Route: #WOT deel 42, 2020

Vanochtend werd ik gebeld door Teresa van de sportschool, zij meldde me dat de buitensportles niet doorging vanwege de coronamaatregelen en dat ik in plaats daarvan binnen een les kon volgen. Het was maar goed dat ze belde, want anders had ik automatisch de route naar het Zuiderpark gevolgd, waar we normaal sporten. Het was niet tot me doorgedrongen. Ergens is het natuurlijk een beetje merkwaardig, die routekaart. Een buitentraining met een groep van 15 mensen die lekker fit willen blijven, mag niet. Diezelfde groep die naar binnen gaat en daar in een sportzaal staat, mag wel.

Het #WOT woord van deze week is

Route = 1) Af te leggen weg 2) Baan 3) Etappe 4) Gespecificeerde scheepvaartweg 5) Koers 6) Pad 7) Reisplan 8) Richting 9) Traject.

Route

Wat doe je normaal als je onderweg bent? Je neemt waarschijnlijk de kortste route. Mijn route van het laatste half jaar is kort geweest. Normaal breng ik mijn weken door met naar en van mijn werk reizen en tussendoor werken. In de avond wilde ik nog wel eens omrijden via de sportschool. Op vrijdagavond en zaterdagavond had ik vaak genoeg een leuke avond in het theater en een etentje. In het weekend ging ik langs vrienden en deed leuke dingen, zoals Catan spelen. Vakantie in binnen- of buitenland hoorde er ook bij. Kortom, niet echt de kortste route in het leven, maar wel een leuke die afwisselend was.
In het afgelopen half jaar was mijn langste rit naar De Lier waar ik met Pedro sportte. Het was voornamelijk thuis werken. Voor de rest moest ik mijn route maar uitvogelen en dat heeft in deze onzekere crisistijden best wel wat voeten in de aarde gehad. De route van het komende half jaar is zo mogelijk nog onduidelijker. Wat gaan we doen met zijn allen? Hoe bewaar je de moed in zo’n crisisperiode? Ik geef toe, het is een cliché, maar de tijd zal het leren. Zijn we er over een half jaar uit met zijn allen? Ik hoop het.

Afbeelding van PublicDomainPictures via Pixabay

Schrijf je mee?

Met die route ben ik wel bezig. Jij ook? Of neem je een heel andere route? Loop je met de kaart in de handen, of laat je het op je afkomen? Laat me horen wat je ervan vindt en laat een reactie achter.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.

Foto woensdag: hooibalen

Ik heb wat met hooibalen. Dat komt door de vorm. Die ronde van tegenwoordig vind ik geweldig. En ik heb enorme hooibalen gezien in Frankrijk, waar ik vroeger vaak ben geweest. Het heeft gewoon wat. Ik werd vanmiddag op mijn fietstochtje dus helemaal blij van de Haagse groendienst die op diverse plekken gras had gemaaid en daar van die prachtige balen van had gemaakt.

https://www.flickr.com/photos/alyda/50479507383/in/dateposted-public/
Eigen foto

Fietstochtje

Ik was er vanmiddag even op uit gegaan. Frisse neus halen, de baalbui over de persconferentie van gisteravond weg laten waaien. En het was lekker. Fris, dat wel, je merkt echt wel dat het herfst is, maar prima te doen en heerlijk om te fietsen. Mijn bedoeling was echt wel ook foto’s te maken, dus deze was mooi meegenomen. Ik maak te weinig foto’s, komt natuurlijk ook omdat ik weinig meemaak, terwijl ik het toch leuk vind. Zo’n onregelmatige rubriek als deze is er dus eigenlijk wel goed voor.

Bloggen voor het werk (het vervolg)

Op mijn werk wordt een “Week of learning” georganiseerd. Mijn collega’s weten dat ik een blog heb en ik werd gevraagd een stukje te schrijven over bloggen. Dat is het volgende geworden. Dit heb ik overigens ook in het Engels vertaald. Mijn collega’s krijgen natuurlijk ook een literatuurlijst over schrijven en bloggen, en een lijst met voorbeelden van geotechnische en geologische blogs.

