zoveel moeite doen om het ruimtestation en het maanstation te saboteren.

Murray Leinster, Space Platform, Space Tug, City on the Moon. – 1953-1957.
Nederlandse vertaling, Haren: Luitingh, 1972

Woord: #WOT deel 8

Kledend. Dat was het woord waar ik naar zocht. Het ultieme woord bij Wordfeud. Ik speel het graag, vind het vreselijk leuk, maar word vaak verpletterend verslagen door mijn tegenstanders. En soms heb je ook van die spelletjes die vanaf het begin niet te geloven zo slecht zijn. En af en toe lukt het.

Woordenboek

Het is vaak gokken bij Wordfeud of een woord wordt goedgekeurd of niet. Want wie het woordenboek heeft samengesteld weet ik niet, maar het zit nogal rammelend in elkaar. Woorden worden goedgekeurd waarvan je denkt, hoe is het mogelijk. Werkwoordsvormen zonder eind-n bijvoorbeeld. Ik heb er spijt van dat ik die tip aan een vriendin heb gegeven, want zij wint nu regelmatig. Het nadeel van dat woordenboek is wel dat het mijn eigen woordenschat vertroebelt. Met dezelfde vriendin heb ik offline Wordfeud gespeeld in de vakantie – dat heet Scrabble – en we hadden regelmatig discussies of een woord goed was of niet.

Het ultieme woord

Met Wordfeud heb je de mogelijkheid om met een standaard bord te spelen, dan zijn de letterwaardes en woordwaardes net zoals bij Scrabble over het bord verdeeldwoord. Maar je hebt ook de mogelijkheid om met een random bord te spelen. Daar zijn de woordwaardes en letterwaardes willekeurig over het bord verspreid. Met een beetje geluk kan je dus leuke scores binnenhalen. Met kledend lukte dat. Als ik me goed herinner zat er twee keer 3x woordwaarde onder verstopt, 3x letterwaarde en 2x letterwaarde. Bovendien was ik alle zeven letters kwijt. Een score van 1512 punten, had meer kunnen zijn als er geen blanco letter tussen had gezeten. Eindscore 1856 punten. Mijn tegenstander kon er hartelijk om lachen. Ik ben er nooit meer overheen gegaan.

Woord ~ 1) Afgepaald stuk grond 2) Afgeperkt stuk land 3) Belofte 4) Bewoording 5) Deel van een hoofdstuk 6) Deel van een zin 7) Dier 8) Een zin 9) Erewoord 10) Formulering 11) Geheel van spraakklanken 12) Grammaticale term 13) Is nooit zinloos 14) Letterwoord 15) Logos 16) Omschrijving 17) Rede 18) Spraakklank 19) Taalkundige term 20) Taalteken 21) Term.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Lopen voor ik ga rennen

Het was een mooie dag vrijdag. De eerste training in een paar weken, want ik was eerst een weekje op vakantie geweest en aansluitend had ik de tweede zware verkoudheid in twee maanden tijd. Het loopt niet helemaal lekker met mijn gezondheid. Dus vrijdagochtend liep ik vrolijk en bijna weer fit want hoestend Skyhealth binnen.

Lopen

lopenGelukkig heb ik dan een verstandige trainer die ook wel begrijpt dat hij iemand die nog vrolijk aan het hoesten is, niet helemaal tot het uiterste moet laten werken. We deden het dus rustig aan. En dat was eigenlijk maar goed ook, want ik merkte aan mijn lijf dat die verkoudheid er zeer stevig in had gehakt. Laat ik het zo zeggen, ik heb tussen walking lunges, t-rex, gewichten, slee en plank voldoende rust genomen. Meer lukte ook niet. Eerst maar lopen dus voor ik ga rennen. Ook omdat ik merkte dat herstel wat langer duurde dan op andere trainingsdagen. Normaal ben ik na het zwembad weer het dametje, nu duurde dat toch wel even wat langer.

