Wintertijd

Met de wintertijd gaat de klok een uur terug, je wint-er-tijd mee. Een ezelsbruggetje dat ik na honderd jaar wintertijd gisteren heb geleerd. Het is bij mij altijd even een probleem. In het voorjaar ben ik de hele dag bezig dat verloren uur te zoeken, in het najaar zit ik de hele dag te dodderen omdat ik een uur teveel heb. De komende week ben ik bezig met aanpassen. Het hielp ook niet helemaal dat ik vanochtend om 7 uur (wintertijd) wakker was. Dat heb je als je de avond tevoren om half twaalf in slaap valt op de bank en dan maar naar bed gaat. Vanochtend ben ik blijven lezen in bed, want op zondag om 7 uur de eerste koffie vind ik toch nog even te vroeg.

Afbeelding van TaniaRose via Pixabay

Vanmiddag word ik actief want ik heb een vriendin beloofd haar te helpen met een linnenkast overeind te zetten. Ze heeft hem zelf in elkaar gezet. Nu moet hij overeind en dat is wel wat makkelijker met zijn tweeën. Nog even dodderen dus. Morgen weer in het gareel. Het belooft best wel een drukke week te worden, aangezien dit dus de ‘Week of Learning’ is. Ik heb me ingeschreven voor diverse activiteiten en geloof dat alleen de donderdag nog vrij is van online dingen.

Voorbereiden op #nanowrimo: de personages

Toen ik nog toneel speelde, vond elke regisseur het belangrijk dat de spelers ook een achtergrond bij de personages bedachten. Wie zit er achter Marietje? Heeft ze een lievelingskleur? Is ze getrouwd, wat voor karakter heeft ze? Gaat ze naar de kerk? Daarmee vormde je het personage, voorkwam je dat er een levenloos figuur op het toneel stond. Je kon met die achtergrond bedenken waarom Marietje iets zei. Haar motivatie achter haar woorden. Die hele achtergrond haalde ik vaak al uit het geschreven woord, de dialogen die door een toneelschrijver waren bedacht. De vaart waarop iets werd geschreven, de woorden waarmee iets gezegd werd, de weinige regie-aanwijzingen die in een tekst al waren opgenomen. Sommige regisseurs schrapten die regie-aanwijzingen trouwens.

A Great Deliverance

Ik ben een groot liefhebber van lezen. Ik wil niet voor niets een boek schrijven, stukjes voor mijn blog schrijven lukt me, bewijs ik al bijna zeven maanden. Een tijdje terug had ik drie boeken van Elizabeth George uit de minibieb gehaald, A Great Deliverance, A Traitor to Memory en With No One as Witness. De schrijfster zei me wel iets, vaag dan. Gisteren ben ik begonnen in A Great Deliverance, maar moest het ’s middags opzij leggen toen ik met vrienden wegging. Gisteravond kwam ik thuis, heb eerst nog wat tv gekeken, ben naar bed gegaan en dacht, ik lees nog een half uurtje. Om half drie heb ik uiteindelijk het licht uitgedaan. Ik moest van mezelf gaan slapen. Vanochtend was het koffie en boek en heb ik het uitgelezen. Vijf sterren op Goodreads.

 a great deliverance

Personages

George is een Amerikaanse schrijfster en beschrijft door en door Britse personages. Dit is het eerste deel van de Inspecteur Linley boeken, iets dat ik pas halverwege het boek in de gaten had. De eerste twee hoofdstukken van het boek leggen niet alleen de basis voor het verhaal, maar vooral voor de personages Thomas Linley en Barbara Havers. Want hier heb je de beschrijving van die twee niet alleen in woord maar ook in tegenstellingen. Wat ik het knappe ervan vind is dat de sfeer van het boek in die eerste twee hoofdstukken wordt gevangen. Barbara Havers, een jonge vrouw van 30 die bij de politie werkt, uit de recherche in uniformdienst is gezet en teruggehaald wordt voor een moordzaak. Zij wordt toegevoegd aan Thomas Linley en die leren we kennen door het verhaal van Barbara. Uit haar woede en haar gedachten over Linley leren we niet alleen hem kennen maar ook haar. En haar gedachten zijn in eerste instantie niet gunstig. “So they’ve given you the golden boy, she thought. What a treat for you, Barb! After eight miserable months, they bring you back from the street ‘for another chance’ – and all the while it’s Linley! ‘I will not,’ she muttered. ‘I will not do it! I will not work with that sodding little fop!'”
Petje af voor die eerste twee hoofdstukken, achtergrond en geschiedenis van de hoofdpersonen. En petje af voor de rest van het boek, want de moordzaak zelf lijkt eenvoudig, maar er komt heel veel menselijk leed naar boven.

