Dit was de week

Maandag
Druk, druk, druk. Tussen alle bedrijven door ook nog eten, ik mag deze week weer koolhydraatarm, dus ook geen fruit tussendoortjes en die mis ik wel een beetje. Ik heb radijsjes en snoeptomaatjes als alternatief. Ik merk aan de versterkte smaak van de radijsjes dat ik veel minder zout in mijn eten gooi. Thuis ben ik bezig met #blogpraat en zelf ook nog bloggen en daarmee is de avond voorbij. Dit blog vergeet ik even deze avond.

Dinsdag
Weer gezellig druk op het werk en ’s avonds naar de sportschool. Omdat ik zondag niet heb gesport, ga ik vanavond en donderdag trainen en dat betekent dus dat ik ’s avonds laat thuis ben. Ik zak voor de tv, kijk drie afleveringen van Grimm en blog niet.

Woensdag
De dag wordt ietwat slaperig besteed aan bellen en mailen over een afscheidscadeau voor een vertrekkende collega. Slaperig omdat het de vorige avond laat was en vanochtend erg vroeg.
Het is toneelavond. Eén van de toneelvrienden is jarig vandaag en we vertrekken na de repetitie naar de kroeg om zijn verjaardag in gepaste vorm te vieren. Het is weken geleden dat ik daar geweest ben. De jarige zorgt goed voor ons, op wonderbaarlijke wijze zijn de glazen nooit leeg en midden in de nacht ontdekken we ineens dat het wel erg laat is, of erg vroeg, hoe je maar wil zien. Voor mij is dat niet erg, want ik heb met vooruitziende blik donderdag vrij genomen. Maar er zijn mensen die gewoon moeten werken. Dat wordt moeilijk denk ik.

Donderdag
Heel rustig, heel rustig begonnen. De woensdagavond was lang en gezellig en werkt nog even door. Trainen vandaag en al bij het roeien merk ik dat het moeizaam gaat worden. Toch ook maar de trap from hell gedaan, al was het alleen maar om mezelf duidelijk te maken dat woensdagavonden als die van gisteravond niet herhaald moeten worden. Bij de intervaltraining voel ik alle wijntjes van de woensdagavond in mijn benen. Het is lang geleden dat ik hijgend de intervaltraining beëindig, maar dat gebeurt toch echt vandaag. Daarna nog een half uur de loopband, ik kies altijd strategisch de loopband die bij de tv met National Geographic staat, altijd interessante programma’s.
Zwemmen, ook saai, maar ik heb het grootste gedeelte van de tijd het bad voor me alleen en besteed de tijd aan uitrekenen welke afstand ik al heb afgelegd in dit twintig meter bad. Alleen de laatste week al minstens 2 kilometer.
Morgen weegdag, maar ik houd me maar overeind aan het adagium van de Weight Watchers: God straft meteen, de Weight Watchers een week later.

Vrijdag
Jawel, de weegschaal op de sportschool straft ook een week later, 87,8 kg, 6 ons eraf. P vraagt of ik er tevreden mee ben, ja, ik ben er tevreden mee. We gaan beneden bij de ingang een conditietraining doen, boksen, touwtjespringen, trap op en af, dat ding lijkt alsmaar hoger te worden naarmate je hem meer beklimt. P merkt aan het eind van de training fijntjes op dat het niet zo makkelijk gaat, goh, hoe zou dat nou toch komen. In de kleedkamer hijg ik uit, één van de andere trainers valt het op dat ik blijkbaar nogal moe ben, ze vraagt of het allemaal goed gaat. Ja, als ik even uitgerust ben wel. Daarna nog even het zwembad in, valt goed te doen, weinig mensen.

Zaterdag
Het stormt. Ik doe makkelijk vandaag, ik doe lopend de boodschappen, ben bang dat ik op de fiets wegwaai. Schuif dan op de bank en ga Grimm kijken. Midden in de nacht sluit ik het tweede seizoen af.