Weekend

Nooit denken dat je volledig genezen bent voor dat ook daadwerkelijk zo is. Het weekend genoot ik van naweeën van de verkoudheid en lag ik weer voor pampus op de bank. Weer hoesten, snotteren, spierpijn en duizeligheid. Kijken hoe mijn gezondheid na het weekend is. Kleine troost: ik hoor van alle kanten dat het een venijnige verkoudheid is die bij iedereen lang aanhoudt, en bij veel mensen fijn terugkeert.

Rennen

Het komt er eigenlijk op neer dat ik aan het opbouwen ben vanaf nieuwjaar toen ik voor het eerst twee weken ziek thuis zat. Nu – met een nieuwe verkoudheid – kan ik vrolijk overnieuw beginnen. Het is niet anders. Het is gewoon hopen dat het gezeur nu is afgelopen en dat ik niet over een paar weken overnieuw begin. Het weer wordt beter, dat is een troost. Lopen dus, niet rennen.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Foto: #WOT deel 7

Mijn werkster zag deze week een trouwfoto van mijn ouders en vertelde me dat ik op mijn moeder lijk. Ik zie dat nooit. Ik kijk naar die foto en denk, ja, het kan wel kloppen. Maar dat denk ik ook als iemand me vertelt dat ik op mijn vader lijk.

Foto ~ 1) Afbeelding 2) Afbeelding van een persoon 3) Afdruk 4) Beeldopname 5) Beeltenis 6) Fotografisch portret 7) Grieks voorvoegsel 8) Illustratie 9) Kiek 10) Kiekje 11) Momentopname 12) Opname 13) Persoonsafbeelding 14) Plaat 15) Plaatje 16) Portret 17) Positief beeld 18) Shot 19) Snapshot 20) Uitvergroting 21) Vakantieherinnering 22) Zichtbare voorstelling.

Herinneringen

Mijn ouders zijn getrouwd in november 1957 en als ze waren blijven leven hadden ze dus in 2017 hun zestigjarig trouwfeest gevierd. Ik ben in 1964 geboren, als jongste van de vier kinderen.

2018-02-15 20.24.57Ze waren er niet idioot vroeg bij, mijn ouders. Dat kan hebben gelegen aan het feit dat mijn vader na WO II eerst vier jaar naar Nederlands-Indië mocht, voor zijn dienstplicht. Hij werd acht dagen na zijn huwelijk 32, mijn moeder was 27. Kinderen kwamen wel volgens de verwachting. Oudste broer is in januari 1959 geboren.

Vragen

De foto levert wel vragen op. Ik zit er naar te kijken en zit me ook te bedenken: hoe zijn ze elkaar tegengekomen? Twee mensen uit verschillende kerken in een tijd dat zo’n kerk wel degelijk belangrijk was. Ze hadden overeenkomsten: allebei uit grote gezinnen, mijn vader zeven broers en zussen, mijn moeder twaalf broers en zussen. Allebei bijna de oudste, want er zat nog een zus boven. En wat is er dan allemaal gebeurd tussen die eerste ontmoeting en dit huwelijk dat ruim zestig jaar geleden plaatsvond? Het maakt nieuwsgierig en het is jammer dat ik het ze niet meer kan vragen.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Kijk ook nog even in mijn Flickr photostream als je wilt weten of ik op mijn moeder lijk.

Visie: #WOT deel 4

Visie, daar ontbrak het mij aan, afgelopen vrijdagochtend. Ik was met sporttas en al onderweg naar mijn personal trainer, toen ik me realiseerde dat ik mijn badpak was vergeten. De handdoek die op het wasrek hing, zat mijn visie op mijn daar ook hangende badpak in de weg. Zwemmen zou niet gaan deze ochtend.

