Het is herfst

Het sloeg vandaag wel duidelijk toe, samen met de slagregens, het is nu overtuigend herfst geworden. Ergens zit ik me af te vragen waar de rest van het jaar is gebleven, want het lijkt ongeveer gisteren dat ik zat te puffen van de warmte op mijn balkon.

Regen

Het regende vandaag, van de vroege ochtend tot de avond. Vanochtend had ik geluk toen ik naar de sportschool ging en weer naar huis ging: het was even droog. Maar voor de rest vond ik het eigenlijk helemaal niet erg dat ik vandaag niet naar Nootdorp hoefde te fietsen. Wat een baggerweer. Er kwam zelfs nog hagel tussendoor.

Drukke dag

Sport vanochtend, daarna mijn mail induiken en ontdekken dat iedereen in het weekend op prachtige ideeën was gekomen over wat ze aan literatuur nodig hadden. Drie van die mails gingen over conferentie proceedings waar ik vorige week al mee bezig was geweest. Toen was het niet gelukt, nu wel. De collega die op zoek was naar een stel rapporten van bijna dertig jaar oud, heb ik blijgemaakt. Alle 39 downloads, rapporten en tekeningen kreeg hij van me. Tussendoor een Teams meeting, want ik had groepsoverleg. Het was druk, want we waren met zijn negenen. Vorige meetings hadden we met zijn drieën, dus dit was wel spitsuur. Verder mensen die van alles wilden hebben, waarvan ik dacht, wat is het in vredesnaam? Maar daar kom je wel achter als je ermee bezig bent. Aan het eind van de dag kwam ik erachter dat ik een vraag in Teams vergeten was. Die is nu aan mijn takenlijst toegevoegd voor morgenochtend. En dan ga ik ook verder met die conferentie. Want er zijn meer mensen die het interessant vinden.

Afsluiting van de dag

Ik was eigenlijk nog vrij vroeg vanmiddag, maar ik vond het welletjes. Ik begon een fijne hoofdpijn te krijgen. Het is goed, het was een heel produktieve dag, ik ben er wel tevreden over. Ik ga verder met kijken hoe hard het herfst is geworden. En jullie? Werkzame dag gehad?

Jeugdboeken uit de minibieb

Ik ben er vandaag op uit getrokken voor een fietstochtje, puur om even wat beweging en frisse lucht te hebben. Het was droog, een heel goede reden om de deur uit te gaan. Op de terugweg heb ik even in de minibieb op het Monnickendamplein gekeken. En vandaag waren er leuke jeugdboeken te vinden.

Het luipaardmasker

Het boek viel me op omdat het vrij klein was en een illustratie had van een man met een luipaardmasker. Het werd aangeprezen als een spannend jongensboek en dat was het inderdaad. Roy Palmer breekt zijn verlof in Engeland onmiddellijk af als hij na een brand een kistje vindt met een luipaardmasker. Het masker is de oorzaak van voortdurende onlusten onder negerstammen in het hartje van Afrika, maar het kan een einde daaraan maken. Dat masker is door de vader van Mary naar Engeland gebracht. Roy belooft Mary terug te gaan naar Nigeria om daar het masker bij de eigenaar te brengen. Na een reis vol avonturen lukt hem dat.
Het boekje is uitgegeven in samenwerking met de Nederlandse Padvinders. De serie Junior – Jongensboeken wordt aangeprezen als spannend, avontuurlijk en romantisch. Het zijn indianen-, woudlopers-, ontdekking-, detective-, piraten- en ruimtevaartverhalen. Boeken voor 95 cent met een witmetalen verzamelcassette ad fl 1,25, een sieraad voor de jongenskamer. Het klinkt wel heel schattig.

jeugdboeken

Swing

Een verhaal over tover, een trompet, een klein jongetje en een slim klein meisje die met zijn tweeën avonturen beleven in Afrika. Het avontuur begint op een eilandje midden in het Victoriameer en eindigt in het eerste dorpje waar het jongetje Joshua optrad met zijn trompet. Maar dat loopt wat anders af dan je zou denken. Wat heb ik me geamuseerd hiermee! Een toppertje uit de minibieb. Paul Biegel schreef op een prachtige manier, met heel veel fantasie. Het boekje was het Kinderboekenweekgeschenk in 2004.

