Ali Molenaar

Over stukjes, mezelf en theater

Klusjes, klusjes, klusjes

Geplaatst op 29 juni 2020 door admin

Ik heb een to do lijst, soms heel nuttig, want ik zet er klusjes op die pas in de verre toekomst hoeven te gebeuren, dan onthoud ik ze tenminste. En soms komen er dingen niet op die eigenlijk wel zouden moeten aangezien ik ze regelmatig vergeet. Het helpt natuurlijk ook niet, als je op een kersverse maandag al met tegenzin en hoofdpijn begint.

De lijst met klusjes wordt lang

Eentje die ik eeuwig vergeet. Ik heb een pagina op mijn website voor Instagram, hier zet ik handmatig de linkjes naar mijn blog op. Die pagina moet ik dus eigenlijk dagelijks verversen, aangezien ik nog steeds elke dag blog. Zojuist heb ik het gedaan hoor, vorige week maandag voor het laatst gebeurd.
Was opvouwen. Je zou zeggen, zo gedaan. Ja, klopt, als je eraan begint. Ik heb vanavond onder een webinar de schone handdoeken opgevouwen. De andere krat moet nog, daar zit schoon wasgoed in waar ik bij moet nadenken bij het opvouwen. Vorige week gewassen.
Oud papier. Dat ik eeuwig vergeet buiten te zetten en als ik het buiten zet wordt het niet opgehaald. Dus ik moet het meenemen als ik naar de winkel ga, want daar is een papierbak. Niet dus. Er staat veel, heel veel.
Plastic. Verzamelen, verzamelen en vergeten mee te nemen als ik boodschappen ga doen, die plasticbak staat naast de papierbak.
Boeken. Ik had al weken een stapel boeken liggen die van mij in een minibieb mochten. Gisteren ben ik een rondje wezen fietsen langs minibiebs en heb die meteen gevuld. Alle boeken weg, dat er nu al weer twee nieuwe liggen, komt omdat ik die gisteren had meegenomen.
Voorraad aan blogs. Ben ik eigenlijk al van plan sinds ik elke dag blog, al bijna drie maanden dus. Nou, het moet nog komen. Met als resultaat dat ik dus regelmatig achter mijn computer zit en eigenlijk niet weet wat ik moet schrijven. Wel is het me al een paar keer gelukt op woensdag een #WOT klaar te hebben voor donderdag. Voorwaar een grote prestatie. En ik heb foto’s voor nog een verhaal over minibiebs.
Een paar jaar geleden heb ik mijn rommelkamer opgeruimd omdat mijn badkamer zou worden verbouwd. Ik had de ruimte nodig. Nu kan ik het weer gaan doen. Het heeft wat vertraging opgelopen omdat er een hoop ligt dat gewoon weg moet en dat lukt even niet met beperkte bewegingsvrijheid door een coronacrisis. Het is een combinatieklusje want in die kamer ligt ook het oud papier, zie hierboven.
Ik herlas het blog over de rommelkamer en bedacht toen, gut, ja, die keuken wilde ik ook nog doen. Keuken dus, op bovenste planken kijken wat er nou eigenlijk ligt en wegdoen wat ik nooit gebruik.
To do lijstjes. Het leven zou eenvoudiger zijn als ik er maar eentje had. Het zijn er helaas veel. Voor mijn werk een Word document, maar de taken in Outlook gebruik ik ook. Voor thuis een Word document en losse briefjes. Dat Word document heb ik dus in mei voor het laatst gebruikt in een nieuwe poging mezelf te disciplineren. Werkt nooit lang.

Het resultaat van zo’n lijst

Waarschijnlijk kan ik over een paar maanden een nieuwe lijst maken en daar het grootste deel van deze klussen weer in opnemen. Ben ik goed in, dingen laten liggen. En beste lezer, ben je er ook goed in?

