Over een ferme training

Ik werd vanochtend gestraft voor een hele week bijzonder weinig uitvoeren. Want het was een lange en bijzonder warme training met heel veel vermoeiende activiteiten. Wall sits, kettlebelt swingen, sleetje duwen, push ups, jump squats, wall balls, en een plank van 1.05. En ik heb nog even vijf minuten op mijn rug gelegen omdat ik duizelig werd. Het was zomaar even een reminder dat ik wat meer moet doen dan alleen die ferme training met Pedro. Misschien wat meer ferm bewegen de hele week door. Na de training met Pedro heb ik nog twintig baantjes gezwommen en toen had ik het eigenlijk wel gehad.

Pluspunten

Want die waren er wel. De wallsit was de eerste keer met trillende benen 45 seconden, de tweede keer 30 seconden, en de derde keer – weer met trillende benen 50 seconden. En dat na een best wel intensieve training van ongeveer veertig minuten. En mijn push ups lukten, okee, niet op de grond, maar op een stang, en ik moest er echt wel wat moeite voor doen, maar ze lukten. En het was echt wel lekker, zeker het zwemmen daarna, alleen was ik gewoon echt moe. Een hele week niet zo geweldig slapen en eigenlijk ook niet op mezelf letten en dan is dat het gevolg.

Ga ik er voor?

Ja, dat is wel de bedoeling, want lieve lezers, de stand was vanochtend 93,1 kg. Zucht. Doe ik zelf. Zoals ik vanochtend appte naar Pedro, “Dit krijg ik als ik me van alles voorneem in mijn blog en er vervolgens niet naar handel.” Ferme training, ferme discipline. Ja, ik weet het.

Over ferme discipline

Ik ben vanochtend op de weegschaal gaan staan, dat is iets wat ik eigenlijk niet moet doen, want ik schrik me elke keer rot. Maar het zorgde ervoor dat ik weer ging nadenken. Anderhalve maand geleden had ik me voorgenomen iets aan mijn gewicht te doen. Omdat het gewoon de spuigaten uitliep, ik over de 90 kg heen was en ik nergens heen ging. Omdat ik een Facebook vriend heb die wel was afgevallen en me vertelde dat het wel ferme discipline moest zijn.

Discipline

Dat ontbrak er dus wel aan, want na het goede voornemen had ik eigenlijk nergens op gelet, teveel gesnoept, af en toe wel een wijntje teveel en vooral te weinig bewogen. Het heten niet voor niets coronakilo’s. Toen ik nog dagelijks naar kantoor mocht, fietste ik dagelijks 26 km en dat vier keer per week. En de andere dagen zat ik eigenlijk ook wel dagelijks op de fiets. En nu? Eén keer per week naar kantoor. Er zijn dagen bij dat ik nauwelijks buiten kom. Het doelloze rondjes maken ben ik nog steeds niet goed in. Sport? Oh ja, dat doe je met een planning die je dan niet uitvoert. Ik voelde me niet helemaal fit deze week en ben dus niet naar kantoor geweest en heb eigenlijk alleen maandag maar gesport. Zelfs mijn plank uitdaging doe ik niet.

plank

Luiheid?

Luiheid, soms gewoon geen zin. En ook glijdt de tijd ongeveer ongemerkt weg. Voor je het weet ben je weer een week verder. Ik zat mijn werkschema voor volgende week te maken, en zag dat het dan al augustus is. Het gaat idioot hard op het moment.

Toch maar weer?

Het kan geen kwaad, een beetje opletten wat ik naar binnen werk. Tenslotte ben ik degene die wil afvallen. Ik wil gewoon weer rond de 80 kg, het liefst minder wegen. Het is me gelukt, het kan me weer lukken. En die discipline voor de plank, het kan weer. Vanavond.