Mijn eigen personages

Het volgende element in de #nanowrimo begeleiding is planning, en dat heb ik wel nodig ook, want de personages waren aan de beurt in de tweede week en daar ben ik nog steeds mee aan het worstelen. Want Dineke en Joris krijgen een rol, maar wie nog meer? En hoe zit het met die plot – derde week – waar ik ook nog weinig van heb? Genoeg werk aan de winkel. En eigenlijk geen tijd om te lezen, maar dat doe ik wel.

Mijn vorige #nanowrimo stuk over de brainstormfase vind je hier.

Even bikkelen

Het was hard werken vanochtend. Bikkelen noemt Pedro dat altijd. Nou is het altijd hard werken tijdens een training met Pedro, maar ik realiseerde me wel dat ik gestraft werd voor het feit dat ik deze week niets had gedaan. Knieën die protesteren, ja, nauwelijks gefietst. Al zweten als je naar twee dumbbells kijkt, ja, de hele week niet in de sportschool geweest.
En dat doet me dan wel nadenken, maar ja, de algehele malaise die me heeft bevangen deze week? Die gaat er niet echt van over.
Een vriend van me geeft al jaren zwemles en wees me op trimzwemmen bij een Haagse zwemvereniging en dat vind ik dan ook weer een idee. Maar dan moet ik me weer binden aan iets, het voordeel is wel dat dit vast op een avond is, namelijk donderdagavond. Schema, schema, schema.
Bikkelen kan ik dus wel, maar dat moet ik zien uit te breiden tot meerdere dagen. En ik moet me een beetje over het eeuwige geen zin hebben heen helpen. Dat ligt denk ik ook een beetje aan de tijd van het jaar.
Genoeg om over na te denken. Het is dus weer een korte vandaag.

Wollig: #WOT deel 43, 2020

Premier Rutte strak geen woord Frans toen hij over supporters had die hun enthousiasme voor hun cluppie niet onder stille stoelen of banken hadden gestoken. Ze moesten gewoon hun bek houden. Zijn excuus na die woorden was heel wat wolliger. Hij had het niet zo mogen zeggen vertelde hij in keurige bewoordingen. Premiers van honderd jaar geleden hebben echt niet over hun burgers gezegd dat die hun bek moesten houden. Wie dat heel saai wil nazoeken kan in de handelingen van de Staten Generaal kijken. Wie nog meer prachtige woorden wil zien, moet vooral het Twitter account Nieuw in de Kamer volgen. De woorden worden bedacht waar je bij staat.

Het #WOT woord van deze week is

Wollig = 1) Bedekt 2) Onduidelijk 3) Verdoezelend 4) Verhullend en nietszeggend 5) Wolachtig

Afbeelding van PDPics via Pixabay

Wollig

Ik moest er vanochtend over nadenken toen ik een stukje las over wollig taalgebruik bij advocaten. Die hebben een reden om wollig te zijn, want hun taalgebruik moet niet voor twee inzichten vatbaar zijn. Of zoals zo mooi wordt gezegd in dit stukje “dubbel gestikt houdt beter”. Het deed me denken aan mijn eigen beroep: informatiespecialist. Nu moet ik wel aan heel veel mensen uitleggen wat dat nou eigenlijk is: denk aan de vroegere bibliothecaris mensen. Maar wollig taalgebruik? Nee, eigenlijk niet. Wel hebben we natuurlijk vaktermen die we te pas en te onpas gebruiken. Want weet iedereen wat metadata zijn? En een titelbeschrijving? En kan iemand zomaar vertellen wat UDC is? Wat verstaan we onder een collectie? En wat doe je eigenlijk als je een literatuuronderzoek doet?

