Een shopdagje in Utrecht vandaag. Rond lunchtijd kwam ik aan en ik vertelde vriendin H dat ik van hamburgers had gedroomd. Nou, die wist ze wel te vinden. We eindigden in een tentje waar ze megalekkere hamburgers hadden, met friet en een salade. Het groene spul in dat glas was een bijzonder smakelijke mango-muntshake.
Voor zo’n hamburger wil je wel zondigen. Het avondeten was trouwens, mede met dank aan de uitvallende treinen en vertraging van de NS, een pastasalade.
Totaal: 1 jaar, 3 dagen.
Belangrijkste dingen eerst: 79,4 kg. weer afgevallen. Het gaat niet makkelijk.
Trainen met een been dat nog altijd een beetje trekt en zeurt, maar het goede nieuws, het is gaat beter. Weer krachttraining vandaag, als aangekondigd. Gaat goed, zwaar, maar gaat goed.
Vraag voor mede krachttrainers: til zo’n gewicht boven je hoofd, laat het zakken achter je hoofd en til het weer op. Wie heeft er moeite mee?
Ik! Ik! Ik!
Het lijkt zo’n simpele oefening en het valt zo tegen. De oefening is op armspieren gericht en die moeten bij mij ontwikkeld worden, dat is wel duidelijk.
Krachttraining komt bij mij neer op concentratie. P doet de oefening voor, ik doe hem na, en dat gaat goed, maar ik moet me er echt bij concentreren. Rug recht, in een squat met een gewicht op mijn schouders en omhoog.
Elke vrijdag doe ik een proefwerkje. Sinds december zit ik te rotzooien met mijn lenzen, dat komt omdat ik een chronische oogontsteking heb. De oogarts heeft me verteld dat het een meibom klier ontsteking is, een ontsteking in de kliertjes in mijn ooglid, vooral links. Ga er niet op googlen, want dan zie je heel enge dingen, bij mij valt het wel mee. Het komt er wel op neer dat ik mijn lenzen niet kan verdragen. Elke vrijdag met sport probeer ik het weer even. Extra spoelen met vloeistof, even knipperen en dan gaat het wel weer. Voor een paar uur en dan irriteert het zo zwaar dat ik ze maar weer uit gooi. Gezakt voor mijn proefwerk. De oogarts heeft me verteld dat ik het even een half jaartje zonder lenzen moet proberen, en met sport mag ik ze even indoen. Dat blijkt ook maar even te zijn.
Dan zit je dus uit te hijgen in de kleedkamer en dan komt er een mede-dame die gaat trainen. Let wel, gáát trainen. Ze zegt dat ze moe is. Toen heb ik haar toch even een klein beetje uitgelachen. Ik kom uit drie kwartier keiharde krachttraining en sta uit te hijgen en zij komt net binnenlopen. Ze heeft meegelachen, kon er de humor van inzien.
Totaal: 1 jaar, 2 dagen.
In de 24ste vraag van #50books vraagt Hendrik Jan hoe ik bepaal welk boek ik lees.
Vraag 24: Hoe bepaal jij wat je leest?
Ik heb het al vaak gezegd, mijn stapel ongelezen boeken is hoog. Op de e-reader is de stapel vele MB’s dik en ik ben bezig met drie boeken tegelijk.
Ik heb voor de gelegenheid maar alle boeken waar ik mee bezig ben of wil zijn op een stapel gelegd. Mijn e-reader ligt heel anoniem te zijn in mijn slaapkamer, die is voor ’s avonds als ik nog even iets makkelijks wil lezen.
Calenture en 11/22/63: ik ben in beiden bezig, maar bij beiden is het lastig om erin te komen, misschien minder handig om dan een nieuw te beginnen, maar ja. Olaf Koens: zijn boek Oorlog en Kermis heb ik gekocht omdat ik altijd met veel plezier zijn stukken in de Volkskrant las en hem nu met veel plezier op tv volg in het Midden-Oosten. Naar het theater is een boek gevuld met interviews met acteurs, leuk om af en toe een interview te lezen. Taal in 2015 heb ik tot nu in gebladerd maar wil ik nog gaan lezen. Dat heb ik gekocht uit mijn interesse naar taal. Feist ligt daar omdat ik die voor de zoveelste keer aan het herlezen ben. Jack Williamson: oeroude sf, erg grappig en achterhaald. Het boek van Jet en Beweeg! heb ik al gelezen, maar liggen er nog steeds voor de recepten en nuttige bewegingsdingen.