Visie ~ 1) Aanschouwing 2) Beschouwing 3) Brede blik 4) Denkbeeld 5) Gedachtebeeld 6) Gezicht 7) Gezichtspunt 8) Gedachtebeeld 9) Het zien 10) Idee 11) Ideologie 12) Interpretatie 13) Inzage 14) Inzicht 15) Kijk 16) Lezing 17) Mening 18) Oordeel 19) Opinie 20) Optiek 21) Opvatting 22) Standpunt 23) Zicht 24) Zienswijze.

Toekomstvisie

visieHet is 2028 en wat ben ik dan aan het doen? Ja, Martha weet het, en Irene heeft ook een duidelijk toekomstbeeld. En ik? Wat laat mij uit bed komen behalve de wekker om 6:45 ’s ochtends? Ik weet het niet. Ruim vier jaar geleden was ik werkeloos, ik wilde niets liever dan weer aan het werk gaan en solliciteerde me te pletter op allerlei functies. Daar was ik zo druk mee bezig en ik was zo blij dat ik weer aan het werk kwam dat ik er verder niet meer over nadacht. Bijna twee jaar geleden kreeg ik mijn vaste aanstelling, waar ik ontzettend gelukkig mee was. Ik mocht verder in een baan waar ik het enorm naar mijn zin had. Maar tegelijkertijd bekroop me ook wel dat gevoel van, is dit nou alles? Ben ik gelukkig als ik hier zit tot mijn pensioen? Midlife crisisje Ali? Ja, helemaal mogelijk.

Opruiming

Ik ben al jaren bezig met allerlei dingen, toneel, sport, schrijven, redacteur spelen. Het is geen wet dat dit tot het einde der dagen doorgaat. Je kunt dingen zat worden. In die fase ben ik eigenlijk wel de laatste tijd. Ik heb ruimte nodig in mijn leven om na te kunnen denken over wat ik wil. Wat wil ik doen, wat ga ik ontwikkelen. Bij mij is het dus niet alleen die visie uitvoeren, maar ook die visie ontwikkelen en daarvoor ga ik wat ruimte creëren. Daar ga ik het later nog wel eens over hebben want dat wordt een lange termijn visie.

Korte termijn visie

Vrijdag stelde Pedro, mijn personal trainer, me voor de keus: een plank van een minuut en voor elke seconde die eraan ontbrak mocht ik een burpee doen. Dus een visie van een plank van een minuut of een aantal herhalingen van mijn meest geliefde oefening. Ik haalde de minuut.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Over trainingen en rust

Ik kijk vandaag uit op een zonnige straat, hier en daar een wolkje, af en toe een paar voorbijgangers, bezoekers van de Afrikaanse kerk verderop in de straat. Het straalt rust uit. Als je dan de dag begint op je favoriete stoel bij het raam met de Volkskrant van zaterdag is de verleiding groot.

Zo, dat is dus besloten. Vandaag wordt gevuld met dingen waar ik zin in heb, en sport hoort daar even niet bij.

Training

Of ik mijn sportritme weer te pakken had, vroeg Pedro deze week. Bijna, was het antwoord, want door tijdgebrek was ik maar 1x geweest. De komende week zou alles beter gaan. Vanochtend toen ik over sport zat na te denken, schoot wel door me heen dat ik in zou moeten halen. Pal daarna dacht ik, jammer dan. Inhalen zou betekenen dat ik echt elke avond weg ben deze week, en dat gaan we niet doen. Het wordt dus nog één keer sporten deze week. Bowlen op dinsdag schuif ik vrolijk in het hokje sport, dat is al twee keer. En één avond is het gewoon rust. Daarnaast fiets ik 26 km per dag en zit ik dus niet bepaald stil.

Rustige zondag

Zo’n rustige zondag betekent dus:

  • Wasje draaien
  • Lezen, ik loop heel veel tijdschriften achter en ik wil verder in Fire and Fury
  • Maskertje
  • CD luisteren, heb gisteren bij een klassiek concert in Utrecht een CD gekocht en naast de Stabat Mater schijnen er nog meer mooie dingen op te staan
  • Bloggen
  • Ik kijk af en toe naar het zootje dat mijn bureau heet
  • Verder zie ik wel

Rust moet, af en toe. Er is wat rust in me gekomen door het besluit even niet te gaan wegen en dat is eigenlijk alleen maar goed.

