Auteur archieven: admin

Zin hebben, deel 3

Geplaatst op door
Beantwoorden

Ik las vanochtend de Volkskrant. Het is mijn zaterdagritueel, de Volkskrant en het Financieele Dagblad in papier lezen. Ik vind het heerlijk, het is pure ontspanning. Eén artikel viel me op, er werd gesproken over hoe goed de mens kan zonder perspectief*. Kern van het verhaal: kunnen we wel zonder die stip op de horizon? Normaal – lang geleden – heb je allerlei stippen op de horizon. Maar feestjes, partijen, bruiloften, toneelstukken, sport, weekendjes uit, vakanties, borrels, alles is afgelast. Dag sociaal leven. Zeker in het begin had ik geen idee wat ik er mee moest en had ik ook gewoon nergens zin in. Er was ook niets om naar uit te kijken en dat blijkt juist hetgene te zijn waar je brein blijkbaar naar verlangt. De schrijver heeft er zelfs een mooi citaat voor van de Engelse schrijver Samuel Johnson:

Geluk komt van de ‘verwachting van een verandering’, niet van de verandering zelf – zodra die er is, verlangen we naar de volgende.

Is dat misschien de reden waarom de voorpret van een vakantie vaak nog leuker is dan de vakantie zelf? Voorbereiding, inlezen over een land, beslissen waar je heen wilt, wat je wilt doen, en vooraf al genieten van het totaal andere leventje voor een korte tijd.

Perspectief

Heb ik er verstand van? Welnee, ik ben één van die 17 miljoen communicatiespecialisten die naar premier Rutte kijken en het allemaal beter weten. Wat in dit artikel wel wordt aangestipt is dat het kabinet moet benadrukken wat we samen al bereikt hebben en wat nog bereikt moet worden. Breek het in hapklare brokken op. Wachten op een vaccin is dan te abstract, ook omdat men denkelijk toch te optimistisch is over het tijdspad – eind van het jaar klinkt rijkelijk vroeg. En je kan je rustig afvragen of mensen er gebruik van maken. Er moet perspectief zijn.

energie

De goede raad

Aan het eind komt het moois, zo ook in dit artikel:

Geef elke dag een doel, hoe concreter, hoe beter. En plan leuke dingen in, hoe klein ook.

Ik word best wel enthousiast van zoiets, daar krijg ik wel energie van. Iedereen kan dat. Mijn doel voor vandaag? Ik krijg gasten, we gaan Catan spelen en ik heb beloofd dat ik nasi goreng ga maken. Heerlijk, in de keuken rommelen.

*Hoe goed kan de mens zonder perspectief? Analyse: psychisch welzijn tijdens corona / Haro Kraak. – De Volkskrant, 5 september 2020.

De puntjes op de i zetten

Geplaatst op door
3

Twee weken geleden besloot ik dat het kon. Twee kg afvallen in twee weken. Nou is het theoretisch ook mogelijk, maar het is niet gelukt. Twee ons afgevallen. Dat was het resultaat. En aangezien ik niet echt weet waar het nou is mis gegaan, ben ik van plan een tijdje Myfitnesspal weer in te vullen. Het streefgewicht heb ik een beetje aangepast. Het is leuk te streven naar 75 kg, maar dat ga ik weer doen als ik onder die 90 kg zit. Het is dus aangepast naar 79 kg en dan mag ik van Myfitnesspall 1420 calorieën per dag. Tellen maar weer, het wordt een beetje makkelijker, want ik kwam eigenlijk elke dag over die 1280 calorieën heen.

Schrikken

Ik vermoed dat het schrikken wordt. Ik heb zo langzamerhand best wel door wat gezond is en wat niet, maar het gevaar zit gewoon in de extraatjes. De pinda’s, de glazen wijn, en andere oh zo lekkere dingen die regelrecht aan je heupen gaan zitten. Dat portie kibbeling op de zaterdag zal ook niet best zijn vermoed ik. Daar ga ik maar geen calorieën van tellen (❁´◡`❁). Het enige wat helpt is doorzetten.

En sporten?

Ook dat. Het gaat wennen worden bij Mulder, zelfs al is het een gezellige club, maar ik moet gewoon een nieuwe routine opbouwen. Zondag wil ik de eerste keer Milon gaan doen. Komende week zal door het rioolgebeuren niet echt een routine mogelijk zijn, maar de week daarop wel. We komen er wel.