Ja, zal Hendrik Jan nu vragen, en hoe bepaal je nu wat je leest? Dat ligt dus helemaal aan waarin ik zin heb op het moment dat ik op een stoel kan ploffen en tijd heb om een boek te pakken.
De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.
Foto: van mezelf.
Ik heb vanavond bijna liggen slapen in de sauna van de sportschool. Bijna, niet helemaal. Ik ben er uitgegaan en gaan douchen voor ik echt lag te snurken. 
Het is genieten op het moment van het feit dat het langer licht is, maar zorgt er ook voor dat ik minder slaap. Het is regelmatig tegen 12 uur voor ik in bed lig, en dat is niet handig als de wekker om half zeven gaat. Note to self: vanavond graag op een beetje normale tijd naar bed.
Ik heb nog steeds last van mijn knie en kuit en heb daarom alleen gezwommen vandaag. Voor ik erin dook, had ik het plan 60 baantjes te trekken, het zijn er 46 geworden. Toen vond ik dat genoeg gedaan had, bovendien was ik gewoon moe. Nog een mooie prestatie. Dat was dus de vierde keer in een week dat ik in de sportschool was. Ik moet een beetje oppassen met looptrainingen, want het lijkt toch erop dat mijn been wat overbelast is. Het is wel veel minder dan een week geleden, want toen was het echt erg.
Morgen weer met P en we gaan weer krachttraining doen. Kijken of ik spieren kan kweken. Kijken of ik weer afgevallen ben, of ik onder de 80 kg ben gebleven. Als ik aan ben gekomen, zijn het allemaal spieren.
Totaal: 1 jaar, 1 dag.
Foto: Pixabay, CC0 gebruik
Het #WOT woord van deze week is:
Onwelgevallig = 1) Onwelkom 2) Onvriendelijk 3) Ongevallig 4) Onaangenaam
Martha vertelt dat Kees van der Staaij, voorman van de SGP dit woord gebruikte met betrekking tot billboards die op dit moment langs de wegen staan met reclame voor webcamseks. Nu waren ze mij niet opgevallen, hetgeen vast en zeker te maken heeft met het feit dat ik geen auto heb. De billboards mogen van mij. Iemand moet zelf maar weten wat hij er mee doet. Het woord gebruik ik nooit.
In de productie van mijn toneelvereniging waar we nu mee bezig zijn, speel ik geen rol, maar mag ik souffleren. 
Op dit moment zitten we in het stadium dat ik me ga vervelen, wat goed is, want het betekent dat iedereen zijn tekst kent. Maar zeker in het begin moet je goed opletten en moet je veel aangeven qua tekst. Toneelteksten zijn heilig. Een auteur heeft er lang over nagedacht en schrappen zou dus eigenlijk niet mogen. Maar het gebeurt wel dat een speler op het toneel staat en elke keer als een bepaald woord opduikt een vragende en/of verschrikte blik mijn kant opgooit. Hij breekt zijn tong erover. Een woord als onwelgevallig valt in die categorie. Daar wordt toch echt het rode potlood voor gehanteerd.
Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.
Foto: Pixabay, CC0 gebruik.
De dag begint om kwart voor 7 met een glas water. Vervolgens ga ik mijn lunch voorbereiden. Kip, komkommer, tomaat, een appel, klein beetje balsamico azijn en sla. Aan de hoeveelheid sla te zien, eet ik morgen pastasalade.
Ontbijt: kwark met blauwe bessen, een klein beetje honing en een klein beetje siroop. Koffie is noodzakelijk. Als ik op het werk ben, loop ik het bedrijfsrestaurant even binnen voor een cappuccino, met echte melk. Daarna ga ik over op thee, vandaag wordt het Rooibosthee en tap gelijk water. Het wordt een aardige uitstalling op mijn bureau. Ik heb walnoten meegenomen, voor in de salade, maar ik weet niet of die de lunch gaan halen.
Mijn rug vertelt me dat ik gisteren in de sportschool blijkbaar iets meer heb gedaan dan misschien goed was. Tegen de lunch heb ik al bijna een liter water op, en een tweede mok thee.
Lunch: salade met tomaat, komkommer, gerookte kip en een halve appel. De andere helft is voor vanmiddag aangezien de walnoten al op zijn. Na de lunch neem ik weer een cappuccino, halverwege de middag gaat er nog eentje in. De andere helft van de appel is rond half 3 op. De derde halve liter water gaat ook nog naar binnen.
Avondeten is bij mijn woensdagkokkin die vandaag Sonja Bakkerbroccoli heeft klaargemaakt, een lekker en makkelijk ovengerecht met aardappelpuree, gerookte kip en kaas. Er gaat nog meer water naar binnen. Ik ben geen toetjesmens dus de kwark en vla sla ik over, ik krijg mokkakoffie en een After Eight, okee, vijf After Eights.
