Categorie archieven: stukjes

#50books vraag 12: de oudste

Geplaatst op door
Beantwoorden

Vraag 12: Wat is het oudste boek in jouw verzameling?

Het is weer een leuke vraag in de #50books serie van @petepel. Heb ik oude boeken? Een vraag waarbij Librarything me kan helpen. Boekengek die ik ben heb ik mijn hele verzameling in Librarything gezet en moet het heel makkelijk te vinden zijn.
Ik kwam bedrogen uit. ‘De Katjangs’ van J.B. Schuil meldt Librarything me, dat is in 1912 gepubliceerd. Ja, tot ik het uit de kast haal: ik heb een elfde druk, de Koninklijke Bibliotheek kan me vertellen dat de tiende druk uit 1962 stamt, die elfde druk is waarschijnlijk ongeveer even oud als ik.
‘A history of Europe’ dan? Die is uit 1935. Nee dus, het is een herdruk uit 1979.
‘Rebecca’ van Daphne du Maurier dan, 1938. Weer mis: Nederlandse vertaling zonder jaar.

Gelukkig is de volgende greep in mijn digitale boekenkast wel goed: ‘Het scherm gaat op’ van Cas van Dijk. Een boek dat ik in 2009 op de boekenmarkt op het Voorhout in Den Haag heb gevonden. Ik zoek altijd romans die over toneel en theater gaan, een tic van me die ik als redacteur van een amateurtoneelblad heb opgepikt. Dit was een leukerdje die de paar euro wel waard was. En dat is dus het oudste boek uit mijn verzameling.

Cas van Dijk - Het scherm gaat op

#50books vraag 10: die series

Geplaatst op door
3

Het derde seizoen alweer van #50books en ik heb besloten te smokkelen. In 2014 heeft @drspee prachtige vragen gesteld en van een aantal heb ik beginnetjes staan. Ik wilde ze keurig in volgorde beantwoorden. Nou, dat ga ik dus smokkelen. De reden daarvoor is de prachtige vraag die op deze geweldige zonnige zondagochtend is gesteld.

Wat zijn de problemen waar jij last van hebt als boekenwurm?

Ik lees heel veel fantasy, ik kan me helemaal verliezen in dit soort boeken. Al vanaf het begin kan ik me ergeren aan schrijvers die denken, “kom, we zullen er eens een extra deel bij stoppen”.

David Eddings, de schrijver door wie ik op fantasy ben gevallen: de Belgariad, vijf delen, eerste deel in 1983 uitgekomen, vijfde en laatste deel in 1987. Wat doet de man? Hij begint een nieuwe serie met dezelfde personages, de Malloreon, eerste deel in 1987 uitgekomen, laatste deel in 1991. Mijn ongeduld was zo groot dat die laatste er staat in een afwijkend formaat, geen kleine pocket, maar een grote pocket.

Schrijvers waarbij het volstrekt niet duidelijk is hoeveel delen het worden: in dat kader ben ik blij dat ik nooit aan Robert Jordan ben begonnen. Waar zit die man nu? Deel 12 of zo?
Eileen Wilks heb ik me wel aan gewaagd, haar Lupi-serie: deel 10 ligt in de kast en is al gelezen. En ik heb al gezien dat ik er eentje achterloop.

Schrijvers die zich niet aan hun belofte houden: in die hoek zit Diana Gabaldon, wiens Outlander reeks nu een tv-serie is geworden. Leek vijf delen te worden, deel acht ligt nu klaar om gelezen te worden, maar ja, eigenlijk moet ik de hele serie weer lezen omdat ik de helft ben vergeten. Saillant detail, de serie verhuisde bij American Book Center in Den Haag in de loop der jaren van de fictie-afdeling naar de afdeling romances.

Overigens kan het ook omgekeerd. Brent Weeks, schrijver van de Night Angel Trilogy, die zich keurig aan zijn belofte hield: drie boeken. Goedzo Brent. Alleen jammer dat ik aan het eind van het derde deel een bijzonder onvoldaan gevoel overhield vanwege alle losse eindjes die op zijn zachtst gezegd waren afgeraffeld. Daar had Brent van mij rustig nog een deel aan mogen wijden.
Genoeg ergernissen voor deze prachtige zondag. Ik ga genieten van het mooie weer.

