De blogs die ik niet schrijf

Ik had al een tijdje een idee in mijn notitieboekje over de blogs die ik niet schrijf. Toen kreeg ik het verhaal van @PPellenaars “Waarover ik niet blog” onder ogen en ik moest grinniken. We hebben een andere insteek, maar het komt op hetzelfde neer.

Ik kan ontzettend twijfelen over stukken waar ik mee bezig ben. Zoals het verhaal over de smoor in hebben dat ik schreef toen ik inderdaad zwaar de smoor in had. Vervolgens heb ik het laten zitten. En waarom? Omdat mijn stemming omsloeg. Tijdens het (lange) proces van schrijven ging ik van die smoor naar een veel beter gevoel, waardoor het onderwerp niet zo belangrijk meer was.

Een ander idee, twee blogs over hetzelfde boek, kwam niet uit de startblokken, maar de ideeën voegden zich samen tot één verhaal voor #50books. Het boek in kwestie is een mooie aanvulling voor mijn romans over toneel-serie en leende zich prima voor een antwoord op één van de wekelijkse #50books vragen.

Waarover ik ook niet blog: het leven zonder internet. Mijn modem staakte op zondagmiddag. Mijn eerste reactie: ergernis. Met mijn alles-in-een abonnement bij die maatschappij beginnend met een Z, had ik geen internet, geen Wi-Fi en geen telefoon. Het modem is twee maanden oud, reden tot nog grotere irritatie. Dat was een mooi onderwerp geweest voor de #WOT 32 van een week eerder.
Ik kan prachtige verhalen doen over wat ik allemaal doe zonder internet, maar de waarheid is wel dat ik waanzinnig smokkel omdat ik overdag op mijn werk wel online ben. Maandag zag ik pas weer mail en Wordfeud. Beiden hebben het uitstekend gered zonder mij.

Wel bloggen over het fenomeen niet bloggen, zijn meer mensen daarmee bezig?

Twijfel, salades en wachten

Twijfel, twijfel, twijfel, blog ik als ik het verhaal niet online kan zetten? Vanaf zondag ben ik offline, op mijn werk ga ik niet bloggen, dus thuis zit ik alleen een verhaal te tikken.

Geen P en ik merk meteen dat ik wat makkelijker word, terwijl we wel een afspraak hebben: doortrainen en afvallen. Zorgen dat de weegschaal op de 28ste augustus onder de 85 kg komt. Moet ik wel zelf wat aan doen.

Aan mijn omgeving ligt het niet. Vandaag (dinsdag) op het werk had ik geen mij uit toelachende collega’s, maar we zaten zusterlijk met zijn drieën aan de salades. Ik kwam zelfs op nieuwe ideeën toen één van de collega’s een avocado aan stukken sneed. Dat is ook lekker.

Nu nog even op tijd wakker gaan worden, zodat ik ook ’s ochtends wat oefeningen kan doen, iets dat ik al weken van plan ben. Maar ja, als ik elke ochtend door de wekker heen slaap, heb ik daar geen tijd voor.
En als ik dan vervolgens meteen aankleed, koffie maak en ga ontbijten, kortom, het gewoon vergeet, dan heeft het ook geen zin.

Woensdag. Wachten, wachten, wachten op die monteur van bedrijf Z. En dan maar hopen dat het echt iets is en hij niet binnen vijf minuten klaar is met het omzetten van een knopje. En gelukkig! Het is wat! Een kabeltje tussen modem en muuraansluiting dat heeft besloten het op te geven. Nieuw kabeltje en de boel is weer verholpen. Aan het roze beeld van de tv kan de man helaas niets doen. Ja, een andere tv kopen, hij komt het alleen maar tegen bij Sony tv’s. Toch maar die Staatsloterij winnen.

Voordeel van vroege monteur: tijd om te sporten. Heel rustige sportschool, ruimte genoeg om van alles te doen, heel rustig zwembad, geweldig.
Daarna even wat te eten gehaald om te voorkomen dat ik twee dagen achter elkaar aan de peentjes zit. Naar huis, natuurlijk meteen te lang achter internet, Twitter inhalen, Facebook inhalen. Croissantjes gekocht bij de Hema, de eerste in weken tijd en ze zijn lekker. Ben er niet zeker van of ik ze bij zondes moet tellen.

