Stem: #WOT deel 14

Deze week hebben we met ons allen weer onze stem mogen laten horen. Dit maal in een referendum, waarin sommige mensen wat mij betreft hun stem hadden mogen verliezen. Wat een onzin is er af en toe uitgekomen. De uitslag was wat mij betreft nog onzinniger. Ongeveer 30% van de kiezers heeft zijn stem laten horen, waarvan 67% nee zei en dat werd vervolgens vertaald als een klinkende overwinning voor het nee-kamp. Ik vond het meer een demonstratie van nietszeggendheid door ongeveer 70% van de kiezers.

De WOT van deze week is stem = 1) Alt 2) Communicatiemiddel 3) Electorale mening 4) Electoraal geluid (crypt.) 5) Geluid 6) Geluid dat in de bus komt (crypt.) 7) Invloed 8) Inspraak 9) Kiesstem 10) Keel 11) Klank 12) Kol 13) Menselijk geluid 14) Meningsuiting 15) Medezeggenschap 16) Mening 17) Orgelregister 18) Oordeel 19) Register op een orgel 20) Register van een orgel.

potloodVanavond heb ik zitten kijken naar Idols. Ik heb weer met veel plezier zitten kijken. In dit programma heb je op twee manieren een stem. De ene manier is als kandidaat waarbij je op die ster gaat staan en laat horen dat je kan zingen. De andere manier is voor de niet zingende mensen onder ons die hun stem kunnen laten horen in de volgende rondes. Stemmen voor je grote favoriet. Ik heb in vroegere seizoenen wel eens verschrikt naar mijn telefoonrekening zitten kijken als ik weer iets te enthousiast had zitten stemmen.
Zelf ben ik er maar nooit aan begonnen. Een vriend van me vertelt me dat ik mijn best doe vals te zingen. Ik zit bij een toneelvereniging, maar als ik daar voorstel een musical te doen, gaan ze hard lachen. Bij de laatste productie heb ik dus genoten, in De Anti-Acteershow zit namelijk een heel grappig stukje opera waarin we mochten zingen. Het was de eerste en laatste keer dat ik op toneel zingend mijn stem heb mogen gebruiken.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Trainen en afvallen in maart

Nieuwe maand, nieuwe kansen, nieuw maandoverzicht. Wederom cijfers, maar ditmaal minder dan vorige maand zie ik.

Ik heb toch nog negen keer in de sportschool gestaan, waarvan twee keer met P. Zijn wintersportvakantie en mijn weekendje weg waren daar debet aan. En dat valt mee, want in januari was het tien keer, en in februari was het ook tien keer. In totaal – dankzij heen en weer rommelen – 4 ons afgevallen. Het gaat langzaam en gestaag.
Zwermmen doe ik nog steeds niet veel. Het helpt natuurlijk niet als ik mijn badpak vergeet. Roeien doe ik nog steeds, maar tegenwoordig doe ik 500 meter. Wat meer explosie en even wat leuker dan 1000 meter. De trap from hell heb ik een keer op gestaan en weer bedacht dat het toch eigenlijk een rotapparaat is. Even niet meer dus.
maart
Wat me wel bevalt: de interval training op de loopband. Ik doe al een tijdje 8 sprintjes op 4,5 en 10,5 km. Het voelt prima aan daarna en is gewoon lekker. Ik heb hem nu 1x gedaan op 4 en 11 km en dat was wel wat zwaarder. Dat heb ik vervolgens niet meer gedaan omdat ik een weekendje weg was geweest, maar het is wel een goed idee het deze week weer te proberen. Voor de rest nog wat kleine dingen, walking lunge een aantal keren, touwtje springen met wisselend succes, een keer meegedaan aan de core training, en twee keer zelf de plank gedaan. Met P doe ik die elke week en dat gaat die beter. Zelf ben ik te makkelijk. Weer niet gelukt: groepslessen. Komt nog steeds niet uit, of ik ben net te laat. Noem maar op.

Dat was weer een maandoverzicht. Het is wel leuk dit elke maand te doen, zelf krijg ik er ideeën door hoe ik de komende maand wil trainen. Wat vind jij ervan?

Totaal: 293 dagen.

