Ali Molenaar

Over stukjes, mezelf en theater

We blijven thuiswerken

Geplaatst op 28 april 2020 door admin

Het zat erin: het thuiswerken is uitgebreid tot 20 mei. Aangezien dat de dag voor Hemelvaart is en ik de vrijdag nooit werk, komt het erop neer dat het 25 mei wordt voor we theoretisch weer op kantoor aan het werk kunnen.

En hoe gaat dat dan?

Ik heb al zoveel dingen gelezen. Doorzichtige perspex platen tussen de bureaus, een app waarin je een soort rooster kan maken voor de bureaus en nog veel meer dingen. Zeker weten dat het een opgave wordt. Weer terug naar kantoor betekent niet dat je op de oude manier kan werken. Zeker niet bij ons op de derde verdieping aangezien die verdieping een stampvolle kantoortuin is. Eilanden van vier bureaus zijn normaal. Alleen aan mijn kant van de verdieping tussen de bieb en kantoor van de line manager zijn al vier van die eilanden. In het aquarium staan vier rijen van drie bureaus aan elke kant. Ja, het is druk, ja, het heeft iets van een pakhuis, nee, het is niet prettig.

Thuiswerken?

Het gaat er denk ik wel op neerkomen dat we toch nog één of twee dagen thuiswerken. Ik vind dat niet erg, geloof ik. Thuiswerken lukt nu redelijk, ik moet er alleen voor zorgen dat ik iets te doen heb. In het begin van het thuiswerken heb ik het idee gehad mijn rommelkamer zo ver op te ruimen dat ik daar kan werken. Het enige obstakel zou misschien de WiFi kunnen zijn, maar dat valt op te lossen. Maar die boekenkast in die kamer moet ook opgeruimd worden en dat wordt wat lastig zolang alle restricties er zijn. Er moet namelijk wel wat weggegooid worden.

Wat verder?

Vanaf 16 maart thuiswerken. Hier in dit heerlijke Nederland. Ik zit naar het nieuws te kijken en zie een vrouw in Brazilië die moeite heeft voor haar kinderen eten te kopen. En vervolgens hier in Nederland ondernemers die verdienen aan de crisis, want ze verkopen dingen als perspex platen die nodig zijn. Het leven verandert, laat het ook ten goede zijn. Dat we niet weer met zijn allen verder gegaan waar we gestopt zijn.

Het wordt voor mij een uitdaging, deze maand, want ik heb besloten elke dag te bloggen. Voor afleiding, concentratie-oefening en gewoon voor de lol. Niet alleen op dit blog, maar ook op mijn andere blog, dat ik normaal voor sport en voeding reserveer. Dit is aflevering 28, hier kan je aflevering 27 vinden.

Ter ere van Koningsdag: brief aan de koning

Geplaatst op 27 april 2020 door admin

Majesteit, het is een vreemde verjaardag voor u, want u viert hem thuis. Mag ik u van harte feliciteren? Dat mag vast. Van harte gefeliciteerd! Mag ik u vertellen hoe ik deze Koningsdag ervaar? Ik ben vanochtend begonnen met een yogales. Matje uitspreiden voor de computer, YouTube aan en een half uur yoga. Serieus proberen een brug te doen, en het is serieus weer niet gelukt, daar moet ik nog even aan werken. Maar het is ook een lastige houding. Daarna heb ik de tv aangezet, want ik had op Twitter aangekondigd gezien dat u een toespraak wilde houden, en die wilde ik niet missen. Maar daarvoor eerst het Concertgebouworkest dat het Wilhelmus speelde. En dat was prachtig dat het op deze manier kon, alle musici thuis spelen met een camera voor hun neus en dat werd uitgezonden. Uw toespraak heb ik natuurlijk ook gezien. Uw dochters wilden volgens mij zo snel mogelijk terug naar hun bezigheden, maar volgens mij had u ze gewoon gedreigd met inname van de telefoons. Ze stonden er zo braaf bij. U hoopt dat het de laatste Koningsdag thuis wordt. Dat hoop ik ook. Dank voor uw woorden Majesteit.
Daarna heb ik mijn laptop aangezet voor de pubquiz bij Koningsdagthuis.nl. Ik mocht bij Diederik Jekel aanschuiven en dat was bijzonder interessant. Ik ken hem van zijn filmpjes op YouTube waarin hij uitlegt hoe alles rond het coronavirus werkt of niet werkt. Die zijn goed Majesteit, moet u ook kijken, en uw vrouw en dochters moeten daar ook naar kijken.