Integer: #WOT deel 3

Aanstaande vrijdag verschijnt de Nederlandse vertaling van Fire and Fury, het boek van Michael Wolf over de opkomst van Donald Trump. Ik had het Engelse exemplaar al in handen gekregen en om heel eerlijk te zijn: het valt niet mee.

Integer ~ 1) Betrouwbaar 2) Braaf 3) Edel 4) Eerlijk 5) Eerlijk en betrouwbaar 6) Fair 7) Geheel getal (informatica) 8) Hoog aanzien 9) Hoogstaand 10) Ingetogen 11) Niet om te kopen 12) Niet omkoopbaar 13) Nobel 14) Onbesproken 15) Ongerept 16) Onkreukbaar 17) Onomkoopbaar 18) Onschendbaar 19) Rechtop 20) Rechtschapen 21) Waarachtig 22) Zwak.

Integer

In mijn optiek moet een politicus enige mate van integriteit hebben. Nou snap ik wel dat het moeilijk is voor zo’n man of vrouw die een hoop macht in handen krijgt, maar een beetje nuchterheid mag toch wel. Zo niet Donald Trump die al voor zijn verkiezing meedeed in twitterfitties en na zijn verkiezing daar vrolijk mee doorging. En zijn strategie doorzie ik niet helemaal, niet na de 34% van het boek dat ik heb gelezen. Ramt hij gewoon door en verzint hij het terwijl hij bezig is of heeft hij echt beleid? Ondertussen zie ik iedereen die met hem in aanraking komt, zijn integriteit verliezen. Zie bijvoorbeeld de reacties na de uitspraken van Trump die naar Haïti en Afrikaanse landen refereerde als “shithole” landen. Kijk naar Homeland Secretary Nielsen die door de Democratische senator Booker gegrild werd in een hearing over haar geheugenverlies. Ze herinnerde zich ferme taal maar niet dat specifieke woord.

Terug naar Nederland

Hebben we in Nederland te klagen? Ja, een beetje wel vind ik. Niet alleen heb je politici als Geert Wilders en Thierry Baudet die een eenzijdig wereldbeeld hebben en niet nalaten één specifieke bevolkingsgroep overal de schuld van te geven. In hun politieke streven zijn ze heel goed in het verspreiden van “fake news” onder hun volgelingen. Je hebt ook bij andere partijen de nodige relletjes en dingen die niet goed gaan. Kijk naar de PvdA-er William Moorlag die naar zijn idee goed deed, maar echt wel tegen de wet inging. Kijk ook naar de talloze VVD-politici die de laatste jaren zijn gesneuveld over dingen die gewoon niet voor hadden mogen komen. De bonnetjes affaire, één minister en één staatssecretaris, af door de zijdeur. Een voorzitter van de partij die zwaar over de schreef gaat bij de verkoop van een bedrijf. Dat noem ik niet integer.

Vertrouwen in de politiek

Dat is dus moeilijker aan het worden. Vroeger wilde ik er wel op vertrouwen dat die politici het beste met ons eenvoudige burgers voor hadden. Tegenwoordig krijg ik toch een flinke dosis wantrouwen als ik weer een prachtig plan hoor. In Amerika is het met die scherpe tweedeling daar nog veel moeilijker. Hier kan je nog rustig grijs denken over de politiek, in Amerika is het meer zwart wit en is het moeilijker buiten een politiek kamp te blijven. Het boek van Michael Wolf ga ik nog uitlezen, maar ik heb niet veel hoop dat ik daar nog een integere politicus in tegenkom.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Op gang komen

Het was een lekkere training vrijdag, hard werken, maar dat is niet erg. Mijn favoriet, de slee, is weer aan de beurt gekomen. En dat blijft voor mij toch een kick, het is opbouwen, beginnen met twee van die schijven en daarmee over de mat vliegen en vervolgens eindigen met alle schijven, 165 kg in totaal. Daarmee ging ik wel wat langzamer.