Over bloggen

Ik blog. Ik schrijf graag over van alles. Iedereen kan bloggen. Een blog (afkorting van weblog) is een stukje internet dat je naar jouw smaak en wensen kunt inrichten. In de begintijd zag men het als een dagboek op internet, maar het is al snel meer geworden. Het is een manier om met anderen je verhalen en interesses te delen. We kunnen gelijkgestemden bereiken, onze meningen kenbaar maken, onze expertise tentoon spreiden, wat we maar willen. Als informatiespecialist ben ik nieuwsgierig naar nieuwe ontwikkelingen en wil ik graag leren. Zeker in mijn vak zijn de ontwikkelingen in de laatste twintig jaar razend snel gegaan.
Zeventien jaar geleden ben ik begonnen met een gratis blog op blogger.com, tegenwoordig heb ik een eigen website in WordPress.org met bijbehorende domeinnaam en twee blogs op dat domein. Op het ene blog schrijf ik over boeken, toneel, bloggen, mijn vak, en nog veel meer. Het andere blog ben ik begonnen in een tijd dat ik wilde afvallen en veel bezig was met gezond eten en sport. Je ziet, mijn belangstelling is breed.

Elke dag bloggen

Mijn frequentie van bloggen wisselde nogal eens. Er zijn jaren geweest dat ik nauwelijks iets heb gepubliceerd, er zijn ook drukkere jaren. Dat veranderde dit jaar toen we met zijn allen thuis kwamen te zitten vanwege de coronacrisis. Ik besloot elke dag te gaan bloggen, voor afleiding, concentratie-oefening en gewoon voor de lol. Ik wilde het een maand proberen en begon gewoon, op 1 april. Nu, midden oktober, ben ik nog steeds elke dag aan het bloggen. Is het allemaal van even goede kwaliteit? Nee, daar ben ik me wel van bewust, maar dat vind ik geen probleem. Maar het wordt wel beter omdat ik zoveel schrijf. Met schrijven moet je meters maken. Ik vind het leuk om te doen en het is inderdaad een goede concentratie-oefening. En ik heb wel plezier van het feit dat ik niet echt in een niche blog. Juist omdat het over van alles kan gaan, kan ik mijn inspiratie overal vandaan halen.

bloggen

Tips voor aanstaande bloggers

Breng ik je op een idee? Wil je zelf gaan bloggen? Dan heb ik wel wat tips voor je.

  1. Wat is je niche? Dat is iets wat ik zelf heb nagelaten met mijn brede belangstelling. Ik heb niet echt een niche. Ik ben er wel achter gekomen dat weinig geotechnische ingenieurs of geologen een blog hebben. Deel je kennis.
  2. Wat wil je bereiken met je blog? Bezint eer je begint. Denk goed na wat je wil bereiken. Bedenk vijftig vragen over je onderwerp en je doelgroep. Je hebt meteen vijftig berichten op je blog.
  3. Kies je blogplatform. Blogger is leuk om mee te beginnen en heel eenvoudig voor mensen die er weinig van af weten.
    Als je meer wilt raad ik je echt aan met WordPress te beginnen. Gebruik WordPress.org, niet com, met die versie gebruik je een stukje hosting van WordPress.com zelf en je hebt geen eigen domeinnaam. Jouw website heet dan niet websitenaam.nl maar websitenaam.wordpress.com. Met WordPress.org moet je zelf een host en een domeinnaam regelen, maar dat is voor heel weinig geld te doen. Het heeft grote voordelen, je kan namelijk technisch gezien meer dan met de gratis versie. Overigens: als je in Blogger bent begonnen kunnen die berichten makkelijk geïmporteerd worden in WordPress, weet ik uit ervaring.
    Leer WordPress, het is niet echt moeilijk, je moet de weg leren kennen binnen het systeem. Ik heb zelf een webgoeroe die me met ingewikkelde dingen ondersteunt, maar als je het zelf wilt doen: voor hulp zitten er bijvoorbeeld op Facebook heel veel groepen. En er zijn heel veel mensen die bloggen over bloggen.
  4. Regel een host en een domeinnaam. Vraag rond naar ervaringen. Ik zit bij Justhost.nl en daar heb ik absoluut niets over te klagen. Goede service, als je wat vraagt is het zo geregeld. Denk na over die domeinnaam. Ikhebveelplezier.nl staat niet geweldig als je serieus over wilt komen. Ook moet je erover nadenken of je een -nl of een -com domein wilt hebben.
  5. Ga je inlezen over SEO (Search Engine Optimization). Dat is zeker belangrijk als je bij Google bovenaan wilt komen. Zorg voor goede titels en kopjes die aansluiten op vragen van mensen, zorg dat je artikelen doorlinken binnen en buiten je blog. Gebruik een opmaak die ook mobiel goed leesbaar is.
  6. Blog frequent. Zeker in het begin is dat belangrijk. Je moet een bereik opbouwen. Maak een voorraad berichten, in WordPress kan je makkelijk iets in concept opzetten.
  7. Wil je gelezen worden? Zorg voor aanwezigheid op social media. Ik zit zelf op Twitter, LinkedIn, Facebook en Instagram en krijg het meeste verkeer toch nog steeds uit Twitter. Maar dat heb ik wel opgebouwd in de loop der jaren. Ik zit al ruim negen jaar op Twitter en heb daar veel gelezen, veel gevolgd en heb gereageerd op mensen en op berichten. Nu heb ik een vaste groep volgers. In WordPress kan je instellen dat je bericht automatisch gedeeld wordt op social media.
  8. Lees andere bloggers. En reageer op hun berichten. Interactie is belangrijk en vooral leuk.
  9. Beeld is belangrijk. Maar let wel op copyright. Omdat het op internet staat, betekent het niet dat je het zomaar mag gebruiken. Er zijn diverse beeldbanken waar je ‘gratis’ beeldmateriaal kunt vinden, vaak is attributie niet eens een vereiste, maar wel beleefd. Het is veel handiger eigen foto’s te gebruiken. Zorg voor een voorraad.
  10. De ultieme tip? Die is er niet. Houd vol, wil ik zeggen. Ik blog al zeventien jaar en vind het nog steeds leuk. Bezin eer je begint. Vind je schrijven leuk? Denk je het vol te houden regelmatig te schrijven? Ga het doen.

