Een nieuwe ervaring: luisterverhalen

Ik kwam ze tegen bij het opruimen, twee cd’s met luisterverhalen. Ik had ze nooit beluisterd. Vanmiddag kwam het er dus eindelijk van. Het zijn twee cd’s met romantische verhalen.

Rosita Steenbeek – Roberto

Een vrouw vertelt over haar leven met Roberto. Naarmate het verhaal vordert blijkt dat hij psychiater is. Ze vieren oud en nieuw in een hotel met vrienden van hem. De relatie gaat niet goed en het stel gaat uit elkaar. Ik heb ondertussen al begrepen dat deze Roberto een rol speelt in meerdere boeken van Rosita Steenbeek. Vind ik het verhaal leuk? Nee, deze bevalt niet zo. Ik vind de vrouwelijke hoofdpersoon ietwat hysterisch en onsympathiek, Roberto vind ik ook niet geweldig.

Vrouwkje Tuinman – Wolf

Een verhaal dat zo weinig indruk maakt dat ik een paar uur na het luisteren weinig meer van af weet. Dat is niet zo goed. Wolf is de bijnaam van een jonge man, waar de vrouwelijke hoofdpersoon helemaal gek van is.

Fiona Rempt – Aan de andere kant van de muur

Madelief krijgt een nieuwe buurman, Thierry, en is daar vanaf de eerste minuut stapel verliefd op. We krijgen het hele verhaal te horen hoe ze hem aan de haak wil slaan. Leuke personages, en verreweg het beste verhaal van de drie. Spoil ik als ik zeg dat ze elkaar krijgen na een stevig misverstand? Dat is toch niet spoilen bij romantische verhalen toch? Rempt is trouwens een schrijfster van kinderboeken, wat verklaart waarom ik nog nooit van haar gehoord heb, en heeft ook verhalen geschreven.

De luisterervaring

Bij luisterverhalen is het belangrijk welke stem je in je oren krijgt. Dat vond ik bij deze wat tegenvallen. Drie verhalen waarin een vrouw de hoofdpersoon is en ze worden alle drie door een man voorgelezen. Ik zou dan eerder een vrouw verwachten. Verder vond ik de scheiding tussen de verhalen slecht op te vangen. Drie keer dezelfde man, je hoort nauwelijks wanneer een nieuw verhaal begint. Ik vind het wel fijn te luisteren als ik ondertussen iets anders doe. Een haakwerkje erbij is prima te doen, terwijl een boek lezen en haken niet te doen is. Je moet er wel bij blijven. Even dat bliepje onderzoeken op je computer en chats lezen is niet te verenigen met een luisterverhaal. Ook de keuken inlopen om iets te pakken moet je niet doen. Ik raakte echt de draad kwijt op dat moment. Het was geen slechte ervaring en misschien een aanleiding om nu ook podcasts te gaan luisteren. Ik weet niet of ik nu boeken ga luisteren, de tweede cd met verhalen ga ik nog wel luisteren.

Alweer blogplanning

Nog steeds is blogplanning niets voor me, maar lijkt het me wel handig. Niet volgens zo’n formulier waarin je dan van alles invult en rekening gaat houden met feestjes en dergelijke. Of een kalender waar andere bloggers gebruik van maken, maar ja, dat zijn bloggers die geld willen verdienen met hun blog. En dat hoeft niet voor mij. Ik wil zelfs geen reclame aangezien ik dat bij andere bloggers buitengewoon storend vind.

blogplanning
Afbeelding van Gerd Altmann via Pixabay

Waarom nou die blogplanning?

Ik heb een paar weken geleden in een opwelling de #WOT overgenomen van Irene. Een schrijfoefening Write on Thursday die dus – juist ja – elke donderdag moet verschijnen. De #WOT verschijnt al jaren, ik doe er zelf al sinds 2015 aan mee, en zou niet eens weten hoeveel ik er heb geschreven. Een waagstuk is het wel voor me, want ik heb lang niet alle weken meegeschreven. En nu mag ik het dus elke week doen. Dat vereist wat planning zodat ik niet op donderdagochtend peentjes zwetend een woord mag verzinnen. En het vereist ook wat studie bij mijn voorgangers, Martha en Irene, want welke woorden hebben zij gebruikt? Die eerste drie weken kwam ik wel door, maar nu moet ik gaan uitkijken dat ik niet ga dubbelen.

