Je kan heel veel van plan zijn, en (bijna) enthousiast uit bed komen. En dan gaat het schema goed, want hee, ik stond vanochtend om half 9 bij Mulder die Milon cirkel te doen. Wat me een beetje tegenviel, was dat het geheel – daarheen gaan, sporten, terug gaan, douchen – toch zo’n twee uur in beslag nam. Er is dus nog geen routine voor sport geboren, maar wel een begin. Het scheelde dat ik vroeg achter mijn laptop zat, want ik had al wat gedaan voor ik aan de sport begon.
Dat schema weer
Ik kan natuurlijk van alles in schema zetten, maar ik ken mezelf. Ik ben bijzonder enthousiast en ik ben best wel slecht in me tot de letter aan een schema houden. Planning? Kijk naar mijn blogplanning, ik zit elke avond weer te bedenken wat ik ga bloggen. Een to do lijst, doe me een lol, daar streep ik af en toe wel eens wat af, maar toch echt niet veel. En wat sport betreft. Ik ben me ervan bewust dat het gaat zoals het gaat. Ik moet echt een andere routine vinden. Health City was makkelijk. Op dinsdagavond was er yoga, en ik kon tussendoor naar andere dingen, het zwembad was altijd beschikbaar. Mulder is anders. Ze hebben yoga, maar dan moet ik echt even kijken wanneer die lessen zijn. Baantjes zwemmen kan, maar alleen op dinsdag, woensdag en vrijdagochtend. Dus even vrij dat zwembad induiken na een training kan niet. Dus als ik twee keer Milon wil doen, yoga wil volgen en wil zwemmen, dan kan het wel eens lastig zijn. Ik moet gewoon uitvinden wat handig is en voorlopig doe ik even wat kan. Dus donderdag ga ik buiten sporten, onder begeleiding.
Dat bloggen gaat ook zoals het gaat
Nog steeds elke dag. Jawel, schouderklopje, op elke schouder. Deze week las ik een bericht van mijn bloggoeroe Elja die vertelde dat je moet bloggen wat je wil. Maar ze voelde zich ondertussen best kwetsbaar omdat ze veel zichtbaarder werd. Zover ben ik nog niet. Na vijf en een halve maand ben ik wat nonchalanter geworden, maar niet kwetsbaarder. Teveel bloggen? Ik weet het niet. Ik weet dat ik vol met twijfels zit of ik dit voortzet, maar voorlopig voldoet het nog aan een behoefte, want dat schrijven, dat is wel fijn. Dan is het ook niet erg dat ik – zoals vandaag – van de hak op de tak spring.
Wat gebeurt er als je geen afspraken maakt voor sport? Nou, in mijn geval dus niets. Had ik vorige week nog een mooi weekschema opgesteld, vandaag bleek al dat er weer weinig van terecht was gekomen. Gisteren was een pyamadag, vandaag had ik het verslapen en kwam er wederom niets van. Vanmiddag was ik het een beetje zat en heb ik afspraken zitten maken in het afsprakensysteem van Mulder. Morgenochtend ga ik dus Milonnen en donderdag heb ik buitensport ingeboekt.
Net op tijd
Mulder blijkt dus na verloop van tijd even na te bellen bij nieuwe leden of het allemaal bevalt. Ik zat dus enigszins met het schaamrood op mijn kaken aangezien ik één keer was geweest en verder nog niet. Gelukkig kon ik het een beetje goed maken aangezien ik wel afspraken had gemaakt. De dame aan de telefoon was het gelukkig met me eens dat een nieuwe routine opbouwen best wel lastig kon zijn.
De rest van de week
Vrijdag heb ik een afspraak met Pedro. Het plan is nu eigenlijk dat ik zondag een Miloncirkel ga doen. Ook wil ik kijken hoe het uitkomt met de groepslessen, want dan ga ik een yogales doen. Mulder raadt aan de Miloncirkel twee keer per tien dagen te doen, dus dat moet ik echt gaan inplannen. Het streven is er, nu er ook naar handelen.
Mijn nieuwste aanwinst uit de minibieb is een meisjesboek, heet Driftkopje verloofd en is waarschijnlijk een tweede deel uit een serie. Het boek vertelt over Mieke die in Amsterdam woont en werkt. Haar ouders wonen in de provincie. De titel valt tot mijn vreugde onder mijn theater in romans serie, want Mieke wordt lid van een amateurtoneelvereniging.