Is bloggen dood?

Want dat wordt vaak gezegd omdat andere social media als Instagram, Facebook en LinkedIn meer aandacht krijgen. Ook kan je op deze media tegenwoordig microblogs maken. Ik denk niet dat bloggen dood is. Instagram, Facebook, LinkedIn hebben hetzelfde kenmerk, het is vluchtig en een onbekend algoritme bepaalt of je te zien bent. Op je eigen site ben jij het. Jij bepaalt je inhoud. En dat moet je volhouden.

Over slechte gewoontes en uitdagingen

Het viel me vandaag op hoe snel je slechte gewoontes kan kweken en hoe goede gewoontes juist tijd kosten. Toen er nog geen corona was en ik elke dag naar mijn werk moest fietsen lukte het wel. Wekker op 6.45, 7 uur uiterlijk eruit – ja, ik moet eigenlijk niet snoozen – en tussen 7.45 en 8.00 de deur uit. Dan moest ik wel de avond tevoren niet te laat naar bed gaan. Gisteravond besloot ik om 22.15 naar bed te gaan en ik nam mijn e-reader mee. Foute beslissing, want toen ik vervolgens op de klok keek was het 0.45. De sport vanochtend is niet doorgegaan, en ik ben de hele dag een tikkeltje duf geweest. En dat gebeurt me dus wel vaker. In fietsende tijden bleef ik echt niet hangen voor Jinek, nu doe ik dat wel, en dat duurt tot 23.30. Laat dus. Ik hoor links en rechts om me heen dat mensen gewoon hun oude tijden hebben aangehouden. Ik vind het knap. Het is mij niet gelukt.

gewoontes
Afbeelding van Dirk Wouters via Pixabay

Die uitdaging

Vandaag gedaan. De plank. Waar ik dus een gewoonte van wil maken. De vorige keer dat ik dat zei, was het juni en heb ik die plank keurig elke dag gedaan. Zo’n twee weken lang en het was niet elke dag. Vervolgens duurde het tot eind juli voor ik weer begon en meteen weer stopte en heb ik hem in augustus nog een paar keer gedaan. Die wall sit heb ik toen ook elke keer gedaan. Toen begon ik in september hem na de maandagochtend Milon te doen, maar de rest van de week niet. Vanochtend kwam ik dus niet eens bij Mulder en heb ik als alternatief thuisfitness gedaan en op YouTube een jongedame nagedaan die met weerstandsbanden in de weer was. Vervolgens de plank en de wall sit. Wat denken jullie? Wordt het dit keer een gewoonte?

