Jaarlijkse archieven: 2020

Plantjes zondag

Geplaatst op door
1

Maanden geleden heb ik bij plantjes.nl plantjes gekocht. Dat was een opwelling, arme plantjes die weggegooid zouden worden, ze moesten een alternatief krijgen, en dat kon. Voor echt niet zoveel geld, wel voor geduld, want man, wat heb ik lang moeten wachten op die dag. En nu? Kijk even naar deze foto, want dan zie je hoe ze allemaal gegroeid zijn.

https://www.flickr.com/photos/alyda/50389665028/in/dateposted-public/
Eigen foto. Mijn plantjes die flink aan het groeien zijn.

Ik amuseer me er wel mee, mijn werkster heeft er flink wat extra werk bij, want zij geeft de schatjes water. Dat heb ik het afgelopen weekend gedaan: drie gieters water. Ja, extra onderhoud is nodig. Afgezien van dat hebben ze het best wel naar hun zin, ook de varen en groeien ze zich te pletter. Ik word er blij van. Kijk voor de oorspronkelijke plantjes de stream in Flickr.

Over al die boekenlijsten

Geplaatst op door
1

Ik heb het net nagekeken. In de loop der jaren heb ik zeker vijf boekenlijsten gemaakt, van die lijstjes met boeken die ik dan zou gaan lezen. Als laatste heb ik deze zomer een zomerleeslijst gemaakt. Ik zat vol goede voornemens en heb zelfs enkele boeken uitgelezen. Eén daarvan stond al bijzonder lang op de lijst: Stephen King, On writing. Ik zit me af te vragen waarom ik er zo lang over heb gedaan. Maar Rutger Bregman, De meeste mensen deugen, lijkt dezelfde kant op te gaan als Stephen King. Het boek ligt op de kast, met een bladwijzer ergens en ik lees van alles behalve dit boek. Maar heeft het zin die boekenlijsten?

Boekenbuien

Af en toe lees ik van alles in één genre. Dan heb ik een Nora Roberts bui en lees alleen maar boeken van haar. Of ik raak weer een tijdje in de boeketreeksjes verdwaald. Het is lekker makkelijk lezen, zeker ’s avonds in bed, dan maakt het echt niet uit dat je vanwege slaap de draad kwijt raakt. De volgende avond pak je die draad heel makkelijk weer op.
Deze zomer had ik een jeugdboekenbui, ik had de hele Euro-5 serie gekregen, die nog uit twee series bleek te bestaan ook. De tweede serie kende ik zelfs niet. Ik heb de reeks achter elkaar uit gelezen. Daarna had ik weinig zin in volwassen boeken en ben ik op de meisjesboeken overgegaan. Dat komt ook door de minibieb bij mij in de buurt, die af en toe pareltjes oplevert. Ik heb er zelfs een meisjesboek opgeduikeld dat niet lijkt te bestaan.

Terug naar die lijsten

Ik zit me af en toe af te vragen waarom ik het doe. Het is eigenlijk een vorm van zelfkastijding. Prachtige lijsten maken met boeken die je in de zomer zou moeten lezen – waarom eigenlijk niet in de winter – en die vervolgens niet lezen. Maar wel boeken uit de bieb halen en die gaan lezen. Ook daar kan je prachtige boeken vinden. Ik was bijvoorbeeld nieuwsgierig naar Anne Tyler en heb van haar The Beginner’s Goodbye in één avond uitgelezen. Het was een fascinerend boek dat ik niet kon neerleggen. Anne Tyler stond op geen enkele lijst maar ik heb nog een boek van haar liggen, namelijk The Amateur Marriage. Ik ben benieuwd. Maar ja, er staan boeken echt al jaren op die lijsten. Bijvoorbeeld The Bridge van David Remnick over president Obama, dat volgens mij echt wel verdient gelezen te worden. Deze week zag ik dat dit najaar de memoires van president Obama worden gepubliceerd. En dat boek zou ik dan eigenlijk ook willen lezen. Het is misschien gewoon een goed idee toe te geven aan boekenbuien en lekker te lezen. Dan komt er vast wel een boek van die lijsten tussendoor. Dat is dan misschien de enige zin van die boekenlijsten: leuke titels vinden die je bezig kunnen houden.