Driftkopje verloofd / Jeanne van der Griend. – Heemstede: Uitgeverij Jongland
De inhoud
Mieke woont en werkt in Amsterdam. Een collega neemt haar mee naar de amateurtoneelvereniging waar hij voorzitter van is. Ze gaat meespelen met een voorstelling. Mieke is een driftkopje en kan enorme driftbuien krijgen. Dat blijkt ook tijdens de generale repetitie waar ze heel driftig wordt over iets en daarbij een andere speelster van het toneel duwt. Daarna wil ze stoppen, maar dat mag ze niet van de rest. Ze gaat ook meedoen met een volgende productie, een stuk over een dronken zeemeermin dat door de voorzitter wordt geschreven. Ze ontmoet Theo, de broer van een van de toneelspelers. Hij neemt een rol over omdat de voorzitter een been breekt en mag samen met Mieke spelen. Ze zijn verloofd in het stuk. Maar ze gaan ook buiten het toneel met elkaar om. Theo maakt kennis met haar driftbuien maar begrijpt waar het vandaan komt en kan het haar vergeven.
Het is een stralende Mieke, die mevrouw Hamers die avond mag gelukwensen als ze elkaar bij het weggaan van Theo in de gang ontmoeten en haar overrompelt met de woorden: ‘Mevrouw Hamers, mag ik mijn verloofde voorstellen.’
Het raadsel
Elk gelezen boek gaat in mijn Goodreads en dat was ik met deze ook van plan. Nu komt het wel meer voor dat boeken er niet in voorkomen, zeker met meisjesboeken uit de jaren zestig van de twintigste eeuw. Dat is juist leuk, want dan kan ik een boek aanmaken, met een scan van de voorpagina en al. Wat minder vaak voorkomt is dat de schrijver niet te vinden is. Jeanne van der Griend was niet te vinden in Goodreads. In zo’n geval raadpleeg ik de catalogus van de Koninklijke Bibliotheek, want ik was ook nieuwsgierig naar dat eerdere deel. Geen Jeanne, wel een Driftkopje verloofd, maar van een heel andere schrijfster, namelijk Bertha Clément. Dat is een oorspronkelijk Duitse uitgave. Bertha is te vinden op de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren en het boek is gescand en wel hier terug te vinden. Daar blijkt ook dat het een heel ander meisjesboek is, want de hoofdpersoon heet hier Ilse. Een zoektocht in de schatkist die Delpher heet, levert ook alleen Bertha op. Haar boeken waren rond de eeuwwisseling 19e en 20ste eeuw heel populair en dat ging door tot de jaren dertig.
Jeanne van der Griend
Een nieuwe zoektocht naar Jeanne levert bij de KB niets op. Geen Jeanne, wel Berthe. De DBNL leverde ook niets op voor Jeanne. Worldcat dan, maar helaas, geen succes, wel Bertha Clément, maar geen Jeanne. En dat terwijl ze toch minstens twee boeken moet hebben geschreven. Ook op naamvariaties als J(eanne) van de(r) Griendt kan ik niets vinden. Vervolgens ga ik maar eens Googlen op deze dame en dat levert wel wat op, want het boek is verkrijgbaar bij een online boekhandel. Maar er zijn geen andere titels te vinden, terwijl er toch echt een eerder deel moet zijn, want in het boek staan verwijzingen naar een eerder deel.
Uitgeverij Jongland
In de KB catalogus kan je ook zoeken op uitgever en Jongland levert aardig wat hits op. Jongland was in de jaren zestig van de twintigste eeuw blijkbaar een uitgever die vertalingen van werken van klassieke schrijvers als Karl May, Hector Malot en Louise Alcott uitgaf. Daar komen we ook een boek tegen dat Driftkopjes schooljaren heet, maar is geschreven door Elizabeth Puhringer. Het was blijkbaar een nogal populair woord in boektitels. Aangezien de uitgeverij verder niet meer actief was, is het een goede gok dat het boek uit begin jaren zestig stamt. Bij die zoektocht leer ik iets nieuws, want in Brinkman’s cumulatieve catalogus van boeken werden alle nieuwe boeken opgenomen, leerde ik tijdens mijn opleiding. En mijn opleiding is zolang geleden dat ik het heb over de gedrukte catalogus. Maar hier staat toch mooi een opmerking dat het niet in de Brinkman is opgenomen. Zelf kan ik Jeanne van der Griend en haar Driftkopje verloofd niet controleren in de Brinkman. De KB catalogus meldt dat 1966 tot en met 1980 in de DBNL staat, maar Jeanne kan ik er niet in vinden. Maar ik vermoed dat het boek er niet in is opgenomen.
Hulp?