De bloggewoonte

Ruim zes maanden, vanaf 1 april. Nog steeds elke dag, al 194 dagen lang. Schouderklopje, elke schouder. Die gewoonte kweken lukt dus wel en ik blijf hem doorzetten tot het moment dat het echt genoeg is. Er zijn nog andere leuke dingen, zoals dat boekproject.

Mag het weer kort zijn vandaag?

Het wordt geloof ik een beetje traditie. Zondag kort bericht. Dat komt dan vaak omdat ik op zondag eigenlijk tijd over zou moeten hebben, maar de dag meestal doorbreng met rommelen. De kranten lezen, boek lezen, beetje haken, kortom rommelen. Vandaag was niet anders. Ik was gisteren pas laat in bed beland omdat ik bij een vriendin was geweest en haar had geholpen met een kast opbouwen. Daar zijn we half in geslaagd. Een deel staat nu overeind. De avond hebben we verder doorgebracht met Chinees eten en filmpjes kijken. Ik wist niet dat in Rogue one alle helden dood gingen, maar nu wel. Ik vond het trouwens best wel een goede film. En Mary Poppins Returns had ik nog niet gezien en nu wel. Schattig.

Blogideeën

Ik zat er nu ook weer aan te denken, aangezien ik een titel moest verzinnen voor dit bericht en deze week al had ontdekt dat ik niet echt origineel ben met titels. Ik heb bijvoorbeeld een bericht geschreven met de titel Vreemde dag, maar ook eentje met de titel Een vreemde dag. Daar ga ik nog verder in duiken, maar niet vandaag. Nu heb ik eerst even gekeken wat voor titels ik in het verleden heb gebruikt, maar het blijft lastig. Evenals met de keywords die ik goed zou moeten verzinnen, want dat is dan goed voor mijn SEO. Ok, daar heb ik ook geen fantasie voor.

Dat boek

Jawel, november oftewel #nanowrimo gaat dit jaar ook door mij gebruikt worden voor een wel heel driest plan: een boek schrijven. Daar wil ik het op mijn andere blog uitgebreid over hebben, maar het is wel een opgave die me even wat tijd gaat kosten.

En verder: fijne zondag mensen, en dat het maar een mooie week mag worden. zonder extra coronamaatregelen, maar dat wat betreft houd ik mijn adem niet in.

Online workshops en lezingen

Eén voordeel van de corona crisis: iedereen doet zijn workshop of lezing online. En toevallig heb ik er een aantal achter elkaar gehad over allerlei onderwerpen.

VOGIN/IP – LexisNexis workshop over opiniepeilingen (22 september)

Op 22 september vond dit webinar plaats. Geen beeld, alleen geluid met een presentatie, dus ik zat op mijn laptopje te kijken naar echt wel interessante dingen die LexisNexis liet zien. De titel was “De strijd om de lijsttrekkers in aanloop naar de 2021 verkiezingen”. Het was interessant, maar waar ik de draad kwijtraakte in het verhaal, was wat voor gevolgtrekkingen je kan maken uit opiniepeilingen. Het zal niet geholpen hebben dat ik drie keer ben gezakt voor het vak statistieken. Ik had geen idee, het hielp ook niet dat ik met hoofdpijn achter het scherm zat en dat die alsmaar erger werd.

VOGIN/IP “Smart Queries for Smart Searching” (30 september)

Een workshop van Arno Reuser. Dit is de eerste keer dat ik een workshop van hem volgde. Over Booleaans zoeken, je weet wel, AND OR NOT. En dat was nog knap ingewikkeld ook. Een handicap voor mij was dat die andere deelnemers allemaal wel een databank tot hun beschikking hebben waar ze dit kunnen gebruiken en ik dus niet. In Georef kan ik geleid zoeken en heb ik Booleaans zoeken eigenlijk niet nodig. In Google is het vrijwel overbodig. Wel interessant. De laatste keer dat ik er zo uitgebreid naar had gekeken, was geloof ik tijdens mijn opleiding.

