Hardlopers, doodlopers en wandelaars

Ik had een dagje vrij genomen afgelopen donderdag. Er moesten wat dingen geregeld worden. Het leek een goed idee een dag vrij te nemen ervoor te gaan zitten en het gewoon te doen. Het is bij een idee gebleven. Donderdag ging nog, ik ben gaan sporten, en daarna… gebeurde er niets. Vrijdag ben ik gaan sporten, en daarna… gebeurde er weer niets. Zaterdag gebeurde er niets. Zondag gebeurde er niets. Ik had de afgelopen week een buitengewoon rustige week op mijn werk gehad en dat sleepte zich voort in deze vrije dagen. Het hielp ook niet bijster dat het gewoon barstens koud was, niet echt een uitnodiging om lekker naar buiten te gaan. Gevoelstemperatuur -10°, genoeg om mij onderuit te krijgen en me totaal niets te laten doen. Er zit geen energie in me.

Trainen

Vrijdagochtend was het vroeg en koud. En de training…

ik moest op een soort fiets en probeerde op zo’n manier te fietsen dat ik het drie rondjes zou volhouden. Ja, ja. Dat was dus voordat Pedro zei dat ik zo hard mogelijk moest. Fietsen tot ik 10 kcal zou halen op dat ding, en binnen een minuut, anders mocht ik voor elke seconde overtreding gewichten gaan tillen. Ik keek niet vrolijk. Hij wel. Later gebeurde dat nog een keer met een andere oefening, een figuurlijke schop om ervoor te zorgen dat ik tot het uiterste ging. Daag me uit en ik ga ervoor. Eindresultaat: je kan me opvegen. Maar wat ik voor de volgende keer zelf sporten moet onthouden: dat ik dat zelf ook moet doen. Lekker doorgaan tot het uiterste.

Waar was ik mee bezig?

Dat hardlopen, dat gaat even nog niet, maar waar ik ook voor moet zorgen is dat ik me niet doodloop en van energieloosheid in elkaar stort. Want daar lijkt het een beetje op met zo’n weekend waarin ik totaal niets uitvoer. Het is niet erg, want het is waarschijnlijk een gevolg van een winter met verkoudheden en ik ga me niet schuldig voelen. Lopen dus, iets uitvoeren op een normaal tempo, me een beetje meer uitsloven met sport. De trap naar de derde verdieping nemen op mijn werk. Fietsen is ook goed, en het is het precies het goede weer ervoor. En het wordt lente, altijd een goed ding, daar krijg ik ook energie van.

Lampje van Annet Schaap (boekbespreking)

Ik houd niet van hypes, nooit gedaan. Als een boek massaal aangeprezen werd, liep ik er hard langs. Dit maal niet. Lampje van Annet Schaap werd op Goodreads massaal aangeprezen en kreeg van de ene na de andere lezer vijf sterren. Ook van mensen die ik ken als kritische lezers. En dat voor een kinderboek. Zaterdag was ik in de boekwinkel op zoek naar een ander boek, dat had ik gevonden en ik liep naar de kassa. En daar lag Lampje en ze was aan het roepen dat ze meegenomen wilde worden. Ik heb geluisterd en heb er geen spijt van.

Het verhaal

lampjeHet is een verhaal over de zee. Lampje, de dochter van de vuurtorenwachter beklimt elke avond eenenzestig treden om het licht aan te steken. Op een stormachtige avond blijkt dat de lucifers op zijn en moet ze het dorp in om nieuwe te halen. Het gaat mis, en een schip lijdt schipbreuk. Als gevolg daarvan moet Lampje weg bij haar vader en ze gaat naar het Zwarte Huis van de admiraal, waarvan ze zeggen dat er een monster woont. Lampje krijgt te maken met mensen zoals juffrouw Amalia die wel zeggen dat ze het beste met haar voor hebben, maar dat is niet zo. Lampje vindt uit hoe dat zit met het monster en er gebeurt nog veel meer.

Waarom is het nou zo mooi?

