Niks: #WOT deel 18

Donderdag 5 mei: bevrijdingsdag en Hemelvaartsdag in één. Mooie dag om te gaan sporten, de was te doen, een aantal stukken te schrijven, notulen uit te werken, een was op te vouwen en nog wat van die dingen. Mijn voornemen van de ochtend.

De WOT van vandaag is niks = 1) De kosten van de zonsopgang (crypt.) 2) Geen zier 3) Geen enkel ding 4) In het geheel niets 5) Minder dan iets 6) Minder dan weinig 7) Mis 8) Noppes 9) Nihil 10) Niets 11) Niet 12) Nada 13) Niemendal 14) Nog minder dan niets (crypt.) 15) Niemendal 16) Niets anders dan ’n x (crypt.) 17) Nul 18) Ontkennend telwoord 19) Onbepaald voornaamwoord.

Devil's BridgeEen loffelijk streven, maar ik had een beetje buiten het mooie weer en mijn protesterende spieren gerekend. De sportschool heb ik dus gehaald en daar heb ik inderdaad ietsje meer dan niks gedaan. En zat ik moe en zwetend op het bankje. En heb ik dus ook nog in het zwembad gelegen. En daarna heb ik in de sauna gelegen, heb ik nog geluncht bij de Hema, en ben ik langzaam, vooral langzaam naar huis gefietst.
Daarna heb ik niks meer gedaan, nou in ieder geval niet alles van die indrukwekkende lijst. Ik heb een boek gepakt, getweet over mijn voornemen dat uit te lezen en ben gaan lezen.
Het is uit. Vanavond ga ik fijn een aantal afleveringen van Once Upon a Time kijken, dat valt voor mij ook onder niks. En morgen gebeurt er dan wel weer wat.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Theater in romans: Octopus

OctopusMichael Gallagher is de schrijver van twee series van boeken die in het Victoriaanse tijdperk spelen. Deze roman Octopus is de tweede in de serie Send for Octavius Guy over de veertienjarige dief en zakkenroller Gooseberry die een nieuwe carrière van detective wil opbouwen. Deze tweede zaak betreft de moord op de steractrice op het toneel tijdens het opvoeren van The Duchess of Malfi in het Sadler’s Wells Theatre. Het boek was door toeval in mijn handen gekomen, als krijgertje in Librarything’s Early Reviewers. Ik kan me alleen inschrijven voor e-books, en dit was er een van. Het is een amusant werkje, wel het tweede deel in een serie, maar het kan los gelezen worden. Gooseberry, of Octavius Guy is een veertienjarige dief die een eerlijke carrière probeert op te bouwen als detective en daarbij alle technieken, geleerd in zijn oneerlijke periode, kan gebruiken. Voor zichzelf maakt hij een hele serie regels die hem helpen bij zijn detectivewerk. Zie bijvoorbeeld Guy’s Tenth Rule of Detection: Sometimes Justice needs to come before Law, just as it would be in a dictionary.

Ik hou wel van dit soort boeken, historische detectives, waarbij iedereen niet wordt gehinderd door de tegenwoordige techniek en de detective in kwestie het van zijn hersens moet hebben. Het heeft voor mij helaas wel iets van Agatha Christie, bij haar snapte ik ook werkelijk nooit hoe Miss Marple aan de moordenaar kwam. En dat gebeurt ook met Gooseberry die via wonderlijke wegen en gedachtengangen bij de moordenaar van de actrice terechtkomt. Enige kennis van het Victoriaanse Londen is wel handig in dit boek.

The Duchess of Malfi is een toneelstuk dat in 1613 door John Webster is geschreven. Michael Gallagher is niet de enige die het stuk als onderwerp van een boek heeft genomen. Ook detective schrijvers P.D. James en Agatha Christie gebruikten het toneelstuk voor hun boeken.

Octopus or Octavius Guy and the Case of the Throttled Tragedienne: a Revenge Tragedy (of sorts) in (roughly, very roughly) Three Acts by Michael Gallagher. – London: Smashwords, 2016.

Meer boeken waarin theater een rol speelt? Kijk op mijn boekenpagina.

Boekenblogger: #50books, vraag 16

Drukte en een weekje weg hebben voor wat vertraging gezorgd bij de beantwoording van de #50books vragen. Alle vragen van de afgelopen drie weken waren wel de moeite waard, dus daarom volgt hier het antwoord van vraag 16.