Schrijf je mee?

En jij? Schrijf je wollig? Spreek je wollig? Ben je wollig? Of zit er bij jouw net als bij premier Rutte geen woord Frans bij? Laat me horen wat je ervan vindt en laat een reactie achter.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.

Week zonder schema

Ik denk wel eens dat ik gewoon geen schema’s moet maken, want ik hou me er toch niet aan. Mijn schema van deze week is een beetje in elkaar gezakt, want ik voelde me maandag en dinsdag al niet lekker. Woensdag wilde ik eigenlijk naar kantoor, maar dat plan heb ik maar gewijzigd toen ik om half drie nog wakker lag. Ik slaap tegenwoordig vaak wel aardig, maar soms gaat het gewoon mis en dat was dus vannacht. En nu zit ik dus te geeuwen.

Vrije dag en dus een lang weekend

Morgen heb ik vrij genomen. Ik heb nog iets van twee weken tot het einde van het jaar en die maak ik gewoon op. Zelfs al ga ik niet op vakantie, ik kan wel gewoon vrij nemen. Wat ik ga doen? Nog geen idee. Ik heb wel een kappersafspraak, maar ik ben zo aan het snotteren dat ik maar weer ga afzeggen. In ieder geval wel sporten, want ik heb de hele week nog niet gesport.

De rest van het jaar

Ik heb geen illusies, we zitten waarschijnlijk tot het einde van het jaar thuis te werken. En daar kan ik me af en toe wel druk om maken. Op kantoor heb je gezelschap van je collega’s en kan je nog eens bijkletsen. Dat gebeurt dus nu gewoon niet. Of je moet in een chat raken met een collega. Het heeft zijn voordelen alleen te wonen, maar ook duidelijk nadelen. De eenzaamheid ligt om de hoek, dan ben ik toch wel blij dat ik contact heb met vrienden en dat we weer regelmatig Catanavondjes hebben. Maar 2020 mag van mij afgesloten worden en 2021 mag beginnen. Dat zal hoop ik beter worden dan dit jaar.

Vijf redenen om lijstjes te maken

Het is weer een mooie dag om een lijstje te maken. Vijf redenen om lijstjes te maken: ik word er rustig van. Het ontspant me. Vooral op dagen als deze als ik mijn ei de hele dag niet kwijt kan en er weinig uit mijn vingers komt. Morgen beter, dan ga ik naar kantoor. Nu gewoon even proberen me wat beter te gaan voelen. Want ik heb het de hele dag al koud en voel me niet lekker. Ik weet gewoon van mezelf dat het een glijdende schaal naar beneden kan zijn. Ik voel me rot en daar ga ik me rotter van voelen. Lijstje dus. Afleiding

Lijstje

  • Aantal dagen thuis: 218 dagen.
  • Vandaag is het voor een cijfernerd een leuke datum: 20-10-20.
  • Aantal centimeters van mijn haakwerk dat kussenhoesje moet worden: 66. Jawel, het groeit gestaag.
  • Aantal dagen dat ik vrij ben deze week: 1, want ik heb donderdag vrij genomen.
  • Sportdagen? Ik haal mijn schema deze week niet. Sport vandaag was al een verschuiving van gisteren, en voor vandaag heb ik afgezegd. Morgenavond yoga.
  • Boeken? Ik zit in between books. Heb net een trilogie van Nora Roberts uit en ben in niets nieuws begonnen. Genoeg keuze, mijn zomerleeslijst is nog lang niet af.
  • Kapper? Zou eigenlijk ook weer eens moeten, ik ben vier maanden geleden geweest en het is best al weer een eind gegroeid. De afspraak staat nu voor donderdag.
  • Aantal afleveringen van mijn vervolgverhaal #twentydaystory: moeizaam, moeizaam, moeizaam. Het zijn er vijf.