Einde van een lange vermoeiende week

Geplaatst op door
1

Pedro vroeg vanochtend hoe het ging, het was een standaardvraag en hij krijgt vaak een standaardantwoord, maar vlak daarvoor had ik al heftig zitten geeuwen, dus het antwoord was dat het wel ging. Ik heb gewoon veel te weinig geslapen deze week. Het begon al lekker in de nacht van zondag op maandag toen ik om 1 uur wakker werd en pas tegen een uur of 3 weer in slaap viel. Dat voelde ik die hele maandag. Ik kon me ’s ochtends nog wel uit bed slepen vanwege een afspraak bij Mulder. Dat is wel fijn die vroege afspraken, want het is daar heel erg rustig dan. Maar de rest van de week was het eigenlijk niet fantastisch. Ik lijk er ook steeds meer last van te krijgen. Ik heb me in ieder geval voorgenomen nu eens in het weekend niet uit te slapen maar de wekker te zetten. Gewoon acht uurtjes slapen, kijken of dat beter werkt in de rest van de week.

Sport

Ondertussen ben ik bijna een maand verder bij Mulder en heb ik nog steeds geen routine opgebouwd. Dat moet ondertussen wel eens een keer gebeuren. Ik had het er ook met Pedro over. Die afspraak met hem op vrijdag staat gewoon en dat doe ik ook, meestal met plezier. Hij wilde best wel helpen en we hebben er even over staan praten hoe we dat konden doen. Ik kan natuurlijk foto’s maken als ik daar ben en die appen. Als hij geen foto’s krijgt, mag ik op vrijdag burpees doen, hij weet hoe dol ik daarop ben, dus het zou wel een aansporing moeten zijn 😀😀😀.
Die afspraken bij Mulder moeten frequenter. De afgelopen week ben ik 1x geweest. Milon is idealiter 1x in de vijf dagen, dat zou ik bijvoorbeeld op maandagochtend en donderdagmiddag kunnen doen. Of op donderdagochtend. Zolang ik thuis werk is dat prima te doen. Mulder is om zeven uur ’s ochtends al open. Dan een yogales erbij en dat kan op zondag. Zwemmen kan op dinsdag- en woensdagochtend en dan is het toch wel mooi geweest. De eerste stap is gezet. Ik sta op de wachtlijst voor de yogales op zondag en de Milon van maandag is gereserveerd. Op naar de rest van de week.

Fiets: #WOT deel 39, 2020

Geplaatst op door
2

Het is vandaag de landelijke fiets naar je werk dag. In andere jaren maakte ik dat actief mee, omdat mijn werk er aan meedoet en ik na opgave van het aantal fietskilometers altijd iets kreeg. Ik heb onder andere een telefoonhouder voor aan mijn arm eraan over gehouden. Nou is het voor mij natuurlijk een beetje onzin, want ik fiets elke dag, maar onder mijn collega’s zijn behoorlijk wat mensen die met de auto naar het werk komen en echt niet fietsen. We hebben een heel grote parkeergarage bij het kantoor.

Het #WOT woord van deze week is

Fiets = 1) Door spierkracht aangedreven voertuig 2) Draver 3) Rijwiel 4) Sportartikel 5) Stalen ros 6) Tweewieler 7) Vélocipède 8) Vervoermiddel

Fietsen

Mijn vervoer naar en van werk is elektrisch. Ik heb al jaren een elektrische fiets, aangekocht met het toen nog bestaande fietsenplan. Ik moet dertien kilometer fietsen, hetgeen me op een normale fiets een uur kost. Die elektrische fiets schaaft daar een kwartier van af. Maar mijn gewone fiets heb ik ook nog. Daar doe ik de boodschappen mee en fiets ik naar plekken waar ik de kans loop bij terugkomst geen fiets meer aan te treffen. De elektrische fiets plaats ik altijd in een stalling, de gewone mag buiten staan. Ik fiets eigenlijk altijd, behalve nu ik thuiswerk. Maar de organisatie van de fiets naar je werk dag heeft daar wat op gevonden, je mag ook een #thuiswerkrondje fietsen.