Verrassing

Bij die pubquiz kregen we nog een verrassing, want u kwam op bezoek Majesteit. Dat was cool en leuk. Zo dichtbij de koning ben ik nog nooit geweest. En u deed mee met de vragen. Ik vind Diederik Jekel wel leuk, want zet de man aan en hij blijft praten. Maar hij doet dat wel op een manier waarop iedereen het begrijpt, zelfs mensen die in 3 HAVO ontzettend onderuit gingen op de bèta vakken en toen naar 4 MAVO zijn gegaan met een talenpakket en geschiedenis en aardrijkskunde. Ja, dat ben ik dus. Nou zijn we studiegenoten, want ik heb net als u geschiedenis gestudeerd in Leiden, dus het is wel goedgekomen met me.

Wilhelmus

Dat Wilhelmus wil ik het nog even over hebben Majesteit, want u als koning slaagt er vast in het eerste en het zesde couplet te zingen, dat zijn namelijk de twee coupletten die het meest gezongen worden. Op elke normale Koningsdag worden beide coupletten wel gezongen denk ik. Maar ik als eenvoudig burger haal het eerste couplet en dat zesde couplet, Mijn schild ende betrouwen, etc., dat weet ik dus niet. Vrienden van me konden beide coupletten foutloos zingen. Ik ben ondertussen ook te weten gekomen dat het hele Wilhelmus een acrostichon vormt, de eerste letters van de coupletten vormen de naam Willem van Nassov. Een naamdicht dus. In de Wikipedia tekst staat ook nog iets ingewikkelds dat het een complex chiasme vormt, maar zo moeilijk wil ik niet doen vandaag. Ik ben wel gaan speuren op internet en ben deze pagina van de Koninklijke Bibliotheek tegengekomen: alles over het Wilhelmus. Machtig interessant allemaal, moet u ook maar lezen.

De rest van de Woningsdag

De rest van de Koningsdag wordt een beetje aards Majesteit, want het huishouden moet ook gebeuren. En als je niet naar buiten kan, en bijvoorbeeld niet de jaarlijkse geraniummarkt kan bezoeken hier in Den Haag moet je toch wat. Yoga leert me één ding met die houdingen dicht bij de grond, en dat is dat ik nodig moet stofzuigen. Dat gaat vandaag dus gebeuren. De afwas ga ik ook maar doen. Verder heb ik een goed boek, namelijk The Outsider van Stephen King. Als u meer van de bewegende beelden bent, er is een uitstekende HBO serie van gemaakt. Haken staat vandaag op mijn programma, even een beetje creatief zijn. Vanmiddag om 16 uur sta ik natuurlijk klaar om te proosten op uw verjaardag. Vanavond hoef ik niet te koken, want ik heb nog vegetarische lasagne over van een creatieve zaterdagavond in de keuken. Houdt u van koken Majesteit? Of heeft u daar personeel voor?
Ik ga een eind maken aan deze brief Majesteit, want hij is al knap lang. De lunch roept en daar moet ik nog even over nadenken. En verder ben ik deze maand bezig met elke dag bloggen. Voor afleiding, concentratie-oefening en gewoon voor de lol. En ik houd het vol. Niet alleen op dit blog, maar ook op mijn andere blog, dat ik normaal voor sport en voeding reserveer. Dit is aflevering 27, hier kan je aflevering 26 vinden.
Majesteit, fijne dag verder. Ik hoop u volgend jaar weer in een Nederlandse stad te zien rondlopen.

