Ga ik of ga ik niet op die weegschaal staan? Mijn gewicht is nog steeds een probleem. Eens in de week, op dinsdag sta ik op de weegschaal, gisteren was ik het vergeten, dus ik stond vandaag op dat ding. En schrok me rot. Na een leuk begin, anderhalve kg afgevallen, zat het er nu dubbel en dwars weer bij. Je hebt wijsheid en je hebt wijsheid, maar ik weet ook dat het er alleen maar afgaat als ik wat strenger voor mezelf ben. En ophoud met het smoesje dat ik te weinig beweeg, dat doe ik zelf namelijk en kan ik zelf wat aan doen.
Niet streng zijn voor mezelf
Ja, dat argument heb ik wel eens gebruikt, het probleem is, daardoor blijf ik er weinig aan doen. Wil ik afvallen? Dan zal ik er moeite voor moeten doen. Weer terugkijken naar vijf jaar geleden – oh help, al vijf jaar geleden – en dat eetpatroon weer aan gaan houden. De reden dat ik dat niet doe, is omdat het vrij streng was. Een geleidelijke overstap is voor nu een goed plan vind ik. Die eerste week van dat andere eetpatroon was zonder fruit, ik maak dus nu gewoon mijn fruit op en ga voor de rest wel weer anders eten. Het heeft in ieder geval geen zin te blijven rommelen in de marge, want dat heb ik al bewezen, het werkt niet. En zoals een Facebook vriend vertelde, die wel aan het afvallen is, het moet wel een ferm voornemen zijn. Dat ontbreekt er bij aan, volgens mij, dat ferme. Dat moet ik toch maar eens omarmen.
Gezondheid
Ik kreeg deze week een sms-je van het ziekenhuis, want ik heb deze week weer een afspraak, ditmaal voor bloedprikken en een CT-scan, dit voor controle van de darmkanker. Nou vrees ik niets, want ik denk dat het goed zit, maar ik mag wel alleen dit keer. Vanwege de corona-maatregelen mag vaste gezelschap vriendin Janny niet meer naar het ziekenhuis. Vrijdagmiddag dus een tochtje in mijn eentje naar het Westeinde ziekenhuis.
Dat zijn wij Nederlanders op kantoor. Met name in de ochtend zijn we niet in beweging te krijgen. Dat bericht las ik vanochtend zittend aan mijn bureau op kantoor. Hoe ironisch. Maar het raakte me wel. Misschien wel omdat ik om de een of andere reden de laatste dagen een beetje last heb van mijn lijf. Pijnlijke spieren – iets te hard getraind misschien – pijnlijke benen, iets te veel gecomputerd, dus pijnlijke armen. En ik probeerde er vandaag dus wat aan te doen. Nou was het vandaag één van de weinige keren dat ik op kantoor was de laatste weken, dus beweging had ik. Dertien km heen en dertien km terug fietsen. Maar mijn stabureau bleek tot mijn verrassing ook geen uitkomst te bieden, omdat het om de afwisseling gaat.
Twee keer dertien km fietsen dus. En vanmiddag heb ik iets drastisch gedaan. Ook omdat het artikel vertelde dat je om de 30 minuten in beweging moet komen. Ik heb de stopwatch op mijn telefoon op 30 minuten gezet en met mezelf afgesproken dat ik opsta als dat ding gaat. Even naar de wc, even thee zetten, een appeltje eten, naar buiten kijken en me afvragen wie in de buurt een enorme stapel dozen heeft besteld die nu allemaal bezorgd worden. Opstaan en bewegen en ik denk dat ik dat morgen ook weer ga doen.