Van mijlpalen, pinda’s en banen

Er was een blij meisje aan het sporten vandaag. Door het goede bericht over mijn baan – jawel, aanstelling voor onbepaalde tijd – kan ik me richten op andere dingen, zoals onder die 80 kg komen. Er is een behoorlijke spanning van mijn schouders af gegleden. Een mooie mijlpaal.
Ik was wat aangekomen, het was namelijk 80,9 kg vandaag en daarom zit ik onder de lunch bij de Hema met P te appen in plaats van aantekeningen te maken voor dit blog. Wat kan ik doen om onder die magische 80 kg te komen? Week 1? Geen suiker? Elke dag sporten? Dat ga ik trouwens niet halen. Niet snoepen? In mijn geval betekent dat trouwens van de pinda’s afblijven.

pinda'sDe volgende mijlpaal wordt die 80 kg grens. De komende week ga ik dus weer een beetje strenger voor mezelf zijn. Dus, zoals P appt, me aan week 1 houden, geen pinda’s en drie keer sporten, cardio, een uur. Dat kan nog wel eens tegenvallen. Zondag lukt dat wel, maar ’s avonds heb ik de neiging wat korter te gaan, omdat ik daarna nog moet eten en het behoorlijk laat kan worden op die manier. Twee keer lukt meestal wel, maar drie keer? Maar het moet wel gaan lukken. Op naar de volgende mijlpaal.

Totaal: 292 dagen

Loslaten: #WOT deel 13

Controle en loslaten. De WOT’s van de vorige week en deze week lijken elkaars tegenpolen.

Loslaten = 1) Afhelpen 2) Afwerpen 3) Bevrijden 4) Bezig houden 5) Beginnen 6) Elargeren 7) Invrijheidstellen 8) In beslag houden 9) In vrijheid stellen 10) Laten blijken 11) Laten gaan 12) Laten 13) Losbarsten 14) Losgaan 15) Losmaken 16) Lossen 17) Met rust laten 18) Niet meer in het bezit willen houden 19) Niet meer houden 20) Niet langer vasthouden.

Waar kan je invloed op uitoefenen? Niet op alles. Soms moet je dingen loslaten.
Eind april zit ik aan het eind van een periode van twee jaar tijdelijke contracten. Ik heb er drie gehad. Door de nieuwe wetgeving mag ik geen nieuw tijdelijk contract, maar moet er een beslissing worden genomen over een contract voor onbepaalde tijd. De deadline voor die beslissing? Juist ja, 1 april, geen mop.
In een internationale firma met een baan als informatiespecialist die wordt gefinancierd door meerdere kantoren heeft dat wat voeten in de aarde. Iedereen mag er wat over zeggen. Ik kon de laatste weken kiezen: mezelf opvreten van de zenuwen of het loslaten. contractEr moest ook nog gewoon geleefd worden. Ik moest zoetjes aan afwachten tot er een beslissing was gemaakt over mijn baan. En die beslissing viel gisteravond toen ik een appje kreeg van mijn groepsleider, de laatste “ja” was er. Vandaag heb ik mijn contract gekregen en heb ik een blije tweet de wereld in gegooid. Ik mag verder in een baan waarin ik het ontzettend naar mijn zin heb.

Tijd in een roman – #50books vraag 13

Tijd in een roman – een doordenker, een onderwerp dat op meerdere manieren ingevuld kon worden. Dat was in eerste instantie mijn reactie op de dertiende #50books vraag van dit jaar.

In welke roman wordt volgens jou het spel met de tijd mooi gespeeld?

Tijd kan op verschillende manieren behandeld worden in een roman:

  • Rechttoe, rechtaan: zeshonderd jaar, zestig jaar, zestig dagen, gewoon netjes achter elkaar. Dan mag een schrijver ook nog heen en weer gaan in de tijd. Voorbeelden: driekwart van mijn boekenkast zoals de familiegeschiedenissen. Zie R.F. Delderfield, To Serve Them all my Days.
  • Een bepaalde periode: zie bijvoorbeeld de thriller van Greg Iles, 24 Hours, waarin een kind wordt gekidnapt en de ouders 24 uur hebben om het op te lossen.
  • Tijdreizen: Het principe dat er twee, drie, heel veel verschillende tijden naast elkaar bestaan. Tijd is flexibel op deze manier. Lastig onderwerp, zie Geordi Laforge die ik er wel eens eerder heb bijgehaald: “This is precisely why time travel gives me nosebleeds”.

