Water: #WOT 2019, deel 19

Ik lig op mijn rug in het warme water van het zwembad en hoor niets. Ik zie het plafond van het zwembad, egaal crème geschilderd en laat me drijven. Het is rustig in het zwembad, ik ben de enige in mijn baan. In de baan links ligt één fanatieke baantjes zwemmer die met borstcrawl het water doorgaat, de baan rechts is leeg. Ik sluit mijn ogen, laat me voortdrijven en kom stil te liggen. Nog even en dan moet ik weer bewegen, maar nu geniet ik van de rust en van de stilte. Ik hoor aan het gespetter dat er iemand in de baan rechts is gesprongen. Ik beweeg mijn benen weer en kom bij het eind van de baan. Vandaag wil ik veertig baantjes zwemmen en dat gaat niet als ik stil blijf liggen. Dit was het achtste baantje. Ik sta aan de rand en zie onder water mijn fel gelakte teennagels en mijn veel gekleurde badpak. Vreemd dat je huid altijd zo wit ziet onder water. Ik duw me van de wand af en doe mijn negende baantje. Ongestoord zwem ik verder tot ik zo’n twintig baantjes heb afgelegd, dan krijg ik gezelschap van een andere zwemmer. Hij doet borstcrawl, maar gelukkig is zijn techniek goed en spettert hij niet veel. Ik zwem door en denk na over wat ik nog wil doen vandaag. Het gebeurt maar zelden dat ik geen zin heb het water in te gaan. Na het harde werken met mijn personal trainer is het een zwemmen een zen half uurtje. Geen eb of vloed, maar een rustmoment.

Deze foto heb ik eerder gebruikt, namelijk voor het eerst hier, in een #WOT over alleen zijn en voor de tweede keer hier, in een #WOT over het zwembad.

Water ~ 1) vloeistof die in zuivere toestand geen kleur, reuk of smaak heeft 2) rivier, meer, kanaal 3) vloeistoffen die er min of meer als water uitzien 4) lichaamsvocht.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Opgeven: #WOT 2019, deel 18

Vrijdagochtend train ik altijd met personal trainer Pedro. Ik mocht aan de deadlift en dat ging best goed. Want ik begon bij 30 kg, ging door naar 50 kg en toen mocht ik 60 kg liften. En dat ging niet zo goed. Want ik bleef steken bij ongeveer een centimeter boven de kussens waarop de gewichten stonden. Nou heb ik het wel eens eerder geprobeerd en bleef toen bij hetzelfde punt steken. Dit keer was Pedro ervan overtuigd dat ik het wel zou halen. Hij begon dus met een “motiverend” onzinverhaal over iemand die gevangen zat en dood zou gaan als ik die 60 kg niet omhoog zou krijgen. Daar stond ik en wilde ik met of zonder onzinverhaal toch die 60 kg omhoog krijgen. Opgeven was geen optie dit keer. En ik kreeg hem omhoog. Ik was enorm trots op mezelf.

deadlift

Opgeven ~ 1) Aangeven 2) Aanmelden 3) Aanreiken 4) Aanvragen 5) Afbreken 6) Afhaken 7) Afleggen 8) Afschrijven 9) Afstand 10) Afstappen 11) Afstellen 12) Afvallen 13) Afzeggen 14) Afzien 15) Bekendmaken 16) Bluffen 17) Braken 18) Capituleren 19) Declareren 20) Dicteren 21) Eindigen 22) Eruit stappen 23) Gelasten 24) Ingeven 25) Inschrijven 26) Intekenen 27) Laten 28) Meegeven 29) Melden 30) Opdragen 31) Ophouden 32) Opnoemen 33) Opofferen 34) Overgeven 35) Prijsgeven 36) Roemen 37) Rononceren 38) Spuwen 39) Staken 40) Stoppen 41) Subscriberen 42) Toegeven 43) Uitleveren 44) Uitscheiden 45) Verliezen 46) Vomeren.

