Oktober opruimmaand

De uitdaging

Daar heb ik even over nagedacht, omdat ik eigenlijk geen goed idee had. Maar ik kwam erop tijdens een telefoongesprek met vriendin W. Die zei dat ik het niet over een prestatieboeg moest gooien, maar iets heel anders moest kiezen, bijvoorbeeld mijn rommelkamer opruimen. Nou gaat er in november een aannemer komen die mijn badkamer gaat verbouwen en ik ben bang dat ik dan toch ruimte moet maken. Mijn buren zijn net bezig geweest. Die hebben me verteld dat nieuwe badkamerdingen groot zijn en veel ruimte innemen.
De rommelkamer dus. En als ik dan toch bezig ben: de badkamer. Daar heb ik namelijk drie kastjes die alle drie propvol zitten met weet ik veel wat. In de nieuwe badkamer krijg ik één kastje met twee laden dus ik moet echt opruimen.

Da’s toch geen uitdaging?

uitdagingIk hoor het mensen al zeggen. Geloof me, voor mij is het een uitdaging. Ten eerste houd ik gewoon niet van huishouden, ik heb niet voor niets een werkster. Ten tweede staat er een hoop troep waarmee ik naar grof vuil moet, of naar de kringloopwinkel. Ik word al moe als ik er aan denk. Ten derde ben ik heel goed in kettingklusjes verzinnen. Je begint aan het ene en komt tot het besef dat je het volgende ook moet aanpakken. Zie rommelkamer – badkamer. Ik heb in mijn achterhoofd ook al keuken. Daar staan dingen in de kasten die ik er elf jaar geleden in heb gezet en er niet meer uit zijn gekomen. Maar dat is een leuke voor november, hoewel dan die badkamer al genoeg uitdaging is.

Nieuwe schoenen

Ik heb nieuwe schoenen. Ik heb een hekel aan nieuwe sportschoenen, maar ik moest wel, want ik kreeg blaren in de oude door de kapotte binnenvoering. Op die nieuwe schoenen heb ik zondag heel enthousiast een sprinttraining gedaan. En dat is misschien wat verkeerd gegaan. Ik heb normaal al de neiging tot stampen als ik ren. En nu met nieuwe stuggere schoenen heb ik er niet voldoende op gelet, met als gevolg een rechterknie die weer even extra aan het opspelen is. Dat is vervelend, op zijn zachtst gezegd. Het levert ook wat twijfel op omdat ik morgen wilde gaan trainen en nu denk ik het maar even niet te doen. Even de knie wat rust gunnen.

Totaal: 1 jaar, 110 dagen

Over planken en een uitdaging

Het is me gelukt! Een plank van twee minuten! Een hele maand op geoefend, een hele maand op gescholden en vandaag lukte het. Daar had ik wel heel veel aanmoediging van P voor nodig, maar het is hem wel!

En? Wat nu?

Ik heb al over een nieuwe uitdaging na lopen denken, maar ben er nog niet uit. Vanochtend heb ik gewoon een lekkere training gehad, wel weer zwaar, maar lekker. Daarna nog lekker gezwommen, begonnen in een baan met drie mensen, en in mijn eentje geëindigd.
Morgen ga ik daar verder over denken. Ik heb wat dingen in mijn hoofd.

  • Trappen lopen – drie verdiepingen op mijn werk. Het nadeel daarvan: vier dagen in de week. Het moet iets zijn wat ik thuis kan doen. Thuis is eerste verdieping, één trap.
  • Wall sit: kijk naar deze lieve schat: Lauren, die net doet alsof het helemaal niks is. Ik heb dit wel eens gedaan, maar weet dat het niet helemaal niets is.

  • Derde mogelijkheid: dat iemand anders wat weet. Weet iemand anders wat?

Hee, ik kan natuurlijk ook een maandje niets doen, hoewel dat niets betrekkelijk is. Ik zit elke dag op de fiets en ben vier dagen in de week te vinden in de sportschool.

Deze uitdaging heb ik voltooid. Daar ben ik blij mee.

Update: een week later bekijk ik dit bericht en bedenk ik dat er helemaal geen gewicht staat. Dat was dus 77,4 kg.

Totaal: 1 jaar, 107 dagen.

Over een nieuwe week en wat minder trainingen

Geen topweek

Was het een lekkere week? Nou nee, het was weer een week van onduidelijke klachten, veel opvliegers en een algemeen gevoel van bleegh. Duidelijk genoeg. Zaterdag al ziek, zondag niet gaan sporten, want ziek. Maandag ziek thuis gebleven. Dinsdag eerst huisarts en toen gaan werken. Maar dinsdagavond ook niet gesport. Donderdagavond heb ik de sportschool voor het eerst weer van binnen gezien. Echt, ik had geen zin, heb het toch gedaan. De enige concessie: ik ben niet gaan zwemmen, daar had ik echt geen zin in.