Minibiebs in Den Haag deel 5: Laaktheater

Geplaatst op 28 juni 2020 door admin

Een prachtige zondag in Den Haag, lekker zonnetje, lekkere temperatuur, prima weer om een rondje te gaan fietsen. Buiten gekomen blijkt het ook meer dan behoorlijk te waaien, maar dat houdt me niet tegen. Mijn doel is duidelijk deze middag: een voorraad foto’s van minibiebs maken. Dat blijkt aan het eind van de middag niet helemaal gelukt. Eén bieb was verdwenen door werkzaamheden, de andere kon ik niet vinden, maar ik heb er twee.

Laaktheater

In stadsdeel Laak ligt het Laaktheater, aan de Ferrandweg. Ik ken het theater al uit de tijd dat het Pierrottheater heette. Het is een cultuuranker, één van de acht in Den Haag die in het leven zijn geroepen om kunst en cultuur voor iedereen toegankelijk te maken. Ik vind het eigenlijk wel een heel geschikte plek voor een minibieb. Dit is toch een ontmoetingsplaats in de wijk. In de dagen dat ik naar mijn werk fietste, kwam ik er dagelijks langs. En deze minibieb had ik al gezien, wilde ik fotograferen en dat lukte steeds niet. Vandaag wel.

Het eerste wat opvalt: gaas, geen plastic, semi-glas, of glas, er zit gewoon gaas in het deurtje. Je kan in ieder geval goed zien wat er in zit. De beschildering valt ook op. Het is een kinderlijk tafereel, kijk vooral even in mijn photostream op Flickr, want ik heb ook een foto gemaakt van de zijkant. Ik plaats er zelf een paar boeken in die ik al weken had liggen en kijk even verder naar de inhoud. Het is oud en nieuw door elkaar. Jonas Jonasson stamt uit 2011, Judith McNaught, met haar Echo van de eenzaamheid is in 1989 gepubliceerd. Het is maar goed dat ik hem heb laten staan, want ik heb de Engelse editie. Hier haal ik trouwens wel een oude liefde uit de bieb, want Leni Saris laten liggen? Nee, dat kan niet. Rumoer rond het schuurtje gaat dus in mijn rugzak. De rest laat ik liggen, hoe verleidelijk de Spoedcursus verlichting ook mag zijn.

Tips voor leuke minibiebs in Den Haag zijn welkom. Ik heb meerdere foto’s gemaakt die in mijn Flickr photostream staan. Ik heb ze gemaakt op zondag 28 juni 2020. Deel 1 van de serie kan je hier vinden. Deel 2 kan je hier vinden. Het derde deel kan je hier vinden. Hier is het vierde deel.

Hoe warm het was

Geplaatst op 26 juni 2020 door admin

Beantwoorden

Dineke tikte tegen de thermostaat, 29,5 graden, dat kon niet kloppen. De gordijnen waren dicht geweest, de ventilator stond constant te draaien, waar kwam dat vandaan?
‘Dat is warm’, zei Joris achter haar. Hij wilde haar omhelzen, maar kwam ervan terug toen hij aan haar bleef plakken. Ze keek pijnlijk, haar armen waren verbrand en voelden in het geheel niet lekker aan.
‘Zal ik nog maar een keer smeren?’ zei Joris. ‘Het moet vet blijven, dat is beter voor je huid.’
‘Ja, doe maar’, zei ze.
Ze had ’s nachts nauwelijks geslapen vanwege die verbrande huid. En nu moest ze nog werken, wat ook niet alles was. Maar er waren een paar dingen die af moesten en tien minuten zat ze, ingesmeerd en wel achter haar laptop. Joris ging weg, zijn baas had vanmiddag uitgekozen voor een afspraak op het kantoor met airconditioning. Timing noemden ze dat. Ze legde de handdoek op het bureaublad en begon met haar werk.