De wijntjes van vanavond moet ik wel bij de zondes tellen. Ik laat me overhalen om één, echt maar één drankje te doen bij de kroeg, dat wordt dus één en één. Volgende week ga ik dus echt niet mee. Het moet geen gewoonte gaan worden. Het was wel gezellig, één van de toneelvrienden was net terug van vakantie en vertelde er druk over, vooral over die 4 uur die het zijn gezelschap had gekost om 8 km van de veerboot uit Noorwegen ver te komen. Paar wegopbrekingen, naast elkaar, na elkaar, boven elkaar.
Maar morgenochtend om half zeven weer een hoop herrie naast mijn bed. Naar bed.

Totaal 59 dagen

Dit wordt mijn dag, of maand, of jaar

hulpboeken: dit wordt jouw jaar‘Dit wordt jouw jaar’ van Ben Tiggelaar had ik een hele tijd geleden aangeschaft. Het heeft stof liggen happen op de stapel ongelezen boeken, tot ik er op een zonnige vrijdagmiddag ineens aan begon en het binnen een uur uit had. Tiggelaar schrijft makkelijk en onderhoudend.
Hij is van de actie. Volgens Tiggelaar willen we na een vakantie, na een bijzondere ervaring massaal ons leven een positieve impuls geven, maar falen de meeste pogingen jammerlijk. En waarom, omdat we te weinig weten over de werking van ons eigen gedrag. Wilskracht en doorzettingsvermogen zijn vaak niet voldoende. Hoe kom je tot voornemens die wel kans van slagen hebben?

Hij noemt allerlei elementen die je mee kan nemen in je onderzoek, waar word je gelukkig van? Waar geloof je in? Wat zijn je sterke punten? Wat waarderen je dierbaren?
In twaalf hoofdstukken geeft hij je een handleiding hoe je het jouw jaar kan maken en daar moet je wel wat voor doen. Wie snel klaar wil zijn, de samenvatting staat op p. 111-113 van het boek.

En dan komt natuurlijk de volgende vraag. Ga ik het zelf doen? Of liever gezegd, wat haal ik er zelf uit?
Ik betrok het zelf op mijn plan voor afvallen en sporten, waarbij ik diverse punten kan invullen.

  • Het formuleren van concrete actiedoelen, makkelijk: plannen voor trainingen en daar tijd voor vrijmaken. Mijn manier van eten veranderen en daar ook moeite voor doen.
  • De sociale en fysieke omgeving creëren: de omgeving vertellen waar ik mee bezig ben zodat ze niet gek opkijken van de salades tussen de middag.
  • Terugvalsituaties vooraf benoemen. Hee, ik ken mezelf onderhand wel een beetje in dit soort dingen. Dat hoef ik niet meer te leren.
  • Wie een verandering beschouwt als een experiment en ook evalueert… Ik kan mijn blog als evaluatie beschouwen en gebruiken.
  • We zijn nooit klaar. Een open deur die ik mee intrap. Dat is bekende kost voor iedereen.
  • Zelfleiderschap, het lastigste gedeelte nog uit dit boek, en een punt dat wat meer aandacht verdient dan het uurtje dat ik nu het boek gelezen heb.

Nuttig? Ja zeker. Lezenswaardig? Ook dat.
Tiggelaar heeft nog zo’n boekje geschreven, namelijk ‘Dromen, durven, doen: het managen van de lastigste persoon op aarde: jezelf’. Hier is net een nieuwe editie van uitgekomen. Of ik daar aan ga beginnen, weet ik nog niet, eerst even deze verwerken.

Ben Tiggelaar – Dit wordt jouw jaar! 12 krachtige lessen in persoonlijke verandering (Soest: Tyler Roland Press, 2011)

Traditie

Het wordt traditie. De eerste dag van de week bloggen en de rest van de week niets. Maakt niet uit. Het is een verschil met in het begin toen ik elke dag blogde, maar ja, eten blijft niet interessant.

Symbolisch

Ik heb symbolisch in mijn agenda afgeteld naar 28 augustus. Elke dag een nummertje. Neurotisch? Ja, wel een beetje, maar ik kan gezond neurotisch zijn op zijn tijd.
Ik wilde ook nog kijken naar een oplopende nummering vanaf het begin in mijn agenda, maar dat lukt niet automatisch en ik ga niet elke dag een nummertje in mijn agenda zetten. De nummering in het blog moet maar voldoende zijn.

Spierpijn

Twee trainingen achter elkaar krachttraining. Leuke zware dingen op mijn schouders en dan squatten en tillen. Of op je rug op een bankje liggen en zo’n stang tillen, waarbij je borstspieren denken, gut, meid, wat doe je nu weer. Ik heb dus spierpijn in mijn schouders en borst. Mijn benen voel ik altijd wel als ik weer een half uur op die loopband heb gestaan.

