Stoppen met lezen: #50books, vraag 32

De vraag die Hendrik Jan deze week stelde kwam me bekend voor en dat was bij iemand anders ook gebeurd.

Vraag 32: Ben je weleens gestopt met lezen omdat het boek je gewoon niet boeide?

Die vraag stamde uit 2013, over welk boek ik maar niet uitgelezen kreeg. Dat gebeurt mij met die gehypete boeken, zoals het boek dat ik toen noemde, De naam van de roos, van Umberto Eco.

Hypes

Umberto Eco heeft er voor gezorgd dat ik niet op hypes inga. Ik ben er absoluut allergisch voor geworden. Geen Eco, geen Dan Brown. Ik ga er niet aan beginnen. Er zijn nog genoeg boeken over en mijn ongelezen stapel is er ook nog.

Jammer, maar helaas

Sommige boeken hebben zo’n mooie omslag en zo’n prachtig verhaal op de achterkant. En bovendien is het dan van een auteur waar je al meer van hebt gelezen. En eigenlijk moet je een boek uitlezen. Het staat niet in de wet, maar moet eigenlijk wel. Er is iemand geweest die er een hoop moeite voor gedaan heeft. Dan doe ik er ook een hoop moeite voor en geef het een tweede kans. En dan moet ik toch op een gegeven moment zeggen, laat maar. Vergeefse moeite. Het gaat niet boeien.

Maar soms

Soms lukt het me wel. Kate Elliott schreef de Crown of Stars serie. In eerste instantie kwam ik niet door deel 1, King’s Dragon heen. Later kreeg het nog een kans van me, toen boeide het wel en las ik in één moeite door de rest van de serie: zeven delen in totaal. De serie staat nu weer op mijn herhalingslijst.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Leesmoment: #50books, vraag 31

Ik lees graag en veel, maar ook in vlagen. Er zijn weken dat ik niet lees, geen tijd, geen zin, ik kijk liever even tv. Het kan zo verkeren. En dat terwijl het zo lekker is, een leesmoment, even rust, even lekker je neus in een boek.

Vraag 31: Op welk moment van de dag lees jij het liefste?

Niek heeft het antwoord wel klaar, ze leest het liefst de hele zaterdag weg. Ja, dat zou ik ook wel willen, maar meestal komen daar de boodschappen tussendoor. Ook moet de was weleens gedaan worden en vraagt het huishouden om aandacht. Geen zaterdag dus, hoogstens een zaterdagochtend. Door de week draait het vaak om een half uurtje voor het slapen gaan. Ik lees graag in bed, maar lees dan meestal boeken die ik al een keer gelezen heb. Dat maakt me wat minder benieuwd naar het volgende hoofdstuk. Op die manier ga ik misschien nog een beetje op tijd naar bed.

Leesmarathon

leesmomentIk heb het drie jaar geleden een keer gedaan, een leesmarathon. Dit jaar ga ik het weer doen. Vanaf morgen (donderdag 11 augustus) loopt de #Ohmybookathon. Ik volg boekbloggers Iris en Lisanne op hun blog Oh my book en zij organiseren voor de tweede keer deze leesmarathon. Nou gaan ze ook challenges organiseren en twitterchats waarvan ik echt niet weet of me dat gaat lukken. Maar mijn bedoeling is wel dit weekend tijd te gaan spenderen aan ouderwets veel lezen. Het wordt een uitdaging. Donderdag moet ik gewoon werken. Vrijdag heb ik als altijd bomvol met afspraken en zondag zit ik met vrienden in het Circustheater.
Tussendoor moet het wel lukken, mijn leesmoment. Wellicht die zaterdag. En ik heb één boek waarin ik verder ga met lezen: Malice van John Gwynne.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Poëzie: #50books vraag 30

Ik heb niets met poëzie. Een eerdere vraag in de #50books reeks over poëzie kon ik nog redelijk eenvoudig beantwoorden. Deze vraag ligt toch wat anders.

Vraag 30: Lees je weleens poëzie en hoe lees je poëzie?

Ik ben geen poëzielezer, nooit geweest. Ik ben in staat er ongeduldig langs te lezen als ik een gedicht tegenkom in een roman. Er zijn een paar uitzonderingen.

Oorlogsgedichten

Ik heb geschiedenis gestudeerd en heb veel vakken gedaan over de Tweede Wereldoorlog. Daarbij ben ik een paar gedichten tegengekomen die me altijd bij zijn gebleven. Bijvoorbeeld het gedicht van Jan Campert, Het lied der achttien dooden. Hij schreef het naar aanleiding van de executie van achttien verzetsstrijders op 13 maart 1941 op de Waalsdorpervlakte. Campert is zelf in 1943 in Neuengamme omgekomen.

