Tijd voor lezen, #50books, vraag 8

Zondag, tijd om te sporten, de was op te ruimen, een andere was in de wasmachine te gooien, te strijken, en #50books. Het is ditmaal een vraag om op te kauwen.

Hoe maak jij tijd om te kunnen lezen?

Ik had een heel eenvoudige oplossing die ik al had gebruikt in een tweetwisseling met @rsnijders: vakantie nemen, maar nee, de bedoeling is dat je iets vindt, waardoor je structureel meer kan lezen. Dit naar aanleiding van een blog van Lolly Daskal, die – ongelogen – elke dag een paar uur eerder uit bed komt om te lezen. Dat is aan deze snoozer niet besteed.
lezen boekenIk houd van lezen, ik heb als enige van de vier kinderen de leesgenen van mijn vader geërfd. Maar ja, er zijn nog andere dingen in de wereld waar je je mee bezig moet houden en de leestijd schiet erbij in. Dat was me al opgevallen en daarom had ik de laatste tijd elke avond voor het slapen gaan een half uur voor lezen ingeruimd. Onbewust had ik tip 1 van Lolly dus al gebruikt. Het enige is, soms kan je een boek niet loslaten en heb je er de volgende dag spijt van. Niet de beste tijd dus. Zaterdagochtend dan, dat gebruik ik vaak om de tijdschriften door te nemen die de hele week binnen zijn gekomen. Maar ook dat werkt niet feilloos, op zaterdagen doe je nog wel eens andere dingen.
Een combinatie lijkt dus de beste mogelijkheid en de komende week is een mooie periode om dat te testen. Het wordt geen boek elke dag, want Lolly, volgens mij zijn dat wel dunne boekjes, hoe snel je ook leest. Maar een boek deze week en dan elke dag bij thuiskomen een boek pakken in plaats van mail, twitter en Facebook checken, is een prima alternatief.
Vrijdag komt het verslag.
Vandaag, zondag, begin ik met Renate Dorrestein, De blokkade, twee weken geleden één hoofdstuk van gelezen en toen weer opzij gelegd. De timer van mijn telefoon gaat op 30 minuten, en zowaar, ik slaag erin, met maar twee keer spieken, een half uur te lezen. Het is de voorbode voor een weekje van bingereading. Voor het slapen gaan de laatste veertig bladzijden van Mortal Danger van Eileen Wilks er doorheen. Al eerder gelezen, ideale boeken om zo laat nog te lezen. Enigszins verkeerd is meteen het vervolg Blood Lines te pakken en daar nog een hoofdstuk van te lezen. Maar kijk, tip 5. Do things on repeat, zit ook al in mijn systeem.

Dinsdagmiddag neem ik vrij, nee, niet voor het lezen, maar meer omdat ik me maandag al niet goed voelde en dinsdag me eigenlijk te goed voelde om me ziek te melden. Het eerste wat ik doe is De blokkade uitlezen.

Ik besef dat tip 9 van Lolly; Take delight, ook op mij van toepassing is. Ik vind van alles leuk, sporten, bloggen, toneelspelen, computerspelletjes, tv-series en uiteindelijk kom ik weer bij mijn grote liefde terecht: lezen.
Tip 8; Go your own way trapt een open deur in: Don’t read what everyone else is reading; read what you are interested in. Dat zie ik ook wel als ik mijn boekenkast bekijk, van alles wat. Tip 11, Talk about it, dat moet je nodig tegen een boekblogger zeggen.