Zondes

Vier zondes, waarvan twee op woensdag. Mijn woensdagkokkin heeft vakantie, dus ook van koken. Met een vriendin van toneel heb ik afgesproken te gaan Koemannen, Haagse taal voor snackbar Koeman. For the record: ik heb van die patat en hamburger – het eerste fastfood in twee maanden – genoten.
Regisseur is jarig deze woensdag, dus dat wordt weer een bezoek aan de kroeg, een andere dit keer. Met dezelfde vriendin spreek ik af het bij twee wijntjes te houden. Na de kroeg kloppen wij uitgebreid op elkaars schouders: het is bij twee wijntjes gebleven.
Vrijdag heb ik eerst een rondleiding op het Lange Voorhout bij de jaarlijkse beeldententoonstelling, dit keer gericht op Vlaamse beeldhouwers, er staan hele mooie dingen. Beelden aan zee wil ik ook nog bezoeken, daar staat de rest.
Daarna ga ik eerst even naar huis om te lunchen en thuis besluit ik tot zonde nummer drie: niet trainen. Ik ben eigenlijk gewoon moe. Dat is voor het eerst in twee maanden tijd dat ik oversla.

Zaterdag Catandag. Het wordt maar één spelletje vanavond omdat we ’s avonds naar de verjaardag van een gemeenschappelijke vriend gaan. Heerlijk in de tuin bij een kroeg waar hij graag komt en daar komt zonde nummer vier van de week: drie witte wijntjes.

Zondagtraining

Ik voel aan mijn lijf dat ik eigenlijk geen zin heb en ga toch. Schema van P voor de apparaten gedaan. Tel de loopband erbij: 10 minuten opwarmen op 6 km per uur, na de training nog 20 minuten met de helling op 6 en een snelheid van 5 km per uur. Zwaar, gewoon zwaar. Natuurlijk voel ik die wijntjes. Het zwembad is daarna wat fris, maar wel lekker en niet overdreven druk.
Note to self: schema van P uittikken en printen op zonder-leesbril-grootte.

Dit blog kan ik niet online zetten, mijn modem laat het ineens afweten, geen internet, geen telefoon, firma Z bellen met een prepaid mobiel. Misschien moet ik toch een keer een abonnement nemen.

Totaal 56 dagen

Mooi getal

Het tellertje onderaan de pagina staat op 50. Mooi getal. Een ander mooi getal: de helft van dat aantal dagen mag ik in de komende maand alleen trainen. CRISIS!!!

Ok, overdreven.

P gaat op vakantie. De bofferd gaat met zijn vriendin naar Curaçao. Zou ik ook wel willen. Door agenda-technisch gedoe was vandaag mijn laatste training met hem en heb ik pas op 28 augustus weer een training. Ik mag het even alleen doen. Mijn laatste keer wegen was dus vandaag, we gaan pas weer op 28 augustus op de weegschaal staan. Het was 86,9 kg. Ik heb met P afgesproken dat ik qua eten week 2 en 3 pak en dat ik op die 28ste augustus onder de 85 kg kom. Spannend.

Totaal 50 dagen

De rest van de week

Dinsdag en woensdag
Laat ik voor deze dagen volstaan met de mededeling dat het regende. En daar krijg ik een heel slecht humeur van, zeker in juli. Met mijn voornemen voor deze zomer: vrije dagen nemen, is het wel de bedoeling dat het mooi weer blijft.
Donderdag tot en met maandag heb ik vrij en dat is erg lekker.

Training
Vrijdag heb ik weer een afspraak met P. Hij en ik zijn zeer tevreden met het feit dat ik blijf afvallen. Niet zo daverend veel, 6 ons dit keer, wat mijn gewicht op 87,2 kg brengt, maar ik blijf afvallen en daar ben ik wel blij mee.
De training dit keer: krachttraining. Het doet me denken aan jazzballet van vroeger toen ik tiener was. De lerares vertelde altijd dat als je niets voelde het niet goed deed. Nou, ik voel genoeg kan ik zeggen. Allemaal spieren die ik weinig tot niet aanspreek. Schouders, borstspier, biceps, oef. Ik heb daarna nog wel energie genoeg om 50 baantjes in het zwembad te trekken. Weer een kilometer erbij.