Nog zo iets

Elke dag bloggen is een leuk idee, een nog leuker idee is een voorraad aan te leggen van concepten, ideeën en wat dies meer zei. Want elke dag ergens tegen het eind van de middag te bedenken wat ik zal schrijven is leuk in deze thuiswerktijden, maar wordt minder leuk zo gauw ik weer elke dag naar het kantoor mag. Tijd om dat notitieboekje weer op te poetsen en te kijken of die pagina met blogideeën nog actueel is. Wellicht ook weer eens een minibiebje bezoeken. Misschien wel twee ook, want daar heb ik wel tijd voor en het is een goede besteding van een fietstochtje.

Afsluiter

Voorstellen voor woorden voor de #WOT zijn zeer welkom, want dan kan ik daar ook een voorraadje van aanleggen.

Over De vergelding van Jan Brokken

Het was één van de boeken die ik mee had genomen uit de bibliotheek, twee maanden geleden. Ik had een interview met Jan Brokken gelezen in de Volkskrant, het interesseerde me en ik heb een paar boeken meegenomen. Niet alleen Schrijven, een boek gevuld met interviews met diverse schrijvers, maar ook Het hoe: over het schrijven van romans, verhalen en non-fictie. En ik had een roman meegenomen, namelijk De vergelding. Een roman over de oorlogstijd in Rhoon, een dorp vlakbij mijn geboortedorp Barendrecht. Op driekwart van het boek kan ik me alleen maar verbazen over de samenleving in die tijd.

De inhoud

Jan Brokken groeide op in Rhoon, een Zuid-Hollands dorp dat sinds de oorlog een geheim met zich meedraagt. Door sabotage vindt in 1944 een Duitse soldaat de dood. De vergelding van de moffen is verschrikkelijk: zeven mannen uit Rhoon worden geëxecuteerd, hun vrouwen en kinderen uit hun huis verdreven, have en goed in brand gestoken. Wie pleegde de aanslag op de Duitse soldaat? Waarom? Of was het toch een dom ongeluk met fatale gevolgen? Tot op de dag van vandaag maken de dorpsbewoners elkaar verwijten. In De vergelding reconstrueert Jan Brokken de gebeurtenissen aan de hand van duizenden pagina’s processtukken, getuigenverhoren en 185 interviews met betrokkenen. Net als hij denkt te weten hoe het zit, krijgt het verhaal een compleet andere wending.

Is het goed, is het fout?

Het is een dorp, en daarom zal er wel veel gekletst worden over die vrouwen die omgaan met de bezetter. Niet in het minst over de twee zussen De Regt, waarvan de jongste, Sandrien, veertien is. Over Dirkje Veth, wiens man in dienst was toen de oorlog uitbrak, Arend-Jan vluchtte het land uit. Dirkje moest voor zichzelf en haar twee dochters zorgen, zonder hulp van haar schoonouders die het te duur vonden om eten voor hun kleindochters te verschaffen. Na de bevrijding was er een lijst van dertig namen van vrouwen die met de vijand waren omgegaan, en waarmee afgerekend moest worden. Maar er werd wel rekening gehouden met rangen en standen. Het kaalknippen stopte bij de dochter van de burgemeester die op plaats vijftien stond. En daar zie je ook de verwondering van Brokken. Zo’n klein dorp en dan toch dertig vrouwen die met de vijand hadden geheuld.

Rhoon de vergelding

De vergelding: een dorp in tijden van oorlog / Jan Brokken. – 14e dr. – Amsterdam: Uitgeverij Atlas Contact, 2014.
ISBN 978-90-450-2748-7

De samenleving in Rhoon

Hervormd, gereformeerd, katholiek, dat was er allemaal in Rhoon, en dat kan ik me ook wel herinneren van mijn eigen jeugd in Barendrecht, waar ongeveer elke drie straten een kerk gevonden kon worden. En dat onderscheid werd duidelijk gemaakt in Rhoon. Onderling trouwen, jawel, maar dan moest wel minstens één persoon van geloof veranderen. Je ziet de rangen en de standen, de onderlinge verhoudingen, de mensen die elkaar niet moeten. De hele samenleving verandert in deze oorlogstijd en dat vind ik dan wel knap in dit relaas. Brokken kan dat beschrijven. Was het eerste hoofdstuk nog wat lastig te lezen, door de volgende hoofdstukken kon ik het boek niet meer neerleggen. Er wordt door gegraven, ook naar de identiteit van die ene Duitse soldaat die blijkbaar op het verkeerde moment op een dijk aanwezig was. Die ene gebeurtenis die zoveel invloed had op de levens van de Rhoonaren. Het is een fascinerend boek. Eén van de beste boeken die ik over de Tweede Wereldoorlog heb gelezen.