Oorspronkelijk was ik trouwens van plan het boek weer in de minibieb te zetten, maar dat gaat nu natuurlijk niet door. Ik word nu trouwens wel heel nieuwsgierig naar deel 1 van de serie en naar de oplossing van het raadsel dat Jeanne van der Griend heet. Vandaag dus mijn vragen: kent iemand deze auteur? Kent iemand de serie? Zijn er nog meer boeken in de serie? Kan iemand de Brinkman raadplegen voor begin van de jaren zestig? Ik kan daar niet bij. Een #dtv #durftevragen dus in de vorm van een blog.
Meer boeken waarin theater een rol speelt? Kijk op mijn boekenpagina.
In mijn ongelooflijke optimisme heb ik besloten een schema te maken voor de komende week. Dat heeft ook te maken met het feit dat Pedro afgelopen vrijdag vroeg of ik al een routine had met Mulder Sport. Nou nee, eigenlijk niet. Dat moet echt nog gebeuren. Dus ik dacht in al mijn daverende enthousiasme, ik zet het in een schema, misschien ga ik me daar zelfs aan houden.
Zondag
Ja ja, er moet echt wel een was in de wasmachine, maar daarna kan het echt wel mogelijk zijn even een afspraak in te plannen bij Mulder voor een rondje Milon. Het eerste rondje als lid! Feestje!
Maandag
Thuiswerkdag. Zou het niet mooi zijn als ik deze week terug ga naar ‘normale’ wektijd en daarvan gebruik maak door buiten te gaan sporten? Het is september, pak hem beet twee maanden en buiten sporten is wel zo’n beetje afgelopen. Oh, ‘normale’ wektijd is 6.45. Ik heb die dag eigenlijk ook wel zin om over de ‘Week of Learning’ na te gaan denken. Dat is een activiteit van mijn bedrijf voor de laatste week van oktober waarbij het de bedoeling is dat de collega’s leren over nieuwe dingen. Wonderlijk genoeg worden blogs daar ook onder gerekend en mag ik daar iets over schrijven. In het Nederlands maar ook in het Engels, het is een internationaal bedrijf. En ik ben van het pretbloggen en ik wil zeker wel vakgerichte blogs als voorbeeld noemen. Ik heb nog even.
Dinsdag
Thuiswerkdag. Het is even een beetje twijfel in de planning, want die Milon cirkel zou ik idealiiter 1x in de 5 dagen kunnen doen, maar de rest van de week wordt een beetje lastig. Dus ik kan vandaag gaan zwemmen – 8-9, baantjes zwemmen, of weer een Milon cirkel doen. En voor werk weer een leuk karweitje dat ik heel mooi voor me uit heb geschoven namelijk de update van de Insite pagina’s voor mijn afdeling.
Woensdag
Ook op woensdag kan je ’s ochtends zwemmen, maar ik ben eigenlijk ook van plan om naar kantoor in Nootdorp te gaan, dus dat combineert misschien niet lekker. Dat wordt dan trouwens ook de dag dat ik allerlei dingen uit ga zoeken die ik alleen op papier kan uitzoeken. Dat betekent dus die papieren bibliotheek achter mijn bureau induiken. En eigenlijk is dat af en toe wel lekker.
Donderdag, dit wordt een ingewikkeld schema
Kijk en daar begint het gedoe met zo’n schema, want probeer het allemaal maar eens rond te krijgen en ook allemaal te doen. Donderdag is namelijk ook een hele mooie dag om de Milon cirkel te doen. Maar op donderdag kan je ook meedoen aan buiten sporten wat met het weerbericht van deze week best wel lekker is, dus dat wordt echt nog wel even plannen. Thuiswerkdag trouwens.
Vrijdag
Afspraak met Pedro. Zoals altijd waarschijnlijk een ochtend waar ik moe uit kom, omdat ik me altijd wel uitsloof. Ik vind het gewoon lekker. Het is geen werkdag dus daar hoef ik niets aan te doen. De rest van de vrijdag wordt waarschijnlijk boodschappen doen en huishouden regelen. Nou, dat komt wel goed.
Zaterdag
Weekend! Daar ga ik niet voor plannen. Tenminste, ik heb een afspraak voor de schoonheidsspecialiste en verder zie ik het wel. Heel spannend wordt het weekend niet, maar daar ben ik na een half jaar corona wel aan gewend eigenlijk. En? Zijn andere mensen nog spannende dingen van plan?