Vrijdagtraining

Training met P. Was die dan lekker Ali? Bijna, het was zwaar, als altijd mag ik wel zeggen. Maar ja, daarom train ik met een personal trainer, zodat die het wat zwaarder en gerichter maakt dan ik het zelf zou doen. Het was veel herhalingen vandaag. Veel squats, veel tillen, veel kleine spieren aanspreken. Het vermoeden bestaat dat ik morgen spierpijn heb. Ik heb een ware strijd geleverd met een stang boven mijn borst tillen vanuit liggende positie. Het ding was 20 kg zwaar en ik had er best wel moeite mee. Hij vertelde dat hij 100 kg 5x kan tillen. Dat was wel humor. Hij heeft mijn uitdaging ook nog wel in de gaten, dus we hebben een plank gedaan. Ik haalde 1 minuut 34. De tweede plank, niet verwacht, was 34 seconden. Als cadeautje was het zwembad vandaag bijna leeg. En daarna voelde het dus prima. En ging het lekker. En voel ik me veel beter. Volgende week er gewoon weer tegenaan en geen niet lekker gedoe meer.

De uitdaging

Ik sta nu op 1 minuut 46. Volgende week vrijdag moet het twee minuten zijn. Het wordt steeds lastiger. Op Facebook gaf iemand me de tip om muziek te draaien als hulp bij concentratie, en dat lijkt te helpen. Dus nu zingt Marco Borsato Mooi tijdens mijn plankje. Ik heb besloten morgen het klokje om te draaien en te laten oplopen in plaats van aflopen. Volgens mij zit ik echt op die klok te werken.

Update: ik was mijn gewicht vergeten. Dat was deze week 77,2 kg. Ietsje zwaarder. Volgende week weer lichter.

Totaal: 1 jaar, 100 dagen

De uitdaging halverwege

Update

Ja, een update voor mijn uitdaging van de maand september. Aan het einde van september wil ik een plank van 2 minuten kunnen doen. Het lijkt heel simpel, de waarheid is anders. Want ik ben dit weekend wel ergens tegenaan gelopen, namelijk tegen mijn frustratie.

Frustratie

Frustratie alom. Want het lukt niet op het moment. Nou heb ik niet het beste weekend van de wereld, want ik ben eigenlijk gewoon ziek. Grieperig, buikpijn. En opvliegers van hier tot Tokyo. Allemaal dingen waardoor het gewoon niet lukt.
Ik zit nu op 1 minuut 36. Mijn record op de sportschool is 1 minuut 32 en dat is ook precies het punt waar het niet meer lukte. Het zal psychologisch zijn denk ik. Het lastige is dat ik op het moment ook even niet weet wat ik er voor mezelf aan kan doen. Ik zal me eerst wat beter moeten gaan voelen. Verder is het toch een kwestie van doorzetten. Ik kom nu tot 1 minuut 20 en dan kan ik het vergeten. Deze week moet het gewoon weer op de rails komen.

Heeft iemand een tip voor me? Het is geen glazen plafond hier, wel een psychologisch plafond waar ik tegenaan hik.

Totaal: 1 jaar, 95 dagen.

Over hitte, zweet en een uitdaging

Warm, warm, warm

Het was warm deze week, om precies te zijn: een hittegolf. Een fenomeen dat de nodige weerrecords opleverde, want het was erg lang geleden dat het in september zo warm was. Ik heb er nog even genoten en een vrije dag genomen. Genieten. Ik ben overdag gaan trainen, het bleek warm te zijn.

Training

Ik ben zondag gaan trainen en donderdag weer. Dinsdag viel uit omdat ik onverwacht naar een toneelvoorstelling ging. IJS&VIS, een voorstelling van Firma Mes en het Nationaal Toneel in een gebouw in de Binckhorst, het bleek warm te zijn.zweet
Met de trainingen heb ik 1x cardio gedaan en 1x het krachtschema van P. Hoe lekker ik warmte ook vind, ik bleek er wel last van te hebben. Mijn tempo had zwaar te lijden onder de temperatuur.
De vrijdagse training was zwaar en niet alleen door de krachttraining zelf. De airconditioning was uitgevallen en het bleek idioot warm te zijn. Het was zo erg dat zelfs P aan het zweten was, en die hoeft alleen maar te kijken of ik het goed doe. De druppels zweet liepen overal, niet alleen over mijn rug.
Mijn gewicht? Dat was 76,9 kg. Ietsje aangekomen, maar is nog steeds keurig netjes. Op naar de 75 kg. Nog vier trainingen te gaan in deze serie.