Waarom blog je over boeken?boeken

Ik kan er heel kort over zijn: ik vind het leuk. Ik kan er ook wat langer over vertellen, namelijk over mijn jarenlange boekenpassie. Mijn vader was een echte lezer en heeft zijn leesgenen aan mij doorgegeven. Niet alleen lezen vind ik leuk, maar ook schrijven. Het bloggen over boeken verenigt twee liefhebberijen.

Toen ik begon met bloggen was het uit nieuwsgierigheid naar het fenomeen blog. In mei 2003 startte ik met bloggen, toen was het nog over toneelvoorstellingen die ik bezocht. In juni 2006 startte ik met een project over boeken, namelijk het bespreken van boeken die over toneel gaan. Wat voor voorstelling wordt er gemaakt van toneel, theater, etc. in romans en verhalen. In dat eerste blog over dat project had ik zo´n dertig titels bij elkaar gesprokkeld. Tegenwoordig heb ik een respectabele lijst van zo’n 270 boeken, die ik in juli 2015 heb aangevuld met linkjes naar de besprekingen. Ik kan het wel een wat uit de hand gelopen hobby noemen. Het maakt me ook wel een boekenblogger. Het heeft wel wat een boek te lezen, te bespreken en daar ook het raakvlak met het project uit te halen. Het geeft een heldere voorstelling van het boek. Het speuren naar die boeken was in het begin zeker even een puzzel, maar prima te doen voor een informatiespecialist. Ik heb er nu een radar voor. Als ik een titel ergens tegenkom, wordt die meteen genoteerd.

Tegenwoordig blog ik niet alleen over boeken, #50books heeft zeker raakvlakken. Ik doe ook regelmatig mee met de wekelijkse #WOT, Writing on Thursday en bloggen over bloggen doe ik ook. Toneel heeft zeker ook nog een plekje op mijn blog, maar de meeste stukjes gaan nog steeds over boeken.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Boekhandelblog: Dussmann, Berlin

Op studiereis in Berlijn heb ik niet alleen bibliotheken bezocht, maar ook een boekhandel. Dussmann is een prachtige boekhandel in de Friedrichstraße in Berlijn dat zichzelf KulturKaufhaus noemt. Ik word opmerkzaam gemaakt op dit vijf verdiepingen tellende Walhalla door collega informatiespecialist Marjolein. Op donderdag 28 april heb ik voldoende tijd tussen twee bibliotheekbezoeken om naar de Friedrichstraße te gaan.

De aparte winkel voor bladmuziek kom ik als eerste tegen.
2016-04-28 10.36.04

Vervolgens kom ik bij de hoofdingang terecht. Ook in Berlijn wordt gefietst, dat is duidelijk.

2016-04-28 10.37.55

De eerste foto van de winkel met tafels vol nieuw verschenen titels. Op de begane grond is ook een grote Berlijn-afdeling. Let op die magere meneer in het zwart links op de foto.

2016-04-28 10.38.37

Die vertelt me in keurig Duits en vervolgens in keurig Engels dat ik geen foto’s mag maken. En verwijst me door naar de KulturBühne achterin de winkel waar ik nog een foto mag maken van de sfinx en de begroeide wanden. Achter de sfinx zit een trap naar de kelder waar een café-restaurant is gevestigd.

2016-04-28 10.41.41

En hier zit dus ook de ingang van de English Bookshop: twee verdiepingen met Engelstalige boeken.

2016-04-28 10.41.58

Fictie en non-fictie, boeken voor volwassenen en kinderen. Met een uitgebreide SF & Fantasy afdeling waar ik heel blij van word. De afdeling heeft een tentoonstelling over Shakespeare ingericht. Zijn 400ste geboortedag wordt uitgebreid en internationaal gevierd, hier bij Dussmann vind je boeken voor volwassenen en kinderen. Duitse auteurs die in het Engels zijn vertaald hebben een eigen kast, evenals de boeken over Duitsland.
Ik raak verdwaald en na drie kwartier kom ik weer naar buiten met twee boeken. Ik moet er de rest van de dag nog mee rondsjouwen, dus ik beheers me.

Ik ben van plan de winkel compleet te verkennen en ga naar de kelder, waar de pop en jazz muziek een plekje heeft gevonden. Het lijkt weinig tot ik een hoek omloop: cd’s, cd’s, cd’s, dvd’s, dvd’s, dvd’s. Een enorme afdeling met voor elk wat wils, waar zelfs musicalliefhebbers als ik aan hun trekken komen. Hier is ook een podium te vinden, voor live optredens van de artiesten wiens cd’s hier verkocht worden.

