Ali Molenaar

Over stukjes, mezelf en theater

Theater: #WOT deel 18

Geplaatst op 4 mei 2017 door admin

De #WOT voor deze week is er eentje waar ik graag aan mee schrijf. Martha bedacht deze terwijl ze in het theater zat, zeer toepasselijk dus. Het is een plek waar ik ook graag zit, niet alleen om te kijken, maar ook om te spelen. Daarom, voor deze #WOT: de theaters waar ik heb gespeeld in mijn 25-jarige carrière.

Theater ~ 1) Aanstellerij 2) Bioscoop 3) Cabaret 4) Gebouw voor kunst 5) Gebouw voor toneel 6) Komedie 7) Podiumkunst 8) Schouwburg 9) Toneel 10) Toneelgezelschap 11) Toneelkunst 12) Uitgaansgelegenheid.

De Poort

Het eerste theater waar ik 25 jaar geleden in heb gespeeld was De Poort. Een vestzaktheater in het centrum van Den Haag, met plek voor 72 mensen. Ik heb er niet alleen diverse malen gespeeld, maar ook talloze voorstellingen bekeken, want driekwart van de Haagse amateurverenigingen speelden daar. Het theater werd helaas in 2005 gesloten met als gevolg verstrooiing van de groepen over het Haagse.

Ei

Ik heb een tijdje een eigen groep gehad met vrienden, theatergroep Ei. De eerste lokatie waar we speelden was een kerk in het Transvaal-kwartier in Den Haag. De verwarming werkte niet echt, het was begin oktober. Iedereen die reserveerde kreeg de aanwijzing om toch vooral een dik vest mee te nemen of anders een plaid voor over de benen. Het kon er flink koud worden en wij stonden daar op het toneel in zomerkleren, want het was een stuk van Heinrich Böll, Een slok aarde, waarin een aantal mensen op een eiland zaten. Dat eiland was warm volgens het verhaal. Met die groep heb ik ook in een scoutinggebouw gespeeld, we repeteerden daar ook. Ook konden we een tijdje in een zaal in een bejaardentehuis repeteren, maar we moesten daar dan ook spelen. We speelden zelfs nog in een echt theater, namelijk het Randstadtheater, de eigen behuizing van een collega toneelgroep.

Andere theaters

In de periode tussen Ei en Inter Nos heb ik bij twee groepen en in diverse zalen gespeeld. Eén van de leukste theaters was wel de kleine zaal van de Regentes. Deze theaterzaal met een grote en een kleine zaal en een ketelhuis waar ook gespeeld wordt, was in vroegere jaren een zwembad. De sporen daarvan, bijvoorbeeld de kleedhokjes vind je nog overal in het gebouw terug. Theater aan het Spui heeft een zaal 3 aan het Constant Rebecqueplein, dat was vroeger het Zeebelt theater en ook daar heb ik gespeeld. Een mooie grote zaal maar met vreselijke bankjes om op te zitten.

Inter Nos

Tegenwoordig zit ik weer bij de groep waar ik 25 jaar geleden mee ben begonnen: toneelgroep Inter Nos. Inter Nos repeteerde in het wijkcentrum de Kruin en speelde daar ook. Een mooie grote speelvloer, de tribune werd gehuurd en opgebouwd voor de voorstellingen. We hebben daar wat weekenden doorgebracht. De Kruin ging dicht en wij verhuisden naar een ander wijkcentrum waar we bij de Jasmijnvereniging gingen repeteren. De laatste voorstelling is daar gespeeld. Een smallere zaal, wel weer die gehuurde tribune, weer veel speelplezier. Ik ben benieuwd wat de toekomst gaat brengen. De foto is gemaakt door mij en is de Jasmijn bij de laatste voorstelling.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Geen: #WOT deel 17

Geplaatst op 30 april 2017 door admin

Beantwoorden

Het was een rustige donderdag deze afgelopen week, geen sport vanwege de zweepslag in mijn kuit en ditmaal ook geen #WOT van Martha. Ze had er geen gelegenheid voor omdat ze met haar nieuwe site bezig was en met wat complicaties te maken had.