OCLC contactdag (1 oktober)

De OCLC is een wereldwijd samenwerkingsverband van bibliotheken. Ik heb er mee te maken gehad omdat het OCLC ook het interbibliothecaire leenverkeer regelt, nationaal en internationaal. Helaas heb ik dat moeten opzeggen omdat het weinige gebruik echt niet het abonnementsgeld rechtvaardigde, maar ik krijg nog steeds uitnodigingen. Dus ook voor de contactdag die normaal één dag beslaat en nu uit diverse online evenementen bestaat. Op 1 oktober de ontvangst met koffie en brownies – die ik pas een paar dagen later in mijn eigen brievenbus vond, dank receptiedames van Fugro – was interessant en gaf het algemene verhaal. Het was een filmpje met twee medewerkers die het niet onaardig deden, gelikt opgenomen in het eigen kantoor van OCLC. Vervolgens o.a. een interview met Saskia Leferink en Eric van Lubeek over wat het OCLC allemaal doet. Heel slim, er zaten verwijzingen naar volgende sessies in.

OCLC Sessie over bibliotheken en Wikipedia (6 oktober)

Deze sessie was een uiteenzetting over Wikipedia, Wikimedia Commons en Wikidata. Nou weet ik daar weinig van, dus elke aanvulling op mijn kennis is nuttig. Wat ik zeker interessant vond was het verhaal van Jos Damen, bibliothecaris van het Afrika Studiecentrum die onder andere vertelde wat hij had gedaan met geërfde glasdia’s die in de jaren dertig van de twintigste eeuw in Afrika waren gemaakt. Die beelden maken nu deel uit van de Wikimedia en kunnen daar gebruikt worden.

OCLC Sessie over privacy en security (7 oktober)

Deze sessie was interessant, maar voor mij als eenpersoonsbibliotheek niet erg toepasselijk, het was meer gericht op grotere bibliotheken. Dit soort zaken wordt bij mij door de IT-afdeling geregeld. Verder zijn ze bij ons ook zeer actief in ons voorlichten over dit soort zaken. Overigens heeft OCLC een eigen events app waar alle sessies op werden vertoond en ook teruggevonden kunnen worden. Het enige nadeel daarvan is dat het weinig interactief is. Eventuele vragen kunnen in een chat geplaatst worden. Ook wordt het nagesprek live uitgezonden, dat geeft af en toe wel slecht beeld.

VOGIN-IP lezing over metadata – bouwstenen van een open wetenschap

VOGIN werkt al vanaf het begin met Zoom, maar zegt erbij als het niet echt nodig is om jezelf in beeld te krijgen, dus ik heb deze sessie op 8 oktober op een groot scherm bekeken. Bianca Kramer gaf deze lezing over open metadata, waaronder niet alleen citations worden verstaan, maar ook abstracts. Reuze interessant met dingen waar ik me echt in wil gaan verdiepen omdat ze voor mijn eigen werk ook interessant zijn. Crossref bijvoorbeeld. Hun missie: Crossref makes research outputs easy to find, cite, link, assess, and reuse. De moeite waard om er volgende week verder in te duiken. Beetje jammer was dat de geluidskwaliteit van Bianca’s kant rondom blikkerig, krakerig en slecht was en ze er niet in slaagde dat beter te krijgen. Ondertussen heb ik wel al een belofte gekregen van VOGIN-IP dat Bianca het opnieuw opneemt. Vervolgens zal het op YouTube geplaatst worden.

De slotsom na drie weken en zes workshops

Het heeft zijn voordelen, je gaat achter je computer zitten, je zoekt de digitale aansluiting en daar ga je. Geen reistijd, geen treinen die te laat kunnen zijn. Heel gemakkelijk allemaal. Eén les die ik heb geleerd: kom er van tevoren achter of het nodig is je webcam te gebruiken. Ik moet dan namelijk mijn laptop gebruiken, zonder groot scherm en dat is niet altijd handig. Het nadeel is voor mij eigenlijk ook wel duidelijk. Als je bij iets terechtkomt dat je niet helemaal interesseert is het heel makkelijk afleiding te zoeken bij je telefoon of iets anders. Dat ga je niet doen in een zaal, daar doe je alsof je aandachtig blijft luisteren, maar dat gebeurt dus niet in je eigen huiskamer. Dat gebeurde dus niet bij Arno, waar je echt bij de les getrokken werd, maar wel bij sessies die minder interactief waren. Al met al wel interessant allemaal.

