Een typische vraag aan het einde van het jaar en een mooie vraag als afsluiter voor Hendrik Jan. Volgend jaar neemt Martha het over en ik ben benieuwd naar haar vragen. Maar tot dan: Hendrik Jan, bedankt voor heel veel mooie vragen.

Vraag 50: Wat is het mooiste boek dat je dit jaar las?

Het is een vraag die me bekend voorkomt, maar het is een typische vraag voor het einde van het jaar. Vorig jaar mochten we een top-drie leveren, dit jaar wordt het dus het mooiste boek van het jaar. En daar heb ik – net als met die top-drie – moeite mee.

Series

Ik hou er niet van, maar lees ze wel. 2016 is voor mij bij uitstek het seriejaar geweest, als ik in Goodreads kijk, heb ik me kostelijk geamuseerd met Cassandra Clare en heb ik achttien titels van haar gelezen. Eileen Wilks heb ik herlezen, dat waren er ook weer elf. Julie Kagawa, drie titels. Ransom Riggs, ook weer drie titels. De drie boeken waren trouwens beter dan die ene film.

Maar Ali, dat mooiste boek?

Dat blijkt dus weer een opgave te zijn. In Goodreads kan je je boeken een rating meegeven die varieert van 1 tot 5 sterren. Vier sterren was mijn hoogste rating en die heb ik zeer scheutig uitgedeeld, namelijk aan twintig van de negenenveertig boeken. Daar heb ik dus ook niets aan. Wat is mijn mooiste boek? Die twintig boeken die ik vier sterren heb gegeven? Twintig mooiste boeken? Daar begin ik niet aan. Er zijn andere manieren.

Uitschieters

Een rating van vier sterren betekent in Goodreads taal ‘really liked it’. De uitschieters die net even wat leuker waren kan je daar niet mee benoemen.

• Het niet verwachte boek: Harry Potter and the Cursed Child, een achtste Harry Potter waar ik met grote aarzeling aan begon want het verhaal was toch al afgerond. Maar toch: boven verwachting erg leuk en ik heb me er enorm mee geamuseerd.
• Het krijgertje: Octopus van Michael Gallagher. Librarythings heeft Early Reviewers boeken weg te geven. Dat is fijn, ook omdat er e-books tussen zitten. Sommigen vallen tegen, deze was een fijne. Leuke held, een veertienjarige dief die detective wil worden. Leuk verhaal dat onverwacht in mijn theater en romans serie bijgeschreven kon worden.
• De verrassing: Devil’s Bridge van Linda Fairstein. Zij schrijft een spannende serie over Assistant DA Alexandra Cooper. Het verhaal wordt vrijwel altijd uit haar perspectief verteld. Niet deze, want die wordt uit het perspectief van Detective Mike Chapman verteld. En het was weer ouderwets verrassend goed.

Dat het volgende jaar ook maar weer een mooi jaar mag worden voor lezen.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Na ettelijke duizenden boeken komt dan toch dé vraag:

Vraag 46: Met welk personage uit een roman of verhaal zou je best een beschuitje willen eten?

Ik loop achter met die #50books vragen en om schoon schip te maken is er vanochtend al één gesneuveld (die schoolboekenvraag). Deze wilde ik niet overslaan. Aan de ene kant: het is een eitje. Aan de andere kant: het is best wel een moeilijke vraag. Waarom lees je romans? Nou, omdat er personages in rond wandelen die je leuk, aardig, interessant vindt. Bij Dick Francis bijvoorbeeld zijn het altijd personages waar wat mee is. In Banker bijvoorbeeld is het bankier Tim, verliefd op de vrouw van zijn baas. Ik pak het boek erbij en ben meteen weer verdiept in het verhaal.

Het paard

Ik ben dol op fantasy, dat is geen geheim voor lezers van dit blog. Eén van mijn favoriete auteurs is Raymond Feist, schrijver van veel boeken met aardig wat helden op paarden. Mijn favoriete boekenpersonage komt uit zijn series: Jimmy, de jongen die in Silverthorn voor het eerst een belangrijke rol speelt. Jimmy groeit op en wordt James, maar blijft het schoffie dat ik zo leuk in hem vind. Met veel genoegen las ik de boeken waarin hij een rol speelde. Ik was dan ook diep verontwaardigd toen hij samen met zijn vrouw omkwam in de strijd om zijn geliefde stad Krondor. Jimmy heeft zelfs nog een aantal eigen boeken die amusant zijn, maar omdat ze buiten de series vallen, minder interessant. De jongeman op de omslag van dit boek is trouwens prins Arutha, iemand waar ik best wel een beschuitje mee wil eten.