Blog nummer 312

Het 312e bericht op dit blog. Een raar getal, maar tegen de tijd dat nummer 300 moest verschijnen was ik met heel andere dingen bezig en is het dus bijna onopgemerkt voorbij gegaan. Maar het getal is wel een overzicht waardig. En natuurlijk een feestje! Ik heb twee blogs op mijn website. Dat is /Stukjes en daar heb ik half juni nummer 500 gepubliceerd, daarmee ben ik in 2003 begonnen. Dit blog /Ali is in augustus 2009 begonnen. Ik was net gestart met de Weight Watchers (WW) en daar moest over geblogd worden, dat in navolging van een vriendin die ook blogde. Ik was niet zo actief in het begin kan ik zien in het archief. Er zitten jaren bij met maar één bericht, een jaar zonder bericht – 2013 – pas in 2015 kwam een omslag.

Elke dag bloggen

In juni 2015 begon ik met elke dag bloggen, toen zag ik het als een manier om uit een blogdip te komen. In dat jaar had ik welgeteld al twee berichten gepubliceerd. Elke dag bloggen heb ik drie weken volgehouden, toen riep het drukke leven weer. Daarna blogde ik nog steeds regelmatig en publiceerde ik gemiddeld zo’n vijf berichten per maand. Het ging best goed.

Eigen ontwerp

Stilte

In mei 2018 kreeg ik de diagnose darmkanker en dat zorgde ervoor dat ik stil viel. Ik trok het gewoon even niet meer. Ik wist niet of ik er iets over wilde zeggen en toen ik dat uiteindelijk besloten had, duurde het even voordat ik het goed in een bericht had. Ook over de nasleep bloggen was niet makkelijk. En jawel, ik had weer een dip. Gezien de omstandigheden niet zo vreemd. Er gingen maanden voorbij met maar één bericht, en ook wel maanden zonder bericht. Pas in april 2020 ging het beter. En waarom? Ik ging weer elke dag bloggen.

Een ander karakter

Sinds half maart werk ik thuis en heb ik weinig afleiding in de vorm van collega’s. De afleiding moet dus van mezelf komen. Dat elke dag bloggen begon ik als concentratie-oefening, als een moment tijdens de dag. Aangezien de sportscholen ook dicht waren, kon ik bar weinig over sport schrijven, of het moest over het Zuiderpark gaan, waar ik regelmatig ’s ochtends te vinden was. Het karakter van mijn blog werd dus wat anders, want ik schreef bijvoorbeeld ook over eten, de was doen en mijn verjaardag. Over slapen kon ik ook heel veel kwijt, want ik ben niet zo’n beste slaper. Dagboeken kunnen ook, bijvoorbeeld over zaterdag. Het mag over helemaal niets gaan, niet alleen van mezelf, maar ook van mijn bloggoeroe Elja. Dit stukje van mijn website is een beetje een rommeltje geworden. Vind ik eigenlijk helemaal niet erg. Het is een prima plek geworden om mijn ei kwijt te kunnen over van alles en nog wat. Gewoon voor de vuist weg schrijven, soms een heus plan hebben, maar ik heb meerdere keren achter die computer gezeten, waarbij ik dacht, waar zal ik het eens over hebben. Na verloop van tijd kwam er echt wel wat uit. Tijd om die tagline te veranderen. Er staat nu ‘Over afvallen en een (beetje) afzien’ onder mijn naam. Pretblog vind ik weer het andere uiterste, maar ik ga erover nadenken. En verder blijf ik hier schrijven wat ik wil. Kijk rustig rond in het archief, af en toe heb ik best wel leuke dingen geschreven.

Af en toe heb je wat inspiratie nodig

Het was een heel rustige dag vandaag. Dat kwam ook omdat ik vanochtend best wel laat uit bed was gekomen. Ik was er ook best wel laat ingegaan. De was kon vandaag draaien, gisteren was het rotweer en kon ik het niet buiten ophangen, vandaag wel. Ik heb met een vriendin zitten bellen, niet dat we uitzonderlijk veel te vertellen hadden, want we hadden elkaar gisteren gezien, maar toch. Zij is druk bezig met een huis in Wateringen dat ze willen kopen – dat gaat waarschijnlijk door – en ik ben er vanmiddag heen gefietst. Rustig tempo op mijn elektrische fiets, 4.4 km, kwartiertje. Prima te doen. Lief rustig plaatsje, Wateringen.