Pauze: #WOT deel 36, 2020

Geplaatst op door
2

Ik schrijf het begin van deze #WOT in een pauze van mijn werk. Sinds ik thuis werk moet ik op werkdagen onderscheid maken tussen werk- en privébezigheden. De #WOT valt onder privé en daar kan ik dus eigenlijk niet aan schrijven onder werk. Maar ja, dat is wel lastig als je de hele dag thuis zit. Af en toe ga ik koffie halen en pauzeer ik bij mijn Senseo. Bij gebrek aan collega’s waarmee ik even kan kletsen lees ik Twitter of mijn privémail, of ik kijk Instagram. Of de #WOT komt aan bod. Het onderscheid tussen werk en privé is wel een beetje vervaagd.

Het #WOT woord van deze week

Pauze = 1) Even niets doen 2) Halftime 3) Lunchtijd 4) Muziekteken 5) Ogenblik van rust 6) Onderbreking van werk 7) Oponthoud 8) Rust tussen de bedrijven.

Lunchpauze

Die lunchpauze is natuurlijk ook anders. In precoronatijd pakte ik mijn lunch, nam de lift naar beneden, pikte mijn collega op en dan gingen we samen lunchen. Even bijkletsen, even roddelen en even ontspannen, want we vonden het beiden een goed idee ons bureau even te verlaten. Thuis kan ik daar een mooie pauze zonder collega van maken, maar dat begint dan wel in de keuken. Het grote voordeel van thuis zijn is lekkere lunches maken, dus ik heb veel salades uitgeprobeerd. Rijstsalade, pastasalade, noem maar op. En daarna neem ik altijd koffie. Op kantoor zou dat een cappuccino zijn, maar thuis is het gewoon zwarte koffie. Soms zijn er andere pauzes, want thuis werken betekent ook dat je er overdag eventueel tussenuit kan om in de sportschool wat te doen. En dat was wel fijn in de afgelopen maanden. Die tijd kan ik later altijd inhalen.

pauze
Afbeelding van Reimund Bertrams via Pixabay

Schrijf je mee?

En jij? Hou je pauzes? Zijn je pauzes te lang? Heb je er totaal geen moeite mee om werk en privé apart te houden? Vul je de pauzes op een aparte manier in? Ik wil het graag van je horen. Laat me horen wat je ervan vindt en laat een reactie achter.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.

Nieuwe ervaring bij Mulder

Geplaatst op door
Beantwoorden

De eerste keer. Vanmiddag had ik een afspraak bij Mulder Sport. Ik wist niet goed wat ik ervan moest verwachten. Introductie? De rondleiding had ik al gehad. Maar ik denk dat ik nog wel zal dwalen komende weken. Vanmiddag was het in ieder geval lekker, want ik kreeg een best wel stevige training onder leiding van een personal trainer. De eerste keer wegen was in ieder geval goed, ik was ten opzichte van maandag wel 1 ons afgevallen 😊. Nou is dat helaas nog steeds 1,1 kg hoger dan ik wilde, want de afspraak was eigenlijk dat ik aanstaande vrijdag 2 kg lichter zou zijn, maar dat is dus niet gelukt. Ik heb nog 1 dag om er wat aan te doen. Verder werkt Mulder ook met een app voor reserveringen die ik net heb gedownload en waar ik nog niet helemaal uit ben. Waar ik wel achter ben gekomen is dat ze leuke groepslessen hebben, en ook buitensport. Dat lijkt me ook heel leuk om te doen. Dat is op donderdag en vrijdag. Zwemmen kan ook, want op dinsdag, woensdag en vrijdag hebben ze van 8 tot 9 ’s ochtends baantjes zwemmen. Ook is er Aqua Zumba en Aquarobics, maar dat ga ik denk ik overslaan. Zumba vind ik in de zaal niets aan, dus waarom zou het in het water leuk zijn?

Eén ding weet ik wel, een nieuwe sportschool kan best wel eens een goede impuls zijn voor mijn sporten. Ik was er het laatste jaar niet echt meer mee bezig. Wel yoga en zwemmen, maar verder geen fitness in de zaal. De trainingen bij Pedro deed ik wel, maar daar kan ik waarschijnlijk meer profijt van krijgen, als ik in mijn eigen trainingen wat serieuzer bezig ben. ik verheug me er eigenlijk wel op.

Vooruitgang

Geplaatst op door
2

Om de tien minuten. Het werd vanmiddag zeer blij verkondigd door de NS. Vanaf 2021 vertelden ze, dan zou die sprinter om de tien minuten gaan rijden en onder andere mijn geboortedorp Barendrecht aandoen. Ik zat het te lezen, en dacht, verrek, dat had veertig jaar eerder moeten gebeuren.