Zondag
Net op tijd uit bed om te ontbijten en richting sportschool te fietsen voor een les Body Balance. Daarna nog even een half uur loopband om de drukte in het zwembad te ontlopen. Maar dat is een mislukte poging, want het is nog steeds druk, na tien baantjes met lastige zwemmers geef ik het op.
De rest van de dag wordt toch weer even Grimm kijken, ondanks alle andere dingen die ik eigenlijk nog moet doen. Eén ding doe ik wel: menu van de komende week bepalen en kijken wanneer ik ga sporten.

Totaal: 42 dagen

#WOT deel 30: googelen

googelenDe gevleugelde uitspraak bij Twee voor Twaalf: dat zoeken we op. Ik gebruik de kreet zelf vaak in mijn werk. Zaten de kandidaten vroeger – ik ook trouwens – met een encyclopedie en andere handige boeken, tegenwoordig is Google de uitkomst.

Als informatiespecialist is mijn lievelingswerkwoord googelen. Ja, natuurlijk weet ik van het bestaan van andere zoekmachines als DuckDuckGo en weet ik dat Google graag alles van me wil weten. Maar het blijft wel de zoekmachine die ik het meest gebruik omdat ik er gewoon de beste resultaten mee krijg. Ook Google Scholar is een geliefde site. Google Afbeeldingen is vaak in beeld als ik bezig ben voor dit blog. Google Maps gebruik ik voor routebeschrijvingen, maar ook vaak voor mijn werk, als ik een onbekend plekje moet vinden. Google Earth is dan trouwens ook geweldig.
En ik heb GMail, wie niet zou ik bijna willen zeggen.

Het wordt pas erg als Google het besluit neemt iets af te sluiten en het googelen wat minder wordt. Google Reader bijvoorbeeld. Ik gebruikte hem graag en veel en moest noodgedwongen een andere feeds reader kiezen. Feedly is gelukkig ook heerlijk om mee te werken, maar triest blijft het wel. Je bent toch afhankelijk van een commercieel bedrijf voor iets dat je dagelijks gebruikt.

#WOT: betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen.
Het woord van deze week: http://www.drspee.nl/wot-deel-30-googelen/

Beeldvorming: #50books, vraag 28

Vraag 28:
In hoeverre is het belangrijk voor jou dat je een hoofdpersoon kunt visualiseren op basis van de aanwijzingen in de tekst?

Het is voor mij erg belangrijk dat ik een hoofdpersoon kan visualiseren, omdat het voor mij een teken is dat ik gegrepen word door het boek. Eventuele aanwijzingen zijn dan wel aardig. En ik heb bij uitstek het boek gevonden waarbij dat voor mij totaal onmogelijk was.
Het gaat om Gene Wolfe, “An Evil Guest”.

Ik heb toch heel veel gelezen, maar dit moet bij uitstek het vreemdste boek zijn dat ik ooit heb gelezen. Het verhaal lijkt heel leuk. Een Science Fiction verhaal dat 100 jaar in de toekomst speelt en vertelt over Cassie Casey. Ze is actrice en speelt redelijk succesvol in toneelstukken. Zij wordt verliefd op twee mannen, een mysterieuze privé detective en een machtige rijke man. Deze rijke man is op een planeet geweest waar een volk van intelligente buitenaardse wezens woont en daar heeft hij vreemde dingen geleerd. Tot zover is het verhaal toch redelijk duidelijk. En dan ga je lezen en wordt het volslagen onbegrijpelijk.

Gene Wolfe An Evil Guest boekomslagGene Wolfe wordt op Goodreads geroemd om zijn beschrijvingen van personages. Die heb ik dan toch even gemist. Dit boek blinkt uit door het totaal niet beschrijven van personages. Er wordt nog geen haarkleur genoemd. Ik word als lezer in het verhaal gegooid, krijg er geen beeld bij en daardoor worden de personages volstrekt niet interessant.

Het boek wordt geroemd als een mix van genres, maar dan nog, dat beeld, dat heb ik dus niet. Dat krijg ik wel een beetje met één van de aanprijzingen, namelijk “pulp thriller”. Dat beeld wordt versterkt door de omslag, waarop een femme fatale staat in een zwoele pose. Jean Luc Picard kwam bij me op met zijn voorliefde voor detectives uit de jaren dertig. En dat beeld houd ik dus over van een Science Fiction verhaal dat 100 jaar in de toekomst speelt.