Soms begin je aan een boek en wil je gewoon in één ruk door met lezen, zelfs is het ’s avonds laat en weet je dat de wekker de volgende ochtend weer vroeg gaat. Vanaf de eerste bladzij was het heerlijk om te lezen en vond ik de hoofdpersonen leuk en sympathiek. Lampje is mijn nieuwe BFF, ik kan er niet anders van maken. De mengeling van kinderverhaal en sprookje maakt het voor mij aantrekkelijk. Het gaat over piraten, zeemeerminnen, gemene juffen, admiraals die beter zouden moeten weten. Over vreugde en verdriet, vriendschap, verloren ouders en moedig zijn. Vanaf het begin maak ik sympathieke geluiden voor Lampje als er iets gebeurt wat niet zou moeten gebeuren. Ze is dapper, het lijkt niet zo voor een klein meisje, maar ze is het wel. Ze schopt kont om het maar zo te zeggen. Ik ben van mezelf, is iets wat ze vaak zegt. Iets dat ze van haar moeder heeft geleerd en ieder kind van zijn of haar moeder zou moeten leren. Het verhaal is wat puzzelen door alle verwikkelingen rond Lampje, haar ouders en Vis en zijn ouders, maar alle puzzelstukjes vallen op zijn plek in dit verhaal. Annet Schaap is begonnen als illustratrice van jeugdboeken en dat zie je aan de prachtige tekeningen in het boek. Alleen al daarom moet je gewoon die hardcover kopen en geen e-book. Tussen Lampje en haar vader komt het goed: Soms, als je iets een hele tijd zo vreselijk graag wilde en je krijgt het eindelijk, is er een soort stilte waarin niemand weet wat ie moet doen.

Lampje, Annet Schaap. Amsterdam: Querido’s Kinderboekenuitgeverij, 2017.

Veggie voor een week: #weekzondervlees

groenteWanneer ik als volwassene één week geen vlees eet, bespaar ik: 7 maanden douchewater, 114 kilometer auto rijden, 1 blije kip en 7 maanden werk voor een boom. Milieuvriendelijk en eten liefhebbend persoon die ik ben, wil ik dat wel uitproberen. Van 5 t/m 11 maart is de eerste nationale #weekzondervlees. Als inschrijver ontving ik ter inspiratie het magazine en dat viel me een beetje tegen. Ik had graag wat meer recepten gehad en dan ook recepten die niet zo bewerkelijk zijn. Ik kook graag, maar ik moet ook werken en kan niet gaan koken voor de lunch. Maar Twitter biedt hulp en leuke linkjes naar recepten en complete sites met vegetarische recepten. Mijn ontbijt is meestal veggie: kwark met fruit en een beetje honing. Voor tussendoor gaan een paar boterhammen mee in mijn rugzak. Voor de lunch grijp ik terug op een oud en vertrouwd recept: salades met ei of geitenkaas. Pastasalade is ook prima zonder vlees of vis te doen. Mijn weekmenu voor het avondeten is hieronder te vinden.

Maandag

Pasta met avocado en huttenkäse, een snelle hap was het in ieder geval en prima te eten. Was door de koude ingrediënten snel afgekoeld. Ook wel geschikt als lunch hap. Het ontbijt was nog even smokkelen, want ik had nog kalkoenfilet over als broodbeleg. Weggooien is ook zonde.

Dinsdag

Heb niet moeilijk gedaan met koken, vooral ook omdat ik nog weg moest. Mijn eigen witlof met aardappelen en daar ruim kaas overheen gestrooid. Daarna werd het weer smokkelen, want bij bowlen vierden we dat ons team van vier mensen voor het eerst sinds tijden compleet was. Dat was dus een bittergarnituur, smullen geblazen van de veelal met vlees gevulde hapjes.

Woensdag

Stamppot van snijbonen en tomaatjes, was erg lekker moet ik zeggen. Die tomaatjes moeten volgens het recept in de oven, maar ik had geen tijd en heb ze in een pannetje gegooid. En in zo’n stamppot kan je ook andere groenten gooien.

Donderdag

Een avond Pathé, met Twelfth Night van de Royal Shakespeare Company, dus er werd uit gegeten. Ik was samen met vriendin J bij een pizzeria waar ik een veggie pizza heb genomen en zij – heel solidair – een veggie lasagne.