Avond

Tegen half zes was Joris weer terug en was zij net klaar. Hij stond bij de thermostaat met ongeloof op zijn gezicht, 31 graden was het inmiddels. Het zweet stond op haar rug, en ze kroop tegen hem aan in de hoop nog wat airconditioned lijf mee te kunnen pikken. Helaas, hij was al weer opgewarmd. Ze keken elkaar aan.
‘Wat doen we?, zei Joris, ‘naar het strand in de hoop dat het daar te harden is? Of blijven we hier en hopen we door heel stil te zitten, het te kunnen negeren?’
Ze geeuwde. ‘Gewoon hier blijven en iets koels te eten klaarmaken. We hebben nog watermeloen, iets van een salade is prima.’
Na het eten zaten ze met zijn tweeën op het balkon. Het werd wat koeler, er kwam een windje bij. Hij zat naar de vogels in de grote boom te kijken, zij zat met een boek op haar schoot. Ze gooide het met een klap op het krukje naast haar.
‘Boeit niet?, vroeg Joris.
‘Nee, boeit niet, gaat over een gezapig huisgezin en dat zie ik hier al, dus daar hoef ik niet over te lezen.’
Hij grinnikte. ‘Het is snel gegaan. Drie maanden samenwonen en we zijn al gezapig.’
‘Wil je dat?’ Hij grinnikte weer. ‘Vraag me dat morgen nog eens als het wat koeler is. Dan krijg ik wel energie om minder gezapig te zijn. Ze keek om zich heen, zoekend naar iets dat ze kon gooien. Joris was haar voor, hij had de wasmand naast zich en gooide een handdoek naar haar. ‘Opvouwen mens, gewoon doen wat een gezapig paar samen doet ter verstrooiing.’
Ze hoorden de buurman beneden lachen. Hij kwam onder het balkon vandaan. ‘Ik heb ook nog een was staan hoor, die kan je ook opvouwen.’
Dineke trok een gezicht, ‘zullen we dat maar niet doen?’ En ze stak haar tong naar hem uit. Hij lachte weer en ging zitten. Dineke keek Joris aan. ‘Kom maar op met die was, saaie man.’
Dollend vouwden ze de wasmand leeg. De gezapigheid trok de volgende dag weg, samen met het mooie weer.

Wil je nog meer verhalen lezen? Al mijn verhalen hebben de tag Eigen verhalen gekregen.

Mijmeren: #WOT deel 26, 2020

Geplaatst op 25 juni 2020 door admin

Het was op de middelbare school, wij scholieren werden verondersteld de betekenis van woorden op te zoeken en te noteren, maar dat was wel veel werk. En dat woord mijmeren ging ik dus niet eens opzoeken, maar noteerde ik als hardop denken. Het werd tot mijn verontwaardiging niet goedgekeurd. En dat na al mijn harde werk.

Het #WOT woord van deze week is:

Mijmeren = 1) Peinzen, 2) denken, 3) dromen, 4) dubben, 5) filosoferen, 6) in gedachten verzonken zijn, 7) nadenken, 8) piekeren.

Ik mijmer elke week over wat voor woord het weer zal zijn, en of ik nog genoeg voorraad heb voor de komende weken. En als ik dan een woord heb, of het niet gebruikt is door Martha of Irene in hun #WOT periode, want ook daar wil ik rekening mee houden en zo mijmer ik wat af.

Het Hemels Gewelf

Vanmiddag was ik in het hemels gewelf, een kunstmatige krater in de duinen bij Kijkduin, een plek waar ik nog nooit van had gehoord, tot een blogster me erop wees. De Amerikaanse kunstenaar James Turrell heeft het gecreëerd. Het is geen beeldhouwwerk in het landschap, maar een hulpmiddel om naar licht en geluid te kijken. Het eerste was opviel was de koelte in de buis die naar het gewelf liep en vervolgens de rust. Dat vervolgens een vriendin belde en we aards zaten te kwetteren deed een beetje afbreuk aan het geheel. Maar toen begon de ervaring, want op de bank op mijn rug liggend kon ik volop mijmeren, over de afgelopen week en de komende week, en de afgelopen twee jaar. Het enige dat ik hoorde waren vogeltjes. In die krater viel het verkeer dat toch vrij dichtbij was nauwelijks op. Het mijmeren hield op. Het genieten duurde voort.

Schrijf je mee?