Woningsdag, het verzamelblog voor de blogkermis

Geplaatst op 27 april 2020 door admin

Beantwoorden

Geen Koningsdag, maar een Woningsdag dit jaar, het gevolg van de coronacrisis. Het is natuurlijk wel een uitnodiging om creatief te worden dit jaar. We mogen niet naar buiten, we blijven binnen. Voor schrijvers is het ideaal. Daarom de blogkermis. Schrijf een stukje over Koningsdag, hoe je het ervaart, hoe je ermee bezig bent en ik verzamel ze en laat ze hier zien.

De verzameling

Irene was vanochtend de eerste met een inzending: De eerste klanken van het Wilhelmus drongen tot me door, en zachtjes zong ik wat bekende woorden mee. Al ken ik dus niet alle verzen. Al speurend bekeek ik de meute om me heen eens goed, wie dat nou wel goed deed.
Mijn brief aan de koning heb ik net gepubliceerd. En ik heb het over van alles gehad, de pubquiz met Diederik Jekel, het Wilhelmus en mijn aardse bezigheden voor de rest van de dag, onder andere stofzuigen dus.

Over een varen en zijn huisgenoten

Geplaatst op 26 april 2020 door admin

Beantwoorden

De varen ritselde rustig. Twee dagen was hij nu in dit nieuwe huis en het begon al te wennen. Mooie grote zonnige kamer, veel gezelschap en dat waren ook best wel grote planten. Die grote tegenover hem had nog geen woord gezegd, maar de plant om de hoek, die in de kerstbak, had al gezegd dat de grote wat eenkennig was. En de kerstbak had ook verteld dat de eigenares van het huis niet zo scheutig was met water. Eens in de twee weken liep er een andere vrouw rond die schoonmaakte en ook de planten water gaf. Maar die was al een tijdje niet geweest.

Verhuizing

De varen had de verhuizing als enigszins traumatisch ervaren. Niet alleen was hij in het plastic verpakt zodat al zijn bladeren dicht opeen zaten, maar ook zat hij in een doos met negen andere planten. Twee dagen lang! Op donderdag ingepakt en dankzij een bezorger die drie keer de weg was kwijtgeraakt, pas vrijdagmiddag laat aangekomen in het nieuwe huis. De vetplant had er bladeren van verloren, zo traumatisch was het geweest. Het kleine roze mini plantje stond ernaast en troostte hem. De Calathea kwinkeleerde, die had het naar zijn zin. Hij stond in een ouderwetse pot met zwarte en gele strepen, en vond zichzelf geweldig. Ja, hij had een naamkaartje, net als de bananenplant. Zij hadden hun identiteit, maar de rest was uit de kas gehaald en had geen naamkaartje gekregen. Ze stonden allemaal enigszins beduusd te zijn.

De oude bewoners

De varen rekte zijn bladeren. Dat waren toch Kalanchoë’s in de vensterbank? Makkelijke plantjes, konden in de zon, daarom stonden ze daar natuurlijk. Maar wel ongezellig, want zij wisten natuurlijk meer van dit huishouden. Op de kast stond een kleine broer van de grote tegenover de varen. Niet zo goed gegroeid? Te weinig in het licht gestaan. Nu stond hij wel goed. Er zat wel een bruin blad in, dat moest er wel uit. De varen ritselde ongerust. Het was maar afwachten hoe de verzorging zou worden. Te weinig water was niet goed, maar teveel water ook niet. Zeker niet voor het vetplantje dat nog stond te acclimatiseren op de tafel. Hij had vandaag nog geen blad verloren, dat was een goed teken. De varen schraapte zijn keel en vroeg aan de grote bol met lange bladeren, “Wat denk je? Krijgen we vandaag water?” De bol keek hem aan, “ik denk het niet, wij oudgedienden hebben begin van de week water gekregen, ze is er niet scheutig mee. Beetje vergeetachtig.” De beide vetplantjes in de rekje in de hoek beaamden het, maar zij vonden het niet erg. Die werkster eens in de twee weken, die voelde ook niet of ze nog water hadden. Dat was wel erg. Gelukkig gooide het vrouwtje het overtollige water er wel uit. De varen zuchtte verlicht. Dat viel mee. Toen werd het rustig in huis, want ze ging de deur uit.