Laptop

Ook vandaag: eindelijk overgegaan op mijn laptop. Was uiteindelijk gewoon even doorbijten, zorgen dat ik de meest recente bestanden op mijn harde schijf heb en mijn bureau herinrichten. Ik moest ergens het docking station kwijt. Vanmiddag zat ik ook te bedenken dat mijn werklaptop waarschijnlijk op datzelfde docking station aangesloten kan worden. Groot scherm!! Dat ga ik dus morgen uitzoeken. Ik heb vandaag al genoeg gedaan. Ik moet nog wat dingen installeren, Dropbox, Calibre en nog wat dingen, maar dan ben ik over. Dat heeft maar een maand geduurd. Ik zag er vooral tegenop vanwege al het gedoe. En waarschijnlijk zal ik die oude computer nog een keer moeten aansluiten omdat ik er nog wat mee moet doen, maar dat zie ik later wel.

Dit bericht

Het is dat ik eigenwijs ben en toch door wil gaan met het elke dag bloggen. Ik zit dus nu dit bericht te schrijven dat eigenlijk nergens over gaat, omdat ik vandaag wil bloggen. Ik heb dus inspiratie zitten zoeken in mijn Feedly en mijn Pocket. Wellicht heb ik deze week wat meer te vertellen, want deze week gaat over planning. Planning van sport dus. Het is niet mijn sterkste punt. Ik ben in mijn werk best wel georganiseerd, want hee, daar gaat mijn werk over, informatie organiseren. Maar mijn privéleven – sport, menu’s – kan best wel een zootje worden. Die menuplanning heb ik weer een week volgehouden, mijn koelkast ligt weer vol met dingen waarvan ik denk dat ik daar wel iets mee kan. Die sportplanning, daar moet ik nog even mee spelen deze week. Morgen is de eerste gelegenheid als ik naar Pilates mag. We gaan het zien. Deze is er in ieder geval weer.

Sportplanning

Ik heb het gemerkt de afgelopen weken. Niet plannen betekent niet sporten. Zo half in mijn hoofd hebben dat ik de volgende ochtend misschien naar buiten kan gaan en in het Zuiderpark kan gaan sporten betekent dat ik langer blijf liggen. De logica in mijn hoofd werkt niet helemaal. Dus een experiment. Kom ik er wel uit als ik het plan? Als ik reserveer bij Health City, of echt in mijn agenda zet dat ik buiten ga sporten? De afspraak met Pedro kom ik ook elke week na. Of is dat niet hetzelfde?

Planning

  • Maandag: Pilates gepland. Komt mooi uit, maandag komt mijn werkster, die vindt het leuk als ik er ben, maar nog leuker als ik uit haar vaarwater ben. Sport dus. Dit keer wel mijn badpak meenemen.
  • Dinsdag: buitensport in mijn agenda gezet. Zuiderpark op dinsdagmorgen
  • Woensdag: waarschijnlijk kantoordag en bovendien mag ik een rustdag hebben. Dus geen sport op woensdag.
  • Donderdag: vrije training in Health City, betekent waarschijnlijk loopband en nog wat schattige dingen. Alleen kan ik het nog niet boeken in de app, dus daar moet ik deze week even erg in hebben.
  • Vrijdag: training met Pedro. Daarna wil ik gaan zwemmen. Note to self: badpak mee, andere badpak repareren en ook in mijn tas gooien. Die reparatie betekent dat ik de banden op mijn rug weer aan elkaar moet naaien, ze zijn los van elkaar en dan blijft het badpak niet goed zitten. Dat is al maanden geleden gebeurd en ik heb het nog steeds niet gedaan. Karweitje van vijf minuten.
planning
Mijn agenda

Experiment

Een planning kan je natuurlijk gewoon het raam uitgooien. Buiten sporten hangt ook even af van het weerbericht. Ik weet gewoon dat ik me er beter bij voel als ik wat meer beweeg, dus de motivatie is er wel. Ik ga het dus zien komende week.