Mijmer je mee? Heb je zelf ideeën erover? Of wil je iets anders kwijt? Zoals elke week kan je weer meeschrijven. Je kan je reactie achterlaten onder dit bericht.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.
Kijk vooral in mijn photostream op Flickr voor de rest van de foto’s.

Doelgroep, doelgroep, doelgroep

Geplaatst op 22 juni 2020 door admin

De week begint goed, namelijk met het lezen van een blog van Elja over Instagram en je doelgroep. Mooi, dacht deze hobbyist, hoe ver kom ik daarmee? Als je, zoals ik, je Instagram puur voor de lol gebruikt en af en toe je blog wil promoten, kan dat aardig wat moeite kosten.

Wat is mijn doel?

Wat wil ik met Instagram? Foto’s bekijken. Mensen volgen die ik interessant vind en dat kan heel breed zijn. Ik volg vrienden, maar ook fotografen zoals William Rutten, sportmensen zoals Arie Boomsma, maar ook trainers die ik ken van Sky Health, dat ik ook weer volg. Ik volg acteurs en actrices, (Haagse) politici, maar ook minibiebs. En natuurlijk ook boekbloggers want die zijn vaak ook boekstagrammers. Maar ik maak zelf ook foto’s, en dat kan ook heel breed zijn, planten, boeken, straatschilderingen, haakwerkjes, sportfoto’s, uitzichten, #cloudporn, minibiebs, noem het maar op. Het is bij mij vooral leuk, vind ik zelf. Als ik een bedrijf zou zijn, had ik een probleem. Het algoritme van Instagram probeert te bepalen wat voor mij belangrijk is, en dat is met zo’n brede belangstelling knap lastig in een veld met miljoenen Instagramgebruikers.

Doelgroep

Vandaar de nadruk die Elja legt op de doelgroep. Bepaal wat je doelgroep is. Dus bijvoorbeeld als ik mijn blog wil promoten. Dat heb ik onder andere gedaan met mijn 500ste blog en met de laatste aflevering uit de serie minibiebs. Dankzij een eerdere tip van Elja kan ik statistieken bekijken op Instagram en zie je ook hoeveel profielbezoeken er volgen op die hoopvolle kreet link in bio. Dat zijn er niet veel en het wisselt heel erg. Want bij sommige denk ik, waarom is er geen profielbezoek en bij andere juist wel. Maar dan zie je dus ook dat bij mijn blog hetzelfde aan de hand is. Heel brede belangstelling, waarbij sommige blogs, zoals die bespreking van Lampje heel veel worden gelezen, en andere juist niet.

Promotie

Daar heb ik het wel eens eerder over gehad, en het komt erop neer dat ik daar tijd voor moet nemen en dat niet doe. Door mijn werkbezigheden die totaal niets met social media te maken hebben en mijn privé bezigheden vergeet ik het vaak gewoon. Instagram is gekoppeld aan Twitter en foto’s komen dus op beide kanalen terecht. Mijn blogs zet ik ook op Facebook. Wat ik zou kunnen uitzoeken is of het helpt als ik bijvoorbeeld alleen mijn boekenblogs ook op Instagram plaats. De feestblogs mogen dan uitzondering zijn. Nummer 300 op mijn andere blog komt er namelijk ook aan. Kijk! Er is een plan!

Zomerleeslijst, oftewel keuzestress

Geplaatst op 21 juni 2020 door admin

Beantwoorden

Ik heb het wel meer gedaan, zo’n zomerleeslijst, maar zelden heb ik er zo’n keuzestress bij gehad. Deze eerste dag van de zomer is een prima dag om zo’n lijst te maken en te grasduinen door mijn vele stapels.