Over een baaldag en brownies

Het was echt een voornemen deze week, afvallen tot onder die vermaledijde 90 kg. Dat is niet gelukt, er is zelfs een onsje bij, ik weeg nu 90,8 kg. Maar om het van de zonzijde te bekijken, het is veel erger geweest.

Baaldag

Ik had woensdag een baaldag, het ging gewoon niet lekker, ik heb de middag vrij genomen en heb gewoon lekker zitten rotzooien. Maar de al gereserveerde yogales heb ik laten gaan. Ik vond dat het baaldag genoeg was om gewoon te hangen die avond. Dat heb ik dus uitputtend gedaan die avond. Het rare was dat de rest van de week prima was, lekker druk met het werk, het schoot ook lekker op, er waren veel mensen die wat wilden hebben. Prima zo.

Brownies

Ik kreeg ze van OCLC, de overkoepelende internationale bibliotheekorganisatie. Om iets te knabbelen te hebben bij de contactdag die online zou gebeuren. Ik had me ingeschreven voor drie sessies. De dames van de receptie bij Fugro hadden het doosje naar me doorgestuurd, aangezien het natuurlijk naar kantoor was gestuurd. En daar zat ik, met een doosje echt ongelooflijk lekkere handgemaakte brownies. Wat ik normaal doe, is een halve nemen en dan vervolgens heel hard naar de keuken op de afdeling lopen en het doosje daar neerzetten. Gegarandeerd, een uur later is het leeg. Zo behoed ik mezelf voor teveel van die dingen eten. Nu heb ik ze allemaal zelf op. En dat zag ik op de weegschaal. Op naar volgende week.

Sport

Dat was weinig deze week. Maandag een Miloncirkel, woensdag geen yoga, vrijdag Pedro, die me aardig heeft laten werken, vooral op mijn dijen. Goed voor me, ik moet nog even door met die knieën van me en de spieren in mijn dijbenen moeten versterkt worden. Een wall sit is ook goed hoorde ik van hem, dus vanaf vandaag ga ik dat voornemen van twee weken oud uitvoeren. Elke dag een plank en een wall sit. Hij raadde me ook aan iedere dag een rondje te gaan fietsen. De coronatijd heeft er bij mij voor gezorgd dat ik vooral minder heb bewogen en dat moet een beetje veranderen. Wie weet, als het weer een beetje blijft zoals vandaag, kan ik best een paar keer het Zuiderpark in.

Mondkapje: #WOT deel 41, 2020

Gisteren had ik voor het eerst zo’n mondkapje om en snapte meteen waarom wordt aangeraden het ding na één keer dragen in de was te gooien. Adem in, adem uit, mondkapje tegen je gezicht aan, zweet achter de oortjes, het was allemaal niet zo makkelijk. Tel daarbij dat ik brildrager ben en je ziet de problemen. Of liever gezegd, je ziet ze niet, want die bril beslaat.

Het #WOT woord van deze week is

Mondkapje = 1) beschermingsgerei 2) kapje dat over neus en mond valt en in coronatijd geadviseerd wordt

Mondkapje

Het is de doorsnee Nederlander wel toevertrouwd over dat mondkapje een fikse boom op te zetten. Eigenwijs? Welnee. Met Jaap van Dissel op de eerste rij is maanden lang vol gehouden dat een niet-medisch mondkapje niet nuttig was. De tegenpartij hield vol dat we naar het buitenland moeten kijken waar dat mondkapje al tijden verplicht is. Maar dat verplichten gebeurt in Nederland dan weer niet, wij worden geadviseerd het ding te dragen en de winkeliers mogen het handhaven. Een typische schuif-de-verantwoordelijkheid-maar-af-actie van de regering. Het ligt in de lijn der verwachting dat de gemiddelde supermarkt dit echt niet gaat handhaven.
Ondertussen is er wel een nieuwe markt ontstaan voor mondkapjes. Al in de eerste week van de coronacrisis kon ik bij de Etos vijf niet-wasbare exemplaren kopen. En natuurlijk kekke wasbare kapjes met leuke patroontjes, dubbelzijdig bruikbaar, daarvan heb ik ik er nu ook drie in het bezit.

mondkapje

Schrijf je mee?