Geen ~ 1) Generhande 2) Generlei 3) Grieks achtervoegsel 4) Helemaal niets 5) Hoofdtelwoord 6) Minder dan een 7) Neen 8) Negatie 9) Negatief 10) Niemand 11) Niet 12) Niet één 13) Niets 14) Onbepaald hoofdtelwoord 15) Onbepaald voornaamwoord 16) Ontkennend telwoord 17) Ontkennend voornaamwoord 18) Ontkenning 19) Telwoord.

Het was op schrijfgebied sowieso rustig voor mij deze week. Ik moest het antwoord op de #50books vraag schuldig blijven, dus geen #50books. Normaal schrijf ik elke week wel iets op mijn andere blog, maar dat heeft veelal met sport te maken. Geen sport, een saai blog.

Wel Haghespel

Het was deadline deze week voor het blad waar ik hoofdredacteur van ben. Daar moet ik meestal wel wat moeite voor doen voor ik alle stukken binnen heb. Dit keer overschreed ik zelf de deadline. Dat kwam omdat ik maandagavond nog bij een toneelgroep op bezoek ging die het zeventigjarig jubileum vierde. Die groep had ook nog een jubilaris die al zestig jaar aan het toneel was. Dat stuk was vrijdag pas klaar.

Schrijven

Schrijven is leuk en is altijd wel een hobby van me geweest. Ik vond het stiekem heerlijk als we op school een opstel moesten schrijven als strafwerk. Maar ik heb er de laatste maanden wel te weinig tijd voor gehad. Ik schreef mee aan #50books en aan de #WOT als ik er de tijd en inspiratie voor had. Maar voor de rest lukte het niet door tijdgebrek. Het toneel slokte alle vrije uren op. En als ik dan nu nieuwsgierig op de nieuwe site van Martha rondsnuffel en een cursus Verhalen schrijven – de basis tegenkom, krijg ik daar stiekem wel zin in. In plaats van een avond reserveren voor toneelteksten leren, diezelfde avond verhalen schrijven. Aanlokkelijk en iets om een nachtje over te slapen.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

De laatste zin: #50books vraag 16

Geplaatst op 22 april 2017 door admin

A smaller being trotted alongside the beast, her skin almost the same shade of orange as parts of the tiger’s fur. She stopped a few paces back, frowning fiercely. The tiger continued until it could sniff the man from head to toe, then snorted softly. The big head gently nudged the man’s side. Rule groaned.

Daar staat ie. De laatste zin is waar Martha dit maal om vroeg. De eerste zin hebben we weleens gehad in de #50books serie en daar heb ik ook over geschreven. De eerste zin ga je voor, die pakt je bij het oppakken van een boek, die leidt tot een beslissing, ga je het boek lezen of niet. Soms wordt zo’n beslissing uit je handen genomen want dan begint een mens aan een serie en MOET je het volgende deel lezen. Heb ik al eens gezegd dat ik series haat?

Cliffhanger

Vanaf Tempting Danger ben ik fan van Eileen Wilks en haar wereld van de Lupi. Een magische wereld waarin mannen in wolven kunnen veranderen en de hoofdpersoon Lily Yu magie kan voelen. Alleen… Dat eerste deel is in 2004 verschenen en Dragon Spawn, het dertiende deel in de serie is in 2016 uitgekomen. Bovenstaand einde is van Dragon Spawn. Cliffhanger. En niet zo’n kleintje ook. Lily en Rule uit elkaar en ergens achtergelaten en pas in deel veertien komen we te weten wat er gebeurt. Eileen helpt niet. Haar site meldt over Dragon Blood, het volgende deel, als release date “Late 2017? Maybe?“. En dan slaat mijn fantasie een beetje op hol. Want dan kan ik me haar voorstellen terwijl ze de nijdige commentaren leest op Goodreads. Ik was namelijk niet de enige die heftig klaagde over het einde. “Maybe” is niet echt veelbelovend. Zit ze met haar handen in het haar? Kan ze niet stoppen met nagelbijten? Wat moet ze met haar cliffhanger en onafgemaakte verhaallijnen? Wordt deel 14 het laatste? Komt er nog eentje? Ligt ze onder een plaid op de bank te jammeren over writer’s block? Allemaal van die dingen.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter. Hij heeft de vragen in 2013 en 2015 gesteld. Martha stelde ze in 2014, Hendrik Jan in 2016. Dit jaar worden de vragen door Martha gesteld. Deze vraag staat hier.