Weekend
Twee dagen vrij nemen en je hebt een korte vakantie waarin je uitstapjes kan maken. Op de eerste zondag van de maand augustus wordt de Deventer boekenmarkt gehouden. Een boekenfestijn, dat gehouden wordt in de binnenstad en aan de IJssel. Ik ga er niet elk jaar heen, maar zo af en toe. Ik denk dat ik alle Engelstalige hoekjes wel heb gevonden, mijn oogst: een prachtige buit aan SF en fantasy boeken, waaronder een complete serie van drie.
Wel heb ik vandaag de sport overgeslagen, dat paste namelijk echt niet. Maar geen nood, dankzij agendaproblemen heb ik morgen weer een afspraak met P.

ovenschotelQua eten heb ik een nieuw gerecht gevonden in de Facebook groep met koolhydraatarme recepten. Een ovenschaal vol met paprika, aubergine, courgette, champignons, knoflook, de laatste drie peentjes en twee stukken kippendij. Gisteren hetzelfde maar zonder peentjes. Lekker, maar wel veel. Laat maar weten als je het recept wil hebben.

Totaal 49 dagen

Deventer boekenmarkt

Eerste zondag in augustus: boekenmarkt in Deventer. Nou ga ik er niet ieder jaar heen, maar dit jaar wilde ik gaan. Het was veel te lang geleden.
De oogst ditmaal: alleen maar Engelstalige SF en fantasy. Had nog veel meer kunnen zijn als ik niet voortdurend series had aangetroffen, waarvan het eerste deel ontbrak. Boeken waarvoor ik ging, Raymond Feist bijvoorbeeld, trof ik nauwelijks aan, of delen die ik al had.

De oogst

Wat heb ik wel:
Jack Williamson’s Classic Legion of Space series: ‘The Legion of Space’, ‘The Cometeers’, ‘One against the Legion’, een serie gepubliceerd in 1950.
Jack McDevitt, ‘Chindi’ en ‘Odyssey’. Ik hoorde pas later dat de goede man een serie van zeven boeken heeft geschreven, waarvan dit nummer drie en vijf zijn.
Carolyn Cushman, ‘Witch and Wombat’, ik werd aangetrokken door het verhaal achterop: fairies die als toeristengids moeten gaan werken voor sterfelijke menselijke toeristen. Grappig.
Rachel Neumeier, ‘Lord of the Changing Winds’, deel 1 van de Griffin Mage serie. Risico dus dat ik het zo leuk vind, dat ik de rest ook wil hebben.
Mervyn Peake, ‘Titus Groan’, ook een risico, een eerste deel van een serie.
Randall Garrett, ‘Too Many Magicians’, hoe zou de wereld eruit zien als de geschiedenis anders was gelopen. In dit geval zitten de Plantagenets nog op de troon van de Westerse wereld.
Deborah Chester, ‘The Sword’, ook te laat ontdekt: het eerste deel van een vijfdelige serie, maar wel leuk met een half-elf en een elf meisje.
C.S. Lewis, ‘That hideous Strength’, Merlin komt hierin voor. Leuk toch? En het is heel oud, gepubliceerd in 1945, wat ook leuk is bij SF.
John Brunner, ‘The Dramaturges of Yan’, toch gekocht voor de toneelconnectie, een dramaturg die naar een verre planeet reist om daar een stuk te regisseren. Ook leuk.

Ik heb dus nog wel even leesvoer, en jij? Laat weten wat je oogst is op de boekenmarkt.

Theater in romans: een uit de hand gelopen hobby

Op 1 juni 2006 begon ik ermee: “Nieuw projectje. Ik ga een artikel schrijven over toneel en romans. Wat voor voorstelling wordt er gemaakt van toneel, theater, etc. in romans en verhalen.”
Oorspronkelijk had ik het bedoeld voor Haghespel, het Haagse blad voor amateurtoneel waar ik al jaren hoofdredacteur van ben. In elk nummer zou ik één of twee boeken bespreken. De praktijk was dat het vulling werd voor de niet zo volle nummers. Wat ik niet had voorzien was dat de lijst wel erg lang zou worden. Van de simpele lijst met ongeveer vijftien boeken uit 2006 is het uitgegroeid tot een lijst van ongeveer 275 boeken die ik ook heb gelinkt naar de besprekingen.

Update

Van een blog is deze lijst uitgegroeid tot een pagina in het menu van mijn blog. Ik werkte dit blog altijd nog blij, maar het zakte steeds dieper weg in het archief, gezien het feit dat ik de lijst voor het eerst had gepubliceerd op 30 juli 2015.

Andere lijsten

Ik heb ook nog een lijst met kleuter-, kinder- en jeugdboeken die allemaal met theater te maken hebben. Het is een niet echt actieve lijst, ik heb hem in augustus 2009 gepubliceerd en sindsdien niet bijgewerkt. Dat komt ook omdat ik niet echt van plan ben deze boeken te bespreken. En de eerste lijst die ik in 2012 gepubliceerd heb, nog op volgorde van de voornaam van de auteur.