Op gang komen

Het is nog wat moeizaam deze week. Ik merk nog de naweeën van de luchtweginfectie in de vorm van moeheid. Ik had een vol geplande week, en dat is niet handig na ziek zijn, maar niet te plannen natuurlijk. De enige sportschoolbezoeken waren op zondag met een Body Balance les en vrijdag met de training van Pedro. Komende week ziet er niet veelbelovend uit, morgen kan ik niet, en maandag en dinsdag sporten? Ik weet niet of ik dat doe.

Nog meer op gang komen

Ik heb een scheurkalender gekocht, van Deargoodmorning. Leuke kalender, met elke dag een opdracht erop. Varieert van: drink twee glazen water tot: sta vijf minuten eerder op en doe twintig jumping jacks. Dat ding hangt naast mijn bureau waar ik elke ochtend zit, dus eitje zou je zeggen. Vandaag heb ik anderhalve week opdrachten zitten bekijken en heb jumping squats, push ups en burpees gedaan. Een getekende smiley whatsappen naar een contact heb ik maar overgeslagen, dan gaat er volgens mij iemand aan mijn voorhoofd voelen.

Inspiratie

Het is wat met dat bloggen, eerst beloof ik voortaan op vrijdag te komen met mijn wekelijkse blog, vervolgens overtreed ik mijn eigen regel zowat elke week. Ik worstel ook enigszins met wat ik wil vertellen over mijn trainingen en voeding. Daarmee moet ik ook weer op gang komen, zo makkelijk als het in het eerste jaar ging, zo lastig gaat het nu. De inspiratie moet weer komen. En dan kunnen het wel eens korte verhalen worden. En heel makkelijk, zonder plaatje.

Minderen met social media

Elja stuurde vanochtend haar nieuwsbrief* over waarom je zou moeten stoppen met social media. Gelukkig had ze er ergens ook “niet” bij gekrabbeld. Want ik zou niet meer zonder kunnen. Ik kan rustig zeggen dat mijn leven er rijker van is geworden.

Wat doe ik allemaal met social media?

social mediaOp 5 januari heb ik mijn zevende twitterverjaardag gevierd. In 2011 bestond Twitter bijna zes jaar en vonden ze op mijn werk dat er maar eens een Twitter account moest komen. Ik heb toen het Twitter account aangemaakt en dat gelijk ook maar voor mezelf gedaan. In 2013 ging ik meedoen aan #blogpraat, een toen wekelijkse en nu maandelijkse twitterchat over bloggen. Aangezien ik toen ook al een tijdje blogde, was ik wel geïnteresseerd. Elja deed eraan mee, en via #blogpraat leerde ik nog meer mensen kennen. Ik zit op LinkedIn, bijna verplicht als je aan het solliciteren bent. Ik heb ook een Instagram-account, dat vind ik leuk, niet zozeer om zelf foto’s erop te zetten, maar ik volg vooral veel mensen. Pinterest gebruik ik ook om die reden. Ik ben ook voor Facebook gezwicht en doe daar vooral veel spelletjes en post mijn blogs. Mag je Wordfeud ook social noemen? Ik doe het nog steeds fanatiek, verlies meer dan dat ik win, maar vind het leuk. Mijn website mag ik ook wel social noemen vind ik.