Ik schrijf een boek: #50books vraag 15

Geplaatst op 15 april 2017 door admin

De meeste vragen uit de #50books serie gaan over het lezen van boeken. Maar deze gaat over het schrijven van boeken.

Welk boek uit de Wereldliteratuur zou jij graag geschreven hebben?

Mag het ook toneel zijn?

Ik ben gek op toneel, dat mag geen verrassing heten. Ik mag graag naar toneelstukken gaan. Bioscoopketen Pathé is tegenwoordig zo aardig om ook toneelstukken uit te zenden. Niet verfilmingen, maar echt het toneelstuk op de planken dat gefilmd wordt. Een paar weken geleden was ik bij The Tempest, een toneelstuk geschreven door de beroemde toneelschrijver William Shakespeare. Een stuk gespeeld door de Royal Shakespeare Company. Wat het bijzonder leuk maakte, was dat bijvoorbeeld de achtergrond over het pak van Ariel dat hij in het stuk droeg ook in beeld kwam. Het stuk zelf was ook geweldig. Engels toneelspel is goed en het was dus genieten bij dit oude Shakespeare stuk.

Dat wil ik wel schrijven

De beeldende taal, de dialogen, de verwikkelingen, de personages. Misschien zou ik er wat meer vrouwen in schrijven. Shakespeare leefde in een tijd dat vrouwen niet in toneelstukken mochten spelen, daarom waren er misschien wat weinig vrouwen in zijn stukken. Hij was wel de kunst machtig woorden in een combinatie op te schrijven die vier eeuwen later nog mensen boeien. Mag ik dat ook?

Boekenweekgeschenk: #50books vraag 14

Geplaatst op 8 april 2017 door admin

Jarenlang heb ik in een bibliotheek gewerkt waar we van onze leverancier, een Haagse boekhandel, elk jaar het Boekenweekgeschenk ontvingen. Daarom heb ik dus een uitgebreide collectie Boekenweekgeschenken. Vanaf 1989 heb ik ze kunnen verzamelen. Zie hier op Librarything het resultaat. Als ik de boekjes netjes naast elkaar zou zetten, zou het een leuk rijtje zijn. Maar met mijn bibliotheekhart heb ik mijn boeken op alfabetische volgorde van de schrijver gezet. Je moet die kleine dingen dus ver uit elkaar zoeken. Ik mis er wel een paar, heb ik al uitgevonden, de lijst met titels op Wikipedia leert me dat ik begin en eind jaren negentig een paar titels mis.

De vraag

Deze nieuwe vraag in de #50books serie is overigens niet of ik de hele verzameling heb, maar of ik het het boekenweekgeschenk al heb gelezen? En dat heb ik dus niet. Wat ik wel heb is een indrukwekkende verzameling niet gelezen boeken en daar liggen de Boekenweekgeschenken van de afgelopen drie jaar in. Ik kom er vast wel een keer aan toe. Ik heb mezelf een beetje veroordeeld tot minder boeken kopen. Dat lukt niet helemaal anders had ik Herman Koch niet in handen gekregen, maar toch. Makkelijk leven ligt er dus nog.

Theater in romans

Ik verzamel al jaren boeken met als onderwerp het theater in brede zin en in die tegenwoordig best wel lange lijst komen ook Boekenweekgeschenken voor. Tessa de Loo, Het rookoffer bijvoorbeeld, waarin één van de hoofdpersonen naar de toneelschool gaat. Het geschenk van 2000 werd door Harry Mulisch geschreven. Het theater, de brief en de waarheid ging over de ophef die de opvoering van Het vuil, de stad en de dood van Rainer Werner Fassbinder in 1987 veroorzaakte. Ronald Giphart in 2003 met Gala schreef een geschenk met in de hoofdrol de actrice Meija. Een vermakelijk werkje, maar dat kan Giphart wel. Deze Boekenweekgeschenken heb ik dus wel gelezen, maar Makkelijk leven zal moeten wachten op een wat rustiger leven.

