Het was eigenlijk mijn bedoeling heel enthousiast te gaan bloggen over bloggen, want april is nu 11 dagen oud, en ik blog 11 dagen. Alleen was mijn energieniveau wat laag vandaag. Dus geen enthousiast blog. Iets anders. En de ervaring leert dat het dan over van alles en nog wat kan gaan.
Leuke dingen
Laat ik die weer eens uit de kast halen. De dames van OG3NE zijn bezig met covers en hebben Simon & Garfunkel uit de kast gehaald. In hun medley hebben ze ook Bright Eyes opgenomen. Dat was dus het moment dat ik naar mijn scherm schreeuwde dat het van Art Garfunkel was en niet van het duo. En ik had The Boxer gewild want dat vind ik één van de mooiste liedjes. Rust Ali, hun keuze, niet mijn keuze. Het gaf wel dierbare herinneringen. Aan die CD van The Concert in Central Park, die ik bij mijn afstuderen in 1996 had gekregen van een vriendin – dank je wel lieve Vera. Ze had in plastic een bulletje gemaakt met mw. drs. A.C. Molenaar eraan gekruld. Aan het concert in de Kuip ongeveer 100 jaar geleden dat ik met beste vriendin en haar collega heb bezocht. Geweldig was dat. Het is en blijft één van mijn lievelings-cd’s.
Verdwalen op YouTube
Als er één goed ding is aan internet, dan is het delen. Deze jongen kreeg ik te zien door een tip op Facebook. Ben Platt, acteur en zanger. Met een ontroerend liedje. Als je van dansen houdt, kijk vooral naar de video, twee prachtige dansers dansen hierin. Jess Glynne. Een verhaal apart. Een liedje speelde in mijn hoofd, iedereen kent dat, zo’n oorwurm, een paar regels tekst bleven hangen en ik zocht het op en kwam bij Jess uit. Ik ben er niet zeker van dat dit mijn oorwurm was, maar het is een prachtig liedje. Meezingen doe ik niet, ik heb medelijden met mijn buren, maar mee bewegen wel. Voor het thuis sporten: mee bewegen met een liedje is ook sport. Tot slot: geniet van een favoriet van me, Peter Gabriel en Kate Bush, Don’t give up. Ik ben dol op die rauwe stem van Peter Gabriel. En laat ze maar horen, die tips. Muziek is geweldig, muziek is een boost, muziek is troost.
Het wordt voor mij een uitdaging, deze maand, want ik heb besloten elke dag te bloggen. Voor afleiding, concentratie-oefening en gewoon voor de lol. Niet alleen op dit blog, maar ook op mijn andere blog, dat ik normaal voor van alles, boeken, #WOT en zo meer reserveer. Dit is aflevering 11 en aflevering 10 kan je hier vinden.
Het weer. Daar wil Irene het over hebben deze week. Het is alleen maar het meest besproken onderwerp in de Nederlandse samenleving. Ga over koetjes en kalfjes praten en begin over het weer. Zoiets. En ik weet niet of ik het erover wil hebben. Normaal vind ik lekker weer wel… lekker eigenlijk. Maar dat is wel in omstandigheden dat je gewoon naar buiten kan, je zonnebril op kan zetten en naar het strand kan fietsen. En dat gaat niet hé? Dus wat dat betreft mag het ook gaan regenen.
Weer: 1) toestand van de dampkring wat temperatuur, vochtigheid, luchtdruk, bewolking en wind betreft: weer of geen weer bij elke weersgesteldheid; mooi weer spelen (a) ondanks problemen doen alsof er niets aan de hand is; (b) het er goed van nemen 2) de gevolgen van de invloed van temperatuur en vocht: het weer zit in de spiegel de spiegelende laag is aangetast door vocht
Weer wel of weer niet
Het is dus een beetje dubbel bij mij. Mijn balkon achter krijgt pas in de late middag zon en dan spreken we in deze tijd van het jaar over 5 uur. Heb ik dan nog zin om op het balkon te gaan zitten? Of ga ik binnen zitten, schrijf stukjes zoals dit, en luister ik naar de radio? En loop ik af en toe naar het balkon? Vragen, vragen, vragen. Het antwoord is er nog niet en zal denk ik op zich wachten tot eind april of zo.