Cijfers

Het is eigenlijk merkwaardig dat ik cijfers zo leuk vind. Rekenen of wiskunde is nooit een lievelingsvak geworden, in 3 HAVO ben ik er over gestruikeld. Ik stond zwaar onvoldoende voor de beta-vakken aan het eind van die klas. En toch? Tellen. Lijstjes maken. Van alles, mijn oefeningen voor sport, het aantal trainingen, het aantal zwembaantjes, steken in een haakwerkjes. Het is rustgevend en ik vind het leuk.

Foto’s uit de oude doos

Het was vandaag ronduit een druilerige dag en mijn energie was ver te zoeken. Maar geen nood, want er zijn altijd dingen waar een mens weer vrolijk van wordt. Ruim een jaar geleden was ik op vakantie in Corfu. Een yoga vakantie, iets waarvan ik niet had gedacht dat ik het ooit zou doen. Het was één van de leukste vakanties die ik heb meegemaakt. Dit jaar is vakantie uitgesloten. Jammer.

https://www.flickr.com/photos/alyda/48872307621/in/album-72157711266593247/

Ik had een prachtig nieuw kapsel door de wind aangemeten gekregen. Fantastisch mooie uitzichtplek op een soort balkon van plexiglas. Het was best wel eng naar beneden te kijken.

https://www.flickr.com/photos/alyda/48872307306/in/album-72157711266593247/

Zonsondergangen horen erbij op vakantie. En deze was bij het hotel.

https://www.flickr.com/photos/alyda/48872312681/in/album-72157711266593247/

Eten hoort er ook bij, en het was nog zulk lekker weer (begin oktober) dat we elke dag buiten hebben gegeten.

Trip down memory lane

Geen vakantie? Dan maar terug kijken op een heel leuke en zonnige vakantie. Ik krijg meteen weer energie van de foto’s en dat was eigenlijk de bedoeling.

De foto’s staan trouwens allemaal op Flickr in mijn photostream, dus als je verder wilt genieten van Corfu, klik op een foto en je komt er vanzelf

Was ik nog wat van plan vandaag?

Mooie vraag die ik mezelf kan stellen als de dag al grotendeels voorbij is. Nou nee, eigenlijk niet dus. Ik heb geen zin om uitgebreid te gaan bloggen vandaag, dus dat stuk over titels dat in mijn hoofd zit gaat naar een volgende dag. Dit wordt gewoon een overzicht van komende week.

Was ik deze week nog wat van plan?

Betere vraag, want ik heb bijvoorbeeld mijn sport al ingepland deze week. De coronacrisis heeft een onbedoeld effect op mijn sport aangezien je nu moet reserveren voor activiteiten. Dat noodzaakt mij in de app van Mulder me aan te melden voor Milon morgen. Aangezien ik dat ding dus open had, keek ik meteen of ik voor woensdag al kon reserveren en jawel: de laatste plaats bij yoga. Dat wordt dus weer yoga deze week. Verder was ik van plan minstens één dag vrij te nemen deze week, dat wordt waarschijnlijk donderdag en dan ga ik ook sporten.

Werk

Morgen een group meeting op Teams, dan ga ik meteen even reclame maken voor mijn blog voor het werk. Ik had al gemeld dat ik het zou schrijven, maar nu is het gepubliceerd, niet alleen op mijn eigen blog, maar ook op Sharepoint. Ook staat het bij mijn LinkedIn profiel. Verder heb ik weinig opzienbarends te melden op die meeting, maar dat is elke keer zo. Ik heb medelijden met groepleider Reinout die altijd al vijf kwartier in een uur kan praten en dat dus elke keer moet doen, aangezien niemand wat wil melden. Het lijkt af en toe op een klas vol tieners die alleen maar op het eind van het lesuur wacht😎😎😎.
Verder wacht me een klus waar ik al weken tegenaan hik, en waar ik echt iets aan wil doen. Het is echt zoiets dat namelijk bij het volgende beoordelingsgesprek weer ter sprake komt.