https://www.flickr.com/photos/alyda/49820415088/in/dateposted-public/

Gewenning

Uren later kwam ze weer terug. Alle planten waren tot rust gekomen, het wende wel dit nieuwe huis. De oudgedienden waren benieuwd naar hun nieuwe maatjes en het geklets was niet van de lucht geweest. Maar nu was iedereen weer stil, tot ze met een gieter rond begon te lopen en alle nieuwe plantjes water ging geven. Ook haalde ze bruine bladeren weg bij alle planten. De varen ritselde tevreden met zijn bladeren en strekte zich uit. Dit zou gewoon maar eens een goed huis kunnen worden. De plant in de kerstbak stak al zijn blaadjes blij de hoogte in, want hij kreeg ook water. Dat had hij ook wel nodig, want hij zag er niet heel gezond uit. En ze begon te praten tegen haar plantjes. Uit alles bleek dat zij het ook heerlijk vond. Nieuwe plantenkindertjes, nieuwe aanwinsten waar ze goed voor zou zorgen. Natuurlijk ook uitzoeken wat ze nou waren, zodat ze de goede verzorging zou kunnen aanbieden. Het kwam allemaal goed.

De planten in dit verhaal zijn bij plantje.nl gekocht. Tien planten in een kneusjesbox, het is een verrassing wat je krijgt, maar ik geniet ervan. Klik vooral door naar de foto’s op Flickr, want daar staan ze alle tien.

Creatief in de keuken: vegetarische lasagne

Geplaatst op 25 april 2020 door admin

Een manier voor mij om weer wat energie te krijgen is rommelen in de keuken. Ik had ter inspiratie de Vegabijbel van Isabel Boerdam gekocht en daar staan leuke recepten in, maar ik heb ook vegetarische recepten verzameld.

Vegetarische lasagne

Ik ga steeds meer vegetarisch eten. Vlees bekoort me nog steeds, maar je kan prachtige vegetarische gerechten op tafel zetten. En ik wilde een vegetarische lasagne proberen. Mijn normale recept is courgette, ui, knoflook, paprika en wat er nog meer in huis is, peen vind ik bijvoorbeeld ook lekker. Veel kaas, bijvoorbeeld mozzarella en natuurlijk gehakt. Dit alles met een grote fles sugocasa en de combinatie is compleet. Die vegetarische lasagne vond ik op internet, vooral de champignons spraken me aan, want daar ben ik dol op. Ik heb dus een variatie aan verschillende paddenstoelen erin gedaan. Courgette grillen in schijven in plaats van in stukjes hakken? Spannend! En een reden om mijn grillpan weer eens te gebruiken. Ik heb het recept een beetje aangepast. Ik had geen potje gegrilde paprika dus ik heb een verse paprika in stukken gehakt en gebakken. Verder heb ik nog peen toegevoegd. Dat geeft altijd een lekkere bijt vind ik. En er is een klein blikje kikkererwten doorheen gegaan, zonder het vocht.

Smaakt het naar meer?

Het staat net in de oven. Dat moet ik nog even uitvinden. Maar een creatieve rommeltocht in de keuken is wel leuk en ik ben eigenlijk van plan dat meer te gaan doen. Mijn Vegabijbel en andere kookboeken komen dan goed van pas.

Het wordt voor mij een uitdaging, deze maand, want ik heb besloten elke dag te bloggen. Voor afleiding, concentratie-oefening en gewoon voor de lol. Niet alleen op dit blog, maar ook op mijn andere blog, dat ik normaal voor van alles, boeken, #WOT en zo meer reserveer. Dit is aflevering 25 en aflevering 24 kan je hier vinden.

Volslagen gebrek aan motivatie

Geplaatst op 24 april 2020 door admin

Het was een rommelige dag vandaag. Ik heb de hele dag mogen wachten op mijn plantenkindertjes van plantje.nl. Tussen 8.30 en 11.30, jawel. Om 16.15 kwamen ze. Het zijn officieel kneusjes en er zitten beschadigingen aan, maar het is ronduit zielig om ze daarvoor weg te gooien. En dat maakt het wat goed vandaag. Want mijn gebrek aan motivatie voor wat dan ook is deze week hoog.