Vrijdag

Spruitjes met kastanje champignons, een gebakken uitje, pasta en een flinke lik mosterd. Gaat erin blijven dit menu, was erg lekker.

Zaterdag

Creativiteit ten top: veggie wraps. Inhoud: paprika, courgette, ui, kidney bonen, veldsla, kruiden naar eigen smaak. Was erg lekker, maar een beetje moeizaam netjes eten. De oplossing kreeg ik via Twitter. Eerst een kant naar het midden vouwen en dan loodrecht op de vouwlijn oprollen, dan heb je een dichte onderkant.

Zondag

Menu van vanavond: stamppot andijvie met uitjes en paprika en een gehacktbal. Het was heerlijk, maar zo’n stamppot moet je eigenlijk maken voor meerdere personen, want nu was het verhoudingsgewijs meer andijvie dan aardappel.

Een week zonder vlees

Na een wat aarzelend begin was het voor mij een leuke creatieve kookweek. Het was een sport om uit te zoeken wat ik voor vegetarisch gerecht ik kon maken van wat ik in huis had. Ik heb recepten gevonden die ik zeker nog een keer ga maken. Die wraps waren bijvoorbeeld heerlijk en zijn ook goed te maken met vlees. En dan heb ik weinig tot geen vlees alternatieven gebruikt zoals tofu. Er stond één vegetarische gehacktbal op het menu. Word ik vegetariër na deze week? Nee, die conclusie heb ik al getrokken, want ik vind een stukje vlees op zijn tijd toch wel erg lekker. Maar hier zit wel een flexitariër, ik ben blij verrast met de rijkdom aan vegetarische recepten die je overal kan vinden. En bovendien heb ik lekker gegeten deze week.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik.

Vrouw: #WOT deel 10

Ik heb mijn oma van moeders kant nauwelijks gekend, ze is overleden toen ik een jaar of vier was. Ze was 63, dezelfde leeftijd als mijn moeder toen die overleed. Daar denk ik af en toe wel eens aan. Ik ben zelf nu 53.

Oma

omaTwaalf broers en zussen had mijn moeder. Zij was nummer twee in het rijtje, haar jongste broer werd geboren toen zij al in de 20 was. En als ik de verhalen mag geloven hebben er ook diverse miskramen tussen gezeten. Zo’n groot aantal kinderen was normaal in die tijd. Mijn oma is geboren rond de eeuwwisseling, die van de 19e en 20ste eeuw dus. Voor mij ligt haar geschiedenis in die ene foto die ik van haar en mij heb. Verder weet ik weinig van haar. Maar het moet een hard leven zijn geweest, zoveel kinderen om te verzorgen. En ook verdeeld over zo’n lange periode. Het zal ook niet makkelijk zijn geweest dat er een Wereldoorlog in die periode zat.

Moeder

Mijn moeder is dit jaar 25 jaar geleden overleden. Ze was geboren in 1930. Toen zij in 1957 trouwde met mijn vader is ze gestopt met werken. Mijn vader zorgde voor het inkomen. Ik heb drie broers, met de oudste verschil ik vijf jaar. Vier kinderen in korte tijd. Mijn moeder zorgde voor ons en het huishouden. Ik had wel altijd het idee dat ze eigenlijk wel had willen blijven werken. Zeker toen wij wat ouder werden, was die kinderverzorging  geen dagvullende taak meer. Maar ja, mijn moeder had huishoudschool en verder weinig. Wat werkervaring voor haar trouwen, ze werkte op de veiling, en verder niets.

En ik?

Ik heb een heel ander leven. Ik heb een tijdje een relatie gehad, maar woon nu alleen. Ik heb gestudeerd en heb een vak geleerd. Ik heb van mijn hobby mijn werk gemaakt door informatiespecialist te worden. Ik heb geschiedenis gestudeerd, werk, heb hobby’s, heb een druk sociaal leven en ben een heel andere vrouw dan mijn moeder en oma waren. Een betere vrouw? Dat wil ik niet zeggen. Zij waren de vrouwen die ze konden worden in hun tijd. Is het leven beter geworden? Oh ja, absoluut. Maar strijden voor de positie van de vrouw? Het is nog niet voorbij zolang je zo’n ceo van Schiphol hoort zeggen dat ze specifiek een man zoeken als nieuwe baas van de luchthaven. Anders wordt het man-vrouw evenwicht verstoord. Dat onzin argument wordt nou nooit gebruikt bij een evenwicht van alleen maar mannen. En zo zijn er wel meer dingen waardoor je als vrouw je minder voelt. Die Internationale Vrouwendag is nog steeds nodig.