Veel gedaan, best wel veel gedaan. Vanochtend was natuurlijk sportafspraak met Pedro en daar heb ik al best wel hard gewerkt met roeien en een slee met gewichten die heen en weer mocht op allerlei manieren. Ook nog deadlifts en stangen die ik boven mijn hoofd moest doen (is een term voor, weet ik niet meer) en lunges met een schijf van 5 kg in mijn handen. Gut nee, die knieën krijg ik echt niet aan de grond. De plank dan? Ja, eentje van 45 seconden, en eentje zo lang mogelijk, die was 1.12 en dat aan het eind van de training.
Na die training mocht ik naar huis en in mijn gerepareerde badkamer douchen en man, dat is dan toch wel ontzettend lekker. Uitgebreid douchen en lekker ruikend eronder vandaan komen. Zelfs ik rook mijn zweet na die training van vanochtend, want het was hard werken geweest. In de middag heb ik een afspraak, maar voor het zover is, heb ik nog tijd voor de lunch – pastasalade – en mijn bed, dat ik leeghaal en weer opmaak met schoon beddegoed.
Middag: meubels kijken met een vriendin in een woonboulevard in Naaldwijk en daar heb ik vooral ideeën opgedaan en gezien wat ik niet mooi vind. Ik moet nog wel een keertje gaan kijken en er beter over nadenken wat ik nou eigenlijk wil. Want er is heel veel keuze, zeker op het gebied van bankjes, maar ook heel veel wat in mijn huis gewoon niet praktisch is. Daarna was het borreluur en nadenken over wat ik ging eten, en dat lostte zich vanzelf op, want mijn vrienden waren ook niets van plan en hebben me meegesleept naar een eetcafé. We hebben lekker gegeten en het was ontzettend gezellig.
En de terugweg? Ik kom de laatste tijd aan de lopende band stukjes Den Haag tegen waar ik nog nooit geweest ben en werd door mijn vrienden het zangfietspad op gestuurd. Een fietspad in een onverwacht groene buurt met straten die naar componisten zijn genoemd. Het was genieten en eigenlijk het mooiste puntje van vandaag.
‘Drommels, drommels en nog eens drommels’. Blijkbaar was ik toch net te oud om Bassie en Adriaan te waarderen, want deze uitroep kende ik niet. Een zoektocht op Twitter bewijst dat de uitspraak best vaak gebruikt wordt. Vreemd genoeg zijn het vaak klantenservice-medewerkers, bij Coolblue en bij NS online werken Bassie en Adriaan-kijkers kan ik u vertellen.
Het kan net zo goed een uitspraak van mezelf zijn, want drommels, het is vaak wel lastig een goed woord te verzinnen voor de wekelijkse #WOT. Want het moet een interessant woord zijn, soms best wel relevant in het nieuws van die week, en het moet mijn lezers uitnodigen er iets over te schrijven. En het belangrijkste: ik moet er zelf iets over kunnen schrijven. Geheimpje? Ik heb een lijst met woorden die me opvallen. Soms door iets op het nieuws, soms lees ik iets en krijg ik prachtige beelden bij een woord. Drommels was er eentje die me was opgevallen bij AD columniste Nynke de Jong. Dan sla ik dat op in een Word-documentje en ik gebruik het als het van pas komt. Er zitten ook woorden in die lijst waarvoor ik getipt ben. Daarbij kost het dan vaak wat meer moeite om er iets bij te schrijven, maar vaak lukt het wel. Er zijn ook woorden die er eeuwig in blijven staan, want – drommels – wat moet je nou schrijven bij overtoepen? Dat was een prachtig woord dat ik tegen kwam bij Volkskrant columnist Sander Schimmelpenninck.
Schrijf je mee?
En jij? Ben je van de Bassie en Adriaan leeftijd of is het gewoon je lievelingswoord en gebruik je het voor alles. Ik wil het graag van je horen. Laat me horen wat je ervan vindt en laat een reactie achter.
#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.
Als zelfverklaarde cijfernerd houd ik al jaren bij wat ik aan sport doe. Dat deel ik dan via mijn – ahem – jaarverslagen. Hoge cijfers waren dat de laatste jaren, niet alleen bij wat ik doe, maar ook – helaas – in mijn gewicht. Vanavond was ik mijn Excel-bestand weer aan het invullen en dacht bijna dat ik iets verkeerds had gedaan. Aan het einde van de gewichtkolom stond namelijk een negatief cijfer. Ja, jammer dan, dat krijg je dus als je cijfer in het laatste vakje aftrekt van cijfer in vakje 2 en het eerste cijfer is hoger dan het laatste cijfer. Het verschil was trouwens 5,2 kg. Tussen januari en september is er 5,2 kg aangekomen. Okee, dat moest ik even laten inzinken.