Schrijf je mee?

Ben je een fietser? Of ben je een overtuigd autogebruiker en hoeft die fiets van jou helemaal niet? Schrijf mee. Ik wil het graag van je horen. Laat me horen wat je ervan vindt en laat een reactie achter.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.

Je hebt van die dagen in de regen

Geplaatst op door
Beantwoorden

Ik moest er vandaag aan denken. Singin’ in the rain, een musical waar ik dol op ben. Leuke muziek, leuke dansscènes, kortom genieten. Ik heb hem op een dvd staan en heb hem zelfs kort geleden nog bekeken. De film stamt uit 1952, 12 jaar voor ik geboren werd. Verder speurend ontdek ik dat Gene Kelly, hoofdrolspeler en regisseur van de film, al in 1996 is overleden, toen was hij 83. Debbie Reynolds, zijn tegenspeelster, was nog niet eens 20 toen ze in de film speelde. Dat was meteen ook de eerste keer dat ze in een film danste. Ik ben slecht in leeftijd schatten en dat blijkt wel, want ik had haar altijd op midden 20 geschat. Zij was de moeder van Carrie Fisher, prinses Leia in de Star Wars films. Carrie overleed een dag voor haar moeder, en dat was in 2016.
De musical heeft diverse scènes waar ik dol op ben. Probeer maar eens met droge ogen te kijken naar de eerste pogingen voor een film met geluid, ik kan erom blijven lachen, dat geluid van de kralen en het nasale stemgeluid van Lina Lamont, ‘Oh Pierrre!’.
Maar één van de scènes die ik echt geweldig vind is met Donald O’Connor, ‘Make them laugh’. Dat elastieken lijf van die man, het aanstekelijke liedje, waardoor ik al van tevoren in een deuk lig en dat hoofd! Het kan drie kanten tegelijk op!

De titelsong van de film is natuurlijk het bekendste, Singin’ in the rain, met Gene die in de plassen rond stampt en danst en helemaal verliefd is. En natuurlijk die politieagent die met een niet vrolijk gezicht en een ontzettend natte regenjas hem bestraffend aankijkt. Gene gaat zich weer gedragen.

En hoe kom ik hier nu op?

Ik was vandaag op kantoor en ik had echt wel naar het weerbericht gekeken, maar dacht, het valt wel mee. Tot ik rond een uur of twee naar de keuken liep en naar buiten keek, en zag dat het goot van de regen. Was dat nou even jammer. Eén keer in de week naar het kantoor en dan meteen een bui op mijn hoofd. Zingend in de regen. Kantoorleven.

Ik heb wat goed nieuws nodig

Geplaatst op door
Beantwoorden

En ik ben niet de enige in Nederland die goed nieuws nodig heeft. Want we leven met zijn 17 miljoenen in Nederland en horen met zoveel mensen dat de tweede golf van corona zo’n beetje bezig is. We doen ons best, maar kunnen niet alles. Pandemie en zo en dan ook nog BN-ers die gaan verklaren #ikdoenietmeermee. Ben ik de enige die dat idioot vind? En dat allemaal onder invloed van de opperwappie namelijk W.E. wiens hobby het is Nederland uit te lachen. Ik doe er niet aan mee. Wat doe ik dus? Leuke dingen vinden.

Dus eind van de middag naar buiten gaan is een goed idee. Op deze eerste dag van de herfst is het prachtig zonnig weer en is het genieten buiten.
Achteraf kijken naar Nick en Simon die een programma over Simon and Garfunkel maken, daar word ik wel vrolijker van. De muziek blijft prachtig, de teksten blijven vijftig jaar na dato actueel. Waar ik helemaal vrolijk van word is dat die drie Volendammers ondertiteld moeten worden. Wat nou Algemeen Beschaafd Nederlands?
De rest van de week: zoveel mogelijk zon, zo weinig mogelijk regen zou leuk zijn. En zo weinig mogelijk mensen die vreemde vibes naar buiten sturen. Ook dat zou leuk zijn.