#50books is in 2013 begonnen door @petepel, in 2014 voortgezet door @drspee en in 2015 weer overgenomen door @petepel

Terugblik en vooruitzicht

Geplaatst op door
Beantwoorden

Ik had me voorgenomen een jaaroverzicht te schrijven, maar zoals wel meer gebeurt, het verhaal stond in de steigers en is daar een paar dagen weken in blijven staan. Dan maar een vooruitblik.

Bloggen

Mijn voornemen voor 2014: meer bloggen. Dat was aan het begin van het jaar toen ik nog werkeloos was en al mijn inspiratie in het schrijven van sollicitatiebrieven en cv’s gooide. Inspiratie? What’s that? Dat gebeurde dus niet.jaaroverzicht
Ook het feit dat ik op 1 mei weer fulltime als informatiespecialist kon beginnen, hielp niet. Ik werkte fulltime, kwam thuis en zakte op de bank en werkte en kwam thuis en zakte op de bank… Moet ik nog doorgaan? Nooit geweten dat het zoveel energie kost om weer te werken, ik had anderhalf jaar thuis gezeten, uitgezonderd dan de maanden dat ik een vrijwillige klus had. Eindresultaat van een jaar bloggen: acht postjes (8) waarvan vijf voor #50books, dit jaar door drspee verzorgd. Voornemen voor 2015: ietsje meer bloggen.

Lezen

Ik was aan het eind van 2013 bij Goodreads gestart waar ze iets heel leuks hebben. Een Goodreads challenge die ik voor 2014 op 50 boeken had gezet, maar dat bleek wat optimistisch. De eindstand was 16 boeken waarvan minstens 5 in mijn vakantie gelezen. Voor de rest: geen puf. Voor 2015 ga ik die challenge op 20 zetten, ietsje realistischer.

Haghespel

Haghespel is het amateurtoneelblad waar ik al jaren hoofdredacteur van ben. Begin 2014 was het blad overgegaan op een pdf-uitgave die per mail rondgestuurd werd. Het was ineens een stuk rustiger, niet meer op zondagmiddag een mailtje van de man die de lay-out verzorgde: Ali, ik heb twee bladzijdes leeg. Tien pagina’s, zestien pagina’s, het kon allemaal, wat een rust.
Na veertien jaar recensies schrijven wordt het wel moeilijk om uit te drukken waarom een voorstelling goed is of slecht. Daar wil ik dus eigenlijk mee stoppen. Maar aangezien er maar twee andere redacteuren zijn die recensies schrijven, moeten er mensen bij komen. Zeker aangezien mijn beide collega-redacteuren luitjes zijn die af en toe te streng overkomen.
En de rest van 2015? Ietsje meer tijd voor mezelf? Het probleem is alleen dat er nog steeds maar 24 uur in een dag gaan en er zoveel leuke dingen zijn, boeken, bios, toneel, schrijven, sporten. Keuzes, keuzes.
Tot slot een wijze uitspraak van mezelf: het jaar wordt wat je er zelf van maakt.

#50books vraag 13: veel, vooral veel

Geplaatst op door
1

#50books vraag 13: Hebben verschillende boeken bij jou verschillende plekken of hebben al je boeken één vaste plek?

Ik heb een boekenhuis, ik probeer het wel enigszins in de hand te houden, maar de praktijk is toch wel dat in elke kamer boeken te vinden zijn. Een grote boekenkast en een kleinere in de woonkamer, een boekenkast in de slaapkamer en een boekenkast in de rommelkamer. Natuurlijk wel allemaal netjes verdeeld. De boekenkast in de rommelkamer is gevuld met toneelteksten die ik in de loop der jaren heb verzameld, plus boeken over toneel, alle meisjesboeken die ik nog heb, bijvoorbeeld Leni Saris. Wie heeft dat niet gelezen zou ik willen zeggen. Ik heb mijn reisgidsen daar gezet en de programmaboekjes van alle musicals en toneelstukken die ik heb gezien.

De boekenkast in de slaapkamer: vrijwel volledig gevuld met Engelse fantasy en science fiction boeken. Grijp ik regelmatig in om ook te herlezen.Op mijn nachtkastje natuurlijk ook boeken, waar ik ’s avonds een greep uit doe. Dat is ook de vaste plaats van mijn e-reader, de uitkomst voor mensen met ruimtegebrek: ongeveer 130 boeken op dat ding.

De grote boekenkast in de woonkamer: non-fictie, ik heb geschiedenis gestudeerd, dus er staan nogal wat oude studieboeken. Verder staan daar ook de vele romans die ik door de jaren heen heb verzameld.