Door naar de eerste verdieping waar de fictie-afdeling zit: historisch, krimi’s, SF & Fantasy, Weltliteratur, allemaal in het Duits. Hier is ook een service centrum waar je onder andere je boeken kan laten versturen, en – tot mijn grote pret – leesbrillen kan lenen. De luisterboekenafdeling zit er naast en is goed gevuld.
De tweede en derde verdieping zijn gevuld met non-fictie, met onder andere een zijvleugel met boeken over landen. Verder kan je er boeken over gezondheid, koken, sport, psychologie, etc. vinden. Op de derde verdieping vind ik – na wat zoeken – de klassieke afdeling. Het lijkt erop dat Dussmann op de hogere verdiepingen een stuk van het naastgelegen gebouw erbij heeft. Dan vind ik wel cd’s en dvd’s met klassieke muziek en opera, meer dan ik ooit bij elkaar heb gezien.

In de winkel kan je ook luxe kantoorartikelen en veel hoekjes met cadeau-artikelen vinden, bijvoorbeeld kwartetspellen over Duitse geschiedenis en andere onderwerpen. Ook kan je alle soorten en maten notitieboeken vinden. Er is op alle verdiepingen gelegenheid om langs de vide te zitten die door het hele gebouw loopt en even te kijken of je een boek wel of niet wilt kopen. In de English Bookshop kan je zelfs leren fauteuils vinden. De winkel is enorm goed voorzien en inderdaad een cultuurpaleis. En dan ben ik er zeker van dat ik nog niet eens alles heb gezien. Collega Marjolein had nog gezegd dat er een ruime sortering anderstalige boeken was, en ik heb alleen maar Engels gezien. Maar het is af en toe een doolhof.
De winkel wordt overigens verbouwd op dit moment. Ik kan alleen maar concluderen dat als je in Berlijn bent, deze boekhandel zeker een bezoek waard is.

Emotie: #WOT deel 16

De emoties liepen gisteren hoog op. Prince is overleden. Nu ben ik geen bijzonder groot fan, maar het bericht van zijn overlijden, dat ik als eerste op twitter zag toen ik dat opende, maakte wel indruk op me. Deze artiest was beroemd toen ik de muziek begon te ontdekken. ‘Purple Rain’ gaat toch altijd harder als ik die op de radio hoor. Niet alleen twitter liep vol, ook op Facebook waren de emotionele uitingen niet van de lucht.

Emotie = 1) Aandoening 2) Aandoenlijkheid 3) Affect 4) Bewogenheid 5) Beroering 6) Belevenis 7) Beweging 8) Beroering over het vijfde voorstel (crypt.) 9) Gevoel 10) Gevoelens 11) Gisting 12) Gewaarwording 13) Gevoelsexplosie 14) Gemoedsuiting 15) Gemoedsbeweging 16) Gemoedsgesteldheid 17) Gemoedsaandoening 18) Gevoelen 19) Heftige gemoedsbeweging.

Ben ik emotioneel? Ja, eigenlijk best wel. Bij huilende mensen op tv ga ik mee huilen. Emotionele scenes moet je mij helemaal niet voorschotelen. Daar kan ik niet tegen.emotie
Ook in mijn persoonlijk leven kan ik best wel huilen. De baanloze periode in mijn leven en de lange, lange aanloop daartoe werd wel enigszins beheerst door tranen, maar dat was vooral uit onmacht, realiseerde ik me later. Een situatie waarin je werk uit je handen wordt getrokken, daar kan je niets aan doen. Ook de periode waarin mijn ex en ik uit elkaar gingen was emotioneel en vol tranen, maar ook die: uit onmacht. Er werd aan me getrokken en ik wilde niet getrokken worden. Maar het moest er wel uit, ook omdat het daarmee echt werd.
Ik ga het niet meer uit de weg. Er zijn tijden geweest dat ik er een hekel aan had, dat ik bij het minste of geringste kon huilen, maar tegenwoordig denk ik: het moet eruit. Ik huil nu veel minder, waarschijnlijk omdat ik er meer ontspannen mee omga. En naarmate ik ouder word, ben ik ook steeds meer ontspannen, moet ik zeggen. En dat is wel fijn eigenlijk.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Kookboeken: #50books, vraag 15

Heb ik kookboeken, vraagt Hendrik-Jan de Wit in zijn nieuwste #50books vraag en ik kijk naar de plank in mijn boekenkast die grotendeels door kookboeken wordt ingenomen. Gebruik ik ze weleens? Jawel, maar niet veel.kookboeken

Vraag 15: Heb je kookboeken en lees of raadpleeg je ze weleens?