Vrouw ~ 1) mens van het vrouwelijk geslacht 2) echtgenote: groeten aan je vrouw 3) (kaartspel) naam van een kaart; = koningin: ruitenvrouw 4) bazin, vrouwtje (3): (tegen een hond) kom maar bij de vrouw.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Kijk ook nog even in mijn Flickr photostream.

Over herstellen en trainen

Hoesten, proesten, snotteren, geen energie, zie daar de kenmerken van de afgelopen twee weken. Het heeft heftig ingehakt op sport, want ik was niet zo bar veel in de sportschool te vinden. Ik heb zelfs een training met Pedro afgezegd, omdat ik totaal niet in vorm was.

Herstellen

Tussen december met de eerste verkoudheid en februari met de tweede verkoudheid ben ik best wel in orde geweest. Maar zeker de tweede verkoudheid heeft er behoorlijk ingehakt. Ik ben een week thuis geweest en was tot meer dan bankhangen niet in staat. De tweede week heb ik het op maandag geprobeerd en werd na twee uur weer naar huis gestuurd omdat het gewoon niet ging. Dinsdag ben ik vervolgens thuis geweest en de rest van de week heb ik halve dagen gedraaid, met als resultaat dat ik me nu weer stukken beter voel.

Trainen

Afgelopen vrijdag heb ik weer getraind met Pedro en het verschil was wel duidelijk. De vorige keer had ik de halve dag om enigszins te herstellen, nu was het na zwemmen gewoon weer goed. Het zwemmen viel trouwens wel tegen, want het water was koud. De les Body Balance van vandaag was lekker en prima te doen, terwijl de les twee weken geleden gewoon hard werken was. De rest van de week heb ik helaas geen tijd voor sport. Dinsdag is weer een bowldag, dus het wordt geen sportschool en voor de rest ben ik erin geslaagd mijn agenda compleet vol te bouwen.

Dromen

zonIk heb er deze week van gedroomd, even een weekje weg, richting zon, gewoon even opwarmen. Dat krijg je als je jaloersmakende foto’s van Dubai ziet op Instagram. Op dat moment was het ook werkelijk barstens koud met temperaturen overdag onder nul. Het enige wat me tegenhoudt is dat ik waarschijnlijk in mijn eentje moet en ik weet niet of ik dat wil. Ik ga er een nachtje over dromen.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik.

Spiegel: #WOT deel 9

Ik vond het een mooie uitdrukking. Ik zat naar een aflevering van NCIS te kijken, waar iemand over sociale media zei dat je nooit de B-zijde te zien kreeg. Degene tegen wie hij het zei was geboren na de lp’s, dus die keek of hij water zag branden, maar het klopt wel. Al die instagramfoto’s van fitgirls, fitboys, beautydames en -heren laten de A-zijde zien, de beste foto. Kim Kardashian, koningin van de selfies heeft wel eens gezegd dat ze honderden foto’s kan nemen voor ze tevreden is.

Spiegel ~ 1) voorwerp dat beelden terugkaatst van objecten die zich ertegenover bevinden 2) (medisch) gehalte van een bepaalde stof in een vloeistof, met name in het bloed

Spiegel

Ik heb een hele mooie spiegel met een bewerkte rand hangen in mijn woonkamer. Er hangt er een in mijn badkamer, dat is er zo een met een kastje erachter en ingebouwd licht. De twee deuren zijn ongelijk van breedte, want daar is over nagedacht. Waren ze even groot geweest dan had je de naad voor je neus gehad. Nu kan je in de spiegel kijken zonder over je neus te wrijven. Ik gebruik hem niet bewust, ’s ochtends sta ik gapend mijn ding te doen in de badkamer en zijn mijn ogen niet eens genoeg open. En ’s avonds, als ik voor het slapen gaan mijn tanden poets, sta ik meer op mijn tanden te letten dan op mijn gezicht.