Geboorteplaats: Barendrecht

Ik ben geboren en getogen Barendrechter. In hoeverre ik mezelf Barendrechter kan noemen is de vraag aangezien ik langer in Den Haag woon dan ik ooit in Barendrecht heb gewoond, maar dat mag de pret niet drukken. Ik woonde aan de Gebroken Meeldijk, vlak naast de spoorlijn, in een rijtje huizen dat pak hem beet twintig meter van het spoor aflag. Een vriendin van me, dochter van een NS-employee, woonde op twee meter afstand van het spoor. Het heeft trouwens ook Appendixlaantje geheten. Er stond één rijtje huizen evenwijdig met het spoor. Mijn ouders zijn in het laatste huis van die rij komen wonen toen ze trouwden in 1957 en zijn er weggegaan in 1992. Ze wilden niet, maar moesten wel. Er waren plannen voor de Betuwelijn en de Hoge Snelheidslijn en die zouden ongeveer door de voorkamer gaan. Laten we het in dat verband maar niet hebben over de moestuin die echt naast de spoorlijn lag, er zat iets van twee meter tussen. Dat ligt nu onder het station. De kastanjeboom op de foto, door mijn vader geplant, moest helaas omgehakt worden. Daarachter zie je de spoorlijn.

https://www.flickr.com/photos/alyda/50295299971/in/dateposted-public/

Treinen in Barendrecht

Geboren en getogen naast de spoorlijn merkte ik er eigenlijk nooit wat van. Het was zo’n regelmatig geluid dat je het echt niet merkte. Pas als er storing was, dan miste je het geluid. En dan te bedenken dat die Rotterdam-Dordrecht lijn één van de drukste lijnen van Nederland was. Mijn HBO opleiding heb ik in Den Haag gevolgd, daarna ging ik er werken. Ik reisde heen en weer in die tijd. Dat ging in de spits makkelijk, want dan reden er voldoende treinen. Buiten de spits kon je een half uur wachten als je de trein net gemist had. Plus dat je behoorlijk nat kon regenen, want het mooie overdekte station van nu is pas in 2001 geopend. Moest je verder het dorp in met de bus? Jammer dan, want die kwam eens in het uur en was net vertrokken als de trein binnen kwam. Ik was erg blij dat ik op vijf minuten lopen van het station woonde. Om half acht ’s ochtends liep ik langs het spoor naar het station, schoof ik de trein in en rond half negen was ik op mijn werk. Op zaterdag ging ik regelmatig naar Rotterdam en dan ging ik daar naar de bibliotheek. Die in Barendrecht had ik al uitgelezen.

En waarom begon ik hier nou over?

Vooruitgang dus. Jaren terug mochten we blij wezen met één trein in het half uur. Het is nooit een intercity station geweest. Die busverbinding is tegenwoordig geloof ik wel wat beter, maar dat heb ik niet afgewacht. Ik ben in 1989 verhuisd naar Den Haag. Niet alleen werkte ik toen, maar ik studeerde ook parttime Geschiedenis in Leiden. Het heen en weer reizen was eigenlijk niet meer te doen. En bovendien was ik 25, het mocht wel. Toen had Barendrecht geloof ik 15.000 inwoners. Tegenwoordig telt het ruim 48.000 inwoners. En nu, eindelijk in 2021, gaat die trein elke tien minuten rijden. Vooruitgang.

Dag oude sportschool, op naar een andere sportschool

Geplaatst op door
Beantwoorden

Een afsluiting van een tijdperk is het. Jarenlang ben ik lid geweest van deze sportschool. Eerst heette het Fitness First, vervolgens werd het Health City. Nu wordt het dus per 1 september Basic Fit zonder zwembad en dat was genoeg voor mij. Het grote pluspunt van deze sportschool was het zwembad en dat gaat dicht.

Geschiedenis

Het eerste weegbonnetje in mijn notitieboek is van 24 augustus 2008, dus rond die tijd ben ik lid geworden. Twaalf jaar! Er zijn tijden geweest dat ik Health City zwaar gesponsord heb, pas de laatste jaren heb ik veel gesport. In al die tijd ben ik maar twee maanden uit de running geweest. In 2018 heb ik door mijn darmkanker mijn lidmaatschap twee maanden stop gezet. Ik heb met drie personal trainers gewerkt, Nanda, Pedro en Bert. Ik heb kilometers geroeid, nog meer kilometers op de loopband gestaan, lopend en rennend. Op de crosstrainer heb ik ook aardig wat uurtjes gestaan. De groepslessen heb ik veel bezocht. Hoofdzakelijk Body Balance, maar ook Zumba, yoga, Pilates en Body Attack. Ik heb me jaren voorgenomen ook eens RPM te gaan doen, maar dat is bij een voornemen gebleven. Ik heb souvenirs. Mijn pasje, een bidon van Fitness First, een bidon van Health City en een Health City handdoek. Oh, en tientallen weegbonnetjes, waarvan ik heel veel in een boek heb geplakt en ook heel veel heb gefotografeerd. Dat blijft dus over van twaalf jaar lidmaatschap.