Kom in beweging
Sport helpt maar ten dele volgens weer een ander bericht. De gemiddelde Nederlander zit zo’n tien uur per dag. Je kan squats doen. In feite is opstaan van je stoel al een squat, maar dan moet je niet de leuningen gebruiken. En daar hebben we Arie Boomsma weer, die vrolijk zegt dat je dat gewoon twaalf keer moet doen. Ja Arie. Dippen op een stoel. Van je stoel afschuiven, je achterwerk tegen de rand van de stoel, handen op de stoel en dan naar beneden met je achterwerk. Nuttige tip: neem vooral een stoel zonder wieltjes. Nog eentje van Arie: de splitsquat: één voet achter je op de bank, en vervolgens naar beneden. Wissel na zes keer van been. Ik heb hem zelf nog niet geprobeerd. Plan je bewegingsmomenten, want gewoontes kweken is moeilijk. Doe bijvoorbeeld een wall sit als je toch je tanden poetst. Ga wandelen na de lunch. Allemaal dingen die me hopelijk gaan helpen met mijn pijnlijke lijf. En ik denk dat ik nu opsta en de roti van gisteren ga opwarmen.
Het staat in mijn bio in Facebook tegenwoordig: doet aan thuis- en parkfitness. Want die sportschool is mooi nog steeds dicht. Gelukkig gaan ze weer open op 1 juli ijs en weder dienende, want het moet goed blijven gaan met de corona
Parkfitness
Ik ben vanochtend weer de deur uitgegaan. Ik heb mijn werkster de vrijheid gegeven en ben zelf het Zuiderpark ingegaan. Daar begin ik met een mooi plekje uitzoeken. Vereisten: harde grond, liefst betegeld, anders komt er niets van touwtje springen. Eén van mijn lievelingsplekjes is het visplatform bij de vijver, ongeveer acht stappen breed. Maar vanochtend was dat bezet. Meestal begin ik met touwtje springen. Dat kan twee kanten op, het gaat goed en ik kan lekker door springen, of het gaat niet goed en om de vijf sprongen zit dat touw weer onder mijn tenen. Verder heb ik weerstandsbanden van verschillende sterkte die ik om mijn benen kan doen. Met een beetje weerstand is een squat prima te doen, en twee series van tien zeker. Ook in squat lopen gaat dat prima. En daar is dat visplatform weer goed voor: acht stappen heen, acht terug, en nog een keer heen en terug. Dan heb ik nog een lang elastiek, dat sla ik dubbel, houd ik onder mijn voeten en dan kan ik eraan trekken. En ik heb nog meer oefeningen die ik kan doen.
Mijn ooit gekochte yogamatje is zó handig. Ik gebruik het voor yoga via YouTube, voor de HIIT trainingen die mijn trainer Pedro doet voor zijn werkgever, TIM fysiotherapie. De oude trainingen zijn ook op YouTube te vinden. Mijn plank uitdaging staat nu op 1.18 en daar gebruik ik dat blauwe ding ook voor. Health City geeft op Facebook live groepslessen als Body Balance. Arie Boomsma heeft een programma gemaakt, V Sport, dat je op Videoland nog steeds kunt zien. Dat is speciaal voor deze coronatijd gemaakt. Hij heeft topsporters en ex-topsporters uitgenodigd en doet oefeningen met ze die je ook heel goed in de huiskamer kan doen. Nou word ik af en toe al moe als ik er naar kijk, maar er zijn oefeningen die ik heb overgenomen. Prima in het park te doen, maar ook thuis. Arie heeft trouwens ook een heel actief Instagram-account, waar hij ook allerlei oefeningen laat zien. En zijn boek Fit is ook nuttig (geen affiliate link). Veel oefeningen. Ik kan tot het einde van het jaar oefeningen doen als ik zou willen. Het streven is voorlopig in beweging te blijven.
Ik vier vandaag een jubileum. Dit is namelijk blog nummer 500 op dit stukje van mijn site. Cijfernerd die ik ben heb ik het in een excelsheet volledig uitgesplitst naar maanden en categorieën. De afgelopen weken heb ik in mijn agenda bijgehouden wanneer ik welk blog publiceerde.