Fictie

Het moet gevarieerd blijven, dus Conn Iggulden, Stormbird, het eerste deel van de Wars of the Roses, staat op het lijstje. Ik ben halverwege, en het is interessant genoeg, dus die komt wel uit. Tolstoj, Oorlog en Vrede, vorig jaar in begonnen, ik ben blijven steken bij deel 3, terwijl ik het eerste en tweede deel al besproken had. Eigenlijk wil ik dus daar mee door gaan. En dan Mark Lawrence, wiens Red Sister ik met plezier gelezen heb. Grey Sister ligt op deze stapel, het vervolgdeel van de serie. En er zit een toneelstuk in deze lijst, namelijk Tantalus. Dat is op de stapel terecht gekomen toen ik me voornam toneelstukken te gaan lezen en daar gebleven. Misschien kwam dat ook wel omdat ik toen had voorgesteld het met meerdere mensen te gaan lezen en niemand dat blijkbaar een goed idee vond. Ik ga het dus maar alleen lezen. Dat is het fictiegedeelte van mijn zomerleeslijst.

Nonfictie

Stephen King, On Writing, staat al tijden in mijn Goodreads lijst en ik wil hem uitlezen. Niet alleen om die Goodreads lijst een stuk korter te krijgen, maar ook omdat ik hem interessant vond. Rutger Bregman schreef in 2019 De meeste mensen deugen, ik heb toen een recensie gelezen waardoor ik nieuwsgierig werd en ik heb het boek gekocht. Afgelopen weken kwam het boek weer in het nieuws omdat er een Engelse vertaling uitkwam. Dat is dus ook de reden dat ik het eigenlijk deze zomer wil lezen, ik ben er nog steeds nieuwsgierig naar. Charlotte Meindersma, haar #contentrecht heb ik vorig jaar al gekocht en nog steeds niet gelezen, wel is het nog steeds een actueel onderwerp. En dan mag ik haar Wetboek voor bloggers ook wel weer eens doornemen. Nog zo’n boek dat ik vorig jaar al heb gekocht en nog steeds niet heb gelezen: Super social van Elja Daae. Juist met mijn belangstelling voor social media is dit een must read, zoveel verschijnt er namelijk niet op dit gebied dat ook voor hobbyisten goed te gebruiken is. Rick Pastoor met zijn Grip heb ik erbij gezet omdat juist deze thuiswerkperiode een mooie periode voor studie en organisatie is. Onfeilbaar is het boek trouwens niet, want ik las dat Rick bekende het ook even niet meer te redden met thuiswerken en een pas geboren kind erbij. De laatste heb ik deze week op de stapel gelegd. Harvard Sitkoff, The struggle for black equality, 1954-1980. Juist met de Black Lives Matter discussie die gaande is in de VS, wilde ik dit boek herlezen. Ik heb het tijdens mijn studie geschiedenis gelezen, maar dat is ondertussen ook al bijna 25 jaar geleden. Ik mag mijn kennis wel weer oppoetsen.

Mooie voornemens

Ik zie het gebeuren met alle lijstjes die ik maak, van de helft komt niets terecht. Het is de keuzestress denk ik, want oh help, wat heb ik nog veel boeken liggen. Het verbod op boeken kopen overtreed ik regelmatig, want er komen zoveel leuke en interessante boeken uit. En jij, heb je ook een zomerleeslijst?

Tierelier: #WOT deel 25, 2020

Geplaatst op 18 juni 2020 door admin

Het liep als een tierelier gisteren met mijn werk. Ik schoot lekker op, ik kreeg wat vragen tussendoor, maar had dat allemaal vrij snel opgelost. Zelfs met mijn grote tegenstander Teams kon ik overweg vandaag. Ik moet echt aan gaan wennen aan dat prachtige programma, want Skype gaat er bij ons op het werk uit, maar voor mij loopt het nog niet bepaald als een zonnetje.

Het #WOT woord van deze week is:

Tierelier = 1) lopen als een tierelier (heel goed lopen), 2) werken als een tierelier (heel goed werken), 3) dronken, 4) nabootsing van een eenvoudig, opgewekt muzikaal geluid.