De uitdaging

Ik heb zitten rekenen, en om op 30 september op 2 minuten uit te komen, moet ik ergens 2 seconden erbij nemen. Anders gaat het niet lukken. Dus dat heb ik op donderdag maar gedaan, dan kwam het namelijk mooi uit op 1 minuut en 30 seconden.
Het wordt best wel moeilijk trouwens. Op een punt dat ik normaal denk, laat maar, ga ik nu nog door en sta ik met mijn trillende armpjes en beentjes. Vandaag bij P mocht ik ook even, die haalde ik tot 1 minuut en 20 seconden.

Totaal: 1 jaar, 93 dagen

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Over trainingen en energie

Het was nogal wat verschil, vorige week en deze week. Was ik vorige week niet vooruit te branden, deze week had ik energie voor tien. Zeker de tweede helft van de week. De voorzichtige eerste training op donderdag na een week vol onduidelijk ziek zijn, ging heerlijk. Het cadeautje na de training was een vrijwel leeg zwembad waar ik ongestoord dertig baantjes kon trekken.

Training en trainer

trainingHet was zonder meer zwaar, maar lekker. Vorige week hadden we niet gewogen, en deze week was het dus een verrassing. Het was 76,7 kg en dat scheelde 1,4 kg met de vorige keer. Misschien gaat die 75 kg lukken voordat P weggaat. En dat is jammer, het vertrek van P is nu wel definitief. Health City heeft de tarieven voor trainers omhoog gegooid, namelijk verdriedubbeld en dat maakt het voor P niet meer rendabel. Hij stopt dus en gaat fulltime de fysiotherapie in. Ik mag een nieuwe trainer zoeken. Ik mag hopen dat er nog één over is, want er zullen er wel meer weg gaan.
Maar ik heb nog een paar trainingen over in deze reeks en dat is fijn. Ze mogen allemaal zo lekker zijn als deze training. Oh, en de foto? Die is hergebruikt, want die heb ik al eerder in een blog geplaatst.

Zon en energie

Hoe je dit heerlijke zonnige weer ook noemt in september, Indian Summer of niet, het is een cadeautje en ik geniet ervan. Het geeft me energie en ik hou ervan. Opladen voor de rest van het jaar. Ik heb mezelf vanmiddag ook al geschokt door genoeg energie te hebben voor het opruimen van mijn bureau. Daar was al jarenlang stof en rommel verzameld en dat is nu opgeruimd. Nuttige besteding van mijn zaterdag.

Uitdaging

Het is nu zover dat elke keer als ik denk, het lukt niet meer, ik nog net twee seconden eruit kan trekken en die plank kan voltooien. Het groeit.

Totaal: 1 jaar, 87 dagen

Even niets

Ja, er valt niet veel te melden. Vrijdagmiddag heb ik toegegeven aan even ziek zijn en ik heb het weekend uitgeziekt. Drie dagen snotteren, spierpijn aan alle kanten en me lamlendig voelen. Dat heb ik zo grondig gedaan dat ik vanochtend weer aan het werk kon. Met als nadeel wel dat ik voor de derde keer vanaf vrijdag met hoofdpijn de ochtend begon.

Slapen

Goede voornemen voor deze week: op een normale tijd naar bed, beetje uren halen met slapen. Ik heb vorige week veel te weinig geslapen. Goed voor een mens, dat slapen. Het neemt alleen zoveel tijd in beslag.

Geen sport

Zondag besloot ik dat lezen voor die dag voldoende lichaamsbeweging was. Ik heb voor morgen besloten dat ik het even zonder sport kan doen. Donderdag ziet er qua weer goed uit, mooie dag om vrij te nemen, mooie dag om eventueel te gaan sporten. Deze week even rust en wat minder sporten. Mijn spieren vinden dat misschien ook wel fijn.

 Uitdaging

klokHet is me een raadsel. Tijdens trainingen met P heb ik de grootste moeite zelfs maar een minuut te halen met de plank. Nu red ik elke dag 2 seconden meer, morgen mag ik 1 minuut en 10 seconden doen. Psychologisch? Aflopende klok die beter is dan oplopende klok? Zoiets? En dat zelfs zonder extra planken bij P. Normale dan. Afgelopen vrijdag mocht ik planken doen, balancerend op een bal. En ik ben zo goed in evenwichtskunstjes. Humor. Erg leuk.

Totaal: 1 jaar, 82 dagen

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Ho en stop

Wat ik eigenlijk had moeten doen vanochtend toen ik zittend achter mijn computer me al te pletter zweette, was mijn training afzeggen. In plaats daarvan ben ik gegaan en ben ik er doorheen gekomen. Daar was ook alles mee gezegd. P zei het ook na tien minuten trainen, als het niet gaat, dan gaat het niet. Maar ja, eigenwijs hé? Toch doorgaan natuurlijk.