Op woensdagavond is er toneelrepetitie waar ik ook nog een koffie neem. Het pauzedrankje is weer thee, en ik drink nog meer water.
Even optellen einde van de dag: ruim twee liter water, drie mokken thee, drie cappuccino’s, twee koffie. Fruit: bessen in de kwark, appel in de lunch. Een handje walnoten, vijf After Eights en nog twee stukken kaas die ik thuis opeet. Keurig, al zeg ik het zelf. En dat was het eenjarig feestje.
Een jaar lang trainen en afvallen en dankzij het schrikkeljaar nog een dagje erbij ook.
Een jaar geleden begonnen: andere manier van eten, meer sporten en als gevolg van dat alles: afvallen. Nu zit ik hier achter mijn bureau, 13,3 kg lichter, van boven de 90 kg, naar onder de 80 kg, met meer energie en ik voel me prima.
In dit jaar heb ik 91 blogposten geschreven op dit blog, een heleboel cijfers genoteerd, veel standen doorgegeven, iedereen laten meegenieten van leuke en minder leuke trainingen. En ik ga gewoon door. De komende weken ga ik weer proberen dagelijks te bloggen. Kijken hoelang ik het dit keer volhoud. Morgen wordt al een uitdaging, woensdag, mijn wekelijkse toneelavond, laat thuis. Ik mag dit wel gaan voorbereiden
P belde gisteravond, of ik wat vroeger kon beginnen vandaag. Geen probleem, dus om 9 uur ging ik de deur uit voor mijn training die om 10:15 begon. Krachttraining met een jarige P die allemaal leuke oefeningen voor me had met gewichten tillen en push ups en zo. Wat ben ik daar trouwens slecht in. Ik voel mijn spieren wel. Het vooruitzicht is ook leuk: komende weken wordt het krachttraining. Dan mag ik in mijn eigen trainingen me op cardio richten. Dat wordt ook nog leuk, aangezien ik nog steeds last heb van mijn rechterbeen. Als ik bezig ben gaat alles prima. De dag daarna vertelt mijn been me luid en duidelijk dat ik iets te veel heb gedaan.
Ik was gisteren vrij en heb de kapper weer eens bezocht, voor het eerst in zes maanden. Nu bleek mijn vaste kapster vertrokken te zijn, dus een ander meisje knipte mijn haar. Leuk experiment. Dus ik zeg tegen haar, “doe het maar kort, ongeveer op de kaaklijn en ik sport veel, dus ik moet wel nog een staartje kunnen maken”. Laten we het zo zeggen, het is een leuk kapsel, het bevalt me uitstekend, maar dat staartje is een scheerkwastje. De nieuwe Ali stond dus vanochtend met los haar in de sportschool. Na de training was het coupe puinhoop.
Overigens was het vandaag 79,8 kg, een onsje erbij. Nog steeds onder de 80 kg waar ik het ook wil houden. Maar ik weet gewoon dat ik wat strenger voor mezelf moet zijn om goed bezig te zijn.
Totaal: 362 dagen
Het #WOT woord van deze week is
Succes = 1) Aftrek 2) Bestseller 3) Bijval 4) Bereikte 5) Carrière 6) Furore 7) Goede afloop 8) Gelukkige afloop 9) Goede uitslag 10) Geluk 11) Hit 12) Kasstuk 13) Klapper 14) Kraker 15) Knaller 16) Opgang 17) Resultaat 18) Schlager 19) Succesnummer 20) Successtuk 21) Topper 22) Treffer 23) Triomf 24) Voorspoedigheid 25) Victorie 26) Voorspoed.
We wensen elkaar bij alles succes. Eindexamen, rijexamen, sollicitatiegesprekken, noem het maar op. Dat is meetbaar succes. Er hangt iets van af, je kan een papiertje krijgen, of – zoals in Martha’s geval – een medaille.
Toen ik bijna 25 jaar geleden in het amateurtoneel terecht kwam, maakte ik kennis met een heel leuke gewoonte, namelijk de toi-toi-toi wens. Bijgelovig als acteurs zijn is het namelijk een ontzettende no go om elkaar in het theater succes te wensen. Dat kan niet. In plaats daarvan wensen we elkaar toi toi toi, een wens die klanknabootsend is voor afkloppen op ongeverfd hout. In het Jiddisch werd het voorafgegaan door onberoefen of onbesjriën, een bezweringsformule om de uitgesproken gedachte terstond weer te annuleren. In het Duits wordt Hals- und Beinbruch gebruikt; Britse acteurs zeggen break a leg. We geven elkaar ook een to-toi-toitje, een cadeautje in de vorm van een voorwerpje gerelateerd aan het stuk. Het is een charmante gewoonte die me in de loop der jaren heel wat hoofdbrekens heeft gekost, want wat moest ik nu weer doen. 