Ida Gerhardt publiceerde Het Carillon in 1941 in De Gids. Het is een gedicht dat mij bij blijft vanwege de sterke beeldende woordkeuze. Bij de woorden
En één tussen de naamloos velen,
gedrongen aan de huizenkant
stond ik te luist’ren naar dit spelen
dat zong van mijn geschonden land.
Zie ik iemand tegen de huizen staan die ontroerd is van het spel van het carillon.

Leo Vroman heeft ook een gedicht geschreven waarvan deze woorden het meest bekend zijn.
Kom vanavond met verhalen
hoe de oorlog is verdwenen,
en herhaal ze honderd malen:
alle malen zal ik wenen.

Hij publiceerde het in 1954, negen jaar na de Tweede Wereldoorlog. Wat ik me nooit heb gerealiseerd is dat dit gedeelte de slotstrofen zijn van een langer gedicht van Leo Vroman, Vrede getiteld. Het complete gedicht is het waard gelezen te worden.

Olijven

Net verschenen: Ellen Deckwitz, Olijven moet je leren lezen. Het wordt onder andere door Hendrik-Jan aangehaald in zijn #50books vraag. Drspee bespreekt het in haar bijdrage. Ik geloof het onmiddellijk, maar ik ga het maar meteen zeggen. Ik houd niet van olijven. Ik heb het echt geprobeerd en soms gaat het wel. Maar ik ga echt niet voor mijn plezier een potje leeg zitten eten, laat staan een heel boek vol gedichten lezen.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Binge lezen: #50books vraag 29

Een lezer zal het herkennen, maar niet-lezers zoals familie, vrienden en een ex hebben het nooit begrepen. Het feit dat ik volkomen geconcentreerd kan blijven lezen zonder dat iets me opvalt. En dat uren achter elkaar.

Vraag 29: Heb jij ook weleens aan binge reading gedaan?

Ik heb het al meer gezegd. Mijn geliefde Fantasy schrijvers zijn goed in het schrijven van vooral veel boeken. Dat is vooral irritant als je op volgende delen zit te wachten. En als volgende delen dan nog lang op zich laten wachten is de verleiding groot om de hele serie te herlezen. Dat heb ik in het verleden meerdere malen gedaan. Harry Potter leent zich er uitstekend voor en dan kan je er ook nog voor kiezen de acht films te kijken. De Twilight serie is er goed voor en ook die is verfilmd. Alle boeken van Raymond Feist en die is bijna aan het honderdste deel van zijn serie begonnen. De meest recente schrijver was Eileen Wilks toen een nieuw boek in de serie uit kwam. Ik ben weer begonnen in het eerste deel en heb me door de hele serie heen gewerkt voor ik het nieuwste deel las.

Nadelen

Het heeft nadelen. Ik kan heel geconcentreerd bezig zijn in een serie en te snel willen lezen. Met als gevolg dat ik aan het eind moet afkicken. Even wat lichts lezen, de stapel tijdschriften erdoor werken of zo. Dat is vooral zo met een schrijver waar ik alles van in huis heb. Dat is me gebeurd met Fiona McIntosh, haar driedelige serie The Quickening. Daar vielen op een gegeven moment zoveel doden in dat ik de draad verloor. Die ga ik dus een keer herlezen. Cassandra Clare heb ik al een keer volledig herlezen. En dan heb ik ook nog Kate Elliott met haar Crown of Stars serie. Zeven megadikke delen waarbij het eerste deel even werken was, maar de rest vloog ik doorheen. Iets te snel dus. Daar gebeurde zoveel in dat het verwerken ervan wat lastig was.

Irritatie

Dan heb ik nog zo’n serie namelijk de Outlander serie van Diana Gabaldon. Deze schrijver heeft een aantal nadelen. Haar eerste boek is lang geleden verschenen, namelijk in 1991. De volgende delen lieten op zich wachten. gabaldonHet laatste deel Written in my Own Heart’s Blood is in 2014 verschenen. Dat is bovendien het achtste deel, terwijl ze had beloofd te stoppen bij het zesde deel. En – irritatie alom – bezondigde ze zich ook nog aan uitstapjes naar boeken met andere personages, zodat de Outlander serie nog langer op zich liet wachten. Dat is dus de reden dat het laatste deel nog steeds ongelezen in mijn kast staat. Eerst de vorige delen lezen en dan maak ik de serie af.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Boeken voor de vakantie: #50books, vraag 28

De 28ste #50books vraag gaat over vakantieboeken. Een vraag die ik vorig jaar al heb beantwoord en voor deze gelegenheid herlees. Ik heb vorig jaar zelfs een tweede lijst gepubliceerd.