Vrijheid, #WOT deel 19, 2020

Deze week wordt 75 jaar bevrijding gevierd, ook in deze vreemde tijd is een woord als vrijheid volledig op zijn plaats.

Het #WOT woord van vandaag is:

Vrijheid = 1) het vrij zijn; onafhankelijkheid, vrijheid, blijheid, iedereen moet maar doen waar hij zin in heeft, 2) daad die de gewone grenzen overschrijdt; zich vrijheden veroorloven.

Ik heb veel gelezen over de Tweede Wereldoorlog, een periode die in ons land als zwart wordt ervaren. Toen we uiteindelijk in 1945 onze vrijheid herwonnen, waren er veel levens verloren gegaan. En sindsdien zijn we vrij en vieren dat elk jaar. Bij de dodenherdenking worden veel groepen herdacht. Want veel groepen zijn ook het slachtoffer geworden van de oorlog. Maar dat is niet waar ik het uiteindelijk over wil hebben. Daar heeft Arnon Grunberg het over gehad in zijn indrukwekkende rede. Ook koning Willem Alexander sprak erover.

vrijheid

Ironie

In deze crisistijden van een corona virus vinden veel mensen het ironisch dat de lockdown juist in het dit jaar van 75 jaar vrijheid gebeurt. Want, zo zegt men, we worden in onze vrijheid beknot. Ik denk er wat meer genuanceerd over, want ja, we moeten even met zijn allen wat vrije veren laten, maar daar staat hopelijk een goede uitkomst tegenover. De corona crisis gaat gepaard met veel slachtoffers, veel mensen die niet hadden gedacht ziek te worden of zelfs dood te gaan. Hopelijk beperken we dat met zijn allen.

En jij? Wat voel je bij dit woord? Denk je aan de oorlog? Of aan onze vrijheid in het algemeen? Of denk je aan heel andere dingen? Ik hoor het graag van je. Laat een reactie achter bij dit bericht.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.

Als je niets doet, gebeurt er ook niets

Ik zat even Facebook te kijken. Mag van mezelf. Werkdag afgesloten, morgen weer verder. Ik las een bericht in de Supersocial groep, een groep waar ik graag zit omdat er zinnige berichten staan. Waarin iemand opmerkte dat zoveel mensen stil lijken te staan en dat het tijd wordt weer in beweging te komen. Actie geeft reactie geeft actie. Als je niets doet gebeurt er ook niets. En daarvan ging ik wel aan. Even de persconferentie voor zijn, denk ik dan. Want vanavond gaat premier Rutte weer vertellen wat er wel en niet mag, en het ziet er naar uit dat we naar de kapper mogen. Dat schijnt belangrijk te zijn. Ik draai mijn haar wel in een knotje, lekker makkelijk. Sport was een tijdje mogelijk in Sky Health, één op één met Pedro, en plotseling mag dat weer niet. Ik ga het wel zien. Maar het ziet er gewoon naar uit dat het komende jaar een raar jaar wordt. Voor de rest ben ik er niet optimistisch over. Dus even wat positieve energie voor een lijstje.

actie

Actie

  • Mijn bedrijf doet mee aan die LinkedIn cursussen. Daar ga ik weer eens in grasduinen.
  • Via de Koninklijke Bibliotheek heb ik een inlog voor Academieportal gekregen, waar je allerlei cursussen kan doen. Van alles: een korte cursus geluk, sport en voeding, yoga, spreekwoorden. Je kan het zo gek niet noemen. Ga ik ook wat mee doen.
  • Mijn verhaal in 20 afleveringen: op 12 april mee begonnen, 13 april een tweede aflevering en sindsdien niet meer. Er volgen meer afleveringen.
  • Me niet ergeren aan de uitkomst van de persconferentie vanavond, ik weet gewoon dat het gaat tegenvallen. Kijken, in me opnemen en er iets mee doen. Geen idee wat, maar iets.
  • Ik hoop dat we begin juni met de Catanclub zoals al in december gepland een lang weekend naar een huisje kunnen.
  • Die week Landal Park met beste vriendin E in november, die mag van mij ook doorgaan.
  • Dat deze nieuwe energie mag doorgaan, dat zou ik ook wel leuk vinden.