Had dat niet meer kunnen zijn?
Natuurlijk had dat meer kunnen zijn. Ik schrijf vanaf 2003 op dit blog, maar de productie was niet zo hoog. Dat eerste jaar waren het acht blogs, het tweede jaar één, in 2005 heb ik zelfs helemaal niets gepubliceerd. Dat schiet niet op natuurlijk. Pas vanaf 2015 begon het wat meer te worden. Al vanaf 2013 deed ik regelmatig mee met de toen nog wekelijkse, later maandelijkse Twitterchat #blogpraat, allemaal bloggers! En dat heeft wel wat gedaan voor mijn productiviteit. Ik ging meedoen aan #50books, waarbij je vragen over boeken voorgelegd krijgt. Elke zondag een vraag die je op je eigen manier kon beantwoorden. Ik heb veel van die vragen beantwoord. De #WOT, Write on Thursday, een schrijfoefening die ik tegenwoordig zelf maak.
Hoe ben ik begonnen?
In 2003 kwam ik erachter dat er zoiets bestond als een blog. Ik zag verschillende amateurtoneelgroepen ermee in de weer. Zij beschreven bijvoorbeeld hun productieproces in zo´n blog. Ik begon er zelf ook aan, gewoon om te experimenteren. In mei 2003 heb ik mijn eerste blog gepubliceerd. Toen zat ik nog op Blogger. Helemaal gratis van Google, en redelijk eenvoudig in elkaar te zetten. Eind 2015 ben ik overgegaan op WordPress. Toen had ik al twee sites op Blogger en die werden overgezet naar twee sites op mijn eigen website. Nu is dit stukje nummer 500 op Stukjes. Feestje!
Boeken, boeken, boeken
Aan die stukjes in de eerste jaren kan je echt zien dat ik mijn weg aan het vinden was, want het was leuk zo’n blog, maar wat moest ik ermee? Toneel? Daar begon ik mee, als amateurtoneelenthousiast. Ik schreef wat over voorstellingen die ik zag. Boeken dan? In 2006 begon ik aan een project, dat toneel en boeken combineerde. Wat voor voorstelling wordt er gemaakt van theater in romans? Een project dat ik ook gebruikte voor Haghespel, het blad waar ik jaren hoofdredacteur van ben geweest. Het is uitgemond in een wat uit de hand gelopen hobby en een pagina op mijn site, waarop alle besprekingen zijn verzameld. Vanaf 2006 tot 2013 waren het vooral besprekingen van boeken en het theater erin. Vanaf 2013 ging ik meedoen met #50books en toen werd mijn blog diverser. Ik ging ook andere dingen schrijven, jaaroverzichten bijvoorbeeld, een verslag van een netwerkcafé. Vanaf 2015 kwam de #WOT erbij. Ook boekbesprekingen waarin het theater geen rol speelde, de Deventer boekenmarkt, breien, de KNVI studiereis, bibliotheekblogs, boekhandelblogs, minibiebblogs, repetitieavonden, foto’s, eigen verhalen, bloggen en nog veel meer. Variatie genoeg, maar de hoofdmoot bestaat toch wel uit blogs over boeken. Zie de infographic die ik heb gemaakt voor een eerder blog. Die is van half mei. Meer dan de helft van de blogs gaan over boeken. Dat komt in mijn top vijf niet naar voren, want die levert juist een grote variatie op. Tien tegen één dat die top vijf nog wel een keer zal wisselen, maar hij is er nu wel.