Maar ik dacht ook aan dat boek dat ik jaren geleden heb gelezen: The Time Traveler’s Wife van Audrey Niffenegger. Een tijdreizende liefdesgeschiedenis. Henry en Clare ontmoeten elkaar voor het eerst als zij zes is en Henry 36. Ze Niffenegger - The Time Traveler's Wifetrouwen als Clare 22 is en Henry 30. Een situatie die kan ontstaan omdat Niffenegger een situatie heeft bedacht waarin Henry’s genetische klok gereset wordt en hij de toekomst of het verleden in wordt getrokken. Dat gebeurt volkomen onverwacht, hij weet niet of het de toekomst of het verleden is. Hij wordt wakker in die periode, naakt en ontredderd, kan zelf niet bepaald uitkiezen waar hij landt. Hij komt wel eens in verkeerde situaties terecht. En ja, dan kan je wel eens twee verschillende of dezelfde Henry’s naast elkaar krijgen. Een intrigerend boek dat af en toe lastig te volgen was. De twee krijgen ook nog een dochter, Alba. Het spel met de tijd wordt hierin mooi gespeeld, het boek is voor mij een heel intrigerend voorbeeld van tijdreizen. Er is overigens ook nog een film gemaakt van dit boek, maar die heb ik vermeden. De ervaring leert dat films teleurstellen als je eerst het boek gelezen hebt.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Even wat minder

Twee weken niet geweest en P had er zin in en ik minder merkte ik. Het was gewoon keihard werken en pijn in spieren voelen waar ik lang geen pijn in gevoeld had. En ik merkte ook meteen dat ik twee weken weinig gedaan had en net even niet voldoende op voeding had gelet. En dat lag niet alleen aan het weekend in Leeuwarden, dat waren maar vier van de afgelopen veertien dagen vond P. En daar had hij gelijk in. Het was wel een goede training al was het wat pijnlijk en voel ik mijn benen vandaag nog.

Geen record voor mijn gewicht: 80,5 kg. Daar mag nog wat vanaf. Wel een record voor mijn plank: 1,32 min. Daar mag wel wat bij. Kijken of ik dat aan het eind van de serie op 2 minuten kan krijgen.

Totaal: 286 dagen.

Controle: #WOT deel 12

Een paar weken geleden fietste ik naar mijn werk, het was een mooie ochtend en het fietstochtje was heerlijk. Op mijn werk, toen ik mijn kast wilde openen, ontdekte ik dat ik hoogstwaarschijnlijk mijn sleutels in mijn schuurdeur had laten zitten. Nou is het pad bij de schuur afgesloten, maar dan nog, de sleutels van mijn huis, van mijn schuur en van die kast op het werk zaten aan de bos. Het zorgde voor lichte paniek. Ik heb mijn buren opgebeld die gingen kijken en de sleutels terugvonden. Ik had de controle weer terug. Sindsdien ben ik een beetje neurotisch over die sleutels. Ik ben in staat om terug te lopen om te checken of ik mijn voordeur op slot heb gedaan. Voor ik het hek van het pad achter me sluit, kijk ik of mijn sleutels in mijn tas zitten. Dan nog wil ik 500 meter verder stoppen om te kijken of die sleutels er zijn.

sleutelsControle = 1) Beheer 2) Beheersing 3) Bescherming 4) Bewaking 5) Bewind 6) Bestuur 7) Check 8) Deel van fabricage 9) Echtheidsonderzoek 10) Herexamen 11) Hoede 12) Inspektie 13) Inspectie 14) Kaartcontrole 15) Keuring 16) Nagaan 17) Nazicht 18) Op zicht 19) Onderhoudsmiddel (crypt.) 20) Surveillance 21) Schouwing 22) Schouw 23) Toetsing 24) Toezicht.

Ook in mijn hobby wil ik graag in de hand hebben wat ik doe en wat anderen doen. Ik ben al jaren hoofdredacteur van een amateurtoneelblad voor Den Haag en omstreken, Haghespel en in die functie verzamel ik alle kopij en zorg ervoor dat die bij een andere redacteur komt die het geheel corrigeert. We hebben een deadline, een verschijningsdatum, compleet onder controle zou je denken.
Laat me niet lachen. Redacteuren leveren hun kopij na de deadline in, of beloven zelfs op de vergadering – een week voor verschijnen – echt zo snel mogelijk hun stukken in te leveren. Ook kunnen ze rustig vergeten die kopij in te leveren, zodat je er weer achteraan kan. Ik ben – met tegenzin – er zen over geworden.

Toch vind ik mezelf geen controlfreak. Bij andere zaken laat ik gewoon de boel, de boel en laat ik mensen fijn in hun sop gaar koken. Als ze het anders willen? Be my guest. Ik heb het moeten leren, maar ik kan dingen loslaten.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Van weekendjes weg en een Michelinster

Het was een ander soort weekend, dit afgelopen weekend, want ik ben op stap geweest met mijn beste vriendin E. Reuze gezellig, half Leeuwarden doorgelopen, twee musea van binnen gezien, en met toegewijde aandacht geshopt. Ik vond dat het mocht. Het enige nadeel van weg zijn van donderdag tot en met zondag: twee trainingen gemist. De vrijdagtraining met P en mijn eigen zondagtraining.Restaurant Elevé