Opgeven

Ik ben best wel een bijtertje en kan doorzetten. Soms niet, soms is het beter om iets op zijn beloop te laten en het te laten liggen. Dat is knap jammer af en toe, zeker als je gedwongen wordt door omstandigheden. Ik ben heel blij dat ik die deadlift kan doen na de operatie die ik tien maanden geleden moest ondergaan. Gezondheid is een teer ding en soms moet je voor je lichaam kiezen en dat noem ik niet opgeven.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Afbeelding van Taco Fleur via Pixabay

Over de burpee

Een luie zondagmiddag. Ik was een beetje huishoudelijk bezig geweest, maar had voor de rest niets uitgevoerd. Ja, Twitter lezen en achter leuke dingen komen. Namelijk dat er eponiemen bestaan, en dat lieve mensen, zijn dingen, begrippen, soortnamen, werkwoorden die naar een persoon zijn vernoemd. En mijn lievelingsoefening met fitness? Ook naar een persoon vernoemd!

Mijn favoriete eponiem

Ik ben geen fan van de burpee, dat mag geen geheim heten. Waar ik nooit bij stil had gestaan is dat er daadwerkelijk iemand was die deze oefening heeft uitgevonden. De Amerikaanse bewegingswetenschapper Royal H. Burpee maakte hier in 1940 een mooie oefening van, een combinatie van kracht, uithoudingsvermogen en coördinatie. De oefening werd populair in het Amerikaanse leger aan het begin van de Tweede Wereldoorlog. Er werd mee bepaald hoe fit de soldaten waren. Er zijn ook vele varianten van de burpee. Ik doe dus de crossfit burpee.

De oefening

De complete oefening is:

  • Ga staan
  • Dan ga je naar een squat positie
  • Vervolgens ga je met je voeten naar een plank positie
  • Ga terug naar de squat positie
  • Bij de crossfit variant doe je nog een sprong met de handen omhoog.

Deze dame doet een burpee met push-up wat ik haar niet ga nadoen, aangezien mijn push ups ook niet geweldig zijn.

En wat vinden jullie ervan? Is dit ook jullie lievelingsoefening en wordt Royal H. Burpee alsnog je beste vriend?

De paradox van geluk van Aminatta Forna

Maanden geleden had ik al de intentie om dit boek te lezen en te bespreken samen met andere boekenbloggers. Het kwam er niet van. Ik wilde het boek niet aanschaffen en in de bibliotheek was het boek, de Engelse en de Nederlandse editie, voortdurend uitgeleend. Tot ik het een paar weken geleden eindelijk in handen kreeg. Deze week zag ik dat ik het eindelijk moest gaan lezen, omdat het alweer gereserveerd was. En daar heb ik geen spijt van.

De inhoud

Jean, een Amerikaanse van middelbare leeftijd is in Londen om stadsvossen te bestuderen. Omdat ze haar budget niet helemaal goed heeft ingeschat is ze genoodzaakt naast haar onderzoek tuinen in te richten. Ze loopt op de Waterloo Bridge letterlijk tegen Attila op. Attila is een Ghanese psychiater die gespecialiseerd is in PTSD. Ze leren elkaar beter kennen. Attila is in Londen voor een conferentie en om zijn oude vriendin Rosie op te zoeken. Zij heeft Alzheimer en heeft dat op relatief jonge leeftijd gekregen. Ze is van slag omdat haar vaste verzorger is ontslagen. Ook krijgt Attila een telefoontje van zijn nicht Ama die in het ziekenhuis ligt. Haar zoon Tano was tijdelijk in een pleeggezin geplaatst en is daaruit weggelopen. Jean helpt hem om Tano te vinden. Zij gebruikt haar kennis van vossen en hun leefgebieden om het gedrag van Tano te analyseren. Haar uitgebreide netwerk van straatvegers, portiers en andere mensen die haar helpen met het onderzoek naar de vossen helpt hen bij de zoektocht.

Aminatta Forna

Aminatta Forna, De paradox van geluk. Amsterdam: Nieuw Amsterdam, 2018.
Vert. van Happiness. – London: Bloomsbury, 2018.
Vert. door Aleid van Eekelen-Benders en Mariella Duindam

Wat was mooi?