Vraag 28: wat is jouw vakantielijstje?

Wat valt op aan die twee lijstjes? Nou, ik kan ze bijna letterlijk overnemen dit jaar. Eén boek van die twee lijsten heb ik gelezen, Scott Lynch, The Republic of Thieves, was naar verwachting heerlijk. Vervolgens ben ik aan de slag gegaan met allerlei boeken en heb ik mijn zomerleeslijsten uit het oog verloren. De gelezen stapel is hoog, maar de ongelezen stapel ook, in de kast en in mijn ereader.

Keuzestress

Waar ga je mee aan de slag als je zoveel boeken hebt? Allereerst ligt er een toneelstuk op me te wachten. Mijn toneelclub gaat namelijk in september beginnen met een nieuwe productie en dan moet er wel een stuk zijn. Het is maar betrekkelijk van Noel Coward moet als eerste uit. Verder heb ik twee boeken liggen die interessant genoeg zijn om verder in te lezen. Calenture van Storm Constantine en 11/22/63 van Stephen King. Het probleem? Allebei lastig om in te komen, maar genoeg reden om door te zetten. Diana Gabaldon met haar Outlander serie heeft het achtste en laatste deel geschreven, Written in my own heart’s blood. Probleem met die serie? Het eerste deel heb ik al zo lang geleden gelezen dat ik het eigenlijk zou moeten herlezen.
Verder is het keuzestress. Ik heb heel veel boeken liggen, maar er zit er geen een bij waarvan ik denk, die moet ik nu ogenblikkelijk lezen.

Non-fictie

Non-fictie heb ik ook nog in alle soorten ongelezen maten. The Bridge van David Remnick staat al vanaf vorig jaar op mijn leeslijstje en ik wil hem lezen voor president Obama gaat verhuizen. Wetboek voor bloggers van Charlotte Meindersma, voor ze een nieuwe editie gaat schrijven. De boerenoorlog van Martin Bossenbroek, ook al vanaf vorig jaar op mijn lijst, maar een vast voornemen voor dit jaar.

Vakantie

Ik ben in april een week weggeweest, naar Berlijn en heb toen aardig wat gelezen. Deze zomer werk ik gewoon en moet ik het hebben van zomeravonden op het balkon. Ook is het handig als ik het wat minder druk heb, want bijna elke avond ben ik wel ergens mee bezig. Ik moet gewoon weer wat tijd maken om te lezen.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

 

Boeken voor mijn vader: #50books, vraag 25

De vraag van deze week is naar aanleiding van Vaderdag. De vraag zorgde voor aardig wat peinzen, want ik vond hem lastig.

Vraag 25: Met welk boek zou je je vader echt blij maken?

Ik heb mijn leesgenen van mijn vader. Hij las, ik las. Toen ik jong was ongeveer alles waar letters in stonden. Tegenwoordig is het wat meer gedoseerd en heb ik mijn voorkeuren. Toen ik me door de jeugdbibliotheek in mijn geboortedorp heen had gewerkt, mocht ik op de kaart van mijn moeder door de volwassenenafdeling heen. Ook de boekenkast van mijn vader was er helemaal voor me. Mijn vader was lid van Boek en Plaat. Het gebeurde regelmatig dat ik het boek uitzocht dat we dan beiden lazen. Er staan boeken in mijn boekenkast uit die periode. Zijn voorkeuren? Het spannende werk. Het verhalende werk. James Clavell, James Michener, Frederick Forsyth, Konsalik. Alles vertaald, want hij las geen andere talen. Nederlandse schrijvers als Toon Kortooms heb ik gelezen omdat de boeken in de boekenkast van mijn vader stonden. Louwrens Penning kreeg ik in mijn handen door mijn vader. Zijn boeken over de Boerenoorlog in Zuid-Afrika zijn nu wat gedateerd, maar toen ik ze las, vond ik ze geweldig.