Het heeft me ook een kast vol met voorwerpen opgeleverd, allemaal in de loop der jaren gekregen bij toneelvoorstellingen. Sommige tois hebben hun weg gevonden in mijn servieskast, want ik heb geloof ik drie mokken gekregen met teksten die er toch helaas af waren na drie keer afwassen. Eén kaartje met een klein spinnetje erop, hangt aan een kastdeurtje op mijn bureau. Gekregen bij een voorstelling die ik bezocht. In het stuk Amateurs van Wannie de Wijn loopt een spinnetje rond op de toneelvloer. Dat spinnetje overleeft het helaas niet, het kaartje hangt hier nog steeds.
Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.
Mijn werk was vroeger zo eenvoudig. Bestel een boek voor je baas, vind het op een site, betaal het, het boek wordt in een envelop gestopt en naar je opgestuurd en klaar ben je.
Dat werkt dus niet zo als je alleen maar een e-pub versie van het boek kan vinden, zoals in mijn geval. Eenvoudig zou je denken. Alleen: bij aankoop merk ik dat er Adobe DRM op zit. Dat moet geen probleem zijn, want mijn baas heeft een Nook e-reader en heeft vast wel een Adobe ID. Ja, inderdaad, en hij belooft het te sturen. Maar ik werk niet op vrijdag en zie mijn baas pas maandag weer waarop hij weer belooft het te sturen. Dat zou hij vrijdag al doen, maar toen is hij het vergeten. Dinsdag mail ik hem maar weer, want hij vergeet het nog steeds. Nu krijg ik het ID en password van hem.
Downloaden dat boek. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want ik krijg een foutmelding. De virtuele assistent van de internetwinkel begrijpt me niet. Klantenservice dus maar. Na een kwartier in de wacht staan, krijg ik een vriendelijke dame aan de lijn die me belooft een handleiding toe te sturen. Een handleiding die dus niet op de site staat. Vervolgens moet ik Adobe Digital Editions 3.0 downloaden, de Adobe ID erin zetten, het boek downloaden en mijn baas blij maken…
Was het leven maar zo eenvoudig. Ik krijg weer een foutmelding. Screenshot van de foutmelding maken, klantenservice mailen met de mededeling dat mijn frustratie nu compleet is. Geen e-book, maar wel al een half uur bezig geweest met één e-book. Op twitter mijn frustratie geuit en bemoedigende tweets gekregen van een collega informatiespecialist. Ik krijg weer de klantenservice aan de telefoon die me vraagt ADE te de-installeren, opnieuw te installeren en het nogmaals te downloaden. Het zou ook kunnen dat mijn computer de problemen geeft want het is bekend dat als de tijd verkeerd staat het wel eens verkeerd wil gaan. Dat is een nieuwe en de meest merkwaardige reden voor een foutmelding die ik ooit heb gehoord. Bovendien is dat leuk om te horen aangezien ik bij een internationale firma werk waar mijn laptop Amerikaans staat ingesteld. Bij een programma van een Amerikaanse firma is het helemaal noemenswaardig.
Dan gaat het warempel wel lukken, lijkt het. Vol spanning wacht ik af, want het gaat wel erg langzaam. En ja, het groene streepje is na een half uur aan het eind: ADE geeft een foutmelding en crasht. Een nieuwe poging tot downloaden, nu gaat het wat sneller, maar tien minuten later moet ik toch mijn verlies toegeven. Een nieuwe foutmelding. Voor mij reden om op twitter het gesprek te hervatten en kort en krachtig te vertellen wat ik van DRM vind. Het is me een raadsel waarom iets dat zo slecht werkt nog steeds gebruikt wordt. Ik heb in de tussentijd ook de nodige fora gelezen waar men dezelfde klachten heeft als ik, en oh wonder, geen oplossing heeft: het werkt gewoon niet.
De enige oplossing die nog over is, mijn baas vragen het zelf thuis nog te proberen en anders ga ik die internetwinkel toch vragen het geld terug te geven. Het boek zelf – met DRM dus – heeft de megasom van € 4,02 gekost en heeft mij een veelvoud van dat bedrag aan tijd gekost.
Foto: Pixabay, CC0 gebruik.