sportschool
Afbeelding van Joanna Dubaj via Pixabay

Mulder Sport

Aanstaande woensdag heb ik een afspraak bij Mulder Sport. Dan krijg ik daar een introductie. Voor de Milon cirkel heb ik twee proeflessen gehad en dat kan ik een paar keer per week doen. Voor de rest ga ik even kijken. Ze hebben in ieder geval groepslessen, waaronder yoga en dat lijkt me toch weer heerlijk. Ik ben benieuwd hoe het gaat worden, ik heb in ieder geval een gezellige indruk gekregen bij de proeflessen.

Over zin hebben en doorzetten

Geplaatst op door
1

Ik had het er vanmiddag over met een vriendin. Ik vertelde haar dat ik me had aangemeld bij Mulder Sport en dat gewoon meteen voor een jaar had gedaan. Want, zo vertelde ik haar, ik ken dat, anders gebeurt er gewoon niets. Plus dat ik meteen een kennismakingsafspraak heb met een trainer die me van alles gaat vertellen. Dat gaat woensdagmiddag gebeuren. En dan kan ik fijn aan de gang daar met de Milon cirkel, gewoon fitness, groepslessen en ik hoop ook zwemmen.

Energie hebben

Het is al een tijdje een probleem. In het begin van de coronaperiode kwam het echt door het ongewone dat ik echt totaal geen zin had. Nu gaat dat wel beter, maar er zijn nog steeds periodes dat ik denk, de groeten, ik doe gewoon niks. Dan heb ik gewoon geen energie om ook maar iets te doen. En voor sommige dingen die bijvoorbeeld onder werk vallen, moet ik echt gewoon zin maken. Ik ben namelijk erg goed in dingen voor me uit schuiven. Het goede voornemen voor deze week is dus zo’n schuifding onder handen nemen en ermee door te zetten.

Afbeelding van AJS1 via Pixabay

Bloggen, zin hebben en doorzetten

Ik blog dus al bijna zes maanden elke dag. Elke dag! En er zijn inderdaad dagen bij dat ik denk, oh help, wat moet ik nu weer doen, of: ik heb geen zin. En toch staat dat blog er, elke dag. Het is eigenlijk wonderlijk als je erover nadenkt.

Het is weer zover

Geplaatst op door
1

Zaterdagavond. Ik heb de dag besteed aan voor de tweede keer boodschappen doen, want ik was dus duidelijk dingen vergeten. Vervolgens ben ik me gaan inschrijven bij Mulder Sport, heel voortvarend meteen voor een jaar. Daarna ben ik nog even het winkelcentrum bij de Leyweg ingelopen. Conclusie: vrijwel onmogelijk anderhalve meter afstand te houden, want het was gewoon druk en er waren weinig mensen die er erg in hielden. Daarna was het krantentijd en heb ik de Volkskrant, het Financieele Dagblad en Den Haag Centraal gelezen. Het is een stukje ontspanning. Helaas deed ik geen spetter inspiratie op. En dus zit ik nu weer als altijd met de goede voornemens er voor te gaan zitten, een lijst van mogelijke onderwerpen te maken en een voorraad te schrijven. Oh ja, mijn #twentydaystory staat nog steeds op twee afleveringen, arme Maaike.

Elke dag inspiratie

Meerdere malen heb ik over gebrek aan inspiratie geblogd. En meerdere malen kwam ik erachter, ga zitten typen en je komt ergens op uit, zelfs op diepgaande inzichten. De routine, de gewoonte is er. Ik heb er ruim vijf maanden over gedaan, maar er is een gewoonte ontstaan. Nu de volgende gewoonte: actief nadenken over onderwerpen, meer in concepten gaan denken, meer in de ontwikkelfase gaan zitten. Het is net een baan. Mijn twijfels over elke dag bloggen zijn een stuk kleiner geworden, maar ik wil wel wat meer met ideeën gaan doen. Voor theater in romans heb ik wel plannen, namelijk meer besprekingen gaan schrijven, maar dan moet ik die boeken ook wel lezen. De laatste weken heb ik eindeloos veel jeugdboeken gelezen, namelijk over de Euro 5 en vervolgens Helen Dore Boylston met haar verpleegsterromans. Het wat serieuzere werk wil ik weer oppakken.