Nieuw leesvoer

Op de middelbare school leerde ik Engels, en daarmee ging een nieuwe wereld voor me open. Ik was ongeveer zestien toen ik Engelse boeken begon te kopen. Dat was vooral fantasy, ik ben begonnen met David Eddings, ging door met Raymond Feist en nu staat mijn boekenkast vol met Engelstalige fantasy. Ook met detectives en thrillers ben ik overgestapt naar Engelstalig. En dat is waar ik mijn vader blij mee zou maken. Schrijvers als Dick Francis en Linda Fairstein heb ik vrijwel alleen in het Engels gelezen. Dat zijn ook schrijvers die mijn vader zou waarderen. Deze schrijvers hebben voor mij het vermogen een verhaal beeldend te maken, en personages te creëren die je meeslepen. Precies datgene waar ik mee ben opgegroeid door de boeken van mijn vader.

Maar ook een boek als De eeuw van mijn vader van Geert Mak was een boek dat mijn vader zou weten te waarderen. Dat was namelijk echt de tijd waarin mijn vader opgroeide.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Bepalen wat ik lees: #50books, vraag 24

In de 24ste vraag van #50books vraagt Hendrik Jan hoe ik bepaal welk boek ik lees.

Vraag 24: Hoe bepaal jij wat je leest?

Ik heb het al vaak gezegd, mijn stapel ongelezen boeken is hoog. Op de e-reader is de stapel vele MB’s dik en ik ben bezig met drie boeken tegelijk.

Stapel

Ik heb voor de gelegenheid maar alle boeken waar ik mee bezig ben of wil zijn op een stapel gelegd. Mijn e-reader ligt heel anoniem te zijn in mijn slaapkamer, die is voor ’s avonds als ik nog even iets makkelijks wil lezen.boekenstapel
Calenture en 11/22/63: ik ben in beiden bezig, maar bij beiden is het lastig om erin te komen, misschien minder handig om dan een nieuw te beginnen, maar ja. Olaf Koens: zijn boek Oorlog en Kermis heb ik gekocht omdat ik altijd met veel plezier zijn stukken in de Volkskrant las en hem nu met veel plezier op tv volg in het Midden-Oosten. Naar het theater is een boek gevuld met interviews met acteurs, leuk om af en toe een interview te lezen. Taal in 2015 heb ik tot nu in gebladerd maar wil ik nog gaan lezen. Dat heb ik gekocht uit mijn interesse naar taal. Feist ligt daar omdat ik die voor de zoveelste keer aan het herlezen ben. Jack Williamson: oeroude sf, erg grappig en achterhaald. Het boek van Jet en Beweeg! heb ik al gelezen, maar liggen er nog steeds voor de recepten en nuttige bewegingsdingen.

Ja, zal Hendrik Jan nu vragen, en hoe bepaal je nu wat je leest? Dat ligt dus helemaal aan waarin ik zin heb op het moment dat ik op een stoel kan ploffen en tijd heb om een boek te pakken.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Foto: van mezelf.

Boeken wegdoen: #50books vraag 23

Hendrik Jan wil kleiner gaan wonen en zal boeken weg moeten doen. Hij vraagt zich af hoe wij dat doen. Ik ben tot nu toe bij elke van mijn vijf verhuizingen erop vooruit gegaan qua ruimte en kan me er weinig bij voorstellen.

Vraag 23: Doe jij weleens boeken weg en zo ja hoe?

Op mijn werk heb ik er weinig moeite mee. Dat heb je met een bibliotheek die zo krap behuisd is dat je wel wat moet. Mijn collega’s hoeven van mij echt niets in te leveren, want dat kan ik toch niet terugzetten. En gelukkig heb ik heel veel digitaal materiaal dat geen kastruimte inneemt.

Thuis is het wat anders. Ik hou van boeken en koester mijn collectie. De boeken die ik nu heb zijn toch al ruim dertig jaar in mijn bezit. Stilletjes betreur ik nog steeds het verlies van mijn meisjesboeken, Pitty, Dolle tweeling, etc. Die zijn een keer gesneuveld toen mijn vader een opruimbui had. Op boekenmarkten als Deventer wil ik er nog wel eens naar speuren.boeken

Een paar jaar terug vond ik dat er wel wat weg moest omdat het wel erg veel was. Toen heb ik met moeite een aantal boeken geselecteerd die weg mochten. Dat had ik in mijn collectie in Librarything aangegeven en die lijst doorgestuurd naar mensen die belangstelling hadden. Ze hebben een goed nieuw huis gekregen. Tegenwoordig probeer ik het niet eens meer. Ik heb mezelf al beperkt in nieuwe boeken kopen, omdat de stapel nog te lezen boeken wel verdriedubbeld is. Een E-reader is niet echt een oplossing omdat je daar ook ongelezen boeken op kunt verzamelen. Ik begin serieus te denken over een nieuwe boekenkast, ook omdat de oude drie keer is verhuisd en niet zo bar stevig meer is. Ik kan Hendrik Jan dus helaas niet helpen met nuttige tips, aangezien ik er niet eens over na wil denken.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Boekwinkels: #50books, vraag 21