Verlangen naar verboden vruchten in boeken: #WOT en #50books

Geplaatst op 1 april 2017 door admin

Conversatie tussen Martha en Ali: “Druk gehad, Ali?”
“Ja, dat klopt wel, hoe weet je dat?”
“Nou, je combineert twee #WOT weken en een #50books vraag in één blog.”
Ik kan het me zomaar voorstellen.

#WOT 12 en 13, verlangen en boek

De #WOT van vorige week was verlangen, maar ik had het wat druk. Weken van veel afspraken, veel toneel (voorstelling volgende week), veel werk en weinig slapen braken me op. Ik kwam dus tot verlangen naar twee weken slapen en verder niet. De #WOT van deze week was boek, en toen kreeg ik plotseling een verlangen naar een boek. Ik ben donderdag de stad in gegaan en heb drie boekhandels in het centrum van Den Haag bezocht, Paagman, Van Stockum en American Book Center. Bij Van Stockum vond ik een boek dat op mijn verlanglijstje stond. En daar kreeg ik ook het Boekenweekgeschenk, prachtig verpakt in verboden vruchten papier.

#50books verboden vruchten

Verboden vruchten is het thema van deze boekenweek. En Martha wilde het bij #50books er ook over hebben. Want de vraag was: Van welk boek kreeg of krijg jij rode oortjes? Dan vraag je eigenlijk nog meer, namelijk vind ik het nodig een boek te lezen waarin seks een prominente rol heeft? Ik ben lang geleden een beetje afgeknapt op de Nederlandse literatuur juist vanwege de gewoonte overal maar een flinke portie ongegeneerde seks in te gooien. Ook Nederlandse films hebben lang die reputatie gehad. Ik word daar hoogstens moe van en heb de neiging zulke boeken maar over te slaan. Donderdagmiddag werd mijn verlangen naar een boek dus vervuld met een boek van Neil Gaiman, Norse Mythology, en met Makkelijk leven van Herman Koch.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday.
De leesvraag #50books is een initiatief van Peter. Dit jaar worden de vragen door Martha gesteld. #WOT en #50books kan je op Martha’s site terugvinden.

Vijfentwintig jaar amateurtoneel: jubileum

Geplaatst op 26 maart 2017 door admin

Vijfentwintig jaar geleden ging ik in op de uitnodiging van een vriendin. Ze wist dat ik graag toneel keek en dacht dat regie-assistente bij haar toneelvereniging wel wat voor mij zou zijn. Dat klopte wel en nu ben ik al jaren lid van Inter Nos, ben regie-assistente geweest en heb veel rollen gespeeld. Dit ‘interview’, een serie vragen die ik zelf mocht invullen, heeft in het maartnummer van Haghespel gestaan.

Wie is Ali Molenaar

Import-Haagse, maar inmiddels woon ik al langer in Den Haag dan ik in mijn geboorteplaats Barendrecht heb gewoond. In het werkend leven ben ik informatiespecialist bij Fugro, een groot internationaal bedrijf dat zich specialiseert in onshore en offshore grondonderzoek.

Hoe ben je met theater in aanraking gekomen?

Op de middelbare school ging ik wel eens naar toneel. Ik vond het leuk om te kijken, maar de kriebel om zelf te spelen was er nog niet. Toen ik op mijn 25ste naar Den Haag verhuisde voor mijn werk raakte ik bevriend met Monica Resowidjojo die toen voorzitter was van Inter Nos. Ik ging natuurlijk kijken bij de voorstellingen. Op een gegeven moment vroeg ze of ik niet regieassistente wilde worden, dat vond ze wel wat voor me. Dat regelen lag me inderdaad wel en ik heb met veel plezier een paar voorstellingen regie-assistentie gedaan en heb ook gesouffleerd.

Wat heeft jou tot zelf spelen aangezet?

Zien spelen doet spelen en daar was wel ruimte voor bij Inter Nos. Ik wilde het een keer proberen om te zien of het iets voor mij was, of dat ik het bij regie-assistentie zou moeten houden. Ik vond het enorm spannend, maar ook ontzettend leuk.

Wat was je eerste rol en hoe beviel die?