Moeten of willen?

Een tijd geleden heb ik het er een keer over gehad, ik moet niet zoveel moeten. Dus ik heb in dit blog elke keer als ik ‘moet’ tikte, het veranderd naar iets anders. Ik moet niks, ik mag van alles en het hoeft allemaal niet persé. Moeten mag de deur uit.

Nog even aan de gang met sporten

Geplaatst op door
1

Mijn schema liep een beetje door elkaar deze week. Ik was serieus van plan wat meer te gaan sporten en dat lukte niet. Het is mijn laatste week lidmaatschap bij Health City en ik wilde dus eigenlijk nog wat genieten van de wellness en het zwembad. Helaas speelde mijn knie dusdanig op dat ik toch maar naar de dokter ben gegaan. Waarschijnlijk een knieband die iets niet leuk heeft gevonden. Mijn knie is wat dikker, er zit vocht in en ik heb een spuit gekregen met een ontstekingsremmer. Als ik dus wat wil doen, moet ik echt even uitkijken. Maar zwemmen ga ik dit weekend, al is het elke dag. Maandag zeker, want dan neem ik met een enorme plons afscheid van het zwembad.
Maandag wordt ook de laatste dag dat ik die weegschaal met bonnetje kan gebruiken, dus dat ga ik maar doen. Kijken of een week uitkijken heeft geholpen.

Mulder sport

Wat deze week ook gaat gebeuren is mijn inschrijving bij Mulder Sport. Er is eigenlijk geen reden om het niet te doen. Ik weet gewoon dat als ik me niet inschrijf er gewoon niets gebeurt. Inschrijven dus. Hartstikke handig zo’n sportschool dicht bij. Tien minuten fietsen, ik kan ’s morgens even gaan. Sporten dus. En afvallen dus. Hoewel de ervaring leert dat het lastiger wordt naarmate ik ouder werd. Aankomen is makkelijker, zal ik maar zeggen.

Wat wordt het dus deze week?

Dit weekend naar Mulder Sport. Maandag op kantoor werken en bij Health City trainen en zwemmen. Dinsdag tot en met donderdag thuiswerken en op één van die dagen ook daar trainen. Het wordt een mooie en hoop ik ook droge week. Vandaag was het niet zo droog.

Bonnefooi: #WOT deel 35, 2020

Geplaatst op door
2

Ik had een lekke band deze week. Op zondag prijsde ik mezelf nog gelukkig dat ik een pechverzekering heb, maar de monteur waarschuwde me al. Het gaatje zat op een lastige plek, was moeilijk te plakken en het kon zomaar weer misgaan. Hij had helemaal gelijk. Toen ik thuis kwam was het ding weer lek. Dinsdag kon ik hem pas bij de fietsenmaker brengen. Dat is één van de weinige mensen die het ondanks de coronacrisis nog steeds druk heeft en eigenlijk moet je dus een afspraak maken. Ik ben er op de bonnefooi heen gegaan. Hij herkende me nog, want ik was een week daarvoor geweest met mijn beide fietsen en zou die lekke band wel even tussendoor doen.

Bonnefooi = 1) Zonder voorbereiding, 2) op goed geluk, 3) in goed vertrouwen

Bonnefooi

Ik ben best wel van de planning. Mij zie je niet zonder voorbereiding iets doen. Zo’n wandeling van vijf minuten met fiets aan de hand wil ik nog wel riskeren. Maar voor de rest is het voor mij afspraken maken. Zo’n los vakantietripje waarbij je ergens heen gaat en wel ziet waar je uitkomt? Niets voor mij. Ik wil wel weten waar ik me op moet voorbereiden. Nee, ik ben nooit een backpacker geweest. Ten eerste, dat bonnefooi gedoe, alsjeblieft niet en ten tweede ben ik best wel een luxe vakantiebeestje. Na die ene keer, jaren terug dat ik twee dagen in een tentje heb gezeten omdat het regende, wist ik dat kamperen niets voor mij was. Maak dus een afspraak met me, dan weet je zeker dat je me ziet.

Schrijf je mee?

En jij? Ga je overal op de bonnefooi naar toe? Bereid je je voor tot op de laatste letter of werk je gewoon op de bonnefooi? Ik ben er wel benieuwd naar. Schrijf mee en laat een reactie achter onder dit bericht.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.