Ik ben een makkelijke Nederlander, ik denk, baat het niet, dan schaadt het ook niet. Dus jawel, ik doe zo’n ding op. Maar jij? Doe je hem op net als ik? Of word je activist en wil je naar Den Haag afreizen om een discussie op te zetten met premier Rutte? Laat me horen wat je ervan vindt en laat een reactie achter.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.

Ik ga een boek schrijven

Goed hé? Het staat er zomaar. Een boek schrijven. Stilletjes heb ik vaak over gedacht en nooit uitgevoerd omdat ik al blokkeerde als ik dan bedacht dat iemand zou gaan lezen wat ik had geschreven. Of nog erger, dat iemand het vreselijk zou vinden. Daar heb ik me geloof ik een beetje overheen gezet. En daarom heb ik me ingeschreven voor het #nanowrimo project van Martha. In een maand een boek schrijven.

#nanowrimo

National Novel Writing Month, oftewel #nanowrimo is in 1999 begonnen met 21 deelnemers. en nu in 2020 bestaat het nog steeds met veel meer deelnemers. Die deelnemers denken allemaal dat het makkelijk is, zo’n boek. Dat betekent dus ongeveer 50.000 woorden per maand. Dat zijn echt heel veel woorden. En dan zit ik hier echt te twijfelen welke smiley ik hier in gooi.
Het is moeilijk, niet alleen omdat het serieus moeilijk is, maar ook omdat het gros van de mensen die hieraan beginnen, bij het eerste hoofdstuk blijven steken. Schrijven is een vak.

Het onderwerp

Ik heb er wel over nagedacht, wat doe ik, fictie, of non-fictie? Non-fictie zit ik te denken aan Haghespel, een geschiedenis van het blad schrijven. Bijna 20 jaar ben ik hoofdredacteur geweest, ik weet er best veel van. Wat kan ik te weten komen van de jaren daarvoor?
Maar fictie? Wat doe ik? Dineke en Joris? Iets anders? Tempted. Maar ik weet het nog niet. Heeft iemand een idee? Vertel het!

Op deze datum

Zes oktober is een makkelijk te onthouden datum voor me. Het is namelijk de begindatum van mijn eerste baan. Honderd jaar geleden, als jong broekje, bijna regelrecht van de HBO-opleiding begon ik als bibliotheekassistentje bij Instituut Clingendael. Pas later, als wat ouder broekje begreep ik wel dat ik HBO werkzaamheden deed in een baan die echt niet zo betaald werd. Maar hee, het was 1986 en een HBO verlater van 22 was al blij als ze werk kreeg. Dat ik daar vervolgens 26 jaar zou blijven hangen had ik ook niet voorzien. In eerste instantie dacht ik een jaar daar te werken en dan verder te kijken. Ik had ook niet voorzien dat ik ongeveer op dezelfde datum afscheid zou nemen. Volgens mij was 15 oktober mijn laatste dag.

Mijn moeder

Er is nog een andere reden dat ik deze datum goed onthoud. Op 6 oktober 1993 is mijn moeder overleden. Ze was al een tijdje ziek en lag in het ziekenhuis en daar is ze overleden. Zij was 63, even oud als haar moeder, mijn oma was toen die overleed. Ik was nog geen 30 en dat was het dan. Geen moeder meer. Mijn vader is pas jaren later, in 2012 overleden, toen was hij 86. Mijn oudste broer heeft vijf zoons en nummer vier daarvan is op 1 oktober 1993 geboren. Die heeft een kindje gekregen in september. Misschien dat ik er daarom weer zo veel aan denk. In het begin miste ik haar heftig, dat is in de jaren gesleten, maar er zijn van die data dat ik nog steeds aan haar denk. Dat is 12 maart, haar verjaardag, en 6 oktober. Op deze foto staat ze met mijn vader, aan de bloemetjes te zien zijn ze op een bruiloft. Wat zien ze er heerlijk jong uit. De man recht achter mijn moeder is volgens mij een oom van me, een broer van haar, maar wie die vrouw is, geen idee. Ze was van 1930, dus ze zou dit jaar 90 zijn geworden als ze was blijven leven. Maar ik ben geloof ik blij dat ze met deze coronacrisis er niet bij is.

https://www.flickr.com/photos/alyda/50428426192/in/dateposted-public/