Mevrouw Toothe in Alles voor de tuin van Edward Albee. “Dat lijkt me wel een leuke rol”, zei ik toen. Een wel wat makkelijke motivatie voor een meer dan pittige rol. Voor de niet-kenners: mevrouw Toothe was een hoerenmadam. Achteraf gezien had ik als eerste rol misschien beter een kleinere rol kunnen kiezen, maar ik heb er wel de smaak van te pakken gekregen.

Hoe is het verloop van jouw theaterloopbaan tot nu toe geweest?

Ik ben in 1992 bij Inter Nos begonnen, ben daar ook secretaris geweest en ben in 2003 met een aantal vrienden een eigen groep begonnen, Theatergroep Ei. Daar heb ik mijn eerste en enige regie gedaan van Bedden van Dimitri Frenkel Frank. Ei is in 2008 gestopt. We konden met de vier overgebleven leden geen producties meer maken. Toen heb ik een tijdje bij TVO gezeten, maar die vereniging stopte ook. SCAT Cameleon vroeg me voor een gastrol en daar ben ik toen ook weer een paar jaar blijven hangen. Na Cameleon ben ik weer bij Inter Nos terecht gekomen. De voorzitter van Inter Nos, Herman Poelsma, is ook mijn bowlmaatje en hij vroeg me in 2013 voor een gastrol bij Inter Nos. Tijdens die productie – De aangekondigde moord van Agatha Christie – heb ik zo’n lol gehad dat ik weer lid ben geworden. En nu vier ik dus mijn vijfentwintigjarig toneeljubileum.
Verder ben ik in 2000 door Bert van Zeeland bij Haghespel gehaald. Ik ben begonnen als eindredacteur a.i. en ben nu al jaren hoofdredacteur. Veel regelen, kopij verzamelen en schrijven, tegenwoordig wel voornamelijk verslagen van repetitie-avonden en impressies van bijvoorbeeld het Dialogenfestival.

Welke rol was je het meest dierbaar en welke het minst?

Het meest dierbaar was Mathilde in Een nogal ingrijpend ongeluk van Peter Aten. Dat was bij SCAT Cameleon. Prachtig stuk, geweldige regie van Manon Barthels, geweldige medespelers. Ik speelde dat stuk samen met Lies Oldenhof en Lia van Alenburg.
Het minst dierbaar: geen idee, ik heb met ieder stuk waarin ik heb gespeeld wel goede herinneringen.

Welke rol staat nog op je verlanglijstje?

Geen specifieke rol, maar ik zou best wel eens in een stuk van Shakespeare willen spelen. En Koppen dicht (Noises off) van Michael Frayn. Geweldig stuk waar ik een hilarische verfilming van heb gezien met onder andere Michael Caine en Carol Burnett. Ik zou het best graag willen spelen, maar technisch is het enorm lastig om uit te voeren met die twee totaal verschillende decors. Haag heeft het een keer gedaan, en zeker niet onverdienstelijk.

Wat was je grootste blunder op het toneel?

Echte blunders heb ik gelukkig niet gemaakt, maar ik kan me wel een stuk herinneren waarin ik een smetzieke dame moest spelen. Ik legde overal tissues op stoelen voordat ik ging zitten. Ik ben blij dat ik pas veel later te horen kreeg dat die tissues aan mijn jas bleven plakken als ik weer ging staan.

Hoe bereid jij een rol voor?

Lezen, veel lezen. Het verband ontdekken met de andere rollen. Kijken wat de achtergrond is, met wie heeft het personage een band, wat is de sociale achtergrond. Ik heb wel eens een regisseur gehad die ook wilde weten wat de lievelingskleur was van het personage. Zo ver ga ik niet meer. Verder: veel spelen, met elkaar praten hoe de rol in elkaar steekt. En proberen de tekst zo snel mogelijk in mijn hoofd te krijgen, maar tekst uit mijn hoofd leren is niet mijn sterkste punt. Voordat ik het kan dromen ben ik wel even bezig.

Hoe zie jij de toekomst van het verenigingsleven/amateurtoneel?