#50books is in 2013 begonnen door @petepel, in 2014 voortgezet door @drspee en in 2015 weer overgenomen door @petepel.

Theater in romans – The Republic of Thieves

Dit heerlijke boek is deel 3 in The Gentlemen Bastards, een serie romans waar ik al dol op ben vanaf het eerste deel, ‘The Lies of Locke Lamora’. Ik heb wat met boeken waarin de hoofdpersoon een jonge schurk is. Dit derde deel draait om de avonturen van Locke en Jean, die dit maal in een stad gaan proberen de verkiezingen te manipuleren. Ze komen hier een oude liefde van Locke tegen, Sabetha, zij is hun tegenstander in dit avontuur. In hun jeugd werden ze met hun vijven – ook de tweeling Calo en Galdo – door Chains opgevoed tot dieven.

Scott Lynch - The Republic of ThievesHet onderdeel van het boek wat het voor mij een onderwerp maakt in mijn toneelromans-serie is het uitstapje naar de jeugd van de drie hoofdpersonen. Ze worden naar een andere stad gestuurd om hun opleiding als dief te voltooien en hun partnerschap te testen. Ze krijgen de opdracht zich daar aan te sluiten bij een toneelgroep en in een stuk te spelen. Dat stuk is “The Republic of Thieves”. Niets gaat natuurlijk zoals het zou moeten en het begint al met het feit dat de leider van de toneelgroep, Jasmer Moncraine in de gevangenis zit omdat hij een edelman heeft geslagen. Natuurlijk krijgen ze Moncraine eruit. De rest van dit deel van het verhaal gaat over het tot stand komen van de voorstelling, waarbij ook de beschrijving van de kostuums zeer lezenswaardig is. Zie de omslag van dit boek ter illustratie.

Het verhaal springt van het verleden naar het heden, waarbij je goed moet opletten, omdat je anders dingen mist. Lynch schrijft goed en meeslepend, en dan is het wel jammer dat ook hij zich bezondigt aan de misdaad van veel fantasyschrijvers: alsmaar doorlopende series. In juli 2016 komt het vierde deel uit. Dat wordt weer ongeduldig wachten.

Scott Lynch – The Republic of Thieves (New York: Del Rey, 2014)

Weekend: niet helemaal fijn

Zaterdag
Lekker weer, wasje gedraaid, cadeaubonnen uitgegeven aan een nieuwe rugzak, boek uitgelezen, ’s avonds twee films gekeken, lekker gegeten. Kortom goede dag.

Zondag
Wat ben ik ontzettend ziek wakker geworden, mijn maag is van streek, ik zweet en heb het koud, nee, heb me wel eens beter gevoeld.
Na een uurtje rommelen besloten de sport vandaag maar te laten schieten, gaat hem niet worden vandaag. Heb wel meteen voor de rest van de week ingepland.

Zondagmiddag
Het kost wat tijd, maar dan heb je ook wat. Zo tegen het eind van de middag, na een uurtje slapen en wat fruit eten, ben ik weer het vrouwtje.
Ik heb net mijn eigen blog na zitten lezen en ontdekt dat ik in de tweede week mijn nijvere diëten heb geanalyseerd en daarna eigenlijk niet meer, terwijl ik toch al vijf weken bezig ben.

Wat is eraf?
Sinds ik begonnen ben met koolhydraatarm eten in totaal 4,7 kg. Tot mijn grote vreugde ben ik voorbij de magische 90 kg gekomen. De volgende grens is 85 kg. Het werd tijd. Ruim een jaar geleden ben ik begonnen met de trainingen bij P en woog ik boven de 100 kg. Precies weet ik het niet, ik wilde namelijk niet kijken, ik vreesde al het ergste. De keer daarna keek ik wel en woog ik 100,8 kg. Zo, genoteerd. Dat maakt dus ruim 12,4 kg in een jaar. We gaan zo door.