En wat vinden jullie? Nog goede ideeën? Hoe sta je er zelf in? Dit is zo’n ontzettend vreemde tijd die nooit iemand heeft meegemaakt. Hoe weet je hoe je eruit gaat komen?

De broodnodige energie

Heb ik meer energie? Nou nee, eigenlijk niet. Het helpt niet dat ik op het moment weer de neiging heb tot diep in de nacht Star Trek Voyager te bingen. Leuke serie, maar op een wakker moment is die serie nog leuker. Om half drie ben ik naar bed gegaan, omdat ik toen op de bank in slaap viel. En wat gebeurt er dan overdag? Juist ja, het is nu 15.20 en ik zit op een ongelooflijke manier te geeuwen. Sport heb ik uitgesteld tot morgenochtend en vandaag gebeurt er niets meer. Conclusie: laat naar bed gaan doet niets goeds voor mijn energieniveau.

energie
Afbeelding van PIRO4D via Pixabay

Ga ik het beter doen?

Moet ik even gaan verwijzen naar al die stukken over goede voornemens? Het blijft een beetje vallen en opstaan. En ook een beetje een vicieuze cirkel. Waar krijg ik energie van? Van bewegen. Wat kan ik nu weinig doen? Bewegen. Het is fijn natuurlijk dat ik geen twee uur reistijd meer heb per dag, maar het punt was wel dat die reistijd fijn is om jezelf over te schakelen naar een andere situatie, namelijk je werkplek of je thuisplek. Op je werk ben je aan het werk en thuis ben je thuis. Dat klinkt heel simplistisch, maar ik denk niet dat ik de enige ben die af en toe moeite heeft aan het werk te gaan, juist omdat die laptop thuis op mijn eettafel staat, in plaats van in het kantoor in Nootdorp op een bureau. En er zit niets anders op dan het gewoon te accepteren, omdat die thuiswerksituatie tot 20 mei gaat duren. In de afgelopen weken ben ik één keer naar het kantoor gegaan, en dat was wel lekker. En is misschien ook wel voor herhaling vatbaar.

Boeken voor de te lezen stapel

Ik mag wel zeggen dat het een kleine verslaving is. Ik mag graag in boekhandels rond lopen en het gebeurt niet vaak, maar soms loop ik zonder boeken weg. Afgelopen week was het raak, want ik had een boek besteld, liep nog even rond in de winkel en ging uiteindelijk met drie boeken de deur weer uit.

Oorlog in onderzoek

Volgens het NIOD: Dit boek laat de onderzoekers van het NIOD zelf aan het woord en beschrijft de complexiteit van de manier waarop we omgaan met de oorlog.Ik zag het boek aangeprezen op Twitter door een collega informatiespecialist en heb het eigenlijk meteen besteld. Ik heb zelf al jaren belangstelling voor WOII en heb er veel over gelezen. Dit boek, over het enige Instituut in Nederland dat zich met de studie van oorlogen bezighoudt, leek me erg interessant.

oorlog in onderzoek

Oorlog in onderzoek: 75 jaar NIOD / Red. Marjo Bakker, Petra Drenth, Jeroen Kemperman, Hinke Piersma. – Amsterdam: Boom, 2020.
ISBN 9789024430932

Grip

Met het boek van Rick Pastoor, binnenbaas van het journalistieke platform Blendle, heb ik al meer in handen gestaan. Hij deelt zijn persoonlijke werkmethode en heeft volgens de blurb een verrassend praktische aanpak. Daardoor krijg je ruimte in je hoofd voor grotere plannen en levensdromen. Nou, kom maar op Rick. Ik denk dat het er voor mij op neerkomt, dat ik hier inderdaad praktische dingen eruit haal en de rest naast me neerleg. Wat voor Rick werkt hoeft niet voor mij te werken.

grip

Grip: het geheim van slim werken / Rick Pastoor. – Amsterdam: Uitgeverij NZ, 2020. 12e dr.
ISBN 978-90-8288-1226

Cursed

Dit boek zag ik liggen en de eerste naam die ik las, was die van Neil Gaiman. Neil Gaiman! Fan! Het zijn korte verhalen, niet alleen van Neil Gaiman, maar ook van andere schrijvers die ik niet ken. Alleen voor Neil heb ik het dus gekocht. Het zijn ’twists’, varianten op vloeken, in sprookjes, maar ook in verhalen van de moderne wereld.