Social media

spiegelDe spiegel van de gemiddelde fitgirl is het Instagramaccount. De dames en heren bieden tegen elkaar op met hun foto’s met ingetrokken buikjes, elegante poses en stralende lachjes in de spiegel van de sportschool. Ik ben er nog nooit in geslaagd om een fatsoenlijke foto te maken in de sportschool, maar dat ligt misschien ook wel aan het feit dat ik mijn telefoon in mijn kastje laat liggen. Het is niet mijn spiegel. Ik heb één keer zo’n foto gemaakt, maar daar zie je wel aan dat ik het niet gewend ben. De enorme spiegel in de sportschool vind ik eigenlijk alleen nuttig als ik wil zien hoe ik een oefening uitvoer. Maar wat is dat toch dat mensen ertoe brengt zoveel van zichzelf te laten zien? Waarom in de spiegel kijken? Kan je niet beter gewoon om je heen kijken?

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Sabotage in drie delen (boekbespreking)

Ik ben dol op science fiction en toen ik in de little free library bij mij in de buurt drie boeken van Murray Leinster tegenkwam, nam ik ze meteen mee. Het was namelijk een complete trilogie, Sabotage 1: ruimteplatform, Sabotage 2: pendeldienst en Sabotage 3, ruimtestation.

Murray Leinster

Murray Leinster was een pseudoniem van William Fitzgerald Jenkins, een Amerikaanse schrijver van science fiction en alternatieve geschiedenis. Hij schreef meer dan 1500 korte verhalen en artikelen, veertien filmscripts en honderden radio- en televisiescripts. In 1956 won hij een Hugo award voor zijn novelle Exploration Team. Deze trilogie stamt uit de jaren vijftig. Deel 1 en deel 2 zijn in 1953 gepubliceerd, deel 3 in 1957. Deze Nederlandse vertaling is in de jaren zeventig gepubliceerd.

Drie keer sabotage

ruimteplatform De Nederlandse uitgever heeft er voor gekozen om Sabotage in de titel op te nemen en daar draait het ook wel om. Deel 1 start met de vliegreis van Joe Kenmore, een ingenieur die gyroscopen heeft gemaakt voor “het belangrijkste voorwerp dat er op aarde werd gebouwd”. Dat voorwerp blijkt een ruimtestation te wezen, maar voordat het station in de ruimte hangt zijn we wel een paar sabotagepogingen verder. En daarmee is het niet afgelopen. In deel 2 redt Joe met zijn vrienden het ruimtestation als het in de lucht hangt. In deel 3 is er een station op de maan gevestigd en redt hij dat station. Hij heeft het er maar druk mee.

Jaren vijftig

pendeldienstIk was nieuwsgierig geworden omdat de boeken zo lang geleden geschreven zijn. Overleeft 65 jaar oude science fiction de huidige wetenschap? Van wetenschap weet ik te weinig om dat te beoordelen, maar van ruimtevaart weet ik wel iets dank zij een jeugdige fascinatie met de ruimte. De ruimtereizen en het omgaan met de ruimte zijn aardig authentiek, voor zover ik kan nagaan. Wat het leuk en gedateerd maakt is de inrichting van het ruimtestation, natuurlijk gedaan door een vrouw. De geliefde van Joe, Sally, heeft de hele inrichting ontworpen met een complete keuken waar de ruimtevaarders mogen koken, bedden met een ronde opblaasbare matras en ook asbakken. Tegenwoordig weten we wel anders natuurlijk. En wat het ook leuk maakt, de beschrijving van de tv-shows die vanuit het maanstation worden uitgezonden, inclusief verwende vrouwelijke presentator. Maar de sabotagepogingen bijvoorbeeld worden ongeloofwaardig op het moment dat beschreven wordt dat de koepel van het maanstation eenvoudig opengesneden kan worden met een mesje. Kom, geen ondoordringbare kunststof? Dat was nou niet bepaald spannend.