Het is een vrolijk woord vind ik. Persoonlijk zeg ik eigenlijk altijd tierelierelier, aangezien dat net wat leuker is. Het heeft wat ouderwets ook. Mensen van mijn generatie, jaren zestig geboren, kennen het, ik hoor het de jeugd niet zeggen. Maar toch komt het wel vaak voor deze dagen, want zelfs met de corona-crisis kunnen bedrijven goed lopen. Want naast alle economische neergang zijn er bedrijven die als een tierelier lopen. En dat komt vooral omdat mensen massaal thuis gaan werken en daar ook met hun zaken uit de voeten moeten kunnen. Koeriersdiensten die hun zaken uitbreiden, een bedrijf voor podcasts dat goede zaken doet. Studocu, een site waar studenten college-aantekeningen, oude tentamens e.d. kunnen delen. Het loopt enorm goed. En daarmee wordt de crisis vanzelf wat positiever, en dat is maar goed ook, want die associatie krijg ik bij dit vrolijke woord.

Schrijf je mee?

Loopt het bij jou als een tierelier, of heeft het allemaal nog een zwengeltje nodig? Of heb je heel andere associaties bij het woord? Mag ook. Schrijf je mee? Je kan je reactie achterlaten onder dit bericht.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.

Blog nummer 500

Geplaatst op 14 juni 2020 door admin

Ik vier vandaag een jubileum. Dit is namelijk blog nummer 500 op dit stukje van mijn site. Cijfernerd die ik ben heb ik het in een excelsheet volledig uitgesplitst naar maanden en categorieën. De afgelopen weken heb ik in mijn agenda bijgehouden wanneer ik welk blog publiceerde.

Had dat niet meer kunnen zijn?

Natuurlijk had dat meer kunnen zijn. Ik schrijf vanaf 2003 op dit blog, maar de productie was niet zo hoog. Dat eerste jaar waren het acht blogs, het tweede jaar één, in 2005 heb ik zelfs helemaal niets gepubliceerd. Dat schiet niet op natuurlijk. Pas vanaf 2015 begon het wat meer te worden. Al vanaf 2013 deed ik regelmatig mee met de toen nog wekelijkse, later maandelijkse Twitterchat #blogpraat, allemaal bloggers! En dat heeft wel wat gedaan voor mijn productiviteit. Ik ging meedoen aan #50books, waarbij je vragen over boeken voorgelegd krijgt. Elke zondag een vraag die je op je eigen manier kon beantwoorden. Ik heb veel van die vragen beantwoord. De #WOT, Write on Thursday, een schrijfoefening die ik tegenwoordig zelf maak.

Hoe ben ik begonnen?

In 2003 kwam ik erachter dat er zoiets bestond als een blog. Ik zag verschillende amateurtoneelgroepen ermee in de weer. Zij beschreven bijvoorbeeld hun productieproces in zo´n blog. Ik begon er zelf ook aan, gewoon om te experimenteren. In mei 2003 heb ik mijn eerste blog gepubliceerd. Toen zat ik nog op Blogger. Helemaal gratis van Google, en redelijk eenvoudig in elkaar te zetten. Eind 2015 ben ik overgegaan op WordPress. Toen had ik al twee sites op Blogger en die werden overgezet naar twee sites op mijn eigen website. Nu is dit stukje nummer 500 op Stukjes. Feestje!

Boeken, boeken, boeken

Aan die stukjes in de eerste jaren kan je echt zien dat ik mijn weg aan het vinden was, want het was leuk zo’n blog, maar wat moest ik ermee? Toneel? Daar begon ik mee, als amateurtoneelenthousiast. Ik schreef wat over voorstellingen die ik zag. Boeken dan? In 2006 begon ik aan een project, dat toneel en boeken combineerde. Wat voor voorstelling wordt er gemaakt van theater in romans? Een project dat ik ook gebruikte voor Haghespel, het blad waar ik jaren hoofdredacteur van ben geweest. Het is uitgemond in een wat uit de hand gelopen hobby en een pagina op mijn site, waarop alle besprekingen zijn verzameld. Vanaf 2006 tot 2013 waren het vooral besprekingen van boeken en het theater erin. Vanaf 2013 ging ik meedoen met #50books en toen werd mijn blog diverser. Ik ging ook andere dingen schrijven, jaaroverzichten bijvoorbeeld, een verslag van een netwerkcafé. Vanaf 2015 kwam de #WOT erbij. Ook boekbesprekingen waarin het theater geen rol speelde, de Deventer boekenmarkt, breien, de KNVI studiereis, bibliotheekblogs, boekhandelblogs, minibiebblogs, repetitieavonden, foto’s, eigen verhalen, bloggen en nog veel meer. Variatie genoeg, maar de hoofdmoot bestaat toch wel uit blogs over boeken. Zie de infographic die ik heb gemaakt voor een eerder blog. Die is van half mei. Meer dan de helft van de blogs gaan over boeken. Dat komt in mijn top vijf niet naar voren, want die levert juist een grote variatie op. Tien tegen één dat die top vijf nog wel een keer zal wisselen, maar hij is er nu wel.