Eigen ontwerp
Elke dag bloggen
Vanaf 1 april blog ik elke dag, en dat heeft voor aardig wat productie gezorgd. Een rekensommetje leert me dat nummer 400 in december 2018 is gepubliceerd. Van die laatste 100 zijn er 56 (inclusief deze) in 2020 gepubliceerd. Ga ik door op deze route, namelijk elke dag bloggen, dan haal ik nummer 600 dit jaar wel. Zelfs als ik blijf wisselen tussen de secties Stukjes en Ali gaat dat wel lukken. Waarom begon ik ermee? Want ik ben er verschillende keren eerder mee begonnen en heb het vervolgens niet doorgezet. Ik kijk vaak naar Elja aangezien zij mijn grote voorbeeld is met elke dag bloggen, maar zelf doen, daar was wat meer voor nodig. In april begon ik ermee voor afleiding, concentratie-oefening en gewoon voor de lol. Die afleiding had ik hard nodig, aangezien ik toen al twee weken thuis zat te werken vanwege de coronacrisis en er echt nog niet aan gewend was. De concentratie-oefening bestond eruit dat ik minstens een uur per dag mezelf aan één ding moest wijden. Het heeft me geleerd dat perfect niet bestaat, dat je ook korte stukjes mag schrijven, dat je wel eens op minder zinnige stukken uitkomt en dat het een uitdaging is. Elke dag schrijven, elke dag weer nadenken over een stukje, beslissen of het op het ene of het andere blog terecht komt. Hetgeen voor mij echt uitmaakt. Op dit blog gaat het vaak over ietwat serieuzere zaken dan op Ali, waar ik echt wel losser ben. Het schrijven gaat makkelijker, zelfs als ik niet echt een idee heb van tevoren, komt er wel een stuk uit. Er komen meer reacties, mijn website wordt meer bezocht. Ben ik meer gericht? Nou nee, want de diversiteit van de stukken is alleen maar groter geworden, maar het voordeel daarvan vind ik wel dat het echt mijn plek is geworden. Ik ben nu twee en een halve maand bezig en het wordt alsmaar leuker, dat bloggen. Die volgende 500 stukken komen er ook nog wel.
Vanochtend las ik in het Volkskrant Magazine** de column van Eva Hoeke, zzp-er net als haar man, Marcel van Roosmalen. En zij hebben het moeilijk in deze coronatijd omdat er weinig tot geen geld binnenkomt. Om met haar te spreken:
…noem mij één journalist die puur en alleen door het tikken van stukjes op rozen zit en ik kom je vandaag nog een klapzoen brengen, in coronatijd. Die zijn er namelijk niet, daarvoor zijn de verdiensten en de productie in de journalistiek simpelweg te laag. Een journalist kan maar één, hooguit twee goede stukken per dag tikken, tenzij je Nico Dijkshoorn heet.
Het verwondert me niets, in deze multimediale tijd mag je blij zijn als je met schrijven voor traditionele media een zakcentje verdient.
Bloggers en geld verdienen
Het viel me zomaar op, ook omdat ik deze week een blog had gelezen van iemand die vertelde hoe je boekblogger kon worden en daarmee ook gratis boeken kon binnenhalen en zelfs geld kon verdienen. Gefeliciteerd. Maar ik schat toch in dat de gemiddelde hobbyblogger geen inkomen bij elkaar blogt waarmee je de coronacrisis doorkomt. Zeker niet als je van tevoren al weet hoeveel werk er in zit. Boek lezen, aantekeningen maken, boek uitlezen (kan een opgave zijn), vaak studie doen naar de achtergrond en dan een recensie schrijven. Die uren worden slecht betaald. Het is ook wel jammer als je de gemiddelde recensie ziet op zo’n boekblog. Er zijn boekbloggers die ik hoog heb zitten omdat ze mooie beredeneerde recensies schrijven, beter dan ik zelf kan, maar vaak komt het niet verder dan een samenvatting en ‘het is mooi’. Ga dus niet boekbloggen voor de kost.