Attila en Jean hebben allebei een verleden waar over wordt geschreven in terugblikken, die in het boek in vermoeiend cursief schrift worden weergegeven. En dat was ook het enige nadeel, want er zaten heel mooie dingen in dit boek.
Het netwerk van Jean bestaat uit mensen van verschillende afkomst, vaak Afrikaans. Ik vind het hartverwarmend zoals deze mensen zich inspannen om een in feite wildvreemde man te helpen met zijn zoektocht.
De natuur speelt een grote rol in dit boek. Het vossenonderzoek van Jean wordt hier beschreven en ook het coyote-onderzoek dat ze in Amerika heeft gedaan. De strekking van beide onderzoeken is duidelijk. Vossen, coyotes, ze komen in bewoonde gebieden door de mens zelf die vervolgens deze dieren aanduidt als gevaarlijk en ze weg wil hebben. Jean probeert aan te tonen dat het niet gaat werken maar wordt als maf vossenvrouwtje weggezet. Jean zelf, een vrouw die een daktuin heeft gemaakt en tuinen inricht als werk. Haar looprondje over een oude begraafplaats die vol staat met voorbeelden over de natuur die deze begraafplaats overneemt, een steen die door een boom de lucht is ingedrukt. De parkieten die hier hun nesten hebben.

Wat vond ik ervan?

Alles greep in elkaar. Er worden dingen uit het verleden weergegeven onder andere over het werk van Attila, waarvan je in eerste instantie de indruk hebt dat het niet belangrijk is. Dat is dus een vergissing want alles wat in dit boek wordt beschreven heeft een doel. Inclusief het werk van Attila. Ik geef toe, ik begreep het betoog over PTSD niet helemaal, maar vond het wel mooi beschreven. Het verhaal van de jonge vrouw die door boosheid en verdriet over de dood van haar man, een flat in brand steekt, vond ik ontroerend. De kern van het verhaal van Attila blijft staan. Trauma = lijden = beschadiging, maar niet altijd. Emotionele kwetsbaarheid na trauma wordt vaak omgezet in emotionele kracht (zie p. 405 voor het niet letterlijke citaat). Ik denk wel dat ik het nog een keer ga lezen, want er zaten vele randjes door het hele boek heen, en dat maakte het wat lastig om te lezen. Maar het is door die vele randjes wel een prachtig complex boek geworden dat ik in één adem heb uitgelezen.

Lalagé blogde over dit boek. Antoinette deed dat ook. Verder hebben Bettina en Jacqueline het boek ook gelezen en erover geschreven.

Minibiebs in Den Haag: deel 1: Monnickendamplein

Ik ben trouw bezoeker van de minibieb op het Monnickendamplein in Den Haag, het winkelcentrum waar ik boodschappen doe. Soms haal ik er wat uit, soms doe ik er wat in. Ik raad andere bezoekers wel eens wat aan, als ik iets spannends zie. Het doet me groot genoegen als dat boek dan vervolgens weg is. Ik moest eraan denken toen ik het miniboekenplog van collega Raymond las. Hij is van plan plogs te maken van minibiebs in Deventer, zijn woonplaats. Dat kan ik wel in Den Haag doen.

Minibiebs in Den Haag

Het leuke van minibiebs: het kan van alles zijn. Een grote ruimte met tien boekenkasten in een buurthuis is net zo goed een minibieb als een klein plankje bij iemand in de tuin. Ook vind je kasten tegen huizen aan. Het gaat erom dat de minibieb boeken uitleent aan mensen in de buurt of bezoekers van die plaats. Het is met elkaar en voor elkaar. Onderzoek levert een site over minibiebs op, die brengt me in eerste instantie in verwarring. Zoeken op ‘s-Gravenhage levert één zoekresultaat op. Een tweede zoektocht op Den Haag levert 83 zoekresultaten. Ook vind ik Indebuurt – Den Haag, deze website heeft in november 2018 een onderzoek gedaan naar de leukste minibiebs en daar staan inderdaad prachtige foto’s tussen. Een mooie basis voor mijn plogs.