De kleine boekenkast in de woonkamer: de enorme verzameling nog niet gelezen boeken. Ik geef toe het is een beetje uit de hand gelopen. Ik kan erg slecht een boekhandel uitlopen zonder iets te kopen. En dat laat zich hier zien.boekenkast

Grote voordeel van een e-reader? De verzameling ongelezen boeken is niet te zien.

#50Books was een initiatief van Peter Pellenaars wat dit jaar is overgenomen door @drspee. Vraag 13 uit deze #50books-serie staat daar.

#50books vraag 11

Geplaatst op door
1

#50books vraag 11: Welk boek heb je gelezen en had enorme impact maar bleek later bij herlezing anders dan je dacht?

Verslonden heb ik ze, de boeken van Alistair Maclean. Mijn vader, fervent lezer, was lid van Boek en Plaat en bestelde ze regelmatig, waarop ik ze natuurlijk ook las. Allemaal in het Nederlands trouwens, mijn vader las geen Engels. Geweldig vond ik ze. Grootse avonturen, de hoofdpersonen allemaal mannen die behoorlijk cynisch konden zijn. De wereld in gevaar, of een klein stukje wereld zoals de Golden Gate brug in San Francisco, in “The Golden Gate” uit 1976. Wonderlijk dat mensen zoveel kon overkomen en dat ook nog allemaal konden navertellen.
De beste boeken die ik van hem heb gelezen zijn beide oorlogsverhalen, “HMS Ulysses” (1955) en “South by Java Head” (1958).
Een paar maanden geleden kreeg ik “Komplot in Californië” (Goodbye California) weer in handen. Bij het wijkcentrum waar ik elke week repeteer met mijn toneelvereniging hebben ze een paar boekenkasten staan met boeken die iedereen mag lenen. Ik nam hem mee met het idee dat het de volgende week weer daar in de kast zou staan.

Alistair Maclean - Goodbye California

Het ligt hier nog. Niet doorheen te komen. Onsympatieke hoofdpersonen waar je niet voor gaat, proza waar je tenen van gaan krullen en een volslagen onwaarschijnlijke plot. Is dat nou waar ik aan verslaafd was toen ik jong was? Ik ben tot bladzijde 230 gekomen in de hoop dat er nog wat van de magie terugkwam, maar ik ben toch bang dat het volgende week weer in die kast in het wijkcentrum gezet wordt. En dan komt het echt niet in mijn Goodreadslijst terecht, zelfs al haal ik daar bij lange na niet mijn 50 boeken voor 2014. Dat was wat te optimistisch.

#50Books was een initiatief van Peter Pellenaars wat dit jaar is overgenomen door @drspee. Vraag 11 uit deze #50books-serie staat daar.

#50books: wat zijn jouw ideale leesomstandigheden

Geplaatst op door
Beantwoorden

Wegdromend op de bank kom ik er achter dat het misschien wel tijd is voor vakantie, ik droom letterlijk weg en zit op het strand…
Met een rots als rugleuning, zittend op een badhanddoek, petje tegen het verbranden, zonnebril op mijn neus, e-reader op schoot, met de hele voorraad boeken die ik heb bewaard voor de vakantie. Af en toe heen en weer lopen en kijken of er ergens nog visjes zwemmen in een poel tussen de rotsen. Boodschappen in een megagrote Franse supermarkt, lekkere dingetjes voor het eten aanschaffen. Elke avond rummikubben of is het rummikuppen? Verder ook nog lezen en mijn eigen voorraad opmaken. Wat is het leven een stuk rustiger geworden met een e-reader. Vroeger was mijn grootste probleem tijdens de vakantie, hoe neem ik voldoende boeken mee, en zijn het er echt wel voldoende? Paniek! Dat maakt de omstandigheden wat minder.
Nee, de ideale leesomstandigheden weet ik wel, Quiberon, strand, zonnetje, windje erbij, af en toe golfjes kijken.

Ik maak mezelf wakker met mijn snurken, nog even…

kaart Frankrijk

PS: we gaan met de auto 🙂

#50Books was een initiatief van Peter Pellenaars wat dit jaar is overgenomen door @drspee. Vraag 9 uit deze #50books-serie staat hier.

#50books: van welk boek moest je huilen?

Geplaatst op door
4

#50books: van welk boek moest je huilen?