De heksen

Roald Dahl is altijd een succes. Van dit boek kon ik me vaag herinneren dat er een verfilming van was, met Anjelica Huston in de hoofdrol. Het toeval wil dat er dit jaar een nieuwe verfilming van dit verhaal in de bioscopen komt. Dit keer met Anne Hathaway in de hoofdrol. Ik ben benieuwd. De vorige film was leuk, maar als ik de trailers vergelijk, wordt dit een heel andere film. Ik smokkel een beetje, want ik ben in het boek begonnen en heb hem nog niet uit. Dit boek is een verhaal – een verbazingwekkend verhaal – over ECHTE HEKSEN, dat je kan helpen een ECHTE HEKS te herkennen voor het geval je het ongeluk hebt er een te ontmoeten. Het ziet er in ieder geval al geweldig uit vanwege de geweldige illustraties van Quentin Blake.

Dat was het, een leuke verzameling jeugdboeken die na lezing fijn weer terug gaan naar de minibieb, zodat anderen ervan kunnen genieten. Behalve misschien dat luipaardmasker met zijn missende pagina’s.

Het luipaardmasker / James Shaw. – Baarn: De Verkenner, 1959?. – 159 p.
Vert. van: The leopard men.
Swing / Paul Biegel. – Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek, 2004. 92 p.
ISBN 90-5965-005-0
De heksen / Roald Dahl ; tekeningen van Quentin Blake. – Baarn: Fontein, 1984. 194 p.
Vert. van: The witches.
ISBN 90-261-1281-5

Deze dag

Ik was er wel mee bezig geweest, een blog, voor vandaag. Kijkend door Instagram had ik wel wat ideeën opgedaan, maar dat waren losse ideeën. Even duidelijk, ik ben er vandaag dus niet echt veel mee bezig.
En nu, rond 6 uur, etenstijd, hoor ik de kipburgers en de afzuigkap en denk, ik moet even opletten dat het niet zwart word. Voor de rest is het vandaag rommel opruimen geweest. Ik ben bezig geweest met de fietstas vol glas, de tas vol plastic, die moesten even heen en weer tussen huis en winkelcentrum. Ik kon even een blik gooien in mijn verbouwde Albert Heijn. Dat wordt even wennen als ik het zo zie. De ingang wordt beter. Als bezoeker moest je de hoek om, en een schuine kant op gaan. Die kant is gesloten, en dat is goed. Maar dat betekent ook een nieuwe richting en dat voor iemand die een boodschappenbriefje op route schrijft. Dat wordt nog oefenen.

Het nieuws

De bijlages van de krant laat ik over voor de zondag. Het is gewoon een heel rustig weekend, maar is er nieuws? Corona overheerst het nieuws. Is dat problematisch? Het is hét nieuws op het moment, en dat vind ik een beetje het probleem. Eerste golf, tweede golf, 2020 wordt overheerst door coronanieuws. Van mijn werk heb ik ook al gehoord dat we weer met zijn allen thuis mogen werken. En dat na een periode dat we weer op langzaam naar kantoor mochten. We zullen er een beetje mee moeten leren leven.

En toen was de week al weer voorbij

Het gaat zo snel op het moment. Het is deze week een echte herfstweek geweest. Een stuk frisser, en veel, heel veel regen. Op donderdag was het niets dan regen, en dan is het eigenlijk wel lekker dat ik thuis werk. En voor vandaag is een weekoverzicht wel een goed idee.

Sport

Jawel, drie keer wezen sporten deze week. Maandag de Miloncirkel bij Mulder. Woensdagavond ben ik voor de eerste keer naar yoga geweest. Vrijdag heb ik met Pedro getraind en dat was hard werken dit keer. De dokter had voor mijn artrose knietjes voorgeschreven dat ik mijn dijspieren moest oefenen. Nou, dat doen we voortdurend. Ik heb nog nooit zoveel lunges gedaan als vandaag. Squats werken ook. Joepie! Ik heb dus wel regelmatig gesport, maar een routine zit er nog niet in. Die miloncirkel zou ik idealiter eens per vijf dagen moeten doen. Dat is nu eens per week. Zwemmen heb ik nog niet gedaan bij Mulder, dat zou ik ook wel willen, maar een complicatie is dat je daar nog niet kan douchen. Dus als ik wil Milonnen, yogaën, trainen met Pedro en zwemmen, dan heb ik eigenlijk meer dagen in de week nodig.

Slapen

Het wisselt. Ik heb de afgelopen week de neiging rond zes uur ’s ochtends wakker te worden. Meestal val ik zo weer in slaap, maar donderdagochtend was ik zo klaarwakker dat ik eruit ben gegaan. Om zeven uur was ik al aan het werk en had ik al een idee voor een #WOT. Eén voordeel heb je van zo vroeg beginnen: vroeg eindigen, om kwart voor vier was het weekend. Maar voor de rest was het gewoon wisselend. De ene nacht drie keer wakker worden en wakker blijven. De andere nacht één keer lang genoeg wakker worden om te zien dat ik nog lang niet uit bed hoefde en weer in slaap vallen.