Het is mijn dag niet vandaag

Je hebt het wel eens. Ik loop vanochtend naar buiten om naar de sportschool te gaan, het begint te spetteren, ik denk, het valt wel mee. Tegen de tijd dat ik bij mijn fiets was, goot het. Terug naar huis dus om mijn regenjas te halen. Vervolgens door naar de sportschool, waar de lift is uitgeschakeld: drie verdiepingen omhoog lopen. De training kwam ik door en was zelfs lekker. Daarna door naar Health City, waar ik erachter kwam dat mijn badpak nog keurig thuis over de lijn hing. Ik ben ditmaal fijn uitgebreid in de sauna geweest. Terug bij mijn fiets kon ik mijn sleutel niet vinden. Ik had mijn sleutelbos van mijn regenjas naar mijn tas overgezet en blijkbaar was die fietssleutel niet meegekomen. Gelukkig – want ik kreeg als visioenen van mondkapje kopen en de tram nemen – had de sportschool de sleutel gevonden. Terug thuis vond ik het wel goed geweest. Lunch, even wat plastic en flessen wegbrengen – morgen worden de boodschappen gebracht – en dan niets.

batterij

Batterij

Een tijd geleden had ik het er met een vriendin over en nu loop ik tegen dezelfde situatie aan. Mijn reserve batterij is de afgelopen weken weer helemaal leeggelopen, door slecht slapen en gedoe met medicijnen waardoor ik me eerder slechter dan beter ging voelen. Daardoor voel ik me al weken niet top. En dat rolt door in alles, mijn energieniveau is laag, ik voel me de meeste tijd niet echt goed en ben aan het rommelen. Slecht in slaap vallen, als ik eenmaal slaap word ik drie keer wakker. Eén voordeel van geen reistijd, is dat ik die tijd kan bijslapen, maar dat helpt niet altijd. De batterij wordt niet meer opgeladen, ik begin elke dag op halve kracht. De sportschool is weer open, maar ik ben er nog niet veel geweest. De trainingen met Pedro, die houd ik wel bij. Dat is gericht, goed begeleid en daar voel ik me wel goed bij. En ik zou me er nog beter bij voelen als ik vandaag mijn badpak bij me had gehad. We gaan gewoon voort.

Hoe zit mijn blog in elkaar?

En lezer? Hoe ben je terecht gekomen op dit blog? Ik durf te wedden via Twitter. Het kan ook via Facebook, want daar zet ik mijn berichten in diverse groepen. En er zijn ook mensen die via een abonnement of een feedreader mijn berichten lezen. Applaus! Want dan lezen ze alles wat ik schrijf.

Opruiming

Gisteren ben ik bezig geweest met opruimen in dit blog. Ik heb gekeken naar de tags van alle berichten. En tags, mensen, zijn woorden waarop je een blog zou kunnen vinden. Want waar ging dat om? Ik wilde wat duidelijkheid en structuur aanbrengen in de manier waarop een lezer zijn of haar weg vindt in mijn blog. Die duidelijkheid is al wat lastig op mijn website. Mijn alimolenaar.nl is verdeeld in twee blogs. Dat is een bewuste keuze geweest, die twee blogs verschillen wezenlijk van inhoud. Eén daarvan is /Stukjes, daar heb ik het over boeken, bloggen, schrijven, #WOT, toneel en mijn vak. Het andere blog is dit, over afvallen, gewicht, training, fitness en de laatste tijd ook muziek, buiten sporten, binnen sporten, eten (bijvoorbeeld een echt lekkere lasagne) en nog veel meer, zeker sinds ik elke dag blog. /Stukjes is best wel gestructureerd. /Ali is best wel – ik durf het haast niet te zeggen – een zootje. Vandaar die opruiming in dit blog. Meer tags, ook in de oude berichten. Even verder kijken dan mijn neus lang was. Want soms zei een tag gewoon niets en dan moet je er wat meer van maken.