Mijn nieuwe plantenkindjes die ik straks uit het plastic ga halen, maar ik heb eerst een virtuele borrel van mijn werk pic.twitter.com/ARYjSajIdL
— Ali Molenaar (@Ali_Molenaar) April 24, 2020

Sport

Doe ik aan sport? Weinig. Op vrijdag kan ik tegenwoordig met Pedro één op één sporten en dan zijn we met zijn tweeën aanwezig. Maar voor de rest doe ik weinig, te weinig en dat is door volslagen gebrek aan motivatie. Op de virtuele borrel van mijn werk was de directeur vandaag aanwezig, de hoogste directeur van Fugro dus, en die vond dat we vooral gezond moesten blijven. Ja, dat ben ik met hem eens, en daar ben ik deze week dus niet mee bezig geweest. Ik hoor overal om me heen, dat iedereen het meemaakt in deze tijden van corona crisis. ‘Himmelhoch jauchzend, zum Tode betrübt, Glücklich allein ist die Seele die liebt’, een dichtregel waarvan ik niet wist dat deze van Johann Wolfgang Goethe was. Maar het is wel een regel die in mijn hoofd zit voor deze stemming, want soms gaat het goed en heb ik energie over, en soms gaat het gewoon niet. Het voornemen is dus volgende week lekker weer de deur uit te gaan. En voor die tijd? Ga los. Ik heb net de CD opgezet van de musical Hamilton, weet je hoe lekker je kan dansen op die CD? Het is hiphop en ontzettend dansbaar. Op de link vind je tien favorieten, maar zeker de eerste song, Alexander Hamilton is geweldig. Vind je dit niets? Zet iets op wat swingt voor je, beweeg, dans, doe alles wat je lichaam je ingeeft en geniet. Ga helemaal los. En geef rustig tips voor muziek.

Het wordt voor mij een uitdaging, deze maand, want ik heb besloten elke dag te bloggen. Voor afleiding, concentratie-oefening en gewoon voor de lol. Niet alleen op dit blog, maar ook op mijn andere blog, dat ik normaal voor van alles, boeken, #WOT en zo meer reserveer. Dit is aflevering 24 en aflevering 23 kan je hier vinden.

Overdracht: #WOT deel 17, 2020

Geplaatst op 23 april 2020 door admin

Ik zat rustig mijn blog van de dag te schrijven toen ik werd afgeleid door mijn telefoon waar allerlei meldingen uit kwamen. Twitter, met een vraag van Irene, of iemand de #WOT over wilde nemen. Ik voelde de bui al hangen en antwoordde “Zoals deze week of altijd?” Ja, dat bleek dus altijd te zijn. Al sinds 2015 doe ik mee aan Write On Thursday (#WOT), niet elke week, maar wel regelmatig. Het is een heel leuke schrijfoefening. Ik moest er dus even over nadenken, en al nadenkend kwam ik al op een woord. Dus hier is de nieuwe #WOT.

Het #WOT woord van vandaag is

Overdracht = 1) het overdragen van een waardigheid, 2) handeling waardoor men ten behoeve van een ander afstand doet van zijn recht op iets, 3) aflevering, 4) delegering, 5) transfer, 6) overmaking, 7) afstaan, 8) order, 9) overgave.

Bij deze was dus de overdracht van het schrijven van de #WOT in een paar tweets geregeld. Ik voel me vereerd – geloof ik – en zal deze waardigheid goed verdedigen. Dit was volgens mij de snelste overdracht ooit. De overdracht van een huis kost bijvoorbeeld wel wat meer uurtjes, inclusief bezoek aan een notaris. Ik hoop dat ik op mooie woorden kan komen, waar mensen wat mee kunnen. Dank aan Irene die deze mooie rubriek lang heeft gedaan.

Doe je ook mee?