Tips

Elke keer lijkt het of de voorraad is uitgeput en vervolgens verschijnen er weer boeken. Tips zijn dus nog altijd welkom.

#WOT deel 31: voetbal

voetbal omschrijvingVoetbal, het woord van deze week. Ik wilde @drspee terug tweeten dat ik hier wel wat mee kon. Hootsuite kreeg er prompt de hik van, er werd dus niet getwitterd.

Het is een beetje een jeugdtrauma, dat voetbal. Als jongste in een gezin met drie broers en twee ouders die allemaal gek op voetbal waren, kan je je wel voorstellen dat de tv zondagavond standaard op Studio Sport stond. Ik was de enige, echt de enige thuis die er niets om gaf. Ik las dus op die zondagavonden. Toen ik eenmaal het huis uit was maakte ik altijd grapjes tegen mijn broers dat op mijn tv geen voetbal kwam. Lekker rustig.

Maar ja, we hebben nog buren, we leven niet alleen op de wereld, we zijn niet Rémi, dus moeten we verdragen dat ten tijde van Europese kampioenschappen en Wereldkampioenschappen de straat oranje gekleurd wordt. Is jullie ook wel eens opgevallen dat bij vrijwel niemand oranje echt staat? Meestal zien mensen er nogal… oranje uit, flatteus is het in geen geval.

Het gevolg van het jeugdtrauma en jarenlang passief Studio Sport meekijken is wel dat ik de namen van die voetballers nog steeds ken. Ik ga zelfs lachen als ik Jack van Gelder weer hoor in zijn commentaar tijdens de wedstrijd Argentinië – Nederland van het WK 1998: “Dennis Bergkamp, Dennis Bergkamp, Dennis Bergkamp!”.
Maar het is gelukkig nog steeds zo, op mijn tv: geen voetbal.

#WOT: betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen.
Het woord van deze week: http://www.drspee.nl/wot-deel-31-voetbal/

Wat eet ik?

Dat begint al om 5 uur in de ochtend, ik ben ergens wakker van geworden, ga er even uit, en drink een glas water. Om half zeven gaat wekker 1, vijf minuten later wekker nummer 2, beiden mogen een keer snoozen, dan ga ik eruit.
Het ontbijt is magere kwark met aardbeien en frambozen. Note to self: de aardbeien zijn behoorlijk rijp, die moeten op, wordt dus morgenochtend kwark met aardbeien. Ik drink er koffie bij.
Het is een typische maandagochtend, rommelig dus, ik vergeet de oplader van mijn fietsaccu en moet dus terug het huis in, maar dan ben ik toch op weg.
Als ik in Nootdorp ben, begin ik met koffie, daarna thee, ik drink vrijwel altijd groene thee met een klein beetje honing. Na de maandagse vergadering gaat er een kiwi naar binnen en nog een thee.

Lunch, dit maal sla, tonijn, komkommer, fijngehakt sjalotje, tonijn, tomaat en augurk. Een collega die me nog nooit heeft zien hakken noemt het een prima salade. Een andere collega die de hond in de pot heeft gevonden in het bedrijfsrestaurant, kijkt of ze met me mee wil eten.
Na de lunch een cappuccino en de eerste halve liter water gaat er in. Ik haal weer thee. Ik heb het druk met van alles en nog wat, maar bij de eerste geluiden van een enorme regenbui kijk ik toch even wantrouwend naar Buienradar. En ja hoor: weerbericht: meer herfst dan zomer.
Ik moet wat vroeger weg dan anders: het bestelde boek van vorige week afhalen, maar voor die tijd gaat er nog een halve liter water in. Op weg naar Den Haag blijft het gelukkig droog. De boekhandel in de stad pakt het boek netjes in, onderweg naar huis loop ik de supermarkt in, even wat vergeten dingen halen. Er gaat ook een bus Pringles bij, en dat was toch wel een beetje fout. Thuis wil ik er een paar nemen en voor ik het weet zie ik de bodem in dat ding. Nou weet ik weer waarom ik die dingen niet moet kopen.

Het avondeten: in stukken gehakt varkenshaasje met bloemkool en peen. Behoorlijke maaltijd. Na het eten: koffie en nog een grote bak thee. Het voornemen is er iets vroeger in liggen dan gisteren, omdat ik in de ochtend de grootste moeite heb er uit te komen. Ondertussen moet nog wel even de sporttas voor morgen klaargemaakt worden en de lunch voorbereid.
Ik neem er nog maar een groot glas water op en verdwaal in onzindingen op internet, ja hoor, weer laat.

Totaal: 43 dagen