Kantoordag morgen. Kleine vreugdes. Fietstochtje, twee schermen, kletsen met collega’s, hopelijk geen regen, hoewel zelfs dat lekker zou kunnen zijn. Zo zie je maar, vreugde kan in een klein hoekje zitten.

Thuis aan de cursus

Geplaatst op door
Beantwoorden

We hadden het vanochtend over cursussen tijdens de group meeting. Ik vertelde dat ik morgen een online cursus heb van VOGIN. Het is deels persoonlijke belangstelling want het gaat over verkiezingen in Nederland en is dus niet relevant voor mijn werk, maar Lexis-Nexis organiseert mee, en dat is natuurlijk wel interessant.

Online cursus

Alles wat offline in een zaal zou gebeuren in de komende maanden is nu verhuisd naar de online omgeving. Ik heb al een keer een dagdeel bij GO Opleidingen gedaan via Zoom. Morgen is het een webinar. Volgende week zit ik dan geloof ik weer via Zoom. Google zou ook nog kunnen. En dat is dan meteen het nadeel. Iedereen gebruikt weer een ander systeem. Maar terug naar de cursussen. Ik vind het een groot voordeel, dat alles online gaat. Het nodigt mij nog wel eens uit een gokje te doen. Sommige onderwerpen wil ik offline geen moeite voor doen, want ik moet de trein in en in één of andere zaal van alles er omheen bijwonen waar ik geen zin in heb. Dat alles is online wel mogelijk. Complete congresdagen worden opgedeeld in losse onderdelen en dat is dan wel aantrekkelijk, zelfs voor heel kleine groepen. Deze week dus één online sessie, de volgende week twee, en de week daarop drie. De KNVI heeft al aangekondigd dat het jaarcongres online gaat gebeuren en dat is volgens mij in november, dus ik ben benieuwd.

online

Nadelen

Natuurlijk heeft het nadelen. Alleen al technisch gezien. Zoom had zeker in het begin van de crisis een slechte reputatie qua privacy. Nu is het wel verbeterd.
Je kan in de meeste van die systemen je achtergrond vervangen door een mooi plaatje. Bij mijn werk hebben ze een paar van die achtergronden standaard in Teams gezet. Het nadeel daarvan? Het blikkert en flikkert en je ziet af en toe stukjes uit het hoofd van degene ervoor verdwijnen. Ik laat dus meestal alleen mijn achtergrond vervagen.
Thuiswerkende mensen hebben niet altijd de beste plek om te werken. Ik zat vorige week tegen een zwart hoofd aan te kijken, omdat de collega voor een raam zat dat ze niet helemaal kon verduisteren.
De verbinding is af en toe niet helemaal geweldig, dan merk je goed dat sommige mensen met een wifiverbinding werken. Ik ben zo blij met mijn kabeltje naar mijn modem.
Dan die klassieke fout die ik vanochtend nog heb gemaakt: vergeten dat je de microfoon op mute hebt gezet en een lang verhaal beginnen, dat je weer overnieuw kan maken omdat niemand het heeft gehoord. Of je microfoon juist niet op mute zetten zodat het telefoongesprek van iemand anders mooi duidelijk meekomt.

Voorbereidingen

Uit eigen ervaring kan ik vertellen dat niet alles meteen duidelijk is als je bezig bent met een online cursus of presentatie. Voor ik mijn eerste presentatie in Teams deed, heb ik eerst geoefend met een vriendin. Want bijvoorbeeld je scherm delen is heel makkelijk en handig, maar zorg dan wel dat je powerpoint open en wel klaar staat. Vriendin meldde dat ze de verkenner zag, maar niet de powerpoint want die moest ik nog openen. Zorg sowieso dat er weinig open staan, dat voorkomt verwarring. Voorkom storing. Tijdens de demonstratie van de best wel oude database kwam ik erachter dat die zwaar de hik kreeg in Teams en dat ik dus niet verder kon. Mijn presentatie is nu uitgebreid met screenshots.
Maak het niet te lang, houd pauzes, mute je microfoon tijdens die pauze. En vooral: bereid je voor. Niets zo erg als er halverwege achter komen dat hetgene wat je eigenlijk nodig hebt, niet thuis is, maar op kantoor.
Kijk, in mijn laatste alinea word ik dan toch nog even schooljuf.