Monnickendamplein

De locatie van deze minibieb: het Monnickendamplein in de wijk Leyenburg. Het plein grenst aan de Escamplaan en je kan er komen met tram 4 of 6. Bezoekers van buiten Den Haag: beide trams komen ook Den Haag Centraal Station. De minibieb staat ter hoogte van de Albert Heijn. Het aanbod varieert. Ik was er op zaterdag en toen stonden er nummers van het computertijdschrift Enter van het Seniorweb. Verder ook wat afgeschreven boeken van de “echte” bieb. En Tanith Lee, eentje die ik volgens mij thuis had staan, dus ik heb hem laten staan. Ik had bovendien niets meegenomen om erin te doen. Het ding is vrolijk geverfd met fragmenten uit boeken erop geschreven.

20190420_112737

https://www.flickr.com/photos/alyda/40684639813/in/album-72157707991224085/

Het aanbod verandert bijna dagelijks, dus wellicht zit er iets van je gading bij als je gaat kijken. Tips voor leuke minibiebs in Den Haag zijn welkom. De foto’s in dit bericht staan in mijn Flickr photostream. Ik heb ze gemaakt op zaterdag 20 april 2019.

Over sport, discipline en bloggen

Het bloggen zit er niet zo in op het moment. Het is een maand geleden dat ik over mijn week #veggie heb geblogd. In de tussentijd heb ik er wel over nagedacht, ben ik elke week wel een keer ermee bezig geweest en heb niets gepubliceerd. Geen discipline meer. Ik heb ook gewoon niet veel te vertellen. Dat kan gebeuren.

Trainen

Ik ben weer op de weegschaal gaan staan en dat was even schrikken, want het was 85,7 kg. Maar afvallen doe ik nog niet erg, want het was afgelopen vrijdag 83,2 kg. Ik kan de routine niet vinden. Ook met sporten kost het moeite een routine te vinden. Ik heb een paar keer de X-Core les uitgeprobeerd maar dat is het toch niet helemaal. Yoga op dinsdagavond is wel lekker. Een lijf in knopen kan daar weer lekker uit komen en ik denk dus dat ik die erin ga houden.

Die uitdaging

Daar merk ik dus ook aan dat ik nog geen routine heb. In januari heb ik heldhaftig gezegd dat ik weer een plank van twee minuten ga doen. Die poging is dus bij een poging gebleven. Geen twee minuten. Bij Pedro heb ik 1.10 gehaald vrijdag en dat was wel het hoogste. Eigenlijk wil ik hem toch wel doen en dat betekent dat ik mijn matje weer tevoorschijn haal en laat liggen. Anders gebeurt er gewoon niets. Kleine stappen, eerst die plank, wat discipline opbouwen, dan komt de rest ook wel weer.

bloggen

Bloggen

Is het erg, dat ik niet zo vaak meer blog? Welnee. Het komt in golven, ik heb andere dingen te doen en andere interesses erbij. Dat er niet elke dag een blog verschijnt is helemaal niet erg. Dat er niet iedere week eentje verschijnt is ook helemaal niet erg. Het is eigenlijk goed nieuws: gezondheidsfront: geen nieuws. Joepie!
Ik las vanochtend een stukje van blogger Elja Daae. Ik volg haar al jaren, ook in de periode dat ze dagelijks blogde, iets dat ze jaren heeft gedaan. Nu blogt ze veel minder. Ze heeft blogheimwee naar de periode waarin ze elke dag voor de vuist weg kon kletsen op haar blog. En dat krijg ik dan ook weer, terwijl ik mezelf ook voorhoud dat het zoals het nu gaat, ook prima is. Maar het gaat ook over het feit dat ik veel bloggen juist leuk vond, er lol in had. In juni en juli 2015 heb ik een paar weken lang iedere dag geblogd. Was wel erg leuk. Op mijn andere blog heb ik het er ook wel eens over gehad. Mensen zijn moeilijk.

Afbeelding van nile via Pixabay

Witte Donderdag: #WOT 2019, deel 16

Ik heb een vrije dag genomen deze donderdag. Het mooie weer was een mooie aanleiding, maar Calvinist die ik ben: Ik heb een to do lijst gemaakt. Stel je voor dat ik mijn Paasdagen in ledigheid doorbreng!

Witte Donderdag ~ in de christelijke religie de donderdag direct voor Goede Vrijdag in de Goede Week. Op Witte Donderdag begint het Triduum Sacrum dat verder bestaat uit Goede Vrijdag en Stille Zaterdag die tijdens de paaswake overgaat in het paasfeest.