Geeft Lolly nieuwe inzichten? Nee, niet echt. Geeft een weekje binge lezen mij nieuwe inzichten? Ja, af en toe twitter, Facebook, e-mail laten voor wat het is en een boek pakken. Ik heb deze week door stug elke dag tijd vrij te maken, drie boeken uitgelezen. Bovendien was ik een beetje vergeten hoe ik in een boek op kan gaan en dat is dan wel een waardevol inzicht van zo’n #50books vraag.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Een eigen domein, een plek onder de zon

Lang, lang geleden, in 2003 besloot ik een blog te beginnen. Ik zag blogs bij amateurtoneelverenigingen en wilde het zelf uitproberen. Schrijven heb ik altijd leuk gevonden, ik vond het op school al heerlijk als ik opstellen mocht schrijven. Het bloggen werd na een paar jaar wat minder. Medio 2013 kwam ik op twitter in #blogpraat terecht, een wekelijkse twitterchat over … bloggen. Mijn enthousiasme werd groter, ik ging regelmatig aan #blogpraat meedoen. En het belangrijkste, ik ging weer wat regelmatiger bloggen.

bloggenOndertussen had ik op Blogger wel twee blogs. Op mijn eerste blog kon ik van alles kwijt over toneel, romans en nog meer. De ander was ik in 2009 gestart en daarop blogde ik over sporten en afvallen. Ik had wel eens gekeken naar bloggen in WordPress en een eigen domein. Kinderlijk eenvoudig, maar je moet natuurlijk wel een keer doen. Dat heeft even geduurd. Voordeel van blogpraat? Je doet er wijze webvrienden op die je kunnen helpen met WordPresszaken die nog abacadabra voor je zijn.

Halverwege 2015 begon het te kriebelen en blogde ik twee weken achter elkaar elke dag op mijn tweede blog. Ook aan het eerste blog werden veel stukjes toegevoegd. Ik heb de twee blogs eind 2015 bij elkaar op één domein geplaatst, maar ze bleven ook apart. Dit verhaal verschijnt hier op Stukjes, mijn avonturen op de sportschool en in de keuken verschijnen op Ali. Ik weet dat ik schrijven leuk vind, maar heb er eigenlijk weinig bekendheid aan gegeven. Veel leesplezier. Ik hoor graag wat je ervan vindt.

 

Theater in romans: Fates and Furies

‘Fates and Furies’ is het verhaal van een huwelijk, namelijk dat van Lotto (Lancelot) en Mathilde. De twee trouwen als ze 22 jaar oud zijn. In deze roman is hun verhaal uit twee perspectieven verteld. Het eerste gedeelte van het verhaal wordt door Lotto verteld. Hij verliest jong zijn vader, zijn gedrag als tiener is problematisch en hij wordt naar kostschool gestuurd. Als jonge man op de universiteit is hij populair en verslindt hij vrouwen. Daar begint hij met acteren. Op de universiteit ontmoet hij Mathilde, zijn verhaal later is dat hij haar zag, en naar haar riep: “Marry me”. Zij riep volgens hem terug: “Sure”. Ze trouwen, maar zijn moeder is het niet eens met dit huwelijk en stopt zijn toelage. Hij wordt acteur maar is niet echt goed. Op een nacht schrijft hij een toneelstuk en dat wordt het begin van zijn carrière als toneelschrijver.Fates and Furies
Het tweede gedeelte, het gedeelte dat het boek nog het meest interessant maakt, wordt verteld uit het perspectief van Mathilde. Uit dat tweede deel komt een heel andere Mathilde naar voren dan we in het perspectief van Lotto hebben leren kennen. Iemand die onbewust nooit wilde kennen. Ze was iemand die weloverwogen op haar doel is afgegaan. Hij heeft een ideaalbeeld van haar, maar zij laat hem nooit toe. Haar versie van het huwelijksaanzoek: “He went down on one knee and shouted up, “Marry me!” And she didn’t know what to do; she laughed and looked down at him, and said, “No!”” Voor haar was het onschuldig, ze wilde hem gelukkig maken en dat jawoord zou toch wel komen.

Voor mij was het boek een verrassing. Nieuwsgierig geworden omdat ik ergens had gelezen dat president Obama het een goed boek vond, was ik erin begonnen. De president had gelijk, het was namelijk een fascinerend boek. Wel een wat moeizaam begin, maar het werd langzaam maar zeker interessant. Zeker het tweede gedeelte dat door Mathilde werd verteld, was geweldig en afstotend tegelijk. Het personage Mathilde nodigt niet uit tot aardig gevonden worden.