Voeding
Ik vind het lekker. Ik had verwacht dat ik brood zou missen, maar dat valt mee. Ja, het is een stuk makkelijker een paar boterhammen in een lunchdoos te stoppen dan sla, komkommer, tomaat, etc. maar het is wel lekker en gevarieerd. Bij het diner mis ik wel eens de aardappeltjes, pasta en rijst. Dan is het toch wat lastiger om gevarieerd te eten en ben ik de gewokte kipfilet wel eens zat.

Bloginspiratie
Veel, heel veel, niet alleen op dit blog, maar ook op mijn andere blog, waar ik in totaal al 11 stukjes heb gepubliceerd. Vorig jaar waren dat in totaal 8 stukjes. We gaan zo door.
Op dit blog zit ik ondertussen voor dit jaar op 27 stukjes, deze maakt 28, wat mijn record is voor dit blog. In het eerste jaar (2009) schreef ik 16 stukjes. 2009 was sowieso een vruchtbaar jaar, want op mijn andere blog publiceerde ik toen 33 blogs.
Het writers block lijkt daarmee wel over. Gewoon doorschrijven dus.

Totaal: 35 dagen

De andere helft van de week

Na vier dagen

Dinsdagavond besloten dat ik geen tijd had, woensdagavond had ik ook geen tijd, vervolgens werd het donderdag ook niets, want ik vergat het eigenlijk en nu is het vrijdag: blogdag. Maar het was vandaag ook trainingsdag en weegdag en een goede dag: 88,4 kg. Het trauma van de vorige week is weg.
OK, het zat me dus een beetje hoog.
Ik baalde een beetje ontzettend omdat ik me dus keurig aan alles had gehouden, nergens had gezondigd en vervolgens aankom.
Ook heb ik de trainingen opgevoerd naar drie keer per week.
En ik word dus een beetje fanatiek.

Pas op de plaats

Het is wel goed om af en toe weer een beetje perspectief in te bouwen. En terug te gaan naar normale motivatie, namelijk, het is ook gewoon lekker om te trainen. Vandaag was veel, in hoog tempo, #tongopdeschoenen, maar daarna voelt mijn lijf zo lekker. Daarna is het ook heerlijk om puur voor ontspanning even het zwembad in te duiken waar het op een doordeweekse dag overdag heerlijk rustig is.

Wat nu?

Zo doorgaan, genieten van het mooie weer en de zomer, heel veel boeken lezen, nog meer afvallen, en nog meer trainen. Het zou leuk zijn als ik een trainingsmaatje zou krijgen, maar dat zit er bij de beide beste vriendinnen M en W niet in. Die zijn totaal niet gemotiveerd.

Totaal: 33 dagen

#WOT deel 29: dip

dip

M, één van mijn beste vriendinnen, wandelt graag op verjaardagen en andere gelegenheden mijn keuken in, vraagt, “heb je mayonaise, liefst die met yoghurt?”, en mengt dat vervolgens met allerlei kruiden die ze uit de kast haalt. Resultaat, minstens één verrukkelijke dipsaus, vaak twee, voor bij verschillende dingen zegt ze.

Dat is één betekenis van het woord van deze donderdag. De andere variant, namelijk de “geestelijke inzinking van korte duur” heb ik ook wel eens. Vorige week nog, een dipje na een heel ons dat ik was aangekomen. Ik heb mezelf heel snel uit die dip gemept, want hallo, één ons? Waar hebben we het over? Na vier kilo eraf in even zoveel weken? Ja maar, ja maar… Daar ben ik dus ook goed in, dipjes onderhouden, zorgen dat de korte duur van iets langere duur wordt.
Ik dip, jij dipt, we hebben gedipt, we hebben een dip gehad. En ik hoop dat het de lekkere betekenis was.

#WOT: betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen.
Het woord van deze week vind je hier.

Maandag, regendag

Het was weer blogpraat vanavond en ik vertelde het al, ik krijg meer inspiratie met mooi weer. Dit herfstachtige weer – oh gruwel – kan me absoluut niet inspireren.
Wat me wel inspireert is het weerbericht dat 28 graden voorspelt voor donderdag, oh, wat hoop ik dat het KNMI eens een keer gelijk heeft. Ik heb al vrij genomen.