Werk

Veel gedaan deze week. Eindelijk dat blog voor het werk gedaan. Er wordt een ‘Week of learning’ georganiseerd over nieuwe ontwikkelingen in de 21e eeuw en daar mocht ik ook wat over schrijven. Dus ik heb een blog over bloggen geschreven. Dat komt later deze maand op mijn eigen blog. Voor de rest: twee workshops, één Teamsmeeting over dat blog. En één ding van mijn to do lijst af dat er al weken op stond. Schouderklopje. Volgende week ga ik weer verder. Er staan nog wat van die dingen op mijn lijst. Dat is voor een volgend weekoverzicht.

Koffie: #WOT deel 40, 2020

Ik kwam er vanochtend achter, toen ik lodderig om kwart over zes een bak koffie naar binnen werkte. Het is vandaag de Internationale Dag van de Koffie. Pas bij de tweede bak was ik wakker genoeg om te besluiten er een #WOT van te maken. Om zeven uur zat ik aan mijn laptop en was ik aan mijn derde bak bezig.

Het #WOT woord van deze week is

Koffie = 1) Aftreksel 2) Alcoholvrije drank 3) Bakkie troost 4) Bruine drank 5) Genotmiddel 6) Geurige drank 7) Leut 8) Nagerecht 9) Slaapwerend middel 10) Slemp 11) Troost 12) Bakkie pleur.

Koffie

Ik drink thuis veel meer koffie nu ik alle dagen thuis zit. Zeker op dagen als deze. Ik was om kwart over zes wakker en zat om 7 uur te werken. Dan heb ik tegen 9 uur wel een bak of vijf op. Daarna ga ik over op thee. Vaak neem ik rond half 12 een cup a souppie. Bij de lunch neem ik melk en daarna ga ik weer over op koffie. Vandaag zeker, want het kostte toch op een gegeven moment wat moeite wakker te blijven. In de middag neem ik weer thee. En dan te bedenken dat ik het vroeger niet eens lustte. Ik ben eigenlijk pas koffie gaan drinken toen ik ging werken en ben zelfs een koffieleut geworden. Ik ben niet veeleisend trouwens, ik heb een Senseo en dat vind ik best.

koffie
Afbeelding van fancycrave1 via Pixabay

Schrijf je mee?

En jij? Ben je een koffieleut? Hou je van langdurig koffie leuteren? Ga je voor het echte bruine vocht of vind je net als ik een Senseo prima? Laat me horen wat je ervan vindt en laat een reactie achter.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.

Er zijn veel soorten yoga

Door de jaren heen heb ik aardig veel yogalessen gehad en van veel verschillende leraressen. Eerst bij een yogastudio in de Goudenregenstraat, dat was erg leuk en daar heb ik de basis geleerd. Dat was volgens mij Yin Yoga. Vervolgens werd ik lid van de sportschool en ging ik daar aan Body Balance doen. Dat is een combinatie van Tai Chi, yoga en Pilates. Dat vond ik nog fijner en heb ik heel veel gedaan. Fleur gaf die lessen op een heel fijne manier. Ook werd daar Pilates gegeven en dat heb ik ook gedaan. De laatste jaren ging ik vooral naar de yogalessen van Health City, eerst bij Jolanda, die vooral de voorgeschreven lessen volgde, volgens mij van LesMills. Dat was vinyasa yoga. En vervolgens kreeg ik les van Julie, een jong Frans meisje dat uitstekend Engels sprak en niet de LesMills lessen deed, maar haar eigen lessen. Zij verving Jolanda omdat die geopereerd werd. Julie was heel technisch, kon je heel goed laten zien hoe een beweging moest doen en gaf je gewoon een fijn gevoel. En dat is lekker met yoga. Ik kwam altijd heel voldaan uit die les. Op dinsdag 10 maart had ik nog een les en wenste ik iedereen een ’tot volgende week’ toe. Op zaterdag ging de sportschool dicht. Op 1 juli ging de sportschool weer open, maar er was geen yogales meer. En toen kwam al snel het nieuws dat Health City een Basic Fit werd.

yoga
Afbeelding van AndiP via Pixabay

Yoga bij Mulder

Ik had het zondag al geprobeerd, maar toen zat de hele les vol. Vanavond kon ik wel bij Mulder terecht. Deze les werd gegeven door Jacqueline. Ik moet nog even wennen. Bij Julie kreeg ik natuurlijk Engelse aanwijzingen. Dan is het even wennen als je neerwaartse hond hoort in plaats van downward facing dog. Haar manier van les geven was heel anders en je kon merken dat de rest al een tijdje die les deed. Volgens mij was dit hatha yoga, maar dat weet ik niet zeker. En de zaal was ook wennen. Mulder heeft uitstekend hoorbare luchtverversing en die mocht niet uit. Geen LesMills muziek, en dat is ook even wennen. Maar weet je, het kan weer en het is lekker. Mijn knieën vinden het helemaal lekker, want die moeten met dit weer echt bewegen. Het was heel welkom na die hele ochtend zitten bij de workshop van vanochtend.