Fairy tales take a weird twist in this anthology compiling stories from an all-star cast of fantasy writers, including stories from Neil Gaiman, Charlie Jane Anders and Alison Littlewood.
Here in this book you’ll find unique twists on the fairy tale conceit of the curse, from the more traditional to the modern – giving us brand new mythologies as well as new approaches to well-loved fables. Some might shock you, some might make you laugh, but they will all impress you with their originality.

cursed

Cursed: an Anthology of Dark Fairy Tales / ed. by Marie O’Regan and Paul Kane. – London: Titan Books, 2020.
ISBN 9781789091502

Ik verheug me op deze boeken, zeker Cursed wil ik graag in beginnen. Uitstekend boek voor ’s avonds. Nog even een verhaal lezen voor het slapen gaan.

Thuis sporten

Ik ben niet goed in thuis sporten, nog steeds niet. En dat nadat we met zijn allen al zes weken thuis zitten. De goede wil is er, ik heb een hele tijd mijn sportkloffie aangetrokken en ben ’s ochtends vroeg naar buiten gegaan. Er staan nu veel foto’s van het Zuiderpark in mijn Twitterfeed, want een foto hoort erbij. Daar is een beetje de klad in gekomen. Afgelopen week was het weer niet geweldig en ik heb dus gebruik gemaakt van YouTube en Facebook. Mijn eigen trainer, Pedro, verzorgt voor zijn werk online trainingen op Facebook en daar viel ik deze week een keer in. Verder doe ik yoga en heb ik nog wat online dingen gevonden. Arie Boomsma is op Instagram zo vriendelijk oefeningen te laten zien die je heel weinig middelen kan doen. Ik heb weerstandselastieken gekocht en daar kan je prachtige oefeningen mee doen, heeft hij laten zien. Het Foodfirstnetwork laat ook al oefeningen zien. Klinkt allemaal prachtig hé? Ja, inderdaad, en nu nog op gang komen.

thuis sporten

En gebeurt er dan wat Ali?

Nou, dat is het probleem dus. Ik heb ondertussen al door dat ik ’s ochtends meteen die sportkleding moet aantrekken en wat moet doen, anders gebeurt het gewoon niet. Zodra ik tegen mezelf zeg, vanmiddag kan het wel, dan kan ik het wel vergeten. Dan is er wel wat anders. Ideeën zat, planken, touwtje springen, zonnegroet, met de elastieken oefeningen doen, en vervolgens zit ik weer een boek te lezen, of te haken, of iets anders te doen.

Deze week wordt het anders!!

Heb ik al meer gezegd. Ben ik heel goed in, voornemens. Vervolgens de uitvoering, dat wordt dan het probleem. Maar het kan geen kwaad tegen mezelf te zeggen dat ik minstens eens per dag iets MAG doen, ik probeer namelijk niet te moeten. Al is het maar een zonnegroet, of een plank of een YouTube filmpje starten met oefeningen. Deze week is er prima geschikt voor aangezien ik morgen (4 mei) verplicht vrij heb, en dinsdag 5 mei we een feestdag hebben. Genoeg tijd dus om iets te doen. En tot een conclusie was ik ook al gekomen: ik mis het zwemmen.