Verder: rustige, heel rustige dag. Een mail versturen en aan de out-of-office berichten zien dat het halve kantoor op vakantie is. Een mail krijgen van iemand die een paper wil en daar bijna een ronde dansje over maken: de enige vraag van vandaag. Blij zijn met de omslagdoek omdat het nog steeds niet te houden is van de kou op het kantoor. Toch maar eens tellen wat ik allemaal eet op een dag omdat het wel erg veel lijkt. Zeker bij de lunch zit ik met een vol geladen bord.
Het lunchbord van vandaag: peentjes, komkommer, gekookt ei, tomaat, augurk, sla. Dat onsje van vorige week: allemaal spieren? Of toch ordinair wat teveel gegeten?

Totaal: 29 dagen

Weekend, twee dagen

Zaterdag

Lastige dag, werd om 7 uur wakker, dacht “ik draai me nog even om” en werd om 9:45 weer wakker. Beetje lastig als je met een vriendin om 11 uur in Utrecht hebt afgesproken. Slaapdronken heb ik opgebeld en de afspraak verzet en eigenlijk is dat maar goed, want om 13:45 ben ik nog steeds niet helemaal bij. De dag van gisteren werkt blijkbaar nog even door.
Heb de rest van de dag doorgebracht met rommelen, even de stad in op zoek naar een boek – ik heb er namelijk nog niet genoeg – door naar Kwantum om een besteld gordijn op te halen. Heel stout in de stad een McDonalds ijsje genomen, was erg lekker, heb ervan genoten.
Wel mooi zo’n weekend, tijd voor bewerkelijke lunches waarbij je dingen moet bakken en koken. Alleen jammer dat die wokgarnalen met knoflook zijn gemarineerd, de hele koelkast ruikt ernaar.

Zondag

Psychologische vraag voor in de sportschool. Hoe komt het dat als je met een trainer bezig bent, iedereen de spullen met rust laat waarmee je aan het trainen bent, en als je alleen bezig bent, iedereen rustig de spullen gebruikt? Zat ik me vanochtend af te vragen. Het ging allemaal wel, maar als je elke keer dingen weer moet instellen is het wel lastig. En het was toch niet of ik mijn territorium niet had afgebakend.
In ieder geval lekker getraind, veertig baantjes gezwommen en daarna naar huis voor een nieuwe bewerkelijke lunch. Gumbo volgens het menu, in tien minuten klaar. De kikkerprinses leest nu bestraffend mee, want ik denk dat het wel wat langer duurt. Wel lekker. Het menu voor de komende week is al genoteerd. Twee lastige dagen, dinsdag bestuursvergadering van toneel en eten bij één van de bestuursleden. Woensdag weer bij mijn vriendelijke woensdagse kokkin, die het leuk vindt om er rekening mee te houden. Donderdag wil ik vrij nemen, dan wordt het schitterend weer volgens het weerbericht. Lang weekend.

Totaal: 28 dagen

Perspectief

Dat is wat bij me opkwam toen ik even in het zwembad hing uit te rusten. Vijftig baantjes getrokken na de training in plaats van de twintig die ik de laatste tijd deed. Me te pletter getraind in een circuittraining die P had opgezet. Geen krachttraining deze week. En waarom perspectief en vijftig baantjes? Vanwege die ene ons die ik deze week was aangekomen. Ja, geen kilo afgevallen, maar een heel ons aangekomen. Wauw.
Pers-pec-tief dus. En dat kan ik zoeken in dat vetpercentage dat sinds ik hiermee bezig ben met 5% is afgenomen. Het feit dat mijn tong op mijn schoenen hangt na de training, maar ik veel sneller hersteld ben. Mijn kleding zit veel ruimer. Ik heb veel meer energie en doe veel meer, bijvoorbeeld bloggen. Mijn inspiratieloze periode is niet meer om het zo maar te zeggen. Dit blog heb ik in tien minuten tijd geschreven.
Perspectief dus en niet bij de pakken neer gaan zitten vanwege één idioot onsje.
Totaal: 26 dagen