Leuke dingen

Ik ben heel veel aan het haken op het moment, na een paar zakjes die ik had gemaakt voor de nummertjes en visjes van Catan, ga ik nu als klein project pannenlappen maken. Ik heb veelkleurige katoen en vriendin M wil wel nieuwe pannenlappen. Het leuke van dat soort projectjes is dat je nieuwe steken kan uitproberen. Dit worden pannenlappen in de wafelsteek.

Mijn vraag aan het begin heb ik wel beantwoord geloof ik. Weinig dus, maar deze week des te meer. Rest me nog even te peinzen wat voor focus keyphrase ik in vredesnaam aan dit stukje geef. Prettig weekend verder.

Verslag van een rustige zaterdag

Ik heb net Mahjong afgesloten op mijn computer. Dit om te voorkomen dat ik de rest van de dag Mahjong zit te spelen. Er is nog meer te doen op deze zaterdag. Ik ben vanochtend al overijverig geweest door voor de eerste koffie de was op te vouwen. Nu moet er eigenlijk nog meer gebeuren. Eén van die dingen of eigenlijk twee: plank en wall sit. De plank vanwege die uitdaging, wall sit omdat het goed is voor mijn benen.
Een telefoontje maakt dat ik de route die ik van plan was – namelijk rechtstreeks naar de centrale bibliotheek in de binnenstad – even onderbrek op de Zuiderparklaan waar ik iets oppik.
In de binnenstad lijkt er niets aan de hand. Veel mensen, rijen voor de winkels, veel mondkapjes, maar dringend aanraden lijkt niet voor iedereen te gelden. Ik doe mijn ding, ga naar de bieb, haal ergens een broodje en ga weer terug naar huis.
En thuis: nieuwe dingen? Een Twitter maatje die me een bericht stuurt of ik iets van plan ben met de layout van mijn blog. Ja, misschien wel, want ik heb al vier jaar hetzelfde. En ik heb al eens zitten kijken, maar kwam er weer niet uit door de enorme hoeveelheid thema’s waar je uit kan kiezen. Dat wordt iets voor later, want over een half uurtje mag ik weer de deur uit: met vrienden Catan spelen. Het is best wel een rustige zaterdag, maar gezelligheid mag ook. Tot morgen.

Voorbereiden op #nanowrimo – brainstorm fase

Het heeft wat, de wereld vertellen dat ik een boek ga schrijven. Maar vervolgens moet ik ook wat doen. De afgelopen tien dagen heb ik door tijdgebrek weinig kunnen doen, en dat is wel jammer. En dat terwijl ik wel aan Facebook Lives kan meedoen die Martha organiseert om ons aan het werk en aan het brainstormen te helpen. De andere deelnemers hebben volgens mij wel al een idee wat ze willen doen. Dat is voor mij een probleem. Ik heb een vaag idee, gebaseerd op Dineke en Joris, over wie ik al eerder verhalen heb geschreven, maar wil er nu ook een broer van Joris bijhalen. Maarten kwam trouwens al in de #twentydaystory voor. En hij wordt dan eigenlijk de hoofdpersoon, maar het blijft een beetje vaag en dat kan je met een verhaal doen, maar een heel boek wordt wat lastig op deze manier. De brainstorm is nog niet echt op gang. Dat moet nog wat gestuurd worden en dat hoop ik met deze stukjes te bereiken.

Afbeelding van Engin Akyurt via Pixabay

Brainstorm

Zelfs in mijn privéleven krijg ik Zoom meetings, want vanmiddag was er eentje met Martha en nog een deelnemer. We hebben met zijn drieën zitten brainstormen over de twee verhalen. Ik was ergens, namelijk bij Dineke en Joris en wilde broer Maarten erbij halen. Oorspronkelijk dacht ik Maarten de hoofdpersoon te laten worden met model-vriendin maar dankzij het brainstormen wordt het idee nu toch wat meer omlijnd. De coronacrisis en de lockdown gaat er ook een rol bij spelen. Tante Dineke erbij? Kan allemaal. Nu even verder denken over wat ik ga schrijven. Door het gebrainstorm van vanmiddag heb ik zelfs al een idee over de opzet.

Veel leesplezier en tot later, want er komt een vervolg hierop.