En jij? Voel je iets bij overdracht, heb je iets te vertellen? Ben je dagelijks bezig met overdracht of heb je totaal geen neiging iets over te dragen? Ik lees het graag in je #WOT en laat het me weten in de reacties.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.

Een story over Instagram

Geplaatst op 23 april 2020 door admin

Beantwoorden

Het ging vanochtend over stories in de Instagram live van Elja, en daar was het een tijdje terug ook al over gegaan. Toen had ik gezegd dat ik mijn eerste story nog moest maken. Daar was het dus nog steeds niet van gekomen. Vanochtend werd me verteld dat je er gewoon mee moest beginnen en dat het zo LEUK is.

Wat is een story op Instagram?

Wat is een story eigenlijk? Het is een reeks bewerkte foto’s, video’s en gifjes die na 24 uur in principe weer verdwijnen. Door alles achter elkaar te zetten kan je een verhaal vertellen. De beelden spelen achter elkaar af en vormen een video. Je kan hem door swipen door gewoon op het scherm te tikken. Je kan hem stoppen door je vinger op het scherm te zetten, wel makkelijk met veel tekst. Stories worden gemaakt door heel veel Instagrammers en ik kijk ze ook graag. De stories worden vaak ondertiteld, dat is een groot voordeel als je zoals ik op je werk die dingen zit te bekijken. Ik kijk zonder geluid.

Mijn eerste story

Ik ben geen specialist, dus ik heb me voorbereid door wat informatie te verzamelen. Elja heeft iets geschreven over stories maken. Marketingfacts heeft de ultieme beginnershandleiding voor stories. En ja, het is zo gebeurd, foto maken, op verzenden drukken, klaar en gedeeld voor ik er erg in had hoe je foto’s moest toevoegen. Voor de tweede heb ik foto’s uit mijn galerij gevist, tekst toegevoegd en deze gedeeld. Zo, dat is makkelijk! Ja, totdat ik verder ga lezen in de handleidingen en zie dat ik hashtags kan toevoegen, stickers en van alles en nog wat. Oh, en ik kan ook filmpjes maken. Mezelf op bewegend beeld vind ik ongeveer het ergste wat er is, dus dat ga ik denk ik nog niet doen. Maar die stickers zijn wel wat, want dan kan je bijvoorbeeld een vraagsticker toevoegen waar de kijker iets in kan typen. En je kan gifjes toevoegen, een superkorte video van 3 seconden die blijft herhalen en die kan je zelf ook maken! Dat wordt wat voor de gevorderde klas. Voorlopig eerst maar kijken hoe dit gaat. Want die eerste story is een feit en ik ga nog wel meer experimenteren.

Positieve dingen, aflevering zoveel

Geplaatst op 22 april 2020 door admin

Omdat het bar weinig zin om te gaan sikkeneuren over onze algemene opsluiting tot 20 mei heb ik besloten maar weer eens te gaan kijken naar positieve dingen. Want mensen, hoe klein ook, niet alles is negatief.

Het fietsritje dat ik vandaag heb gemaakt naar kantoor. Iemand had vanochtend gevraagd om een boek, en aangezien ik niet de hele bibliotheek in mijn rugzak had gedaan, stond dat in het kantoor. Dus: fietstochtje – zon – lekker weer – windje – route terug kunnen vinden, want geen postduif – ja, dat was een grapje – nee, er zitten geen smiley’s in WordPress.
Bij de groenteboer langs geweest op de terugweg. Je moet de lokale winkeliers steunen tenslotte. Ik heb heerlijke aardbeien gekocht, en een aspergesalade. Deze groenteboer maakt zelf salades en die zijn zo ontzettend lekker.
Een heel oud positief puntje, maar ik ga hem er toch maar weer in gooien. Op vakantie in Corfu was ik een oorbel kwijtgeraakt. Heel simpel dingetje, gewoon een streepje, maar juist vanwege die simpelheid was ik er dol op. Een paar weken terug vond ik het tweede exemplaar in het voorvak van mijn rugzak. Sindsdien zitten ze elke dag weer in mijn oren. Het zijn de heel kleine dingetjes die het doen.
De kneusjesbox van plantje.nl komt zaterdag en ik verheug me er al een week op. Zaterdag een doos met plantjes uitpakken, kijken wat erin zit, studeren wat ik ermee moet doen, potjes zoeken. Het kan nog leuk worden, want ik heb grijze vingers, geen groene vingers. Als mijn collega vroeger op vakantie ging, hing ze een post-it aan mijn computerscherm: plantjes water geven!!! Met uitroeptekens!!! Nu mijn werkster met betaald verlof is, kan het ook spannend worden. Misschien weer die post-it.