Elke dag bloggen

Vanaf 1 april blog ik elke dag, en dat heeft voor aardig wat productie gezorgd. Een rekensommetje leert me dat nummer 400 in december 2018 is gepubliceerd. Van die laatste 100 zijn er 56 (inclusief deze) in 2020 gepubliceerd. Ga ik door op deze route, namelijk elke dag bloggen, dan haal ik nummer 600 dit jaar wel. Zelfs als ik blijf wisselen tussen de secties Stukjes en Ali gaat dat wel lukken. Waarom begon ik ermee? Want ik ben er verschillende keren eerder mee begonnen en heb het vervolgens niet doorgezet. Ik kijk vaak naar Elja aangezien zij mijn grote voorbeeld is met elke dag bloggen, maar zelf doen, daar was wat meer voor nodig. In april begon ik ermee voor afleiding, concentratie-oefening en gewoon voor de lol. Die afleiding had ik hard nodig, aangezien ik toen al twee weken thuis zat te werken vanwege de coronacrisis en er echt nog niet aan gewend was. De concentratie-oefening bestond eruit dat ik minstens een uur per dag mezelf aan één ding moest wijden. Het heeft me geleerd dat perfect niet bestaat, dat je ook korte stukjes mag schrijven, dat je wel eens op minder zinnige stukken uitkomt en dat het een uitdaging is. Elke dag schrijven, elke dag weer nadenken over een stukje, beslissen of het op het ene of het andere blog terecht komt. Hetgeen voor mij echt uitmaakt. Op dit blog gaat het vaak over ietwat serieuzere zaken dan op Ali, waar ik echt wel losser ben. Het schrijven gaat makkelijker, zelfs als ik niet echt een idee heb van tevoren, komt er wel een stuk uit. Er komen meer reacties, mijn website wordt meer bezocht. Ben ik meer gericht? Nou nee, want de diversiteit van de stukken is alleen maar groter geworden, maar het voordeel daarvan vind ik wel dat het echt mijn plek is geworden. Ik ben nu twee en een halve maand bezig en het wordt alsmaar leuker, dat bloggen. Die volgende 500 stukken komen er ook nog wel.

Bloggen en geld verdienen

Geplaatst op 13 juni 2020 door admin

Vanochtend las ik in het Volkskrant Magazine** de column van Eva Hoeke, zzp-er net als haar man, Marcel van Roosmalen. En zij hebben het moeilijk in deze coronatijd omdat er weinig tot geen geld binnenkomt. Om met haar te spreken:

…noem mij één journalist die puur en alleen door het tikken van stukjes op rozen zit en ik kom je vandaag nog een klapzoen brengen, in coronatijd. Die zijn er namelijk niet, daarvoor zijn de verdiensten en de productie in de journalistiek simpelweg te laag. Een journalist kan maar één, hooguit twee goede stukken per dag tikken, tenzij je Nico Dijkshoorn heet.

Het verwondert me niets, in deze multimediale tijd mag je blij zijn als je met schrijven voor traditionele media een zakcentje verdient.