Doelloze rondjes

Ik ben zojuist teruggekeerd van een doelloos rondje. Ik heb mijn elektrische fiets gepakt en ben gaan fietsen. De Apeldoornse laan door, richting centrum. In het centrum was het opvallend druk met allerlei mensen die het vreselijk noodzakelijk vonden doelloze boodschappen te doen. Ze stonden in de rij bij de C&A. Nu heb ik deze week mijn kast enigszins opgeruimd, dus ik weet dat ik niets nodig heb. Verder langs de Tweede Kamer, de Raad van State, een draai naar het Piet Hein Plein, verder langs de Paleistuin en vervolgens weer richting huis. Twaalf kilometer gefietst, accu bijna leeg gefietst en ik geef toe, het was lekker.

doelen

Vandaag heb ik mezelf naar buiten geschopt. Het was mooi weer, wel wat fris, maar de zon scheen. Mijn balkon heeft de neiging vrij fris te blijven, ook omdat de zon pas laat in de middag erop komt. Ondanks het vriendelijk doch dringende verzoek van de regering binnen te blijven, wil ik minstens eens per dag even naar buiten. Dus naar buiten, maar dan krijg je dus: waarheen? Hier wreekt zich dus dat ik alleen woon. Anders kan je huisgenoot meesleuren en lekker gaan fietsen en onderweg kletsen. Want een wandeling of een fietstocht maken door een mooi gebied is nog veel leuker als je er later over kan praten. Ik ben er niet goed in, doelloze rondjes lopen of fietsen. Ik moet een bestemming hebben. De stad in fietsen naar Paagman om boeken te halen die ik besteld had, is beter dan geen doel te hebben. En dat doe ik dus in een blog. Een blog dat voor mijn doen best kort is, maar dat geeft niet.

Een maand lang elke dag bloggen

Ik begon er op 1 april aan, elke dag bloggen, en daarbij wisselde ik tussen mijn beide blogs. Ik begon heel actueel met een stuk over thuiswerken, en eindigde gisteren met de #WOT. Elke dag geblogd. Op dit blog 20 keer, en op mijn andere blog 12 keer. De oplettende lezer ziet het al: 32 blogs en dat komt omdat ik op donderdag 23 april niet alleen een stuk over Instagram schreef, maar ook geheel onverwachts de #WOT overnam. En ik begon aan een nieuwe #twentydaystory, waarvan ik nu twee afleveringen heb geschreven.

En hoe beviel het Ali?

Het was in het begin wat moeizaam, ik had wel ideeën, maar het uitwerken kostte wat moeite. Pas later in de maand kwam het automatisme en had ik elke dag wel een idee en kwam het uitwerken vlot. Was het kwalitatief goed? Nee, niet alles was even goed, maar als je zoveel blogt, mag het onzin zijn, ook volgens Elja, van wie ik het idee over elke dag bloggen heb. Er zitten wel leuke tussen vind ik. Met stip de leukste: de brief aan de koning, wat het helemaal speciaal maakte, was dat hij in een online meeting kwam waar ik ook zat.

bloggen
blog

Sociale media

Al mijn blogs worden automatisch doorgezet naar Twitter. De meeste stukken zet ik ook op Facebook, daar zijn een paar groepen waar je ze kwijt kan. Ook op Instagram maak ik reclame, maar dat kost me nog steeds moeite. Daar moet ik nog even een modus in vinden. Ik wil niet alles delen op LinkedIn, maar sommige stukken komen daar wel terecht. Mijn blogs worden tegenwoordig automatisch op Webloggerlijst gezet, daar krijg ik ook verkeer van. Alles bij elkaar heb ik nog steeds bezoekcijfers die niet hoog zijn, maar wel hoger dan normaal. Is dat dan het antwoord? Veel bloggen? Veel deskundigheid tonen in… van alles en nog wat? Ik heb er wel meer over gefilosofeerd, over mijn blog. Mijn conclusie wordt geloof ik dat mijn blog reddeloos verloren is aangezien mijn interesse zich uitbreidt over vele, vele zaken en ik dus niet eens een niche blog heb, maar gewoon een liefhebberij. Het kan me niet eens schelen, en ik ga er dus ook gewoon mee door.

Nabrander

In april heb ik elke dag geblogd en elke dag stond dit stukje eronder. En dit is de laatste keer. Ik ga door met elke dag bloggen, want ik vind het nog steeds leuk. Maar dit stukje hoeft niet meer. Kijk rustig rond op mijn blog. Ik heb het zelf al gezegd: het is voor elk wat wils.
Het wordt voor mij een uitdaging, deze maand, want ik heb besloten elke dag te bloggen. Voor afleiding, concentratie-oefening en gewoon voor de lol. Niet alleen op dit blog, maar ook op mijn andere blog, dat ik normaal voor sport en voeding reserveer. Dit is aflevering 31, hier kan je aflevering 30 vinden.