Mijn eerste reactie: daar heb ik er wel een paar van. Ik kan best wel meeleven met droevige verhalen. Met film is het ook erg. Als er iemand gaat huilen op het scherm, ga ik meedoen.

Eén boek staat voor mij met stip bovenaan en dat is Schoolidyllen van Top Naeff. Het is een boek dat in 1900 voor het eerst werd gepubliceerd. Ik heb een redelijk nieuwe druk, maar de tekst op DBNL laat zien dat taal verandert in de loop van de tijd.
Jet van Marle heeft geen ouders meer, alleen een broer. Ze woont bij haar oom en tante. Ze is dik bevriend met Jeanne, de zusjes Lien en Noes en Maud. Het leven van vijf meisjes van rond de 16 jaar oud is 114 jaar geleden heel anders dan tegenwoordig. Top Naeff beschrijft het dagelijks leven op school en thuis met veel humor.
Het huilmoment? Is het een grote spoiler als ik van een boek van 114 jaar oud vertel wat er gebeurt met Jet? Zijn er nog mensen die dit boek niet gelezen hebben? Stoppen met lezen dan.Top Naeff - Schoolidyllen
Jet wordt ziek. Wat ze heeft is me na tig keer lezen nog niet duidelijk geworden. Het is wel duidelijk dat ze hard ziek is en tenslotte ook overlijdt. Het huilmoment? Wanneer haar vriendinnen voor de laatste keer afscheid van haar nemen. Ze overlijdt op haar verjaardag, 2 december, 17 jaar oud.

#50Books was een initiatief van Peter Pellenaars wat dit jaar is overgenomen door http://www.drspee.nl/. Vraag 8 uit deze #50books-serie staat daar.

Zondag 20 april, een verkennende fietstocht

Geplaatst op door
3

Op 1 mei ga ik beginnen in mijn nieuwe baan. Het is in Leidschendam, ietsje verder dan mijn oude baan, maar ik wil wel gaan fietsen, want dat is iets wat ik in de werkloze tijd heb gemist. Vandaag was het mooi weer en ben ik de route gaan verkennen. En van het verslag van vandaag maak ik mijn eerste plog.

Het is de laatste dagen toch wel koud geweest, dus jasje aan, sjaal om, zonnebril, mp3-speler mee.

De route voert me ook door de Grote Marktstraat heen. De boel wordt links en rechts verbouwd en de bestrating wordt vernieuwd, hetgeen tijd mag worden, maar het is eigenlijk niet handig met al die verbouwingen.

De Bezuidenhoutseweg, volop groen, mooi fietspad, rijden maar. Ik heb hier wel even mijn sjaal afgedaan want het was echt niet koud meer.

Boom had er wel zin in en had verse takken.

Hier kwam ik erachter dat ik ietsje te ver was doorgefietst.

Gearriveerd, maar aangezien ik er niet zeker van ben dat nieuwe werkgever het kantoor op de foto wil hebben, hier een foto van de heg voor het gebouw. Het jasje ging nu ook maar uit, want het was warm en ik had het warm.

En als je dan de goede route terugneemt, kom je ook door dat leuke parkje met dit trekvlot. Het is een leuk woord, maar noem je dat zo?

Ik kom ook langs het Centraal Station waar deze leuke zebraklok staat. CS is precies halverwege op de route.

Weer thuis met 27 km achter de kiezen, mijn benen voelden dat wel ja. Een zonnige selfie.

Blogspiratie

Geplaatst op door
1

De maandagse #blogpraat van 17 maart ging over onder andere inspiratie: heel veel lijstjes kwamen langs, heel veel tips staan nu bij mijn favoriete tweets en verder… Ja, verder…

Dat kost nog even moeite.

Rond de jaarwisseling 13-14 heb ik een wandeling op het strand in Kijkduin gemaakt, het was winderig, koud en lekker en ik kwam thuis met een titel voor een blog: Uitwaaien en opnieuw beginnen. De titel staat in een document, er staan wat puntjes bij en verder niets…

Ik heb al tijden moeite met bloggen, writer’s block om het maar zo te noemen. Ik heb wel ideeën, noteer ze, heb vervolgens wel één of twee zinnen en dan blijft het weer hangen.

bloggen

Het waarom van de writer’s block is me bekend. Door mijn werkzoekende status moet ik al mijn inspiratie, creativiteit en mooi gecomponeerde volzinnen in cv’s en sollicitatiebrieven gooien, er blijft geen energie over voor een blog. Ja, natuurlijk, werk zoeken is ook een goed onderwerp voor een blog, maar daar ben ik toch wat terughoudend mee. Mijn toekomstige werkgever leest vast mee en dan is het ineens geen toekomstige werkgever meer.