Klusjes

Eén van de eerste klusjes op mijn lijst: de alternatieve kerstboom opruimen. Ik heb al vanaf december een stel planten versierd met kerstdingetjes in een hoek staan. Dat mag onderhand wel eens weg. Verder staat er een plant te verpieteren in een te kleine pot. Er moet een grotere pot worden aangeschaft en natuurlijk ook potgrond. Bij het tuincentrum neem ik ook een schattig erwtenplantje mee. Dat was het voor de donderdag. Het plan is op vrijdag de plant te verpotten en twee kleine plantjes elk een grote pot te geven. Na sporten, want dat staat ook op mijn lijstje. Afwassen staat niet op mijn lijstje, maar doe ik toch maar, evenals de was. Bij het verpotten blijkt dat ik een schotel voor de pot had moeten kopen bij het tuincentrum, dus ik ga weer terug en bezwijk voor een superleuk vetplantje. Op zaterdag weer klusjes, want op zondag komen de Catanners langs. De tafel moet dus leeg, en nu die leeg is kan ik mooi meteen de was opvouwen. Ik heb nog stapels, die moeten ook opgeruimd. Bloggen staat ook op mijn lijstje en dat doe ik tussendoor.

plantjes

Pasen

Na Witte Donderdag volgt Goede Vrijdag en dan Stille Zaterdag, vervolgens krijg je Paaszondag en Paasmaandag. Het zijn benamingen voor mij. Met die vrije dag erbij heb ik een superlang weekend van vijf dagen en dat is met dit mooie weer een bonus. Ik had al eerder over Pasen geschreven in de #WOT serie, het is zelfs de eerste #WOT waar ik aan mee heb gedaan. Geen kerkdienst dus, het is gewoon een korte vakantie voor mij.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Theater in romans: Stray Magic

Een luchtig tussendoortje waar het theater een grote rol in speelt, wat wil je nog meer. Jacques Bellamy-Ives is toneelschrijver. Hij is een bastaard in een adellijk geslacht. Zijn halfbroers zijn onderwerp geweest in de voorgaande zes delen uit deze serie. In de serie speelt magie een grote rol. De dames in de voorgaande boeken hebben allemaal een vorm van magie.

Stray Magic

Patricia Rice, Stray Magic. – [s.l.] : Rice Enterprises, 2017. – (Unexpected Magic; 6.5)

De inhoud

Jacques heeft als toneelschrijver een jaar samengewerkt met Thelonious Simmons aan zijn stuk Seraphim and Sirens. Simmons is overleden en heeft zijn theater, de Orpheum nagelaten aan zijn dochter Seraphina. Zij is de manager van het theater. Het boek start met het theater dat afbrandt. De enige kopie van het stuk wordt daarbij vernietigd, het is de negentiende eeuw, we hebben geen computers, USB drives en dergelijke. Het stuk is met de hand geschreven en veranderingen zijn met de hand doorgevoerd. Jacques moet zijn best gaan doen om het te herschrijven met behulp van Seraphina. Dan blijkt ook dat Seraphina een geweldige zangeres is, haar vader wist dat, maar heeft het nooit benadrukt. De moeder van Seraphina was actrice en dat kwam haar status als dame niet ten goede. Typisch voor de negentiende eeuw is dat Seraphina zich hier ook druk over maakt. Mag het totaal niet verrassend heten dat de twee elkaar vinden? Tenslotte is het een romance.

Meer boeken waarin theater een rol speelt? Kijk op mijn boekenpagina.

Ho’oponopono: #WOT 2019, deel 15

Caroline Tensen komt terug bij RTL zag ik deze week. Ze was in vriendelijk gesprek met een presentator van RTL Boulevard. Zij is natuurlijk vooral bekend geworden door het programma “Het spijt me“. Het was een programma waarbij de kijker getuige kon zijn van verzoeningspogingen na langslepende familie- en/of vriendenruzies. De titelsong spookt overigens meteen weer door mijn hoofd, en die oorwurm werd door Anita Meyer gezongen en is zelfs op single uitgebracht. Het is trouwens niet de eerste keer dat ik bij de #WOT aan een liedje wordt herinnerd.