#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzint Irene een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.
Het wordt voor mij een uitdaging, deze maand, want ik heb besloten elke dag te bloggen. Voor afleiding, concentratie-oefening en gewoon voor de lol. Niet alleen op dit blog, maar ook op mijn andere blog, dat ik normaal voor sport en voeding reserveer. Dit is aflevering 10, hier kan je aflevering 9 vinden.
Het daagde me net. Ik stond heerlijk ontspannen in de keuken glazen af te drogen, want jawel, ik was aan de afwas begonnen. Ik sta op het moment voortdurend aan. Thuiswerken is leuk, maar zorgt er ook voor dat je op dagen dat je eigenlijk niet hoeft te werken, onwillekeurig toch bezig bent. Ik heb tot nu elke niet-werkende vrijdag wel gewerkt. Vandaag was ik het zat, mijn niet zo geweldige bui van gisteren was ik nog niet helemaal kwijt. Ik heb een paar uur vrij geboekt. Vanmiddag had ik nog een presentatie voor een nieuwe collega – spannend, spannend, spannend – maar daarna heb ik mijn laptop uit gedaan. Geen werk meer. En morgen ook niet. Maandag is het Pasen, dinsdag mag het ding weer aan.
Volgende week
Constant aan? Ik denk dat het volgende week hoog tijd is om te bezinnen. Deze situatie houdt aan tot minimaal eind april, dit kan ik niet volhouden. Het wordt tijd om scherper te scheiden op werktijd en eigen tijd. En hoe ga je dat scheiden Ali? Ja, de vraag voor de koelkast. Zucht. Ik weet het nog niet. Ik weet wel dat ik volgende week weer werktijden met de wekker ga aanhouden, want daar schoot ik deze week echt niet mee op. Lekker naar buiten, bewegen, genieten van het mooie lenteweer en dan vervolgens aan het werk. Maar wel in het oog houden dat de boog niet altijd gespannen kan zijn. Thuis werken kan ook betekenen vrij nemen van je werk. En oog houden voor mijn welzijn. Jullie ook?
Het wordt voor mij een uitdaging, deze maand, want ik heb besloten elke dag te bloggen. Voor afleiding, concentratie-oefening en gewoon voor de lol. Niet alleen op dit blog, maar ook op mijn andere blog, dat ik normaal voor van alles, boeken, #WOT en zo meer reserveer. Dit is aflevering 9 en aflevering 8 kan je hier vinden. Afbeelding van moritz320 via Pixabay
Wat houdt je bezig? Vraagt het WordPress dashboard je als je een bericht begint. Nou, ik weet het dus eigenlijk niet. Ik weet wel dat ruim drie weken quarantaine met heel weinig vertier me een tikkeltje begint op te breken.
Geen zin
Zeg nou zelf, als je een keer geen zin hebt de was op te vouwen, is dat niet erg en niet opvallend, gebeurt iedereen wel eens. En de afwas. De mensen met een afwasmachine beginnen nu te grijnzen, maar ik zit wel tegen de berg aan te hikken. De berg die alsmaar groter wordt omdat ik – juist ja – geen zin erin heb. Het huishouden? Dient ook wat aan te gebeuren aangezien ik mijn werkster met betaald verlof heb gestuurd. Stofzuigen? Dweilen? Moet zeker even in de badkamer gebeuren. Nou, geen zin eigenlijk.