Ik had eerst de indruk dat het allemaal wel meeviel met dat geld verdienen maar het kan wel. Door hard werken, doorzetten, veel te bloggen, voorzichtig beginnen met advertenties, part-time gaan werken naast je blog. Wat ik lees bij Frankwatching is het echt wel noodzakelijk ook in weekenden en vakanties bezig te zijn met je blog. Maar bloggers die op deze manier bezig zijn vinden dat het erbij hoort. En zeggen ook, ga niet bloggen voor het geld. Alle genoemde bloggers zijn hun blog begonnen als hobby. Wil je wat verdienen? Plaats banners, plaats gesponsorde artikelen, niet alleen op je blog, ook op je social media. Maak cursussen, doe aan affiliate marketing, plaats advertenties, geef lezingen. Ik heb hier alleen voorbeelden van Schrijfvis gebruikt, maar Google op bloggen en geld verdienen en je krijgt enorm veel voorbeelden.
En voor mezelf?
Ik houd het fijn op een blog zonder advertenties, affiliate marketing en banners. Ik blog voor mijn plezier en heb bovendien een te divers blog om ergens mee te verdienen. Ongeveer alles heeft mijn belangstelling. Hoewel? Na mijn eerste stuk over thuiswerken kreeg ik wel mooi een aanbod van een bedrijf dat wel een gastblog over thuiswerken wilde plaatsen. Niet op ingegaan trouwens.
Ik hou niet van de kapper, dat gefrut en getut, ik kan er slecht tegen. Het heeft dan ook een aantal jaar geduurd voor ik hier in Den Haag een kapper vond. Daarvoor ging ik naar de kapper in mijn geboorteplaats, bij paps en mams op bezoek en dan meteen een afspraak. En daar was ik ook niet echt tevreden mee, vandaar de Haagse kapper. En die had ik gevonden, ging ik zo ongeveer eens in het half jaar heen en dan was het weer prima. De laatste keer was anderhalf jaar geleden en ik had te horen gekregen van vrienden dat het wel eens mocht. Ik droeg mijn haar eigenlijk alleen nog in een staart of in een knotje.
Exit kapper
Het nummer was afgesloten, geen kapper meer, en ik moest zuchtend en wel naar een andere kapper zoeken. Ruim twintig jaar dezelfde kapper. En wat doe je dan in deze tijd van social media? Je plaatst een bericht op Facebook en je vraagt advies van de dames. Er waren trouwens ook heren die antwoorden. Met één van de aangeraden kappers ben ik de uitdaging aangegaan en die heb ik bezocht. En nu heb ik dus een bob koppie en moet ik niet weer anderhalf jaar wachten voor ik naar de kapper ga. En misschien ga ik er eens vaker heen, want ze hadden een stoelmassage en een hoofdhuidmassage. Was dat even lekker.
In de stoel bij het raam heb ik uitzicht op de straat en op de tuin van de benedenbuurman. Daar heeft hij een boompje staan (conifeer???) en dat is wel erg geel nu. Niet heel verwonderlijk met de heersende droogte, maar het is wel zielig. Ik keek er dus wel even zorgelijk naar en ga er toch even naar vragen deze week.
Het #WOT woord van deze week is:
Geel = 1) kleur, 2) gemeente in de provincie Antwerpen, 3) infectieziekte bij duiven, 4) pauselijke kleur, 5) acteur Cees Geel, 6) theologe Jacobine Geel.
Geel is ook zo’n kleur die het bij bijna niemand goed doet. Bij deze boom niet. Bij mij ook niet, net als bij groen word ik een bleke bet met deze kleur. Wat dat betreft mogen we blij zijn dat het niet onze nationale kleur is. Moet je je voorstellen, hossende gele massa’s. Het enige geel dat ik nu in huis heb zijn twee gele handdoeken en theedoeken. Fleurig in de keuken en voor de rest niets. Want ik vind het wel een mooie kleur.
Schrijf je mee?
En jij? Zie je in geel er juist majesteitelijk schitterend uit? Heb je er heel andere associaties mee? Of denk je, die Ali verzint weer een woord waar ik niets mee kan? Dan is het misschien juist leuk schrijven. Je kan je reactie achterlaten onder dit bericht.