Ho’oponopono

Ik kwam erop toen ik het woord van de week las bij Martha in de #WOT. Dat is namelijk een Hawaïaans woord dat met droge ogen niet valt uit te spreken en een soort van geestelijke reiniging is. Dat doe je onder andere door het zinnetje “het spijt me” uit te spreken. En “vergeef me”. Is het een wonder dat Caroline en Anita boven kwamen drijven? Lastig is het wel. Probeer iets te vinden dat je over zo’n woord kan schrijven en Anita zingt in je hoofd. Ik weet maar één manier hoe ik er vanaf kan komen. Bij deze dus en jullie krijgen alvast een ho’oponopono van me dat ik deze oorwurm naar jullie doorschuif.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Veggie 2: de #weekzondervlees 2019

Dit jaar wordt voor de tweede keer de week zonder vlees georganiseerd en ik doe weer mee. Vorig jaar heb ik met veel enthousiasme nieuwe recepten uitgeprobeerd en heb ik een week lang geen vlees gegeten. Bovendien heb ik veel vegetarische recepten verzameld. Ik voel me wat beter voorbereid dan vorig jaar.

Maandag

Het ontbijt is altijd al vegetarisch, want dat is kwark met fruit en honing. Dat vind ik nou eenmaal lekker. Die boterhammen voor tussendoor, daar gaat gewoon kaas op deze week. En voor de lunch heb ik de salades weer uit de kast getrokken. Ik wilde toch al wat meer op mijn voeding gaan letten. En ik maak ’s avonds de champignons ‘Bourguignon’-stijl uit het magazine. Zonder de tijm, want daar houd ik niet van, maar het blijkt een erg lekker recept te zijn, wat erin gaat blijven.

Dinsdag

Het gaat een klein beetje fout vandaag, want ik ga eerst sporten en heb daarna zo ontzettend weinig zin om eerst naar huis te gaan en daar te koken, dat ik de Chinees binnenloop. Het bord nasi met saté, pindasaus en groente gaat zeer smakelijk naar binnen.

Woensdag

groente

Ik maak het goed vandaag met een recept van vorig jaar, spruitjes met champignons, pasta en een flinke lik mosterd. Lekker. Het heeft wel nut recepten te bewaren. Dit recept maak ik regelmatig.

Donderdag

Sportdagen zijn lastige dagen, ik heb vandaag tomatensoep uit de vriezer gehaald en die eet ik lekker op na de sport. Maar dat is wel niet-vegetarische tomatensoep. Extra veel groenten, want daar houd ik van, maar wel gehaktballetjes en vlees. Wel van genoten, zelfs al was het niet vegetarisch.

Vrijdag

Weer een recept van vorig jaar. Een stamppotje van snijbonen in grove stukken gesneden, aardappeltjes en tomaatjes. In dit recept doen ze moeilijk met aardappelen en bonen apart koken, ik gooi gewoon alles in één pan, dat mag met een stamppot.

Zaterdag

Het wordt meer een flexitarische week dan een vegetarische week, want ik ben bij vrienden en krijg een visschotel voor mijn neus. Erg lekker, met smaak gegeten, maar dus niet vegetarisch.

Zondag

De laatste dag om het goed te maken. En ik maak witlof stamppot. Kaas eroverheen. Smikkelen en smullen maar. Dit is sowieso een recept wat ik vaker maak. Ik ben van de simpele maaltijden, ben dol op stamppotjes en maak ze vaak. En dat gaat ook heel goed zonder vlees.

Veggie voor een week

Deze week is het niet helemaal gelukt, maar ik zie wel dat ik een jaar na de eerste week zonder vlees meer vegetarisch eet. Een stukje vlees op zijn tijd vind ik nog steeds lekker, maar je hebt ook heel veel heerlijke vegetarische recepten. En dan heb ik nog niet eens linzensoep gemaakt deze week. Ik heb het recept online gevonden, heb meerdere varianten gezien, maar deze Marokkaanse versie is de lekkerste. De conclusie na deze week: vegetariër ben ik niet, maar wel een actieve flexitariër.