Bloggen voor het werk

Mijn collega’s lezen mijn blog en als ze dan bedenken dat al mijn collega’s in Nederland iets mogen leren over nieuwe ontwikkelingen, komt mijn blog ook ter sprake. Want ik blog, al jaren. Het lijkt heel eenvoudig daar iets over te vertellen. Toch heb Ik er af en toe spijt van dat ik heb beloofd een stukje te schrijven. Want hier zit ik nu vanochtend met 161 woorden op een Word pagina en een enorme schrijfdip. Vandaag heb ik mezelf verteld dat er echt wat moet gebeuren. De reden is dat ik donderdag een vervolgafspraak heb via Teams over de Week of Learning waarin dit blog gaat verschijnen. Ik wil een concept hebben waar ik commentaar op kan krijgen. Maar ondertussen zit ik van alles te lezen en heel weinig te schrijven.

Andere bloggers

Door de jaren heen heb ik best wel wat literatuur verzameld over bloggen, onder andere een gids voor studenten die willen bloggen. Daar werden acht vrouwen in geïnterviewd die vier jaar geleden allemaal een blog hadden. Van die acht zijn er vier al niet meer te vinden, en heeft een in 2017 voor het laatst iets gepubliceerd. De schrijfster van de gids blogt zelf ook niet meer.
Ik gebruik de RSS-reader Feedly om blogs te volgen. Af en toe ga ik er doorheen en kijk ik of er nog een feed is. Vaak kom ik dan uit op een blog dat niet meer bijgewerkt wordt. Helaas, die wordt er dan uitgegooid. Dat is jammer en dat toont meteen het grootste probleem aan met bloggen: zie het maar vol te houden. Dat is dan ook de beste raad die ik mijn collega’s kan geven. Probeer een niche te vinden waar je je ei volledig in kwijt kan, en waarmee je jaren vooruit kan. Neem daarbij vooral geen voorbeeld aan mij, want ik heb geen niche, blog over van alles en nog wat en zal nooit overlopen in het aantal bezoekers van mijn site.

Het is trouwens wel goed gekomen met mijn stuk, want na de moeizame aanloop kreeg ik inspiratie en heb ik iets in elkaar gezet waar ik best tevreden over was. Het is in concept naar de collega’s en donderdag gaan we erover praten.

Een herhaling van zetten

Zo is het ongeveer met mijn slaappatroon, aangezien ik vannacht weer om 1 uur wakker werd en vervolgens tot 3 uur wakker lag. Maar ik ging er wel uit om 7.15 en stond om 8 uur bij Mulder Sport op de stoep. Even een rondje Milon. Mijn tweede reservering voor deze week staat op woensdagavond: yoga. Zondag lukte namelijk niet, de wachtlijst bleef wachtlijst.

Het blijven zetten

Het is maandagavond en we zijn weer in afwachting van een persconferentie van Rutte, waarin nieuwe maatregelen tegen corona worden verkondigd. Ik las ergens dat we nu met het aantal besmettingen ongeveer op het peil van maart zitten, maar wel verspreid over het hele land, in plaats van voornamelijk Brabant en Limburg. En gelukkig weten de artsen ook meer over hoe ze het moeten aanpakken, maar het blijft zorgelijk. Het blijven zetten waarvan je denkt, gaat het nou allemaal lukken? Horeca vroeger dicht, geen publiek bij voetbalwedstrijden en nog meer van dat soort dingen. Ik heb de wijsheid niet in pacht, ik weet het ook niet. Ik heb ook het idee dat de regering het ook niet weet, want ze zijn wel een beetje aan het zwalken nu.