Nadelen

Ze zijn er echt wel die nadelen:

  • Vroeger verveelde je je gewoon, tegenwoordig zit je filmpjes te kijken op Facebook, of ga je een kletspraatje houden op Twitter.
  • Het is net een dorpsmarkt, bij kraam 1 hoor je een roddel, bij kraam 2 roddel je die door, en zoals dat gaat met doorkletsen, de helft van het verhaal komt maar door.
  • Het is een schoolplein waar de kinderen met de grootste mond vooraan staan en de verlegen kinderen hun mond maar dicht houden.
  • Er is geen rem. Ik heb het al zo vaak gezien dat een twitterconversatie volslagen uit de hand loopt omdat iedereen meteen zijn vingers op dat toetsenbord zet. Denk. Eerst. Even. Na.

En waarom dan toch?

Het is leuk, het is interessant. Het is iets wat ik in mijn vak als informatiespecialist moet kennen en gebruiken. Ik heb mijn werk gevonden via Twitter. Het is ontzettend handig om vacatures te vinden. Ik heb er contacten opgedaan en vrienden gemaakt. Mijn webgoeroe ken ik via Twitter. Ik vind er mijn vakliteratuur, ik kom er blogs tegen, kom boeken tegen die ik wil lezen, leer nieuwe schrijvers kennen.

En dat minderen

Ja, ja. Af en toe betrap ik me erop dat ik weer een halve avond met die telefoon op de bank zit en mijn Twitter zit te bekijken en Instagram, zit te Wordfeuden en ondertussen met een half oog naar de tv zit te kijken. Ik ben snel afgeleid door dat ding en doe allerlei dingen half. Het is dus maar goed dat ik in februari met een vriendin naar een Landalpark ga, waar ze het wagen € 27,50 te vragen voor de wifi, dat wordt een social medialoze week. Lezen, haken, wandelen, zwemmen, shoppen, koken, een film helemaal kijken. Een openbaring.

*Geïnteresseerd in marketing? Abonneer je vooral op die nieuwsbrief

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Over trainingen en goede voornemens

Ik geloof niet echt in goede voornemens bij het begin van een nieuw jaar. Die voornemens moeten ook uitvoerbaar zijn als je bij wijze van spreken op 6 juli begint. Dat moet niet afhankelijk zijn van een willekeurige datum. Pedro vroeg ernaar bij de training en ik zei dus dat ik ze niet had.

Training

De eerste keer in drie weken tijd en het was lekker. Ik had het gemist. Het was een vrij rustige training maar dat kwam ook omdat ik Pedro had gezegd dat ik ziek was geweest. Ik had geen idee wat ik nog zou kunnen met een vrijwel genezen luchtweginfectie. Benen dus. Walking lunges met gewicht, zonder gewicht, squats, sleetje duwen, gelukkig met weinig gewicht. Rondje schouders trainen met gewicht en om het fijn te beëindigen sprintjes op de loopband. En dat lukte ook nog, wel schroefde Pedro de sprintjes terug van 11 naar 10 km omdat ik dreigde van de loopband te lopen. Ik redde het niet helemaal. Na drie kwartier hard werken bleek wel dat ik weer moet gaan opbouwen.

Goede voornemens

evenwichtHalverwege de training kwam ik er achter dat ik toch een goed voornemen had. Ik vertelde Pedro dat ik me had voorgenomen wat minder neurotisch te zijn over de cijfers. Goed idee vond hij. Ik blijf bijhouden wat ik doe, dat vind ik gewoon leuk, kijken hoeveel kilometers ik in het zwembad doorbreng en hoeveel meter ik roei. Dat doe ik al een paar jaar en de verzameling wordt alsmaar groter. Waar ik wel even mee stop is wegen. Het was het afgelopen jaar één grote bron van frustratie, omhoog, omlaag, dan weer boven de 80, dan weer eronder. Even niet. Laat mijn lijf het zelf maar uitwijzen. Ik ga gewoon door met gezond eten en me enigszins aan een aantal calorieën per dag houden, maar ik sla mezelf niet voor het hoofd als dat niet lukt. Ik voel me goed zoals het nu gaat. Eind maart, dan ga ik misschien weer eens op de weegschaal staan en misschien ook niet. En wie heeft er wel goede voornemens?