Dat Lotto acteur bleek te zijn en vervolgens toneelschrijver werd, was alleen maar meegenomen als aanvulling op mijn lijst van boeken waarin het theater een rol speelt. Sommige hoofdstukken worden als een toneelstuk geschreven, niet alleen als voorbeeld van Lotto’s toneelstukken. Maar ook een scène waarin Lotto iets wezenlijks van Mathilde te weten komt, wordt als een toneelstuk geschreven. Het lezen waardig, vier sterren in mijn Goodreads, de overige reviews bij Goodreads zijn overigens erg wisselend.

Lauren Groff, Fates and Furies. – London: Heinemann, 2015.
ISBN 9781473519305 (EPub)

De magie van poëzie: #50books, vraag 7

Zondagochtend, #50books tijd. Zondag is voor mij ook een dag dat ik de tijd heb om naar de sportschool te gaan en me in het zweet te werken, dus ik zei dat ik het wel zou zien tegen de tijd dat ik terugkwam. Meestal amuseer ik me wel met de vragen, ditmaal was het over iets waar ik totaal niets mee heb, namelijk poëzie, en dat meldde ik ook via twitter bij Hendrik-Jan.

Wat is voor jou de magie van poëzie?

Dat heb ik geweten. Sommige mensen uit mijn tijdlijn hebben wel iets met poëzie, of liever gezegd met rijmen.

Met dank aan @rsnijders die me met dit rijmpje een lachbui heeft bezorgd die me onder de tafel deed belanden.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

#WOT deel 6: ziek zijn

Ik vermoedde het al toen ik de WOT van deze donderdag zag. Er waren de avond tevoren al niet helemaal gezonde tweets van de kant van @drspee gekomen. En inderdaad: het was een ziekenboeg, maar er moest nog wel gewerkt worden.

Ziek = 1) Beroerd 2) Bezoles (Bargoens) 3) Beschadigd 4) Bedlegerig 5) Lichamelijk onwel 6) Niet gezond 7) Naargeestig 8) Niet lekker 9) Niet in orde 10) Onwel 11) Ongezond 12) Ongans 13) Ongesteld 14) Plaats in Gelderland 15) Romp 16) Slecht 17) Wrak 18) Wankel 19) Zwakziek

Ik prijs me gelukkig, ben vrijwel nooit ziek, wel eens geblesseerd. Ik ben net genezen van de tweede oogontsteking in drie weken tijd, dat is irritant. Ik heb een beklemde zenuw in mijn nek gehad, dat was hinderlijk bij het sporten. Dat ik eenmaal in de maand pijn in mijn rug heb, dat is ergerlijk, maar houdt een keer op. Verkouden? Ja, soms, tot het niveau dat je denkt “wordt het nou echt wat?”. Maar dan zit ik dus het weekend te snuffelen en kan ik maandag weer aan het werk.

Ik negeer het dus eigenlijk. Meestal vind ik dat ik best door kan gaan. Die zeldzame keren dat ik er aan toegeef, kruip ik op de bank met een dekentje, een pot thee en een overdosis aan series op tv. Het liefst iets dat ik al eerder gezien heb, want dan kan ik straffeloos in slaap vallen. Dat is voor mij dus ziek zijn.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Zou je sneller willen lezen?: #50books, vraag 6

Als kind las ik veel, en snel. Je kon mij rustig een middag tussen boeken neerzetten, aan het eind van de middag waren er wel een paar uit. Familie kon zich daar over verbazen, ging ik uit logeren, zaten de andere kinderen spelletjes te doen en ik zat te lezen. Maar ja, dat was heerlijk, een onbekende boekenkast, daar moest zoveel mogelijk van gelezen worden.lezen

Tijdens mijn studie geschiedenis ging dat weer niet, dan was het stof die ik op de één of andere manier toch in mijn hoofd moest krijgen. Het aloude systeem van samenvatten werkte dan voor mij het beste. Op die manier las ik iets wel drie keer en zag ik de verbanden wel.

