Ik ben vanochtend op de weegschaal gaan staan, dat is iets wat ik eigenlijk niet moet doen, want ik schrik me elke keer rot. Maar het zorgde ervoor dat ik weer ging nadenken. Anderhalve maand geleden had ik me voorgenomen iets aan mijn gewicht te doen. Omdat het gewoon de spuigaten uitliep, ik over de 90 kg heen was en ik nergens heen ging. Omdat ik een Facebook vriend heb die wel was afgevallen en me vertelde dat het wel ferme discipline moest zijn.
Discipline
Dat ontbrak er dus wel aan, want na het goede voornemen had ik eigenlijk nergens op gelet, teveel gesnoept, af en toe wel een wijntje teveel en vooral te weinig bewogen. Het heten niet voor niets coronakilo’s. Toen ik nog dagelijks naar kantoor mocht, fietste ik dagelijks 26 km en dat vier keer per week. En de andere dagen zat ik eigenlijk ook wel dagelijks op de fiets. En nu? Eén keer per week naar kantoor. Er zijn dagen bij dat ik nauwelijks buiten kom. Het doelloze rondjes maken ben ik nog steeds niet goed in. Sport? Oh ja, dat doe je met een planning die je dan niet uitvoert. Ik voelde me niet helemaal fit deze week en ben dus niet naar kantoor geweest en heb eigenlijk alleen maandag maar gesport. Zelfs mijn plank uitdaging doe ik niet.
Luiheid?
Luiheid, soms gewoon geen zin. En ook glijdt de tijd ongeveer ongemerkt weg. Voor je het weet ben je weer een week verder. Ik zat mijn werkschema voor volgende week te maken, en zag dat het dan al augustus is. Het gaat idioot hard op het moment.
Toch maar weer?
Het kan geen kwaad, een beetje opletten wat ik naar binnen werk. Tenslotte ben ik degene die wil afvallen. Ik wil gewoon weer rond de 80 kg, het liefst minder wegen. Het is me gelukt, het kan me weer lukken. En die discipline voor de plank, het kan weer. Vanavond.