Ik ben dol op boekwinkels. Het klimaat voor deze winkels is de laatste jaren gelukkig weer omgeslagen en hier in Den Haag zijn een aantal boekwinkels teruggekomen. Paagman, een bekende boekhandel in Den Haag, heeft een tweede vestiging in het centrum van de stad gekregen. Van Stockum heeft ook een prachtige vestiging in het centrum gekregen. Beiden hebben ook een koffiehoek wat ik tegenwoordig toch wel erg leuk vind bij boekhandels. Even een hoekje waar je het net gekochte boek kan inkijken.

De #50books vraag van deze week gaat over boekwinkels.

Hoe ziet jouw ideale boekwinkel eruit?

American Book Center

Voor mij was jarenlang het American Book Center de ideale boekwinkel. Verslaafd als ik ben aan Science Fiction en Fantasy, is die boekwinkel daar ideaal voor. Ik heb zelfs jarenlang een kortingskaart gehad. Tegenwoordig kom ik er niet zo vaak meer omdat mijn stapel ongelezen boeken nog steeds onveranderd hoog is en ik niet in de verleiding wil komen.

Dussmann

In Berlijn ben ik ook in een prachtige boekwinkel geweest, namelijk Dussmann, die was echt geweldig, vijf verdiepingen vol met boeken, een grote afdeling voor Engelstalige boeken, ook veel andere artikelen als spelletjes e.d., een leuk café, ideaal.

Mijn ideale boekwinkel

Mijn ideale boekwinkel is een combinatie van bovenstaande voorbeelden, graag een grote afdeling Engelstalig, met veel Science Fiction en Fantasy. Zitjes zodat je even rustig kan kiezen, een koffiehoek of een café erbij. Andere artikelen mag ook, Paagman heeft bijvoorbeeld ook een kantoorartikelenwinkel.boekhandel

Maar als je echt wil kwijlen moet je dit artikel in The Guardian even bekijken waar echt prachtige boekwinkels in staan. Ik wil persoonlijk nog wel een keer naar Buenos Aires, waar een boekwinkel is gevestigd in een oud theater. Twee liefdes van me verenigd, dat moet goed zijn.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik.

Notities: #50books, vraag 20

Een nieuwe vraag bij #50books:
Maak jij notities bij het lezen en hoe doe je dat?

Mijn studieboeken getuigen ervan: strepen in twee kleuren met de liniaal gemaakt, notities in de kantlijn, geeltjes bij hoofdstukken die gelezen moesten worden. Verder maakte ik uitgebreide samenvattingen van alles, dat maakte het studeren wat makkelijker. Die samenvattingen heb ik allemaal weggegooid, de studieboeken staan nog steeds in mijn kast. Ik heb James Joll, Europe since 1870 weer eens opengeslagen als voorbeeld. Als ik nu de onderstrepingen en aantekeningen bekijk, verbaas ik me erover. Wat was er belangrijk aan en hoe hielp het me? Dat was twintig jaar geleden een stuk duidelijker. Er is gelukkig wel wat blijven hangen van de studie.Joll
In mijn romans heb ik het nooit gedaan, hoogstens een keer een aantekening waar ik het boek gekocht heb of bij welke gelegenheid ik het gekregen heb.

Met de aanschaf van mijn e-reader was het anders. In een e-book kan je notities maken. Anders dan bij mijn papieren romans, vond ik het in de e-books wel ontzettend handig. Zeker voor het later bloggen over een boek. Ik maak notities over dingen die ik het blog wil betrekken. En verder is het ook gewoon handig. Probeer maar eens in een papieren boek bijvoorbeeld de volledige naam van een hoofdpersoon terug te vinden. Geeltje erin plakken, zou je zeggen. Dat heb ik dus nooit gedaan. Maar in mijn e-book exemplaar van The Iron Queen van Julie Kagawa heb ik een aantekening gemaakt bij Ashallyn’darkmyr Tallyn, third son of the Seelie Court. Gelukkig wordt hij in de rest van het boek Ash genoemd. Nu nog een manier vinden om aantekeningen over een serie te verzamelen, zodat je niet vier boeken moet openen om die naam te vinden.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.