Helden

Het blijft een zwak punt, dat soort schoffies. Pas geleden heb ik er weer eentje ontdekt, in een boek dat ik bij toeval in handen kreeg. Gooseberry, een veertienjarige dief en zakkenroller die een nieuwe carrière als detective op wil bouwen in het Victoriaanse Londen. Het derde boek in die serie werd vorige maand aangeboden in de Librarything’s Early Reviewers en ook deze ga ik met veel genoegen lezen. Of ik met Gooseberry een beschuitje ga eten is een andere vraag. Ik ben bang dat ik dan toch wel wat meer dan beschuitjes kwijt raak.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

De Nobelprijs voor Literatuur is dit jaar naar Bob Dylan gegaan. De kritiek over deze toekenning van de meest prestigieuze prijs van de wereld was weer groot, maar dat is het eigenlijk elk jaar wel. Elk jaar weer worden er namen genoemd die het meer zouden verdienen dan de winnaar. De Nobelprijs voor Literatuur wordt jaarlijks toegekend aan een auteur, die, in de woorden van Alfred Nobel, het meest opmerkelijke werk met een idealistische trend heeft geschreven. De prijs is vanaf 1901 uitgereikt, met uitzondering van een aantal jaren in de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Nederlandse schrijvers hebben de prijs nooit gewonnen. Dylan is de eerste schrijver van songteksten die deze prijs heeft gewonnen.

Vraag 42: Wie zou volgens jou de Nobelprijs voor de literatuur verdienen?

Een prijs, zelfs een prestigieuze prijs als de Nobelprijs, is subjectief. Er zal altijd wel een voorkeur van de jury in zitten. Het is ook een prijs die wordt toegekend aan internationale schrijvers. Als ik de lijst van winnaars bekijk, er zijn er maar een paar waar ik iets van gelezen heb. Ik zie er ook heel wat waar ik zelfs nog nooit van heb gehoord.

Mijn winnaar

Heel eerlijk? Geen idee. Ik wens het comité wijsheid toe en vooral veel leesplezier. Want naar mijn mening moet je wel wat gelezen hebben om te kunnen bepalen wie gaat winnen. Maar er zijn erg weinig vrouwen die de prijs hebben gewonnen, en nog veel minder niet-Westerse schrijvers. Wole Soyinka in 1986 was de enige zwarte Afrikaan die de prijs won. Toneelschrijvers? Harold Pinter in 2005, Dario Fo heeft ook toneelstukken geschreven. Keuze genoeg dus voor dat arme comité dat ook volgend jaar wel weer een bak kritiek over zich heen zal krijgen.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Maandag 29 augustus overleed Pieter Steinz. Ik kende hem als schrijver van het boekenblog Read Around the Globe, een blog dat, zo lees ik nu, behoorde bij Steinz – Gids voor de wereldliteratuur. Het blog las ik met veel plezier. De quizjes die regelmatig erop verschenen maakte ik met wisselend succes. De Gids zelf kende ik niet, maar heb ik uit nieuwsgierigheid gekocht. Ik ben dol op lijstjesboeken, dat was ook wel een deel van de aantrekkingskracht.

Vraag 36: Lees jij leesgidsen of boeken over boeken zoals de gidsen van Pieter Steinz?

Verdwalen

En wat een genot. Het is geen leesboek, het is een bladerboek. Het toeval wil dat de eerste pagina die ik bekijk een kaart van New York is. Ik ga op vakantie naar New York en lees graag boeken die in mijn vakantiebestemming spelen. Hier kan ik wel wat inspiratie opdoen. Er staan veel boeken bij die ik niet ken.
Het is een verdwaalboek. Vergelijk het met internet, waar je ook met gemak kan verdwalen door heen en weer klikken. Hier blader je naar schrijvers, kan je kijken wat je nog meer moet lezen als je bijvoorbeeld Agatha Christiefan bent. Het is wel enigszins deprimerend te ontdekken hoeveel ik niet heb gelezen van de 416 schrijvers die in dit boek worden genoemd.

Grappig

Alles is door 26 deelbaar. 26 one-book wonders, 52 boekwebben, 104 meesterwerken, 416 schrijvers. Het alfabet was belangrijk voor Pieter Steinz, vooral die bepaalde combinatie van letters waardoor mooie boeken ontstaan. En dan is het vooral verwonderlijk dat de ene schrijver fantastisch mooie boeken maakt en je bij het werk van de ander in slaap valt. En dat is waar Pieter en Jet Steinz moeilijke keuzes hebben moeten maken.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.