#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.
Uw cijfernerd had weer een idee. En dat draaide eigenlijk om dat mailtje dat vandaag in mijn mailbox terecht kwam, met als onderwerp 20. Een mailgroep waar ik in zit, bestaat 20 jaar. Oorspronkelijk ontstaan vanuit de nieuwsgroep nl.kunst.sf+fantasy, maakten we een mailgroep om ook over andere dingen te kunnen praten dan sf en fantasy. Dat lukte wel. De enorme aantallen mail die we in de beginjaren hadden, halen we niet meer, zeker niet nu we ook aan het chatten zijn, maar we blijven actief. En dit wordt dus weer een blog met cijfers.
Een lijstje
20. Mijn mailgroep is dus 20 jaar jong.
21. Ik kwam een jaar eerder privé voor het eerst online, op mijn werk was ik al een tijdje online, maar privé is het dus 21 jaar geleden.
5. Laptop gekocht met Windows 10 erop aangezien mijn oude computer, toch wel heel oud werd en zijn Windows 7 niet meer ondersteund werd. Ik heb net zitten rekenen, volgens mij is het mijn vijfde computer.
72. Het aantal stukjes dat ik vanaf 1 april op dit blog en mijn andere blog heb geschreven.
7. Het aantal #WOT woorden dat ik tot nu heb verzonnen. Kijk eens rond! Schrijf mee!
55. Het aantal kilo’s dat omhoog ging toen ik vorige week een deadlift deed. Daar was ik eigenlijk wel trots op.
1.12. Een minuut en 12 seconden, mijn plank van vandaag.
0.5. Ik weeg me tegenwoordig 1x in de week, op dinsdag, en ik was 5 ons afgevallen.
89. Op 13 maart stond ik voor het laatst in de sportschool, en lag ik voor het laatst in het zwembad. Dat is dus 89 dagen geleden. Ja, ik weet dat de zwembaden weer open zijn, maar ik kan me er niet toe brengen met al die beperkingen. Ik wacht wel tot ik weer in de sportschool mag.
17. Ik blog 17 jaar! Okee, met jaren erbij dat ik niet zo ijverig was en een jaar dat ik helemaal niets heb geschreven, maar toch.
10. Het aantal boeken dat in de lijst ‘currently reading’ op Goodreads staat. En dat heb ik nu terug gebracht naar 9 omdat er ook eentje bij stond die ik niet wilde uitlezen aangezien het een slechte imitatie was van Outlander van Diana Gabaldon. Die heb ik nu op uitgelezen gezet met een datum in 2018. De rest moet ik toch echt eens naar kijken.
163. Oh goodness, dat is het aantal boeken dat in de lijst ’to-read’ staat.
Genoeg cijfers? Voor vandaag wel. Let op, ik heb het niet netjes op volgorde gezet. Vind ik eigenlijk wel goed van mezelf omdat ik dat normaal wel zou doen. Nog meer cijfers? Later.
Het is af en toe wel leuk om door mijn eigen webstek heen te gaan en te kijken wat nou populair en leuk is. Je bent cijfernerd of niet tenslotte. Dat kan ook voor verbazing zorgen. Berichten waar ik uitermate tevreden over ben, scoren slecht qua bezoekers en andere berichten zorgen voor een ongekend aantal bezoekers
Mijn top vijf
Lampje. Ik ben geen hype lezer, maar Lampje van Annet Schaap heb ik in een opwelling meegenomen uit de boekhandel en in één ruk uitgelezen, want oh, wat is het toch een schattig boek. En er zijn meer mensen die dat vinden, want hij staat helemaal bovenaan in mijn lijst.