Grenzen

Ik had het gisteren over grenzen. Vandaag ben ik dus met gierende bandjes de bocht uitgevlogen en met een rotvaart ruimschoots die grens overgeschoten. Slim? Nee, absoluut niet. Maar af en toe ben ik ook gewoon niet slim. Ik herkende het gevoel niet, dacht dat ik moe was. Maar nee, ik ben gewoon ziek.
De training was volslagen niets vandaag. Eentje die in de annalen bijgeschreven moet worden en verder vergeten, want het was niet goed. Ik had moeite met dingen die ik op andere dagen fluitend doe. Nu heb ik spierpijn – overal – en doet mijn hele lijf pijn. Oh, we hebben niet gewogen vandaag omdat twee dames de weegschaal bezet hielden. Volgende week weer.

De uitdaging

Ik sta nu op 1 minuut, 2 seconden, en dat lukt me nog vrij gemakkelijk.

Totaal: 1 jaar, 79 dagen

Over een uitdaging voor september

Dat was hem dan

Uitdaging nummer 1: geen alcohol in de maand augustus. Achteraf gezien was het relatief gemakkelijk. De echte uitdaging bleek in het gezelschap van anderen te liggen. Ik heb wel een paar keer jaloers gekeken naar een glas witte wijn of een Port bij andere mensen. Maar ik heb het gered!!! Yeaaay for me. Waar is die Westmalle?

Nieuwe uitdaging

westmalleVanaf 1 september komt de volgende uitdaging. Daar heb ik wel even over nagedacht. Eerst dacht ik aan minderen in suiker, maar dat blijkt lastig realiseerbaar omdat suiker dus echt overal in zit. Bovendien: weer een maand met iets laten. Dan maar iets doen. Ik heb na een app-overleg met P er een prestatie-uitdaging van gemaakt. Mijn grote frustratie: de plank. Na twee jaar trainen met P is mijn ultieme record 1 minuut 32 seconden. Dat moet beter kunnen, dus ik vroeg hem of het realiseerbaar is om een plank van 2 minuten te kunnen uitvoeren aan het eind van september. Natuurlijk kan dat, zei hij, als ik veel oefen. Elke training dacht ik toen nog heel optimistisch. Nee, elke dag zei P opgewekt. Bij een minuut beginnen, elke dag 2 seconden erbij, dan zit ik aan het eind van de maand op 2 minuten. Als ik even reken, is op 17 september mijn eigen record uit de boeken geschreven. P kennende, zal ik wel een plankje extra mogen doen tijdens de training.

Nou, dat is die dus. De nieuwe uitdaging, op 30 september kan ik het, een plank van 2 minuten. Elke ochtend fijn een plank doen.

Totaal: 1 jaar, 78 dagen

Over trainingen en een zomerse week

Drie heel verschillende trainingen deze week. Dinsdag heb ik me prima geamuseerd met het krachtschema van P. Eindconclusie was dat ik er bij twee apparaten, de seated row en de rotary torso wel een tandje bij kan zetten. De rest laat ik nog even op het oude gewicht staan.
Donderdag was het vooral warm. Ik heb een cardiotraining gedaan, en het was lekker, maar ik had last van de warmte. Het zwembad was bijzonder lekker na de training.

Vrijdag

First things first: mijn gewicht. Even wat aangekomen, maar dat wijt ik aan het warme weer. 78,1 kg. Nog steeds mooi.


Mijn training: het ging niet zo lekker. Het begon er al mee dat ik er niet in slaagde een nieuwe oefening goed uit te voeren. Hoe moeilijk kan het zijn. Eén voet op de grond, de andere voet op de teen achter me op een bankje en dan naar beneden. De knie moet zo diep mogelijk gaan. Met gewichten ging het voor geen meter, toen mocht ik zonder gewichten en met behulp van een stok. Oma bezig met een oefening. Het was ook een evenwichtskunstje en daar ben ik slecht in. Dat was meteen ook een reden dat ik die oefening deed.
Daarna was het gewoon ordinair hard werken. Conclusie na moeizaam opdrukken aan het eind van de training: het zit allemaal tussen mijn oren.
Oorzaak: waarschijnlijk de combinatie van slecht en weinig slapen, hooikoorts, een gekneusde teen en de warmte.

Nieuwe uitdaging

Ik heb dus over een nieuwe uitdaging na zitten denken. Eerst dacht ik suikervrij, maar na wat studie daarover, doe ik dat dus niet. Ten eerste is het heel slecht te doen, omdat het overal in zit. Ten tweede heb je gewoon suiker nodig. Ik heb wel iets in mijn hoofd, maar ik ga eerst even een app-sessie met P daarover houden, kijken of het mogelijk is in een maand.
Donderdagochtend gooi ik dat in een blog de wereld in.

Totaal: 1 jaar, 72 dagen