Ik heb het tegenwoordig nog wel eens. Een nieuw boek, spannend, leuk, interessant om te lezen en dan moet het vooral snel. Als het een serie is, wordt het nog erger. Dan moet ik dat volgende boek lezen, zo snel mogelijk. En later heb ik daar spijt van. Dan zit ik bij wijze van spreken uit te hijgen op mijn stoel. Daarom doe ik het dus niet meer.

De #50books vraag van deze week: zou je sneller willen lezen. Nee dus. Ik lees al snel, wat gepaard gaat met dingen overslaan en het overzicht verliezen, dus eigenlijk lees ik al te snel naar mijn zin. Liever ga ik dus wat langzamer en heb ik wat meer aandacht voor het boek in kwestie.
De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

#WOT deel 5: haast

Soms heb je het niet, inspiratie dus. WOT impliceert dat je dus op donderdag iets publiceert, het heet niet voor niets Writing on Thursday. Op donderdagavond had ik inspiratie om drie afleveringen van mijn lievelingsserie van dit moment ‘Once upon a Time’ te kijken, maar schrijven? Even niet.
Dus had ik geen haast. Kwam goed uit, want dat was dus het woord van de week.

Haast = 1) Aanstonds 2) Bijna 3) Bekant 4) Bijwoord van graad 5) Bijna op snelheid (crypt.) 6) Bijna spoed (crypt.) 7) Bijna een spoedgeval (crypt.) 8) Gehaastheid 9) Gezwindheid 10) Grote snelheid 11) Grote spoed 12) Gaat hierdoor vaak bijna te snel (crypt.) 13) Haastigheid 14) Ijl 15) Jacht 16) Nagenoeg 17) Nauwelijks 18) Niet helemaal 19) Overijling.slak, schelp, haast

Ik ben zo iemand die het liefst een kwartier te vroeg van huis gaat om maar op tijd te zijn. Ik houd er niet van me te haasten. Het is ook de reden dat op die zeldzame dagen dat ik me verslaap, ik het kantoor bel dat ik gewoon laat ben en rustig aan op gang kom. Ik loop mezelf de hele dag achterna als ik me ga haasten. Daar kan ik echt niet tegen.
Trein, bus, tram die op het punt staan te vertrekken? Binnen afzienbare tijd komt er weer één en aangezien ik toch al te vroeg van huis ben vertrokken heb ik tijd zat.
Het werkt ook wel eens tegen me. Ik ben redacteur van een toneeltijdschrift, een amateurblad, maar we hebben wel een deadline. Het is me vaak genoeg gebeurd dat ik tegen de deadline zat, of er al overheen was en toch nog iets moest produceren en dan moet je eigenlijk wel een beetje haast hebben. Zeker als je andere mensen achter hun vodden zit om toch vooral op tijd iets in te sturen.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

#blogpraat en druiven: #WOT deel 4

Elke week op donderdag kijk ik even wat het WOT-woord van de week is, elke week schrijf ik het op en maak ik aantekeningen van mijn eerste gedachten over het woord. Deze week was dat druif.

Druif = 1) Aard-, veld- of boomvrucht 2) Bloem, boom of plant 3) Broes van een gieter 4) Bloemen en planten 5) Dessertvrucht 6) Fruit 7) Geneeskrachtig kruid of gewas 8) Loskroonbladige 9) Mal mens 10) Malle vrucht (crypt.) 11) Ovaalvormige vrucht 12) Persoonsbenaming 13) Plant 14) Plaats in Aruba 15) Rare vent 16) Sappige vrucht 17) Trosvrucht 18) Vrucht.druif