Categorieën

Mijn bibliotheekhart zegt: categorieën. Dan kan je gewoon in een blog in een categorie, bijvoorbeeld training, kijken wat ik erover schrijf. Hoewel dat ook wel subjectief is, want oh help, je kan een bericht in twee of meerdere categorieën zetten. De lezer begrijpt dat ik hierbij toch even zucht. Maar in dit blog heb ik nooit een categorie gemaakt, het ging namelijk allemaal over afvallen, gewicht en trainen. De laatste maanden zit ik over van alles en nog wat te schrijven, maar wat moet ik daar voor categorie van maken? Gewicht, training en whatever of rommel of verzin het maar? Precies de reden dat ik het hier even los laat. Er zijn belangrijkere dingen om je druk over te maken. Een rommelblog met van alles en nog wat waar je je druk over maakt is ook een goed idee.

Dit blog

Vind je het leuk? Ik wel in ieder geval. Op mijn alimolenaar.nl is de boel verdeeld in /Ali en /Stukjes, daar kan je doorklikken. Om mijn iedere dag bloggen te volgen kan het wat lastig worden aangezien ik het over de twee blogs heb verdeeld en er geen lijst bij heb gemaakt. Chronologisch teruggaan helpt, maar dan moet je wisselen tussen de blogs. Lieve lezer, veel leesplezier.

Dag van de uitgestelde klussen

Je hebt het wel eens, van die weken dat je nergens aan toe komt en dan vervolgens toch eens wat moet doen aan die klussen omdat het er – gewoon – al dagen ligt.

  • Bed verschoond, was het gisteren al van plan, maar is vandaag pas gelukt.
  • Twee wassen opvouwen die al een week schoon over een stoel hingen. Ik ging daar schone shirtjes pakken in plaats van uit de kast. Een deel van de tweede was ligt nu schoon op bed.
  • Gelezen kranten in de oudpapierbak gooien in plaats van er drie keer per dag overheen te struikelen.
  • De afwas. Voor de tweede keer deze week geen schone vorken meer. Het moet er toch een keer echt van komen.
  • Ik ben er zo een die schoenen uittrekt en ze laat staan op precies die plek. Ze staan nu gewoon allemaal op of onder het schoenenrek.
  • Uitzoeken waar ik klein chemisch afval kan wegbrengen, dat is redelijk dichtbij. Mijn afvalpas vind ik terug in die ene bus op mijn bureau.
  • Emma kussen ingepakt en voor retour aangemerkt. Het beviel niet, het was te zacht. Ik moet het zelf naar het postkantoor brengen dus ik zoek gelijk het dichtstbijzijnde postkantoor op. Dat is gelukkig dichtbij.
  • Instagrampagina van mijn website bijgewerkt. Het is de bedoeling dat de bezoeker via de link in mijn bio op Instagram op het meest recente bericht terechtkomt, maar dan moet dat er wel op staan.
  • Die Curry die ik vrijdag al wilde maken? Vanavond. Ik vind Curry lekker en die pakketten van de AH zijn prima, maar ik gooi er wel wat meer bloemkool dan dat minidingetje dat nu in het pakket zit.

Dat was het wel zo ongeveer voor vandaag. Best een productief dagje met veel klussen die weggewerkt zijn. Ook wel fijn dat ik schone kleren nu uit de kast kan pakken. De klussenlijst kan waarschijnlijk in de herhaling over een tijdje, dus tot de volgende keer.

Het nieuwe in slaap vallen

Dat krijg je ervan als je een afspraak met de schoonheidsspecialiste hebt die ook je tenen doet. Wat ik even niet in had gecalculeerd, was dat ik echt ontzettend slaperig word na zo’n behandeling. Met als resultaat dat ik nu aan het slapen ben.