Andere dingen
Werk dan? Zat te doen. Een to do lijst waar ik drie weken geleden juist groter heb gemaakt, want daar zou ik thuis wel tijd voor hebben. Tijd wel, geen zin. Het dagelijkse werk lukt wel, maar ik heb mezelf vanmiddag uitgebreid geschouderklopt, omdat ik één dingetje van de lijst kon wegstrepen. Sociale media dan? Elke dag volg ik de Super Social thuis challenge en vanochtend noteerde ik enthousiast wat dingen die ik wilde doen met mijn verschillende sociale kanalen. Het is nog een lijst. Ik moet er echt voor gaan zitten. Nee, dat ga ik vanavond wel doen. En ik weet al wat er vanavond gaat gebeuren: Netflix, ik was net aan Star Trek Voyager begonnen.
Ik kom er niet uit
Niet vanzelf in ieder geval en ook niet zolang de dagen ongemerkt in elkaar overgaan. Normaal heb je niet in de gaten dat je gewoon met je dagelijkse leven, reizen, werk, sport, winkelen, vrienden en dergelijke best wel gevarieerd bezig bent. Ik kan mezelf wel amuseren, maar nu niet helaas. Dus als iemand tips heeft, houd ik me aanbevolen.
Het wordt voor mij een uitdaging, deze maand, want ik heb besloten elke dag te bloggen. Voor afleiding, concentratie-oefening en gewoon voor de lol. Niet alleen op dit blog, maar ook op mijn andere blog, dat ik normaal voor van alles, boeken, #WOT en zo meer reserveer. Dit is aflevering 8 en aflevering 7 kan je hier vinden. Afbeelding van Hans Braxmeier via Pixabay
Het viel me vanochtend op. Drie weken ben ik bijna elke ochtend naar het Zuiderpark geweest. Er waren altijd wel mensen, ook toen het best nog koud was zo ’s ochtends vroeg. Nu wordt het drukker. Vandaag kon ik vanaf mijn plekje bij één van de vijvers aan de overkant twee dames zien die ook druk bezig waren met oefeningen. Ze brachten me ook op een idee, want de plank had ik elke keer overgeslagen, maar zij deden hem op een bankje bij een picknicktafel.
Normaal kom je het niet tegen
Tijdens mijn rondje van 100 sprongen kwam ik bij 40 weer onder mijn tenen terecht met het touw. En toen zag ik die man die ik al aan het begin van het park had gezien. Ik dacht dat hij zo’n stok bij zich had, waarmee je ballen kunt gooien, maar het bleek dus een golfclub te wezen. Heel slim maakte hij gebruik van het zo goed als lege grasveld. Normaal is het in het Zuiderpark dus zo druk, dat je om de anderhalve meter al weer iemand tegenkomt. Het is een sport die ik voor de eerste keer tegenkwam.
Hardlopers
Aan alle kanten zie je ze. Het kan mij nog steeds niet bekoren, maar heel veel mensen zijn bij gebrek aan een sportschool maar in de renschoenen geschoven. Ook bij Jinek gisteravond zat onder andere Gregory Sedoc erover te vertellen. Het is te begrijpen. Je zoekt wat te doen, het is mooi weer en het Zuiderpark is groot.
Rondje om
Na de sport rijd ik altijd om het Zuiderpark heen. Toen ik stond te wachten bij een stoplicht zag ik het. Een songtekst van Q65 op een gevelwand bij het Almeloplein. Mijn Haagse popkennis is niet fantastisch, maar ik wist nog net, dat Q65 een Haagse beatband uit de jaren zestig was. In mei 2016 is deze tekst onthuld, toen bestond het liedje 50 jaar. Na het kijken van het YouTube filmpje wist ik het wel weer. Heerlijk jonge mensen in een jaar dat ik 2 was. Top2000 materiaal, in 2019 stond het liedje op nummer 1462.
Het wordt voor mij een uitdaging, deze maand, want ik heb besloten elke dag te bloggen. Voor afleiding, concentratie-oefening en gewoon voor de lol. Niet alleen op dit blog, maar ook op mijn andere blog, dat ik normaal voor van alles, boeken, #WOT en zo meer reserveer. Dit is aflevering 7 en aflevering 6 kan je hier vinden.