Deze week waren dat niet zoveel gedachten omdat het woord niet echt veel bij me opriep. Het hielp ook niet dat ik deze donderdag vroeg wegging van mijn werk omdat ik een borrel had. Een collega die rond half vier nog met een opdracht kwam, kreeg dat ook te horen. Gelukkig was er geen haast mee en kon het tot maandag wachten. Hij vroeg nog wel waar ik heen ging, nou, dat was dus de borrel van #blogpraat. En ik legde hem uit dat ik al jaren op maandagavond meedeed aan een twitterchat over bloggen en dat ik dus die avond mensen ging ontmoeten die ik tot dan toe alleen online kende. Hoogstwaarschijnlijk zou het belangrijkste onderwerp die avond dus bloggen zijn. Tegen die tijd lag hij dubbel van het lachen en zag ik hem denken: rare druif. Nou maakt me dat niet veel uit. Het heeft iets nerderigs denk ik, naar Utrecht gaan voor een borrel met mensen die je online hebt leren kennen, maar nog niet in real life.
Ik ben fijn naar de borrel gegaan en heb heel veel mensen ontmoet. Heb twee pogingen gedaan een rondje te maken om iedereen een handje te geven en ben twee keer blijven steken in een geanimeerd gesprek. Allemaal druiven wellicht? Ik heb er wel gefascineerd naar gekeken, zoveel verschillende mensen bij elkaar met een grote gemeenschappelijke deler. We zijn allemaal bloggers en zijn daar enthousiast over. Het schept een band. Al die verschillende mensen die over zoveel onderwerpen bloggen. In de auto terug met @Elja1op1 en @drspee zijn we trouwens gewoon door gegaan met kletsen.

Van schrijven over de WOT kwam niet veel meer die avond, vandaar dus de WOF, Writing on Friday.

Andere blogpraters

Er zijn nog meer mensen die over deze #blogpraat borrel hebben geblogd:

  • Elja die dezelfde avond over de meeting blogde
  • Carel is niet geweest, maar was het wel van plan
  • Irene, kan kletsen over bloggen als geen ander
  • Paul, fashionably early op de meeting
  • Kim, is ook niet geweest, maar had het wel leuk gevonden.
  • Falco, was echt de allereerste aanwezige, maar heeft daar van genoten

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Tien topboeken: #50books, vraag 4

Een tijdje terug stond er in NRC een lijst van de boeken uit 2015 die je echt gelezen zou moeten hebben. Ik had er geen één van gelezen. De lijst die aanleiding was tot deze vraag, namelijk de top 100 van de kort geleden overleden David Bowie: niets gelezen. Ik ben veellezer, maar ben wat allergisch voor boeken die op lijstjes staan.

Vraag 4: Welke 10 boeken zou iedereen gelezen moeten hebben?boeken

Mijn eigen persoonlijke keuze (op willekeurige volgorde) van boeken die ik iedereen aanraad. Doe ermee wat je wilt, lees ze – of niet, of verbaas je over mijn keuze. Mag ook.