Andere cijfers dan andere jaren
Ik zat het me af te vragen bij het invullen. Was ik het zwemmen vergeten op te schrijven? Tot ik me realiseerde dat het coronatijd was en er van half maart tot juli geen zwemmen mogelijk was. Pas daarna kon het weer, maar tot die tijd had ik eigenlijk alleen trainingen met Pedro in het schema opgenomen. Mijn trainingen in het park heb ik niet opgeschreven, hetgeen wel jammer is, aangezien touwtje springen tot die trainingen hoort en dat apart in mijn schema staat. Terug klikkend door de jaren zie ik wel dat ik minder ben gaan sporten. Zo fanatiek als ik een aantal jaren terug was, ben ik niet meer, terwijl dat eigenlijk best wel zou mogen. Ik luister tegenwoordig iets te gemakkelijk naar mezelf als ik zeg dat ik geen zin heb. Nu ik een nieuwe sportschool heb mag het weer anders worden. Ik heb namelijk best wel zin. Deze week even niet door het gedoe met de riolering, ik kan nauwelijks mijn huis uit. Maar volgende week ga ik alvast in mijn agenda zetten, ook bij Mulder moet ik reserveren. Het zal best wel wennen worden.
Vanochtend was ik keurig netjes op tijd uit bed om de meneer van de riolering te verwelkomen. Die lui beginnen namelijk gewoon om 8 uur en ik dus ook. Dat karwei gaat gestaag en ik heb er eigenlijk weinig last van. Het was in mijn vooruitzicht een enorme berg. Zo zie je maar weer. Het pluspunt van de dag.
Voor de rest ging de dag eigenlijk niet zo gesmeerd, want ik heb het tot halverwege de dag volgehouden en toen besloot ik te stoppen met werk. Ik voelde me niet lekker en het ging niet lekker. Halverwege de middag heb ik een powernapje gedaan, daarna voelde het al stukken beter. En nu ben ik bezig met rommelen. Lekker in Canva een tegeltje maken, want dat is leuk. Verzinnen wat ik nu weer voor focus keyphrase ga gebruiken, WordPress is af en toe lastig. Margrieten lezen, want ik heb geen zin in iets anders. In Librarything kijken naar alle tags die ik heb gebruikt – dat zijn er veel. Alvast besluiten dat ik vanavond een simpele pastasalade ga maken, lekker, gezond en heel makkelijk. Lekker even kletsen met vriendin W over van alles en nog wat, waarbij we allebei besloten dat het toch wel leuk is om even te kunnen praten. En morgen? Morgen zie ik wel weer.
Het is namelijk gewoon een rommeldag geweest. Dat lag in de eerste plaats aan de rioolrenovatie die deze week gebeurt in mijn huis en dat boven en onder mij. Ik heb een chemisch toilet in mijn rommelkamer staan, want de badkamer is verboden gebied deze week. De gang en badkamer zijn beplakt met een beschermende folie. Het was vandaag eigenlijk werksterdag, maar dat ging natuurlijk niet door. En voor de rest was het qua werk ook rommelig. Ik had voor de eerste keer in zes maanden een groupmeeting, in Microsoft Teams, en dat was eigenlijk wel noodzakelijk. Voor de rest heb ik het eigenlijk rustig gehouden vandaag, want ik voelde me niet top en zat echt niet goed in mijn energie. En dat is dus ook de reden dat ik vandaag een kort verhaal houd, want ik heb even geen energie om iets ingewikkelds te verzinnen. Rust dus.
Mooie dingen
Ik ben begonnen in Weg van de angst, van Rom Molemaker, een schrijver waar ik nog nooit van had gehoord. Het is een verrassing en het leest als een trein. Interessant boek, en dan te bedenken dat ik het uit de minibieb op het Monnickendamplein heb gehaald. Dat is een pluspunt voor vandaag.
Ik keek er al een tijdje tegen aan. Een bloem die de hoogte in ging. En het onkruid dat er om heen groeide. De bloem die er triomfantelijk boven uit groeide. Ja, die foto vergat ik elke keer. Vorige week waren de tuinmannen bezig en ik hoopte dat ze deze ongemoeid zouden laten en inderdaad, hij bleef staan. Even wat moois om naar te kijken.
De school was groen en deze plant reikte er boven uit. Een mooi puntje in deze nazomer. Geniet ervan.
Rubriek?
ik zie het wel. Ik ben heel goed in enthousiast dingen verzinnen, maar er mee door gaan is een tweede. Ik ga er over nadenken.