Het is een constant leerproces, deze tijd. Niet alleen in dingen als omgaan met quarantaine, afstand houden en sowieso een beetje normaal doen, maar ook gewoon nieuwe dingen leren.
Social media
Elja, beheerder van een Facebookgroep de Super social groep is de afgelopen drie weken elke dag online gegaan met iets over social media, Instagram, Facebook, Pinterest, Tik Tok, alles is ter sprake gekomen. En aangezien ik wel heel erg geïnteresseerd ben in social media, maar de laatste jaren er te weinig mee gewerkt heb, is dit heel leerzaam voor me geweest. Mijn grootste uitdaging wordt nu voor het eerst een story maken op Instagram.
WordPress
Een nieuwe versie van WordPress betekent ook een nieuw uiterlijk, en verschuiving van functies. Dat bedoel ik dus letterlijk, want ik heb wel even zitten zoeken hoe je in vredesnaam een blok kan verplaatsen. Oplossing: pijltjes bovenaan in de balk, in plaats van naast het blok. Wat me ook prachtig leek, was een herbruikbaar blok. Daar kan je tekst inzetten en vervolgens bewaren voor een volgend blog. Heel handig als je zoals ik weleens blokken hebt die je meer wilt gebruiken, zoals die helemaal onderaan dit blog. Ja, leuk tot je ontdekt dat veranderingen die je maakt, een ander linkje bijvoorbeeld, in al die blogs worden doorgevoerd. Gelukkig heb ik dat vandaag ontdekt, en niet op 30 april. Vervolg van het leerproces: ik heb dus nu ook geleerd hoe je zo’n blok kan veranderen naar een normaal blok. Dat is dus het eerste wat ik doe als ik het gebruik.
Sport
Van drie keer in de week sporten in de sportschool, naar elke dag naar het Zuiderpark en daar maar wat doen, dat was het voor mij de afgelopen drie weken. Het grote voordeel was daar toch wel het leerproces. Ik heb een springtouw dat ik tot nu vrij weinig gebruikte. Nu gebruik ik het dus elke dag. Rondje springtouw, vervolgens lunges, squats, jumpsquats of iets anders, dan weer dat springtouw. Ik slaag er nu regelmatig in zo’n 50 sprongen achter elkaar te maken. De volgende uitdaging wordt een double under.
Het wordt voor mij een uitdaging, deze maand, want ik heb besloten elke dag te bloggen. Voor afleiding, concentratie-oefening en gewoon voor de lol. Niet alleen op dit blog, maar ook op mijn andere blog, dat ik normaal voor sport en voeding reserveer. Dit is aflevering 6, hier kan je aflevering 5 vinden. Afbeelding van Hans Braxmeier via Pixabay
Zondag 5 april, de eerste mooie dag, een dag die uitermate geschikt zou zijn om naar het strand te gaan, ware het niet dat we door de coronacrisis dat niet kunnen. #blijfthuis is het devies. Het is maar goed dat ik een afspraak heb bij de wellness club. La Nouvel Écluse biedt alles. Koffie, ontbijt, rustig, ontspannen personeel dat niet zeurt als de gast tot laat in haar pyama blijft zitten.
Personeel
De gast is overigens niet te beroerd om af en toe in te springen. Door de crisis met de c kan het personeel niet langs komen en dus niet schoonmaken. De wasmachine is snel gevuld en de gast weet hoe die bediend moet worden. De keuken is een ander verhaal. De gast weet wel dat er ook eten gekookt moet worden en dat kan als ontspanning worden gezien, maar het slagveld van de vorige dagen is een ander verhaal. De gast gaat dus nog maar even ontspannen.