De bomen met geld reiken niet meer tot in de hemel zoals 25 jaar geleden, maar het is zeker niet hopeloos. Ik zie nog voldoende nieuwe initiatieven en nieuwe groepen ontstaan. Er is zelfs een theatertje bijgekomen. Nee, ik blijf enthousiast over het Haagse amateurtheater. Er is minder geld beschikbaar, maar het is zeker niet zo dat de creativiteit daardoor minder is geworden. Dat lijkt wel juist meer geworden. Iedereen gaat er met volle passie in. Het is wel zo dat je tegenwoordig er hard aan moet trekken om volle zalen te krijgen. Niet alleen omdat er nog steeds veel keuze is aan voorstellingen, maar ook omdat alle voorstellingen geconcentreerd zitten in een paar maanden. Dat was overigens 25 jaar geleden ook al de grootste klacht.

Welk genre theater vind je het meest interessant, en welk genre het minst?

Ik vind alles wel leuk, maar ben niet gek op Russische schrijvers. Op de een of andere manier vallen die stukken me nooit mee. Ik ben gek op musicals, misschien wel omdat ik zelf moeite moet doen om een toon recht mijn mond uit te krijgen. Ik heb Aïda zeven keer gezien. Les Miserables is mijn lievelingsmusical, die heb ik geloof ik drie keer gezien en ik heb ook de filmversie. Naar Soldaat van Oranje ben ik ook al twee keer geweest. Ik ben zelfs zo gek dat ik van veel musicals de Broadway-versie en de Nederlandse versie op cd heb. Met Inter Nos hebben we De Anti-Acteer Show van Michael Green gedaan, daarin kwam ook een stukje opera voor. Ik mocht tot mijn grote vreugde ook zingen.

Heb je een lievelingstoneelschrijver?

Ik ben erg blij dat we bij Inter Nos nu Gebroken ijs van Haye van der Heijden spelen, want dat is toch wel een lievelingsschrijver van me.

Wat zijn je toekomstplannen?

Toneel is leuk. Ik wil blijven spelen en blijven schrijven, niet alleen voor Haghespel, maar ook op mijn eigen site.

Verbanden in een boek: #50books vraag 12

Geplaatst op 25 maart 2017 door admin

Ik moest deze week op heel veel dingen letten. Ik had namelijk een idioot drukke week, niet alleen op mijn werk, maar ook ’s avonds. Ik zat elke avond wel ergens en had verder nergens tijd voor. Toen vervolgens alle afspraken voor het weekend ineens wegvielen sprong ik een gat in de lucht. Tijd voor een boek.

Vraag 12: Waar let jij op bij het lezen van een boek?

Soms ben ik zo lang bezig met een boek dat ik aantekeningen zou moeten bijhouden. Wie hoort bij wie, wie heeft ruzie met wie. En die persoon die nu weer in het boek komt, ik had toch al eerder over hem gelezen. Dan moet ik teveel letten op alle verbanden.

Malice

Malice van John Gwynne is er zo een. Goodreads leert me dat ik in augustus 2016 hier al in begonnen ben. Ik heb het boek zelfs genoemd in een vorige #50books vraag. Toen heb ik meteen ongeveer 100 bladzijden gelezen en sindsdien… heb ik het laten liggen. En dat is in dit boek geen aanrader. Elk hoofdstuk heeft de naam van één van de personages als titel. Het hoofdstuk wordt met het gezichtspunt van dat personage verteld, met als gevolg dat je in elk hoofdstuk moet schakelen. En de verbanden weer kwijt bent. Het boek is interessant genoeg om te blijven lezen, maar om het goed te doen moet ik eigenlijk overnieuw beginnen. Ik ben hier en daar kwijt wat personages met elkaar te maken hadden.

Verbanden

Daar let ik dus op. Nieuw personage? Waar komt die persoon vandaan? Komt hij nog terug? Dat is namelijk zeker in Malice een relevante vraag, omdat ik daar na zo’n 200 bladzijden weer iemand tegenkwam uit het begin. En ook belangrijk: minstens één personage moet voor mij sympathiek overkomen. Ik haak af als er geen leuke mensen inzitten.

Naar bed: #50books vraag 11

Geplaatst op 19 maart 2017 door admin

Ik zat aan de #50books vraag te denken toen ik de Margriet van deze week aan het lezen was. Drie dames waren aan het woord en vertelden heel vrolijk dat ze het liefst in bed lazen. Eén ervan ging zelfs het liefst elke avond om acht uur naar bed om maar te kunnen lezen.