UDC. Uw bibliotheeknerd heeft een stuk geschreven over het onderwerps- en plaatsingssysteem dat in de bibliotheek van niet alleen Clingendael, maar ook van Fugro wordt gebruikt. Dat stuk heb ik geschreven voor ik overging op WordPress, dus het is op Blogger idioot veel gelezen dankzij een aantal retweets en het wordt nu nog steeds gelezen. En ik vind het gewoon een leuk stuk. Nog steeds.
Koninklijke Schouwburg. Ik ben dol op toneel. Ik heb jarenlang gespeeld, en ik mag graag kijken naar een goed stuk. In de zomer van 2013 was de (toen nog) Koninklijke Schouwburg bezig met een verbouwing en tweette daar druk over. Ik stelde een vraag over iets wat een man aan het doen was met de vloerbedekking, kreeg keurig antwoord – luchtkokers – en dacht er verder niet over na. Tot ik een DM kreeg met het aanbod om de nieuwe stoelen live te komen bekijken tijdens de voorstelling Levenslang Theater, van Eric en Beau Schneider. Dat liet ik me geen twee keer vertellen.
Slagersmand. Het is een beetje een obsessie. Dat gedicht over die knecht die fijn rond fietst om de bestellingen rond te brengen, omver wordt gereden en zijn bestellingen worden gestolen. En niemand ziet de hand die van de slagersmand de deksel beurt. Het is ook een mooi woord, beurt. En die obsessie blijft. Het stuk is geschreven in 2013, ik heb een update gemaakt in 2019, en het antwoord is er nog steeds niet, want van wie is dit gedicht nou eigenlijk!?
Verhalen. Ik geef toe, het is een beetje vals spelen, want ik zeg dat ik aandacht wil vestigen op mijn eigen blogs in een top vijf en zet er vervolgens een link naar een tag in. Maar dat komt omdat ik ontzettend leuke verhalen schrijf [insert smiley]. Serieus, ga ze lezen. Ik amuseer me er kostelijk mee, dat is natuurlijk een ontzettend gekleurde mening omdat ik ze zelf heb geschreven, maar probeer het.
Ik heb er even over getwijfeld of ik een bericht in die top vijf zou zetten dat niet zulke fantastische bezoekcijfers had, maar heb het niet gedaan. Ga gewoon lekker rondkijken. Hierzo, in het archief, kan je doorklikken naar elk stukje dat ik in de loop van zeventien jaar heb geschreven. Ik besef dat de kwaliteit wisselend is, maar ik hoop wel dat je het met even veel plezier leest als ik.
Een hele week vrij gehad, dat was lekker, en ik heb allemaal leuke dingen gedaan. Zonder meer een leuke vakantieweek. Met vrienden Catan gespeeld. Gewonnen!!!!! En dat is heel belangrijk omdat het best een strategisch spel is en ik niet zo strategisch ingesteld ben.
Vandaag
Vandaag ging het niet lekker. Vannacht sliep ik heel onrustig, ik ben meerdere keren wakker geworden, onder andere rond 6 uur en dan gaat het niet goed. Dat is gewoon te kort voor de wekker. Tel daarbij dat het regende vanochtend en mijn plan om richting kantoor Nootdorp te gaan was weg. Dus ik heb vanochtend de mail van een hele week weggewerkt en toen vond ik het genoeg. Ik heb mijn laptop afgesloten en ik ben gestopt. Ik ben benieuwd hoeveel minder ziekmeldingen er zijn van mensen die zich niet zo lekker voelen, maar zich niet ziek melden omdat ze toch al thuis zitten. Hee, morgen halen we het wel weer in. Niks moet, niksen mag. En ik zit rustig te rommelen, Facebook spelletjes te spelen, een blog te schrijven, straks pak ik mijn boek erbij, morgen weer werk. Ik ben even buiten geweest, naar een kaart makende vriendin die een schattige kaart heeft gemaakt voor mijn nieuwste achterneefje, nu een week oud. Die gaat morgen op de post. En deze week ga ik naar kantoor, maar nu even niet. Nu mag ik niksen van mezelf, het is goed zo.