Lunch
De kok – lees de gast – vindt het nodig vandaag dingen uit te gaan proberen en de nieuwe muffinvorm in te wijden met een nieuw recept voor muffins. In het recept wordt overigens niet vermeld hoe je zo’n wiebelige muffinvorm in de oven krijgt zonder alles te morsen. Er mist een ingrediënt, namelijk spinazie, maar de muffins zijn zeer smakelijk. Hulde aan de kok.
Na gedane arbeid is het goed rusten, dus na het slagveld van de keuken, waarbij de gast heel lief heeft geassisteerd, is het tijd voor thee. Bij de wellness is natuurlijk ook een uitgebreid assortiment aan handcrèmes en body crèmes inbegrepen. De rust van het centrum wordt helaas wel verstoord door iemand die zijn eigen wellness centrum aan het schuren is. Na de thee staat een yogales ingepland. De yogales, met docent op afstand, want op Yogatv, gaat lekker. En daarna mag de gast weer uitzoeken waarmee ze zich kan ontspannen. Met een lekker drankje installeert ze zich met een boek.
Diner
Het is zo’n feest, dat wellness centrum, want de gast mag zelf kiezen wat ze wil eten. Na inspectie van de koelkast wordt het heel aards witlof, met geraspte kaas en kipburgers. Dat bevalt goed. Het hele programma wordt naadloos afgesloten. De volgende ochtend moet de gast weer werken, maar vanavond wordt het Netflixen en een rustige overgang naar het dagelijks leven. Dagen als deze zijn voor herhaling vatbaar.
Het wordt voor mij een uitdaging, deze maand, want ik heb besloten elke dag te bloggen. Voor afleiding, concentratie-oefening en gewoon voor de lol. Niet alleen op dit blog, maar ook op mijn andere blog, dat ik normaal voor van alles, boeken, #WOT en zo meer reserveer. Dit is aflevering 5 en aflevering 4 kan je hier vinden.
Ik ben een trouw lezer van de Volkskrant en het zaterdag magazine spel ik. Elke week is iemand een culturele gids en vertelt hij of zij wat hij allemaal leuk vindt. Vaak zijn het mensen waar ik nog nooit van gehoord heb. De gids van deze week is Corey Taylor van de band Slipknot, die ik echt niet ken. Maar die gids is wel leuk en maak ik deze week voor mezelf. Hier volgen veel dingen die ik leuk vind.
Routine
Ik lees de Volkskrant digitaal, maar die zaterdagkrant heb ik graag in papier. Zaterdagochtend, koffie, ontbijt, nog meer koffie, beginnen met het Magazine, doorgaan met de Zaterdagbijlage. Vervolgens de Wetenschaps- en boekenbijlage. De column van Ionica Smeets snap ik lang niet altijd, maar spel ik wel. Een aantal van de columns van Aleid Truijens hangen op het prikbord in de keuken. De afsluiting van dit ritueel kan ook nog wel op zondag gebeuren, dan lees ik de gewone krant. Op het moment minder interessant, want hoeveel coronanieuws kan je lezen, maar ik lees het wel.
Koeien
Ik heb iets met koeien. Een oud-collega, Rob Aspeslagh, schilderde niet onverdienstelijk uit liefhebberij en had een schilderij van het achterwerk van een koe in zijn werkkamer hangen. Toen hij met pensioen ging, mocht ik het hebben. Ik was er door gefascineerd. Daarna is het begonnen. Dat schilderij hangt in mijn woonkamer. Overal in mijn huis staan snuisterijtjes met koeien. Een paar koeienbeeldjes staan in mijn badkamer. De wc-borstel heeft een koeienuiterlijk. Ik heb een boter, kaas en eierenspel met koeien op de vensterbank staan. De laatste aanwinst is een muziekdoosje met twee koetjes die vrolijk rondtollen op vreselijke muziek. Ik kan er alleen maar vrolijk van worden.