Motivatie

maanstationBij science fiction vind je die nieuwsgierigheid van de mens, wat is er achter de volgende berg? En in deze boeken, ergens in de Koude Oorlog tijd spelende, is dat hetzelfde. Het ruimtestation, ontwikkeld om verder te gaan in het onderzoek met atoomenergie dat te gevaarlijk wordt geacht om op aarde te doen. Al in die tijd is men zich ervan bewust dat de voorraden kolen en olie beperkt zijn en dat er andere bronnen van energie moeten komen. En die komen er ook in deze boeken, genoeg voor een reis naar Mars, waarvan we in 2018 weten dat het nog steeds toekomstmuziek is.

Was het wat?

Laat ik voorop stellen dat ik de boeken met best wel wat plezier gelezen heb, maar het waren absoluut geen meesterwerken. Het kan aan de vertaling liggen, maar “woedend” was de enige mogelijke emotie. De personages waren op zijn best van bordkarton. De romance tussen Joe en Sally was lief, maar in drie boeken zijn er drie kussen uitgedeeld. De eeuwige liefde zag ik niet tussen die twee. De vrienden van Joe zijn cliché’s, hoewel het dan wel weer opvallend is dat één van die vrienden een dwerg is. En wat in alle boeken volslagen onduidelijk is, wie die vijanden dan wel zijn die zoveel moeite doen om het ruimtestation en het maanstation te saboteren.

Murray Leinster, Space Platform, Space Tug, City on the Moon. – 1953-1957.
Nederlandse vertaling, Haren: Luitingh, 1972

Woord: #WOT deel 8

Kledend. Dat was het woord waar ik naar zocht. Het ultieme woord bij Wordfeud. Ik speel het graag, vind het vreselijk leuk, maar word vaak verpletterend verslagen door mijn tegenstanders. En soms heb je ook van die spelletjes die vanaf het begin niet te geloven zo slecht zijn. En af en toe lukt het.

Woordenboek

Het is vaak gokken bij Wordfeud of een woord wordt goedgekeurd of niet. Want wie het woordenboek heeft samengesteld weet ik niet, maar het zit nogal rammelend in elkaar. Woorden worden goedgekeurd waarvan je denkt, hoe is het mogelijk. Werkwoordsvormen zonder eind-n bijvoorbeeld. Ik heb er spijt van dat ik die tip aan een vriendin heb gegeven, want zij wint nu regelmatig. Het nadeel van dat woordenboek is wel dat het mijn eigen woordenschat vertroebelt. Met dezelfde vriendin heb ik offline Wordfeud gespeeld in de vakantie – dat heet Scrabble – en we hadden regelmatig discussies of een woord goed was of niet.

Het ultieme woord

Met Wordfeud heb je de mogelijkheid om met een standaard bord te spelen, dan zijn de letterwaardes en woordwaardes net zoals bij Scrabble over het bord verdeeldwoord. Maar je hebt ook de mogelijkheid om met een random bord te spelen. Daar zijn de woordwaardes en letterwaardes willekeurig over het bord verspreid. Met een beetje geluk kan je dus leuke scores binnenhalen. Met kledend lukte dat. Als ik me goed herinner zat er twee keer 3x woordwaarde onder verstopt, 3x letterwaarde en 2x letterwaarde. Bovendien was ik alle zeven letters kwijt. Een score van 1512 punten, had meer kunnen zijn als er geen blanco letter tussen had gezeten. Eindscore 1856 punten. Mijn tegenstander kon er hartelijk om lachen. Ik ben er nooit meer overheen gegaan.

Woord ~ 1) Afgepaald stuk grond 2) Afgeperkt stuk land 3) Belofte 4) Bewoording 5) Deel van een hoofdstuk 6) Deel van een zin 7) Dier 8) Een zin 9) Erewoord 10) Formulering 11) Geheel van spraakklanken 12) Grammaticale term 13) Is nooit zinloos 14) Letterwoord 15) Logos 16) Omschrijving 17) Rede 18) Spraakklank 19) Taalkundige term 20) Taalteken 21) Term.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Lopen voor ik ga rennen

Het was een mooie dag vrijdag. De eerste training in een paar weken, want ik was eerst een weekje op vakantie geweest en aansluitend had ik de tweede zware verkoudheid in twee maanden tijd. Het loopt niet helemaal lekker met mijn gezondheid. Dus vrijdagochtend liep ik vrolijk en bijna weer fit want hoestend Skyhealth binnen.