Het lijstje van vandaag

Geplaatst op door
Beantwoorden

Het lijkt erop dat ik een abonnement heb op rustige zondagen. Vandaar dat ik maar een lijstje maak, want ik heb wel wat gedaan.

  • Ik heb de was gedaan en opgehangen. Misschien ga ik hem zelfs nog opvouwen. Het zijn handdoeken, simpel.
  • Kranten gelezen, ik had ze gisteren niet allemaal gelezen, vandaag was dat even heerlijk om te doen.
  • Filmpjes op Facebook. Dat cijfertje van heel veel onbekeken filmpjes is weg, en ik heb naar de meest rare dingen gekeken.
  • Naar buiten geweest, rondje fietsen, ijsje gekocht. Het was lekker buiten
  • Financiën eindelijk eens doorgekeken, vanaf mei niet meer gedaan, niets vreemds gedaan in de tussentijd trouwens
  • Eindelijk de Marokkaanse kip gemaakt die ik al vanaf vrijdag van plan was. Nu weet ik ook waarom ik het uitstelde, want het is aardig wat werk. Marinade maken voor de kip, kip in de oven, bulgur koken, tomaat, komkommer en paprika snijden. Ik ben even bezig geweest. En nu maar hopen dat het lekker is.

Wat ik vanavond ga doen is de rest van de week indelen. Ergens wil ik gaan sporten, dat wilde ik vandaag eigenlijk al, maar heb ik niet meer gedaan. Vanavond even naar mijn werkagenda kijken en dan gewoon afspraken maken bij Mulder. Blijkbaar is dat de enige manier waarop het me lukt. Voor de rest wens ik mezelf en iedereen die dit leest een mooie week toe, met weinig regen. Zeker op woensdag, want dan wil ik naar kantoor.

#tendaystory in bewerking

Geplaatst op door
1

Op 1 april begon ik met dagelijks bloggen, puur voor de lol en mijn eigen concentratie. Ik begon ook met een #twentydaystory net als in 2019. Alleen maakte ik een klein foutje. Ik vond het namelijk niet nodig op twintig achtereenvolgende dagen afleveringen te publiceren en daarmee heb ik mijn hoofdpersoon Maaike lang laten bungelen. Op 12 en 13 april publiceerde ik twee afleveringen, vervolgens haalde ik het uit mijn eigen dagelijkse cyclus van bloggen en kwam er niets meer van. Arme Maaike moest tot 19 september wachten tot ik eindelijk weer wat verzon voor haar. Dat moet beter worden.

Wordingsproces

Vorig jaar gedaan, en dit jaar wilde ik dat ook weer doen. Een blog over het wordingsproces van het verhaal waarmee ik eigenlijk vooral lessen voor mezelf wilde formuleren. Als je twintig dagen met een verhaal bezig bent, leer je wel wat goed of fout is. De eerste fout is al genoteerd. Beterschap is beloofd. Ik ga mijn best doen, ook met dit stuk. Eén van de fouten van vorig jaar hoop ik te voorkomen met de verhaallijn die ik al deels heb.

Goede voornemens

Het zou zo mooi kunnen zijn als je voornemens ook uitvoerde. Het verhaal van Maaike in twintig afleveringen had al afgerond kunnen zijn als ik tenminste in september had doorgezet. Maar nee. Ik heb zojuist (8 oktober) een nieuwe aflevering gepubliceerd en heb me ernstig voorgenomen het nu door te zetten en elke dag een aflevering te publiceren. Tot morgen dus.