Het wordt voor mij een uitdaging, deze maand, want ik heb besloten elke dag te bloggen. Voor afleiding, concentratie-oefening en gewoon voor de lol. Niet alleen op dit blog, maar ook op mijn andere blog, dat ik normaal voor van alles, boeken, #WOT en zo meer reserveer. Dit is aflevering 22 en aflevering 21 kan je hier vinden.
Afbeelding van Matthias Böckel via Pixabay

Elke dag bloggen, alweer, en dat kan weleens onzin zijn

Geplaatst op 21 april 2020 door admin

Het was een prangende vraag voor mij omdat ik al vanaf 1 april elke dag aan het bloggen ben. Hoe voorkom je dat je onzin gaat schrijven bij dat elke dag bloggen? En ik stelde de vraag aan Elja Daae in haar dagelijkse Instagram Live Challenge. Zij is de juiste persoon om dat aan te vragen, want zij is er in geslaagd om zes jaar achter elkaar elke dag, jawel elke dag te bloggen. En het is haar ook niet gelukt om elke dag een hoogstaand literair stuk te publiceren. Dat stelt gerust. Ik kan doorgaan zoals ik dat wil. Met allerlei stukjes over allerlei zaken en dan mogen er dingen tussen zitten die bij nader inzien eigenlijk niet helemaal goed zijn. Het is mijn blog tenslotte.

Zin

Want hoe begon het? Na twee weken corona quarantaine. Vanaf 16 maart zat ik thuis te werken, zo goed en zo kwaad als het ging, en zelfs voor een introvert persoon als ik kan dat teveel worden. Hoe krijg je contact met de buitenwereld? Bellen. Mijn telefoonrekening is een pietsje hoger dan normaal kan je wel stellen. Maar ik kan natuurlijk mijn blog als uitlaatklep gebruiken. En zo geschiedde.

Onzin

Het grote voordeel van twee blogs is dat ik onzin kan verkondigen over alle aspecten van het leven. Nu zie ik wel een scheiding binnen beide blogs, want op dit blog schrijf ik vaak over bloggen, op het andere blog over sport of het gebrek eraan. Touwtje springen en burpees vervangen toch niet helemaal het actieve leven. Op dit blog roep ik dan weer mensen op tot een blogkermis, waarvan ik eigenlijk heel graag wil dat mensen mee gaan doen. Mensen? Joehoe! Leuk schrijven over Woningsdag? Ik in ieder geval wel. Wat dat betreft is het eigenlijk wel een beetje jammer dat ik op alle fronten zie gebeuren dat het enthousiasme voor wat dan ook daalt, in plaats van stijgt. Nog wat leuks? Mijn #twentydaystory, achteraf gezien misschien wat te enthousiast begonnen. Eerst onderdeel van mijn aprilreeks, vervolgens trok ik het eruit omdat ik dat weer niet eerlijk vond. Tegenover wie dan Ali???? Uh, ja, tegenover mezelf. Dus er zijn twee afleveringen en ik wil ermee verder en dat mag naast die aprilreeks. En dan slaat de lethargie toe, want ik kom er ook niet aan toe.

De zin van dit verhaal

Begin te tikken over onzin en kom binnen een half uur op ruim 400 woorden. Dus is het onzin. Nou, dat zou kunnen, maar het zou ook zomaar mogelijk zijn dat het nog enigszins zinnig is. Goeie zaak. Ik ga hier dus gewoon mee door.