Ik schrijf wel, in Haghespel bijvoorbeeld, het amateurtoneelblad waar ik al jaren hoofdredacteur van ben. Blogswijze hebben initiatieven als #50books bij mij wel voor iets meer activiteit gezorgd. In 2013 heb ik aan zes van de vijftig vragen meegedaan, maar durf even niet te zeggen hoeveel vragen er in klad zijn gebleven. Dit jaar heb ik er tot nu toe eentje gedaan en staat er een in de klad (die over de huilboeken).

Verder blog ik voor Talentplus, een vereniging voor hoogopgeleide 45+ werkzoekenden over de activiteiten van de vereniging, die blogs zijn op Mindz.com geplaatst, maar de laatste over het Netwerkcafé is op mijn eigen blog gepubliceerd.

Als ik naar statistieken ga kijken, kan ik het wel laten overigens. In 10 jaar bloggen heb ik 142 stukjes geproduceerd, waarbij 2009 mijn topjaar was: 33 blogs, in 2005 heb ik zelfs helemaal niets geproduceerd. Leescijfers gaan we het niet eens over hebben, want sommige blogs zijn alleen door mij gelezen.

Waarom ben ik gaan bloggen? Uitproberen, zoals ik zoveel nieuwe media heb uitgeprobeerd, sommigen zijn uit mijn systeem, anderen zijn blijven hangen, zoals twitter en bloggen. Ik heb het heel lang als een soort kladblok werkblog beschouwd voor Haghespel, waarin ik artikelen plaatste die later, eventueel bewerkt in het blad geplaatst werden. Het waren niet alleen boeknotities over boeken die op de een of andere manier over toneel gingen, maar ook artikelen over de geschiedenis van het Haagse amateurtoneel. Drie hobby’s in één verenigd: toneel, geschiedenis en bloggen.

Ik blijf het benutten als werkblog, maar er gaat meer op komen, te beginnen met dit filosofische ding, waarvan ik denk ik de enige ben die er nog een rode draad in ziet. Als het helpt met mijn writer’s block, is het nog nuttig ook.

Netwerkcafé Den Haag 6 maart 2014

Geplaatst op door
Beantwoorden

Donderdag 6 maart was het zover, de negende editie van het Netwerkcafé, dit maal in de foyer van De Nieuwe Regentes. Het is een gebouw met geschiedenis, meerdere mensen vertelden me dat ze er zwemles hadden gekregen. Ik als import-Hagenaar overigens niet en ken het theater van de keer dat ik zelf in de kleine zaal heb gespeeld.

De inleiding werd gegeven door één van de organisatoren, Barbara Christiaanse. Het thema van de middag was personal branding, een onderwerp dat ons werd aangeboden door Frank en Frank. Frank Middendorp was zonder microfoon uitstekend te verstaan en gaf een geheel eigen presentatie over personal branding waarbij hij diverse mensen genoeg uit de tent lokte om zichzelf te verkopen. Creativiteit is volgens hem nodig om jezelf te verkopen. Hij was daar in ieder geval uitstekend toe in staat. Zijn motto is ‘Let’s be Frank’.

Frank Minderman was voor mij minder overtuigend. Zijn verhaal bestond uit tien tips voor een sterke personal branding die hij toelichtte. Hij kreeg kritische geluiden uit de zaal, omdat zijn nadruk meer leek te liggen op het uiterlijk dan op de inhoud. Al met al waren het twee heel verschillende presentaties die misschien beter omgewisseld hadden kunnen worden. Frank Middendorp nam de zaal over, Frank Minderman liet zijn presentatie overnemen door de zaal.

Na de beide Franken was er ruimte voor een netwerkoefening waarbij iedereen een vraag mocht verzinnen. De bedoeling was deze te stellen en er vervolgens een ja of een nee op te krijgen. Bij een ja kunnen er kaartjes uitgewisseld worden, bij een nee mocht je doorgaan naar de volgende persoon. Een oefening die uitstekend lukte gezien de geanimeerde gesprekken en het feit dat de aanwijzingen van organisator Barbara absoluut niet meer opgevolgd werden. Een geslaagde netwerkmiddag!

Het Netwerkcafé Den Haag wordt elke eerste donderdag van de maand gehouden.