  • Geert Mak – De eeuw van mijn vader. Vandaag op de kop af vier jaar geleden is mijn vader overleden. Hij is 86 geworden. Ik raakte met een oom in gesprek tijdens één van de bezoeken aan het verzorgingstehuis waar hij lag. De oom – wetend dat ik een fervent lezer ben – vroeg me of ik dit boek wel eens gelezen had omdat het naar zijn mening een perfect beeld gaf van de jeugd van mijn vader, zijn oudste broer. Daar had hij gelijk in, het is Holland op zijn breedst en op zijn smalst. Ik heb het in één ruk uitgelezen.
  • Johan Fabricius – De scheepsjongens van Bontekoe. Van alle jeugdboeken die ik gelezen heb, maakte deze wel de meeste indruk. Alles zat erin, geschiedenis, avontuur en een vlotte schrijfstijl. Het boek stamt uit 1923, maar is nog steeds uitstekend leesbaar.
  • De dagboeken van Anne Frank. Lezen! Een boek dat een beeld geeft van de waanzin die Tweede Wereldoorlog heette. Anne Frank is het symbool geworden van talloze te vroeg afgebroken levens.
  • Dick Francis – Banker. De boeken van Dick Francis hebben twee kenmerken. Hij schrijft over paarden en heeft bijna zielige hoofdpersonen waar je het op de één of andere manier toch ontzettend goed mee kan vinden. Ze wekken je sympathie op. ‘Banker’ is één van de besten, vind ik persoonlijk, maar ja, wie ben ik.
  • Annemarie Postma – Ik hou van mij. Gelezen in een tijd dat ik niet zo blij was met mezelf. Wat ga je dan doen? Aan jezelf werken. Ik heb in die tijd niet alleen een waardevolle serie gesprekken met een psycholoog gehad, maar ook dit boek gelezen. Nuchter, normaal, ok, een paar open deuren ingetrapt, maar ik had wel wat aan dit boek.
  • Laurence Rees – Auschwitz: the Nazis & the Final Solution. Een meesterlijk geschreven relaas over dit vernietigingskamp dat ik gelezen heb na een bezoek een het kamp. Merkwaardig genoeg ga je tijdens het lezen begrijpen hoe het zover heeft kunnen komen.
  • Peer Wittenbols – Trilogie van het verlies. Toneel mag niet ontbreken. Peer Wittenbols is huisschrijver van Toneelgroep Oostpool. Alle stukken in deze bundel, ‘Het Zouthuis’, ‘Zullen we het liefde noemen’ en ‘Goedbloed’ zijn op zeer verdienstelijke wijze gespeeld door Haagse amateurtoneelgroepen en behoren tot mijn lievelingsstukken. Wittenbols is een meester in het beschrijven van personages.
  • Thea Beckman – Kruistocht in spijkerbroek. Omdat Thea Beckman niet mag ontbreken. Merk dat ik mezelf mag herhalen, want ook deze jeugdroman munt uit in geschiedenis, avontuur en een vlotte schrijfstijl. Het is alleen ietsje jonger, namelijk van 1971. En deze film heb ik gezien. Die van de Bontekoe niet.
  • Peter David – Imzadi. Een deeltje uit de Star Trek Next Generation serie. Het verhaal van de liefde tussen Riker en Deanna. Aan de schade aan het boek is te zien dat het overal mee naar toe is geweest, inclusief een strand in Portugal. Minstens vijf keer gelezen, als het niet meer is. Eén van mijn lievelingsboeken.
  • Het Groene Boekje. In dit geval raad ik niet aan dit gifgroene ding bladzij voor bladzij te gaan lezen, maar gebruik het! Al is het maar om je eigen taalgebruik te verbeteren.

Dat waren ze. Mijn lijstje van vandaag. Tien tegen één dat ik morgen tien andere boeken erbij kan noemen, want dat is het geval met lijstjes: ze worden alsmaar langer.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Boekenopruiming, #50books, vraag 3

Ik zou er over nadenken tijdens het sporten zei ik vanochtend toen ik de #50books vraag tegenkwam. Tijdens het sporten was ik zo druk bezig dat er helemaal niets kwam van nadenken over die vraag. Gelukkig is huishouden ook een hele goede bezigheid om te peinzen.

bron: PixabayVraag 3
Spring je ook uit de band bij de boekenopruiming?

Ik houd er eigenlijk helemaal niet van. Ik houd wel van afgeprijsde boeken, wie niet. Maar doos na doos met boeken, ik word er kriebelig van, ik kan er niet tegen. Op zoek naar boeken die je leuk vindt, moet je dan langs van alles wat dus gewoon niet leuk is. Fictie ligt naast non-fictie, de Bouquetreeksjes liggen naast zware literatuur en medische handboeken. Griezels. Je doet mij zo geen plezier met zo’n opruiming.
Gelukkig weet ik nog boekhandels – zoals het American Book Center die de boeken nog netjes op soort zetten voordat ze in de uitverkoop gaan. De eerste verdieping van het ABC is een opruiming die ik nog wel wil bezoeken omdat ik mezelf daar gewoon voor de kast met SF en fantasy kan planten. De thrillerkast wil ik dan ook nog wel bekijken en dan is het klaar. De enige kleine ergernis die ik daar overhoud is de absoluut niet alfabetische volgorde.
Een andere opruiming die ik ook nog wel wil bezoeken is de Deventer boekenmarkt, maar daar koop ik het gidsje en noteer ik de kramen die ik af wil gaan. Ik ga echt niet alle 878 kramen af.
En internetboekhandels zijn het helemaal. Bestel één boek bij bijvoorbeeld Bol en je wordt gebombardeerd met mailtjes over boeken in de opruiming, lekker thuis achter je bureau kijken naar wat je interesseert.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.