Lopen

lopenGelukkig heb ik dan een verstandige trainer die ook wel begrijpt dat hij iemand die nog vrolijk aan het hoesten is, niet helemaal tot het uiterste moet laten werken. We deden het dus rustig aan. En dat was eigenlijk maar goed ook, want ik merkte aan mijn lijf dat die verkoudheid er zeer stevig in had gehakt. Laat ik het zo zeggen, ik heb tussen walking lunges, t-rex, gewichten, slee en plank voldoende rust genomen. Meer lukte ook niet. Eerst maar lopen dus voor ik ga rennen. Ook omdat ik merkte dat herstel wat langer duurde dan op andere trainingsdagen. Normaal ben ik na het zwembad weer het dametje, nu duurde dat toch wel even wat langer.

Weekend

Nooit denken dat je volledig genezen bent voor dat ook daadwerkelijk zo is. Het weekend genoot ik van naweeën van de verkoudheid en lag ik weer voor pampus op de bank. Weer hoesten, snotteren, spierpijn en duizeligheid. Kijken hoe mijn gezondheid na het weekend is. Kleine troost: ik hoor van alle kanten dat het een venijnige verkoudheid is die bij iedereen lang aanhoudt, en bij veel mensen fijn terugkeert.

Rennen

Het komt er eigenlijk op neer dat ik aan het opbouwen ben vanaf nieuwjaar toen ik voor het eerst twee weken ziek thuis zat. Nu – met een nieuwe verkoudheid – kan ik vrolijk overnieuw beginnen. Het is niet anders. Het is gewoon hopen dat het gezeur nu is afgelopen en dat ik niet over een paar weken overnieuw begin. Het weer wordt beter, dat is een troost. Lopen dus, niet rennen.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Foto: #WOT deel 7

Mijn werkster zag deze week een trouwfoto van mijn ouders en vertelde me dat ik op mijn moeder lijk. Ik zie dat nooit. Ik kijk naar die foto en denk, ja, het kan wel kloppen. Maar dat denk ik ook als iemand me vertelt dat ik op mijn vader lijk.

Foto ~ 1) Afbeelding 2) Afbeelding van een persoon 3) Afdruk 4) Beeldopname 5) Beeltenis 6) Fotografisch portret 7) Grieks voorvoegsel 8) Illustratie 9) Kiek 10) Kiekje 11) Momentopname 12) Opname 13) Persoonsafbeelding 14) Plaat 15) Plaatje 16) Portret 17) Positief beeld 18) Shot 19) Snapshot 20) Uitvergroting 21) Vakantieherinnering 22) Zichtbare voorstelling.

Herinneringen

Mijn ouders zijn getrouwd in november 1957 en als ze waren blijven leven hadden ze dus in 2017 hun zestigjarig trouwfeest gevierd. Ik ben in 1964 geboren, als jongste van de vier kinderen.

2018-02-15 20.24.57Ze waren er niet idioot vroeg bij, mijn ouders. Dat kan hebben gelegen aan het feit dat mijn vader na WO II eerst vier jaar naar Nederlands-Indië mocht, voor zijn dienstplicht. Hij werd acht dagen na zijn huwelijk 32, mijn moeder was 27. Kinderen kwamen wel volgens de verwachting. Oudste broer is in januari 1959 geboren.

Vragen

De foto levert wel vragen op. Ik zit er naar te kijken en zit me ook te bedenken: hoe zijn ze elkaar tegengekomen? Twee mensen uit verschillende kerken in een tijd dat zo’n kerk wel degelijk belangrijk was. Ze hadden overeenkomsten: allebei uit grote gezinnen, mijn vader zeven broers en zussen, mijn moeder twaalf broers en zussen. Allebei bijna de oudste, want er zat nog een zus boven. En wat is er dan allemaal gebeurd tussen die eerste ontmoeting en dit huwelijk dat ruim zestig jaar geleden plaatsvond? Het maakt nieuwsgierig en het is jammer dat ik het ze niet meer kan vragen.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Kijk ook nog even in mijn Flickr photostream als je wilt weten of ik op mijn moeder lijk.