Ik vind het een fascinerend en een bevreemdend land: Amerika.De liefde voor het land stamt al uit mijn jeugd. Ik heb er heel veel over gelezen. Mijn geschiedenisstudie heb ik afgerond met een scriptie over president Eisenhower. Ik ben er drie keer op vakantie geweest en het is een prachtig land. Maar zeker de politieke geschiedenis van de laatste jaren is dusdanig merkwaardig, dat mijn mening steeds anders gekleurd wordt. Hoe meer ik ervan leer, hoe meer verbaasd ik erover ben. Ook nu, met de coronacrisis lijkt het erop dat Amerika door de dure gezondheidszorg gedegradeerd wordt tot een derdewereldland. En dat deels door de enorme politieke tegenstellingen in het land. Democraten en Republikeinen die elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Republikeinen die alles willen terugdraaien wat de democratische regering van Obama voor elkaar heeft gekregen. Het zal me benieuwen wat het dit verkiezingsjaar wordt.
TV serie
Jaren geleden raakte ik verzeild in de nieuwsgroep nl.kunst.sf+fantasy. Ik was altijd al een fan van het genre, maar daar raakte ik helemaal hooked. En daar maakte ik ook kennis met Buffy, the vampire slayer, een serie over een meisje dat een roeping had, namelijk het doden van vampiers. Die serie kreeg zeven seizoenen en kreeg een spin off, namelijk Angel, over haar vriend, de vampier. Niet alleen heb ik daar in die nieuwsgroep een heleboel vrienden en kennissen opgedaan met wie ik twintig jaar na dato nog steeds contact heb, maar ook heb ik al die seizoenen van beide series in dvd staan en heb ik ze meerdere malen gezien. Die vrienden zijn net zoals ik hooked aan sf en fantasy, ik kreeg er niet alleen kijkvoer, maar ook leesvoer. Ik kan niet meer noemen hoeveel tips voor boeken ik daar heb opgedaan. Mijn liefde voor fantasy is verdiept in die nieuwsgroep.
Boek
Ga me niet vragen wat mijn lievelingsboek is, dat wisselt namelijk. Ik ben groot fan van SF en fantasy en ben dol op David Eddings. Maar ik heb ook tijden gehad dat ik alles las van Stephen King tot die echt te eng werd. Nora Roberts heeft rijp en groen in haar repertoire. Maar HET boek dat gewoon klopte de laatste jaren was Lampje, van Annet Schaap. Een schrijfster die eerst illustreerde en vervolgens ging schrijven. Het boek is hartverwarmend en lief en schattig en noem maar wat je kan verzinnen. Voorlopig is dit mijn lievelingsboek en het boek dat ik iedereen aanraad als die persoon iets moois wil lezen.
Schrijven
Ik ben met dit stuk bezig en ik besef het weer. Ik word hier zo blij van. Schrijven. Mijn hoofd leeg laten lopen op een computerscherm. Zitten verzinnen over foto’s, ideeën over de inhoud laten rollen. Dingen wijzigen omdat op het uiteindelijke scherm het toch anders moet. En gewoon genieten. Verhalen verzinnen. Mijn grote favoriet sinds mijn vroegste jeugd.
Het wordt voor mij een uitdaging, deze maand, want ik heb besloten elke dag te bloggen. Voor afleiding, concentratie-oefening en gewoon voor de lol. Niet alleen op dit blog, maar ook op mijn andere blog, dat ik normaal voor sport en voeding reserveer. Dit is aflevering 4, hier kan je aflevering 3 vinden.
Ik zat vanmiddag mijn berichtenlijst te bekijken en het laatste concept voor de positieve dingen berichten stond daar ook bij. Op 12 maart in concept blijven staan en ik ben bang dat het arme ding op een gegeven moment de prullenbak in gaat. Er stonden best leuke dingen in, maar dit corona virus zorgt er niet voor dat ik vrolijk word. Met een vriendin wissel ik nu dagelijks positieve dingen uit. Zelfs dat kost moeite.