Bloggers en geld verdienen

Het viel me zomaar op, ook omdat ik deze week een blog had gelezen van iemand die vertelde hoe je boekblogger kon worden en daarmee ook gratis boeken kon binnenhalen en zelfs geld kon verdienen. Gefeliciteerd. Maar ik schat toch in dat de gemiddelde hobbyblogger geen inkomen bij elkaar blogt waarmee je de coronacrisis doorkomt. Zeker niet als je van tevoren al weet hoeveel werk er in zit. Boek lezen, aantekeningen maken, boek uitlezen (kan een opgave zijn), vaak studie doen naar de achtergrond en dan een recensie schrijven. Die uren worden slecht betaald. Het is ook wel jammer als je de gemiddelde recensie ziet op zo’n boekblog. Er zijn boekbloggers die ik hoog heb zitten omdat ze mooie beredeneerde recensies schrijven, beter dan ik zelf kan, maar vaak komt het niet verder dan een samenvatting en ‘het is mooi’. Ga dus niet boekbloggen voor de kost.

*Afbeelding van Steve Buissinne via Pixabay*

En verder?

Ik had eerst de indruk dat het allemaal wel meeviel met dat geld verdienen maar het kan wel. Door hard werken, doorzetten, veel te bloggen, voorzichtig beginnen met advertenties, part-time gaan werken naast je blog. Wat ik lees bij Frankwatching is het echt wel noodzakelijk ook in weekenden en vakanties bezig te zijn met je blog. Maar bloggers die op deze manier bezig zijn vinden dat het erbij hoort. En zeggen ook, ga niet bloggen voor het geld. Alle genoemde bloggers zijn hun blog begonnen als hobby. Wil je wat verdienen? Plaats banners, plaats gesponsorde artikelen, niet alleen op je blog, ook op je social media. Maak cursussen, doe aan affiliate marketing, plaats advertenties, geef lezingen. Ik heb hier alleen voorbeelden van Schrijfvis gebruikt, maar Google op bloggen en geld verdienen en je krijgt enorm veel voorbeelden.

En voor mezelf?

Ik houd het fijn op een blog zonder advertenties, affiliate marketing en banners. Ik blog voor mijn plezier en heb bovendien een te divers blog om ergens mee te verdienen. Ongeveer alles heeft mijn belangstelling. Hoewel? Na mijn eerste stuk over thuiswerken kreeg ik wel mooi een aanbod van een bedrijf dat wel een gastblog over thuiswerken wilde plaatsen. Niet op ingegaan trouwens.

**Volkskrant Magazine, 979, 13 juni 2020

Geel: #WOT deel 24, 2020

Geplaatst op 11 juni 2020 door admin

In de stoel bij het raam heb ik uitzicht op de straat en op de tuin van de benedenbuurman. Daar heeft hij een boompje staan (conifeer???) en dat is wel erg geel nu. Niet heel verwonderlijk met de heersende droogte, maar het is wel zielig. Ik keek er dus wel even zorgelijk naar en ga er toch even naar vragen deze week.

Het #WOT woord van deze week is:

Geel = 1) kleur, 2) gemeente in de provincie Antwerpen, 3) infectieziekte bij duiven, 4) pauselijke kleur, 5) acteur Cees Geel, 6) theologe Jacobine Geel.

https://www.flickr.com/photos/alyda/49993996626/in/dateposted-public/

Geel is ook zo’n kleur die het bij bijna niemand goed doet. Bij deze boom niet. Bij mij ook niet, net als bij groen word ik een bleke bet met deze kleur. Wat dat betreft mogen we blij zijn dat het niet onze nationale kleur is. Moet je je voorstellen, hossende gele massa’s. Het enige geel dat ik nu in huis heb zijn twee gele handdoeken en theedoeken. Fleurig in de keuken en voor de rest niets. Want ik vind het wel een mooie kleur.

Schrijf je mee?

En jij? Zie je in geel er juist majesteitelijk schitterend uit? Heb je er heel andere associaties mee? Of denk je, die Ali verzint weer een woord waar ik niets mee kan? Dan is het misschien juist leuk schrijven. Je kan je reactie achterlaten onder dit bericht.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.