Nog meer goede voornemens

Tot morgen was leuk, maar is niet gelukt. Nou wilde ik heel graag dit verhaal af krijgen voor het eind van oktober, maar dat wordt zeker anderhalve week in november nog doorploeteren en dubbelen. Vanaf 1 november ga ik meedoen aan #nanowrimo, National Novel Writing Month. Daar zou een boek uit moeten komen, tenminste, dat ga ik proberen. Ik heb me heel oktober al voorbereid. Het wordt leuk, want dat wordt dus de #twentydaystory, dagelijks bloggen en het boek.

#tendaystory

Het is eind december, ik heb net mijn kerstverhaal gepubliceerd en ik zit nadenkend naar mijn #twentydaystory te kijken. Ik wilde dat verhaal afhebben voor het eind van december en dat gaat dus gewoon niet lukken als ik op 26 december 9 afleveringen heb gepubliceerd. Ik heb dus een beslissing gemaakt, het wordt een #tendaystory. Met een beetje geluk heb ik morgen genoeg inspiratie voor het laatste deel.

De moraal van het verhaal

Bezint eer ge begint. Het was misschien niet zo handig dit te beginnen in een periode dat ik druk was met dagelijks bloggen, thuis werken, jongleren met buiten sporten, een beetje op mezelf letten en van alles en nog wat. Volgende keer – als die er komt – ga ik gewoon weer mee op een opdracht, in mijn eentje was het blijkbaar teveel. Het is uiteindelijk een aaneenschakeling van goede voornemens en te weinig discipline geworden, waardoor het verhaal uiteindelijk op 30 december is afgerond. Maaike blijft in portefeuille, dat heb ik haar beloofd.

Waar vind je alles?

Hier vind je mijn 2020 editie van de #tendaystory. Mijn eerdere #twentydaystory vind je hier. De bijlage over het schrijven van dat verhaal vind je hier. Wil je meer verhalen lezen? Dat kan hoor want elk verhaal heeft de tag ‘eigen verhalen’ gekregen. Veel leesplezier.

Af en toe

Geplaatst op door
1

Heb ik eigenlijk gewoon geen zin in bloggen. Maar ja, dan denk ik ook, zet door meid. Mijn streven in april was elke dag te bloggen, puur vanwege de coronacrisis. De zinnen verzetten. Puur voor de concentratie. Mijn hoofd bij elkaar houden in een periode dat het voor iedereen moeilijk was, zie corona. Dus komt er ook vandaag weer een bericht. Het kan even duren, want ik heb vandaag al gesport en boodschappen gedaan. Nu wil ik dus eigenlijk gewoon even wat drinken en wat lezen. Het is voor dit moment wel goed zo.

En in de avond kan ik weer even wat meer bloggen. En bedenken wat ik deze week ga doen. Qua sport kan ik dat wel bedenken. Ik zou eigenlijk twee keer die milon cirkel willen doen en vervolgens ook willen zwemmen en yoga willen doen. Maar ook op werkgebied moet er wat gebeuren, zoals de pagina’s die ik op de intranet site heb, die moeten hoognodig herzien worden.

Qua bloggen?

Ik heb vanmiddag vaag zitten bedenken dat ik voor begin november misschien een voorraad zou willen hebben. Ik ga met een vriendin een weekje naar een Landal park, mijn laptop meenemen past niet. En wat past dan als voorraad: boekbesprekingen en verdere tijdloze stukken als de #WOT. Ik zie het wel, ik ga op vakantie met vriendin en niet met laptop. Dus als dan de cyclus wordt doorbroken, so be it. Daarna ga ik vrolijk door.

Competitie element

Er zit dat competitie element in voor mij. Elke dag iets produceren, elke dag iets schrijven, meters maken. Aan de andere kant denk ik ook, dat moet niet tot elke prijs gebeuren. Er zijn grenzen. Eén van die grenzen is de eerste oktober. Op die datum blog ik zes maanden elke dag. Mijn competitiegevoel is dan groot genoeg om het gewoon vol te houden. Daarna? Ik ga het zien. Kijk uit naar mijn bericht op 2 oktober.