Sport
Normaal heb ik een druk leven en ben ik minstens drie keer in de week in de sportschool te vinden. En dat heb ik dus al drie weken lang niet gedaan. Wel ben ik elke ochtend naar buiten gegaan naar het Zuiderpark, gewoon daar even sporten en bewegen. Yoga doe ik ook, maar minder dan ik zou willen. Het gedwongen binnen zitten nodigt niet uit tot ijverig bewegen. Over mijn gewicht ga ik al helemaal niet druk maken en neem ik me ook heilig voor dat ook straks niet te doen. Want dat ik aangekomen ben, weet ik eigenlijk wel zeker.
Het zou moeten uitnodigen tot wat contemplatie om maar een moeilijk woord te gebruiken. Ik heb er tenslotte tijd genoeg voor. Alles bij elkaar besteed ik minder tijd aan mijn werk, al was het alleen maar omdat de bijna twee uur reistijd per dag er van af is. Wanneer begint het actieve leven weer? Dat wordt eind april op zijn vroegst en dan mogen we hopen dat de sportscholen dan opengaan. Tot die tijd mogen we het doen met de telefoon, skype gesprekken en Teams borrels. Dat is denk ik wat ik het meeste mis, gewoon even mensen kunnen zien, kunnen kletsen, bakkie kunnen doen.
Titel
Oh, die titel zag ik pas weer toen ik het voorbeeld van mijn blog even maakte voordat ik ging publiceren. En ik laat hem staan. Het mag even, kladjes. Als ik er maar plezier in heb.
Het wordt voor mij een uitdaging, deze maand, want ik heb besloten elke dag te bloggen. Voor afleiding, concentratie-oefening en gewoon voor de lol. Niet alleen op dit blog, maar ook op mijn andere blog, dat ik normaal voor van alles, boeken, #WOT en zo meer reserveer. Dit is aflevering 3 en aflevering 2 kan je hier vinden.
Wat heeft deze dagen een prominente plaats in ieders leven? Juist ja, dat woord beginnend met een c. Volgens Onze Taal, een kleine c, omdat het een afkorting is van coronavirus, dat ook met een kleine c wordt geschreven.
Bij mij was het een behoorlijk prominente plaats omdat het mijn leven in alle aspecten beheerste. Donderdag 12 maart zat ik naar de persconferentie van premier Rutte te kijken en zag de bui al hangen. Vrijdag 13 maart ging ik nog wel naar mijn training met Pedro, maar vrijdagavond was al de eerste annulering binnen. Trojan Wars van het Nationale Toneel mag ik hopelijk op een ander tijdstip zien. Op zaterdag was mijn hele agenda compleet leeg geveegd. Het regende afzeggingen. Een lezingendag van VOGIN-IP, helaas, ruim 270 aanmeldingen, geannuleerd. De sportscholen gingen dicht. Dag, drie keer in de week sport. Als fervent bezoeker van amateurtoneelvoorstellingen zag ik alle groepen hun data verhuizen naar het najaar. Werk? Oh ja, thuis werken tot nader order en die nader order werd deze week uitgebreid tot eind april.
Prominent
Deze week was ik het een beetje zat. Vorige week ging het niet echt naar mijn zin en had het leven duidelijk zijn ups, maar zeker zijn downs. Deze week nam ik het initiatief weer in handen. Ja, dat woord met die c is belangrijk, maar niet zo prominent dat je hele leven erdoor beheerst moet worden. Zelfs in tijden van sociale afstand kan je nog wat doen voor jezelf. Gaat het leven door zoals altijd? Keep on dreaming. Ik kan het me niet voorstellen. Dit gaat door in alle lagen van de samenleving en zal hoop ik ook allerlei dingen veranderen.
#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzint Irene een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.
Het wordt voor mij een uitdaging, deze maand, want ik heb besloten elke dag te bloggen. Voor afleiding, concentratie-oefening en gewoon voor de lol. Niet alleen op dit blog, maar ook op mijn andere blog, dat ik normaal voor sport en voeding reserveer. Dit is aflevering 2, hier kan je aflevering 1 vinden.