Vraag 11: Wat is jouw favoriete leeshouding?

Ik lees graag ’s avonds in bed. Lekker op mijn zij liggend, boek in hand. Het is iets dat ik eigenlijk niet moet doen als ik de volgende dag moet werken. Ik loop het risico dat ik blijf lezen. En het enige nadeel daarvan heb ik gisteravond ook weer ondervonden. Dat je met boek in hand wakker wordt en ontdekt dat je geen bladzijde verder bent gekomen. Toen ben ik maar gaan slapen.

Meerdere houdingen

De een na beste houding is in de stoel bij het raam. Boek op schoot en lezen maar. Uitzicht op de straat, als de zon schijnt zit ik daar in het zonnetje. Ik heb daar menig boek uitgelezen, maar word daar af en toe wel afgeleid door wat er in de straat gebeurt. Vooral op zondag is er afleiding door de Afrikaanse kerk in de straat. De dames die dan langslopen hebben vaak prachtige jurken aan.

Een goede tweede houding is de bank, kussen op schoot en daar mijn boek op. Dat gaat ook prima, nadeel is alleen dat ik daar ook tv kijk. Vaak gaat dus de tv aan en wordt het boek weggelegd.

Afleiding

Ik voel mee met Jannie, wat zij heeft heb ik ook. Ik kon me vroeger compleet verliezen in een boek. Nergens geen afleiding van, alleen maar dat boek, die bladzijden, het verhaal, heerlijk. Tegenwoordig is er veel afleiding, de radio, de tv, die telefoon met Twitter, Wordfeud, internet.

Oh, en het schattige borduurwerkje? Dat blijk ik al eerder gebruikt te hebben, bij een #50books vraag over sneller lezen. Maar dit werkje, door een inmiddels overleden ex-schoonmoeder gemaakt, is te toepasselijk om niet weer te gebruiken.

Joker: #WOT deel 11

Geplaatst op 16 maart 2017 door admin

Beantwoorden

We hebben een speciale #WOT deze week, want Martha heeft de joker ingezet. Ze is namelijk ziek. Na een tweet van mij over de sportschool, kreeg ik van haar een bericht terug dat ze al vanaf dinsdag niet gesport had, dus die joker was wel nodig. We nemen allebei sport heel serieus.

Joker ~ 1) Bepaalde speelkaart 2) Drieënvijftigste speelkaart 3) Extra speelkaart 4) Figuur in het kaartspel 5) Grappenmaker 6) Kaart 7) Kaartterm 8) Leukerd 9) Nar 10) Narrenfiguur 11) Overscharige kaart 12) Paljas 13) Passepartoutkaart 14) Potsenmaker 15) Ridicule speelkaart 16) Schalk 17) Speciale speelkaart 18) Speelkaart 19) Wildcard.

Joker inzetten

De joker inzetten betekent eigenlijk dat mijn verhaal alle vormen kan aannemen. Maar ik ga toch even door met de invalshoek van sport. Ik ben een redelijk fanatieke sporter. Op mijn andere blog kan je lezen dat ik met sport en gezond eten ruim 20 kg ben afgevallen in de afgelopen twee en een half jaar. Dat ging zo fanatiek dat ik vier keer per week in de sportschool te vinden was. Eén keer per week met personal trainer, drie keer ging ik alleen trainen. De laatste tijd was het een beetje minder, kan je wel stellen. De afgelopen drie maanden lukte dat niet zo. Ik mag het er van mezelf eigenlijk niet meer over hebben, maar het lag een beetje aan het koude weer. Daar kan ik slecht tegen. Voor mij geen wintersport, ik snap werkelijk niet wat mensen daaraan vinden. Het liep terug naar drie of twee keer in de week. Soms nam ik ’s ochtends die tas niet mee, weer een keer minder. De joker dus, die ik de afgelopen drie maanden voor het hele jaar heb opgebruikt.

Doelen stellen

Met sport stel je voor jezelf doelen. Mijn doel was in de afgelopen twee en een half jaar afvallen. Het doel voor het komende jaar wordt geloof ik die joker niet teveel inzetten. Maar daar ga ik het op mijn andere blog over hebben.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.