Ik heb besloten me er niets van aan te trekken. Zo’n weekend gaat altijd gepaard met lekker eten en hier en daar toch wel een wijntje of een biertje. Als ik vrijdag meer weeg dan ligt het onder andere aan Restaurant Elevé, waar we vrijdagavond hebben gegeten. Het was het culinaire hoogtepunt van het weekend: mijn eerste Michelin ervaring. Elevé heeft een Michelinster en oh, wat hebben we lekker gegeten. Drie rondjes met amuses, prachtig voorgerecht, tartaar van weiderund, een hoofdgerecht van wangetjes van het Iberico varken, het nagerecht kregen we er niet meer in. Nou moet ik ook zeggen dat we het geen van tweeën echt bijzondere nagerechten vonden. Geef maar koffie, zeiden we. “Wilt u er dan wat bij?” werd er gevraagd. Ja hoor, dat wilden we wel, twee chocolaatjes dachten we. Een bord met allerlei lekkere dingetjes waar we onze vingers bij hebben afgelikt. De anderhalve km terug naar het hotel hebben we maar gewandeld. Goed voor de spijsvertering.

Te veel te doen

Het kan wel eens te veel zijn. Te veel te doen, te veel lijstjes. Als redelijk gestructureerd persoon ben ik – best wel fanatiek – gebruiker van to do lijstjes. Op mijn werk heb ik er één, erg handig bij het inplannen van werkzaamheden, of voor klussen die ik op wat langere baan kan schuiven. En thuis heb ik er ook één, opgezet in de tijd dat ik werkeloos thuis zat en nog al eens wat moest inplannen. Mijn lijst van te schrijven stukken voor Haghespel en mijn blog krimpt en groeit hierop. Er staan ook dingen in die ik langebaandingen heb genoemd, die staan er dus al ruim twee jaar op. De thuislijst heb ik zelfs in kleur gecodeerd.niet vergeten
Tussendoor vul ik geeltjes met boodschappen, schrijf ik op mijn werk op kaartjes dingen die ik thuis wil doen en vul ik aan op to do lijstjes, thuis en op het werk. Regelmatig gaan er ook mailtjes heen en weer tussen thuis en werk voor bezigheden die op diverse kalenders moeten worden ingevuld.

Kortgeleden ontdekte ik dat je in GMail herinneringen kan instellen. Vervolgens kan je elke dag een seintje krijgen tot in het oneindige. Ziet er schattig uit, het is een vingertje met een touwtje erom.
Ik word er knettergek van. Elke keer een pop up, elke keer dat vingertje. Toen ik vandaag in mijn agenda keek en tot in april herinneringen tegenkwam heb ik het weer uitgeschakeld.
Thuis kwam ik weer drie lijstjes tegen, op papier. Ik heb het zo snel mogelijk in het word-document gegooid, heb dat in één kleur gezet en heb me voorgenomen mijn manie tot inplannen wat in te dammen.

Het kan namelijk ook teveel zijn.

Boekenweekgeschenk: #50books, vraag 11

Het kan natuurlijk niet uitblijven in deze Boekenweek. Een vraag over het Boekenweekgeschenk.

Ga je in de Boekenweek speciaal naar de boekwinkel voor het Boekenweekgeschenk?

Een vrijwel zelfde vraag is in 2013 ook gesteld, maar ik heb al ontdekt dat ik toen nog niet echt fanatiek bezig was met het beantwoorden van de vragen, dus bij mij is dit nog blanco.

Een blik in Librarything leert me dat ik vrijwel alle Boekenweekgeschenken vanaf 1987 in mijn boekenkast heb staan. Dat is vrij eenvoudig te verklaren door het feit dat de boekhandel waar ik voor mijn werk de bestellingen deed, altijd dat boekje erbij deed in de Boekenweek. Ik heb het nooit hoeven kopen in al die jaren.
Dat ik van werkkring veranderde was dus wel nadelig, ik moest zelf naar de boekhandel en een boek aanschaffen. En dat heb ik wel eens nagelaten zie ik in mijn collectie. Kees van Kooten met ‘De verrekijker’, het geschenk van 2013 is de laatste die ik heb.

Een aardige bijkomstigheid van de Boekenweek is dat je op zondag gratis de trein in mag met het boekje als vervoersbewijs. Wikipedia leert me dat er zelfs een aparte vierkante barcode op het boekje gedrukt wordt, zodat je de poortjes in de NS-stations ermee kunt openen. Voor mij is het dit jaar wel van belang er een te schaffen, al was het alleen maar omdat ik met een vriendin een paar dagen naar Leeuwarden ga en op zondag terugreis met de trein. Weet iemand een boekhandel in Leeuwarden?

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.