Behandeling

Wat niet hielp was dat de behandeling omgedraaid werd. Normaal is het eerst pedicure, vervolgens gezichtsbehandeling, nu was het omgekeerd. Na die gezichtsbehandeling val ik namelijk zo ongeveer in slaap. Daar hoort ook een massage bij en daar word je niet echt wakker van. Tijdens de pedicure – want ja, echt nodig, aangezien er een likdoorn op mijn linker kleine teen zit – zat ik allerlei dingen te bedenken die ik vandaag nog wilde doen, inclusief dit stukje. Dit stukje komt. Allerlei andere dingen niet. Want ik ging thuis zitten en wilde even wat drinken, mijn kranten waren nog niet helemaal uit, en voor ik het wist was het laat en schrapte ik heel wat dingen van mijn lijst.

Blogbericht nummer 306

Rond nummer 300 had ik iets anders aan mijn hoofd, met als gevolg dat het jubileum even niet komt. Dit is nummer 306. Ik beloof, één van de volgende berichten wordt het feestbericht. Want ik vind het zelf ook wel leuk om de highlights te bekijken. Nu kijken we maar even naar mijn andere blog waar ik nummer 500 al heb gevierd. En vanavond ga ik genieten van het weekend en ga ik fijn bankhangen en iets leuks bekijken, hetzij op Netflix, Videoland, Ziggo of ouderwets, een dvd. Veel plezier vanavond allemaal.

Spiergeheugen

Ik stond vanochtend voor het eerst weer alleen in de sportschool. Pedro had zich ziek gemeld met verkoudheidsklachten en ik had besloten zelf te gaan. Dat moest toch lukken, zelfs na drie en een halve maand sportschoolsluiting. Ik heb het geweten.

Routine

Het moest mogelijk zijn in de oude routine te stappen. Na wat rekoefeningen ging ik dus naar de loopband waar ik mijn oude sprintroutine weer instelde. Acht sprintjes van 30 seconden elk, met anderhalve minuut herstel ertussen. In totaal met opwarming en afkoeling erbij is het twintig minuten. Een sprint van 9 km p/u, herstel van 4 km p/u. Eitje, mijn record voor een sprint is 13 km p/u. En dat dacht ik nog steeds na één sprintje, want die ging verrassend makkelijk. Zeven sprintjes en een heleboel zweet later dacht ik er anders over en ging het een stuk minder gemakkelijk. Die afkoeling was nodig, en ook een heleboel water. Na het uitgebreid schoonmaken van de loopband ging ik zwetend en wel op zoek naar iets anders. Tot zover spiergeheugen, want mijn benen hadden dit blijkbaar niet onthouden. Walking lunges met gewichten, waarbij ik het even heel kalm bij 3 kg hield. Dat viel ook al niet mee. Mijn knieën wilden niet zover naar beneden, terwijl dit wel iets was, dat ik bij mijn ochtenden in het Zuiderpark ook had gedaan. Na het schoonmaken van de gewichten ben ik maar gaan zwemmen. Daar viel het gelukkig mee, er ging net iemand weg, waardoor ik meteen de derde baan in kon. En daar heb ik fijn 24 baantjes gezwommen.

boekje
Jaren geleden in een blogpost gebruikt, toen was ik wat actiever geloof ik

Mijn boekje

Ik doe het al jaren, ik noteer alles wat ik aan sport doe. Dat is begonnen in augustus 2008 toen ik lid werd bij toen nog Fitness First. Eerst waren het alleen de weegbonnetjes, vervolgens noteerde ik hoeveel baantjes ik zwom en wat ik aan lessen deed. Ergens in 2010 ging ik het in meer detail noteren. Vanaf 2015 voerde ik het ook in op een Excelsheet. Leuk rekenen, gemiddelden ontdekken, optellen hoeveel meters ik roeide. Ik, de cijfernerd. Meten is weten. In dat boekje stond dus dat ik in januari voor het laatst die sprintjes had gelopen. Vanaf februari was het vrijwel alleen yoga en de trainingen met Pedro. Als ik al spiergeheugen had, was dat voor yoga en niet voor die sprintjes. Dat ga ik toch maar eens veranderen de komende maanden.