Ik vind koken leuk, het is een stukje ontspanning voor me, ik probeer graag dingen uit. De kookboeken hebben vaak hun weg naar de keuken gevonden. Ik heb de gewoonte om een geeltje als bladwijzer en notitieblaadje te gebruiken zodat ik later weet wat ik ervan vond. Mijn Weight Watch kookboek is veel gebruikt, maar ook een simpel basiskookboek dat ik al jaren heb. Ook heb ik een kook/sportboek van hockeyster Ellen Hoog, waarvan ik de oefeningen nog wil uitproberen, maar ook haar recepten. Ik heb een map waarin ik recepten bewaar en er staat een word-document op mijn computer met recepten. En de laatste jaren gebruik ik internet: ingrediënten intypen, recept eruit. Voor de recepten die ik het meest gebruik heb ik echt geen kookboek meer nodig.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Spieren: #WOT deel 15

In het zwembad gaf ik vandaag mijn spieren wat rust. Meestal zak ik na een training behoorlijk moe in het water en heb ik twee tot drie baantjes nodig om weer wat bij te komen. De #WOT van deze week: spieren.

Spieren zorgen ervoor, samen met de botten, dat we allerlei houdingen kunnen aannemen en dat we kunnen bewegen. Spieren zijn langgerekte bundels van elastische vezels. Een spier zit aan twee kanten vast: aan een bot, aan een pees die weer aan een bot vastzit, of aan ander weefsel (bijvoorbeeld huidweefsel).

Ik vind sporten tegenwoordig heerlijk, maar een gevolg van fanatiek sporten is af en toe ook spierpijn. Na een stevige training is het wel eens mis. Mijn beide kuiten protesteren vaak luidruchtig. Een spier in mijn schouder kreunde vandaag toen ik mijn shirt na de training uittrok. Als ik mijn linkerbeen strek en naar binnen draai, krijg ik een pijnscheut van een spiertje in mijn hiel. De beklemde zenuw in mijn nek heeft interessante sessies bij de fysiotherapeut opgeleverd die mijn nek heeft gekraakt. De nekspieren blijven wat gevoelig. Sinds een groepsles Body Combat heb ik een spier in mijn bovenarm die af en toe opspeelt. Midden in een training protesteerde een spier in mijn rechter bovenbeen dusdanig dat mijn trainer dat meteen onder handen heeft genomen. Gelukkig is hij ook fysiotherapeut en kon hij het snel verhelpen.

Leer ik hiervan? In ieder geval dat zwemmen, en een warme douche of de sauna na het sporten echt wel helpt. Een beetje spierpijn gaat me er niet van weerhouden om verder te sporten. De #WOT heeft me wel op een idee gebracht. Eens even kijken waar ik hier in Den Haag een sportmasseur kan vinden.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Guilty pleasures: #50books vraag 14

De #50books vragen blijven doordenkers, de vraag van deze week:

Heb je ook ‘guilty-pleasure’ boeken en lees je die stiekem of juist niet?

Mijn eerste gedachte, moet ik me schuldig voelen over wat ik lees? Vanaf het moment dat ik kon lezen, heb ik ongeveer alles gelezen waar ik maar mijn handen op kon leggen. Ik was ongeveer 14 jaar oud toen ik door het jeugdgedeelte van de bibliotheek heen was, maar dat was niet zo’n probleem, want mijn moeder had voor mij een kaart genomen. Ik zat al jong in de volwassenenafdeling. Mijn ouders keken naar wat ik las, maar lieten het wel toe. En voor de rest heb ik echt van alles gelezen. Van Pitty naar kostschool tot doktersromannetjes, G-man Jerry Cotton en bouquetreeksjes. Fifty Shades of Grey is ook nog langs gekomen, waarbij ik me vooral afvroeg waar de ophef over was. Vooral veel, heel veel, waarvan ik me de helft niet meer kan herinneren. Waar ik waarschijnlijk te jong voor was, waren de Jerry Cottons. Moord en doodslag voor een tiener. Nu ik die boekjes opzoek op internet valt me ook op dat de omslagen werden gesierd door filmsterren. Toen heb ik ze echt niet herkend. Jerry Cotton
Ook tegenwoordig lees ik nog van alles, en is het uitgebreid naar non-fictie. Nog steeds van alles. Politieke boeken, Pluche van Femke Halsema ligt bijvoorbeeld op me te wachten. Historische boeken, waarbij mijn belangstelling uitwaaiert van Amerikaanse geschiedenis, tot de Tweede Wereldoorlog en een aardige collectie over de Nederlandse monarchie. Ik heb nog drie biografieën van drie Nederlandse koningen op het leesplankje. Allemaal een groot plezier om te lezen.