Bloggen

Jawel, het komt alsmaar dichterbij, zes maanden elke dag bloggen. Nog steeds ben ik af en toe aan het twijfelen of ik doorga, waarschijnlijk omdat mijn twijfelpunten hetzelfde blijven. Ik heb geen voorraad, ik heb af en toe geen inspiratie en af en toe gewoon geen zin. Kan ook. Een ander pijnpunt – hoewel dat eigenlijk geen pijnpunt is – zou kunnen zijn dat ik zoveel dingen leuk vind. Filmpje kijken, lezen, haken, sport, ga zo maar door. En bloggen blijft toch ook leuk. Wat ik altijd nog kan doen is iets dat heel veel bloggers doen, namelijk een lijst met blogonderwerpen maken. Zie bijvoorbeeld deze van Elja, waarbij ik mijn inspiratie natuurlijk uit die laatste haal 😉😉😉.

Plantjes zondag

Maanden geleden heb ik bij plantjes.nl plantjes gekocht. Dat was een opwelling, arme plantjes die weggegooid zouden worden, ze moesten een alternatief krijgen, en dat kon. Voor echt niet zoveel geld, wel voor geduld, want man, wat heb ik lang moeten wachten op die dag. En nu? Kijk even naar deze foto, want dan zie je hoe ze allemaal gegroeid zijn.

https://www.flickr.com/photos/alyda/50389665028/in/dateposted-public/
Eigen foto. Mijn plantjes die flink aan het groeien zijn.

Ik amuseer me er wel mee, mijn werkster heeft er flink wat extra werk bij, want zij geeft de schatjes water. Dat heb ik het afgelopen weekend gedaan: drie gieters water. Ja, extra onderhoud is nodig. Afgezien van dat hebben ze het best wel naar hun zin, ook de varen en groeien ze zich te pletter. Ik word er blij van. Kijk voor de oorspronkelijke plantjes de stream in Flickr.

Over al die boekenlijsten

Ik heb het net nagekeken. In de loop der jaren heb ik zeker vijf boekenlijsten gemaakt, van die lijstjes met boeken die ik dan zou gaan lezen. Als laatste heb ik deze zomer een zomerleeslijst gemaakt. Ik zat vol goede voornemens en heb zelfs enkele boeken uitgelezen. Eén daarvan stond al bijzonder lang op de lijst: Stephen King, On writing. Ik zit me af te vragen waarom ik er zo lang over heb gedaan. Maar Rutger Bregman, De meeste mensen deugen, lijkt dezelfde kant op te gaan als Stephen King. Het boek ligt op de kast, met een bladwijzer ergens en ik lees van alles behalve dit boek. Maar heeft het zin die boekenlijsten?

Boekenbuien

Af en toe lees ik van alles in één genre. Dan heb ik een Nora Roberts bui en lees alleen maar boeken van haar. Of ik raak weer een tijdje in de boeketreeksjes verdwaald. Het is lekker makkelijk lezen, zeker ’s avonds in bed, dan maakt het echt niet uit dat je vanwege slaap de draad kwijt raakt. De volgende avond pak je die draad heel makkelijk weer op.
Deze zomer had ik een jeugdboekenbui, ik had de hele Euro-5 serie gekregen, die nog uit twee series bleek te bestaan ook. De tweede serie kende ik zelfs niet. Ik heb de reeks achter elkaar uit gelezen. Daarna had ik weinig zin in volwassen boeken en ben ik op de meisjesboeken overgegaan. Dat komt ook door de minibieb bij mij in de buurt, die af en toe pareltjes oplevert. Ik heb er zelfs een meisjesboek opgeduikeld dat niet lijkt te bestaan.

Terug naar die lijsten

Ik zit me af en toe af te vragen waarom ik het doe. Het is eigenlijk een vorm van zelfkastijding. Prachtige lijsten maken met boeken die je in de zomer zou moeten lezen – waarom eigenlijk niet in de winter – en die vervolgens niet lezen. Maar wel boeken uit de bieb halen en die gaan lezen. Ook daar kan je prachtige boeken vinden. Ik was bijvoorbeeld nieuwsgierig naar Anne Tyler en heb van haar The Beginner’s Goodbye in één avond uitgelezen. Het was een fascinerend boek dat ik niet kon neerleggen. Anne Tyler stond op geen enkele lijst maar ik heb nog een boek van haar liggen, namelijk The Amateur Marriage. Ik ben benieuwd. Maar ja, er staan boeken echt al jaren op die lijsten. Bijvoorbeeld The Bridge van David Remnick over president Obama, dat volgens mij echt wel verdient gelezen te worden. Deze week zag ik dat dit najaar de memoires van president Obama worden gepubliceerd. En dat boek zou ik dan eigenlijk ook willen lezen. Het is misschien gewoon een goed idee toe te geven aan boekenbuien en lekker te lezen. Dan komt er vast wel een boek van die lijsten tussendoor. Dat is dan misschien de enige zin van die boekenlijsten: leuke titels vinden die je bezig kunnen houden.