Maar de kern van de vraag was of ik guilty pleasure boeken heb en of ik die stiekem lees of juist niet. En dan moet ik dus op beide delen van de vraag nee zeggen. Ik voel me totaal niet schuldig over mijn collectie boeken en ga al helemaal niet stiekem lezen of dingen overslaan. Eén guilty pleasure heb ik wel. Ik zal het maar bekennen, geen groter plezier, zeker als ik moe ben of me niet helemaal goed voel: ik kijk naar Say yes to the dress op TLC.

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Hendrik Jan heeft het overgenomen in 2016. Deze vraag staat hier.

Stem: #WOT deel 14

Deze week hebben we met ons allen weer onze stem mogen laten horen. Dit maal in een referendum, waarin sommige mensen wat mij betreft hun stem hadden mogen verliezen. Wat een onzin is er af en toe uitgekomen. De uitslag was wat mij betreft nog onzinniger. Ongeveer 30% van de kiezers heeft zijn stem laten horen, waarvan 67% nee zei en dat werd vervolgens vertaald als een klinkende overwinning voor het nee-kamp. Ik vond het meer een demonstratie van nietszeggendheid door ongeveer 70% van de kiezers.

De WOT van deze week is stem = 1) Alt 2) Communicatiemiddel 3) Electorale mening 4) Electoraal geluid (crypt.) 5) Geluid 6) Geluid dat in de bus komt (crypt.) 7) Invloed 8) Inspraak 9) Kiesstem 10) Keel 11) Klank 12) Kol 13) Menselijk geluid 14) Meningsuiting 15) Medezeggenschap 16) Mening 17) Orgelregister 18) Oordeel 19) Register op een orgel 20) Register van een orgel.

potloodVanavond heb ik zitten kijken naar Idols. Ik heb weer met veel plezier zitten kijken. In dit programma heb je op twee manieren een stem. De ene manier is als kandidaat waarbij je op die ster gaat staan en laat horen dat je kan zingen. De andere manier is voor de niet zingende mensen onder ons die hun stem kunnen laten horen in de volgende rondes. Stemmen voor je grote favoriet. Ik heb in vroegere seizoenen wel eens verschrikt naar mijn telefoonrekening zitten kijken als ik weer iets te enthousiast had zitten stemmen.
Zelf ben ik er maar nooit aan begonnen. Een vriend van me vertelt me dat ik mijn best doe vals te zingen. Ik zit bij een toneelvereniging, maar als ik daar voorstel een musical te doen, gaan ze hard lachen. Bij de laatste productie heb ik dus genoten, in De Anti-Acteershow zit namelijk een heel grappig stukje opera waarin we mochten zingen. Het was de eerste en laatste keer dat ik op toneel zingend mijn stem heb mogen gebruiken.

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Loslaten: #WOT deel 13

Controle en loslaten. De WOT’s van de vorige week en deze week lijken elkaars tegenpolen.

Loslaten = 1) Afhelpen 2) Afwerpen 3) Bevrijden 4) Bezig houden 5) Beginnen 6) Elargeren 7) Invrijheidstellen 8) In beslag houden 9) In vrijheid stellen 10) Laten blijken 11) Laten gaan 12) Laten 13) Losbarsten 14) Losgaan 15) Losmaken 16) Lossen 17) Met rust laten 18) Niet meer in het bezit willen houden 19) Niet meer houden 20) Niet langer vasthouden.

Waar kan je invloed op uitoefenen? Niet op alles. Soms moet je dingen loslaten.
Eind april zit ik aan het eind van een periode van twee jaar tijdelijke contracten. Ik heb er drie gehad. Door de nieuwe wetgeving mag ik geen nieuw tijdelijk contract, maar moet er een beslissing worden genomen over een contract voor onbepaalde tijd. De deadline voor die beslissing? Juist ja, 1 april, geen mop.
In een internationale firma met een baan als informatiespecialist die wordt gefinancierd door meerdere kantoren heeft dat wat voeten in de aarde. Iedereen mag er wat over zeggen. Ik kon de laatste weken kiezen: mezelf opvreten van de zenuwen of het loslaten. contractEr moest ook nog gewoon geleefd worden. Ik moest zoetjes aan afwachten tot er een beslissing was gemaakt over mijn baan. En die beslissing viel gisteravond toen ik een appje kreeg van mijn groepsleider, de laatste “ja” was er. Vandaag heb ik mijn contract gekregen en heb ik een blije tweet de wereld in gegooid. Ik mag verder in een baan waarin ik het ontzettend naar mijn zin heb.